← Chapters

ဒဏ်ရာများကို ကုသခြင်း

Vol. 5 Ch. 64

ဒဏ်ရာများကို ကုသခြင်း

Vol. 5 Ch. 64

မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေပြီဖြစ်သော သွေးရောင်ယုန် ကို ကြည့်ရင်း ရွှီရှင်း အမောတကော အသက်ရှူနေမိသည်။

သူသည် လုံးဝ စိတ်မချသေးသဖြင့် မြှားသေနတ် ကို ထုတ်ကာ ယုန်၏ ဦးခေါင်းကို နောက်ထပ် မြှားတစ်စင်းဖြင့် ပစ်လိုက်ပြီး၊ ကျိုးနေသော လှံဦးဖြင့်လည်း အချက်ပေါင်းများစွာ ထပ်မံ ထိုးနှက်လိုက်သေးသည်။

[ညစ်ညမ်းနေသော သန္ဓေပြောင်းယုန်တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သဖြင့် အမှတ် ၅၀၀ ရရှိသည်။]

လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အသံ ထွက်ပေါ်လာမှသာ ရွှီရှင်း သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

သို့သော် ရရှိသည့် အမှတ်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ ဆွံ့အသွားရသည်။

"အမှတ် ၅၀၀ တောင်"

ရွှီရှင်း အံ့သြသွားရသည်။

"တကယ့်ကို အများကြီးပဲ"

ရွှီရှင်းသည် တစ်နေကုန် မြေပုံနှင့် ခဲခဲ ၏ လမ်းညွှန်မှုကို အသုံးပြုကာ သာမန်လူများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အမဲလိုက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူ စုဆောင်းမိသမျှ အမှတ်မှာ ၃၆၄ မှတ်သာ ရှိသေးပြီး၊ ယခု ဤယုန်တစ်ကောင်တည်းကတင် အမှတ် ၅၀၀ ပေးသည်မှာ တကယ့်ကို များပြားလှသည်။

မြေပုံပေါ်ရှိ အနီစက်၏ ပြင်းအားအရဆိုလျှင် ဤယုန်မှာ ကျားတစ်ကောင်လောက် မသန်မာသော်လည်း၊ ၎င်း၏ အမှတ်မှာ ငွေရောင်ဘုရင်ထက် ဆယ်ဆမျှ ပိုများနေသည်။

ကျားတစ်ကောင်၏ အမှတ်မှာ ၂၀၀ ကီလိုဂရမ်ရှိသော ဝံပုလွေဘုရင်ထက် ဆယ်ဆကျော် ပိုများလိမ့်မည်ဟုတော့ သူ မထင်ထားခဲ့ချေ။

ကျိချောင်းယန်က သူ့ကို ဘာကြောင့် ယဇ်မပူဇော်ဖို့ စာပို့ခဲ့သလဲဆိုတာ အခုမှ နားလည်တော့သည်။

ထိုလူကြီးမင်းမှာလည်း တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ဖူးပြီးသား ဖြစ်ရပေမည်။

သူက အန္တရာယ်ရှိကြောင်း သတိပေးသည့်အပြင်၊ ရွှီရှင်းကို အမှတ်တွေ အများကြီးမရစေဘဲ သူ့နောက်မှာသာ ရှိနေစေချင်လို့လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဒါမှမဟုတ် သူကပဲ အတွေးလွန်နေတာလား။

ထားလိုက်ပါတော့၊ ဒါတွေကို စဉ်းစားမနေတော့ဘူး။

ရွှီရှင်းသည် ယုန်ဆီသို့သာ အာရုံပြန်လှည့်လိုက်သည်။

ညစ်ညမ်းနေသော အဆိပ်ရှိသန္ဓေပြောင်းယုန်...

သူသည် "နတ်ဘုရား" ယဇ်ပလ္လင်မှာ ပူဇော်သက္ကာ ဆက်သလိုက်မိရာမှ သန္ဓေပြောင်းနေတဲ့ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်ကို ဖန်တီးလိုက်မိတာလား။

ရွှီရှင်းသည် မြေအောက်ကမ္ဘာ အဝင်ဝနားက မြေကြီး "ညစ်ညမ်းနေသော မြေဆီလွှာ" ကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။

ထိုမြေကြီးသည်လည်း ဤယုန်ကဲ့သို့ပင် အနီရောင်သန်းနေပြီး ညစ်ညမ်းနေသည် မဟုတ်ပါလား။

ဤအစီအစဉ်တွင် ထိုကဲ့သို့သော သတ္တဝါမျိုး ပေါ်မလာသင့်ချေ။

လောလောဆယ်တွင် ယဇ်ပလ္လင်၌ ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ဤသို့သော သတ္တဝါကို ခေါ်ယူနိုင်စွမ်းရှိသူမှာ သူနှင့် ကျိချောင်းယန် နှစ်ဦးတည်းသာ ရှိပုံရသည်။

"ဒီယုန်ကို သတ်တာက အမှတ်တွေ အများကြီး ရတာပဲ။ ဒါဆိုရင်... ဒီညစ်ညမ်းသတ္တဝါတွေက ဟိုလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတဲ့ အသံပိုင်ရှင်က ငါတို့ကို တကယ် အမဲလိုက်ခိုင်းချင်တဲ့အရာ၊ ငါတို့ရဲ့ တကယ့် ရန်သူတွေများလား"

ရွှီရှင်းသည် စဉ်းစားရင်း အသားခွဲဓား ကို ထုတ်ကာ ဘာကောင်းတာတွေ ထွက်လာမလဲ သိချင်သဖြင့် ယုန်ကို ခွဲစိတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် တိုက်ပွဲပြင်းထန်စဉ်က ထွက်ပေါ်ခဲ့သော ဟော်မုန်းများ၏ အာနိသင် ကုန်ဆုံးသွားသဖြင့်၊ ရွှီရှင်းသည် သူ၏ ဘယ်ဘက်ပုခုံးမှ စူးရှသော နာကျင်မှုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး အံကို ကြိတ်ကာ အသက်ရှူပင် မှားသွားရသည်။

ငွေရောင်ဘုရင်နှင့် ခဲခဲ တို့မှာ သူ စဉ်းစားနေစဉ်အတွင်းမှာပင် အနားသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး သူ့ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေကြသည်။

ခဲခဲ မှာ ရွှီရှင်း၏ ပုခုံးပေါ်သို့ မတက်ရဲတော့ဘဲ၊ ဘောင်းဘီစကို ဆွဲကာ ယုန်နားရွက် စိုက်ဝင်နေသော ပုခုံးကို ကြည့်ရင်း အားကိုးရာမဲ့စွာ ညည်းတွားနေရှာသည်။

ယခုအချိန်တွင် ယုန်နားရွက်မှာ ရွှီရှင်း၏ သံချပ်ကာကို ဖောက်ကာ ပုခုံးထဲတွင် စိုက်ဝင်နေဆဲပင်။

၎င်းကို မနှုတ်ရသေးသဖြင့် သွေးအများကြီး ထွက်မလာသေးချေ။

သို့သော် ရွှီရှင်းသည် ၎င်းကို အလွယ်တကူ မနှုတ်ရဲချေ။

နှုတ်လိုက်ပါက သွေးတွေ အများကြီး ထွက်လာနိုင်သည်ကို သူ သိသည်။

၅ စင်တီမီတာခန့် အကျယ်ရှိပြီး ၁ စင်တီမီတာခန့် အထူရှိသော ဤယုန်နားရွက်မှာ ဓားတစ်လက် နှင့် အထိုးခံရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

ရွှီရှင်းက ခဲခဲ နှင့် ငွေရောင်ဘုရင်ကို အားတင်းကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။ ငါ့မှာ ဆေးရှိတယ်လေ။"

သူသည် ကျောပိုးအိတ် ထဲမှ သွေးတိတ်မြက် (အပြာရောင်အဆင့်) ကို ထုတ်လိုက်သည်။

ဤယုန်ကို တိုက်ခိုက်ရန် စီစဉ်ကတည်းက ဒဏ်ရာရမည်ကို သူ သိထားပြီးသားဖြစ်သော်လည်း၊ လက်ဝယ်ရှိသော ဆေးမြက်ပင်ကြောင့် စိုးရိမ်မနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအရာမှာ စားရခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ အစိမ်းရောင်အဆင့် ဆေးမြက်ပင်ကဲ့သို့ပင် ကြိတ်ခြေကာ ဒဏ်ရာပေါ်သို့ အုပ်ပေးရခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်း အရင်ဆုံး မြေပုံကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ၊ ယဇ်ပလ္လင်၏ ထူးခြားမှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သားရဲများ မရှိဘဲ ကျားအချို့သာ အဝေးတွင် ဝဲလည်နေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။

သူ စိတ်အေးသွားပြီး ကျောက်တုံးနှစ်တုံးဖြင့် ဆေးမြက်ပင်ကို ကြိတ်ခြေလိုက်သည်။

ရွှီရှင်းသည် ယုန်နားရွက်ကို ကိုင်ကာ အံကိုတင်းတင်းကြိတ်၊ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူပြီး အားကုန် ဆွဲနှုတ်လိုက်၏။

သံချပ်ကာအတွင်း သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သံချပ်ကာကို အမြန် ချွတ်လိုက်သည်။

ရွှီရှင်း ဝတ်ဆင်ထားသော အတွင်းခံအင်္ကျီမှာ ဒဏ်ရာကို ဆေးထည့်ရန်အတွက် အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေချေ။

ဖောက်ထွင်းသွားသော ဒဏ်ရာမှာ အရိုးအထိ ရောက်သွားသဖြင့် တော်တော်လေး ပြင်းထန်ပြီး သွေးများလည်း အဆက်မပြတ် ထွက်နေသည်။

အကယ်၍ မကုသပါက သွေးထွက်လွန်ကာ အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်ပေသည်။

[အဆိပ်ရှိသန္ဓေပြောင်းယုန်၏ နားရွက် (အပြာရောင်အဆင့်): လက်နက်ဖန်တီးရာတွင် သံတုံးများအစား အသုံးပြုနိုင်သည့် ကုန်ကြမ်းဖြစ်သည်။ ၎င်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လက်နက်များမှာ အလွန် ခိုင်ခံ့ပြီး ထက်မြက်လှသည်]

သူ့ကိုယ်ထဲမှာ စိုက်ဝင်နေတဲ့ ဤယုန်နားရွက်က လက်နက်ကုန်ကြမ်း ဖြစ်နေတာပဲ။

ရွှီရှင်းမှာ ဝမ်းသာနေဖို့ အချိန်မရှိသဖြင့် ယုန်နားရွက်ကို ကျောပိုးအိတ်ထဲ အမြန်ထည့်လိုက်သည်။

သွေးများ စိမ့်ထွက်လာသော ဒဏ်ရာပေါ်သို့ ကြိတ်ခြေထားသော သွေးတိတ်မြက် ကို အမြန် အုပ်ပေးလိုက်တော့သည်။

ဒဏ်ရာမှ အလွန်အမင်း ယားယံသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ရွှီရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းသွားရသည်။

သူသည် မကုတ်မိအောင် အားတင်းထားရင်း၊ ပန်ဒါလေးနှင့် ဝံပုလွေတို့ကဲ့သို့ပင် ဘယ်ဘက်ပုခုံးမှ ဒဏ်ရာကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ဒဏ်ရာမှာ မျက်စိရှေ့မှာတင် သိသိသာသာ ပြန်စိလာပြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ယားယံသည့် ခံစားချက်မှာလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ရာ၊ ရွှီရှင်းသည် ဒဏ်ရာကို ထိကြည့်ပြီး လက်မောင်းကို လှုပ်ရှားကြည့်သော်လည်း ဘာမှ မဖြစ်တော့ချေ။

"ဒါ တကယ့်ကို အံ့ဖွယ်ဆေးပဲ"

ရွှီရှင်းက လက်မောင်းကို လှည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီ အပြာရောင်အဆင့် ဆေးမြက်ပင်က တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တာပဲ။ နှမြောစရာကောင်းတာက နေရာအတော်များများ သွားခဲ့ပေမဲ့ တစ်ပင်မှ မတွေ့ခဲ့ရတာပဲ။ နောက်တစ်ခါကျရင် ဟိုတစ်ယောက်ဆီကနေ ထပ်ပြီး လဲရမယ်။"

"အီးးး"

ခဲခဲ ကတော့ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသော ရွှီရှင်း၏ ဒဏ်ရာကို ကြည့်ကာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေရှာသည်။

"ရပြီ ခဲခဲ ၊ ငါ အကုန်ပျောက်သွားပြီ၊ မင်း တက်ချင်ရင် တက်လို့ရပြီ။"

ခဲခဲ မှာ ဘာကြောင့် ရွှီရှင်း ဤမျှ မြန်မြန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို နားမလည်သော်လည်း၊ ပျောက်သွားပြီဆိုသဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်ကာ ရွှီရှင်း၏ ကျန်းမာသော ပုခုံးပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။

ဒဏ်ရာကို ကုသပြီးနောက် ရွှီရှင်းသည် သူဖြတ်တောက်ထားသော အခြားယုန်နားရွက် တစ်ဖက်ကို ကောက်ယူလိုက်ရာ ၎င်းမှာလည်း အပြာရောင်အဆင့် ကုန်ကြမ်းပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ယုန်နားရွက်ကို ကျောပိုးအိတ် ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်က ယုန်အလောင်းကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

အလောင်းပေါ်က သွေးရောင်ပုံစံများမှာ အသက်ရှင်စဉ်ကကဲ့သို့ မတောက်ပတော့ဘဲ ခဲနေသော သွေးများကဲ့သို့ နီညိုရောင် ပြောင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်းသည် အသားခွဲဓား ကို ထုတ်ကာ ဝက်ငယ်တစ်ကောင်စာခန့် ရှိသော ထိုယုန်ကို ခွဲစိတ်လိုက်တော့သည်။

[ဗီဇပြောင်းယုန်အရေခွံ (အပြာရောင်အဆင့်)၊ ဗီဇပြောင်းယုန်အကြော (အပြာရောင်အဆင့်)၊ ဗီဇပြောင်းယုန်အရိုး (အပြာရောင်အဆင့်)၊ ညစ်ညမ်းနေသော အဆိပ်ရှိသန္ဓေပြောင်းယုန်သား (မီးခိုးရောင်အဆင့်) ၄၀ ကီလိုဂရမ် ရရှိသည်။]

အပြာရောင်အဆင့် ကုန်ကြမ်း ၃ မျိုးတောင်ပဲ။

ယုန်နားရွက် ၂ ဖက်နှင့်ဆိုလျှင် စုစုပေါင်း ၅ မျိုးတောင် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်း ခံလိုက်ရတဲ့ ဒဏ်ရာဟာ တကယ်ကို တန်ပါတယ်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီယုန်သားက ဘာလို့ မီးခိုးရောင်အဆင့် ဖြစ်နေရတာလဲ။

ယုန်သားများပေါ်တွင်လည်း သွေးရောင်ပုံစံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အသားထဲအထိ စိမ့်ဝင်နေသည်။

[ညစ်ညမ်းနေသော အဆိပ်ရှိသန္ဓေပြောင်းယုန်သား (မီးခိုးရောင်အဆင့်): အဆိပ် အလွန်ပြင်းထန်ပြီး၊ သားရဲများကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် အစွမ်း ရှိသည်။ စားသုံးမိပါက ချက်ချင်း သေဆုံးနိုင်ခြေ ရှိပြီး၊ အလောင်းမှာလည်း ညစ်ညမ်းသွားသဖြင့် အသုံးပြု၍ မရတော့ချေ။ ဗီဇပြောင်းလဲသွားနိုင်သည့် အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရှိသည်။]

"ဟားးး..."

ရွှီရှင်း အသက်ရှူပင် မှားသွားရသည်။

ဒါက... ဗီဇပြောင်း သားရဲတွေကို ဖန်တီးနိုင်တဲ့ ညစ်ညမ်းမှုရဲ့ အရင်းမြစ်ပေါ့။

ငွေရောင်ဘုရင်နှင့် ခဲခဲ တို့မှာ ရွှီရှင်း ခွဲထုတ်လိုက်သော ယုန်သားများကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ရွှီရှင်း ကောက်ယူလိုက်သောအခါ ခဲခဲ က ညည်းတွလျက် အဝတ်ကို ဆွဲနေပြီး၊ ငွေရောင်ဘုရင်မှာလည်း ခေါင်းလေးစောင်းကာ သွားရည်များပင် ကျနေတော့သည်။

"ဒါကို လုံးဝ စားလို့မရဘူး၊ အဆိပ် တော်တော်ပြင်းတယ်။ ဒါက မင်းတို့လို အစားမက်တဲ့သူတွေကို မျှားပြီး အဆိပ်ခတ်ဖို့ လုပ်ထားတာ။"

ခဲခဲ နှင့် ငွေရောင်ဘုရင်တို့ ဆွဲဆောင်ခံနေရသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီရှင်းမှာ သတိပေးသံဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဟန့်တားလိုက်တော့သည်။

ရွှီရှင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ခဲခဲ နှင့် ငွေရောင်ဘုရင်တို့မှာ မျက်နှာလေးများ ငယ်သွားကြပြီး၊ သွေးရောင်အသားများထံမှ အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကြသည်။

ရွှီရှင်းသည် ထိုအသားများကို အောင့်အီးကာ အမြန်ပင် သိည်းဆည်းလိုက်တော့သည်။

ဤအရာသည် တစ်နေ့နေ့တွင် အသုံးဝင်လာနိုင်သည်၊ သို့သော် အလွန်အမင်း မလိုအပ်ဘဲ အခြားသားရဲများကို မကျွေးသင့်ချေ။

ကုန်ကြမ်းတွေ ဖြုန်းတီးရုံသာမက ပိုမိုသန်မာသော သတ္တဝါကြီးများကိုပါ ဖန်တီးမိသလို ဖြစ်သွားနိုင်သောကြောင့်ပင်။

ဗီဇပြောင်းယုန် တစ်ကောင်တည်းနှင့်ပင် သူ တော်တော်လေး ရုန်းကန်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

အကယ်၍ အခြားသားရဲတွေက ဒီအသားကို စားပြီး သေသွားရင်၊ သူတို့ရဲ့ အသားတွေကရော ဒီလိုမျိုး ညစ်ညမ်းသွားမှာလား..။

အခန်း ၆၄ ပြီး။

All Chapters