အခန်း (၁၁၀၃-၁၁၀၄)

အပိုင်း (၁၁၀၃)

သေချာသည်မှာ စေတီတောင်တွင် အခြားဝင်ပေါက်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းမှာ ကျင်းကန်တောင် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနှင့် ဆက်သွယ်ထားသော စွမ်းအင်ဝဲကတော့ ဖြစ်သည်။ သို့သော်ငြား ထိုစွမ်းအင်ဝဲကတော့၏ အပြင်ဘက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော စေတီတောင် အထူးစစ်သည်များနှင့် ငရဲတပ်တော် အစောင့်များ ရှိနေကြသည်။

မင်းသားကျင်း၏ တပ်တော်ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ရန်အတွက် စေတီတောင်သည် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးမှ စစ်သည် အမြောက်အမြားကို ထုတ်နုတ်အသုံးပြုခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း စေတီတောင်စစ်သည်များနှင့် ငရဲတပ်တော် အစောင့်အများအပြားသည် စွမ်းအင်ဝဲကတော့ကို ဆက်လက် စောင့်ကြပ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ စွမ်းအင်ဝဲကတော့ကို ရှမ့်လန် တစ်ဦးတည်းသာ ဖြတ်သန်းနိုင်သည်။ ယခုတွင် ရှမ့်လန်သည် ရင်ကွမ်း၏ ရှေ့မှောက်၌ ရောက်ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် ရှမ့်လန်က ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးကို ဖျက်ဆီးမည်ဟု ခြိမ်းခြောက်လိုက်ခြင်းမှာ ရူးသွပ်နေသည်ဟု ထင်မှတ်စရာပင်။

ထိုအချိန်တွင် ရှမ့်လန်က လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်ရင်ကွမ်း၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရန်... ခင်ဗျားတို့ မယုံကြဘူးလား။ ကျုပ် နေ့ခင်းကြောင်တောင် အိပ်မက် မက်နေတယ် ထင်နေလား။ မိုင်ရာချီ ဝေးကွာနေတဲ့နေရာကနေ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးကို ဘယ်လို ဖျက်ဆီးမလဲပေါ့။ ကျုပ်သာ အဲဒီလောက် စွမ်းရင် ဘာလို့ အရင်က မလုပ်ခဲ့တာလဲပေါ့..."

"ဒါပေါ့... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျုပ်က ရှမ့်လန်လေ။ အရမ်းမိုက်တဲ့ကောင်လေ။ ပြီးခဲ့တဲ့ ဒီဇင်ဘာလ (၂၉) ရက်နေ့တုန်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ကျုပ် သိပ်မကျေနပ်ဘူး။ ခင်ဗျားတို့ကို ပါးရိုက်ပြနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ ဇာတ်လိုက်ကျော် က တော်ဝင်ရန်အင်ပါယာ ဖြစ်နေတယ်။ ကျုပ် မဟုတ်ဘူး...။

ဒီတစ်ခါတော့ ကျုပ်... ရှမ့်လန်က ဇာတ်လိုက်ကျော် လုပ်တော့မယ်။ ကျုပ်က အံ့ဖွယ်အမျိုးမျိုးကို ဖန်တီးခဲ့ပြီးပြီ။ ဒီတစ်ခါတော့ အကြီးကြီးတစ်ခု ဖန်တီးပြမယ်..."

ရှမ့်လန် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အရှင်ရင်ကွမ်း... ရေတွက်တာ ရပ်လိုက်တော့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အခုက ကျုပ်အလှည့် ရောက်ပြီ...။

ဂိုဏ်းချုပ်ရန်... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ တပ်တွေကို ချက်ချင်း ဖျက်သိမ်းပြီး လက်နက်ချဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်ပါ။ မင်းသားကျင်းရဲ့ တပ်တွေကို ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာခွင့်ပြုပြီး နုရှောင့်မြို့ကို ပြန်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ။ မဟုတ်ရင် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။

ရေတွက်မှု စတင်ပြီ။ ငါး... လေး... သုံး... နှစ်... တစ်..."

ရှမ့်လန်သည် ရေတွက်နေစဉ်တွင် လက်ချောင်းများဖြင့် ဟန်လုပ်ပြနေသည်။ သူ့လှုပ်ရှားမှုနှင့် လေသံတို့သည် ပြဇာတ်ဆန်လွန်းလှသည်။ အလွန် ဟန်ထုတ်လွန်းသည်။ သူ သရုပ်ဆောင်ရသည်ကို အလွန် နှစ်သက်နေပုံ ရသည်။ ယခင် ရှမ့်လန်နှင့် ယှဉ်လျှင် အခုက ပို၍ ရှမ့်လန် ပီသနေ၏။

ရင်ကွမ်းနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်ရန်တို့သည် အသက်အောင့်ထားပြီး ရှမ့်လန်နှင့် ပင်လယ်ကြမ်းပြင် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး ရှိရာဘက်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့ မယုံကြည်နိုင်ပေ။ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ပေ။ ရှမ့်လန်သည် နတ်ဘုရား မဟုတ်ပေ။ ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးကို မိုင်ရာချီ အကွာအဝေးမှ မည်သို့ ဖျက်ဆီးနိုင်မည်နည်း။

ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်သော ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး မဟုတ်ပါလား။ တော်ဝင်ရန်အင်ပါယာပင် မလုပ်နိုင်ပေ။ ရှမ့်လန် မည်သို့လုပ်နိုင်မည်နည်း။

"ရေတွက်လို့ ပြီးပြီ..."

ရှမ့်လန် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အံ့ဖွယ်ကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်ရမယ့် အချိန်ပဲ..."

ထို့နောက် သူ လက်ဖျောက် တစ်ချက် တီးလိုက်၏။ "ဖျောက်..."

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

တောင်ဘက် မိုင်ရာချီ အကွာအဝေးရှိ ပင်လယ်ပြင်တွင် မြေပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါမတတ် ပေါက်ကွဲမှုကြီး ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဆက်တိုက် ပေါက်ကွဲမှုများ ဖြစ်သည်။ အဆုံးစမဲ့ ပင်လယ်ရေများသည် ကောင်းကင်သို့ ပန်းထွက်လာသည်။ ထို့နောက် မီးတောက်များ ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်လာသည်။ ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် အခမ်းနားဆုံး မီးပန်းလွှတ်ပွဲကြီး ကျင်းပနေသကဲ့သို့ပင်။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

ဇာတ်တိုက်ထားသကဲ့သို့ပင် တုန်လှုပ်ဖွယ် ပေါက်ကွဲမှုများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ပင်လယ်ပြင် တစ်ခုလုံး တုန်ခါနေသည်။ ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်လာသည်။ ပင်လယ်ပြင် တစ်ခုလုံး လှုပ်ခါနေသည်။

ရင်ကွမ်းနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်ရန်တို့သည် လုံးဝ မင်သက်သွားကြသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မယုံနိုင်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့် နေကြသည်။ မှန်ပေ၏။ ထိုနေရာသည် စေတီတောင်၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သော ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး တည်ရှိရာ နေရာ ဖြစ်၏။

တုန်လှုပ်ဖွယ် ပေါက်ကွဲမှုကြီးသည် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး အတွင်း၌ ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်ကို တိုက်ရိုက် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်ပြီး ဆူနာမီလှိုင်းလုံးကြီးများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ နှိုင်းယှဉ်၍ မရအောင် တန်ဖိုးရှိသော ရှေးဟောင်းမြို့တော်ကြီးသည် တစ်စစီ ပြိုကျပျက်စီးသွားပြီး အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားရသည်။

တန်ဖိုးရှိသော လျှို့ဝှက်ဂိုဒေါင်၊ တန်ဖိုးရှိသော ရှေးဟောင်းဓာတ်ခွဲခန်းတို့သည် ဤဆက်တိုက် ပေါက်ကွဲမှုများ အတွင်း လောကမြေမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ နဂါးနောင်တ မဟုတ်သော်လည်း မြင်ကွင်းမှာ ပို၍ပင် ခမ်းနား ထည်ဝါလှသည်။ အကြီးမားဆုံး ရေပန်းကြီးကဲ့သို့ပင်။ တုန်လှုပ်ဖွယ် လှိုင်းလုံးကြီးများသည် မီတာ ရာပေါင်းများစွာ အမြင့်သို့ ပန်းထွက်နေ၏။

ရှမ့်လန်သည် ပိုမို ဟန်ထုတ်လျက်ရှိသည်။ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး လက်များ ဝှေ့ယမ်းကာ ကံကြမ္မာ တေးသွား သံစဉ်ကိုပင် သီဆိုနေသည်။

"ဒန်.. ဒန်... ဒန်..."

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

သူ့လက်များ ဂီတစည်းချက်အတိုင်း လှုပ်ရှားနေစဉ်တွင် ပင်လယ်ပြင်ပေါ်မှ ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုများ ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ တောင်ပိုင်းပင်လယ်ရှိ ဧရာမ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး ပြိုကျမှုသည်လည်း ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ အထူးဖျက်ဆီးရေး ပြပွဲကြီးလိုပင်။ လောကကြီးတစ်ခုလုံးနှင့် ပင်လယ်ပြင် တစ်ခုလုံးသည် ရှမ့်လန်၏ ဖျော်ဖြေရေး စင်မြင့် ဖြစ်လာ၏။

မင်းသားကျင်း၏ လူသောင်းချီ၊ ရင်ကွမ်းနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်ရန်၊ ထို့အပြင် စစ်သည် သိန်းချီတို့သည် သူ့ပရိသတ်များ ဖြစ်လာကြသည်။ ပြင်းထန်သော လှိုင်းတံပိုးများနှင့် တောတောင်ဟိန်းသံ၊ ဆူနာမီဟိန်းသံတို့သည် ရုပ်ရှင်များထဲမှ ခမ်းနားထည်ဝါသော ဖျက်ဆီးရေး မြင်ကွင်းများ ကဲ့သို့ပင်။

ရှမ့်လန်သည် သူ့ကတိကို တည်ခဲ့သည်။ သူသည် မကြုံစဖူး ခမ်းနားထည်ဝါသော ပြပွဲကြီးကို ဖျော်ဖြေခဲ့ပြီး အကြွင်းမဲ့ ဇာတ်လိုက်ကျော် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့ပေမည့် သူ မည်သို့ လုပ်လိုက်သနည်း။

..............

တကယ်တမ်းဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသနည်း။ ရှမ့်လန်က တကယ်ပဲ အံ့ဖွယ်ဖန်တီးပြီး မိုင်ရာချီ ဝေးကွာနေတဲ့ တောင်ပင်လယ် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်သည်လား။ သေချာပေါက် မဟုတ်ပေ။ သူက နတ်ဘုရားတစ်ပါး မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ သူ ဤမျှလောက် အစွမ်းထက်လျှင် အဘယ်ကြောင့် စောစောက မလုပ်ခဲ့သနည်း။ အဘယ်ကြောင့် ယခုမှ လုပ်ရသနည်း။

ပုံမှန်ဝင်ပေါက်ကနေ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးထဲ ဝင်လျှင် မိုင်ထောင်ချီ ဝေးသည်။ သို့သော် ကျင်းကန်တောင်ကနေ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးထဲ တိုက်ရိုက် ဝင်ချင်လျှင် မိုင်ဒါဇင်လောက်သာ ဝေးသည်။

ကျင်းကန်တောင် အပြင်ဘက်ရှိ ရှမ့်လန်က "ရှမ့်လန်" အရမ်းဆန်လွန်းတယ်လို့ မထင်ဘူးလား။ သေချာပေါက် သူ့သရုပ်ဆောင်မှုက အပြစ်ပြောစရာ မရှိပေ။ အရမ်းကို သဘာဝကျပြီး အမှားရှာ၍မရချေ။ ချာလီချက်ပလင်တောင်မှ ချာလီချက်ပလင် တုပပြိုင်ပွဲမှာ ဒုတိယပဲ ရခဲ့၏။

ထို့ကြောင့် တချောင်ကို စီးထားသူက ရှမ့်လန်အစစ် မဟုတ်ပေ။ မှန် ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းသံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော မှန် ဖြစ်သည်။ ဤအရာက လောက၌ အပြည့်စုံဆုံး လူစားထိုးမှု ဖြစ်လောက်သည်။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်း၊ အကြည့်တိုင်း၊ အမူအရာတိုင်းက အပြစ်ပြောစရာ မရှိပေ။

ရင်ကွမ်း ၊ စေတီတောင်သခင်ရန် တို့နှင့် စကားပြောတုန်းကလည်း သူက အကောင်းဆုံး ပုံစံမှာ ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ယောက်တောင် သတိမထားမိခဲ့ပေ။ ရှမ့်လန်၏ မိန်းမများနှင့် မိသားစုဝင်များမှလွဲလျှင် တခြားမည်သူမှ ရှမ့်လန်နှင့် မှန်ကို ခွဲခြားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် မှန်ရှိနေကြောင်း သိရှိသူ အရမ်း နည်းပါးသည်။

ထိုသို့ဆိုရင် ရှမ့်လန်အစစ်က ဘယ်မှာနည်း။ သူနှင့် ချောင်ယောင်းအာတို့က ရှေးဟောင်းသံချပ်ကာများ ဝတ်ဆင်ပြီး နောက်လိုက်များအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားသည်။ နှင်းလင်းယုန်တွေ စီးပြီး မှန်၏ အနောက်တွင် ကိုယ်ရံတော်တွေ အဖြစ် လိုက်ပါလာခဲ့ကြ၏။

ထို့အပြင် လူစားထိုး မှန်က ကျင်းကန်တောင် ဝင်ပေါက်ကို ဖွင့်လို့ မရပေ။ တကယ်တော့ ရှမ့်လန်က ဖွင့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မှန်က လက်ဝါး ဖိကပ်လိုက်သလို ဟန်ဆောင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျင်းကန်တောင် ဝင်ပေါက် ပွင့်သွားပြီးနောက် မင်းသားကျင်း အရင်ဆုံး ထွက်လာသည်။ အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် ရှမ့်လန် ထွက်ခွာသွားကတည်းက အထဲကလူတွေက ရှမ့်လန် ပြန်လာမယ့်အချိန်ကို စောင့်မျှော် နေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အရှင်ရှမ့်လန် သူတို့ကို သေချာပေါက် ပြန်လာကယ်မည်ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ထားကြသည်။ ပြောသည့်အတိုင်း လုပ်မည်ဆိုခြင်းကို ယုံကြည်ထားကြ၏။

ထို့အပြင် ကျင်းကန်တောင် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး၏ စွမ်းအင်က ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် လေ ရရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ အောက်ဆီဂျင် တဖြည်းဖြည်း ကုန်ခမ်းသွားပြီး အလင်းရောင်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။

သေချာပေါက် စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းသွားလျှင်တောင် ဤမျှကြီးမားသည့် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးထဲရှိ လေထုက တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်လောက် ခံနိုင်ပါသေးသည်။ သို့သော်ငြား အသက်အန္တရာယ်နှင့် ယှဉ်နေသည့် ကိစ္စ ဖြစ်သောကြောင့် အချိန်ကုန်သက်သာအောင် မင်းသားကျင်း၏ လူ (၅၀,၀၀၀) မှာ ဝင်ပေါက် အနောက်မှာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။ တံခါးပွင့်တာနှင့် ချက်ချင်း ပြေးထွက်ကြမည် ဖြစ်သည်။

စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းဖို့ အချိန်က တိုတောင်းလာပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်၌ မင်းသားကျင်းက တခြားသူတွေကို အစွမ်းကုန် အားပေးနေ၏။ "အားလုံး စိတ်မပူကြနဲ့။ အရှင်ရှမ့်လန် သေချာပေါက် ပြန်လာလိမ့်မယ်။ သူက အမြဲတမ်း ကတိတည်တယ်။ အရှင်ရှမ့်လန် အပြင်မှာ ရောက်နေပြီလို့ ကျုပ် ယုံကြည်တယ်"

ထို့နောက် စွမ်းအင်မကုန်မီ (၁၅) မိနစ်အလိုတွင် ကျင်းကန်တောင် အပျက်အစီး ဝင်ပေါက် ပွင့်သွားပြီး အရှင်ရှမ့်လန်၏ မျက်နှာ ပေါ်လာသည်။

မင်းသားကျင်းနှင့် လူသောင်းချီ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး အားရဝမ်းသာ အော်ဟစ်ကြ၏။ "အရှင် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ"

အရှင်ရှမ့်လန်သည် ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ကြီးမြတ်လှသည်။ ဘယ်တော့မှ စိတ်မပျက်စေခဲ့ပေ။ သို့သော်ငြား ရှေ့မှ ရှမ့်လန်သည် လူစားထိုး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ကြောင်း မည်သူမှ သတိမထားမိကြပေ။ မင်းသားကျင်းပင် အစပိုင်းတွင် ခွဲခြားရန် ခက်ခဲခဲ့သော်လည်း မကြာမီ သဘောပေါက်သွားသည်။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် လူအုပ်ကြီး ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးထဲမှ အပြင်သို့ တိုးထွက်လာစဉ်တွင် လူနှစ်ဦးသည် ရေဆန်လမ်းအတိုင်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုလူနှစ်ဦးသည် ရှေးဟောင်း သံချပ်ကာများ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း တစ်ဦးက မင်းသားကျင်းအား လက်ဟန်ခြေဟန် တစ်ချို့ ပြခဲ့၏။

"အစ်ကိုကျင်း... အရူးလန်နဲ့ ဝူလဲ့ကို ကျုပ်ဆီ လွှတ်ပေးလိုက်၊ ခင်ဗျားတို့ ဆက်ထွက်သွားကြ..."

မင်းသားကျင်း အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။ ဝူလဲ့နှင့် အရူးလန်ကို ရှမ့်လန်နှင့် ချောင်ယောင်းအာ၏ နောက်သို့လိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် စေတီတောင် လင်းယုန် စစ်သည်များသည် မီတာ (၁၀,၀၀၀) ကျော် အမြင့်တွင် ရှိနေပြီး တိမ်များဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသည်။ ထို့အပြင် ရှမ့်လန်သည် လူအုပ်ကြားတွင် ရောနှော၍ ဝင်ရောက်သွားခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သာ ရှာဖွေတွေ့ရှိလျှင် ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။

ကျင်းကန်တောင် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ရှမ့်လန်နှင့် ချောင်ယောင်းအာ သည် လူသူကင်းမဲ့သော နေရာသို့ သွားပြီး စေတီတောင် အထူးစစ်သည်တော် သံချပ်ကာများကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ချောင်ယောင်းအာသည် ရှမ့်လန်ကို ခါးကြားတွင် ညှပ်လိုက်ပြီး ဝူလဲ့၊ အရူးလန်တို့နှင့်အတူ အရှေ့ဘက်ရှိ စွမ်းအင်ဝဲကတော့ဆီသို့ ဦးတည်ပြေးကြ၏။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ကျင်းကန်တောင် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး၏ စွမ်းအင် ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ (၁၅) မိနစ်အောက်သာ လိုတော့သည်။ စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းသွားလျှင် ဘာဖြစ်မည်နည်း။ စွမ်းအင်ဝဲကတော့လည်း ပိတ်သွားပေလိမ့်မည်။

စွမ်းအင်ဝဲကတော့ ပိတ်သွားလျှင် ဘာဖြစ်မည်နည်း။ စေတီတောင် အထူးစစ်သည်များနှင့် ငရဲတပ်တော်သည် စွမ်းအင်ဝဲကတော့၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် အမြဲမပြတ် စောင့်ကြပ်နေကြသည်။ ဝဲကတော့ ပိတ်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူတို့ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး စစ်ဆေးရန် လူလွှတ်ကြပေလိမ့်မည်။ ထို့နောက် ငရဲတပ်တော် အထူးစစ်သည် အမြောက်အမြားသည် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး၏ အထူးလမ်းကြောင်း မှတစ်ဆင့် ကျင်းကန်တောင် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး အတွင်းသို့ ပြေးဝင်လာကြပေလိမ့်မည်။

ဤအချိန်တွင် ရှမ့်လန်သည် သတင်းပို့သူ အသွင်ဖြင့် ကျင်းကန်တောင် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး အတွင်းသို့ မည်သူမှသတိမထားမိဘဲ ဝင်ရောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

နောက်ထပ် တစ်ချက် ရှိသေးသည်။ ကျင်းကန်တောင်မှ အကြီးအကဲ ဝူ ကို ဖမ်းဆီးထားသည်။ အိပ်မက်ဆိုး ကျောက်တုံး၊ အမှန်တရားဆေးရည်တို့၏ အကူအညီဖြင့် ရှမ့်လန်သည် ငရဲတပ်တော် အထူးစစ်သည်များ၏ အမည်စာရင်း၊ ရာထူး၊ စကားဝှက်၊ ကတ်ပြား စသည်တို့ကို အပြည့်အဝ သိရှိထားသည်။

...........................

ဆယ်၊ ကိုး၊ ရှစ်၊ ခုနစ်... သုံး၊ နှစ်၊ တစ်...

"အချိန်ကုန်ပြီ..."

ကျင်းကန်တောင် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး၏ စွမ်းအင် လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားပြီး တုန်ခါမှု မရှိပေ။ အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ထို့အတူ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း မဲမှောင်သွားသည်။ အလင်းရောင် အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ထိုအချိန်တွင် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး နှစ်ခုကြားရှိ စွမ်းအင်ဝဲကတော့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှု ပြုလုပ်ရန် ရင်ကွမ်းနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်ရန်တို့သည် တပ်ဖွဲ့ဝင်အများစုကို ခေါ်ယူသွားကြသည်။ သို့သော် ငရဲတပ်တော်သား ထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် အထူးစစ်သည် ရာပေါင်းများစွာသည် စွမ်းအင်ဝဲကတော့ကို စောင့်ကြပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

စွမ်းအင်ဝဲကတော့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ငရဲတပ်တော်မှူး မင်သက်သွားသည်။ ထို့နောက် အော်ဟစ်လိုက်၏။

"တက်ကြ..."

ထို့နောက် ငရဲတပ်တော်သား ထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် အထူးစစ်သည် ရာပေါင်းများစွာ ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်ကြသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ရှေးဟောင်းဒူးလေးကြီးများ၊ ရှေးဟောင်းဒူးလေးများနှင့် ရှေးဟောင်းလေးများအား မိုးရွာသကဲ့သို့ ပစ်ခတ်လိုက်ကြသည်။

သေချာပေါက် ဤအရာအားလုံး အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ စွမ်းအင်ဝဲကတော့၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ဘာမှမရှိပေ။ လုံးဝ မဲမှောင်နေပြီး ရှေ့မှလက်ဝါးကိုပင် မမြင်ရပေ။

ဤအချိန်တွင် ငရဲတပ်တော် တပ်မှူးသည် မဆင်မခြင် မလုပ်ရဲသေးပေ။ ကျင်းကန်တောင် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး အတွင်း၌ ရှမ့်လန်၏ လက်အောက်ငယ်သား သောင်းချီ ရှိနေကြောင်း သူ သိသည် သူသည် အထူးစစ်သည် တစ်ဖွဲ့နှင့် ငရဲတပ်တော်တစ်ဖွဲ့ကို စေလွှတ်ပြီး ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး၏ လမ်းကြောင်းကို စူးစမ်းစေ၏။

ဤလမ်းကြောင်းသည် ရှေ့မှလက်ဝါးကို မမြင်ရရုံသာမက ပျက်စီးနေသော နေရာများ၊ ပြိုကျနေသော နေရာများလည်း ရှိသည်။ (၁၀) ကီလိုမီတာခန့် အကွာတွင် လျှို့ဝှက်အခန်း တစ်ခု ရှိသည်။ သူတို့က အထဲသို့ ဝင်၍ စူးစမ်းကြတော့သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ကျင်းကန်တောင် ရှေးဟောင်းကိရိယာများ ဝတ်ဆင်ထားသော ရှမ့်လန်နှင့် ချောင်ယောင်းအာ သည် အလွယ်တကူ ခိုးဝင်နိုင်ခဲ့ပြီး လျင်မြန်စွာ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး နှစ်ခုကြား နယ်စပ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကျင်းကန်တောင် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွား ကြ၏။

စွမ်းအင်ဝဲကတော့၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ကျင်းကန်တောင်မှ တပ်မှူးလင်းရန်သည် ငရဲတပ်တော်သား တစ်ထောင်ကျော်နှင့် အထူးစစ်သည် ရာပေါင်းများစွာကို ဦးဆောင်ကာ ကျင်းကန်တောင် ရှေးဟောင်း အပျက်အစီး အတွင်းသို့ အချိန်မရွေး ဝင်ရောက်ရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။

ဤအချိန်တွင် ကျင်းကန်တောင် အထူးစစ်သည်များ အဖြစ် ဝတ်ဆင်ထားသော ရှမ့်လန်နှင့် ချောင်ယောင်းအာ ထွက်လာပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်၏။

"တပ်မှူးလင်းရန်... ကျင်းကန်တောင် ရှေးဟောင်း အပျက်အစီးရဲ့ စွမ်းအင် လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားပြီ။ မင်းသားကျင်းနဲ့ လူသောင်းချီ ဟိုဘက်မှာ ရှိနေပါတယ်။ ကျုပ်တို့ သုံ့ပန်းနှစ်ယောက် ဖမ်းမိထားတယ်။ သူတို့က အထူးလမ်းကြောင်းမှာ ကျုပ်တို့ကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်နေတာပါ..."

ငရဲတပ်တော် တပ်မှူး လင်းရန် မှင်သက်သွားသည်။ ဝူလဲ့နှင့် အရူးလန်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူတို့၏ အထောက်အထားကို မမှတ်မိပေ။

"ပုံတူတွေ..."

ချက်ချင်းပင် ပုံတူအစုအဝေးကြီး သူ့လက်ထဲ ရောက်လာသည်။ စာမျက်နှာ အနည်းငယ် လှန်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး၏ ပုံတူကို ချက်ချင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် မင်းသားကျင်း၏ လူသောင်းချီအနက် ဝူလဲ့သည် ရှမ့်လန်နောက်သို့ အချိန်အကြာကြီး လိုက်ပါခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး အရူးလန်သည် ကျန်းလီ၏ အထူးသွေးမျိုးဆက် ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ နှစ်ဦးစလုံး အဆင့်အတန်း မြင့်မားကြသည်။

"ဒီနှစ်ယောက်က သာမန်လူတွေ မဟုတ်ဘူး... သူတို့ကို ထောင်ထဲ ထည့်ထားလိုက်" တပ်မှူး လင်းရန်က အမိန့်ပေး၏။

"ကောင်ပါပြီ။..."

"နေအုံး... မျက်နှာဖုံး ချွတ်လိုက်..."

စကားတစ်ခွန်းမှမဆိုဘဲ ရှမ့်လန် မျက်နှာဖုံးကို ချက်ချင်း ချွတ်လိုက်ရာ အလွန် ထူးခြားသော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သွေးကြောများစွာ ဖောင်းကြွနေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် တီကောင်များ တွားသွားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဤသည်မှာ အထူးစစ်သည် အများစု၏ ယေဘုယျ လက္ခဏာ ဖြစ်သည်။ သွေးမျိုးဆက် ပြောင်းလဲမှုများစွာ ပြုလုပ်ထားသောကြောင့် သူတို့၏ မျက်နှာများသည် များသောအားဖြင့် အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းတတ်သည်။

"သွား... ဒီသုံ့ပန်းနှစ်ယောက်က ပိုအရေးကြီးတယ်။ ဒုတိယ အကျဉ်းထောင်မှာ ချထားလိုက်" အကြီးအကဲ လင်းရန်က ပြော၏။

"ကောင်းပါပြီ။..."

ထို့နောက် သူနှင့် ချောင်ယောင်းအာသည် ဝူလဲ့နှင့် အရူးလန်ကို ဒုတိယ အကျဉ်းထောင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွား ကြသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် စေတီတောင် အထူးစစ်သည်များနှင့် ငရဲတပ်တော်သားများ ဆက်တိုက် ဝင်ရောက်လာကြသည်။

ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးအတွင်းရှိ အကြီးအကဲ နှစ်ဦးသည် စွမ်းအင်ဝဲကတော့ ထူးဆန်းစွာ ပွင့်သွားကြောင်း သတင်းရရှိထားသောကြောင့် လာရောက်ပံ့ပိုးကြခြင်း ဖြစ်၏။

..................

အပိုင်း (၁၁၀၄)

ရှမ့်လန်သည် စေတီတောင် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနှင့် ရင်းနှီးသည်လား။ ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရလျှင် မရင်းနှီးပေ။ သို့သော်ငြား ငြား စွမ်းအင်ဝဲကတော့၏ ကီလိုမီတာ ရာဂဏန်း အကွာအဝေးအတွင်းကိုမူ အလွန် ရင်းနှီးသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် မင်းသမီး ရန်ယင်ယင်သည် သူ့ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်လာဖူးပြီး လျှို့ဝှက်ဂိုဒေါင်များ၊ ဓာတ်ခွဲခန်းများနှင့် စာကြည့်တိုက်များစွာကိုလည်း သူ ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့ဖူးသည်။

သုံ့ပန်းနှစ်ဦးကို ဒုတိယ အကျဉ်းထောင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားစဉ်တွင် လုံးဝ သံသယ ဝင်မခံရပေ။ မူလက ရှမ့်လန်သည် အစောင့်အရှောက်များ၏ မေးခွန်းများကို ဖြေရှင်းရန် စကားဝှက်များစွာ ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း မည်သူမှ သူ့ကို မမေးမြန်းကြသည်မှာ အံ့သြစရာပင်။

သေချာပေါက် ရှမ့်လန်၏ ပစ်မှတ်မှာ ဒုတိယ အကျဉ်းထောင် မဟုတ်ပေ။ ထိုနေရာ၏ ဘေးရှိ လုံးဝ မထင်ရှားသော အဆောက်အအုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာသည်ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး၏ အလွန် ဝေးလံခေါင်သီသော နေရာတွင် ရှိသည်။ ထိုအဆောက်အအုံ သည် စတုရန်းမီတာ ထောင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသည်။ မသေးငယ်သော်လည်း စတုရန်းမီတာ သောင်းချီ ကျယ်ဝန်းသော အခြား အဆောက်အအုံကြီးများနှင့် ယှဉ်လျှင် မကြီးမားပေ။ လုံးဝ မျက်စိကျစရာ မရှိပေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ထိုအရာက ဘာဖြစ်သနည်း။ စွမ်းအင် ထိန်းချုပ်ရေး ဗဟိုချက်ပင်။ ကီလိုမီတာ ရာဂဏန်း အတွင်းရှိ ရှေးဟောင်းစွမ်းအင် အမြုတေ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ဤနေရာမှ ထိန်းချုပ်ထားပြီး ဤကဲ့သို့သော ထိန်းချုပ်ရေး ဗဟိုချက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အရေးအကြီးဆုံး နေရာ ဖြစ်၏။

ထိုသို့ဆိုလျှင် လုံခြုံရေး တင်းကျပ်သည်လား။ အဖြေမှာ မတင်းကျပ်ပါဟူ၍ပင်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တံခါးမှာ အမြဲပိတ်ထားပြီး တစ်ခါမှ မဖွင့်ဖူးသလို၊ မည်သူမှလည်း ဖွင့်၍ မရခဲ့ဖူးပေ။ ဤအခြေအနေက ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေတွင် အလွန် အဖြစ်များသည်။ ရှေးဟောင်းအဆောက်အအုံ အများစုမှာ ပိတ်ထားပြီး၊ ပညာရှင် ထောင်ပေါင်းများစွာက တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ် အချိန်ယူ တွက်ချက်ပြီးမှ စကားဝှက် ဆယ်ခုလောက်သာ ဖော်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ ရှေးဟောင်းအဆောက်အအုံ ဆယ်ခုလောက်ကိုသာ ဖွင့်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် လျှို့ဝှက်ဂိုဒေါင်များ၊ လျှို့ဝှက်လက်နက်တိုက်များ၊ လျှို့ဝှက်စာကြည့်တိုက်များနှင့် လျှို့ဝှက်ဓာတ်ခွဲခန်းများ ရာပေါင်းများစွာ ရှိသည်။ စေတီတောင်၏အမြင်တွင် ဤနေရာများသည် စွမ်းအင် ထိန်းချုပ်ရေး ဗဟိုချက်လောက် အရေးမကြီးဟု ယူဆထားကြ၏။

မူလက အထူးစစ်သည် (၃) ယောက်နှင့် ငရဲတပ်တော်သား (၇) ယောက်ကို အစောင့်ချထားလေ့ ရှိသည်။ သို့သော်ငြား ယခု အခြေအနေက ထူးခြားနေသည်။ တိုက်ပွဲကြီး နှစ်ပွဲ ဖြစ်ပြီးနောက် စေတီတောင်မှာ အကြီးအကျယ် ထိခိုက်ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး သေကျေဒဏ်ရာရသူများ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားခဲ့သည်။

ထို့အပြင်မင်းသားကျင်း၏ လူသောင်းချီကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ရန် ဂိုဏ်းချုပ်ရန်နှင့် ရင်ကွမ်းတို့က စစ်သည် သိန်းချီကို ခေါ်ထုတ်သွားခဲ့သည်။ စွမ်းအင်ဝဲကတော့ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် အထူးစစ်သည်များနှင့် ငရဲတပ်တော်သား အများအပြားမှာ စစ်ကူအဖြစ် ပါသွားကြ၏။

ဤရှေးဟောင်းအပျက်အစီးက မည်မျှကြီးမားသနည်း။ ကီလိုမီတာ ထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းပြီး လက်ရှိတည်နေရာ တစ်ခုတည်းတင် ကီလိုမီတာ ရာဂဏန်း ကျယ်ဝန်းသည်။ စစ်သည် အများစု ခေါ်ထုတ်ခံရပြီးနောက် တည်နေရာမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် စွမ်းအင် ထိန်းချုပ်ရေး ဗဟိုချက် အပြင်ဘက်တွင် ငရဲတပ်တော်သား (၃) ယောက်သာ အစောင့်ကျန်ခဲ့တော့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ချောင်ယောင်းအာက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးပြီး မည်သူမှ မရှိကြောင်း သေချာအောင် လုပ်ခဲ့သည်။ စည်းမျဉ်းအရ အနီးဆုံး ကင်းလှည့်စစ်သည်များသည် (၃၉) စက္ကန့်လောက်ကြာမှ ပေါ်လာပေမည်။

ရှမ့်လန်နှင့် ချောင်ယောင်းအာတို့ တည့်တည့် လျှောက်သွားလိုက်ကြသည်။ အထူးစစ်သည် ရှေးဟောင်းသံချပ်ကာများ ဝတ်ဆင်ထားသောကြောင့် သူတို့၏ ရာထူးမှာ ငရဲတပ်တော်သားများထက် အများကြီး ပိုမြင့်နေ။

စွမ်းအင် ထိန်းချုပ်ရေး ဗဟိုချက် အပြင်ဘက်မှ ငရဲတပ်တော်သား (၃) ယောက်သည် သူတို့ကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်ပြီး အလေးပြုကြသည်။

"မင်္ဂလာပါ တပ်မှူး..."

အထူးစစ်သည်များမှာ ရှားပါးတာကြောင့် နားထောင်၍ကောင်းအောင် ငရဲတပ်တော်သားများက ထိုသူတို့ကို 'တပ်မှူး' ဟု ခေါ်လေ့ရှိသည်။ ရှမ့်လန်နှင့် ချောင်ယောင်းအာတို့သည် အသံမထွက်ဘဲ ထိုသုံးယောက် ရှေ့ကို တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွား၏။

"တိုက်..."’

ချောင်ယောင်းအာသည် လျှပ်စီးလို လှုပ်ရှားတိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး ငရဲတပ်တော်သား (၃) ယောက်ကို ချက်ချင်း သတိမေ့သွားအောင် လုပ်လိုက်သည်။

"မြန်မြန်... မြန်မြန်... မြန်မြန်... အရာအားလုံး မြန်မြန် လုပ်ရမယ်..."

ဤအချိန်တွင် စေတီတောင် စစ်သည်များသည် မီတာ ရာဂဏန်း အကွာအဝေး၌ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး မကြာမီ မြင်ကွင်းထဲ ဝင်လာပေတော့မည် ဖြစ်သည်။ (၂) စက္ကန့်အောက်သာ လိုတော့၏။

ရှမ့်လန်က စွမ်းအင် ထိန်းချုပ်ရေး ဗဟိုချက် အပြင်ဘက်သို့ အမြန်ရောက်သွားပြီး ရှေးဟောင်းဘုရင် လက်စွပ်ကို အရှေ့တွင် ထားလိုက်သည်။ မူလက ထိန်းချုပ်ရေး ဗဟိုချက် တံခါးမှာ ရှုပ်ထွေးသော စကားဝှက် လိုအပ်သည်။ မဟာပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားလျှင်တောင် ဖွင့်နိုင်ချင်မှ ဖွင့်နိုင်ပေမည်။ သို့သော်ငြား ရှေးဟောင်းဘုရင်လက်စွပ်၏ လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာက အလွန်မြင့်မားသောကြောင့် ရှမ့်လန်က အလွယ်တကူ ဖွင့်နိုင်ခဲ့သည်။

"ရွှမ်း..."

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် တစ်စက္ကန့် မပြည့်ခင်မှာပဲ စွမ်းအင် ထိန်းချုပ်ရေး ဗဟိုချက် တံခါး ပွင့်သွားသည်။ ရှမ့်လန်၊ ချောင်ယောင်းအာ၊ ဝူလဲ့နှင့် အရူးလန်တို့ ဗဟိုချက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး ရှမ့်လန်က တံခါးကို အမြန်ဆုံး ပြန်ပိတ်လိုက်၏။

မကြာခင်မှာပဲ စေတီတောင် စစ်သည်များ ဖြတ်သွားကြပြီး အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်းပင်။ စွမ်းအင် ထိန်းချုပ်ရေး ဗဟိုချက်တံခါး ပိတ်ထားပြီး ငရဲတပ်တော်သား (၃) ယောက်ကလည်း မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကြသည်။ (သတိမေ့နေသော်လည်း မတ်တပ်ရပ်လျက် အနေအထားမျိုး ပြုလုပ်ထားပုံရသည် သို့မဟုတ် အဝေးမှကြည့်လျှင် ပုံမှန်ထင်ရသည်)။

...........

ဤစွမ်းအင် ထိန်းချုပ်ရေး ဗဟိုချက်သည် အခြား ထိန်းချုပ်ရေး ဗဟိုချက်များနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ မည်သူမှ ဝင်မကြည့်ဖူးချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စေတီတောင်အတွက် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု တန်ဖိုး မရှိသောကြောင့်ပင်။ လျှို့ဝှက လက်နက်တိုက် မဟုတ်သောကြောင့် ဝင်ကြည့်စရာ အကြောင်းလည်း မရှိချေ။

သေချာသည်မှာ ဤအရာက ရှမ့်လန်အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။ ကျောက်ခေါင်းတလားထဲရှိ ရှေးဟောင်း ကျမ်းစာလိပ်ထဲတွင် ပုံစံတူများကို တွေ့ဖူးသော်လည်း၊ ဤမျှလောက် ကြီးမားသော စွမ်းအင် ထိန်းချုပ်ရေး ဗဟိုချက် ကို ရှမ့်လန် ပထမဆုံး မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

အိပ်မက်ဆိုးကျောက်တုံး ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှေ့တွင် ရှိနေပြီး အလင်းရောင် အမျိုးမျိုး လက်နေသည်။ ရှေးဟောင်းဘုရင် ကျမ်းစာလိပ်ကို ဖတ်ဖူးသော ရှမ့်လန် တစ်ယောက်သာ ဤအရာများက ဘာပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသည်။ အခြားသူများသာဆိုလျှင် လုံးဝ သိရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှမ့်လန်သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး စွမ်းအင်အမြုတေ ထိန်းချုပ်ခန်းနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို AI ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်... အားလုံး ကိုက်ညီတယ်..."

ထို့နောက် ရှေးဟောင်းဘုရင် လက်စွပ်ကို အသုံးပြုပြီး ဤနေရာ၏ အမြင့်ဆုံး လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာကို ရယူလိုက်သည်။ ပြီးနောက် မရေမတွက်နိုင်သော အိပ်မက်ဆိုးကျောက်တုံးများကို လှည့်ပြီး ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးမည့် ရှေးဟောင်းစွမ်းအင်အမြုတေ အကြီးစား (၂၀) ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သေချာပေါက် ရှေးဟောင်းစွမ်းအင်အမြုတေများသည် ဤနေရာတွင် ရှိနေခြင်း မဟုတ်ချေ။ ကီလိုမီတာ ရာဂဏန်း အကွာအဝေးအတွင်းရှိ မတူညီသော နေရာများတွင် ရှိနေကြပြီး ဤနေရာမှနေ၍ လှမ်းကာ ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

"အချိန်ကွက်တိပဲ..."

ရှမ့်လန် အိတ်ဆောင်နာရီကို ထုတ်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ညနေ ၃ နာရီ ၂၅ မိနစ်..."

ချောင်ယောင်းအာလည်း သူမ၏ အိတ်ဆောင်နာရီကို ထုတ်ကြည့်လိုက်၏။ "ဟုတ်တယ်... ညနေ ၃ နာရီ ၂၅ မိနစ်..."

ထို့နောက် ရှေးဟောင်းစွမ်းအင်အမြုတေ အကြီးစား (၂၀) ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးမည့်အချိန်ကို ညနေ ၃ နာရီ ၅၀ မိနစ် ဝန်းကျင်ဟု သတ်မှတ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်က မှန် နှင့် သဘောတူထားသည့် အချိန်ပင်။ အရာအားလုံး အဆင်ပြေချောမွေ့နေသောကြောင့် လုံးဝ အလျင်လိုစရာ မလိုအပ်ချေ။ (၂၅) မိနစ်ခန့် စောပြီး ပြီးစီးခဲ့သည်။

ထို့နောက် အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ (၂၅) မိနစ် ကုန်ဆုံးသွားသည်။ စွမ်းအင်အမြုတေ ထိန်းချုပ်ခန်းတွင် မရေမတွက်နိုင်သော အိပ်မက်ဆိုးကျောက်တုံးများ စတင် လင်းလက်လာပြီး ရေတွက်မှု သတိပေးချက် ပေါ်လာ၏။

"ငါး... လေး... သုံး... နှစ်... တစ်..."

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

ရှေးဟောင်းစွမ်းအင်အမြုတေ အကြီးစား (၂၀သည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးကုန်ကြသည်။ ရှမ့်လန် သတ်မှတ်ထားသည့် အချိန်အရ ပေါက်ကွဲမှု တစ်ခုနှင့် တစ်ခုကြား (၃) စက္ကန့်လောက် ကွာခြားသည်။ ထို့ကြောင့် ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် ဤမျှခမ်းနားထည်ဝါသော မြင်ကွင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ နိမ့်လိုက်မြင့်လိုက် ပေါက်ကွဲမှုများက အသက်ရှူမှားလောက်စရာ ဧရာမ ရေပန်းကြီးနှင့် တူနေတော့သည်။

ဤရှေးဟောင်းစွမ်းအင်အမြုတေ အကြီးစားများသည် အချင်း (၃) မီတာ၊ (၄) မီတာကနေ (၁၀) မီတာ အထိ ရှိကြသည်။ ပေါက်ကွဲအားက နဂါးနောင်တလောက် မပြင်းထန်သော်လည်း ပေါက်ကွဲမှု တစ်ခုစီက ပြင်းအားမြင့်ယမ်း တန်ချိန် ရာပေါင်းများစွာ၊ ထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် ညီမျှ၏။

ဤပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ကီလိုမီတာ ရာဂဏန်းအတွင်းရှိ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးများ ပြိုကျပျက်စီးပြီး အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားသည်။ သေချာပေါက် ရှမ့်လန်က ပေါက်ကွဲမှု အချင်းဝက်ကို တွက်ချက်ထားပြီးသား ဖြစ်သောကြောင့် စွမ်းအင်အမြုတေ ထိန်းချုပ်ခန်းထဲတွင် ရှိနေသော သူ့အတွက် လုံးဝ ပြဿနာ မရှိပေ။

.................

မြင်ကွင်းကို ရေမျက်နှာပြင်ပေါ် ပြန်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် လူစားထိုး မှန် ၏ သဘာဝကျပြီး ကောင်းမွန်လှသော သရုပ်ဆောင်မှုနှင့်အတူ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သော ပေါက်ကွဲမှုကြီးက တစ်မိနစ်တိတိ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ယာယီ ရပ်တန့်သွား၏။ သို့သော်ငြား ဆူနာမီလှိုင်းများ ဝင်ရောက်လာပြီး မြေပြင်တုန်ခါမှုများက စက္ကန့် (၃၀) လောက်ကြာမှ ရပ်တန့်သွားသည်။

မှန်သည် မျက်လုံးဖွင့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။ "အရှင်ရင်၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရန်... ဖျက်ဆီးရေး ပြပွဲက ဘယ်လိုလဲ..."

ဂိုဏ်းချုပ်ရန်၏ မျက်နှာက တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဝင်ရောက်လာသော ဆူနာမီလှိုင်းများကို ကြည့်ပြီး ရင်ကွဲမတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုတည်းနှင့် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး မိုင်ရာချီ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ လျှို့ဝှက်ဂိုဒေါင်များ၊ စာကြည့်တိုက်နှင့် ဓာတ်ခွဲခန်း မည်မျှများများ ပျက်စီးသွားသနည်း။

ရှိနေသော လူသိန်းချီကလည်း ဤမြင်ကွင်းကို ကြောင်ပြီး ကြည့်နေကြသည်။

"ဘယ်လို... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ရှမ့်လန်က နတ်ဘုရားလား။ ဒီလောက်ဝေးတဲ့ နေရာကနေ ငါတို့ စေတီတောင်ရဲ့ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးကို သူ ဘယ်လို ဖျက်ဆီးနိုင်တာလဲ..."

မှန်က ပြောလိုက်၏။ "ဂိုဏ်းချုပ်ရန်... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး မိုင်ရာချီကို ကျုပ် ဖျက်ဆီးလိုက်တယ်။ မဖွံ့ဖြိုးသေးတဲ့ ဧရိယာရဲ့ ငါးပုံတစ်ပုံလောက် ရှိမယ်။ ခင်ဗျားတို့ ရင်နာရုံတင် မကဘူး၊ ဒါမျိုးကို ကျုပ်လည်း မလုပ်ရက်ပါဘူး။ ဒါတွေက ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုရဲ့ ရတနာတွေလေ။ လုံးဝ ပျက်စီးသွားရင် ကျုပ်က အပြစ်သား ဖြစ်သွားမှာပေါ့။ ကျုပ်ကို ယုံပါ။ ကျုပ်လည်း ခင်ဗျားတို့လိုပဲ စိတ်မကောင်းပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းသားကျင်းရဲ့ လူတွေကို ကယ်တင်ဖို့ ကျုပ်မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး..."

ဂိုဏ်းချုပ်ရန် ဘာမှ မပြောချေ။ ရင်ကွမ်းလည်း ဘာမှ မပြောပေ။

မှန်က ဆက်ပြောသည်။ "ဂိုဏ်းချုပ်ရန်... ကျုပ် ရေတွက်မှု ပြန်စတော့မယ်။ ခင်ဗျားတို့ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားတာကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားပြီး မင်းသားကျင်းရဲ့လူတွေကို နုရှောင့်မြို့ ပြန်ခွင့်ပြုရမယ်။ မဟုတ်ရင် ဒုတိယအကြိမ် ဖျက်ဆီးမှု စတင်လိမ့်မယ်..."

ဂိုဏ်းချုပ်ရန် ပြန်မဖြေသေးပေ။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရန်... ကျုပ်ရဲ့ ဖျော်ဖြေမှုက လုံလောက်အောင် ခမ်းနားထည်ဝါမှု မရှိသေးဘူး ထင်တယ်။ ဒါဆိုရင် ဆက်ကြတာပေါ့..."

"ငါး... လေး... သုံး... နှစ်... တစ်... စပြီ..."

မှန် နောက်တစ်ကြိမ် လက်ဖျောက် တီးလိုက်၏။ ညနေ ၃ နာရီ ၅၅ မိနစ်။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

ပင်လယ်ပြင်ထက်ရှိ ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုကြီး ပြန်လည်စတင်လာခဲ့၏။ ခမ်းနားထည်ဝါသော ဖျက်ဆီးရေး ပြဇာတ်ကြီး ပြန်လည် ကပြလာပြီး စေတီတောင်၏ ရှေးဟောင်း အပျက်အစီးများ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထပ်မံ ပျက်စီးကုန်သည်။

"ရပ်... ရပ်... ရပ်..."

စေတီတောင် ဂိုဏ်းချုပ်ရန် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်၏။

ကံကြမ္မာတေးသွားကို ခပ်တိုးတိုး ငြီးလျက်ရှိနေသော မှန်က လက်ဝှေ့ယမ်းခြင်းကို ချက်ချင်း ရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပင်လယ်ပြင်ပေါ်မှ ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုကြီးကလည်း ရပ်တန့်သွားသည်။ သူကပဲ အရာအားလုံးကို ကွပ်ကဲထိန်းချုပ်နေသလိုပင်။ သို့သော်ငြား အမှန်တကယ်တွင်တော့ သူက ပေါက်ကွဲမှုနှင့်အညီ သရုပ်ဆောင် နေခြင်းသာ။ နာရီက အချိန်ကို ကြည့်ပြီး တစ်စက္ကန့်မှ မလွဲအောင် သရုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရန်... အခု ကျုပ်ကို ယုံပြီလား။ ဒါဆိုရင် မာနကို နည်းနည်းလျှော့ပြီး ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားတာကို ဖယ်ရှားပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပြီလား။ ကျုပ်လူတွေကို လွှတ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပြီလား..."

စေတီတောင် ဂိုဏ်းချုပ်ရန် မျက်လုံးကို အကြာကြီး မှိတ်ထားလိုက်သည်။ ပြန်ဖွင့်လိုက်သည့် အချိန်တွင် အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားသော်လည်း ပေါက်ကွဲတော့မည့် မီးတောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

"စေတီတောင် စစ်သည်အားလုံး လက်နက်ချ၊ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားတာကို ဖယ်ရှား၊ မင်းသားကျင်းရဲ့ လူတွေကို လွှတ်ပေးလိုက်..."

စေတီတောင်သခင်၏ အမိန့်အောက်တွင် မင်းသားကျင်း၏ တပ်တော်သည် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားမှုကို အောင်မြင်စွာ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့သည်။ "သွားကြစို့..."

အမိန့်ရသည်နှင့် မင်းသားကျင်းသည် တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ အမြန်ဆုံးနှုန်းဖြင့် ထွက်ခွာသွား၏။

ဤအချိန်၌ ဂိုဏ်းချုပ်ရန်နှင့် ရင်ကွမ်းတို့သည် တည်ငြိမ်သွားကြပြီး အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်မိကြသည်။ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှသည် တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလွန်းလှသောကြောင့် သူတို့၏ ဦးနှောက်များ ဗလာဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော်ငြား သူတို့သည် သာမန်လူများ မဟုတ်ကြပေ။ စိတ်ခံစားချက်ကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ ခေါင်းထဲ၌ ရဲရင့်သော အတွေးတစ်ခု ဝင်လာခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရသနည်း။ ရှမ့်လန်သည် မိုင်ရာချီဝေးကွာသည့် နေရာမှနေ၍ တောင်ပင်လယ် ရှေးဟောင်း အပျက်အစီးနယ်မြေကို ဖျက်ဆီးနိုင်ပါမည်လား။

ရှမ့်လန်က နတ်ဘုရား မဟုတ်ပေ။ အတိတ်ကာလက အံ့ဖွယ်အမှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသည် ဆိုလျှင်တောင် ဤကိစ္စက ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲလွန်းနေသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဖြစ်နိုင်ခြေအရှိဆုံး အဖြေမှာ အဘယ်နည်း။ ဂိုဏ်းချုပ်ရန်နှင့် ရင်ကွမ်းတို့သည် ဉာဏ်ပညာကြီးမားသူများဖြစ်ကြရာ ကြီးမားသော ဆက်စပ်မှုတစ်ခုကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့သွား ကြသည်။

ဤရှမ့်လန်က လူစားထိုးထားသူလား။ အတုအယောင်လား။ ရှမ့်လန်အစစ်က တောင်ပင်လယ် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး နယ်မြေထဲသို့ ခိုးဝင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုသူတစ်ယောက်တည်းသာ စွမ်းအင်ဗဟို ထိန်းချုပ်ခန်းကို မောင်းနှင်ပြီး ရှေးဟောင်းစွမ်းအင်ဗဟိုများကို ဖောက်ခွဲနိုင်စွမ်း ရှိပေ၏။

သူတို့နှစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူတို့အတွက် ရှမ့်လန်ကို ဖမ်းဆီးရန် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။ ဝိုင်းရံထားမှုကို ဖောက်ထွက်ပြီး မင်းသားကျင်းတို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပြီ ဆိုသော်လည်း နုရှောင့်မြို့နှင့် မိုင်ထောင်ချီ ဝေးကွာနေသေး၏။ ဘေးကင်းရာ ကမ်းခြေသို့ ရောက်ရှိပြီး နုရှောင့်မြို့ ရေတပ်သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်ရောက်ရန် တစ်လခန့် ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။ ထိုကာလအတွင်း စေတီတောင်တပ်တော်သည် ထိုသူတို့ကို အချိန်မရွေး ချေမှုန်းနိုင်သည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် ရှမ့်လန်ကို အကဲခတ်ကြည့်ကြသည်။ ဟာကွက်တစ်ခုခု တွေ့လိုတွေ့ငြား ရှာဖွေကြည့် မိသည်။ နှစ်ဖက်အကွာအဝေးမှာ (၁၅၀၀) မီတာခန့် ကွာဝေးသော်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်ရန်နှင့် ရင်ကွမ်းတို့၏ သိုင်းပညာအဆင့်ဖြင့် ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။ သို့သော်ငြား မည်သည့်ဟာကွက်ကိုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

ဂိုဏ်းချုပ်ရန်နှင့် ရင်ကွမ်းတို့သည် ရှမ့်လန်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ လူစားထိုးထားသူ ဖြစ်ပါက သူတို့မျက်လုံးကို လှည့်စားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ရှေ့မှလူသည် ရှမ့်လန်အစစ်နှင့် ခွဲခြားမရအောင် တူညီလွန်းလှသည်။ အသွင်အပြင်သာမက အမူအရာနှင့် အရှိန်အဝါပါ တူညီနေ၏။ မည်သည့် လူစားထိုးမှုကမှ ဤမျှ တူညီနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့နှစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဖလှယ်ကာ အကြံထုတ်လိုက်ကြသည်။ ရှမ့်လန် အတုအယောင် ဟုတ်မဟုတ် သိရှိရန် လွယ်ကူလှသည်။ အကယ်၍ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေထဲတွင် ရှမ့်လန်အစစ်ကို တွေ့ရှိပါက ရှေ့မှလူသည် အတုအယောင်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ပေလိမ့်မည်။