လေဟာနယ် ခရီးသွားခြင်း ပုံရိပ်ယောင်များ

နဂါးဆင်နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်နေစဉ်အတွင်း ချန်ဖေးထံ၌ အထင်ရှားဆုံး ပြောင်းလဲမှုမှာ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုပင် ဖြစ်သည်။

သူ သိုင်းပညာ မလေ့ကျင့်ခင်က အသားမည်းမည်း၊ ပိန်ပိန်ပါးပါးနှင့် အရပ်ပုသော သာမန်လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူ သတိမထားမိလိုက်ခင်မှာပင် အရပ်ရှည်လာခဲ့လေပြီ။

ယခုအခါ သူ၏ အရပ်အမောင်းမှာ ၁.၈ မီတာအထိ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအရပ်အမောင်းမှာ သိုင်းပညာရှင်များအကြား ထူးခြားသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း ယခင် ပုကွကွ ပုံစံနှင့်မူ လုံးဝ ကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သာမန်လူများအကြားတွင်မူ ကြည့်ပျော်ရှုပျော် အရှိဆုံး အနေအထား ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အရပ်အမောင်းအပြင် ချန်ဖေးမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ပိန်ပါးခြင်း မရှိတော့ပေ။

သူ၏ ချောမွေ့သော ကြွက်သား အချိုးအစားများမှာ အမြန်နှုန်းကို မထိခိုက်စေဘဲ ပေါက်ကွဲအားကို အကောင်းဆုံး ထုတ်ဖော်နိုင်သည့် အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။

သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များမှာ ပိုမို ပီပြင်လာပြီး ထောင့်ချိုးကျကျ ဖြစ်လာသည်ဟု ဆိုလျှင် လွန်မည် မထင်ပေ။

လူအုပ်ကြီးထဲတွင် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ချန်ဖေးကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ပေသည်။ သူသည် အလွန် ထင်ရှားပေါ်လွင်နေပြီး ကြည့်လေလေ ပို၍ ကြည့်ကောင်းလေလေ ဖြစ်လာသည်။

"သန်မာလာတာက ကောင်းပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီရုပ်ရည်ပြောင်းလဲမှုတွေက ဘာလုပ်ဖို့လဲ... ဒီကျင့်စဉ်က သူ့အလုပ်သူမလုပ်ဘဲ လမ်းကြောင်းလွဲနေတာပဲ..."

ချန်ဖေးက ရေပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်နေသော သူ၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်တက်သွား၏။

သူသည် ရုပ်ရည်ကို ဘယ်တုန်းက ဂရုစိုက်ခဲ့ဖူးလို့လဲ။ သူက အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုရန် ရုပ်ရည်ကို အားကိုးရသူမှ မဟုတ်ဘဲ။ ယခုလို ရုပ်ရည် ချောမောလာခြင်းက ပြဿနာများကိုသာ ပိုမို ဖိတ်ခေါ်ရာ ရောက်နေမည် မဟုတ်ပါလား။

ချန်ဖေးက ကိုယ်နေဟန်ထားကို ပြင်လိုက်ပြီး ရေပြင်ပေါ်မှတဆင့် သူ၏ ဘေးတိုက်မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သည်။ အင်း... တကယ် မဆိုးပါဘူး။

ချန်ဖေး၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးက ပိုမို တောက်ပလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် တိုးညင်းစွာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။ ဤ နဂါးဆင်နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ်က တကယ်ကို လွန်လွန်းလှပေ၏။

ရှစ်ရက်မြောက်နေ့၏ ညနေခင်းတွင် သူ၏ အစာဖြတ်ဆေးလုံး ကျွမ်းကျင်မှုမှာ နောက်ဆုံး၌ ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့် သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ချန်ဖေးမှာ နေ့တိုင်း ကြက်ဥထမင်းကြော် စားရလွန်းသဖြင့် ရွံနေပြီ ဖြစ်သည်။ ပထမ ရက်အနည်းငယ်ကလွဲ၍ ကျန်ရက်များတွင် ကြော်သမျှ ထမင်းကြော်များကို နတ်တိမ်မြို့ရှိ သူတောင်းစားများအား ပေးဝေခဲ့သည်။

ဟုတ်ပေသည်။ နတ်တိမ်မြို့ကဲ့သို့ ခမ်းနားထည်ဝါသော မြို့ကြီးတွင်လည်း သူတောင်းစား အုပ်စုများ ရှိနေဆဲပင်။ အခြားနေရာများနှင့် ယှဉ်လျှင် ဤနေရာ၌ သူတောင်းစား ပို၍ပင် များပြားသေးသည်။

ချန်ဖေး၏ ကြက်ဥထမင်းကြော်က ဤလူအုပ်စုကြားတွင် တစ်ခဲနက် အားပေးမှုကို ရရှိစေခဲ့သည်။

"လူငယ်လေး... ဒါ ဘာတွေလဲ... ဘာလို့ ဒီလောက် စားကောင်းနေရတာလဲ..." ပါးစပ်ထဲတွင် ဆီများ ပေကျံနေအောင် ကြက်ဥထမင်းကြော်ကို စားသောက်နေသော သူတောင်းစား အဘိုးအိုတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

အခြား သူတောင်းစားလေးများမှာလည်း အစာလုနေကြ၏။

"ကြက်ဥထမင်းကြော်ပါ..." ချန်ဖေးက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ကြက်ဥထမင်းကြော် ဟုတ်လား..."

သူတောင်းစားအိုကြီးက လက်ထဲမှ ထမင်းလုံးများကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ကြက်ဥထမင်းကြော် စားဖူးပါသည်။ သို့သော်လည်း ယခု လက်ထဲရှိ ထမင်းကြော်မှာ အပြင်ဘက်တွင် ကြွပ်ရွနေပြီး အတွင်း၌ နူးညံ့နေသည်။

ဤအရာကို သူဌေးများ စားသောက်သော ထမင်းကြော်လုံးဟု သူ ထင်မှတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုခေတ် သူဌေးများက ချက်ပြုတ်နည်း ပြောင်းလိုက်ကြပြီလော။

ဆီကို ဒီလောက်တောင် များများ ထည့်ကြသလား။

သူတောင်းစားအိုကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရင်း ချန်ဖေး ပြုံးလိုက်မိသည်။

ကျွမ်းကျင်မှု အမြန်ပြည့်စေရန်အတွက် ကြက်ဥထမင်းကြော်ကို ဆီထဲတွင် နှစ်လိုက်သကဲ့သို့ ကြော်လှော်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ အနည်းနှင့်အများ ပြောင်းလဲသွားသည်မှာ မဆန်းပေ။

နေ့တိုင်း လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ကြော်လှော်နေခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ချန်ဖေး၏ မီးဖိုချောင်မှ မွှေးပျံ့သော ရနံ့များက အိမ်နီးနားချင်း ကလေးငယ်ကိုပင် ငိုယိုကာ စားချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ထိုကလေးက ချန်ဖေးကို ဦးစွာ နှုတ်ဆက်ပြီး ပန်းပွင့်များနှင့် ထမင်းကြော် လာရောက် လဲလှယ်သည်အထိ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

အစာဖြတ်ဆေးလုံး ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ထုန်ယွမ်ကျင့်စဉ် ပဉ္စမအဆင့် ပြည့်ဝရန် ဆယ်ရက်ခန့် လိုတော့သည်။

နဂါးဆင်နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ်မှာမူ နာယွမ်ပုတီးစေ့၏ ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် အရှိန်မြှင့်တင်၍ မရနိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း ဤမျှ ကြာရှည်စွာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် လေဟာနယ် ခရီးသွားခြင်း ကျင့်စဉ်မှာ ပြည့်ဝသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

လေဟာနယ် ခရီးသွားခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်သို့ ရောက်လိုလျှင် နောက်ထပ် ခြောက်ရက်၊ ခုနစ်ရက်ခန့် လိုပေလိမ့်မည်။

ချန်ဖေး၏ စွမ်းအားမှာလည်း ဆက်လက် တိုးတက်နေသည်။

အထူးသဖြင့် နဂါးဆင်နှိမ်နင်းခြင်း ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကျွမ်းကျင်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်ရာ ချန်ဖေးသည် တစ်ကိုယ်လုံး၏ ခွန်အားနှင့် ခံနိုင်ရည် တိုးတက်လာမှုကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။

ယင်း၏ အကျိုးဆက်တစ်ခုမှာ ထုန်ယွမ်ကျင့်စဉ် တတိယအဆင့်၏ ထူးခြားသော စွမ်းအား ပြန်လည် အသက်ဝင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ချန်ဖေး၏ စွမ်းအား တိုးတက်နှုန်းမှာ စတင် လျော့နည်းလာသည်။

ဤစွမ်းရည်၌ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ အထူးသဖြင့် မိမိ၏ စွမ်းအားက အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ဤကန့်သတ်ချက်က ပိုမို သိသာလာပေသည်။

ချန်ဖေးသည် ဤပြောင်းလဲမှုကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ချန်ဖေးသည် သူ၏ ကြီးမားသော ခွန်အားကို လှုံ့ဆော်ထားသည့် အခြေအနေ၊ သို့မဟုတ် ပိုမိုကြီးမားသော ခွန်အား ဗားရှင်းတစ်ခုတွင် ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။

ယွမ်ချန်ဓားဂိုဏ်းတွင် သဘာဝအတိုင်း ခွန်အားကြီးမားသူများ ရှိသော်လည်း ခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ချင်း ယှဉ်လျှင် မည်သူမျှ ချန်ဖေးကို ခွန်အားချင်း မယှဉ်နိုင်ပေ။

အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်များ အနေဖြင့်လည်း ခွန်အားသက်သက်ဖြင့် ချန်ဖေးကို ဖိနှိပ်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အကယ်၍ ချန်ဖေးသာ ရှန်ယန်ဂိုဏ်းမှ ရှီရွှဲ့ချင်နှင့် ထပ်မံ ရင်ဆိုင်ရပါက ရိုက်ချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

လက်ရှိ ချန်ဖေးသည် အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိသူနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက တကယ့်တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲပြီးမှသာ မည်သူက အားသာပြီး မည်သူက အားနည်းကြောင်း သိရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ စွမ်းအား အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များအတွက် အရာရာမှာ ရိုးရှင်းလှသည်။

မည်သူက ခွန်အားနှင့် အမြန်နှုန်း ပိုသာသနည်း၊ ထိုသူက အားသာချက် ကြီးမားစွာ ရရှိမည်သာ ဖြစ်သည်။

နဂါးဆင်နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ်က ချန်ဖေးနှင့် အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တို့အကြား ကွာဟချက်အချို့ကို ချုံ့ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း ပြောင်းလဲသွားသလို ငါ ဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲ..."

ချီတာဖုန်းက လက်ထဲမှ ဆေးမြစ်များကို မြေကြီးပေါ် ချလိုက်ပြီး ချန်ဖေးကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် အကဲခတ်လိုက်သည်။

ချန်ဖေးက အရပ် အနည်းငယ် ပိုရှည်လာပြီး ပိုကြည့်ကောင်းလာသလို သူ ဘာကြောင့် ခံစားနေရသနည်း။ အသက်အရွယ်အပိုင်းအခြားအရ ကြည့်လျှင်ပင် များစွာ ပို၍ နုပျိုသွားသယောင် ရှိသည်။

ချီတာဖုန်းက ရေပူစမ်းအင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။ ရေပူစမ်းက အဲဒီလို အာနိသင်မျိုး ရှိလို့များလား။ သူလည်း ရက်အနည်းငယ်လောက် စိမ်ကြည့်သင့်တယ် ထင်ပါရဲ့။

"ငါ့ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်လာလို့ပါ..." ချန်ဖေးက ဆေးမြစ်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘေးသို့ ဖယ်ထားလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ယွမ်ချန်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်စဉ်က အဲဒီလောက်တောင် စွမ်းလား..."

ချီတာဖုန်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

သို့သော်လည်း ကောလင်းရှန်း၏ ပုံစံကို စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ထူးထူးခြားခြား ပြောင်းလဲမှု မရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။ သို့မဟုတ် ကောလင်းရှန်းက အရင်တုန်းက အရမ်းရုပ်ဆိုးပြီး အခုမှ လှလာသည့် ရလဒ် ဖြစ်နေမလား။

"မဟုတ်ဘူး... တခြား ကျင့်စဉ်တစ်ခုပါ..."

ချန်ဖေးက ပြုံး၍ လက်ကာပြလိုက်သည်။ နဂါးဆင်နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ်မှာ ဆန်းကြယ်လွန်းလှသည်။

ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် နားလည်နိုင်သော အရာမဟုတ်ဟု သူ ခံစားရသည်။ ထို့ကြောင့် ချန်ဖေးသည် ဤကျင့်စဉ်ကို ထုတ်ပြရန် စိတ်ကူးမရှိခဲ့သလို ချီတာဖုန်း၏ ဉာဏ်ရည်ဖြင့်လည်း ၎င်း၏ နက်ရှိုင်းမှုကို သဘောပေါက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါနဲ့... မနေ့က ငါ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို သွားတော့ ဖေးလင်းဆေးလုံး မွမ်းမံတဲ့ မစ်ရှင်မှာ အပြောင်းအလဲ ရှိနေတာ တွေ့ခဲ့ရတယ်..." ချီတာဖုန်းက ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်၍ လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငှဲ့ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဘာပြောင်းလဲသွားတာလဲ..."

"ငါ တခြားလူကို သေချာ မေးကြည့်တော့ တစ်ယောက်ယောက်က ဒီမစ်ရှင်ရဲ့ အခြေခံ လိုအပ်ချက်တွေကို ပြည့်မီသွားပြီတဲ့... နောက်တစ်လအတွင်း ဘယ်သူမှ ပိုကောင်းတဲ့ ဆေးဖော်စပ်ပုံ မထပ်တင်နိုင်ရင် ဒီတာဝန်က တရားဝင် ပြီးဆုံးသွားပြီတဲ့..." ချီတာဖုန်းက လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်သည်။

"မြန်လိုက်တာ..."

ချန်ဖေး အံ့သြစွာ ပြောလိုက်မိသည်။ ဖေးလင်းဆေးလုံး၏ ဆေးဖော်စပ်နည်းကို မွမ်းမံရန် ချန်ဖေး အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့ဖူးပြီး ၎င်း၏ ခက်ခဲမှုကို နားလည်ထားသည်။

ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်ရှိသည့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ဦးက ဖေးလင်းဆေးလုံးနှင့် ချန်ဖူဆေးလုံးကို ပေါင်းစပ်လျှင်ပင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဆေးဖော်စပ်နည်း ရရှိရန် မလွယ်ကူပေ။

ယခုအခါ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤမျှ စောစီးစွာ ပြီးမြောက်သွားသည်ဆိုရာ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပင်။

မစ်ရှင်၏ အခြေခံအကျဆုံး လိုအပ်ချက်မှာ ဖေးလင်းဆေးလုံး၏ အာနိသင် ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး ကုန်ကျစရိတ် ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ချရန် ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေး ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်မိသည်။ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်လောကတွင် ကျားဝပ်နဂါးကိန်း လူစွမ်းကောင်းများ ပုန်းအောင်းနေကြသည်ဟုသာ ဆိုရပေမည်။

ချီယွမ် ဆေးလုံး တစ်လုံးတည်းဖြင့် ပုန်းအောင်းနေသော ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များ အားလုံးကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့လေပြီ။

"ငါ ကြားတာတော့ မစ်ရှင် တင်လိုက်တဲ့သူက တခြားနေရာကနေ အခုမှ ရောက်လာတဲ့ လူငယ် ဆေးပညာရှင် တစ်ယောက်တဲ့... အခုအချိန်မှာ မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာ သူ့အကြောင်း နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို ပြောစမှတ် ပြုနေကြတယ်... မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် ဝေရှင်းရှန်းတောင် သတိထားမိသွားတယ်လို့ ကြားတယ်..."

ချီတာဖုန်းက သူ စုံစမ်းသိရှိသမျှ အခြေအနေ အားလုံးကို ချန်ဖေးအား ပြောပြလိုက်သည်။

ချန်ဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤကမ္ဘာကြီးက ကျယ်ပြောလှရာ ပါရမီရှင်များစွာ ရှိနေသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

နတ်တိမ်ဓားဂိုဏ်း တည်ထောင်သူသည် အသက်ဆယ်နှစ်အရွယ်တွင် သိုင်းပညာ စတင် လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး၊ ၁၃ နှစ်အရွယ်တွင် အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိကာ၊ ၁၅ နှစ်အရွယ်တွင် ဒွာရသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်ဟု ချန်ဖေး ကြားဖူးသည်။

ထို့နောက် သူသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သည်အထိ တက်လှမ်းခဲ့ပြီး အင်အားကြီးမားသော နတ်တိမ်ဓားဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွမ်ချန်ဓားဂိုဏ်း တည်ထောင်သူသည်လည်း နတ်တိမ်ဓားဂိုဏ်း တည်ထောင်သူထက် မညံ့ခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း သူ၏ နောက်မျိုးဆက်များက နတ်တိမ်ဓားဂိုဏ်းလောက် စွမ်းအားမကြီးကြသဖြင့် တဖြည်းဖြည်း နောက်ကောက်ကျ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ နှိုင်းယှဉ်၍ပင် မရတော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရသည်။

"မင်း ဒီမစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်ချင်ရင် မြန်မြန်လုပ်မှ ရမယ်..."

ချီတာဖုန်းက သတိပေးလိုက်ရာ ချန်ဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ချီတာဖုန်းက ခဏမျှ ထိုင်နေပြီး ဆေးလုံးများကို ယူဆောင်သွားသည်။ ချန်ဖေးသည် နေ့စဉ် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို စတင်လိုက်၏။

လေးနာရီ ကြာပြီးနောက် ချန်ဖေး ရပ်နားလိုက်ပြီး ဆေးလုံးများကို တစ်လုံးချင်းစီ ထုပ်ပိုးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖေးလင်းဆေးလုံးကို မည်သို့ မွမ်းမံရမည်ကို စတင် စဉ်းစားတော့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က အစာဖြတ်ဆေးလုံး အောင်မြင်သွားပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် ဆေးဖော်စပ်နည်းကို မွမ်းမံရန် စတင် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သိပ်မလောခဲ့ပေ။ အချိန် စောသေးသည်ဟု သူ ထင်ခဲ့မိသည်။

ယခုမူ တစ်စုံတစ်ယောက်က မစ်ရှင်၏ အခြေခံ လိုအပ်ချက်များကို ပြီးမြောက်သွားပြီ ဖြစ်ရာ ချန်ဖေး မမြန်လျှင် ချီယွမ် ဆေးလုံးမှာ အခြားသူလက်ထဲ ပါသွားပေတော့မည်။

"ဆေးမြစ်တွေရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က ဖေးလင်းဆေးလုံးရဲ့ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း အထက်မှာ ရှိနေတယ်... ကျန်တာက ဆေးဖော်စပ်တဲ့ နည်းစနစ်ကို သုံးပြီး ဆေးမြစ်တွေရဲ့ အာနိသင်ကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ယူရမယ်..." ချန်ဖေး တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ၏ တွေးခေါ်ပုံတွင် ပြဿနာ မရှိပေ။ ကျန်ရှိသည်မှာ ကျေနပ်လောက်သော ဆေးဖော်စပ်နည်း မရမချင်း အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ် ဖော်စပ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

နောက်ရက်များတွင် ချန်ဖေးသည် ဆေးဆိုင်သို့ အသွားအပြန် ပိုမို လုပ်ဆောင်ခဲ့ရသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ မည်သည့်ဆေးက ပိုမို သင့်တော်သည်ကို သိရှိရန် ဆေးကျမ်းများကိုပင် လေ့လာခဲ့ရသည်။

စမ်းသပ်မှုများတွင် သီအိုရီ အထောက်အပံ့များအပြင် လက်တွေ့ လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။

ဆေးအာနိသင်ကို အကန့်အသတ်အထိ လှုံ့ဆော်ရမည် ဖြစ်သဖြင့် ချန်ဖေး မူလက ဝယ်ယူထားသော ဆေးပေါင်းဖိုမှာ တိုက်ရိုက် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ပြင်းထန်သော နည်းစနစ်၏ ဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့သဖြင့် ချန်ဖေးအနေဖြင့် ငွေထောင်ပေါင်းများစွာ အကုန်အကျခံကာ အဆင့်မြင့် ဆေးပေါင်းဖို တစ်လုံးကို ဝယ်ယူခဲ့ရသည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာအောင် စုဆောင်းထားသော ငွေများမှာ အစုလိုက်အပုံလိုက် ကုန်သွားခဲ့ရသည်။

သူသည် နေ့စဉ် ငွေ ၁,၀၀၀ ကျော် ဝင်ငွေရှိသည်။ နည်းသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း ငွေစုရန် မလွယ်ကူပေ။

ငွေလိုသည့်နေရာများက အမြဲ ရှိနေပြီး သုံးစွဲရသည့် ပမာဏမှာလည်း အလွန် များပြားလှသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဆေးပေါင်းဖိုအသစ်က တကယ် အသုံးဝင်သည်။

ချန်ဖေး မည်မျှ ကြမ်းတမ်းစွာ ကိုင်တွယ်စေကာမူ ဤဆေးပေါင်းဖိုက ခံနိုင်ရည် ရှိနေသည်။

ဆေးဖော်စပ်နည်း စမ်းသပ်သည့် သတ္တမမြောက်နေ့တွင် ဆေးဖော်စပ်နည်း မထွက်ပေါ်လာသေးမီ ချန်ဖေး၏ လေဟာနယ် ခရီးသွားခြင်း ကျင့်စဉ်က ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့် သို့ အရင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ချန်ဖေး ခြံဝန်းထဲတွင် ရပ်နေသည်။ ကိုယ်ပွားကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက်ထားသကဲ့သို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် ယိမ်းနွဲ့သွားသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ချန်ဖေးတစ်ယောက်မှ ငါးယောက်အဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး တစ်ယောက်စီက ဦးတည်ချက် တစ်ခုစီသို့ ခြေလှမ်း လှမ်းလိုက်ကြသည်။

ကောင်းကင်ကို ကြည့်နေသူ၊ မြေကြီးကို ကြည့်နေသူ၊ ဓားကိုင်ထားသူ စသည်ဖြင့် ချန်ဖေး၏ ပုံရိပ်ငါးခုမှာ မတူညီကြသော်လည်း အလွန် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ မည်သူက ချန်ဖေးအစစ် ဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြား၍ မရနိုင်ပေ။ သို့မဟုတ် ပုံရိပ်တိုင်းက အစစ် ဖြစ်နေနိုင်ပေသည်။

"မိုက်တယ်..."

ချန်ဖေးသည် ပြီးပြည့်စုံသွားသော လေဟာနယ် ခရီးသွားခြင်း ကျင့်စဉ်ကို စမ်းသပ်လိုက်သည်။

ဖုန်းရှိုးဖူ ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် လေဟာနယ် ခရီးသွားခြင်း ဆိုသည်မှာ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း စွမ်းရည်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်က ချန်ဖေး၏ ကိုယ်ဖော့ပညာမှာ ထူးခြားသော်လည်း ခြံဝန်းအရွယ်အစား အတွင်း၌ နောက်ယောင်ခံ ပုံရိပ်အချို့ကိုသာ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။

အကွာအဝေး အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်နှင့် ချန်ဖေးအနေဖြင့် တိကျစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ယခုမူ ချန်ဖေးသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် နောက်ယောင်ခံ ပုံရိပ်များကို ဖန်တီးနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် တိကျမှု အတိုင်းအတာမှာလည်း ယခင်ကထက် များစွာ သာလွန်လာသည်။ ဤသည်မှာ ချန်ဖေး၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်ကို များစွာ တိုးတက်စေခြင်း ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် အုပ်စုလိုက် တိုက်ပွဲများတွင် ချန်ဖေးသည် မိမိ၏ အရှိန်အဟုန်ကို ဂရုတစိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး အကွာအဝေး အနည်းဆုံးဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းနိုင်သည်။

သဘာဝကျစွာပင် နောက်တစ်ခဏ၌ သူ၏ တန်ပြန်တိုက်စစ်မှာ ပိုမို လျင်မြန်လာပေလိမ့်မည်။

အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားခြင်းကြောင့် သူ၏ ဝိညာဉ်လိုက်ခြေလှမ်းမှာလည်း အနည်းငယ် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ဤတိုးတက်မှုမှာ ရိုးရိုးလေး ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ အဆင့်တစ်ဆင့် တက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးသည် ခြံဝန်းအတွင်း ခဏမျှ လှုပ်ရှားပြီးနောက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဤကိုယ်ဖော့ပညာဖြင့် ဂိုဏ်းလေးဂိုဏ်း အမွေအနှစ် စမ်းသပ်ပွဲ၌ ရင်ဆိုင်ရမည့် ပြိုင်ဘက်များမှာ အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်များ ဖြစ်နေလျှင်ပင် ချန်ဖေးအနေဖြင့် စိတ်ကြိုက် တိုက်ခိုက်နိုင်၊ ထွက်ခွာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဆေးဖော်စပ်နည်း စမ်းသပ်သည့် ဒသမမြောက်နေ့တွင် ဆေးဖော်စပ်နည်းမှာ လိုအပ်ချက် ရှိနေသေးသော်လည်း ချန်ဖေး၏ ထုန်ယွမ်ကျင့်စဉ် ပဉ္စမအဆင့်မှာမူ ပြည့်ဝသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေပြီ။