အခန်း (၂၅၅-၂၅၆)

အခန်း (၂၅၅) - အဆင့် (၂) အင်းဆရာအဖြစ် ရာထူးတိုးခြင်း၊ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်၏ ဘေးဒုက္ခ။

ထိုညမှာပင်…

ကျန်းဖန်နှင့် စုဝေဝေတို့သည် အဆင့် (၂) အနက်ရောင် ကြေးခွံသားရဲကြီးကို အပိုင်းပိုင်း ခွဲစိတ်ကာ အဖိုးတန် အဆင့် (၂) ပစ္စည်းများစွာနှင့်အတူ နှစ်တန်မှ သုံးတန်ခန့်ရှိသော အဆင့် (၂) မိစ္ဆာသားရဲအသား များကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

သံသယဖြစ်စရာမလိုပါ။ ဤအဆင့် (၂) သားရဲကြီး၏ အလောင်းမှာပင် အလွန် တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။ အကယ်၍သာ ရောင်းချလိုက်မည်ဆိုပါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မည်မျှအထိ ရရှိမည်ကို ခန့်မှန်းရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော် ကျန်းဖန်ကတော့ ထိုအသားတွေကို ရောင်းချရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအဆင့် (၂) မိစ္ဆာသားရဲအသားမျိုးမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရှိနေလျှင်ပင် ဝယ်ယူရန် မလွယ်ကူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ရေရှည် စားသုံးပေးခြင်းဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် အတွက် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိစေမည့် အပြင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကျင့်ကြံမှုကိုလည်း လျင်မြန်စွာ တိုးတက်စေနိုင်ပါသည်။

"လင်တော်မောင်... ဒါက အဆင့် (၂) မိစ္ဆာသားရဲအသားမို့ တကယ် ထူးခြားတယ်။ အရမ်းကို အရသာရှိတာပဲရှင်"

စုဝေဝေသည် သားရဲအသားကို ကင်စားရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်နှင့် အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသော ထိုအရသာမှာ သူမ ယခင်က စားခဲ့ဖူးသော အဆင့် (၁) သားရဲအသားများနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

ထို့ပြင် ဤအသားထဲတွင် ကြီးမားသော စွမ်းအင်များ ကိန်းအောင်းနေသည်။ ဗိုက်ထဲသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် ပြင်းထန်သော အနွေးဓာတ် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားတော့သည်။

၎င်းက သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို နွေးထွေးသွားစေသလို၊ ကိုယ်တွင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုလည်း သိသိသာသာ တိုးပွားလာစေသည်။

"ဒါက အရသာရှိရုံတင် မဟုတ်ဘူး ဝေဝေရဲ့။ ကျင့်ကြံသူတွေ အတွက် တကယ့်ကို အကျိုးရှိတာ။ အထူးသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံသူတွေ အတွက်ဆိုရင် ဒါက ခန္ဓာကိုယ် သန်မာစေတဲ့ ဆေးလုံးတွေနဲ့ တန်းတူပဲ"

ကျန်းဖန်သည်လည်း ဤအသားကို စားသုံးပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံး နွေးထွေးလာပြီး ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတိုင်းမှာ သန့်စင်ခြင်း ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤအတိုင်းသာ ဆက်စားသွားမည်ဆိုပါက သူသည် မကြာမီမှာပင် အဆင့် (၂) ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ မြွေပျံကျင့်စဉ်၏ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အခန်းကဏ္ဍကို ကျင့်ကြံနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ သက်တမ်းမှာလည်း ထပ်မံ တိုးတက်လာဦးမည် ဖြစ်သည်။

"ယောကျာ်း... ကျွန်မ ကိုယ်တွေ အရမ်းပူလာသလိုပဲရှင်"

သားရဲအသားကို စားပြီး မကြာမီမှာပင် စုဝေဝေ၏ ပါးပြင်လေးများမှာ ပန်းရောင်သန်းလာပြီး ကိုယ်အပူချိန်မှာလည်း မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းအိမ်များတွင် ဆွဲဆောင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ သူမ၏ ကိုယ်လုံးလေးမှာ ကျန်းဖန်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရစ်ပတ် တွယ်ကပ်လာတော့သည်။

သူမ၏ ပြုစားနိုင်သော အလှတရားများမှာ ကျန်းဖန်ကို အံတုနေသကဲ့သို့ပင်။ မိမိ၏ ကျင့်ဖော်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရနံ့မွှေးမွှေးလေးကို ရရှိလိုက်သောအခါ ကျန်းဖန်မှာလည်း ဆက်လက် ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

မကြာမီမှာပင် ဂူအတွင်း၌ ကြည်နူးဖွယ် အသံများမှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေခဲ့လေတော့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ဆယ်ရက်ကျော် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

ဤကာလအတွင်း အမည်မဲ့ချိုင့်ဝှမ်းမှာ ငြိမ်သက် အေးချမ်းနေဆဲပင်။ ကျန်းဖန်နှင့် စုဝေဝေတို့သည် အပြင်သို့ မထွက်ဘဲ ဤနေရာ၌သာ ကျင့်ကြံအားထုတ်နေခဲ့ကြသည်။

အဆင့် (၂) မိစ္ဆာသားရဲအသားနှင့် ရရှိထားသော ဆေးလုံးများ၏ အထောက်အပံ့ကြောင့် စုဝေဝေ၏ ကျင့်စဉ်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး 'ချီ' ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် (၇) သို့ပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စုဝေဝေ၏ ပါရမီမှာ အစကတည်းက ထိပ်တန်းအဆင့် ဖြစ်သလို၊ ထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံလည်း ရှိနေသဖြင့် အရင်းအမြစ်များ ပြည့်စုံသောအခါ သူမ၏ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသည်။

သေချာသည်မှာ ကျန်းဖန်၏ တိုးတက်မှုမှာလည်း အထင်ကြီးစရာပင်။ သူသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် (၁) ကို ပိုမို ခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ရုံသာမက၊ ကံကောင်းခြင်းအမှတ် အမြောက်အမြားကို အသုံးပြု၍ သူ၏ အင်းဆရာ အဆင့်အတန်းကို အဆင့် (၂) သို့ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ယခုအခါ သူသည် အဆင့် (၂) အင်းဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။

"ဒါက အဆင့် (၂) အင်းလား"

ကျန်းဖန်သည် အဆင့် (၂) အနိမ့်စား အင်း ခုနစ်ခု၊ ရှစ်ခုခန့်ကို ကိုယ်တိုင် ရေးဆွဲကြည့်လိုက်ရာ တစ်ခုချင်းစီမှာ အလွန်ပင် ပြည့်စုံနေပြီး ကြီးမားသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသည်။

အဆင့် (၂) အင်းများ၏ စွမ်းအားမှာ အဆင့် (၁) အင်းများနှင့် ယှဉ်လျှင် များစွာ သာလွန်လှသလို၊ အင်းကွက်များမှာလည်း ပိုမို ရှုပ်ထွေးလှသည်။

ကျင့်စဉ်လောကတွင် အဆင့် (၁) အင်းဆရာများမှာ ပေါများလှသော်လည်း အဆင့် (၂) အင်းဆရာမှာမူ ရှားပါးလှသည်။ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ အဆင့် (၂) အင်းဆရာ ဖြစ်လာမည်ဟု ရဲရဲဝံ့ဝံ့ မပြောနိုင်ကြပေ။

လုံလောက်သော အတွေ့အကြုံနှင့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု မရှိဘဲ အဆင့် (၂) အင်းများကို ကျွမ်းကျင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အဆင့် (၁) အင်းတွေက သူတို့ထဲမှာ ကျန်နေတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုပဲ သုံးနိုင်တာဆိုရင်၊ အဆင့် (၂) အင်းတွေကတော့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအားကို အလွယ်တကူ ဆင့်ခေါ်နိုင်ပြီး စွမ်းအားကို အဆပေါင်းများစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်တာပဲ"

"ဒါက အစီအရင်တွေရဲ့ အခြေခံပုံစံနဲ့တောင် တူနေပြီ။ အဆင့် (၂) အင်းတစ်ခုကို နှိုးဆွလိုက်တာနဲ့ သဘာဝတရားရဲ့ စွမ်းအားတွေကို အသုံးပြုပြီး မယုံနိုင်စရာ စွမ်းအားတွေကို ထုတ်လွှတ်နိုင်တာပဲ"

"ဒါကြောင့်လည်း အဆင့် (၂) အင်းတွေက အရမ်း တန်ဖိုးရှိနေတာပေါ့။ အဆင့် (၂) အင်းတစ်ချပ်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ထောင်ချီ ပေးရပေမဲ့ ဝယ်မယ့်သူကတော့ အမြဲ ရှိနေတာပဲ" ဟု ကျန်းဖန်က မေးစေ့ကို ပွတ်ရင်း တွေးတောလိုက်သည်။

နောင်တစ်ချိန်တွင် သူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပြတ်လပ်မည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။

အကယ်၍သာ ကျောက်တုံး လိုအပ်လာပါက အဆင့် (၂) အင်း အချို့ကို ရေးဆွဲရုံဖြင့် ကြီးမားသော ပမာဏကို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

ငွေရှာနိုင်စွမ်းတွင် အဆင့် (၂) အင်းဆရာများသည် အဆင့် (၂) ဆေးဆရာများကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း၊ အင်းဆရာများ၏ အရင်းအနှီးမှာမူ အလွန် နည်းပါးလှသည်။ ဆေးဆရာများမှာ ဆေးလုံးဖော်စပ်ရာတွင် ကျရှုံးမှုနှုန်း မြင့်မားသော်လည်း၊ အင်းဆရာများမှာမူ အောင်မြင်မှုနှုန်း မြင့်မားပြီး အရင်းအနှီး သက်သာသောကြောင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ပိုမို လျင်မြန်စွာ စုဆောင်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းဖန်သည် သူ၏ အခြေအနေပြ မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

[ အမည် - ကျန်းဖန် ]

[ ကံကြမ္မာဇာတာ - ကောင်းကင်နှင့်အမျှ ကံကောင်းခြင်းများ၊ ဘေးဒုက္ခကြီးများကို ကျော်လွန်၍ ရှင်သန်ခြင်း၊ ကြီးမားသော ကံကောင်းခြင်းများ စောင့်ကြိုနေခြင်း ]

[ သက်တမ်း - ၅၀၀ နှစ် ]

[ ဝိညာဉ်အမြစ် - မြေကမ္ဘာ ဝိညာဉ်အမြစ် ]

[ ကံကောင်းခြင်းအမှတ် - ၁၀,၀၀၀ အမှတ် ]

[ ပိုင်ဆိုင်မှု - ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၆၀,၀၀၀ ]

[ ကျင့်စဉ် - မြွေပျံကျင့်စဉ်၊ 'ချီ' ကျင့်ကြံခြင်း အခန်းကဏ္ဍ (အဆင့် ၁ အဆင့်နှောင်းပိုင်း) ]

[ အခြားကျင့်စဉ် - ဓာတ်ကြီးငါးပါး အင်းကျမ်း၊ ဒုတိယအဆင့် ]

[ မွေးရာပါ သွေးသားထူးကဲစွမ်းရည် - ဧကရာဇ်အကြည့် ]

[ အသက်သွေးကြောအင်းများ - ကြာညိုမြေကမ္ဘာမီးလျှံအင်း (ကျွမ်းကျင်အဆင့်)၊ ကိုယ်ဖော့အင်း (ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်)၊ အရှိန်အဝါဖျောက်အင်း (ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်)၊ အကာအကွယ်အင်း (ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်)၊ ရွှေရောင်အလင်းတန်းအင်း (ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်)၊ ကိုယ်ဟန်ချုပ်အင်း (ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်)၊ ယင်ယန်မန်ဒါရင်ဘဲ ရုပ်သေးအင်း (ကျွမ်းကျင်အဆင့်)၊ နိမိတ်ဖတ်အင်း (ကျွမ်းကျင်အဆင့်)၊ ဝိညာဉ်တုန်ဟိန်းအင်း (ကျွမ်းကျင်အဆင့်) ]

……

အခန်း (၂၅၆) - အဆင့် (၂) အင်းဆရာအဖြစ် တိုးတက်ခြင်းနှင့် ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်၏ ဘေးဒုက္ခ (အပိုင်း ၂)

[ အသစ်ရရှိသော အင်း - ကောင်းကင်မိုးကြိုးအင်း (အစပြုအဆင့်) ]

[ ကျင့်စဉ်အဆင့် - အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် (၁) (၆%) ]

[ အတတ်ပညာ - အဆင့် (၂) အနိမ့်စား အင်းဆရာ (၂%) ]

သူ့ထံရှိ ပိုင်ဆိုင်မှုမှာလည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၆၀,၀၀၀ အထိ မြင့်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဆေးဂိုဏ်း မှ အတွင်းစည်း တပည့်များ၏ ကျေးဇူးကြောင့်ပင်။

သို့မဟုတ်ပါက သူ၏ လက်ထဲတွင် ဤမျှများပြားသော ကျောက်တုံးများ ရှိနေမည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍သာ သူရရှိထားသော ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကိုပါ ရောင်းချလိုက်မည်ဆိုပါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀,၀၀၀ အထိ ရှိလာရန်မှာ ပြဿနာ မဟုတ်တော့ပေ။

အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကြားတွင်ပင် သူသည် တော်တော်လေး ချမ်းသာသူတစ်ဦး ဖြစ်နေချေပြီ။

သံသယဖြစ်စရာမလိုပါ။ ဤတစ်ခေါက် လင်းရှီးလျှို့ဝှက်နယ်မြေ ခရီးစဉ်မှ ရရှိခဲ့သော အကျိုးအမြတ်များမှာ အလွန်ပင် များပြားလှသည်။

အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိ ဆေးပင်များ၊ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနှင့် အဆင့် (၂) မိစ္ဆာအမြုတေများကိုပါ ရရှိခဲ့သဖြင့် တစ်ညတည်းနှင့် သူဌေးဖြစ်သွားခြင်းပင်။

ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးမှာ ဘယ်နေရာသွားသွား ရနိုင်သည် မဟုတ်ဘဲ နှစ်ပေါင်း ၅၀ လျှင် တစ်ကြိမ်သာ ပေါ်ပေါက်တတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"လင်တော်မောင်... လင်းရှီးလျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပိတ်တော့မယ် ထင်တယ်"

ထိုအချိန်တွင် စုဝေဝေသည် တစ်စုံတစ်ရာကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ သူတို့သည် ဤနယ်မြေအတွင်း၌ တစ်လနီးပါး ကြာအောင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့် ပိတ်သိမ်းမည့် အချိန်သို့ နီးကပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ် ပိတ်သွားပါက နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း ၅၀ ကြာမှသာ ပြန်လည် ပွင့်လှစ်မည် ဖြစ်သည်။ နယ်မြေအတွင်း ကျန်ရှိနေခဲ့သော လူသားကျင့်ကြံသူများမှာမူ ပျက်စီးသွားကြရမည်သာ။

"သွားကြစို့..."

ကျန်းဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေအပေါ် သံယောဇဉ် ကြီးမားခြင်း မရှိပေ။

နယ်မြေပိတ်ချိန်တွင် ကျန်နေခဲ့လျှင် သေဆုံးမည် မဟုတ်သည့်တိုင် ဤနေရာ၌ နှစ်ပေါင်း ၅၀ ကြာအောင် ပိတ်မိမနေနိုင်ပေ။ အပြင်လောကတွင် အခွင့်အလမ်းများ ပိုမိုများပြားလှသည် မဟုတ်ပါလား။

ဤနေရာ၌သာ ပိတ်မိနေပါက ရွှေအမြုတေ အဆင့်သို့ မည်သည့်အချိန်မှ ရောက်ရှိမည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

ဝုန်း…

စကားဆုံးသည်နှင့် ကျန်းဖန်သည် စုဝေဝေကို ခေါ်ဆောင်ကာ မူလတောင်နံရံရှိရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ရင်းနှီးနေသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း တောင်နံရံကို အလွယ်တကူ ဖြတ်ကျော်ကာ ပြင်ပကမ္ဘာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

"ယောကျာ်း... အပြင်မှာက ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ အရမ်း နည်းလွန်းတာပဲ"

အပြင်လောကသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် စုဝေဝေမှာ ချက်ချင်းပင် နေရထိုင်ရ အဆင်မပြေ ဖြစ်သွားရသည်။ လင်းရှီးလျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သိပ်သည်းဆမှာ အပြင်ထက် များစွာ သာလွန်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအတွင်း၌ သူမ၏ ကျင့်စဉ်တိုးတက်မှုနှုန်းမှာလည်း အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်ခဲ့သည်။ ယခုတော့ ကောင်းမွန်သော ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကုန်းမြင့်ဒေသတစ်ခုသို့ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားနေရခြင်းပင်။

"မတတ်နိုင်ဘူးလေ... လျှို့ဝှက်နယ်မြေဆိုတာ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ နယ်မြေတစ်ခုပဲဥစ္စာ။ သာမန်ပြင်ပ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် နှိုင်းယှဉ်လို့ ရပါ့မလဲ" ဟု ကျန်းဖန်က လက်လျှော့သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အကောင်းစား အစားအသောက်များကို စားသုံးပြီးမှ သာမန် အစားအသောက်များကို ပြန်လည် စားသုံးရခြင်းမှာ တကယ်ပင် အသက်ရှူကျပ်စရာ ကောင်းလှသည်။

သို့သော် သူသည် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။ ကိုယ်ပိုင် ဂူဗိမာန် မရှိခြင်းက သူ၏ ကျင့်စဉ်တိုးတက်မှုနှုန်းကို လျော့ကျစေသည်။

အထူးသဖြင့် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင် အဆင့် (၂) ဝိညာဉ်ကြော ရှိသော ဂူဗိမာန်တစ်ခု ရှာဖွေရန်မှာ အလွန်အရေးကြီးလှသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အလွန်ပင် နှေးကွေးနေပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့်ပင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ အတော်များများသည် ရွှေအမြုတေ အင်အားစုများအောက်တွင် "ဂုဏ်ထူးဆောင် အကြီးအကဲ" များအဖြစ် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှာလိုခြင်းအပြင် အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ကျင့်ကြံရန် ဂူဗိမာန် လိုအပ်သောကြောင့်ပင်။

ကမ္ဘာလောကကြီး မည်မျှပင် ကျယ်ဝန်းစေကာမူ ပိုင်ရှင်မဲ့ အဆင့် (၂) ဝိညာဉ်ကြောကို ရှာဖွေရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ ကောင်းမွန်သော ဝိညာဉ်ကြော မှန်သမျှကို အင်အားကြီး အစုအဖွဲ့များက သိမ်းပိုက်ထားကြပြီး ဖြစ်သဖြင့် သာမန် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ အတွက် အခွင့်အရေး မရှိသလောက်ပင်။

ကြည့်ရတာ သူကိုယ်တိုင်လည်း ကျင့်ကြံရန် ဂူဗိမာန်တစ်ခု ရှာမှရတော့မည်။ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေပါလျက် ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်၌ ဆက်လက် နေထိုင်နေခြင်းမှာ သိက္ခာကျစရာ ကောင်းလှသည် မဟုတ်ပါလား။

ဝုန်း…

ထိုခဏတွင် မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးအထိ ပြင်းထန်သော မြေငလျင်တစ်ခု လှုပ်ခတ်သွားပြီး မြေနဂါးကြီး တစ်ကောင် တိမ်းစောင်းသွားသကဲ့သို့ မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

"ဘာ... ဘာဖြစ်တာလဲ" စုဝေဝေမှာ ဘာဖြစ်မှန်းမသိဘဲ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။

"လင်းရှီးလျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပိတ်သွားတာ ထင်တယ်"

ကျန်းဖန်သည် သူ၏ရှေ့မှ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဝင်ပေါက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

မူလက ဟင်းလင်းပြင်၌ လှိုင်းထနေသော ဝင်ပေါက်မှာ မြေတုန်ခါမှုနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်ခါမျှ ပေါ်မလာခဲ့သကဲ့သို့ပင်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ဒုတိယမြောက် ဝင်ပေါက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ ဝိညာဉ်စမ်းချောင်းချိုင့်ဝှမ်းရှိ ဝင်ပေါက်မှ ထွက်ခဲ့ပါက လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို သေချာပေါက် ခံရပေလိမ့်မည်။

သူသည် ယခုအခါ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အင်အားစုများစွာ၏ ရန်လိုမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်းတွင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများမှာ အရေးပါသူများ မဟုတ်ကြဘဲ ရွှေအမြုတေ အရှင်သခင်များသာလျှင် အမှန်တကယ် ထိန်းချုပ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများမှာ အနည်းငယ် ပိုသန်မာသော ပုရွက်ဆိတ်များသာ ဖြစ်သည်။

"လင်တော်မောင်... ကျွန်မတို့ နောက်ထပ် ဘယ်ကို သွားကြမလဲ" ဟု စုဝေဝေက မေးလိုက်သည်။

"အင်း... အရင်ဆုံး ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်ကို ပြန်သွားပြီး အခြေအနေ ကြည့်ရအောင်"

ကျန်းဖန်သည် ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်မှ မထွက်ခွာမီက နိမိတ်ဖတ်အင်း မှတစ်ဆင့် ထိုနေရာ၌ ကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ဆိုက်ရောက်တော့မည်ကို အာရုံခံမိခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အရာမှန်း မသိခဲ့ပေ။

ယခု တစ်လခန့် ကြာသွားပြီဖြစ်ရာ ထိုဘေးဒုက္ခမှာ ပြီးဆုံးလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ ပြန်သွားကြည့်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝုန်း…

သူတို့နှစ်ဦးသည် ယွန်လိုင်းမြို့၏ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်သို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ကျန်းဖန်၏ အမြန်နှုန်းမှာ ဆယ်ဆမက ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို အခြားသူများ မသိစေရန်အတွက် သူသည် အဆင့် (၉) 'ချီ' ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး အဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ အသွင်ယူထားခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် သူတို့သည် ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြ၏။

"ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ..." စုဝေဝေမှာ မှင်တက်သွားတော့သည်။

ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။ အိမ်ခြေများစွာဖြင့် စည်ကားနေသင့်သော ရပ်ကွက်ကြီးမှာ ယခုမူ အိမ်ခြေမည်မျှ ပျက်စီးသွားသည် မသိရဘဲ နေရာအတော်များများမှာ ပြိုကျပျက်စီးနေ၏။ မြေပြင်ပေါ်၌ ကျင်းကြီးများ ပေါ်ပေါက်နေပြီး အပျက်အစီးများမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့ကျဲနေသည်။

၎င်းသည် လူသူမရှိသော စွန့်ပစ်မြေရိုင်းကြီး တစ်ခုနှင့် တူနေသည်။ မယုံနိုင်စရာကောင်းသော စစ်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပုံရသည်။ လေထုထဲတွင်ပင် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးညှီနံ့များ ဖုံးလွှမ်းနေ၏။

သံသယဖြစ်စရာမလိုပါ။ ကျန်းဖန်နှင့် စုဝေဝေတို့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ၌ ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း ဤနေရာ၌ ကြီးမားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပုံရသည်။

ကျန်းဖန်သည် ထိုနေရာရှိ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို ဘာဖြစ်ခဲ့သလဲဟု မေးမြန်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဟူး... မင်းတို့ သိမှာမဟုတ်ဘူး။ လင်းရှီးလျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်ပြီး ကျင့်ကြံသူတွေ အလုအယက် ဝင်သွားကြတဲ့အချိန်မှာပဲ၊ ဖေးလျန်အရှင်သခင်က ကျင့်ကြံသူ အုပ်စုကြီးကို ခေါ်လာပြီး ယွန်လိုင်းမြို့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ"

"ငါတို့ရဲ့ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်က အဓိက စစ်တလင်း မဟုတ်ပေမဲ့ စစ်ပွဲရဲ့ ဂယက်ကြောင့်တင် လူတွေ အများကြီး သေကြေပျက်စီးခဲ့ရတယ်။ ရွှေအမြုတေ အရှင်သခင်ရဲ့ တိုက်ကွက် တစ်ချက်တည်းနဲ့တင် ရပ်ကွက်ရဲ့ ထက်ဝက်လောက်က ပြာကျသွားခဲ့တာ။ ကျင့်ကြံသူ အတော်များများကတော့ အသက်လုပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ကြရလို့ အသက်ရှင်ခဲ့ပေမဲ့၊ ဒီဘေးဒုက္ခထဲမှာ အသက်ပျောက်သွားတဲ့သူတွေလည်း မနည်းဘူး" ဟု သက်ကြီးရွယ်အို လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက လက်မှိုင်ချရင်း ပြောပြလိုက်သည်။

၎င်းမှာ လုံးဝ မမျှော်လင့်ဘဲ ဆိုက်ရောက်လာသော ကပ်ဘေးကြီးပင်။ ဖေးလျန်အရှင်သခင်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များနှင့် မသက်ဆိုင်လှသော်လည်း "ပြိုကျနေသော ငှက်သိုက်အောက်၌ မကွဲမကြေသော ဥဟူသည် မရှိ" ဆိုသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရခြင်းပင်။

ရွှေအမြုတေ အရှင်သခင်၏ စွမ်းအားမှာ သဘာဝ ဘေးအန္တရာယ် တစ်ခုကဲ့သို့ ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ကြီးမားသော သဘာဝစွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး မြေပြင်ကိုပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်စေနိုင်သည်။ သူတို့က ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ မတိုက်ခိုက်လျှင်ပင် စစ်ပွဲ၏ ဂယက်ကြောင့်တင် လူများစွာ သေဆုံးခဲ့ရသည်။

"ဒါ... ဒါကတော့..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းဖန်သည် မိမိကိုယ်မိမိ ကံကောင်းသည်ဟု မှတ်ယူလိုက်မိသည်။ ဤကာလအတွင်း ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်၌ ဤမျှကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခမျိုး ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

အကယ်၍သာ သူ ဤနေရာ၌ ဆက်နေခဲ့ပါက သေဆုံးမည် မဟုတ်သော်လည်း ထိခိုက်မှုတော့ ရှိမည်မှာ သေချာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကဲ့သို့သော စစ်ပွဲကြီးအတွင်း၌ 'ချီ' ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူလေးမှာ အရေးမပါသော ဖုန်မှုန့်လေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ကံမကောင်းပါက ရွှေအမြုတေ အရှင်သခင်၏ မတော်တဆ တိုက်ကွက် တစ်ချက်ကြောင့်ပင် အသက်ပျောက်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် သူသည် စုဝေဝေကို ခေါ်ဆောင်ကာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်း၌ ပုန်းအောင်းကျင့်ကြံခဲ့သဖြင့် အခွင့်အလမ်းများစွာ ရရှိခဲ့ရုံတင်မကဘဲ ဤကပ်ဘေးကြီးကိုပါ ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ တကယ့်ကို "ခဲတစ်လုံးတည်းနဲ့ ငှက်နှစ်ကောင်ပစ်" လိုက်သကဲ့သို့ပင်။

"ဒါဆိုရင် ယွန်လိုင်းမြို့က အသိမ်းခံလိုက်ရတာလား" ဟု စုဝေဝေက စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"ယွန်လိုင်းမြို့ဆိုတာ နာမည်ကျော် ရွှေအမြုတေ မသေမျိုးမြို့တော်ပဲဥစ္စာ။ သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်းမှာ နှစ်ပေါင်း ရာချီပြီး တည်ရှိနေခဲ့တာ အုတ်မြစ်က တော်တော်လေး ခိုင်မာတယ်။ အလွယ်တကူ အသိမ်းခံရပါ့မလား"

"ဖေးလျန်အရှင်သခင်က ရွှေအမြုတေ အရှင်သခင် ဆိုတာ ဟုတ်ပေမဲ့၊ ယွန်လိုင်းမြို့ရဲ့ အဆင့် (၃) အစီအရင်ကလည်း မခေဘူးလေ။ ဒုမြို့တော်ဝန် မြောင်ဟယ်ရန်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ အဲဒီအစီအရင်ရဲ့ စွမ်းအားက ရွှေအမြုတေ အရှင်သခင် တစ်ယောက်နဲ့ တန်းတူပဲ။ မြောင်ဟယ်ရန်မှာလည်း အဆင့် (၃) အင်းတွေ အတော်များများ ရှိနေပုံရတယ်။ ဒါကြောင့် ဖေးလျန်အရှင်သခင်က ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေရပြီး ရှုံးနိမ့်ကာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ရတာပေါ့" ဟု ထိုကျင့်ကြံသူအိုကြီးက ကျေနပ်အားရစွာ ပြောပြလိုက်လေတော့သည်။