အခန်း (၃၀၆)

အခန်း။ ၃၀၆

လီယောင်းနှင့် အကြီးအကဲတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံချိန်တွင် တောင်တန်းကြီးများမှာ သိမ့်သိမ့်တုန်သွားခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှု အနည်းငယ်ကပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရှုခင်းတစ်ခုလုံးကို ပုံစံပြောင်းလဲသွားစေရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။

လီယောင်းသည် သူမ၏ဓားကို အဆက်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းကာ ဧရာမ မြေကမ္ဘာတိုက်တန်ကြီးကို အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်နေပြီး ၎င်းက သူမကို ပြန်လည်ရိုက်နှက်ရန် ကြိုးစားတိုင်း ဟင်းလင်းပြင်ခုန်ကူးကာ ရှောင်တိမ်းနေခဲ့သည်။

သူမ၏ ဓားချက်တစ်ခုစီတိုင်းက ထိုသတ္တဝါ၏ ကျောက်သားအရေပြားပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော အက်ကြောင်းကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေသော်လည်း တစ်ခုခုတော့ မှားယွင်းနေသလို ခံစားနေရသည်။ သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အရှိန်သတ်ခံထားရသကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး စစ်မှန်သော ထိခိုက်

ဒဏ်ရာမျိုး မရရှိစေပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမ၏ဓားမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် ခွဲထုတ်နိုင်စွမ်းရှိရာ ကျောက်သားနှင့် မြေကြီးဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော သတ္တဝါကို အဘယ်ကြောင့် မခွဲနိုင်ရတာလဲ။

“ခုခံရေးရတနာ တစ်ခုပဲ...”

သူမက ပြိုင်ဘက်ကို အကဲခတ်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ တိုက်တန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သိမ်မွေ့၍ သတိထားမိရန် ခက်ခဲသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ၎င်းက သူမဓား၏ စွမ်းအားအများစုကို လွှင့်စင်သွားစေခြင်းပင်။

သူမ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။ သူမကိုယ်တိုင်ပင် နတ်ဘုရားအဆင့် ရတနာကို ရရှိနိုင်လျှင် အခြားသူတစ်ဦးတွင်လည်း နတ်ဘုရားအဆင့် ခုခံရေးရတနာ ရှိနေနိုင်သည်မှာ သဘာဝကျလှသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုဖြင့် စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူမသည် သူမ၏ နယ်ပယ်စွမ်းအားကို ဆင့်ခေါ်ကာ တိုက်တန်၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို အေးခဲစေလိုက်ပြီး ထိုဟင်းလင်းပြင်ကို ရုတ်တရက် ချိုးဖျက်ပစ်ခြင်းဖြင့် တိုက်တန်ကို ထိခိုက်အောင် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤနည်းလမ်းမှာလည်း အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ပေ။

ထိုခုခံရေးရတနာမှာ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ ကမောက်ကမဖြစ်မှုများကိုပါ လျော့ပါးသွားစေခဲ့သည်။

အကြီးအကဲမှာ သူ၏ လိပ်ခွံကဲ့သို့ ခိုင်မာသော အကာအကွယ်အတွင်းမှနေ၍ လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဒါပဲလား မိန်းကလေး။ မင်း ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ငါ့ရဲ့ ထာဝရရွှေတောင်တံတိုင်းကို ဖျက်ဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!”

လီယောင်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် တောက်တစ်ချက်ခေါတ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။

တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်မှုတွေက အလုပ်မဖြစ်ဘူးဆိုရင် သူမအနေနဲ့ တီထွင်ကြံဆဖို့ လိုအပ်လာပြီဖြစ်သည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အားနေသော လက်တစ်ဖက်ကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်လိုက်သည်။

“ကောင်းပြီလေ... ရှင့်ရဲ့ရတနာက ဒါကို ဘယ်လောက်အထိ တောင့်ခံနိုင်မလဲ ကြည့်ကြတာပေါ့။”

သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ စတင်ပြောင်းလဲလာသည်။ ဘာမှမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ရေခဲပုံဆောင်ခဲများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အပူချိန်မှာ ရုတ်ချည်း ကျဆင်းသွားလွန်းသဖြင့် လေထုပင် ခဲစပြုလာသည်။

လီယောင်း၏ ရေခဲနယ်ပယ်မှာ ပြန့်ကားလာပြီး ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

သူမက တိုက်တန်ကြီးကို တိုက်ရိုက်ပစ်မှတ်မထားဘဲ ၎င်း၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို အေးခဲစေခဲ့ခြင်းပင်။

ယခင် တိုက်ခိုက်မှုများမှတစ်ဆင့် ထိုရတနာသည် အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုသာရှိသည်ကို သူမ သတိထားမိခဲ့သည်။ ခုခံရေးရတနာတစ်ခုအတွက် ဤသည်မှာ သဘာဝကျလှသည်။ သူမက တိုက်ရိုက်မတိုက်ခိုက်သရွေ့ ထိုရတနာသည် အေးခဲနေသော ဟင်းလင်းပြင်ကို အလိုအလျောက် ဖြေဖျောက်ရန် ကြိုးစားမည်မဟုတ်ပေ။ ပုံမှန်အားဖြင့် အကြီးအကဲသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် နယ်ပယ်စွမ်းအားကို သုံးပြီး ၎င်းကို တုံ့ပြန်နိုင်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူသည် သူ၏ နယ်ပယ်စွမ်းအားအားလုံးကို ထိုဧရာမ ကိုယ်ထည်ကြီးအား ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် အသုံးပြုနေရသဖြင့် မတုံ့ပြန်နိုင်တော့ပေ။

တစ်ဖက်လူက သူ၏ နယ်ပယ်စွမ်းအားကို အသုံးမပြုတော့ဘဲ ပိုမိုတန်ဖိုးကြီးနိုင်သော ရတနာကိုသာ အားကိုးနေခြင်းကို ကြည့်ပြီး သူမ ဤသို့ ကောက်ချက်ချလိုက်ခြင်းပင်။

ဤအချက်ဖြင့် သူမ၏ အစီအစဉ်ကို စတင်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။ ထိုရတနာသည် ခုခံရေးသက်သက်သာ ဖြစ်သဖြင့် အေးခဲနေသော နယ်ပယ်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို အလိုအလျောက် ပယ်ဖျက်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။ အကြီးအကဲအနေဖြင့် ရတနာကို အသုံးပြုပြီး ကိုယ်တိုင်ဖြေဖျောက်နိုင်သော်လည်း သူမကတော့ အကြီးအကဲ ထိတ်လန့်သွားပြီး အချိန်စက္ကန့်အနည်းငယ် နှောင့်နှေးသွားမည့်အပေါ် လောင်းကြေးထပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်အနည်းငယ်မှာပင် သူမအတွက် အခွင့်အရေးရရှိစေမည်။

အေးခဲနေသော နယ်ပယ်အတွင်း မိနေသည့် တိုက်တန်ကြီးမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်များ ခဲသွားသဖြင့် လှုပ်ရှား၍မရဘဲ တစ်နေရာတည်းတွင် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် လီယောင်း၏ မြှောက်ထားသောလက်မှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရေခဲနယ်ပယ် ချဲ့ထွင်မှုကို ရပ်တန့်ကာ ဧရာမ လျှပ်စီးလုံးကြီးတစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ထိုလျှပ်စီးလုံးကြီးမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန့်ကားလာပြီး သူတို့နှစ်ဦးလုံးကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ တတိယကောင်းကင်ဘုံ နယ်ပယ်ပင်။

ခုခံရေးရတနာသည် ထိခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သော်လည်း တိုက်တန်၏ အရေပြားပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော အက်ကြောင်းများ ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို ထောက်ဆ၍ ထိခိုက်မှုအားလုံးကို မပယ်ဖျက်နိုင်ကြောင်း လီယောင်းက တွေးလိုက်မိသည်။

လီယောင်းက ဤအားနည်းချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ အကြီးအကဲမှာ လှုပ်ရှားမရအောင် အေးခဲနေစဉ် သူမသည် တိုက်တန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးကြောင်းများကို သွန်းလောင်းထည့်ရန် စီစဉ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ကျောက်သားခန္ဓာကိုယ်ကို ဖန်သားပြင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ခွဲပစ်ရန် ရည်ရွယ်သည်။

လိုအပ်သော လျှပ်စီးစွမ်းအားမှာ အလွန်မြင့်မားပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ရတနာက စွမ်းအားအများစုကို ပယ်ဖျက်မည်ဖြစ်၍ ပို၍ပင် လိုအပ်လှသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူမသည် တတိယကောင်းကင်ဘုံ နယ်ပယ်ကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနယ်ပြယ်အတွင်း၌ သူမသည် အဆုံးမရှိသော လျှပ်စီးစွမ်းအင်များကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ ထိုရတနာက စွမ်းအား ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းကို တားဆီးထားနိုင်သည်ဆိုဦးတော့ သူမ ဂရုမစိုက်ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သန်းတစ်ထောင်၏ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းက သန်းတစ်ရာ ရှိနေသေးသည်။

လီယောင်းသည် သူမ၏ နယ်ပယ်အတွင်းရှိ လျှပ်စီးစွမ်းအင်အားလုံးကို ထိန်းချုပ်ကာ တိုက်တန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အတင်းအကျပ် သွန်းလောင်းလိုက်သည်။

ဟင်းလင်းပြင်မှာ အေးခဲနေဆဲဖြစ်၍ လျှပ်စီးများက မရွေ့လျားနိုင်သေးသဖြင့် ချက်ချင်းထူးခြားမှု မရှိသေးဘဲ တိုက်တန်၏ ကျောက်သားခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများအဖြစ်သာ စုပုံလာခဲ့သည်။

လီယောင်းသည် သူမ၏ ရေခဲနယ်ပယ်တွင် အက်ကြောင်းသေးသေးလေးများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို စောင့်ကြည့်နေမိသည်။ အကြီးအကဲမှာ အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားပြီး ရတနာကို အသုံးပြုကာ အတင်းအကျပ် ချိုးဖျက်ရန် ကြိုးစားနေပြီဖြစ်သည်။

“ဒီထက်ပိုကြာကြာ ခံလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ထားတာ”

သူမက တောက်တစ်ချက်ခေါက်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ဆိုရင်လည်း ရပါပြီ”

တိုက်တန်၏ ဦးခေါင်းမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလာပြီး အခြားအစိတ်အပိုင်းများမှာလည်း လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ပြန်လည်ရရှိလာသည်။

အကြီးအကဲသည် သူ၏ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ပြန်ရလာသည်ကို ခံစားမိသည်နှင့် အောင်နိုင်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဒါက ငါ့ကို ထာဝရ ချုပ်နှောင်ထားနိုင်မယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား?”

သို့သော် အေးခဲနေသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တစ်ခုလုံး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားချိန်တွင် သူ၏ ရယ်သံမှာ ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။

တိုက်တန်ကြီး လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်သည့် ခဏမှာပင် လီယောင်း ထည့်သွင်းထားသော လျှပ်စီးစွမ်းအင် အားလုံးမှာလည်း လွတ်မြောက်သွားတော့သည်။ လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများသည် ထိုသတ္တဝါ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတိုင်းတွင် ပေါက်ကွဲထွက်ကုန်သည်။ အများစုကို ခုခံရေးရတနာက တားဆီးထားသော်လည်း၊ ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားအမြောက်အမြားက မြေကမ္ဘာခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဖျက်ဆီးမှုများကို စတင်တော့သည်။

အကြီးအကဲ၏ နာကျင်လွန်းလှသော အော်ဟစ်သံမှာ တောင်တန်းတစ်လျှောက် ဟိန်းထွက်သွားခဲ့သည်။ လျှပ်စီးများသည် တိုက်တန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ ပျက်စီးစေသည်မဟုတ်ဘဲ ၎င်း၏အတွင်း၌ ရှိနေသော အကြီးအကဲကိုပါ တိုက်ရိုက် ရှော့ခ်ရိုက်နေခြင်းပင်။

လျှပ်စီးစွမ်းအင်များ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ မြေကမ္ဘာသတ္တဝါကြီးမှာ အတွင်းပိုင်းမှ စတင်၍ တောက်ပလာတော့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လျှပ်စစ်စီးကြောင်းအောက်တွင် ကျောက်သားများသည် လျင်မြန်စွာ ပူနွေးလာပြီး အညိုရောင်မှ အနီရောင် ထိုမှတစ်ဆင့် ဖြူဖွေးတောက်လောင်နေသော အပူချိန်သို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့သည်။

ထိုအခါ လီယောင်းသည် သူမ၏လက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ရေခဲစွမ်းအင်များကို ထပ်မံဆင့်ခေါ်ကာ ပူပြင်းနေသော မြေသားများကို ရုတ်ချည်း အအေးခံလိုက်သည်။ ခဏချင်းမှာပင် တိုက်တန်ကြီးတစ်ခုလုံးသည် ဖန်သားပြင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ အပူချိန် ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွားမှုကြောင့် ဖန်သားတိုက်တန်ကြီးမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ဖန်စများ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

ထိုပျက်စီးမှုများ၏ ဗဟိုချက်တွင် အကြီးအကဲမှာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရင်း လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျနေပြီး သူ၏ဝတ်ရုံမှာလည်း စုတ်ပြဲကာ မီးလောင်ကျွမ်းနေသည်။ တုန်ရင်နေသော သူ၏လက်ထဲတွင်မူ ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးနေပုံရသည့် ရွှေရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့လေးတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထား၏။

နောက်ဆုံးအချိန်တွင် သူသည် ထိုရတနာကို တိုက်တန်ခန္ဓာကိုယ်အား ကာကွယ်ပေးရာမှ ရပ်တန့်စေခဲ့ပြီး ခုခံမှုစွမ်းအားအားလုံးကို သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန်အတွက်သာ အာရုံစိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒါ... ဒါ တကယ့်ကို သီသီလေးပဲ”

သူက အက်ကွဲနေသော အဆောင်ကို မယုံနိုင်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း အမောတကော ပြောလိုက်သည်။ နတ်ဘုရားအဆင့် လက်နက်က သူ့အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သည်။

“ငါ ဒီကနေ ထွက်သွားမှဖြစ်မယ်။ ဒီမိန်းကလေးက တကယ့် မိစ္ဆာမပဲ”

ထိုသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် သူသည် အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ မှင်တက်သွားတော့သည်။ လီယောင်းသည် သူ၏အပေါ်တည့်တည့်တွင် ဝဲပျံနေပြီး သူမ၏ဓားကို ဦးခေါင်းပေါ်တွင် မြှောက်ထားသည်။ သူမ၏မျက်လုံးများကို စူးစိုက်စွာ မှိတ်ထားပြီး သူမ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ လိမ်ကျုံ့ကာ ပုံပျက်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

ဘာဖြစ်လာတော့မည်ကို အကြီးအကဲ ရိပ်မိသွားသည့်ခဏတွင် သူ၏သွေးများမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သွားတော့သည်။ သူ လှုပ်ရှားရန်၊ ထွက်ပြေးရန်၊ တစ်ခုခုလုပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အကြီးအကဲ ဒဏ်ရာရနေပြီး စွမ်းအင်များလည်း ကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်သည်။

လီယောင်း၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာခဲ့သည်။

“ပထမဓားချက်”

သူမက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် ဓားသွားကို အကွေးပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း ခုတ်ချလိုက်သည်။

သူမ၏ ဓားချက်ရှေ့တွင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ ခွဲထွက်သွားတော့သည်။ ထိုဓားချက်သည် မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်း ရွေ့လျားသွားပြီး လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ ပိုင်းဖြတ်သွားခဲ့သည်။

ဟင်းလင်းပြင် ပိုင်းဖြတ်မှုကြီး သူ့ဆီသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ခုခံရေးရတနာမှာ သူ့ကို ကာကွယ်ရန် နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တောက်ပလာသော်လည်း ဤတိုက်ကွက်မှာ ပျက်စီးနေသော ရတနာက တောင့်ခံနိုင်သည့်အဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဟင်းလင်းပြင် ပိုင်းဖြတ်မှုမှာ အကြီးအကဲနှင့် သူ၏နတ်ဘုရားအဆင့်ရတနာ နှစ်ခုလုံးကို စက္ကူကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ ပိုင်းဖြတ်သွားပြီး နှစ်ခြမ်းတိတိ ကွဲသွားစေခဲ့သည်။ သို့သော် တိုက်ကွက်မှာ ထိုမျှနှင့် ရပ်တန့်မသွားပေ။

ထိုဓားချက်မှာ မြေပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ အောက်ခြေရှိ ကျောက်သားလွှာများနှင့် မြေကမ္ဘာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာများအထိ ဆက်လက်ပိုင်းဖြတ်သွားခဲ့သည်။ လီယောင်း၏ ဓားချက်ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတွင် မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော တိကျလှသည့် လျှိုမြောင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤချောက်ကမ်းပါးသစ်၏ နံရံများမှာ ဖန်သားပြင်ကဲ့သို့ ချောမွေ့နေပြီး အောက်ခြေတွင်မူ အဆုံးမရှိသော မှောင်မိုက်မှုများကိုသာ မြင်ရသည်။

အကြီးအကဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခြမ်းမှာ အဆုံးမရှိသော လျှိုမြောင်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ထာဝရ ထိတ်လန့်မှုအဖြစ် အေးခဲနေတော့သည်။ သူ၏ အလယ်ကနေ ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသော နတ်ဘုရားအဆင့်ရတနာမှာလည်း ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ကြေမွသွားခဲ့သည်။