အခန်း (၃၀၇)

အခန်း။ ၃၀၇

ရှန်းယွီသည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

သူသည် လေဟာနယ်အဆင့်ကျင့်ကြံသူ လျူဖုန်းနှင့် တိုက်ပွဲပုံတူစမ်းသပ်မှုကို ယခုလေးတင် အဆုံးသတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အား သက်သက်ဖြင့်သာ အနိုင်ယူနိုင်မလားဆိုသည်ကို စမ်းသပ်ရန်ဖြစ်ပြီး ရလဒ်အရ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းကို ၂၅ လွှာအထိ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်နေသေးကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်မိသည်။

“အဆင့်တက်ဖို့ ပြောရရင်... ငါ့ညီမလေးရော ဘယ်လိုနေမလဲ မသိဘူး”

သူ တွေးလိုက်မိ၏။

ထို့ကြောင့် သူ၏ ညီမလေး မည်မျှအထိ တိုးတက်လာသည်ကို ပုံတူစမ်းသပ်မှုနယ်ပယ်အတွင်း၌ စမ်းသပ်ကြည့်ရန် စိတ်ကူးရသွားသည်။

“အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်အထွတ်အထိပ်ကနေပဲ စလိုက်ရအောင်”

ထိုသို့ရေရွတ်ရင်း စမ်းသပ်မှုပတ်ဝန်းကျင်အတွင်းသို့ သူ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်မှာတင် လီယောင်းသည် သူမ၏ သာမန်အသွင်အပြင်ဖြင့်ပင် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ဤမျှ ပါရမီထူးခြားသူမှာ သူ၏ညီမလေးမှလွဲ၍ အခြားမည်သူရှိနိုင်ဦးမလဲ။ ရှန်းယွီသည် သူမ၏ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသော တိုးတက်မှုအတွက် ဂုဏ်ယူမှုနှင့်အတူ အံ့ဩမှုကိုပါ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဆက်လက်၍ သူသည် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ရောက် လီယောင်းကို စမ်းသပ်ခဲ့သည်။ သူမသည် ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုအစွမ်းထက်လာသော်လည်း ရှန်းယွီအနေဖြင့် အားစိုက်စရာမလိုဘဲ လွယ်ကူစွာပင် နှိမ်နင်းအနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ ဤအဆင့်ရှိ လီယောင်းသည် သူမ၏ ယခင်ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှ နောက်ဆုံးအဆင့်အသွင်ပြောင်းမှုနီးပါး အစွမ်းထက်နေသည်ဟု သူ တွေးလိုက်မိ၏။

သူမ၏ အစွမ်းမှာ လေဟာနယ်ဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်သို့ ခြေတစ်လှမ်းအလိုခန့် ရှိမည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

လီယောင်းသည် အမြဲတမ်း သူ့ကို အံ့အားသင့်အောင် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ သူမသည် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းတိုင်း သူမ၏ ယခင်အဆင့်မှ အမြင့်ဆုံးစွမ်းအားမှာ ယခုအဆင့်၏ အခြေခံစွမ်းအားဖြစ်သွားလေ့ရှိသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ ထိုအဆင့်ပေါ်၌ပင် လုံးဝအသစ်စက်စက် အသွင်ပြောင်းလဲမှုများကိုပါ ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိသည်။

သူမ၏ အခြေခံပုံစံကို အနိုင်ယူပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် နောက်ထပ် ဒြပ်စင်ပုံစံကို စိန်ခေါ်လိုက်သည်။

“ဟိုး... စွမ်းရည်အသစ်ပါလား”

သူမ၏ ပြောင်းလဲသွားသော ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ တွေးလိုက်မိသည်။

ဒြပ်စင်ပုံစံအတွင်း၌ လီယောင်း၏ ဆံပင်များမှာ ညာဘက်ခြမ်းတွင် နက်ရှိုင်းသော သမုဒ္ဒရာပြာရောင်နှင့် ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် စင်ကြယ်သော နှင်းဖွေးရောင်ဟူ၍ နှစ်ရောင်ကွဲနေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း ထိုအရောင်အတိုင်းပင်။ သူတို့ တိုက်ခိုက်ကြချိန်တွင် သူမသည် လျှပ်စီးတိုက်ကွက်များကိုသာမက ရေခဲစွမ်းအားများကိုပါ အသုံးပြုလာခဲ့သည်။

လီယောင်းတွင် ရေခဲပါရမီရှိသည်ကို ရှန်းယွီ အမြဲသိထားသော်လည်း သူမ ဘာကြောင့် အပြင်းအထန် မလေ့လာခဲ့တာလဲဆိုသည်ကိုလည်း သူ အနည်းငယ် နားလည်ထားသည်။ ယခုအခါတွင်မူ သူမသည် ဤဒုတိယဒြပ်စင်ကို အလေးအနက်ထား တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပုံရပြီး ရလဒ်မှာလည်း အထူးပင် သိသာလှသည်။

ဤအသွင်သစ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ရှန်းယွီကိုယ်တိုင်ပင် အတော်လေး ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်။

အကယ်၍ သူမသာ ယခင်ကကဲ့သို့ လျှပ်စီးဒြပ်စင်တစ်ခုတည်းကိုသာ သုံးနေသေးပါက အနိုင်ယူရန် ဤမျှအထိ ခက်ခဲလိမ့်မည်မဟုတ်ဘူးဟု သူ ယူဆလိုက်မိသည်။

အကြိမ်ကြိမ် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပြီးနောက်တွင်မူ ရှန်းယွီသည် သူမကို နောက်ဆုံး၌ ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ပြီး အောင်ပွဲရယူနိုင်ခဲ့သည်။ သူမ၏ တိုက်ခိုက်ပုံနှင့် နယ်ပယ်စွမ်းအားများ အလုပ်လုပ်ပုံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ စစ်မှန်သော လေဟာနယ်အဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဟု ရှန်းယွီက ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ အကဲဖြတ်လိုက်သည်။ သူမသည် အဆိုပါနယ်ပယ်နှစ်ခုကို အလွန်ချောမွေ့စွာ အပြန်အလှန် အသုံးပြုနိုင်သကဲ့သို့ ယင်းတို့၏ အာနိသင်များကိုပါ ပေါင်းစပ်နိုင်သဖြင့် ဤအဆင့်၌ ထိပ်တန်းတိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ်စိန်ခေါ်မှုအနေဖြင့် ရှန်းယွီသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်အသွင်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ဤအသွင်၌ ပုံစံသစ်မရရှိသဖြင့် သူ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။ သူသည် ခေါင်းခါယမ်းလျက် သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည်သတိပေးလိုက်မိသည်မှာ ခေတ်မီကမ္ဘာနှင့် ဝေးကွာနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် သူသည် ညီမဖြစ်သူ၏ အသွင်ပြောင်းမှုများကို ဂိမ်းတစ်ခုအတွင်းရှိ ပုံရိပ်

စုဆောင်းမှုတစ်ခုကဲ့သို့ သဘောထားမိနေခြင်းပင်။

ဝိညာဉ်အသွင်ကို အနိုင်ယူရန်မှာမူ ပိုမိုခက်ခဲလှသည်။ သူမ၏ စွမ်းအားအဆင့်မှာ မိစ္ဆာနတ်

ဘုရားနှင့် အဆင့်တူညီသော်လည်း အနည်းငယ် ပိုမို၍ပင် အစွမ်းထက်နေပါသေးသည်။ အတန်ကြာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် သူမကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့သည်။ ဤအသွင်၏ စွမ်းအားမှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကဲ့သို့ပင် လေဟာနယ်ဖြတ်ကျော်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်ခန့် ရှိမည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ပြိုင်ဘက်နှစ်ဦးစလုံး စွမ်းအားချင်း တူညီကြသော်လည်း ရှန်းယွီသည် ဝိညာဉ်အသွင်ဖြစ်သော လီယောင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ရသည်မှာ ပိုမိုပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခဲ့ရသည်။ ဤအသွင်၌ သူမသည် လောကစွမ်းအင်ကို တိုက်ရိုက်ထိန်းချုပ်နိုင်သဖြင့် ရှန်းယွီ၏ စွမ်းအင်ထိန်းချုပ်မှုကို နှောင့်ယှက်နိုင်သကဲ့သို့ သူ၏ နယ်ပယ်စွမ်းအားကိုပါ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်စေခဲ့သောကြောင့်ပင်။

“နောက်တစ်ဆင့်က ဒုတိယကောင်းကင်ဘုံအသွင် ဖြစ်ရမှာပေါ့နော်?”

သူ ထိုစကားကို ပြောဆိုပြီးသည်နှင့်ပင် သူ့ကိုယ်သူ ဝိညာဉ်ကြောအတွင်းသို့ ရုတ်တရက် ပြန်လည်ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

“ဟင်... ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ”

“အကြီးအကဲ...”

ကျောက်ထျန်းလင်း၏ အသံမှာ တုန်ယင်နေသည်။

သူမသည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းမှားကာ လဲကျသွားပြီး ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် အာရုံများပါ ထွေပြားနေခဲ့သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခုလေးတင် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အဆုံးမရှိသော လျှိုမြောင်နက်ကြီး၏ အစွန်းနှင့် လက်မအနည်းငယ်အကွာ၌ မြေပြင်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်မိခဲ့သည်။

တောင်တန်းများကြားမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသော ဆူညံသံများကို စတင်ကြားရစဉ်က သူမသည် ဝန်လေးစွာဖြင့်ပင် လာရောက်ကြည့်ရှုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းပင်။ သူမ ရောက်ရှိလာသည့် အချိန်မှာမူ အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် ဆံပင်ဖြူနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် ကျဆုံးသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အချိန်နှင့် ကွက်တိပင်။

အကြီးအကဲကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သူတစ်ဦး အသတ်ခံရနိုင်သည်ဟူသော အတွေးမှာ မဖြစ်နိုင်ဘူးဟုပင် ထင်မှတ်ရသည်။ တကယ်တော့ သူမ၏ အဖွဲ့မှာ အဆိုပါ နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်၏ ဘေးထွက်ဒဏ်ကို ခံလိုက်ရခြင်းပငါ။ ကျန်ရှိသူများအားလုံးမှာ အဆုံးမရှိသော လျှိုမြောင်အတွင်းသို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို မသိရှိနိုင်တော့ပေ။ သူမကိုယ်တိုင်မှာမူ တိုက်ကွက်၏ အကွာအဝေးနှင့် လက်မအနည်းငယ်မျှ လွတ်သွားခဲ့သဖြင့် ကံကောင်းလွန်းလှသည်ဟု ဆိုရမည်။

ဤအတွေးများ ခေါင်းထဲ၌ ပြည့်နှက်နေစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ဦး၏ အငွေ့အသက်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ တုန်ယင်နေသော မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့ကြည့်လိုက်သည့် အခါ၌မူ သူမ၏ရှေ့တွင် ဝဲပျံနေသူကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး နှလုံးခုန်သံများပင် ရပ်တန့်မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။

ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ် အကြီးအကဲကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူပင်။

“မိန်းကလေးတစ်ယောက်လား?”

လီယောင်းက စက်ရုပ်ဆန်ဆန် အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ငါ သူမကို အဆုံးစီရင်ရမယ်... သူမက အန္တရာယ်ရှိတယ်...”

လီယောင်းသည် ကြောက်လန့်တုန်ရင်နေသော ကျောက်ထျန်းလင်းထံသို့ သူမ၏လက်ကို ကမ်းထုတ်လိုက်သည်။ ကျောက်ထျန်းလင်းမှာမူ ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့်သာ စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် လီယောင်း၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ လေထဲ၌ပင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ကမ်းထုတ်ထားသောလက်မှာ တုန်ယင်လာပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏ဦးခေါင်းကို အတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူမ၏ စိတ်အတွင်း၌ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဆင်နွှဲနေရသကဲ့သို့ပင်။

လီယောင်းသည် ပြီးခဲ့သော နောက်ဆုံးဓားချက်တွင် စွမ်းအင်များ အလွန်အမင်း သုံးစွဲမိသွားခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူမအနေဖြင့် ဤအသွင်သဏ္ဌာန်ကို ကြာရှည်ထိန်းထားနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။ သူမ မူလအခြေအနေသို့ ပြန်မရောက်မီ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကုသိုလ်ရမှတ်များ ရရှိစေရန် အမြန်ဆုံး လှုပ်ရှားရတော့မည်ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားပြီး သူမသည် ထိုအတွင်းသို့ ကိုယ်ရောင်ဖျောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ကျောက်ထျန်းလင်းမှာမူ လီယောင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် စက္ကန့်အတော်ကြာသည်အထိ ကြောက်လန့်တကြား ငြိမ်သက်နေမိဆဲပင်။ လီယောင်း တကယ်ပင် ထွက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သေချာမှသာ သူမကိုယ်သူမ အနည်းငယ် ပြန်လည်ဖြေလျှော့လိုက်နိုင်သည်။

သူမသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်ရင်း သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ရကြောင်း တွေးလိုက်မိသည်။

လီယောင်းသည် နောက်ဆုံးစက္ကန့်တွင် အဘယ်ကြောင့် စိတ်ပြောင်းသွားသည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်သော်လည်း လီယောင်း စိတ်ပြန်မပြောင်းမီနှင့် သူမစတင်ခဲ့သော အလုပ်ကို အဆုံးသတ်ရန် ပြန်မလာမီ ဤနေရာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားရန် လိုအပ်နေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမသတိမထားမိသည်မှာ လီယောင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဧရာမ ကျင်းကြီး၏ အောက်ခြေမှနေ၍ ထူထပ်သော မည်းမှောင်သည့် မီးခိုးငွေ့များ စတင်

ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်။

ထိုမီးခိုးငွေ့များသည် ကျောက်ထျန်းလင်း ရပ်နေသည့်နေရာသို့ တည်ငြိမ်စွာပင် လွင့်မြောလာခဲ့သည်။

မီးခိုးငွေ့များ သူမရှိရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူမကို လုံးဝပတ်ပတ်လည် ဝန်းရံသွားချိန်မှသာ သူမ သတိပြုမိတော့သည်။ သူမ တုံ့ပြန်ရန် မပြင်နိုင်မီမှာပင် ထိုမှောင်မည်းသော မီးခိုးငွေ့များသည် သူမ၏ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အတင်းအကျပ် တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

ခဏမျှ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ဦးခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့လိုက်သည်။

“ဟားဟားဟား... ဒီမှာ အချိန်အတော်ကြာ ချိပ်ပိတ်ခံထားရပြီးမှ နောက်ဆုံးတော့ ငါ လွတ်မြောက်လာပြီဟေ့!”

သူမသည် ရယ်မောလိုက်သည်။

သူမသည် သူမ၏ လက်များနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း လက်ချောင်းများကို စမ်းသပ်ကာ လှုပ်ရှားကြည့်လိုက်သည်။

“တောက်... ဘာမှမသုံးမကျတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်စုတ်ပဲ”

သူမက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဤခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ဟောင်း၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည်ရရှိသွားသည့်အခါ သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

“အဲဒီမိန်းကလေး... ငါ သေချာပေါက် မှတ်မိတယ်။ အဲဒီ အရှိန်အဝါကို ငါ ဘယ်လိုမှ မေ့မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါက သေချာပေါက် ကောင်းကင်ဘုံ တာအိုခန္ဓာပဲ”

သူမ၏ အပြုံးမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာပြီး ပို၍ပင် ကြောက်စရာကောင်းလာသည်။

“ကဲကဲကဲ... ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကို လွတ်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး”

ထိုသို့ပြောကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို လျှာဖြင့် သိမ်းလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ထိုနေရာနှင့် မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာ၌ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဟင်းလင်းပြင်ကို အသည်းအသန် အကြိမ်ကြိမ် ခွဲထုတ်ရင်း သူတတ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းအားလုံးကို သုံးကာ ထွက်ပြေးနေ၏။

ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ပေ။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်း၏ ခေါင်းဆောင် ကုယိကျယ်ပင်။ မိုးပြာတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၌ ရှိစဉ်က ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးကြောင့် ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးခဲ့ရပြီးနောက် သူသည် ဘေးကင်းသော အကွာအဝေးတစ်ခုမှနေ၍ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်းပင်။

အံ့ဩဖွယ်ရာကောင်းသည်မှာ အဆိုပါပညာရှင်သည် သူထင်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းမျိုး မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ ဂိုဏ်းကို ကာကွယ်ထားသည့် ဖုံးကွယ်ခြင်းအစီအရင်များကို သူ ထိုးဖောက်မမြင်နိုင်သော်လည်း မိစ္ဆာချိပ်ပိတ်မျှော်စင်မှာမူ မပျက်မစီး ရှိနေသေးကြောင်း သူ အာရုံခံမိနေသည်။

သို့သော် မနေ့ကတင်ပင် မျှော်စင်နှင့် သူ၏ကြားရှိ ဆက်သွယ်မှုမှာ ရုတ်တရက် ပြတ်တောက်သွားပြီး အာရုံခံ၍ မရတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူကိုယ်တိုင် စုံစမ်းရန် ပုန်းအောင်းရာနေရာမှ ထွက်လာခဲ့ရာတွင် ဤမျှပြင်းထန်လှသည့် အဆင့်မြင့်တိုက်ပွဲကြီးကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ရခြင်းပင်။

သူသည် နောက်ဆုံးဓားကွက်ကြီးကို ပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်ကတည်းက အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးခဲ့သဖြင့် ကံကောင်းလှသည်ဟု တွေးတောနေမိသည်။ အကယ်၍သာ အဆိုပါတိုက်ကွက်အတွင်း သူ ပါဝင်သွားခဲ့ပါက...

ဤသို့ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် သူသည် ဆက်လက်ထွက်ပြေးရန်အတွက် ဟင်းလင်းပြင်ကို ထပ်မံခွဲထုတ်၍ မရတော့ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် သူသည် လုံးဝလှုပ်ရှား၍ မရတော့ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တစ်နေရာတည်း၌ အေးခဲသွားခြင်းပငါ။

ထို့နောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ မရေတွက်နိုင်သော အပိုင်းအစများအဖြစ် ရုတ်တရက် ကွဲကြေသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စင်ကျသွားတော့သည်။ မည်သည်တို့ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကိုပင် မသိရှိလိုက်မီမှာပင် သူသည် အသက်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

“ရင်းနှီးနေတဲ့ အနံ့တစ်ခု ရတယ်လို့ ထင်နေတာ။ တကယ်တော့ နောက်ထပ် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား အမှိုက်တစ်ကောင် ဖြစ်နေတာကိုး”

လီယောင်းက ကုယိကျယ်၏ အပိုင်းအစများ မြေပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်ကို ကြည့်လျက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမ စောင့်ကြည့်နေစဉ်မှာပင် မိစ္ဆာကြာပန်းရှိရာဘက်မှ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် “ငါ အမြန်သွားမှ ဖြစ်မယ်” ဟု သူမကိုယ်သူမ ပြောဆိုကာ ပေါက်ကွဲသံထွက်ပေါ်ရာသို့ ပျံသန်းသွားပါတော့သည်။

“ဒါနဲ့... အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲမသိဘူး။ သူ့အပြုံးက တကယ့်ကို ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ”