အခန်း (၃၀၈)
Vol. 30 Ch. 308
အခန်း ၃၀၈
လီယောင်းသည် မိစ္ဆာကြာပန်းအနီးရှိ ဟင်းလင်းပြင်အလွှာတစ်ခု၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်။
“ဒီပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ပညာရှင်တွေ အများကြီးပဲ”
သူမက ကိုယ့်ဘာကိုယ် တွေးလိုက်မိသည်။
“အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးက လူတွေက ဒါကို တကယ်ပဲ အကွက်ကျကျ ဖန်တီးထားတာပဲ”
သူမ ထိုနယ်မြေကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုရင်း လီယောင်းမှာ အလွန်အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ မိစ္ဆာကြာပန်း၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ နေရာအသီးသီးတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ပညာရှင်ပေါင်း ၁၀ ဦးအထိ ရှိနေသည်ကို သူမ တွေ့ရှိခဲ့ရသောကြောင့်ပင်။
မိစ္ဆာကြာပန်းတွင် အစောင့်အရှောက်များ ရှိနေသည်ဟူသော အချက်မှာ ဟန်ပြသက်သက်သာ ဖြစ်ပုံရသည်။
မိစ္ဆာကြာပန်း၏ အလယ်ဗဟိုအနီးတွင် အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာအချို့ ရှိနေသော်လည်း ဤနေရာရှိ စစ်မှန်သော အင်အားကြီးသူများမှာ သူတို့၏ အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ထားကြသော အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ လူများပင်။
လီယောင်းသည် မိစ္ဆာများ အများဆုံးစုဝေးနေသည့် နေရာကို ပြင်းထန်သော တိုက်ကွက်တစ်ခုဖြင့် တစ်ချက်တည်း အပြတ်ရှင်းပြီးနောက် အမြန်ဆုံး ဆုတ်ခွာရန် စိတ်ကူးလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူမသာ ဤပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ပညာရှင်များနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရပါက သူမ အသက်ရှင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ကွက်မျိုးကို သူမ ဘယ်လိုလုပ် လုပ်ဆောင်နိုင်မှာလဲ။
ဤပညာရှင်များသည် အနည်းငယ်သော လှုပ်ရှားမှု သို့မဟုတ် သံသယဖြစ်ဖွယ် အပြုအမူတစ်ခုခုကို သတိပြုမိသည်နှင့် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။ မည်သည့် အကြီးစား တိုက်ကွက်မျိုးမဆို သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်းရရှိစေပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။
သူမ မဟာဗျူဟာအမျိုးမျိုးကို တွေးတောနေစဉ်မှာပင် နယ်မြေတစ်ခုလုံး ဟိန်းထွက်သွားသော အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။
“မင်းတို့ အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးက အမှိုက်တွေ... ထွက်လာပြီး တိုက်စမ်း။ မင်းတို့ အထဲမှာ ရှိနေတာ ငါသိတယ်!”
လီယောင်းသည် ထိုအသံလာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မှတ်မိသွားဟန်ဖြင့် ပြောင်းလဲသွားသည်။
“အဲဒီလူက...”
သူမက ထိုသူကို သေသေချာချာ ဆန်းစစ်ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူမ သူ့ကို မှတ်မိသည်။ ယခင်က သူမနှင့် ဖီးနစ်ဂိုဏ်းအကြီးအကဲတို့ တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း တိတ်တဆိတ် ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုနေခဲ့သူပင်။ သူသည် အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာသို့ ရောက်နေရတာလဲ။ ပြီးလျှင် အဘယ်ကြောင့် အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ အင်အားစုများကို တိုက်ရိုက် စိန်ခေါ်နေရတာလဲဆိုသည်ကို သူမ သိချင်မိသည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ လေဟာနယ်အဆင့်ကျင့်ကြံမှုဖြင့်သာ ဖြစ်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ ယခင်အတိုင်း တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်ရာ ထိုလူက ထပ်မံ၍ ပြောဆိုလိုက်ပြန်သည်။
“ငါ့စကားကို မကြားချင်ယောင် ဆောင်နေကြတာလား?”
ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ အက်ကွဲသွားပြီးနောက် ထိုအက်ကြောင်းထဲမှ ကြွက်သားအမြောင်းမြောင်းနှင့် ဗလကောင်းသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“အေးပါ... အေးပါ... ဘာလိုချင်လို့လဲ အဖိုးကြီးရဲ့?”
ထိုသူက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် သူ၏နားကို လက်ဖြင့် ကလော်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ဤလေဟာနယ်အဆင့် ပညာရှင်ကို လုံးဝ မမှတ်မိဘူးဟု တွေးလိုက်မိ၏။ ကြည့်ရသည်မှာ ဤသူသည် အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ ဇာတိဖြစ်ပုံရသည်။
“ဒီလို ခေါင်လှတဲ့နေရာမှာ လေဟာနယ်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့သူ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး”
သူက နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“မင်းကတော့ တကယ့်ကို ပါရမီထူးတာပဲဖြစ်ဖြစ် ကံကောင်းလွန်းတာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ခုခုပေါ့။”
သူ၏ မျက်နှာထားမှာ ပိုမိုတည်ကြည်သွားပြီး ဆက်လက်ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းအနေနဲ့ ဒီလိုမျိုး လူလုံးထွက်ပြသပြီး အာရုံစိုက်ခံမယ့်အစား ပုန်းအောင်းနေသင့်တာ”
ကျိန်းမင်သည် ထိုထောင်လွှားသောအမျိုးသားကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ရင်း လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထို့နောက်တွင်မူ သူ ခေါင်းခါလိုက်၏။
“ထားလိုက်ပါတော့လေ... အမှိုက်တွေကတော့ ဘယ်နားလည်ပါ့မလဲ”
သူက စိတ်လျှော့လိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူသည် အသက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှူထုတ်လိုက်ပြီး စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် အတင်းအကျပ် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားပြီးနောက် သူ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ထိုသူထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်တော့သည်။
သူ၏ဓားမှာ သိမ်မွေ့သော အပြာရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် စတင်တောက်ပလာပြီး တစ်
စက္ကန့်ထက်တစ်စက္ကန့် ပိုမိုလင်းလက်လာသည်။
“ဟိုးအရင်တုန်းက မင်းတို့တွေ ငါ့လူမျိုးတွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြတယ်”
သူက နာကျည်းမှုအပြည့်ရှိသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဒီတစ်ခါတော့... ငါကိုယ်တိုင် မင်းတို့ကို ပြန်ပြီး သတ်ဖြတ်ပြမယ်”
သူ၏ဓားထက်မှ အလင်းတန်းများသည် တစ်စထက်တစ်စ ပိုမိုတောက်ပလာပြီး ၎င်းကို သူ၏ဦးခေါင်းပေါ်သို့ မြှောက်တင်လိုက်သည်။
...
ဟိုးယခင်က သူ၏ဂိုဏ်းမှာ အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ ကြီးမားသောစွမ်းအားဖြင့် မိစ္ဆာကျူးကျော်မှုများကို ခုခံနိုင်ခဲ့ပြီး မိစ္ဆာများကို တိုက်ထုတ်ရာတွင် ရှေ့တန်းမှ ဦးဆောင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
သို့သော် စစ်ကူပေးမည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်အတုအယောင်အောက်တွင် အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှဟု ဆိုကြသော ကူညီသူများမှာ သူတို့ကို ထောင်ချောက်ထဲသို့ တမင်တကာ ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့ကြသည်။ ထိုသစ္စာဖောက်မှုအတွင်းမှာပင် သူသည် အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိရှိသွားခဲ့ရသည်။ အခြားသူများအားလုံး မိစ္ဆာကျူးကျော်မှုဒဏ်ကို ခံစားနေရချိန်တွင် သူတို့ ဘာကြောင့် မထိခိုက်ရတာလဲဆိုသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ အကြောင်းမှာ ဤကိစ္စအားလုံးကို သူတို့ကိုယ်တိုင် စတင်ဖန်တီးခဲ့ကြခြင်းကြောင့်ပင်။
သူ၏ဂိုဏ်း ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားချိန်တွင် တစ်ဂိုဏ်းလုံး သုတ်သင်ပယ်ရှင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သူနှင့် သူ၏ဇနီးသာလျှင် ထိုသတ်ဖြတ်ပွဲမှ မသေရုံတမယ် လွတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း ထိုလွတ်မြောက်မှုအတွက် ပေးဆပ်လိုက်ရသော တန်ဖိုးမှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။
သူ၏ဇနီးမှာ ကနဦးတိုက်ခိုက်မှုမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ၏ ကူးစက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ သူမတွင် ရှားပါးလှသော အလင်းဒြပ်စင်ပါရမီရှိပြီး ထိုစွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးပြုကာ သူတို့နှစ်ဦးလုံးကို ပြင်းထန်လှသော မိစ္ဆာလှိုင်းလုံးများကြားမှ ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူမသည် အဂတိစွမ်းအင်အမြောက်အမြားကို စုပ်ယူမိသွားသဖြင့် ၎င်းစွမ်းအင်များက သူမကို လုံးဝလွှမ်းမိုးရန် ခြိမ်းခြောက်နေပြီဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် ထိုစွမ်းအင်များနှင့် ထိတွေ့ရုံဖြင့် ချက်ချင်းသေဆုံးသွားမည်ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ထူးခြားသော ကိုယ်ခန္ဓာဖွဲ့စည်းပုံနှင့် အားကောင်းလှသော အလင်းစွမ်းအားများကြောင့် သူမ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။ ထိုအဂတိစွမ်းအင်များသည် သူမ၏ အနှစ်သာရအထိ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီဖြစ်၍ လုံးဝဥဿုံ မကုသနိုင်တော့သော်လည်း သူမသည် သူမ၏ အလင်းစွမ်းအားကို သုံးကာ ထိုစွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် ဆက်လက်ခုခံနေခဲ့သည်။
သူတို့ နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်လာခဲ့ကြသောအခါ ကော်ကျိန်းမင်၏ ပထမဆုံးအတွေးမှာ သူတို့ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့သူများအပေါ် ကရင်စားချေရန်ပင်။ သို့သော် သူ၏ဇနီးက ထိုကလဲ့စားချေလိုသော စိတ်များကို စွန့်လွှတ်ရန် သူ့ကို တောင်းပန်ခဲ့သည်။ သူမသည် သူ့အား ဒေါသများကို လက်လွှတ်စေချင်လွန်းသည့် စိတ်အားထက်သန်မှုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူမ၏ ဆန္ဒကို လိုက်လျောရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
တကယ့်လက်တွေ့မှာလည်း ဤမျှအစွမ်းထက်သော ရန်သူများကို သူ ဘာမှ သိပ်မတတ်နိုင်သဖြင့် သူမ၏ လမ်းညွှန်မှုကို လိုက်နာရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိသော နှစ်များကို သာမန်လူသားများအဖြစ်သာ ဖြတ်သန်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
သူ၏ဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားရသည့် နာကျင်ဖွယ် မှတ်ဉာဏ်များကို မှတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ကော်ကျိန်းမင်သည် သူ၏ဇနီးနှင့်အတူ ဤရိုးရှင်းသော ဘဝလေးကို အမှန်တကယ်ပင် ပျော်မွေ့ခဲ့သည်။ အေးချမ်းသော နေ့ရက်များသည် သူ့ထံသို့ မမျှော်လင့်ထားသော ပျော်ရွှင်မှုများကို ယူဆောင်လာပေးခဲ့သော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ ထိုအေးချမ်းမှုက သူ့ကို အလွန်အမင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူ၏ ဂိုဏ်းသားများမှာ ရက်စက်စွာ အသတ်ခံခဲ့ရသော်လည်း သူကမူ ဘဝကို ပျော်ရွှင်စွာ ဖြတ်သန်းနေသည်။ သူတို့၏ သေဆုံးမှုအတွက် ကလဲ့စားမချေရသေးဘဲ သူ ဘယ်လိုလုပ် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရှာဖွေနိုင်မှာလဲ။
နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူတို့၏ ရွာငယ်လေးတွင် သူငယ်ချင်းအသစ်အချို့ကို သူ ရရှိခဲ့သည်။ သူသည် သွေးသောက်ညီအစ်ကို နှစ်ဦးပင် ဖွဲ့ခဲ့သေးသည်။ သူတို့မှာ သူကဲ့သို့ အစွမ်းမထက်ကြသော်လည်း ကျိန်းမင်ကတော့ သူတို့ကို သူ၏ ညီအစ်ကိုရင်းများကဲ့သို့ အမှန်တကယ် သဘောထားခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ဇနီးမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိလာပြီး သူတို့၏သားလေးကို မွေးဖွားခဲ့သည်။ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူသည် အနာဂတ်အတွက် စစ်မှန်သော မျှော်လင့်ချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော် ထိုပျော်ရွှင်မှုမှာ ခဏတာသာ ခံခဲ့သည်။ သူတို့သားလေး မွေးဖွားပြီး မကြာမီမှာပင် သူ၏ဇနီးသည် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အချိန်အတော်ကြာ ကူးစက်ခဲ့သော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို ကလေးမွေးဖွားခြင်းကြောင့် အားနည်းသွားသော သူမအနေဖြင့် ဆက်လက်မတားဆီးနိုင်တော့ပေ။