အခန်း (၁၉၆၃-၁၉၆၄)

အပိုင်း(၁၉၆၃)

"နင် ဘာကို မြင်လိုက်လို့လဲ..."

စုမေ့က စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်၏။

ဟီ... ဟီး...

မရည်ရွယ်ဘဲ ကြားဖြတ်နှောက်ယှက်သည့်အလား ရှောင်ပိုင်က ဟီးသံကြီးတစ်ချက် ပေးလိုက်သည်။ ထိုခဏ၌ပင် ဂြိုဟ်ကြီးမှာ စတင်တုန်ခါလာတော့၏။

ရှောင်ပိုင်က အတောင်ပံများကို တစ်ဖန် ခတ်လိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ လျှပ်စီးနက်များ ဝန်းရံလျက် အဖြူရောင် အရိပ်တစ်ခုအလား ပြေးထွက်သွား၏။ လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် တစ်ဦး၏ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဂြိုဟ်နှင့် သူတို့ကြားရှိ အကွာအဝေးမှာ မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ၍ ပိုမိုဝေးကွာသွားတော့သည်။

ထိုအရှိန်အဟုန်မှာ ပြင်းထန်လွန်းလှပြီး လောကရှန့်ထို တစ်ဦးကိုပင် အဝေးတွင် ချန်ထားရစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

မင်ရှုဖုန်းက အံကြိတ်ကာ လှိုက်တက်လာသည့် ဗိုက်ကို ဖိထားလိုက်၏။ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရှိသော်ငြား ရှောင်ပိုင်၏ ရုတ်ခြည်း အရှိန်မြှင့်တင်မှုကို မခံနိုင်သေးပေ။ သို့သော် သူမ၏ ဖြူလျော့နေသော မျက်နှာထက်မှ နီလာရောင်ကဲ့သို့ လှပသော မျက်ဝန်းပြာကြီးများမှာမူ ဂြိုဟ်ဆီသို့သာ စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး အသက်ရှူပင် ရပ်တန့်သွားသယောင် ရှိသည်။

"..."

စုမေ့၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

"နင်တို့... ဘယ်သူတွေလဲ..."

အေးချမ်းတည်ငြိမ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိတွေ့စေနိုင်သည့် အသံတစ်သံသည် အမှောင်ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်လာ၏။ စကားလုံးတိုင်းမှာ ပြတ်သားပြီး တစ်လုံးချင်းစီတွင် ကိုယ်ပိုင်အဓိပ္ပာယ်များ ကိန်းအောင်းနေသကဲ့သို့ စိတ်ထဲ၌ စွဲထင်ကျန်ရစ်စေသည်။

"အာရုဏ်ဦး အင်ပါယာက စုမေ့..."

စုမေ့သည် ရန်လိုသော အပြုအမူ မပြသဘဲ သူမကိုယ်သူမ မိတ်ဆက်ကာ တုံ့ပြန်လိုက်၏။ သူမသည် ထိုအသံလွှင့်နည်းကို နားလည်ပြီးဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အာကာသနှင့် စိတ်အာရုံကို ပေါင်းစပ်ကာ ဝိညာဉ်ထံသို့ တိုက်ရိုက်ပေးပို့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အလွန် ထူးခြားဆန်းပြားလှသော်လည်း အသုံးပြုပုံမှာ မွမ်းမံထားခြင်းမရှိဘဲ သဘာဝအတိုင်း ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ရာ ကျင့်စဉ် သို့မဟုတ် နည်းစနစ်တစ်ခုထက် ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်တစ်ခုနှင့် ပို၍ တူနေသည်။

အသံပိုင်ရှင်မှာ သားရဲတစ်ကောင်ပင် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မကတော့ အာရုဏ်ဦး အင်ပါယာက မင်ရှုဖုန်းပါ... လောကရှန့်ထို အာရုဏ်ဦးရဲ့ ကောင်းကင် နိမိတ်ဖတ် ပညာရှင်ပါ..."

မင်ရှုဖုန်းက ဝေ့ဝူယင်၏ နာမည်ကိုပါ ထည့်သွင်းပြောဆိုလိုက်သဖြင့် စုမေ့က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။ မင်ရှုဖုန်းက ထိုအကြည့်ကို သဘောပေါက်သည့် ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် တိတ်တဆိတ် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"လောကရှန့်ထိုထက် ပိုသန်မာတဲ့ သားရဲတစ်ကောင်ပဲ..."

စကားလုံး အနည်းငယ်မျှဖြင့်ပင် မင်ရှုဖုန်း ထိတ်လန့်နေရသည့် အကြောင်းရင်းကို စုမေ့ ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။ ထို့ပြင် သူမ သိသလောက်ဆိုလျှင် ဤသားရဲသည် အာကာသနှင့် ဆက်နွှယ်နေကာ အသိဉာဏ် မြင့်မားသည့် အဆင့်မြင့် သွေးမျိုးဆက်မျိုး ဖြစ်ဟန်တူသည်။ ကမ္ဘာဦးသားရဲ တစ်ကောင်ပင် ဖြစ်နိုင်သည်။

ကံဆိုးသည်က... ရှေးဟောင်း ချိပ်ပိတ်နယ်မြေတွင် လူသားတို့ အုပ်စိုးမှု နှစ်ပေါင်းရှစ်သောင်းကြာလာပြီးနောက် ကမ္ဘာဦး သားရဲများ ရှားပါးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပိုင်လင်း၊ ရှောင်ပိုင်၊ အန်နု၊ အားနုနှင့် အနန္တ ဧကရာဇ်ဂိုဏ်းတည်းက ပျိုးထောင်ခဲ့သော သားရဲသုံးကောင်မှလွဲလျှင် ကျန်ရှိသော သားရဲအများစုမှာ သူတို့၏ ဘိုးဘေးသွေးမျိုးဆက်ကို ပြန်လည်ရှာဖွေရန် ခဲယဉ်းနေကြသည်။ ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း သားရဲများနှင့် ဆက်သွယ်ရန်အတွက် ဘာသာပြန် ကျင့်စဉ်များကိုသာ အသုံးပြုကြရသည်။

စုမေ့သည် ထိုသားရဲ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်ရန် မျက်လုံးကို ကျဉ်းမြောင်းကာ ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးကျင့်စဉ်ဖြင့်ပင် မမြင်နိုင်ချေ။ လုံးဝကို မြင်ကွင်းအတွင်း မရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ လျှို့ဝှက်အငွေ့အသက်မှာ သေမျိုးများအတွက် ခန့်မှန်းရခက်လွန်းလှသည်။ သူမအနေဖြင့် ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မန်နာ တုန်ခါမှုကိုသာ ခံစားနိုင်သည်။

ထိုသို့သော ကန့်သတ်ချက်များကြောင့်ပင် ရွှေဖုန်းပေါင်သည်လည်း ချဉ်းကပ်လာသော သားရဲ သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်မှုကို ချက်ချင်း အာရုံမရနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင် ဆိုစေ... သူတို့သည် သေမျိုးတာအို အတွင်း၌သာ တည်ရှိနေကြသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော်လည်း... မင်ရှုဖုန်းနှင့် ရှောင်ပိုင်တို့မှာမူ ၎င်းကို မြင်တွေ့နိုင်ကြသည်။ ရှောင်ပိုင်မှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကလေးငယ်များက 'အမေ လာပြီ' ဟု အော်ဟစ်ခဲ့ကြသဖြင့် ထိုသားရဲမှာ အမွေးအမျှင်ရှိသော ကြောင် သို့မဟုတ် ခွေးမျိုးနွယ်မှ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အမွေးအမျှင်ရှိသော သားရဲ မဟုတ်ပေ။

သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ အကြေးခွံများရှိသော ငါးတစ်ကောင်သာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရွှေငါးတစ်ကောင်နှင့် ပုံစံတူသော်လည်း ရွှေညိုရောင် ကိုယ်ထည်ထက်တွင် ငွေရောင် အကြေးခွံများ စွန်းထင်နေကာ မျက်လုံးနှစ်လုံးမှာလည်း... အဆုံးမဲ့ အာကာသ ကမောက်ကမဖြစ်မှုများဆီသို့ ဦးတည်နေသည့် အာကာသလေပွေကြီး နှစ်ခုအလား ရှိနေသည်။

ဝှစ်...

၎င်းက ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံးကို မြိုချကာ ၎င်း၏ အတွင်းပိုင် လောကထဲတွင် ဘေးကင်းစွာ သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။ ဂြိုဟ်ကြီးတစ်ခုထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားသော ထိုသတ္တဝါကြီးသည် သူတို့ကို ဘေးတိုက် စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

'အမေ' ဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရသူမှာ ရေသတ္တဝါ သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်ကို မင်ရှုဖုန်းလည်း အံ့ဩသွားရသည်။ ဤအကြောင်းခြင်းရာနောက်ကွယ်တွင် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ရှိနေမည်မှာ သေချာလှသည်။

"ငါ့... နယ်မြေက... ထွက်သွား..."

ထိုစကားလုံးများမျာ ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဆန္ဒများဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် သူတို့၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ နှင်းတောင်ပြိုကျသည့်အလား ဝင်ရောက်လာ၏။ စုမေ့၏ မျက်ဝန်းများမှာ စူးရှသွားပြီး လက်ကလည်း ဆေဘာ လက်ကိုင်ဆီသို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

"နေဦး..."

မင်ရှုဖုန်းက အော်ဟစ်လိုက်၏။ စုမေ့ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေသည်ကို သူမ ခံစားမိသည်။ ၎င်းမှာ စကားလုံးများကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုသားရဲကိုယ်တိုင်ကလည်း သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ဖိနှိပ်သည့် အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သတ္တဝါကြီးမှာ တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် သွေးမျိုးဆက် အင်အားများကို စုဆောင်းနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက အချိန်ဆွဲနေခြင်းပင်။

"စကားပြောကြရအောင်... စကားပဲ ပြောကြရအောင်... မတိုက်ကြပါနဲ့..."

မင်ရှုဖုန်းက အလောတကြီး ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်မတို့က ဒီကြယ်ကွင်းပြင် အပြင်ဘက်က လာတဲ့ ဧည့်သည်တွေပါ... လာလည်ပတ်တာပါ... ပြီးတော့..."

မင်ရှုဖုန်း စကားများကို အမြန်ပြောနေစဉ် တင်းမာမှုများမှာ တစ်စထက် တစ်စ မြင့်တက်လာသည်။ စုမေ့၏ လက်မှာ ဆေဘာလက်ကိုင်ပေါ်သို့ ရောက်နေပြီး အချိန်မရွေး ဆွဲထုတ်ရန် အသင့်ဖြစ်သည်။ သူမအနေဖြင့် ထိုသားရဲကို မမြင်ရသော်လည်း ခံစားနိုင်ရုံဖြင့် ဓားချက်တစ်ခု ထုတ်လွှတ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

ငါးကြီးနှင့် စုမေ့တို့ကြားမှ မဟာတိုက်ပွဲကြီးမှာ ခေတ္တရပ်တန့်သွားရ၏။ ကောင်းကင် နိမိတ်ဖတ် ပညာရှင်က သူမ၏ ကောင်းချီးပေးခံထားရသော နှုတ်လျှာကို အသုံးပြုကာ သားရဲအား အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် ပြောဆိုရန် ကြိုးစားနေခြင်းက မယုံကြည်နိုင်စရာ အစွမ်းအစတစ်ခုပင်။ နားထောင်နေစဉ်မှာပင် သားရဲကြီး၏ ရန်လိုမှုများမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားတော့သည်။

ဤသားရဲများသည် ရိုင်းစိုင်းသော တိရစ္ဆာန်များ မဟုတ်ကြဘဲ လူသားတို့ထက် မနိမ့်ကျသော အသိဉာဏ်နှင့် သတိတရား ရှိကြသည်။ သူတို့တွင် ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေများ ရှိကြသလို ကလေးများကိုပင် မွေးစားနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ ပြင်ပလူတစ်ဦး၏ အမြင်တွင် သူတို့၏ လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ နားလည်ရခက်သော်လည်း ဤသည်မှာ သူတို့၏ ကမ္ဘာဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးမှာ သူတို့အတွက် ပုံမှန်သာ ဖြစ်သည်။ သူစိမ်းများ ရောက်ရှိလာခြင်းကသာ သူတို့၏ နေ့စဉ်ဘဝကို အနှောင့်အယှက် ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီဂလက်ဆီရဲ့ အလွန်ကပေါ့လေ... ရှင်နဲ့ ရှင့်ရဲ့ ကလေးတွေလည်း..."

မင်ရှုဖုန်းက ဆွဲဆောင်သိမ်းသွင်းသော စကားလုံးများကို မရပ်မနား ပြောဆိုနေပြီး၊ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော အာရုဏ်ဦး အင်ပါယာအကြောင်းနှင့် သူတို့ လည်ပတ်ခဲ့သော ကြယ်ကွင်းပြင်များအကြောင်း၊ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်မည့် အခွင့်အလမ်းများအကြောင်းကို ပြောပြနေသည်။

သူမက သူတို့ အဖွဲ့၏ ခွန်အားကိုလည်း ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ဝေ့ဝူယင်အား ဤဂလက်ဆီ တစ်ခုလုံးကို ပြိုလဲသွားစေနိုင်သည့် စွမ်းအားရှင်အဖြစ် ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထိုငါးကြီးထက် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာသော အဘိဿဲလ်၏ လျှို့ဝှက်အရှင် များကိုပင် အညံ့ခံစေခဲ့သည့် အကြောင်းကိုလည်း ထည့်သွင်းပြောဆိုသည်။

သားရဲနှင့် ကျင့်ကြံသူကို နှိုင်းယှဉ်ရာတွင် အခြေအနေခြင်း ကွဲပြားသော်လည်း သူမသည် အမှန်တရားကိုသာ ပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျူးဟိုင်နှင့် ရွှေဖုန်းပေါင်တို့မှာ ရော့ငှက်များ၊ အယ်လ်မီရက် များအပေါ် ငရဲ၏ ကပ်ဘေးများသဖွယ် တိုက်ခိုက်နေချိန်တွင် ယွီစွန်းလီနှင့် မင်ရှုဖုန်းတို့မှာမူ ဤကြယ်ကွင်းပြင်ရှိ သားရဲများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် မတူညီသော လမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် သဘောထားများကို ပြသခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ အခြားသူများကိုသာ ထိုနေရာများသို့ စေလွှတ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် အကျိုးဆက်များမှာ ခန့်မှန်းရခက်လှပေလိမ့်မည်။

တစ်ပတ်အကြာ...

ဝေ့ဝူယင်သည် ကောင်းကင်နှလုံးသား ဂလက်ဆီ၏ အရောင်အသွေး စုံလင်လှပသည့် နယ်မြေအသီးသီးကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေမိသည်။ ထိုအထဲတွင် သွေးမြူခိုးများနှင့် အမွေးအတောင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော နယ်မြေတစ်ခုလည်း ပါဝင်သည်။ သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ အလောင်းများကို မတွေ့ရခြင်းပင်။ ထိုအရာများ အားလုံးမှာ... စားသုံးခြင်း ခံလိုက်ရသည့်အလားပင်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း လှပတင့်တယ်လှသော ယွီစွန်းလီသည် ဟိုက်အီနာကြီး၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ထိုင်လျက် သားရဲများနှင့် ညှိနှိုင်းဆက်သွယ်နေပြီး၊ မင်ရှုဖုန်းမှာမူ ငါးကြီးအား 'အမေ' ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသော အခြားရှို့ရန် မျိုးနွယ်စုများရှိရာ နယ်မြေများသို့ ရောက်ရှိနေသေည်။ ဤသည်မှာ အမှန်တပင် ထူးခြားဆန်းကြယ်သော ဖြစ်ထွန်းမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။

ထိုခဏ၌ပင်...

ဝုန်း...

ကောင်းကင်တာအိုက ကောင်းကင်နှလုံးသား ဂလက်ဆီအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်လာခြင်းကို ခံစားလိုက်ရ၏။ ထိုလှုံ့ဆော်မှုကို ထုံးစံအတိုင်း အပြစ်သား တက်တူးက ချက်ချင်းပင် ခွဲခြားသိမြင်ကာ သတိပေးချက် ထုတ်ပြန်လိုက်လေသည်။

"ဟမ်..."

ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိလေသည်။

***

အပိုင်း(၁၉၆၄)

[ဘယ်ဘက်လက်မောင်း]

ကမ္မ တန်ဖိုး - ချိပ်ပိတ်ထားဆဲ၊

သွေးမျိုးဆက် တည်ရှိရာနေရာ - အပြစ်သား ထုံးတမ်း ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေခြင်း...

ပထမ ကပ်ဘေး - --

...

အပြစ်သား သွေးမျိုးဆက်မှ ရေးထိုးထားသည့် လျှို့ဝှက်နက်နဲသည့် ဘာသာစကားများသည် 'စတင်ခြင်း' မှ 'ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေခြင်း' သို့ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဝေ့ဝူယင်၏ ငွေရောင်မျက်ဝန်းများမှာ တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပလာခဲ့၏။

ကောင်းကင်တာအိုတို့၏ တိုက်တွန်းလှုံ့ဆော်မှုမှာ သူ၏ ဦးခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်နေပြီး အပြစ်သား သွေးမျိုးဆက်ထံမှလည်း ရင်းနှီးပြီးသား သတိပေးချက်များ တုန်ခါထွက်ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်တာအို၏ လှည့်ကွက်များနှင့် သိမ်မွေ့သည့် လွှမ်းမိုးမှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ကံကောင်းခြင်းများ၊ အခွင့်အရေးများ ပေါ်ပေါက်တိုင်း၊ အပြစ်သား သွေးမျိုးဆက်သည် ထိုအခြင်းအရာကို ကြည်လင်ပြတ်သားစွာ အသိပေးလေ့ရှိသလို သတိပေးချက်များကိုလည်း တုန်ခါထုတ်လွှတ်လေ့ရှိသည်။

ဤသည်မှာ အပြစ်သား သွေးမျိုးဆက်၏ အခြေခံ အရည်အသွေးပင် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တာအို၏ လွှမ်းမိုးမှုများကို အမွေခံသူများအား အသိပေးခြင်းဖြင့် သူတို့အနေဖြင့် အမှန်တရားကို သိရှိနားလည်ပြီး လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်နိုင်ခွင့်ကို ကျင့်သုံးနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းကပင် သူ၏ ‘ကောင်းချီးခံ’ နှင့် 'သေမျိုး' ဖြစ်နေသည့် အခြေအနေမှာ အမွေခံ အပြစ်သားများအတွက် မူမမှန်သည့် အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သီအိုရီ ထုတ်ခဲ့ဖူးသည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် ၎င်းကို ကောင်းကင်တာအိုအား ဆန့်ကျင်သည့် လျှို့ဝှက်အစွမ်းဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း အမှန်စင်စစ်တွင်မူ ၎င်းသည် လွှမ်းမိုးမှုများကို သတိပေးသည့် ယန္တရားတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ဤအချက်နှစ်ခုမှာ တူညီသယောင် ရှိသော်လည်း အနှစ်သာရမှာမူ များစွာ ကွာခြားလှပေသည်။

ဤအချက်ကပင် သူ၏ နောက်ထပ် သီအိုရီတစ်ခုကို အထောက်အပံ့ ဖြစ်စေသည်။ ၎င်းမှာ 'သူတော်စင် အဆင့်’ သို့ ရောက်ရှိသွားသော အမွေခံ အပြစ်သားများသည် သူတို့၏ ကမ္မတန်ဖိုးကို အသုံးပြု၍ ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာကို ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးကြကာ ကောင်းကင်တာအိုအား သူတို့အတွက် အခွင့်အရေးများ ဖန်တီးပေးရန် တိုက်တွန်းနိုင်စွမ်း ရှိကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်တာအို၏ ဇက်ကြိုးကို ကိုင်တွယ်ကာ မိမိတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်အတွက် အသုံးချကြသည်။

ဤသီအိုရီကို အခြေခံ၍ သူသည် ဝမ်မင်ယာ၏ ကောင်းကင် နိမိတ်ဖတ် ကျင့်စဉ်ကို ပိုမိုမြင့်မား နက်နဲသော အဆင့်သို့ မွမ်းမံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သေဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်တာအိုကို စေ့စေ့ကြည့်ဝံ့သူ၊ ၎င်း၏ လွှမ်းမိုးမှုကို အကြိမ်ကြိမ် ခံစားဖူးသူနှင့် အချိန်နှင့် အာကာသ ဥပဒေသများကို ချိုးဖျက်ကာ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းမှသည်၊ လူစည်ကားသော မြို့ကြီးတစ်ခုတွင် ဒဏ်ရာရနေသော လူငယ်လေး တစ်ဦးက လူအချို့က လျစ်လျူရှုမိစေရန် လွှမ်းမိုးခြင်းအထိ အဆင့်ဆင့်သော လုပ်ဆောင်ချက်များကို မြင်တွေ့ဖူးသူသာလျှင် ဤကဲ့သို့ ကောင်းကင်တာအိုနှင့် ပိုမိုခိုင်မာသော ဆက်သွယ်မှုကို ဖန်တီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မင်ရှုဖုန်းပင်လျှင် ဝေ့ဝူယင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အမြင်များကို အံ့ဩတုန်လှုပ်ခဲ့ရပြီး ဤမွမ်းမံထားသော ကျင့်စဉ်မှာ ကြီးမြတ်ပြီး ထူးခြားဆန်းပြားသော ဒဏ္ဍာရီလာ နိမိတ်ဖတ် ပညာရှင် တစ်ဦး၏ လက်ရာသာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု မှတ်ချက်ပြုခဲ့သည်။

ဝုန်း...

"အပြစ်သား သွေးမျိုးဆက်ရှိတဲ့သူတွေက ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ မတရားမှုကို သူတို့အကြိုက် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်တယ်... သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်အတွက် အသုံးချနိုင်ပြီး ပိုကြီးမားတဲ့ လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းနိုင်ကြတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီလမ်းစဉ်က တကယ်တမ်းကျတော့ ဘာလဲ... ဒီအရာအားလုံးရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ"

ဝေ့ဝူယင်သည် ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ရင်းဖြစ်စေ၊ အိပ်ပျော်နေသော မိန်းကလေးများ၏ လှပသော မျက်နှာလေးများကို ကြည့်ရင်းဖြစ်စေ ဤမေးခွန်းများကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မကြာခဏ မေးလေ့ရှိသည်။ အရာအားလုံးမှာ... ဝေဝါးပြီး မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသကဲ့သို့ပင်။

မိမိကိုယ်တိုင်၏ လွတ်လပ်မှုလား။ ကောင်းကင်ဘုံကို တော်လှန်ပုန်ကန်ဖို့လား။ ကောင်းကင်တာအိုက သတ်မှတ်ထားသည့် 'အပြစ်' ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို ဖျက်သိမ်းဖို့လား။ ကောင်းချီးခံများနှင့် သူတို့၏ စနစ်တကျ ခွဲခြားဆက်ဆံမှုများကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းဖို့လား။

ဖြစ်နိုင်ခြေတွေက များလွန်းလှသည်။

အမွေခံ အပြစ်သားတွေရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အဘယ်နည်း။ ပထမဆုံး အပြစ်သားက ဘယ်သူနည်း။ သူကရော ဘာလို့ ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသနည်း။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ... ထိုမေးခွန်းများမှာ သူ၏ ခွန်အား၊ အဆင့်အတန်းနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်တို့ လုံလောက်သော အဆင့်သို့ မရောက်မချင်း အဖြေရဦးမည် မဟုတ်ပေ။ လောလောဆယ်တွင်မူ သူသည် အခွင့်အရေးတိုင်းကို အရယူရမည်ဖြစ်ပြီး ပွင့်လင်းသော စိတ်ထားနှင့် ခိုင်မာသော စိတ်ဆန္ဒကို ထိန်းသိမ်းထားရမည် ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် မက်ဂီ မျိုးနွယ်နှင့် အပြစ်သား သွေးမျိုးဆက်တို့၏ အံ့ဩဖွယ်ရာ အပြန်အလှန် သက်ရောက်မှုမျိုး ဖြစ်သည်။

ထိုသက်‌ရောက်မှု အရ ဝေ့ဝူယင်သည် အပြစ်သား တက်တူးတွင် ရေးထိုးထားသော စာသားများကို ဖတ်ရှုနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ သီအိုရီမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သူတော်စင် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသူများပင်လျှင် အပြစ်သားတို့၏ ဘာသာစကားကို ဖတ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူ ခံစားမိသည်။ သေမျိုးတစ်ဦးက လျှို့ဝှက်ဘာသာစကားကို နားမလည်နိုင်သကဲ့သို့ပင်။

သို့သော်လည်း... သာမန်သေမျိုးတစ်ဦးဖြစ်သည့် ဝေ့ဝူယင်မှာမူ လျှို့ဝှက်ဘာသာစကားကို ဖတ်နိုင်၊ ရေးနိုင်၊ ပြောနိုင်ရုံမက နားလည် လည်ပေသည်။

အပြစ်သား တက်တူးမှ အက္ခရာများသည် တန်ဖိုးရှင်တာအို သို့မဟုတ် အခြား တာအိုတစ်ခုခု၏ ဘာသာစကား ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ သံသယရှိနေသည်။ ဝေ့စီက မက်ဂီတို့မှာ ကျော်ကြားသော ပညာရှင်များဖြစ်ကြောင်း ပြောပြခဲ့စဉ်က ဤဖြစ်နိုင်ခြေမှာ ပို၍ပင် ခိုင်မာလာခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူ၏ တက်တူးပေါ်မှ ပြောင်းလဲမှုများကို သူကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့နားလည်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တာအိုသည် သူ့အား အပြစ်သား ထုံးတမ်း ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းရန် လွှမ်းမိုးနေပြီဖြစ်သည်။ စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝုန်း... ဝုန်း...

ယခင်က အပြစ်သား တက်တူး၏ အစွမ်းကြောင့် သူသည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်မိကာ သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာနေသော ကောင်းကင်တံတိုင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ယခုမူ ၎င်းသည် သူ့အား အခြားတစ်နေရာသို့ ဦးဆောင်နေပြန်သည်။ အပြစ်သား၏ မူလမျိုးစေ့ တစ်ခုချင်းစီအတွက် မတူညီသည့် ဝတ်ပြုပွဲများ သီးခြား ရှိနေနိုင်သလော။

"အပြစ်သားရဲ့ မူလမျိုးစေ့ - မာန ဆိုတာ ကောင်းကင်တံတိုင်းပဲ... အဲဒါက စိတ်ကူးလို့မရနိုင်အောင် ကြမ်းတမ်းပြီး ဖျက်ဆီးလိုစိတ် ပြင်းထန်တယ်၊ ကျော်ဖြတ်လို့မရတဲ့ အတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ် စိတ်ဓာတ်ကို စမ်းသပ်တယ်... ငါ့အထင်သာ မှန်မယ်ဆိုရင်..."

ဝေ့ဝူယင် အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားနေစဉ် သူ၏ ရှန့်ထိုလက်စွပ်မှ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ဆက်သွယ်မှု ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ထို့ပိဟန်ထံမှ ဖြစ်သည်။

"ဆရာကြီး... ဒီမှာ ခင်ဗျား စိတ်ဝင်စားလောက်မယ့် အရာတစ်ခု ရှိနေတယ်ဗျ... ကျွန်တော် အဲဒါကို ခင်ဗျားဆီ ယူလာပေးရမလား"

***