အခန်း (၁၈၁)

အခန်း။ ၁၈၁

အသက်ရှူကျင့်စဉ်အပြင် ယနေ့အတွက် အကြီးမားဆုံးသော ပြောင်းလဲမှုမှာ စွမ်းအင်ပင်။

လေးလံသောဓားဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းပြီး ရန်သူပေါင်း တစ်ရာကျော်ကို သုတ်သင်ခဲ့ပြီးနောက် လုံယီသည် စွမ်းအင်အမှတ် ရာဂဏန်းအမြောက်အမြားကို ရရှိခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူ၏ စွမ်းအင်စုစုပေါင်းမှာ ၆၀၀ ကျော် အထိ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ တစ်ခါဖူးမျှ မရရှိဖူးသေးသော စံချိန်တင် ပမာဏပင်။

သို့သော် ယခုလောလောဆယ်တွင် ထိုစွမ်းအင်များကို အသုံးပြုရန် အခွင့်အရေး မရှိသေးချေ။ သူ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်မှသာ မည်သို့အသုံးချမည်ကို သေသေချာချာ စဉ်းစားရမည်ဖြစ်သည်။

လုံယီသည် စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက် ပန်းချီကားကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မှင်တက်သွားရသည်။ ပန်းချီကားမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ တောက်ပခြင်းမရှိတော့ဘဲ မှေးမှိန်သွားကာ နေမင်း၏အရောင်မှာလည်း ရဲရဲနီနေရာမှ အနီရင့်ရောင် ညိုပုပ်ပုပ် ဘက်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းမှာ မူလစွမ်းအင်များ အလွန်အမင်း ကုန်ခမ်းသွားသည့်အလားပင်။

တောက်... တောက်... တောက်...

ဝေယိုသောက်သည် လုံယီ လေ့ကျင့်မှုပြီးဆုံးသည်ကို မြင်သောအခါ အပြင်ခန်းမှ ဝင်လာသည်။ သူသည် ပန်းချီကားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် နှမြောတသဟန် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားကာ “နောက်ထပ် သုံးနှစ်ကနေ ငါးနှစ်အတွင်းတော့ ဒီပန်းချီကားကို သုံးလို့ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး”

“ဒါပေမဲ့ ဒီပန်းချီကားရဲ့ စွမ်းအင်တွေ ဒီလောက်အထိ ကုန်ခမ်းသွားတာ ငါတစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ ဒါကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် မင်းရရှိလိုက်တဲ့ အကျိုးကျေးဇူးက တော်တော်လေး ကြီးမားမှာပဲ”

လုံယီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး “ကျွန်တော့်ရဲ့ အသက်ရှူကျင့်စဉ်အပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်သွားသလို ခံစားရတယ်ခင်ဗျာ”

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ဝေယိုသောက်သည် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ နှမြောတသဖြစ်နေမှုများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ လုံယီ ပိုမိုအင်အားကြီးမားလာလေ အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်းမှာ ထိုင်ရှန်းတောင်ကဲ့သို့ ပိုမိုခိုင်မာလာလေပင်။

ထို့နောက် သူသည် လုံယီကိုခေါ်၍ လေးလံသောဓားဂိုဏ်းထံမှ သိမ်းဆည်းရမိသော ပစ္စည်းများကို စာရင်းလိုက်ကြည့်တော့သည်။

စိုက်ပျိုးမြေဧက ထောင်ပေါင်းများစွာ၊ ငွေသောင်းချီ၊ အရက်ဆိုင်၊ လောင်းကစားရုံနှင့် ဖျော်ဖြေရေးရုံများ အပါအဝင် ပိုင်ဆိုင်မှုပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီကာ ရှိနေသည်။ ထို့အပြင် ပိုးထည်များ၊ ရတနာများ၊ ပန်းချီကားများနှင့် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများမှာလည်း လုံယီ၏မျက်စိရှေ့တွင် ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်သွားစေလောက်အောင် များပြားလှသည်။

“ဒီပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ငါတို့ လွှဲပြောင်းရယူပြီးပြီဆိုတာနဲ့ ငါတို့ဂိုဏ်းဟာ အလျင်အမြန် တိုးတက်လာမယ့် ကာလတစ်ခုကို ရောက်ရှိသွားမှာပဲ”

ဝေယိုသောက်၏ မျက်လုံးများမှာ အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် တောက်ပနေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေပုံကို လုံယီအား ရှင်းပြသည်။ အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်းရှိ အကြီးအကဲအဆင့်နှင့် အထက်ရှိသူတိုင်းသည် လုပ်ငန်းများမှရရှိသော နှစ်စဉ် အသားတင်အမြတ်ငွေ၏ ဝေစုကို ခွဲဝေရရှိပိုင်ခွင့်ရှိသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် မဟာအကြီးအကဲတို့မှာ ဝေစုအများဆုံး ရရှိသူများဖြစ်ပြီး ယခင်က ကောင်းမွန်သောနှစ်များတွင် ငွေ ၃၀၀၀ မှ ၄၀၀၀ အထိ ရရှိဖူးသည်။ ယခုအခါ လေးလံသောဓားဂိုဏ်း၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများစွာကို ရရှိထားသဖြင့် ဝေစုမှာ ငွေ တစ်သောင်းကျော်အထိ ဖြစ်လာရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

သို့သော် လုံယီသည် ငွေများကို အထူးတလည် စိတ်ဝင်စားခြင်း မရှိပေ။ သူ၏ အာရုံမှာ သူ၏ သိုင်းပညာတိုးတက်မှုအတွက် လိုအပ်သော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ထူးခြားသော ရတနာများ အပေါ်တွင်သာ ရှိနေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် နိဗ္ဗာန်နတ်ပန်း၊ နတ်ဘုရားပိုးနွယ်၊ မြေကမ္ဘာကျောက်စိမ်းနှင့် ကြယ်တာရာအအေးဓာတ်သံတို့ကဲ့သို့ သူ၏ ပါရမီများနှင့် ကျင့်စဉ်များကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများပင်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့်ပင် အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်း၏ ဘဏ္ဍာတိုက်တွင်ဖြစ်စေ လေးလံသောဓားဂိုဏ်း၏ ဂိုဒေါင်များတွင်ဖြစ်စေ သူရှာဖွေနေသော ရတနာများ မရှိကြချေ။

သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ယခုအခါ သူသည် ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာပြီဖြစ်ရာ ထိုရတနာများကို ရှာဖွေရန်အတွက် လူအင်အားနှင့် အရင်းအမြစ်မြောက်မြားစွာကို စုစည်းအသုံးချနိုင်ပြီဖြစ်သည်။ ထိုပစ္စည်းများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိမည့်နေ့သည် မဝေးတော့ဘူးဟု သူယုံကြည်နေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ် ဝေယိုသောက်ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လုံယီသည် သိုင်းပညာခန်းမထဲမှ လှမ်းထွက်လာခဲ့သည်။ တံခါးဝမှ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အကွာတွင်ပင် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ သူ့ထံသို့ စိုက်ကြည့်နေသော လျှို့ဝှက်အကြည့်များကို သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

အခုတော့ လူမသိအောင် နေဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးပဲ...

လုံယီမှာ သက်ပြင်းကို အသာအယာချရင်း စိတ်ထဲမှ ညည်းတွားမိသည်။

သူသည် သိုင်းပညာရှင်အဆင့်ကိုပင် အနိုင်ယူကာ ရုတ်ချည်း ထင်ပေါ်လာသူဖြစ်ရာ ဤကာလအတွင်း အင်အားစုအမျိုးမျိုး၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံရမည်မှာ သေချာသည်။ အနေရခက်သော်လည်း ထိုသို့လျှို့ဝှက်စောင့်ကြည့်နေသော ကြွက်များကို တစ်ကောင်ချင်းလိုက်ရှာပြီး သတ်ပစ်ရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

၎င်းပြင် သူသာ စိတ်မရှိလျှင် မည်သူမျှ သူ၏သွားရာလာရာကို အမှန်တကယ် မသိရှိနိုင်ပေ။

ဖျတ်ခနဲ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုနှင့်အတူ လုံယီသည် မူလနေရာမှ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ စောင့်ကြည့်နေသူများမှာ သူတို့၏မျက်လုံးများကိုပင် မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ပွတ်သပ်ကြည့်နေကြရသည်။

သူ ပြန်လည်ပေါ်လာသည့်အချိန်တွင်မူ လုံယီသည် ပေရာဂဏန်းခန့် ဝေးကွာသော လမ်းမကြီးပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ရုပ်ဖျက်ခြင်းပါရမီကို အသုံးပြုထားသဖြင့် လူအုပ်ကြားထဲတွင် သာမန်လူတစ်ယောက်အဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူ ငှားရမ်းထားသော နေအိမ်ဝင်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လျူယွမ်နှင့် လုယန်တို့မှာ စားပွဲတွင်ထိုင်ကာ အရက်သောက်ရင်း ဖျော်ဖြေရေးရုံများနှင့် ဂိုဏ်းများအကြောင်းကို ရယ်ရယ်မောမော ပြောဆိုနေကြသည်။ လုံယီ ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ထရပ်လိုက်ကြ၏။

“ဆရာကြီး”

“အစ်ကိုယီ”

သူတို့၏ အကြည့်များထဲတွင် လုံယီအပေါ် အထင်ကြီးလေးစားမှုများ အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေသည်။

“မတ်တပ်ရပ်မနေကြနဲ့ ထိုင်ကြပါဦး”

လုံယီကလည်း ဝင်ထိုင်လိုက်ရင်း “မင်းတို့နှစ်ယောက် သတင်းပို့ပေးလို့သာပေါ့။ မဟုတ်ရင် ငါ ဂိုဏ်းကို အချိန်မီ ပြန်ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး”

“ကျွန်တော်တို့က အစ်ကို့ကို ပြန်မလာဖို့ သတင်းပို့မလို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲနဲ့...”

လုယန်က သက်ပြင်းချရင်း ဆိုသည်။

“မမျှော်လင့်ဘဲနဲ့ အစ်ကိုယီက လေးလံသောဓားဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်တန်းသိုင်းသမားတွေနဲ့ သိုင်းဆရာကြီးတွေကို အပြတ်အသတ် သတ်ဖြတ်ပစ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ”

လျူယွမ်က စိတ်အားထက်သန်စွာ ထပ်လောင်းပြောကြားသည်။

လုံယီသည် အလွန်တော်ကြောင်း သူတို့သိထားသော်လည်း သူတို့အတွက် နတ်ဘုရား ကဲ့သို့ မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းရှိသည့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို သတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေဆဲပင်။

အမှန်စင်စစ် လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ကပင် သူတို့အားလုံးသည် တောင်ပေါ်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော တောပုန်းဓားပြများသာ ဖြစ်ခဲ့ကြခြင်းပင်။

“အခုဆိုရင် ငါလည်း ဂိုဏ်းထဲမှာ စကားပြောလို့ရတဲ့ အဆင့်အတန်းတစ်ခု ရနေပြီ။ ဘယ်လိုလဲ... မင်းတို့လည်း ဂိုဏ်းထဲဝင်ပြီး သိုင်းသင်ချင်ကြလား”

လုံယီက မေးလိုက်သည်။

လျူယွမ်နှင့် လုယန်တို့မှာ အသက် ၂၀ ကျော်နေပြီဖြစ်ရာ သိုင်းပညာစတင်သင်ယူရန် အကောင်းဆုံးအရွယ်ကို ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့ တကယ်လေ့ကျင့်နိုင်မနိုင်ထက် လုံယီက ကမ်းလှမ်းပေးခြင်းမှာ သူတို့အတွက် တန်ဖိုးရှိလှသည်။

“အစ်ကိုယီ... ကျွန်တော်တို့အသက်အရွယ်နဲ့ကတော့ အကြောအခြင်တွေက တောင့်တင်းကုန်ပြီ၊ လေ့ကျင့်လည်း အပိုပါပဲ”

လျူယွမ်က ပြုံးရင်းဆိုသည်။

“ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်ကတော့ အခုလို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေရတဲ့ဘဝကိုပဲ သဘောကျပါတယ်။ နောက်ပိုင်း ကျွန်တော်တို့မှာ သိုင်းပါရမီပါတဲ့ ကလေးတွေရှိလာရင်တော့ အစ်ကို့ကို အကူအညီတောင်းရမှာပေါ့”

လုယန်ကလည်း ထိုစကားကို ထောက်ခံဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

လုံယီ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးမှ “ကောင်းပြီလေ မင်းတို့ အခက်အခဲရှိရင် ငါ့ဆီ အချိန်မရွေး လာခဲ့ပါ။ နောက်တစ်ခုက မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးအတွက် အိမ်တော်ထိန်းရာထူးတစ်ခုစီ ငါစီစဉ်ပေးလို့ရတယ်။ ဒါက သိပ်အခက်အခဲမရှိပါဘူး”

လျူယွမ်က ပျော်ပါးပြီး အချိန်ဖြုန်းနေခြင်းနှင့် လုယန်က ဂိုဏ်းအုပ်စုများကြား အသက်နှင့်ရင်း၍ အလုပ်လုပ်နေခြင်းမှာ ရေရှည်အတွက် မကောင်းမှန်း လုံယီ သိနေသည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ အစ်ကိုယီကို ကြိုတင် ကျေးဇူးတင်ရမှာပေါ့”

လျူယွမ်က အရက်တစ်ခွက်ကို အမြန်ငှဲ့ကာ လုံယီထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ကို ဂရုစိုက်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာကြီး”

လုယန်ကလည်း လက်အုပ်ချီ အရိုအသေပေးရင်း “ဒါနဲ့ ဆရာကြီးရဲ့ ရွာသား ဝူပြောင်ကို ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းမှာ တံခါးစောင့်အဖြစ် စီစဉ်ပေးထားပါတယ် ခင်ဗျာ”

တံခါးစောင့်အလုပ်မှာ တိုက်ခိုက်စရာ မလိုသဖြင့် ခြေထောက်မသန်သော ဝူပြောင်အတွက် အလွန်သင့်တော်လှသည်။

“မနက်ဖြန်ကျရင် သူ့ကို အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်းဆီ လာခဲ့ဖို့ ပြောလိုက်ပါဦး”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

“ဒီနေရာမှာ ကြာကြာနေလို့တော့ မဖြစ်တော့ဘူး”

လုံယီက သက်ပြင်းချရင်း ဆိုသည်။

သူ့နာမည်က တစ်မြို့လုံးမှာ ဟိုးဟိုးကျော်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသူ ရာနဲ့ချီ ရှိနေသည်။ သူနေထိုင်ရာ နေရာကလည်း မကြာခင်မှာ ပေါ်သွားတော့မည်။ သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းမှာလည်း အားလုံးသိသွားပြီဖြစ်ရာ အမှောင်ရိပ်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ရွှီမိသားစုကဲ့သို့သော ရန်သူဟောင်းများက သူ့ကို နှိမ်နင်းရန် နည်းလမ်းမျိုးစုံ ရှာကြတော့မည်မှာ သေချာသည်။ ထိုင်ဝမ်မြို့၏ ထိပ်တန်းပညာရှင်ဟု ကျော်ကြားသော ရွှီအဘိုးကြီး၏ သိုင်းပညာမှာ အဆင့်တက်ခါစ ကျန်းချီထက် များစွာ သာလွန်သည်။ ထိုသူကို သူ ရင်ဆိုင်နိုင်မလားဆိုသည်မှာ ယခုအချိန်တွင် လုံးဝ ယုံကြည်ချက် မရှိသေးပေ။

ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် လုံယီမှာ အချိန်မဆိုင်းသင့်တော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားပြီး ခုလေးတင် ရရှိထားသော စွမ်းအင်အမှတ် အမြောက်အမြားကို ခွန်အားအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။

အသက်ရှူကျင့်စဉ်မှာ အဆင့်တက်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် နောက်တစ်ဆင့်အတွက် စွမ်းအင်အမှတ် တစ်ထောင်ကျော် လိုအပ်နေသည်။ အခြားသော ပါရမီသုံးခုစလုံးမှာလည်း အဆင့်တက်ရန် ကောင်းကင်ရတနာများလိုအပ်နေသည့် အခြေအနေတွင်ပင် ရှိနေသေးသည်။

သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်မှုသည်သာ ယခုလောလောဆယ်တွင် လုံယီ အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်သော တစ်ခုတည်းသော အရာဖြစ်သည်။

လုံယီသည် သူ၏ အားအကောင်းဆုံးစွမ်းရည်ဖြစ်သော လုံမိသားစု ပုဆိန်သိုင်းကို ကြည့်

လိုက်ရာ ၎င်း၏နောက်ကွယ်တွင် အပေါင်းလက္ခဏာလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူက ထိုအမှတ်အသားကို အာရုံဖြင့် ဖိနှိပ်လိုက်သောအခါ အခြေအနေမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

[လုံမိသားစု ပုဆိန်သိုင်း အောင်မြင်မှုအဆင့်ငယ် 0/500 → လုံမိသားစု ပုဆိန်သိုင်း အောင်မြင်မှုအဆင့်ကြီး 0/5000]

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူနှင့် စိမ်းသက်နေသော မှတ်ဉာဏ်အသစ်များ သူ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ စီးဝင်လာတော့သည်။

မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းသော တောနက်ကြီးများ၊ မြင့်မားသော တောင်တန်းများနှင့် လူသားမျိုးနွယ်စုများမှာ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များနှင့်အတူ ယှဉ်တွဲနေထိုင်ကြရသည်။

ပုဆိန်ဘုရင် အားဟေးပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ မျိုးနွယ်စုနှင့်အတူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နတ်ဆိုးဂိုဏ်းများကို တိုက်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ လူသားမျိုးနွယ်စုမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာ ကြာပြီးနောက်တွင် လူသားဦးရေမှာ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များထက်ပင် ပိုမိုများပြားလာသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပုဆိန်ဘုရင်၏ အနွယ်တော်ဟု အမည်ခံသော ရည်မှန်းချက်ကြီးသူတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာပြီး ကမ္ဘာကြီးကို စည်းလုံးရန် စစ်ကြေညာခဲ့သည်။ စစ်ပွဲများ နှစ်ပေါင်းရာချီ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးနောက် ချန်းနိုင်ငံကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ချန်းနိုင်ငံ၏ ဘုရင်မှာ ပုဆိန်ပညာကို အထူးအလေးထားသဖြင့် ပုဆိန်သိုင်းများမှာ တစ်နေ့တခြား တိုးတက်ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပုဆိန်ဘုရင်၏ အထွတ်အထိပ်စွမ်းရည်ဖြစ်သော ချပ်ဝတ်တန်ဆာဖောက်ခွဲချက်ကိုပင် ပြန်လည် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။

နောက်ထပ် ရာစုနှစ်တစ်ခုအကြာတွင် အရင်လူများထက် သာလွန်သော ပုဆိန်သူတော်စင်ဟူသော ဆရာကြီးတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုဆိန်သိုင်းသစ်တစ်ခုကို တီထွင်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ရှားပါးသော အစုလိုက်အပြုံလိုက် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်ဖြစ်ပြီး ရန်သူများလေလေ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ပိုမိုကြီးမားလေလေ ဖြစ်သည်။

လုံယီ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ အမည်မသိသော စွမ်းအင်လှိုင်းကြီးတစ်ခုမှာ မြေကြီးထဲမှ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာပြီး သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲပေးနေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမိုတောင့်တင်းလာပြီး ကြွက်သားများမှာလည်း ပိုမိုခိုင်မာလာသည်။ ပုဆိန်သူတော်စင်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ခက်ခဲသော လေ့ကျင့်မှုများကို ကိုယ်တိုင်တွေ့ကြုံခဲ့ရသကဲ့သို့ သူ၏ ပခုံးများမှာလည်း ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။

ဝူး….

လုံယီ လေထဲသို့ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

ထွက်ပေါ်လာသော လေတိုးသံကြောင့် သူ၏ ခွန်အားကို ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ သူ၏ ခွန်အားမှာ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် တိုးတက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယခင်က ပေါင် ၁၀,၀၀၀ ကျော် အားရှိရာမှ ယခုအခါ ပေါင် ၁၃,၀၀၀ ခန့် အထိ ရှိလာသည်။ သူသည် သာမန်သိုင်းပညာရှင်များထက် မနိမ့်ကျတော့ချေ။

သူသည် စွမ်းရည်ပြမျက်နှာပြင်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

[စွမ်းရည် အသစ်]

လုံမိသားစု ပုဆိန်သိုင်း၏ အောက်ခြေတွင် သင်္ကေတအသစ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုအရာကို နှိပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ စာသားအချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

[လုံမိသားစု ပုဆိန်သိုင်း အောင်မြင်မှုအဆင့်ကြီးသို့ ရောက်ရှိသဖြင့် ဝိညာဉ်ဝါးမြိုခြင်းအဆင့်မြင့်စွမ်းရည်ကို ရရှိပါသည်]