အခန်း (၁၈၃)
Vol. 19 Ch. 183
အခန်း။ ၁၈၃
အခြားဂိုဏ်းအများစုတွင်မူ သစ္စာဖောက်များကို သူတို့၏သိုင်းပညာကို ဖျက်ဆီးခြင်း၊ ခြေလက်များကို ချိုးဖျက်ခြင်း သို့မဟုတ် အသက်ကိုပင် နုတ်ယူခြင်းဖြင့် ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ပေးလေ့ရှိကြသည်။ ၎င်းနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်း၏ ပြစ်ဒဏ်မှာ အလွန်တရာ သက်ညှာလှသည်ဟု ဆိုရမည်။ ထို့အပြင် တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးသွားသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထွက်ပြေးသွားသူများသည် အနည်းဆုံးတော့ သူတို့၏ အသက်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့ကြသည်။
လီယာကွီနှင့် အဖွဲ့သည် လုံယီနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်ဝေတို့ စိတ်ပြောင်းလာဦးမလားဟူသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ခြေလှမ်းများကို နှေးကွေးစွာ လှမ်းရင်း တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။
မကြာမီမှာပင် အခြားလူတစ်ယောက် လျှောက်လာပြန်သည်။ သူသည် အသက် ၁၆ နှစ်၊ ၁၇ နှစ်ခန့်ရှိပြီး အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး မျက်ကွင်းညိုနေခြင်းမှာ ကာမဂုဏ်၌ အလွန်အမင်း ပျော်မွေ့ခဲ့ခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ငိုကြွေးပူဆွေးထားသည့် ပုံစံမျိုး ပေါက်နေသည်။
သူကား အချိန်အတော်ကြာ လူမြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သော ဟွမ်လုံကန်းပင်။
“ကျွန်တော် နေအိမ်အကျယ်ချုပ် ကျနေတာ ကြာပြီဖြစ်လို့ ဂိုဏ်းကို ကာကွယ်တဲ့ တိုက်ပွဲမှာ မပါဝင်နိုင်ခဲ့တာကို တောင်းပန်ပါတယ်”
ဟွမ်လုံကန်းက ရှင်းပြသည်။
“မနေ့ညကပဲ ကျွန်တော့်ဖခင်က ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထား ပြုပြင်ပြီးပြီလို့ ပြောပြီး ဂိုဏ်းကို ပြန်လာခွင့်ပြုလိုက်တာပါ”
အကြီးအကဲများမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဟွမ်မိသားစု၏ သခင်လေးသည် ယခုကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည့်အတွက် အံ့ဩနေကြသည်။ သို့သော် ချီပေါင်သေဆုံးမှုကြောင့် ဟွမ်လုံကန်းမှာ အိမ်ပြန်ခေါ်ခံခဲ့ရပြီး သူ၏ဖခင်က သူ့ကို အိမ်မှာပင် ပိတ်လှောင်ထားသည်ဟူသော အချက်မှာလည်း ဆင်ခြေပေး၍ ကောင်းနေပြန်သည်။ သူ၏ အခြေအနေမှာ တိုက်ပွဲဖြစ်နေစဉ် ထွက်ပြေးသွားသော လီယာကွီတို့နှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေသည်။
ထို့ကြောင့် လုံယီသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ပြန်လာတာ ကြိုဆိုပါတယ် ညီအစ်ကိုဟွမ်”
ဟွမ်လုံကန်းသည် ရုတ်တရက် လက်အုပ်ချီကာ လေးနက်စွာ အလေးပြုလိုက်သည်။
“ညီအစ်ကိုလုံက လေးလံသောဓားဂိုဏ်းချုပ်ကို အနိုင်ယူပြီး ဂိုဏ်းရဲ့ ရာစုနှစ်ချီ အုတ်မြစ်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နိုင်ခဲ့တဲ့ အစွမ်းသတ္တိကို ကြားရတဲ့အတွက် ကျွန်တော် တကယ်ကို အံ့ဩလေးစားမိပါတယ်။ အရင်က ကျွန်တော် မရင့်ကျက်သေးလို့ အမှားအယွင်း လုပ်ခဲ့တာတွေကို ညီအစ်ကိုလုံအနေနဲ့ ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
ဟွမ်လုံကန်း၏ စကားကို ကြားရသောအခါ လုံယီ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် တွန့်သွားသော်လည်း အပြုံးဖြင့်ပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ငါတို့အားလုံးက တစ်ဂိုဏ်းတည်းသားတွေပဲ ညီအစ်ကိုဟွမ် ဒီလောက်အထိ အားနာနေစရာ မလိုပါဘူး”
ဒီကောင်က ဘာဖြစ်လို့ ရုတ်တရက်ကြီး စိတ်ဓာတ်တွေ ပြောင်းလဲသွားတာလဲ။
သူသည် ကျန်းဝေတကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းဝေတမှာလည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပုံရသည်။
ဟွမ်လုံကန်းသည် လီယာကွီ၏အဖွဲ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားကာ “မင်းတို့လို သစ္စာဖောက်တွေက ပြန်လာရဲသေးတယ်လား ငါ့အထင်တော့ ဂိုဏ်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အမွေအနှစ်တွေ အပြင်ကို ပေါက်ကြားမသွားအောင် မင်းတို့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်သင့်တာ”
ဟွမ်လုံကန်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လီယာကွီ၏ နောက်ကွယ်ရှိ လူအုပ်အတွင်း၌ နောက်ထပ် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားပြန်သည်။ တစ်ဝက်ကျော်ခန့်မှာ ဟွမ်လုံကန်း ပြောသကဲ့သို့ ဂိုဏ်းက သူတို့၏ သိုင်းပညာများကို အမှန်တကယ် လာရောက်ဖျက်ဆီးမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်၍ ထွက်ခွါသွားကြတော့သည်။
ထိုစဉ် အပြင်ဘက်မှ လူအချို့ ထပ်မံရောက်ရှိလာကြသည်။ ဦးဆောင်လာသူမှာ ဆံပင်ကို အဖြူရောင်ပိတ်စဖြင့် စည်းထားပြီး ဝမ်းနည်းခြင်း ဝတ်စုံဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမမှာ အရပ်ရှည်ပြီး လှပလွန်းလှသည့် အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်း၏ နံပါတ်တစ် အလှမယ် ကျားဟုန်ပင်။
သူမသည် စီတန်းထားသော ခေါင်းတလားများကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ ဝမ်းနည်းမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ချေ။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ရုတ်တရက် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။
“တပည့်... နောက်ကျမှ ရောက်လာရတာ ခွင့်လွှတ်ပါ”
ကျားဟုန်၏ အသံမှာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော ဥဩငှက်ငယ်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် ကြားရသူတိုင်း၏ ရင်ကို ထိခိုက်စေသည်။
“အဲဒီနေ့က ကျွန်မ ရွှီမိသားစုဆီ အကူအညီတောင်းဖို့ သွားခဲ့တာပါ။ ရွှီအဘိုးကြီးရဲ့ တံခါးရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး သူကူညီပေးဖို့ ကျွန်မ မျှော်လင့်ခဲ့တာ”
ကျားဟုန်က သူမ၏ လှပသော လည်တိုင်ဖြူဖြူလေးကို ခါယမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ စိတ်ရင်းက မလုံလောက်ခဲ့လို့ထင်ပါရဲ့။ ရွှီအဘိုးကြီးက ကျွန်မကို တွေ့ဖို့ ငြင်းဆိုခဲ့ပါတယ်။ ဒီနေ့ကျမှပဲ ကျွန်မကို ကူညီဖို့ လူအချို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်တာပါ”
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ရောက်လာတာ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ...”
ခဏချင်းမှာပင် သူမ၏ မျက်ရည်များမှာ ပန်းပွင့်ပေါ်မှ မိုးစက်များအလား တလိမ့်လိမ့် စီးကျလာပြီး ကြည့်မိသူတိုင်း သနားစရာ ဖြစ်နေတော့သည်။ လုံယီနှင့် ကျန်းဝေတတို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဤအမျိုးသမီး၏ အခြေအနေနှင့် လိုက်လျောညီထွေအောင် ပြုမူနိုင်စွမ်းကို တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးမိကြသည်။ သို့သော် ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ လူအတော်များများမှာမူ သူမ၏ စကားကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည့် အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။
ထိုစဉ် ကျားဟုန်နှင့်အတူ ပါလာသောသူများက စတင်မိတ်ဆက်ကြသည်။
“ကျွန်တော်က အရှင်သခင်ဓားပါ။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရဲ့ အမိန့်အရ အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်းကို ကူညီဖို့ ရောက်လာတာပါ”
“ကျွန်တော်က အရိပ်ဓားပါ...”
“ကျွန်တော်က စူးယွန်းပါ...”
ထိုအမည်များကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်းသားအားလုံး မှင်တက်သွားကြရသည်။
“အရှင်သခင်ဓားနဲ့ အရိပ်ဓားဆိုတာ ကျော်ကြားတဲ့ ဓားသမားလေးဦးထဲက မဟုတ်လား၊ သူတို့က စွမ်းအင်စက်ဝန်းပြည့်သိုင်းပညာရှင်တွေပဲ။ သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းက ဂိုဏ်းချုပ် ဒါမှမဟုတ် မဟာအကြီးအကဲတို့နဲ့ ရင်ဘောင်တန်းနိုင်တယ်”
“စူးယွန်းကလည်း ဝါရင့်တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ယောက်ပဲ။ သူက ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းကြီးအဆင့်ရှိတယ်လို့ ငါကြားဖူးတယ်”
အစပိုင်းတွင် ကျားဟုန်၏ ဇာတ်လမ်းကို လူတိုင်းက သံသယဝင်ခဲ့ကြသော်လည်း ရွှီမိသားစုဘက်မှ လွှတ်လိုက်သော အင်အားမှာ ဟန်ဆောင်ရုံသက်သက်အတွက်ဆိုလျှင် အလွန်အမင်း များပြားလွန်းလှသည်။ အချို့လူများမှာ စတင်တုန်လှုပ်လာပြီး တဝက်ယုံ တဝက်မယုံ ဖြစ်လာကြသည်။
ကျားဟုန်ရဲ့ ရှင်းပြချက်က တကယ်ပဲ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်နေတာလား။
“မမဟုန်ရဲ့ ဂိုဏ်းအပေါ် ထားရှိတဲ့ စိတ်ဓာတ်ကတော့ တကယ်ကို အတုယူစရာပဲ”
ထိုအချိန်တွင် ဟွမ်လုံကန်းက အရေးပါသော ထောက်ခံမှုကို ပေးလိုက်သည်။
“သူမသာ ဂိုဏ်းမှာ ကျန်ခဲ့ရင် သာမန်သိုင်းသမားတစ်ယောက်အနေနဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု သိပ်ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရွှီမိသားစုဆီ အကူအညီသွားတောင်းတာကတော့ တကယ်လို့ အချိန်မီရောက်လာခဲ့ရင် တိုက်ပွဲရဲ့ရလဒ်ကို ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားစေနိုင်တာ။ မမဟုန်က သစ္စာရှိရုံတင်မကဘူး။ ပညာလည်းရှိတယ်၊ ပြတ်သားတယ်၊ အင်အားကြီးသူကို ဘယ်လိုအသုံးချရမလဲဆိုတာလည်း သိတယ်။ ကျွန်တော်တို့အားလုံး သင်ယူသင့်တဲ့ အချက်ပဲ”
ဟွမ်လုံကန်း၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ကျားဟုန်မှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသော်လည်း အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံဘဲ ချက်ချင်းပင် ဦးညွှတ်လိုက်တော့သည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်... ဆရာ... ဟုန်အာက အသုံးမကျလို့ပါ။ ကျွန်မကို အပြစ်ပေးတော်မူပါရှင်”
ဝေယိုသောက်က ဘာအမူအရာမျှ မပြဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ မဟာအကြီးအကဲ ကျိုးပုဖုန်းမှာမူ တုံ့ဆိုင်းနေသော အမူအရာဖြင့် လုံယီကို လှည့်ကြည့်လာသည်။
လုံယီ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ မဟာအကြီးအကဲမှာ ဂိုဏ်းအတွက် အရိုးတွေကျိုးတဲ့အထိ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သူဖြစ်ရာ သူ့မျက်နှာကိုလည်း ထောက်ထားရမည်။ ထို့ပြင် ကျားဟုန်က အလွန်ပါးနပ်လွန်းသည်။ သူမ ထွက်သွားကတည်းက ရွှီမိသားစုထံ အကူအညီတောင်းမည်ဆိုသည့် ဆင်ခြေတစ်ခုကို အရန်သင့် လုပ်ထားခဲ့ပြီး ယခုအခါ ထိုအချက်အလက်အားလုံးကို ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်အဖြစ် အကွက်ကျကျ ပေါင်းစပ်ပြသွားနိုင်သည်။
လီယာကွီလို မိုက်မဲစွာ သစ္စာဖောက်ခဲ့ပါသည်ဟု ဝန်ခံခဲ့သူနှင့် မတူသဖြင့် သူမကို ငြင်းပယ်ရန် ခက်ခဲသွား၏။
ထို့ကြောင့် လုံယီသည် အခြေအနေကို လက်ခံလိုက်ရသဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြကာ “မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းအပေါ် ထားရှိတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သစ္စာတရားက တကယ်ကို ချီးကျူးစရာပါပဲ”
လုံယီ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျားဟုန်မှာ မသိမသာ သက်ပြင်းချလိုက်
နိုင်တော့သည်။ လီယာကွီ၏ အုပ်စုထဲမှ တစ်ဦးကမူ မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ “ကျားဟုန်တောင် ပြန်လာလို့ရရင် ငါတို့ကျတော့ ဘာလို့ မရတာလဲ” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ထိုအခါ အနားရှိ လူအားလုံးက သူ့ကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော မျက်လုံးများဖြင့် ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ လီယာကွီသည် ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့ကာ ယိုင်တိယိုင်တိုင်နှင့် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ လီယာကွီ မရှိတော့သဖြင့် သစ္စာဖောက်တပည့်များမှာလည်း အားကိုးရာမဲ့သွားကာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်သွားကြရသည်။ ဤပြဇာတ်မှာ မပြည့်စုံသော အဆုံးသတ်ဖြင့် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ရသည်။
ဂိုဏ်း၏ ဈာပနအခမ်းအနားများ ပြီးဆုံးပြီးနောက် ဂိုဏ်းသားများ၏ စိတ်ဓာတ်ကို ပြန်လည်မြှင့်တင်ရန်အတွက် အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်းသည် သူတို့၏ နေအိမ်ဝင်းအနီးတွင် ကြေညာချက်များ ကပ်လိုက်သည်။ ထိုကြေညာချက်တွင် ပါရမီရှင်တပည့် လုံယီသည် ဂိုဏ်း၏ ပထမဆုံးသော ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် အဖြစ် မကြာခင် တာဝန်ထမ်းဆောင်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။
ဂိုဏ်းသည် နောက်ထပ် ၇ ရက်အကြာတွင် ခမ်းနားသော အခမ်းအနားတစ်ခု ကျင်းပရန် စီစဉ်ထားပြီး တစ်မြို့လုံးရှိ သူရဲကောင်းများနှင့် မြို့သူမြို့သားများကိုပါ စားပွဲတော်သို့ ဖိတ်ကြားလိုက်သည်။ ဤသတင်းမှာ ထိုင်ဝမ်မြို့တစ်ခွင်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။
“အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်းက ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် တင်မြှောက်တဲ့ပွဲ လုပ်မယ်ဆိုတာ ကြားပြီးပြီလား”
“ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်အတွက် ဒီလောက်အထိ ခမ်းခမ်းနားနား လုပ်စရာလိုလို့လား”
“အဲဒီ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်က လုံယီလေဗျာ... သိုင်းဆရာကြီးတစ်ယောက်ထက်တောင် အစွမ်းထက်တဲ့ လူငယ်လေးပေါ့”
“သူ့အကြောင်း ကြားဖူးတယ်။ တကယ့်ကို အသက်ငယ်ငယ်နဲ့ ပေါ်ထွက်လာတဲ့ သူရဲကောင်းပဲ”
လုံယီမှာ ယခင်က လူသိမများခဲ့သော်လည်း လေးလံသောဓားဂိုဏ်းမှ အဆင့်တက်ခါစ သိုင်းပညာရှင် ကျန်းချီကို အရွယ်မရောက်သေးခင်မှာပင် သုတ်သင်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက် လူတိုင်း၏ ပါးစပ်ဖျားတွင် ရေပန်းစားလာခဲ့သည်။ အချို့က သူ့ကို ထိုင်ဝမ်မြို့၏ နှစ်တစ်ရာအတွင်း အထွတ်အထိပ် ပါရမီရှင်ဟုပင် တင်စားကြသည်။
နီးကပ်လာသော သားရဲဒီရေလှိုင်း ကြောင့် မြို့ထဲတွင် ပူဆွေးသောကရောက်နေသော လေထုကြီး စိုးမိုးနေချိန်၌ ယခုကဲ့သို့ ထူးခြားသော အလားအလာရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ မြို့သားများအတွက် အားတက်စရာ ဖြစ်စေသည်။ ထို့ကြောင့် ရာထူးတက်ပွဲ အခမ်းအနားမှာ လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။
အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်းက အခမ်းအနားအတွက် အလုပ်များနေစဉ်အတွင်း လုံယီမှာမူ သုသာန်များ၊ အစုလိုက်အပြုံလိုက် မြှုပ်နှံရာနေရာများနှင့် ရင်ခွဲရုံများသို့ အဆက်မပြတ် သွားရောက်ကာ စွမ်းအင်များကို တိတ်တဆိတ် စုဆောင်းနေခဲ့သည်။ သူ၏ အသက်ရှူကျင့်စဉ်မှာလည်း တစ်နေ့လျှင် ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် ၃၀ နှုန်းဖြင့် တိုးတက်နေသည်။
အခမ်းအနားကျင်းပမည့်နေ့သို့ ရောက်သောအခါ သူသည် တတိယအဆင့်ချီစွမ်းအား၏ တစ်ဝက်ကျော်ကို ကျော်လွန်ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။