နန်ယန်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ပထမဆုံးစားသည့်အစားအစာ

ကျောက်တံခါးကြီးများ တင်းကျပ်စွာပိတ်သွားသည်နှင့်အမျှ အတွင်းဘက်ရှိ အလင်းရောင်သည် အနည်းငယ် မှိန်ကျသွားသည်။

ကျောက်စိမ်းဖယောင်းတိုင် အနည်းငယ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာတောက်ပနေ၏။

အလင်းနှင့်အမှောင်ကြားတွင် ရှန်းယီ၏ဖြူဖျော့ပြီး ချောမောသော မျက်နှာသည် အနည်းငယ် မသေချာမရေရာဖြစ်နေပုံပေါ်ကာ နတ်ဆိုးများကို လုံးဝကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်သွားစေသည်။

ဒီ လွတ်လပ်ကျင့်ကြံသူက ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။

ပိဟိုင်ဖားပြုတ်ကြီးသည် စားပွဲပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ရုတ်တရက်ပေါ်လာသော ကျောနက်ခွေးဝါကြီးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

၎င်း၏အမွေးအမျှင်များသည် အသက်ဝင်နေပုံရပြီး မျက်လုံးများသည် တောက်ပစွာအရောင်လက်နေသော်လည်း၊ အနီးကပ် သေချာကြည့်လျှင် ၎င်းသည် သက်ရှိသတ္တဝါမဟုတ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။ ၎င်း၏အသားအရေသည် ကျောက်သားနှင့်တူနေပြီး နည်းလမ်းတစ်ခုခုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ပင်။

"ဒီကျောက်ရုပ်သေးရုပ်က မင်းကို ယုံကြည်မှုတွေ ပေးနေတာလား"

ပိဟိုင်ဖားပြုတ်ကြီးက ထပ်မံ၍အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။ ဟုန်ကျယ်ဒေသတွင် ထူးဆန်းသောနည်းစနစ်အမျိုးမျိုးရှိသည့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြား ရှိသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်တော့ ရေနေမျိုးနွယ်စု ကသာ အမြင့်မားဆုံးနေရာတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သော ခွန်အားရှေ့တွင် ထူးဆန်းသော လှည့်ကွက်များနှင့် ဉာဏ်နီဉာဏ်နက် အားလုံးသည် အရေးမပါတော့ပေ။

သို့သော် ဤလွတ်လပ်ကျင့်ကြံသူက ရေနေမျိုးနွယ်စုကို အမှန်တကယ် ဆန့်ကျင်ရဲသည်မှာ ၎င်းအတွက် အနည်းငယ်အံ့အားသင့်စရာဖြစ်နေသည်။

"မင်းကို နောက်ဆုံးအခွင့်အရေး တစ်ကြိမ် ပေးမယ်"

ပိဟိုင်ဖားပြုတ်ကြီးသည် ဒုတိယထပ်ရှိပုတီးစေ့ခန်းဆီးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ဤနေရာသည် နန်ဟုန်သားခုနစ်ယောက်၏နယ်မြေဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းသည် ပြဿနာကြီးကြီးမားမား မလုပ်ချင်ဘဲ ၎င်း၏ ဒေါသကိုသာ ဖြေဖျောက်ချင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက၊ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် တွင်ရှိသော ရှန်းယီကိုလျစ်လျူရှုပြီး အငယ်ဆုံးနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းအနိမ့်ဆုံး တပည့်ကို ရွေးချယ်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ၎င်းသည် သာမန် ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း အထောက်တော်တစ်ဦးကို အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့နေသည်ဟု မဆိုလိုပေ။

"ကောင်လေးကို ငါ့ဆီ အပ်လိုက်၊ ဒါဆို ငါတို့ ကျေအေးပေးမယ်"

ပိဟိုင်ဖားပြုတ်ကြီးသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရာ ၎င်း၏ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ တောင်ငယ်လေးတစ်လုံးကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး ရှေ့သို့တုန်ယင်သော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။

၎င်းသည် အတော်လေး သဘောကောင်းနေပြီး လူငယ်လေးကို ထွက်ပေါက်တစ်ခု ပေးချင်နေဆဲပင်။

"ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့..."

၎င်းသည် ရှန်းယီဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း ၎င်း၏ခြိမ်းခြောက်စကား မဆုံးမီမှာပင် မြေပြင်ပေါ်မှခုလေးတင် ထလာသော နွားအိုကြီး အပါအဝင်နတ်ဆိုးအများအပြားသည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားကြပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ရှန်းယီကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြ၏။

အကယ်၍သာ လျိုချန်းယွင် ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူတို့သည် ဟုန်ကျယ်ရေနေမျိုးနွယ်စုနှင့် ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းတို့ကြားရှိ ကိစ္စများတွင် ဝင်စွက်ဖက်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် အဆုံးတွင်တော့ ဤသူမှာ လွတ်လပ်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရလျှင် ပိဟိုင်ဖားပြုတ်ကြီး အမှန်တကယ်ဒေါသထွက်သွားပြီး မျက်နှာပျက်ရမည်ကို မကြောက်တော့ပါက လျိုချန်းယွင်ထံမှ လူကို တိုက်ရိုက်တောင်းဆိုခြင်းသည်ပင် ကိစ္စကြီးတစ်ရပ် မဟုတ်တော့ပေ။

ပိဟိုင်ဖားပြုတ်ကြီးသည် ၎င်း၏ကြမ်းတမ်းသော စကားများကို အဆုံးမသတ်တော့ဘဲ ၎င်း၏ ကြက်သွေးရောင် လျှာကြီးကို ထုတ်ကာနှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်၏။ သို့သော် ၎င်း၏ပြူးထွက်နေသောမျက်လုံးများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော အေးစက်မှုများက လွှမ်းမိုးနေပြီဖြစ်သည်။

"..."

မျက်လုံးပေါင်းများစွာ၏အကြည့်အောက်တွင် ရှန်းယီသည် ဘာမှမကြားရသည့်အလား ဂရုမစိုက်ဘဲ ရပ်နေသည်။

သူက လက်စွပ်ကိုဖြည်းညှင်းစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။

ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် နတ်ဆိုးများ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသွားသော အမူအရာများ ပေါ်လာပြီး ထိုကောင်လေးသည် လူစကားကို နားမလည်နိုင်သည်လား၊ သို့မဟုတ် အခွင့်အရေးပေးထားပါလျက် အဘယ်ကြောင့် ထွက်သွားရန်အခွင့်အရေး မယူရသနည်းဟု တွေးတောနေကြသည်။

ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့်သို့ ခုလေးတင်ဝင်ရောက်လာပြီး ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း အထောက်တော်တစ်ဦးကို အားကိုးနေသောကြောင့် ဟုန်ကျယ်ကို မည်သူကြီးစိုးထားသည်ကို သူ မခွဲခြားတတ်သည်လော။

အခြားအရာများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်လျှင် ယနေ့ သူအန္တရာယ်ကင်းကင်းဖြင့် ထွက်ခွာသွားနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် လျိုချန်းယွင်က သူ့ကို ထာဝရကာကွယ်ပေးနိုင်မည်လော။

ထိုစဉ် နတ်ဆိုးများ၏မျက်ဝန်းများ ကျုံ့သွား၏။

လူငယ်လေး၏လက်စွပ်ဝှေ့ယမ်းမှုနှင့်အတူ အံကြိတ်ပြုံးနေသော ခွေးအိုကြီးသည် ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာပြီး ၎င်း၏ပုံသဏ္ဌာန်သည် အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ပိဟိုင်ဖားပြုတ်ကြီးဆီသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

အခြားနတ်ဆိုးများက ရယ်စရာအဖြစ်ပင် သတ်မှတ်ထားသော သာမန်ဟုထင်ရသည့် ခွေးသည်၊ အလွန်ဆုံးဂိုဏ်းတစ်ခုတွင် အသေးအဖွဲ အလုပ်များအတွက်သာ အသုံးပြုခံရမည့်အရာပင်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်

ဧရာမအသားတောင်ကြီးသည် ရုတ်တရက် နောက်သို့ လဲကျသွား၏။ အနည်းဆုံး ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းတတိယအဆင့်ရှိ စွမ်းအားကြီးမားသော နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်သည် တုံ့ပြန်ရန်အခွင့်အရေးပင် မရလိုက်ဘဲ သာမန်ခွေးလေးတစ်ကောင်၏မြေပြင်ပေါ်သို့ လှန်ချခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

၎င်း၏ပိန်ချုံးနေသော ခန္ဓာကိုယ်က ၎င်း၏ လက်သည်းကို ထက်မြက်စွာလွှဲယမ်းလိုက်၏။

ပြဲကွဲသွားသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လုံးဝ သတိလွတ်နေချိန်တွင် ပိဟိုင်ဖားပြုတ်ကြီး၏မျက်နှာမှ အသားတုံးကြီးတစ်တုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

၎င်းသည် ခဏမျှအေးခဲသွားပြီးနောက် စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"အား"

ဒေါသထွက်သွားသော ဖားပြုတ်ကြီးသည် ၎င်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရပ်နေသော ခွေးကိုအစွမ်းကုန် ရိုက်ချလိုက်သည်။ လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိုကျောက်ရုပ်သေးရုပ်ကို လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထား၏။

ဒိုင်း

အသားပြည့်နေသော လက်ဝါးကြီးက သံတုံးကို ရိုက်မိသည့်အလား နက်ရှိုင်းသောပဲ့တင်သံတစ်ခုသည် ကျောက်စံအိမ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ပိဟိုင်ဖားပြုတ်ကြီး၏လက်ဝါးသည် ခွေးအိုကြီး၏ ခေါင်းထိပ်ကို ထိမှန်သွားသည်။

သို့သော် ခွေးသည် တစ်လက်မမျှပင် မရွေ့လျားဘဲ တည်ငြိမ်ပြီးမလှုပ်မယှက်ရှိနေကာ ထိုအဝါရောင်ဖျော့ဖျော့မျက်လုံးများသည် လှောင်ပြောင်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

ဖားပြုတ်ကြီး၏တုတ်ခိုင်သော လက်မောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြီးမားသော ခွန်အားသည် ၎င်းထံသို့ ပြန်လည်ရိုက်ခတ်လာပြီး ၎င်း၏ အသားအောက်ရှိ အရိုးများ ကျိုးပဲ့တော့မည့်အလား တဖြောက်ဖြောက်မြည်သွားစေသည်။

ဒီကျောက်ရုပ်သေးရုပ်ကို ဘယ်လို ပစ္စည်းမျိုးနဲ့ လုပ်ထားတာလဲ။

အံ့အားသင့်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ၎င်း သဘောပေါက်သွားသည်။

နတ်ဆိုးများသည် ကျင့်ကြံသူများနှင့် မတူပေ။ သူတို့တွင် ရှုပ်ထွေးသောနည်းစနစ်များစွာ မရှိဘဲ၊ သူတို့ကြားရှိ ကွာဟချက်ကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်ရန် တစ်ကြိမ်တိုက်ခိုက်ရုံဖြင့် လုံလောက်သည်။

ဒါက ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့်ရဲ့ ခွန်အားမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။

ဒါက... အနည်းဆုံး စတုတ္ထအဆင့် ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက်မြင့်တဲ့ နတ်ဆိုးရုပ်သေးရုပ်တစ်ခုနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်ရမယ်။

ခွေးအိုကြီးက ၎င်း၏လက်သည်းကို ထပ်မံမြှောက်လိုက်သည်ကို ကြည့်ရင်း၊ ရှန်းယီသည် နောက်ဆုံးတွင် ရှေ့သို့ လှမ်းလာခဲ့၏။

ယခင်က လျိုချန်းယွင်ထံမှ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းကျင့်ကြံသူများကြားရှိ နယ်ပယ်များနှင့် အဆင့်အတန်းကြား ဆက်စပ်မှုကို သိရှိခဲ့ရပြီးနောက်၊ ဤ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ဆယ့်နှစ်ဆင့်ဆိုသည်မှာ သူထင်ထားသလောက် မရိုးရှင်းနိုင်ကြောင်းကို သူ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိခဲ့သည်။

အဆင့်သုံး သို့မဟုတ် အဆင့်ခြောက်တွင် ရှိမရှိဆိုသည့်အချက်လေးတစ်ခုတည်းအပေါ် အခြေခံ၍ တပည့်များ၊ အထောက်တော်များနှင့် အကြီးအကဲများကြားတွင် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှကြီးမားသော ကွဲပြားချက် ရှိနေရသနည်း။

ယင်းက ဤအချိုးအကွေ့သည် ယခုအခါ အောက်ခြေအဆင့်ကျင့်ကြံသူများကို ချေမှုန်းနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားနေပြီဟုသာ ဆိုလိုနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ သူ တံခါးပိတ်ပြီး ခွေးကို လွှတ်ပေးရဲသော အကြောင်းရင်းပင်။

ခွေးအိုကြီး၏သွေးမျိုးဆက်မှာ အားနည်းနေသော်လည်း ၎င်း၏ကျင့်ကြံခြင်းသည် ဖားပြုတ်ကြီးကို လုံးဝ လွှမ်းမိုးထား၏။

သူကိုယ်တိုင်တိုက်ခိုက်ရန် လက်ယားနေသော်လည်း ရှန်းယီသည် ပိဟိုင်ဖားပြုတ်ကြီးနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ ယခင်က ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် တတိယအဆင့်တွင်ရှိပြီး အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်နေသော ကျန်းလေ့ဖူကို သတ်ဖြတ်ခဲ့စဉ်က နီကျွင်း၊ ယဲ့ဝမ်ရွှမ်နှင့် ထုံရှင်းချွမ်းတို့၏အကူအညီဖြင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော အစီအရင်ကြီးတစ်ခု ပါရှိလျက်ပင် သီသီလေးသာအနိုင်ရခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ခွေးအိုကြီးထက် အခြေအနေနှင့် သွေးမျိုးဆက် ပိုမိုမြင့်မားသော ဟုန်ကျယ်ရေနေမျိုးနွယ်စုနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင်တော့ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

ယင်းမှာ လတ်တလောတွင် သူ ပါဝင်နိုင်သော တိုက်ပွဲမျိုး မဟုတ်ပေ။

ရှန်းယီ၏ရည်မှန်းချက်များက ရှင်းလင်းနေသည်။

သူက ကျန်ရှိနေသော နတ်ဆိုးလေးကောင်ဆီသို့ အာရုံပြောင်းလိုက်၏။ အရက်သောက်နေစဉ်အတွင်းလေ့လာချက်အရ သူတို့အားလုံးသည် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ပထမအဆင့်ရှိ နတ်ဆိုးကြီးများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုအချက်ကို တွေးမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှန်းယီသည် ရုတ်တရက်လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ရွှေရောင်မီးတောက်များသည် လင်းယွင်လှိုဏ်ဂူတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားလေတော့သည်။