နေရာတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးသုတ်သင်ခြင်း

ရှန်းယီသည် သူ၏လုပ်ရပ် မည်မျှအန္တရာယ်များကြောင်း ကောင်းစွာသိရှိထားပါသည်။

သို့သော် သူသာ အရှင်လင်းယွင်၏ ခေါင်းကို ကိုယ်တိုင်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါက နတ်ဆိုး၏ရှည်လျားသောသက်တမ်းကို ရရှိမည့်အပြင်၊ တတိယအဆင့်သို့ရောက်ရှိရန် အခွင့်အလမ်းများသော ကျောက်တိုင်တစ်ခုကိုလည်း ရရှိနိုင်မည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် သူ၏ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ချိန်တွင် မိုးမြေထံမှလက်ဆောင်တစ်ခု ရရှိနိုင်မည့် အခွင့်အလမ်း ပိုများလာပေလိမ့်မည်။

သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းခရီးလမ်းသည် ရရှိနိုင်သမျှဖြင့် အဆင်ပြေအောင်လုပ်ဆောင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သော်လည်း မျက်စိရှေ့မှောက် ရောက်လာသော ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးကို သူမည်သို့ လက်လွတ်ခံနိုင်ပါမည်နည်း။

ကောင်းကင်ဘုံဖီးနစ်ထာဝရမူလခန္ဓာကိုယ်၏ ထောက်ပံ့မှုနှင့်အတူ၊အရှင်လင်းယွင်အားနည်းပြီး ကြောင်အမ်းနေသည့် အခိုက်အတန့်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ရှန်းယီသည် ဓားရှည်ကိုရဲဝံ့စွာဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သွေးလှိုင်းတံပိုးများကို လှုပ်ခတ်စေလိုက်သည်။

ဓားသည် သက်တံရှည်ကြီးသဖွယ် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွား၏။

၎င်းသည် ဇီးသီးပန်းသမင်နတ်ဆိုး၏လည်ပင်းကို အလွန်တိကျသော ထောင့်ချိုးတစ်ခုဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

တိုက်ခိုက်ခြင်း၏အချိန်ကိုက်မှုနှင့် နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ခြင်းဆိုင်ရာကျွမ်းကျင်မှုတို့သည် အပြစ်ပြောစရာ မရှိလောက်အောင်ပင် ကောင်းမွန်လွန်းလှသည်။

သို့သော် ဂလန်ဟူသော ကြည်လင်ပြတ်သားသည့် အသံနှင့်အတူ၊ထက်ရှသော ရတနာဓားသည် သမင်နတ်ဆိုး၏ကျောရိုးဆစ်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့သွား၏။

ကောင်းကင်ဘုံဖီးနစ်ထာဝရမူလခန္ဓာကိုယ်၏ အပြည့်အဝ ပံ့ပိုးမှုရှိနေသော်လည်း ထိခိုက်မှုကြောင့် ရှန်းယီ၏လက်များ ထုံကျသွားပြီး ထိုအရိုးပေါ်တွင် အဖြူရောင်အစင်းရာလေးတစ်ခုသာ ချန်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

ဤသမင်အိုကြီး၏နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်သည် ကျန်းလေ့ဖူထက်ပင် အတော်လေး ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားနေပေ၏။

ဤအရာက သွေးမျိုးဆက်ကြားက ကွာခြားချက်ပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သမင်နတ်ဆိုးသည်လည်း တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ပြု၍ရလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ၎င်း၏ထူထဲသည့် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များအားလုံးကို လက်ဝါးထဲသို့စုစည်းကာ ရှန်းယီဆီသို့ ရက်စက်စွာရိုက်ချလိုက်သည်။

မိမိအသက် အန္တရာယ်ကြုံနေရချိန်တွင် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်ကို သူ ဘာကြောင့်ဂရုစိုက်နေရပါမည်နည်း။

နတ်ဆိုးများအကြား အပြန်အလှန်တိုက်ခိုက်မှုများသည် အထင်အမြင်လွဲမှားမှုများကို လွယ်ကူစွာ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဖားပြုတ်ကြီး ယခင်က ထုတ်ဖော်ခဲ့သော လက်ဝါးရိုက်ချက်မျိုးဆိုလျှင် အလွန်သာမန်ဆန်လွန်းသဖြင့် ခွေးအိုကြီးထံမှ ယတုံ့ပြန်မှုပင် မရရှိခဲ့ပေ။

ထိုအချက်က လက်ဝါးရိုက်ချက်သည် စွမ်းအားမကြီးဟု မသိစိတ်မှထင်မြင်စေနိုင်သည်။

ကြမ်းတမ်းပြီး အသုံးမကျဘူးပေါ့။

သို့သော် ဤမိုးမြေသတ္တဝါများသည် လူသားမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူများကို အဘယ်ကြောင့် နောက်ဆုတ်သွားအောင် အကြိမ်ကြိမ်လုပ်ဆောင်နိုင်သလဲဆိုသည်ကိုမူ သင်ကိုယ်တိုင်အမှန်တကယ် ခံစားကြည့်မှသာသိနိုင်မည်။

ရှန်းယီသည် ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားသော်လည်း သူ့တာအိုဝိညာဉ်၏ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါငါးခု တပြိုင်နက် တုန်ခါသွားပြီး ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုကြောင့် ကွဲထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုနာကျင်မှုကြောင့် သူ့မျက်လုံးများသည် အလိုအလျောက် ပိုမိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဖီးနစ်ဥက သူ့တာဝန်ကို ထပ်မံထမ်းဆောင်ပေးလိုက်သည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းသည် သူ့ခြေလက်များနှင့် အရိုးများထဲသို့ ချက်ချင်းပြည့်နှက်သွားပြီး ဤစိတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ငြိမ်စေလိုက်သည်။

ရှန်းယီသည် ဓားဖြင့်ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ဓားသွားသည် အရှင်လင်းယွင်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထို့နောက် တစ်ဖက်လူ၏အဝတ်အစားများကို ဆွဲကိုင်ကာ ခွေးအိုကြီးဆီသို့ ပစ်လိုက်၏။

ယုတ္တိနည်းအရဆိုလျှင် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်ူခြင်း စတုတ္ထအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ထားပြီးဖြစ်ရာ ခွေးအိုကြီးသည် ဖားပြုတ်တစ်ကောင်ကို အလွယ်တကူ ဖမ်းဆီးနိုင်သင့်သည်။

သို့သော် ၎င်း၏မွေးရာပါ အားနည်းချက်များကြောင့် ဖားပြုတ်ကိုတိုက်ခိုက်ရာတွင် အသာစီးရနိုင်သော်လည်းပြိုင်ဘက်ကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းမရှိသည်မှာ အတော်ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒေါသနှင့်ကြောက်ရွံ့မှုတို့ ပြည့်နှက်နေပြီး သခင်၏ အထင်သေးခြင်းကို ခံရမည် စိုးရိမ်နေချိန်တွင်၊

ယခု အရှင်လင်းယွင် သူ့ထံသို့ ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ကျန်းလေ့ဖူသည် စွမ်းအင် အလွန်အကျွံသုံးစွဲရမည့် ကိစ္စကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ၎င်း၏ရှေ့ခြေထောက်ပုံရိပ်ယောင်ကို နန်ယန်ဂိုဏ်းတွင်ရှိစဉ်ကထက် ပိုမို ထင်ရှားစွာရုတ်တရက် အသုံးပြုလိုက်သည်။

ခွေးခြေသည်းကြီးသည် ဇီးသီးပန်းကွက်သမင်နတ်ဆိုးကို လုံးဝလွှမ်းခြုံသွားသည်။

ထို့နောက် ပြင်းထန်စွာဆုပ်နယ်လိုက်၏။

ခွေး၏ထက်မြက်သော ခြေသည်းများအောက်တွင် ကြက်သီးထဖွယ်ကောင်းသော အရိုးကျိုးသံများနှင့်အတူ သမင်နတ်ဆိုး၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။

ပုံရိပ်ယောင် ပြန်ပျက်ပြယ်လာသောအခါ၊အရှင်လင်းယွင်၏အရိုးတစ်ခုလုံးကြေမွသွားပြီး ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ ပေါက်ကွဲထွက်ကာ အသက်မဲ့သွားပြီဖြစ်ကြောင်းထင်ရှားစွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေ ကျသွားလေသည်။

[ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် လင်းယွင်သမင်နတ်ဆိုးကို သတ်ဖြတ်ပြီး၊ စုစုပေါင်း သက်တမ်း ၁၇၉၀၀၀ နှစ်၊ လက်ကျန် သက်တမ်း ၇၃၀၀၀ နှစ်၊ စုပ်ယူခြင်းပြီး]

"သေစမ်း"

သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များတောက်လောင်နေသော ကျန်းလေ့ဖူသည် ခွေးခြေသည်းပုံရိပ်ယောင်ကို ထပ်မံခေါ်ယူလိုက်ပြီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖားပြုတ်၏အဆီပြန်နေသော ဝမ်းဗိုက်ကို ရိုက်ခွဲလိုက်၏။

ဟုန်ကျယ်ရေနေမျိုးနွယ်၏ အဖွဲ့ဝင်ပီသပါပေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် သူသည် နောက်ဆုံးထွက်သက် မရောက်သေးပေ။

"မင်း ငါ့ကိုဘယ်လိုတောင် တိုက်ခိုက်ရဲတာလဲ ဘာ ဂိုဏ်းချုပ်လဲ၊အဲဒီ ဂိုဏ်းချုပ်ဆိုတာ ဘယ်မှာလဲ၊ဒီ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအကြီးအကဲကို ထွက်လာခိုင်းလိုက်စမ်း၊ အကြီးအကဲရဲ့ဒေါသပြေအောင် ငါ ဒီနေရာမှာပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သတ်သေပြမယ်"

ဖားပြုတ်ကြီးသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ရေများ စီးဆင်းစေပြီး အသက်စွမ်းအားကိုထိန်းထားကာ ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုကို အသည်းအသန် ခံစားနေရသည်။

အသက်လုတိုက်ပွဲတွင် သူသည် ကျဆင်းလာသော ခွေးခြေသည်းကိုလက်ဝါးဖြင့် မနည်း ပြန်ခုခံထားပြီး စူးရှစွာအော်ဟစ်လိုက်၏။ "အဲဒီလို မဟုတ်ရင်တော့ မင်းလို အထောက်တော်လျိုတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဒီ လွတ်လပ်ကျင့်ကြံသူနှစ်ယောက်ပေါင်းပြီး ငါတို့ ရေနေမျိုးနွယ်ကို တိုက်ခိုက်ပိုင်ခွင့် ရှိလို့လား၊ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်ကို မင်းတို့ခံနိုင်ရည်ရှိလို့လား"

သူ့နောက်ခံ အသိုင်းအဝိုင်းကို ထုတ်ပြောဖို့ စကားတွေအများကြီး မသုံးတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤ အထောက်တော်လျိုသည် သူမည်သူ့အမိန့်အောက်တွင် ရှိနေသည်ကို အသိဆုံး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"..."

လျိုချန်းယွင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ရှန်းယီထံမှ အကြည့်လွှဲလိုက်၏။

"ငါက တာအိုပေါင်းစည်းနယ်ပယ်အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ကို သေချာပေါက်မခေါ်နိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဆိုတာကတော့ တကယ့်အစစ်အမှန်ကြီးပဲ။"

ဖားပြုတ်ကြီးအနေဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးမည့်အဆင့်ထိ သွားစရာမလိုပေ။

သူမသည် ခွေးကြီးကို တိတ်တဆိတ်ကြည့်လိုက်၏။

သူမသည် ဂျူနီယာတစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်ပြီး နန်ယန်ဂိုဏ်းသည် သူမမမွေးဖွားခင်ကတည်းက ဘေးဒုက္ခနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

ထိုဂိုဏ်းအကြောင်း သူမ၏နားလည်မှုသည်လည်း အခြားသူများပြောပြသည်ကို ကြားဖူးရုံသာ ဖြစ်သည်။

နန်ယန်ဂိုဏ်းသည် ဤကဲ့သို့သော ရုပ်သေးဆန်ဆန် အစောင့်အရှောက်များကို ဖန်တီးရာတွင် ကျွမ်းကျင်ကြောင်း သူမ မသိခဲ့ပေ။

အထောက်တော်အဆင့်အတန်းများထဲတွင်ပင် ဤခွေးကြီးသည်အထက်တန်းလွှာတွင် ပါဝင်နေပြီး သူမနှင့် လုံးဝနှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။ ရှန်းယီ ထွက်လာသောအခါတွင် စိုးရိမ်ပုံမပေါ်ဘဲ တည်ငြိမ်နေခြင်းမှာသူ့ဘေးတွင် ဤမျှစွမ်းအားကြီးသော အစောင့်အရှောက်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

ရှန်းယီ၏မျက်ရိပ်ပြလိုက်မှုအောက်တွင်၊

ကျန်းလေ့ဖူသည် ထပ်မံ၍မထီမဲ့မြင် ပြုလိုက်ပြီး သူ့အရိပ်သည် ထပ်ခါတလဲလဲရိုက်ချလိုက်ရာ ဖားပြုတ်ကြီး၏မယုံကြည်နိုင်သော အကြည့်များအောက်တွင်ပင် ၎င်း၏အရေခွံထဲ၌ အသားတုံးကြီးတစ်တုံး ဖြစ်သွားသည်အထိ ရက်စက်စွာ ချေမှုန်းခံလိုက်ရသည်။

[ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ရေနေမျိုးနွယ်ဖားပြုတ်နတ်ဆိုးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ စုစုပေါင်း သက်တမ်း ၁၈၀၀၀၀ နှစ်၊ လက်ကျန် သက်တမ်း ၉၄၀၀၀ နှစ်၊ စုပ်ယူခြင်းပြီး]

ထိုအချိန်အတွင်းတွင် ရှန်းယီသည်လည်း အားမနေပေ။

ကျန်ရှိသော နတ်ဆိုးသုံးကောင်သည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားပြီး တံခါးပေါက်ဆီသို့ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့၏လက်ဝါးများ ကျောက်တံခါးကို ထိလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်လေး၏ပြန်ဆွဲခြင်းကို တိုက်ရိုက်ခံလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်ဘုံဖီးနစ်ထာဝရမူလခန္ဓာကိုယ်၏ သေးငယ်သောအောင်မြင်မှုအဆင့်သည် ရှန်းယီကို ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း ဒုတိယအဆင့်နှင့် ယှဉ်နိုင်သော ရလဒ်တစ်ခုကို သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ရရှိစေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် တာအိုနန်းတော်၏သွေးမိုးကြိုး နှင့် ရွှေရောင်လေပြင်းတို့၏တိုက်ခိုက်မှုများလည်း ဆက်တိုက် ပါဝင်နေသည်။

ပုံရိပ်ယောင်ထိုးဖောက်ခြင်း၊ ရွှေရောင်လေပြင်း ဝိညာဉ်ဖမ်းဆုပ်ခြင်း။

ထို့အပြင် လက်သီးထိုးခြင်းကို ဘယ်တော့မှ မရပ်တန့်သောကြောက်မက်ဖွယ် လူငယ်လေး တစ်ဦးပါပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူသည် နတ်ဆိုးသုံးကောင်ကို တစ်ယောက်တည်း အသာစီးရယူထားပြီး သူတို့ကိုပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိအောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

နတ်စွမ်းရည်မျိုးစုံသည် ရှန်းယီ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ရက်စက်စွာကျရောက်နေသော်လည်း၊ရွှေရောင်မီးတောက်များသည် ဆက်တိုက်လောင်ကျွမ်းနေပုံရပြီး နတ်ဆိုးများ၏နတ်စွမ်းရည်အားလုံးကို တားဆီးထားလိုက်သည်။

နန်ယန်ဂိုဏ်းမှ စုဆောင်းထားသော မည်သည့် နည်းစနစ်မဆိုအပြင်လောကသို့ ရောက်သွားလျှင် ဤသာမန် နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူများ စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်သော အဆင့်တစ်ခုတွင် ရှိနေသည်။

ဤအရာက ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု၏အမွေအနှစ် အတိမ်အနက်ပင်။

ချောမွတ်သော ကျောက်တံခါးကြီးသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ထူထပ်များပြားသော သွေးလက်ဝါးရာများဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။

လက်ဝါးရာတစ်ခုစီတိုင်းသည် နာကြည်းခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်း အငွေ့အသက်များဖြင့် စွန်းထင်နေပေ၏။

နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သော နတ်ဆိုး၏ခေါင်းကို လက်ဝါးဖြင့် ပြင်းထန်စွာရိုက်ချလိုက်ပြီး ပျော့ခွေသွားချိန်တွင် ရှန်းယီသည် ၎င်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ဆွဲယူလာရာ မြေပြင်ပေါ်တွင်သွေးကြောင်းကြီး တစ်ကြောင်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

လျိုချန်းယွင်သည် အောက်ဘက်ရှိ လူငယ်လေးကို စိုက်ကြည့်ရင်း တစ်ကိုယ်လုံးနေရထိုင်ရခက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမသည် အထောက်တော်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းနိမ့်ပါးပြီး စစ်မှန်သော တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်မှုကိစ္စရပ်များတွင် ပါဝင်ရန် ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခဲသည်။

နတ်ဆိုးများ၏နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများသည် သူမ၏နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသော်လည်းလူငယ်လေး၏ မျက်နှာအမူအရာတွင် အနည်းငယ်မျှသော ပြောင်းလဲမှုပင် မဖြစ်စေခဲ့ပေ။

သူသည် ဤကဲ့သို့သောကိစ္စမျိုးကို အကြိမ်များစွာ လုပ်ဖူးလွန်းသဖြင့် ထုံသွားပြီလားဟုပင် လျိုချန်းယွင် ခံစားမိစေသည်။

နန်ယန်ဂိုဏ်းက ဘယ်လို ဘီလူးကောင်မျိုးကို မွေးထုတ်ပေးလိုက်တာလဲ။

နောက်တစ်ခဏတွင် ရှန်းယီသည် နတ်ဆိုးအလောင်းအားလုံးကို သူ့လက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

သူ့ကို လွှမ်းခြုံထားသော ရွှေရောင်မီးတောက်များကိုဖယ်ရှားလိုက်ပြီး လျိုချန်းယွင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"အာ... ရှင် ဘာလုပ်မလို့လဲ"

လျိုချန်းယွင်သည် သူ့ကိုလွှမ်းခြုံထားသော မွန်းကျပ်ဖွယ်ကောင်းသည့် သေခြင်းတရားအငွေ့အသက်များကြောင့် မသိစိတ်ဖြင့် အနည်းငယ် ဝေးရာသို့ ရွှေ့လိုက်မိသည်။

သူမ မေးလိုက်သည်နှင့် ရှန်းယီက သူမကို အနည်းငယ်ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမကို ကျော်ကာပုတီးစေ့လိုက်ကာကို မကာကျောက်လမ်းကြားထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို အလွန်ကျွမ်းကျင်စွာ လုပ်ဆောင်သွားသဖြင့် အသက်ရှူမှားလောက်ပေသည်။

ရှန်းယီသည် ခွေးအိုကြီးနှင့်အတူ ကျောက်လမ်းကြားထဲသို့ ဝင်သွား၏။

နေရာတစ်ခုလုံးအား သုတ်သင်မည်။

အသုတ်သင်ခံလိုက်ရပြီဆိုတော့ သဘာဝကျကျပဲ လုယက်ရတော့မှာပေါ့... မေးနေစရာ လိုသေးလို့လား။

သူက ယခု အရမ်းဆင်းရဲနေသည်မို့ သင့်တော်သည့် လက်ဆောင်ပင် မပေးနိုင်ဘဲလက်ဗလာဖြင့် ဝင်လာခဲ့ရ၏။ ယခင်က တစ်ယောက်တည်းဖြစ်ရာ ကိစ္စမရှိသော်လည်း နောင်အနာဂတ်တွင်အလားတူ အခြေအနေမျိုးကြုံလာလျှင် နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

"..."

လျိုချန်းယွင် အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် မျက်နှာကိုအုပ်လိုက်၏။

"ငါက သူ့ကိုကမ္ဘာကြီးကို မြင်ဖူးအောင် အပြင်ခေါ်သွားချင်ရုံပါ၊ ဓားပြဖြစ်အောင် ခေါ်လာတာ မဟုတ်ဘူးလေ"

ယခုအချိန်အထိ လျိုချန်းယွင်သည် ဘာဖြစ်ခဲ့သည်၊ တိုက်ပွဲ ဘယ်လိုစတင်ခဲ့သည် ဆိုတာကိုပင် မသိလိုက်ပေ။

သို့သော် ရှန်းယီကတော့ ထိုအရာကို သိပ်ဂရုစိုက်ပုံ မရပါဘူး။

ခုနက လင်းယွမ်သမင်နတ်ဆိုးရဲ့ရင်ဘတ်ထဲကနေ ဓားကိုဆွဲထုတ်လိုက်တဲ့ လုပ်ရပ်ကိုကြည့်ရင် သူက နတ်ဆိုးတွေကို သတ်ဖြတ်ရတဲ့လုပ်ငန်းစဉ်ကိုပဲ နှစ်သက်ပုံရတယ်၊ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရတာကိုတောင် ဂရုမစိုက်ဘူး။

သူက သတ်ဖြတ်ရတာကိုစွဲလမ်းနေတဲ့ အရူးတစ်ယောက်ဆိုတာ သိပ်သိသာလွန်းနေပြီ။