ထောင်ကျင်၏ ရှုံးနိမ့်မှု

စစ်ဆေးအကဲဖြတ်မှုကြီးမှာ ဆက်လက်ကျင်းပလျက်ရှိသည်။

မကြာမီမှာပင် စိမ်းပြာရောင်သတ္ထုပြားနှင့် အဝါရောင်သတ္ထုပြားပိုင်ရှင်များ၏ ပထမအချီ ယှဉ်ပြိုင်မှု ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ထောင်ရွာဘက်၌ ထောင်ချင်းယွမ်နှင့် ထောင်ကျင်တို့နှစ်ဦးစလုံး အဝါရောင်သတ္ထုပြားများကို ဆက်လက်ထိန်းထားနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ထောင်ချင်းယွမ်သည် သူ၏ပြိုင်ပွဲတွင် လွယ်ကူစွာပင် အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။။

သူ၏ပါရမီသည် ထန်ဖုန်းယင်နှင့် ယှဉ်နိုင်လုနီးပါးပင် ဖြစ်သည်။

ရွှီနင်၏ ထူးခြားသော အင်အားမှလွဲလျှင် ထောင်ချင်းယွမ်နှင့် ထန်ဖုန်းယင်တို့သည် ထိပ်တန်းလူသစ်များ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် ထန်ဖုန်းယင်သည် အဝါရောင်သတ္ထုပြား ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီး ပြန်လည်စိန်ခေါ်ခွင့် မရှိတော့သဖြင့် စိမ်းပြာရောင်သတ္ထုပြားဖြင့်သာ ကျေနပ်လိုက်ရရှာသည်။

ထောင်ချင်းယွမ်နှင့်မတူဘဲ ထောင်ကျင်၏ တိုက်ပွဲမှာမူ အကြိတ်အနယ် ရှိလှသည်။

စိန်ခေါ်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထောင်ကျင်မှာ အသာစီးရနေသော်လည်း လက်တွေ့တိုက်ပွဲတွင်မူ သူမသည် ပြိုင်ဘက်ကို တိုက်ခိုက်ရာ၌ အလွန်ကြောက်ရွံ့နေပုံရသည်။ သူမ၏ တိုက်စစ်များက ပြတ်သားမှု မရှိလှပေ။ သူမ၏ မူလခွန်အားသာ မရှိခဲ့လျှင် ရှုံးနိမ့်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

မကြာမီ ဒုတိယအချီ စတင်လေသည်။

ဤအကြိမ်တွင် ထောင်ကျင်သည် ချက်ချင်းပင် စိန်ခေါ်ခံလိုက်ရသည်။

ပထမအချီတွင် သူမ၏ စွမ်းဆောင်ရည် ညံ့ဖျင်းခဲ့မှုကို အခြားစိမ်းပြာရောင်သတ္ထုပြားပိုင်ရှင်များက မြင်တွေ့ခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဆုန့်ရွာမှ လူသစ်တစ်ဦးက ထောင်ကျင်ကို စိန်ခေါ်လိုက်ခြင်းပင်။ သူမသည်လည်း မိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အမည်မှာ စုန့်ချင်းဝေး ဟုခေါ်သည်။

“ထောင်ကျင်”

“စုန့်ချင်းဝေး”

မိန်းကလေးနှစ်ဦးသည် လက်နက်ကိုယ်စီ ကိုင်ဆောင်လျက် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်လိုက်ကြသည်။

ထောင်ကျင်မှ စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီးနောက် နှစ်ဦးသား တိုက်ပွဲ စတင်လေတော့သည်။

“ထောင်ကျင်က စိတ်မရှည်ဖြစ်နေပုံပဲ...”

ရွှီနင်သည် သူတို့နှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရင်း သုံးသပ်လိုက်သည်။ “သူမရဲ့ စိတ်အခြေအနေက နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးနေပုံရတယ်”

တိုက်ပွဲကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထောင်ကျင်က ခံစစ်အနေအထားသို့ ရောက်သွားသည်။

ရွှီနင်၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ထောင်ကျင်နှင့် စုန့်ချင်းဝေးတို့၏ ခွန်အားမှာ တူညီလုနီးပါး ရှိပေသည်။

သို့သော် ထောင်ကျင်သည် အတွင်းအားပြည့်ဝအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်ပြီး စုန့်ချင်းဝေးမှာမူ မကြာသေးမီကမှ အဆင့်တက်ထားသူ ဖြစ်သည်။ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ထောင်ကျင်က အသာစီးရထားသူ ဖြစ်သည်။

ထောင်ကျင်သည် ပြိုင်ဘက်ကို အမြန်ဖိအားပေးချင်နေသည်။ သူမသည် ပြိုင်ဘက်ကို အမြန်အနိုင်ယူလိုစိတ် စောနေသကဲ့သို့ မည်သည့်ဟန်ရေးပြမှုမျှ မလုပ်ဘဲ အတင်းဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လေသည်။

သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။

ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သူ စုန့်ချင်းဝေးက ဤအချက်ကို ကောင်းစွာ သတိပြုမိလေသည်။

သူမသည် အသာစီးရရန် အလျင်စလို မလုပ်ဘဲ နောက်ဆုတ်ကာ ထောင်ကျင်၏ တိုက်စစ်များကို ခုခံကာကွယ်နေလိုက်သည်။

ထောင်ကျင်သည် ကြမ်းတမ်းခက်ထန်နေပုံရသော်လည်း ပြိုင်ဘက်က ခုခံလေလေ သူမက ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလေလေ ဖြစ်လာသည်။ မကြာမီ သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုများတွင် အမှားများ ပါလာတော့သည်။

စုန့်ချင်းဝေးသည် ခေါင်းအေးအေးထားနိုင်သူဖြစ်ရာ ထောင်ကျင်၏ အမှားများကို မြင်လိုက်သည်နှင့် တမဟုတ်ချင်း ပြန်လည်တုံ့ပြန် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

အကြိမ်ရေအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ထောင်ကျင်တစ်ယောက် ဖိအားများစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒီအတိုင်းဆိုရင် သူ ရှုံးတော့မှာပဲ...”

ထောင်ချင်းယွမ်သည် သူတို့နှစ်ဦးကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

မျက်မှောင်ကြုတ်ထားပြီး စိုးရိမ်နေပုံရသည်။

ထောင်ကျင်တစ်ယောက် အရေးနိမ့်သွားပြီဆိုလျှင် အခြေအနေကို တည်ငြိမ်စွာ ဖြေရှင်းနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

‘ငါ ရှုံးလို့ မဖြစ်ဘူး’

ထောင်ကျင်၏ စိတ်အခြေအနေမှာ လုံးဝ ဟန်ချက်ပျက်သွားချေပြီ။

သူမ ရှုံးနိမ့်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

‘ငါက ငယ်ငယ်လေးကတည်းက ဂရုစိုက်ခံခဲ့ရတာ... ထောင်ရွာက လူတိုင်းက ငါ့ကို ထောင်ချင်းယွမ်လိုပဲ ဉာဏ်ကြီးရှင်လို့ ပြောခဲ့ကြတာ... အနာဂတ်မှာ ငါက သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် သေချာပေါက် ဖြစ်လာမှာလို့ သူတို့ ပြောခဲ့ကြတာ’

သူမ တိုက်ခိုက်လေလေ၊ အတွေးများက ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လေလေ ဖြစ်နေသည်။ ‘ငါသာ အခု ရှုံးသွားရင် တခြားလူတွေက ငါ့ကို အသုံးမကျဘူးလို့ ထင်ကြတော့မှာ... ငါ့ရဲ့ အရင်က သိုင်းပညာအောင်မြင်မှုတွေက အဖိုးကြောင့် ရခဲ့တာလို့ သူတို့ ပြောကြတော့မှာ...’

‘ငါ ရှုံးလို့ မဖြစ်ဘူး... ငါ့အဖိုးကို အရှက်ကွဲအောင် လုပ်လို့ မဖြစ်ဘူး...’

‘ငါ ရှုံးလို့ မဖြစ်ဘူး’ ဆိုသော အတွေးများက ထောင်ကျင်၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာလည်း စတင်ပျက်စီးလာတော့သည်။

‘သူ ရှုံးတော့မယ်’

ရွှီနင်နှင့် ထောင်ချင်းယွမ်တို့သည် တူညီသောအရာကို တွေးလိုက်မိကြသည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ထောင်ကျင်သည် တိုက်ခိုက်နေရင်း နောက်ထပ်အမှားတစ်ခုကို ပြုလုပ်မိသွားပြန်သည်။

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စုန့်ချင်းဝေး၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီး လက်ထဲမှ တုတ်ဖြင့် ထောင်ကျင်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ထောင်ကျင် နာကျင်သွားပြီး သူမ၏ ဟန်ချက် ပျက်သွားသည်။

စုန့်ချင်းဝေးသည် အခွင့်ကောင်းကို ထပ်မံရယူပြီး တုတ်ထိပ်ဖြင့် ထောင်ကျင်၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ထောင်ကျင်မှာ ကာကွယ်ရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ကွင်းပြင်အပြင်ဘက်သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

ထောင်ရွာဘက်ခြမ်းတွင် တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

ဆုန့်ရွာဘက်ခြမ်း၌မူ အားပေးသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

စုန့်ချင်းဝေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

“အနိုင်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ”

စုန့်ချင်းဝေးသည် လူအုပ်ကြီးထံ မပြန်မီ ထောင်ကျင်ကို ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ငါ ရှုံးသွားပြီ...”

ထောင်ကျင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

သူမသည် စုန့်ချင်းဝေး ရှိရာဘက်သို့ ကြောင်အစွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။

သူမ၏ အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြဲနေပြီး လက်ကောက်ဝတ်နှင့် လက်မောင်းများတွင် ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာများ ရရှိထားသော်လည်း သတိထားမိပုံမရပေ။

“ထောင်ကျင်...”

ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထောင်ချင်းယွမ်က ထောင်ကျင်ကို တွဲကူပေးရန် အလျင်အမြန် သွားလိုက်သည်။

ထောင်ကျင်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းကာ သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထောင်ရွာမှ လူအုပ်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

လူတိုင်းက သူမကို အံ့သြခြင်း၊ စိတ်ပျက်ခြင်းနှင့် လှောင်ပြောင်ခြင်း အရိပ်အယောင်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ထောင်ကျင်သည် ထိုအကြည့်အားလုံးကို ဖတ်မိနေလိုက်သည်။

“ဖယ်စမ်း”

ထောင်ကျင်က ထောင်ချင်းယွမ်၏ လက်ကို ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

သူမသည် လူအုပ်ကြားမှ တိုးထွက်ကာ ကွင်းပြင်မှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ထောင်ကျင်သည် လူအုပ်၏ နောက်ဆုံးတွင်ရှိသော ရွှီနင်၏ ဘေးမှ ဖြတ်လျှောက်သွားသည်။

ရွှီနင်မှာ တစ်ခုခု ပြောချင်သော်လည်း သူမနှင့် သိပ်မရင်းနှီးလှသဖြင့် နှုတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။

“ထောင်ကျင်...”

ထောင်ချင်းယွမ်သည် ထွက်ခွာသွားသော ထောင်ကျင်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေမိသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် သိုင်းပညာ စတင်လေ့ကျင့်စဉ်ကတည်းက ဂရုစိုက်ခံခဲ့ရသူများဖြစ်ပြီး အတူတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။

ထောင်ချင်းယွမ်က သူ့သူငယ်ချင်းအတွက် စိတ်ပူနေသည်။

‘သူမ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး သူများတွေရဲ့ အမြင်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် သိုင်းကျင့်နေတာဆိုတာကို နားလည်နိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ... ဒီအတွေ့အကြုံကနေ ဒါကို သူမ သဘောပေါက်သွားရင် ရှုံးနိမ့်ရတာ တန်ပါတယ်လေ’

ထောင်ချင်းယွမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

စင်မြင့်ထက်၌…

“လူသစ်တချို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုက တော်တော်လေး အားနည်းနေသေးတဲ့ပုံပဲ”

ဝေ့ချန်ချင်းက ထောင်ကျင်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ဝေဖန်သည့်စကား ဆိုသော်လည်း သူ၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။

ချွီးတယိုက “ထောင်ကျင်က ထောင်ရွာက ထောင်ကျင်ရှင်ရဲ့ မြေးမလေ” ဟု ပြောလိုက်သည်။ “သူက ငယ်ငယ်လေးကတည်းက အချစ်ခံခဲ့ရပြီး သက်တောင့်သက်သာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရတာ ဖြစ်မယ်... အခု အခက်အခဲတွေ ကြုံလာရတော့ ရုန်းကန်နေရတာပေါ့... စောစောက သူမ အသာစီးရထားပေမဲ့ စိတ်မငြိမ်တော့ဘဲ ပြန်အနိုင်ယူနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့တာပဲ”

“သူက ထောင်ကျင်ရှင်ရဲ့ မြေးမ ဖြစ်နေတာကိုး... ဒါဆိုရင် သူမက ထောင်ရွာရဲ့ အနာဂတ်လို့ သတ်မှတ်ခံထားရမှာပေါ့...”

ဝေ့ချန်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားပုံဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“မိသားစုဆိုတာက... ဂုဏ်ယူစရာ ဖြစ်သလို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးလည်း ဖြစ်တာပဲ”

ဝေ့ချန်ချင်း ခံစားချက်ပါပါ ပြောလိုက်လေသည်။

…

နောက်ထပ် တစ်နာရီခန့် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် စစ်ဆေးအကဲဖြတ်မှုမှာ ပြီးဆုံးသွားလေပြီ။

ထောင်ရွာဘက်တွင် ရွှီနင်နှင့် ထောင်ချင်းယွမ်တို့ အဝါရောင်သတ္ထုပြားများ ရရှိခဲ့ကြသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရလျှင် အပြောင်းအလဲ သိပ်မရှိလှပေ။

လူတိုင်းမှာ သတ္ထုပြားအရောင်အသစ်များ ရရှိပြီးနောက် လူစုခွဲကြတော့သည်။

အဆင့်တိုးသွားသူများက တက်ကြွပျော်ရွှင်နေကြပြီး အဆင့်ကျသွားသူများမှာမူ ထောင်ကျင်ကဲ့သို့ပင် ကွင်းပြင်မှ ထွက်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

“ရွှီနင်... ဒီကို လာခဲ့”

လူတိုင်း ပြန်ရန် ပြင်နေကြစဉ် ချွီးတယိုက ရွှီနင်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ကွင်းပြင်ရှိ လူတိုင်းက ရွှီနင်ကို အားကျသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တပ်မှူးချွီးသည် ရွှီနင်အပေါ် လေးစားမှုနှင့် ဂရုစိုက်မှုရှိကြောင်း သိသာနေသည်။

“သခင်ကြီးဝေ့နဲ့ ခေါင်းဆောင်ချွီး”

ရွှီနင်သည် ဝေ့ချန်ချင်းနှင့် ချွီးတယိုတို့ရှေ့တွင် ရောက်နေသည်။

“ရွှီနင်... သုံးလအတွင်း နယ်ပယ်နှစ်ဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်အောင် ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ”

ချွီးတယို၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ကောင်းမွန်နေပုံရသည်။ “မင်း ကင်းစခန်းမှာ တချိန်လုံး သိုင်းပဲ ကျင့်နေတာလား”

ချွီးတယိုက စနောက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် တာဝန်တွေကို သေချာထမ်းဆောင်ပါတယ်... ဒီရက်ပိုင်း ကံကောင်းပြီး အဆင့်တက်သွားတာပါ”

ရွှီနင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ရွှီနင်... မင်းက တော်တော် ပါရမီပါတာပဲ”

ဒီတစ်ကြိမ် စကားပြောသူမှာ ဝေ့ချန်ချင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ခန်းယွင်ခရိုင်တွင် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော်လည်း အနေအထိုင် ရင်းနှီးဖော်ရွေသူ ဖြစ်သည်။

“ငါ ယွင်ယင်းမြို့မှာ ထူးချွန်တဲ့ လူငယ်တွေကို အများကြီး တွေ့ဖူးတယ်... မင်းက သူတို့နဲ့ သိပ်မကွာလှဘူး”

ဝေ့ချန်ချင်းက ဆက်ပြောသည်။ “မင်းရဲ့ ပါရမီကို တန်ဖိုးထားပြီး လက်ရှိအခြေအနေကို ထိန်းထားနိုင်ဖို့ ငါမျှော်လင့်ပါတယ်... မင်းသာ ဒီအတိုင်း ဆက်တိုးတက်နေရင် ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းမှာ မင်းအတွက် နေရာတစ်နေရာ ရှိတယ်”

ဝေ့ချန်ချင်းက သူ့ကို ထိုသို့သော ကတိမျိုး ပေးလိမ့်မည်ဟု ရွှီနင် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

“ယွင်ယင်းမြို့... ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်း... အဲဒါက ဖေးယွင်ပြည်နယ်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သိုင်းပညာ မြင့်မြတ်နယ်မြေပဲ”

ဝေ့ချန်ချင်းက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ရွှီနင်၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ “ဒါနဲ့... အခု မင်းက ချီနယ်ပယ်ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ မေပယ်လမ်းကြားမှာ တပ်ခွဲမှူးရာထူးအတွက် အရည်အချင်း ပြည့်မီသွားပြီပဲ...”

“တပ်မှူးချွီး... အခုက လကုန်ခါနီးပြီဆိုတော့ ရွှီနင်ကို တပ်ခွဲမှူးအဖြစ် တရားဝင် ခန့်အပ်လိုက်ပြီး ဒီလအတွက် ဆုကြေးပါ ပေးလိုက်ပါ”

ဝေ့ချန်ချင်းက ချွီးတယိုကို ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်ကြီး”

“ဒီလအတွက် ဆုကြေး ဟုတ်လား”

ရွှီနင် နားမလည် ဖြစ်သွားသည်။

ဒါသည် တပ်ခွဲမှူးတစ်ယောက် ဖြစ်လာခြင်း၏ အကျိုးခံစားခွင့်တွေထဲမှ တစ်ခုဆိုတာ ထင်ရှားနေသည်။