အပိုင်း (၅၅)

ဇွန်လအစောပိုင်းတွင် အမျိုးသားကာကွယ်ရေးအကယ်ဒမီသည် CET 4-6 စာမေးပွဲများအတွက် ပြင်ဆင်ခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်ရန် စစ်သားသစ်များကို ဆယ်ရက်ကျော် နားခွင့်ပေးခဲ့သည်။

သူတို့သည် နေ့စဉ် ကိုယ်ကာယလေ့ကျင့်မှုတွင် အချိန်များစွာ ကုန်ဆုံးခဲ့သော်လည်း အကယ်ဒမီတွင် ၎င်းတို့၏ ယဉ်ကျေးမှု သင်ရိုးညွှန်းတမ်း လေ့လာမှုအတွက် တင်းကျပ်သည့် လိုအပ်ချက်များပင် ရှိသေးသည်။

သူတို့ရဲ့ တိုက်ရိုက်သင်ကြားရေးမှူးက နောက်ဆုံး ရာဇသံ ထုတ်ခဲ့သည်။

ပထမနှစ်တွင် CET 4 ကို ဖြေဆိုရမည်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယနှစ်တွင် CET 4 ကို ဖြေဆိုရမည်ဖြစ်ကာ CET 6 ကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရမည်ပြီး တတိယနှစ်တွင် CET 6 ဖြေဆိုရမည်ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းက ကိုယ့်စစ်တပ်ကို အမိန့်ထုတ်သည်။ ရှုံးနိမ့်မှုအတွက် ဆုလာဘ်များနှင့် ပျက်ကွက်မှုအတွက် ကြီးလေးသော ပြစ်ဒဏ်များ ရှိသည်။

ရှုချောင်းယန်က စီနီယာတွေကို ဒီအကြောင်းကို မေးသည်။ အကယ်၍ ဒုတိယနှစ် ကျောင်းသားများသည် ယခုနှစ် ဇွန်လတွင် CET 4 ကို မအောင်မြင်သေးပါက၊ ၎င်းတို့ ရင်ဆိုင်နေရသော ကိုယ်ထိလက်ရောက် ပြစ်ဒဏ်သည် ၎င်းတို့၏ သက်တမ်းထက်ဝက်ခန့် ကြာမြင့်နိုင်သည်။

ဇွန်လအစောပိုင်းတွင် အကယ်ဒမီစစ်သားများသည် စာကြည့်တိုက်ရှိ ကိုယ်တိုင်လေ့လာရေး အခန်းများ၌ ဝိုင်းအုံနေသော အရူးများကဲ့သို့ပင်။

ဒါတွေအားလုံး မဟုတ်ဘူး။ ကျင်းရှီသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတစ်လျှောက် လမ်းလျှောက်လာသည်နှင့်အမျှ စီနီယာများသည် ဘားတန်းများပေါ်တွင် အဆွဲအတင်များလုပ်ရင်း New Oriental ဝေါဟာရစာအုပ်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေသည်ကိုလည်း သူမ တွေ့ခဲ့ရသည်။

စစ်သည်တွေကို မကြောက်ပါနဲ့၊ သူတို့ရဲ့ လုံ့လဝီရိယနဲ့ သင်ယူလိုစိတ်တွေကို မကြောက်ပါနဲ့။

ဒါက ကျင်းရှီကို ပိုလို့တောင် အသုံးမကျသလို ခံစားလာရစေသည်။

သူမအစ်ကို ရှန်ဖျင်ချွမ်ဟာ ပထမနှစ်တုန်းက ပထမစာသင်နှစ်ဝက်မှာ CET 4 နဲ့ ဒုတိယစာသင်နှစ်ဝက်မှာ CET 6 ကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီး နှစ်ကြိမ်စလုံးမှာ 570 ကျော်ရခဲ့သည်။ သူသည် ယခုအခါ ဘွဲ့လွန်လေ့လာမှုအတွက် အင်္ဂလိပ်စာ စာမေးပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေချိန်၌ သူမသည် CET 4 ကို ကြိုးစားရန် လမ်းတစ်လျှောက် ရုန်းကန်နေရဆဲဖြစ်သည်။

ကျင်းရှီသည် သူမ၏ ဝေါဟာရ စာအုပ်ထူထူများကို ပွေ့ဖက်ကာ နားထောင်ပြီး ဖတ်ရှုနားလည်နိုင်စေရန် စာကြည့်တိုက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ ပေါ်ရန် စာတိုပေးပို့လိုက်သော လမ်းညွှန်ချက်များကို ကြည့်ပြီး စာကြည့်တိုက် ၅ လွှာတွင် ကိုယ်ပိုင်စာကြည့်ခန်းကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

တံခါးပေါက် အဟလေးက လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ စာကြည့်ခန်းတစ်ခုလုံး စစ်တက္ကသိုလ်က ကောင်လေးတွေနဲ့ ပြည့်နေသည်။ အချို့က စာကျက်ရန် အာရုံစိုက်ကြပြီး အချို့မှာ စားပွဲများပေါ်တွင် မှောက်လျက် လဲကျကာ အိပ်မောကျနေပြီး အချို့မှာ ဝေါဟာရစာအုပ်များကို ကိုင်ဆောင်ရင်း အတန်းထဲတွင် လက်တစ်ဖက်တည်း လေ့ကျင့်မှုများပင် ပြုလုပ်နေကြသည်။

ကျင်းရှီသည် ထူးဆန်းသော ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို ဝင်ရောက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ပေါ်ရန်ကို စာတိုပေးပို့ရန် ဖုန်းကိုမထုတ်မီ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

"စီနီယာ၊ ကျွန်မ ရောက်ပြီ"

နှစ်မိနစ်လောက်ကြာတော့ ပေါ်ရန်က စာကြည့်ခန်းကနေ ထွက်လာပြီး သူမကို အထဲကို ခေါ်သွားလိုက်သည်။

ကောင်မလေးတစ်ယောက် ဝင်လာတာကိုမြင်တော့ ယောက်ျားလေးတွေက သူတို့ရဲ့စာအုပ်တွေကို တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်းချလိုက်ပြီး ကျင်းရှီကို ကြည့်ကြသည်။

ကျင်းရှီသည် အနည်းငယ် ရှက်သွားပြီး သူတို့ကို ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြကာ မျက်နှာနီမြန်းသွားသည်။

ပေါ်ရန်သည် ကောင်မလေးကို သူ့ထိုင်ခုံဆီသို့ ခေါ်ဆောင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ယောက်ျားလေးများ မပေါက်ကွဲမီ စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှသာ လေထုသည် ငြိမ်သက်နေသည်…

"အိုး!"

"ပေါ်က ရည်းစားရှိတာလား"

"ဒီကောင်မလေးက သေးသေးလေးပဲ၊ မင်း သူ့ကို ထိန်းနိုင်ပါ့မလား"

"သားရဲ အရမ်းကြီးမနေပါနဲ့ ဟုတ်ပြီလား?"

"သူမက အသက်ပြည့်ပြီလား။ အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ၊ ဘယ်မေဂျာလဲ၊ မင်းနဲ့ပေါ်က ဘယ်တုန်းက တွဲနေတာလဲ"

"အသက် ၁၈ နှစ်၊ စာပေအနုပညာ ပထမနှစ်..."

ကျင်းရှီသည် သူတို့၏ မေးခွန်းများကို စိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖြေခဲ့ပြီး အလွန်လိမ္မာရေးခြားရှိပုံပေါ်သည်။

ယောက်ျားလေးတွေက ပေါ်က ချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ ညီမလေးကို သူ့ရည်းစားဖြစ်ဖို့အတွက် ဘယ်က လုယူလာတာလဲလို့ ကောင်လေးတွေက အော်ကြသည်။

ပေါ်ရန်သည် သူမဘေးတွင်ထိုင်ကာ လူတိုင်းကို စိုက်ကြည့်ကာ "ဒါက ဘာလဲ၊ ငါတို့ စာရွက်တွေကို စစ်ကြည့်ပါလား။ မင်းတို့ ကိစ္စသာဂရုစိုက်ပါ"

နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ဟာ စည်းကမ်းရှိတဲ့ စစ်သားတွေပါ။ နောက်ပြောင်ပြီးနောက် သူတို့က နောက်တန်းတွင် “ကြင်စဦးဇနီးမောင်နှံ” များအတွက် နေရာချန်ထားခဲ့ကာ ကူညီကြသည်။

ပေါ်ရန်၏ ကာမိုဂျာကင်အင်္ကျီကို ကုလားထိုင်ပေါ်မှ နောက်သို့ ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ကျင်းရှီသည် သူ့နေရာတွင် ထိုင်နေပြီး အကာအကွယ်နှင့် လုံခြုံသည်ဟု ခံစားရကာ နှစ်သိမ့်မှုပေးသည့် ခံစားချက်ကို ခံစားရသည်။

ပေါ်ရန်သည် အနက်ရောင်ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ နို့ပူပူနှင့် ပေါင်မုန့်လိပ်တစ်ထုပ်ကို ထုတ်ကာ သူမဘေးတွင် ထားလိုက်သည်။

ကျင်းရှီက သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "ကျွန်မ မနက်စာ မစားဘူးဆိုတာ ရှင်ဘယ်လိုသိလဲ"

"မင်း နောက်ကျမှ အိပ်ပြီး ဒီကို နောက်ကျမှ လာခဲ့တာ၊ ကန်တင်းက မနက်စာ မကျွေးတော့ဘူး"

"အိုး မှန်တယ်" သူမက ရှက်ရွံ့စွာ လျှာထုတ်မိသည်။

ပေါ်ရန်သည် သူမအတွက် နို့ဘူးထဲသို့ ပိုက်ကိုထည့်ကာ "အများကြီးမစားနဲ့၊ နေ့လယ်စာက မကြာခင်စားရတော့မယ်" လို့ သတိပေးလိုက်သည်။

နို့က အရမ်းနွေးနေတုန်း ဖြစ်သည်။

ပေါ်ရန်က သူမ ငုံ့ပြီး နည်းနည်းချင်းစီ သောက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတော့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးတစ်ကောင်ကို မွေးမြူလိုက်သလိုမျိုး ပြီးမြောက်အောင်မြင်သွားတဲ့ ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမကို ဒီလိုမျိုး တစ်သက်လုံး ပြုစုစောင့်ရှောက် စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်ရင်... အဲဒါက ပျော်ရွှင်မှုပါပဲ။

မုန့်ထုပ်ထဲမှာ ပေါင်မုန့်လိပ် ခုနစ်ခု၊ ရှစ်ခုလောက်ရှိသည်။ ကျင်းရှီက မုန့်ထုပ်ကိုဖွင့်ပြီး ပထမတစ်ပိုင်းကို ပေါ်ရန်ရဲ့ပါးစပ်ဆီ ယူလာကာ "စီနီယာ၊ အရင်စားပါ"

"စီနီယာက မနက်စာစားပြီးပြီ၊ ဒါတွေအားလုံးက မင်းအတွက်ပဲ"

"ဒါဆို စီနီယာ အရင်စားသင့်သေးတယ်"

ကျင်းရှီက သူ့ကို ပထမအကိုက်ကျွေးဖို့ တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ သူမ မျက်လုံးထဲမှာတော့ ပထမက အမြဲတမ်း အကောင်းဆုံးပဲ။ အရင်တုန်းကတော့ ရှန်ဖျင်ချွမ်နဲ့ အိမ်မှာနေပြီး ညစာစားပွဲမှာ စားဖိုမှူးတွေ ဘယ်လောက်ပဲလုပ်လုပ် ပထမဆုံး ကြက်ခြေထောက်အတွက် တိုက်ကြပေမယ့် ပထမအကြိမ်ကျွေးတာနဲ့ ယှဉ်လို့မရပါဘူး။

ယခုတွင် ရှန်ဖျန်ချွမ် အပါအဝင် အခြားမည်သူမဆို ချစ်ခင်ရင်းနှီးမှုဖြင့် သူမတွင် ချစ်သူတစ်ယောက်ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့် သူသည် သူမကို အချစ်ဆုံးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျင်းရှီသည် သူမခံစားရသမျှအရာအားလုံးကို သူ့အား ပေးချင်သည်။

ကျင်းရှီ စိတ်ထဲက အတွေးကို ပေါ်ရန် မသိဘူး။ သူက သူမလက်ထဲက ပေါင်မုန့်လိပ်လေးကို ယူလိုက်သည်။

သုံးလေးကိုက် မျိုချသင့်သည့် မုန့်လိပ်သည် သူ့ပါးစပ်ထဲမှာ တစ်ကြိမ်တည်း ကိုက်လိုက်သည်။ ဝါးစားစဉ် ကစီဓာတ်ကြွယ်ဝပြီး ဂျုံရနံ့က လုံးဝ ခွန်အားပြည့်စေကာ စိတ်ကို လန်းဆန်းစေသည်။

မနက်စာစားပြီးတာနဲ့ သူတို့ နှစ်ယောက် အင်္ဂလိပ်စာကို ပြန်သုံးသပ်သည်။

Self- study room က အရမ်းတိတ်ဆိတ်နေသည်။ စာရေးသံကို လူတိုင်းကြားရပြီး အခြားသူများကို မနှောင့်ယှက်စေရန် ဂရုစိုက်ကာ တိုးတိုးလေးပြောကာ လမ်းလျှောက်လာကြသည်။

အခြားကောလိပ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အမျိုးသားကာကွယ်ရေးကောလိပ်၏ ယောက်ျားလေးများသည် သီးသန့်တွင် အရိုင်းဆန်ဆုံး ဖြစ်သော်လည်း အခြေအနေများကို လုံးဝခွဲခြားထားသည်။ သူတို့၏ အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ စည်းကမ်းသည် အခြားသူများထက် ခိုင်မာပြီး ချုပ်တည်းမှုကိုလည်း ကောင်းစွာသိသည်။

ကျင်းရှီသည် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ပေါ်ရန်၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းထိပ်များက ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသော six-level ဝေါဟာရစာအုပ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ စာမျက်နှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လှန်ကြည့်နေသည်။

နေရောင်သည် ပြတင်းပေါက်ဘောင်သို့ စောင်းကျသွားပြီး သူ၏ လက်ရာမြောက်သော အသွင်အပြင်များကို လင်းလက်တောက်ပစေသည်။ နီညိုဖျော့ဖျော့မျက်လုံးများနှင့် ကြက်သွေးရောင် နှုတ်ခမ်းများသည် ပြတ်သားစွာ ခြားနားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

စာဖတ်သောအခါတွင် သူသည် အလွန်အာရုံစူးစိုက်ပြီး စာမျက်နှာများ၏ အကြောင်းအရာများကို တစ်ရွက်ပြီး တစ်ရွက် လှန်လျောနေသည်။ ကျင်းရှီ သတိထားမိသည်မှာ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းတွင် သူသည် စာမျက်နှာအနည်းငယ်ကို လှန်ကြည့်ပြီးပြီ။

အရာအားလုံးကို မှတ်မိနိုင်သလို၊ ဒါက ဘယ်လို ဝေါဟာရသင်ယူမှုစက်မျိုးလဲ။

ပေါ်ရန်၏ မှတ်ဉာဏ်သည် လူမဆန်စွာ ကောင်းမွန်သည်ဟု ရှုချောင်းယန်ဆီက ကျင်းရှီ ကြားဖူးသည်။ သူသည် အများသူငှာ သင်တန်းများအားလုံးအတွက် အတန်းထဲတွင် အကောင်းဆုံး အမှတ်များ ရနိုင်သည်။ ဤစွမ်းရည်ရှိသူတစ်ဦးသည် six-level စာမေးပွဲကို မအောင်မြင်သေးတာက အနည်းငယ် မယုံနိုင်စရာဖြစ်ပုံရသည်။

ကျင်းရှီ - "ရှင်ကော six-level စာမေးပွဲ ဖြေမှလား။"

"အွန်း"

"ရှင်က အရမ်း ထက်မြက်တာဆိုတော့ စီနီယာက ဂျူနီယာအရွယ်က six-level ကို အောင်မြင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။"

ပေါ်ရန်သည် စူးရှသော အပြုံးဖြင့် သူမကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒုတိယအကြိမ် ကြိုးစားတာလေ။ အရင်အကြိမ်မှာ 599 ရခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ခေါက်မှာ 600 ရည်ရွယ်ထားတယ်။ ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာမှာ အကြံဥာဏ်တွေ ရှိသေးလား"

ကျင်းရှီ - ......

ရှင်နဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်နေတယ်လို့ မခံစားရဘူး။

မိနစ်လေးဆယ်ခန့်အကြာတွင် ပေါ်ရန်သည် ဝေါဟာရစာအုပ်၏ တစ်ဝက်ကို လှမ်းကြည့်ပြီးပြီပင်။ ထို့နောက် သူသည် ရှည်လျားစွာ သမ်းဝေကာ လက် ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး အဆစ်များ ချိုးလိုက်သည်။

ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အမြဲတမ်း ပျော့ပျောင်းနေသည်။

ကျင်းရှီသည် စားပွဲပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး အင်္ဂလိပ်စာဖတ်ခြင်း လေ့ကျင့်ခန်းကို ဂရုတစိုက်နှင့် စူးစူးစိုက်စိုက် လုပ်ဆောင်ကာ လုံးလုံးလျားလျား အာရုံစိုက်နေသော်လည်း အလွန်ရုန်းကန်နေရသည်။

သူမသည် ပျော့ပျောင်းသော တီရှပ်အဖြူကို လည်ဟိုက် ၀တ်ဆင်ထားပြီး ပစ္စည်းသည် အလွန်နူးညံ့သော်လည်း အလွန်ပါးလွှာကာ အောက်ခံအသားအရည်ကို ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လွင်စေသည်။ အရောင်က ရောင်ပြန်ဟပ်နေသောကြောင့် သူမသည် အတွင်း အကာအကွယ်အတွက် အင်္ကျီအဖြူကို ၀တ်ဆင်ထားသည်။

ပေါ်ရန်၏ အကြည့်သည် သူမ၏ အင်္ကျီလက်များဆီသို့ ရွေ့သွားသည်။

သူ့ထောင့်ကနေ အင်္ကျီလက်တိုကိုဖြတ်၍ အတွင်းထဲက ရှုခင်းတွေကို မြင်နိုင်သည်။

သူမ၏ ရင်သားများသည် လုံးဝန်းသော အကွေးအကောက်ဖြင့်ရှိနေပြီး အင်္ကျီက အဲဒါကို သိ‌သာစေ၍ တောင်ကုန်းလေးများကဲ့သို့ပင်။

ပေါ်ရန်၏ အာဒမ်ပန်းသီးသည် ခြောက်သွေ့ကာ အလွန်ယားယံနေပြီး စိတ်မရှည်စွာ မျိုချလိုက်၍ လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူဟာ အပြစ်ကင်းတဲ့ ဆယ်ကျော်သက် မဟုတ်ပါဘူး။ အထက်တန်းကျောင်းတုန်းက သူ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အရွယ်ရောက်ပြီးတဲ့ ဗီဒီယိုတွေကို ကြည့်ဖူးပေမယ့် ရင်သပ်ရှုမောနဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အမျိုးသမီးတွေတောင် သူ့ဆီက တုံ့ပြန်မှုလေးတွေ ထွက်လာစေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခု သူ့ရှေ့က မိန်းကလေးသည် နွေဦးရာသီတွင် မက်မွန်ပွင့်ကဲ့သို့ စားပွဲပေါ်၌ သိမ်မွေ့စွာ လှဲလျောင်းနေကာ တခဏမျှပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပေါ်ရန်သည် ချက်ချင်း အဝေးကို ကြည့်လိုက်သည်၊ မဟုတ်ပါက ပြဿနာတက်သွားနိုင်သည်။

"စီနီယာ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီဝါကျရှည်ကြီးကို ကြည့်ပေးပါ"

ကျင်းရှီသည် ဖတ်စာအုပ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး သူမကိုယ်တိုင် နီးကပ်စွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူမသည် သူ့ရဲ့စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော အတွေးများကို လုံးဝ သတိမမူမိပေ။

ပေါ်ရန်သည် ဝါကျကိုကြည့်ကာ အချက်အလက်များကို ဘောပင်ဖြင့် မျဉ်းသားပြီး နမူနာအဖြေထက် ပိုပြီးအသေးစိတ် ရှင်းပြခဲ့သည်။

ကျင်းရှီက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကျွန်မ နားလည်ပြီ"

ပေါ်ရန်သည် သူ့နံဘေးသို့ ချဉ်းကပ်ကာ သူမနှင့် ပို၍ နီးကပ်စွာ ထိုင်နေသည်။

ကျင်းရှီသည် ထိုသို့သော ရင်းနှီးမှုနှင့်အတူ မည်သည့်အရာမှလွဲချော်သွားသည်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။ သူမ နောက်ပြန်လှည့်ကာ ပြုံးပြပြီးနောက် စာကြောင်းရှည်များကို ဆက်ကြည့်ရင်း အကြမ်းစာရွက်ကို ကိုင်ကာ သူ့လက်မောင်းကို အရှက်မဲ့စွာ မှီလိုက်သည်။

သူမ သတိလက်လွတ်ဖြစ်နေချိန် ပေါ်ရန်၏ လက်သည် သူမကို အသာအယာ ဆုပ်ကိုင်၍ တစ်ချိန်ချိန်၌ သူမ၏ ခါးပေါ်တွင် ရှိနေသည်ကို ရုတ်တရက် ရိပ်မိသွားသည်။

သူ့လက်ဖဝါးက ပူလောင်နေသည်။ သူမရဲ့ ပါးလွှာတဲ့အဝတ်အစားတွေက တစ်ဆင့် သူမရဲ့ ထိခိုက်လွယ်တဲ့အသားအရည်ဆီကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

နွေဦး၏ မွန်းကြပ်တဲ့ ခံစားချက်သည် ပေါ်ရန်၏ ထိတွေ့မှုနှင့်အတူ သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်လာသည်။

ကျင်းရှီ၏ နှလုံးခုန်သံသည် မသိလိုက်ဘဲ မြန်လာပြီး နားရွက်များ နီတက်သွားသည်။

'ဒါက ပုံမှန်ပဲ၊ ' ကျင်းရှီက သူ့ကိုယ်သူ ပြောခဲ့သည်။ သူမ အခုချိန်းတွေ့နေပြီ။ သူမသည် သူမပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမျိုးသားများ၏ ထိတွေ့မှုကို ခွင့်ပြုခဲ့သည်။

သူမ သတိမထားမိဟန်ဆောင်ကာ လေ့ကျင့်ခန်းများကို ဆက်ကြည့်ခဲ့သည်။

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ လှည့်ပတ်နေတဲ့ လက်တစ်စုံက ချုပ်ရိုးတွေကနေတစ်ဆင့် သူမရဲ့အဝတ်တွေထဲကို စိမ့်ဝင်သွားပြီး သူ့လက်ဖဝါးရဲ့ နူးညံ့တဲ့အသားအရည်ကို ပွတ်တိုက်ရင်း ကြမ်းတမ်းလာသည်။

ကျင်းရှီ၏ ကျောရိုးပေါ်သို့ တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ပြေးဆင်းလာသည်။ သူမ ကြောက်နေသော်လည်း ပီတိဖြစ်မိသည်။

ဒါက စာကြည့်ခန်းပင်။

ကျင်းရှီသည် ပေါ်ရန်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ "မလုပ်နဲ့….ဒါကိုမလုပ်နဲ့"

သူမ၏ အသံသည် ပျော့ပျောင်း၍ အားနည်းနေသည်။

ပေါ်ရန်က ဆက်မလုပ်ပါပေ။ သူသည် သူမ၏ ရှပ်အင်္ကျီကို အောက်သို့ ဆွဲကာ သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဖြစ်စေသည်။

ကျင်းရှီက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူက သူမနားကို တိုးကပ်လာပြီး "ရှီရှီ၊ ကိုယ်သေတော့မယ်" လို့ ပြောသည်။

ကျင်းရှီက သူ့ကို ပြန်ကြည့်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် စူးရှသော အရသာတစ်မျိုး ရှိနေသည်။ "ကောင်မလေး၊ မင်း ငါ့ကိုသတ်နေတာပဲ"

သူမသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးပြီး အပြစ်ကင်းသည်ဟု ခံစားရသည်။

မကောင်းတာလုပ်တဲ့သူက သူပဲဆိုတာ ရှင်းနေပေမယ့် အဲဒီအစား သူက သူမကို အပြစ်တင်သည်။

ပေါ်ရန်သည် ပျင်းရိစွာ သူမဘေးက ရွှေ့သွားပြီး စားပွဲပေါ် မှောက်ကာ "မေ့လိုက်ပါ၊ ကိုယ်နဲ့ဝေးဝေးနေပါ။ ကိုယ့်ကို မထိနဲ့တော့" လို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ကျင်းရှီ - .....

f*ck ငါ ဘာကို ထိလိုက်လို့လဲ!

.....

ဇွန်လလယ်တွင် four-level နှင့် six-level စာမေးပွဲများ သတ်မှတ်ချိန် ရောက်လာသည်။

နံနက် CET-4၊ နေ့လည် CET-6။ လူတိုင်း၏ သေဆုံးချိန်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။

နံနက်ခင်းတွင် ပေါ်ရန်သည် ကျင်းရှီကို စာမေးပွဲခန်းသို့ လိုက်ပို့သည်။ ကျင်းရှီသည် ပေါ်ရန်၏ လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး လွှတ်ရန် တွန့်ဆုတ်နေ၏။

သူသည် အဖြူရောင်ရှပ်အင်္ကျီကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး ကော်လာကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကြယ်သီးမပါသော လည်ပင်းဖြင့် ဖြူစင်သော အသားအရည်ကို ပေါ်လွင်စေသည်။ ရှည်လျားသော နှာတံပေါ်တွင် တင်ထားသော ဖက်ရှင်ကျကျ မျက်မှန်တစ်စုံသည် နေ့ခင်း six-level စာမေးပွဲအတွက် သူ့ကိုယ်သူ မျက်မှန်တပ်ထားသည့် ထူးချွန်ကျောင်းသားအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။

သူ့ယူနီဖောင်းမပါဘဲ စီနီယာ ပေါ်ရန်သည် လိမ္မာပါးနပ်ပြီး မိုက်သော လေထဲတွင် ရှိနေသည်။

ကျင်းရှီက စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ "ဒီစာသင်နှစ်မှာ ကျွန်မ four-level ကို မကျော်နိုင်ခဲ့ရင် အန်ကယ်ရှန်က ကျွန်မက သူ့ရှန်မိသားစုရဲ့ သမီးဖြစ်ရတာ မထိုက်တန်ဘူးလို့ သေချာပေါက် ထင်လိမ့်မယ်။ သူ ကျွန်မကို ကန်ထုတ်ရင် ပေါ်ရန် ကျွန်မ ဘာလုပ်ရမလဲ"

ပေါ်ရန်သည် သူ့နှာခေါင်းတံတားပေါ်မှ မျက်မှန်ကို ချိန်ညှိကာ ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် "ပေါ်မိသားစုရဲ့ တံခါးတွေ အမြဲရှိနေမယ်…"

ကျင်းရှီက သူ့ကို မျှော်လင့်ချက်အပြည့်နဲ့ ကြည့်နေပေမယ့် သူက လှည့်ပြီး အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "four-level စာမေးပွဲ မအောင်တဲ့သူတွေအတွက် ငါ့မိသားစုရဲ့ တံခါးတွေကို ဘယ်တော့မှ ဖွင့်မှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ သတ္တိကို ဖြည့်ပြီး အဲ့ကိုဝင်သွားလိုက်။ ပေါ်ရန်ရဲ့မိန်းမက ဘယ်တော့မှ အရှုံးမပေးဘူး။"

ကျင်းရှီက သူ့ကို ကန်ဖို့ ခြေထောက် မြှောက်လိုက်သည်။ ပေါ်ရန်သည် လိမ္မော်ရောင်စာအုပ်အိတ်ကို ပခုံးပေါ်တင်ကာ သူမကို အကြည်ဘောအိတ်ကို ပေးကာ ရယ်မောရင်း ရှောင်တိမ်းကာ " စိတ်မဆိုးပါနဲ့။ အဓိကစကားလုံးတွေကို အာရုံစိုက် နားထောင်။ တကယ်နားမလည်ရင် ကြုံသလို မှန်းဆကြည့်လိုက်။ စီနီယာက မင်းကို ယုံကြည်တယ်။ ရမှတ် 426 မှတ်က ပြဿနာ မဖြစ်သင့်ဘူး"

"......"

426 ကျွန်မက ရှင့်ရဲ့ရည်းစားဟုတ်ရဲ့လား?

"ကောင်းပြီ၊ မြန်မြန်လုပ်၊ သိပ်ဖိအားတွေ မပေးနဲ့"

အကြည်ဘောပင်အိတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ကျင်းရှီသည် စာသင်ခန်းသို့သွားကာ သူမ၏ ထိုင်ခုံကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ စာမေးပွဲပြီး‌ပြီးနောက် ပေါ်ရန်က သူမကို လာကြိုသည့်တိုင်အောင် သူက သူမလုံခြုံစေရန် အိတ်ထဲတွင် သူမဖုန်းကို ထားထားသည်။

ထိုနေ့နံနက်တွင် ပေါ်ရန်သည် သေနတ်ပစ်ကွင်း၌ နှစ်နာရီကျော်ကြာ သေနတ်ပစ်လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး စာမေးပွဲပြီးခါနီးတွင် ဒုတိယသင်ကြားရေး အဆောက်အဦသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ကျင်းရှီရဲ့ စာမေးပွဲခန်းနားက စင်္ကြံမှာ ပေါ်ရန်က ရှန်ဖျင်ချွမ်ကို မြင်လိုက်တာနဲ့ ထောင့်ကို ကပ်လိုက်သည်။

ရှန်ဖျင်ချွမ်လည်း သူ့ညီမကို လာခေါ်ဖို့ ဒီကို ရောက်လာသည်။ သူသည် စာသင်ခန်းအပြင်ဘက်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လက်များကို ပွတ်သပ်ရပ်နေပြီး သူမ ထွက်လာတာကို စောင့်နေသည်။

ပေါ်ရန် ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားသော်လည်း ရှန်ဖျင်ချွမ်က သူ့ကို သတိပြုမိနေပြီဖြစ်သည်။ "ဟေ့ ပေါ်ရန်!"

ပေါ်ရန်သည် မရိုးသားသောအပြုံးဖြင့် ပြန်လှည့်လာသည်။ "အစ်ကိုရှန်၊ တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ။"

ရှန်ဖျင်ချွမ်က "မင်းဒီမှာဘာလာလုပ်နေတာလဲ" လို့ အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

ပေါ်ရန်သည် စိတ်အေးအေးထားကာ ရင်ဘတ်ကို ဖိလိုက်သည်။ "လမ်းလျှောက်နေတာ"

"ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ စာသင်ဆောင်ကို လမ်းလျှောက်နေတာလား"

"ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ ငါ လမ်းလျှောက်နေတဲ့ မင်းကိစ္စလား"

ရှန်ဖျင်ချွမ်က သူ့ကို မယုံပေ။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တော့ ပေါ်ရန်၏ ပခုံးပေါ်တွင် ရင်းနှီးသော MCM ကျောပိုးအိတ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ထူးဆန်းတယ် ငါ့ညီမလေးရဲ့အိတ်ကို မင်း ဘာလို့သယ်လာတာလဲ"

သူဆက်သရုပ်ဆောင်နေရင်း ပေါ်ရန်၏ အမူအရာမှာ မပြောင်းလဲဘဲ "ထူးထူးဆန်းဆန်း၊ ငါက ညီမလေးရှီ‌ရဲ့အိတ်ကို ဘာလို့သယ်လာရမှာလဲ"

ရှန်ဖျင်ချွမ်၏ မျက်ခုံးပင့်သွားသည်။ "ပေါ်ရန်၊ မင်း ငါ့ညီမ CET-4 စာမေးပွဲဖြေတာ စောင့်ဖို့ ဒီကိုလာတာလား"

မင်းသားကြီး ပေါ်ရန်က ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်လိုက်ပြီး "လိမ္မာပြီး ဉာဏ်ကောင်းတဲ့၊ စိတ်ကူးယဥ်ဆန်ပြီး သန်မာတဲ့ သခင်လေးရှန်ရဲ့ ညီမက CET-4 မအောင်သေးဘူးလား။ ဘယ်လောက်ထူးဆန်းသလဲ။"

ရှန်ဖျင်ချွမ်သည် သူ့၏ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုသံကို မျက်လွှာလေးတစ်ချက် ခတ်လိုက်သော်လည်း ကြားရတာ ပိုကောင်းလာသည်။

"သူမက မင်းထင်သလောက် ဉာဏ်မမီပါဘူး၊ ရှုပ်ပွနေတဲ့ အရူးမလေးပဲ၊ ဒီတစ်ခါ ထပ်ကျရင် ငါ သူ့ကို ကြိုးချည် ရိုက်နှက်မယ်"

ပေါ်ရန်က အော်လိုက်သည်။ " မင်းလုပ်ရဲလား….."

ရှန်ဖျင်ချွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် စူးရှအေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်လာသည်။

ပေါ်ရန်က ချက်ချင်းဆိုသလို သူ့အသံကိုပြောင်းပြီး "မင်းက ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အရည်အချင်းရှိတယ်။ CET-4 ကို မအောင်ဘူးဆို သူမက သေချာပေါက် အရိုက်ခံရဖို့ ထိုက်တန်တယ်။"

ရှန်ဖျင်ချွမ်က ညင်သာစွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် ကျောင်း၏ အသံလွှင့်စနစ်က "CET-4 စာမေးပွဲ ပြီးသွားပါပြီ။ ကျောင်းသားများသည် စာရေးခြင်းကို ချက်ချင်းရပ်ပြီး စာမေးပွဲခန်းမှ စနစ်တကျ ထွက်ခွာရမည်" ဟု ကြေငြာခဲ့သည်။

ခဏကြာတော့ စာသင်ခန်းတံခါးပွင့်လာပြီး ကျင်းရှီက ငိုယိုနေတဲ့ မျက်နှာနဲ့ ရှိုက်ကာ ရှိုက်ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ပြောသည်။ အပွေ့အဖက်ကိုလို၍ သူမက ရင်ခွင်ကိုဖွင့်ပြီး "အစ်ကို ပေါ်ရန်၊ ငါစာမေးပွဲကျပြန်ပြီထင်တယ်"

ရှန်ဖျင်ချွမ်သည် သူမနှင့် မျက်လုံးချင်းဆုံမိသောအခါ အံသြသွားသည်။

ကျင်းရှီ၏ လက်များသည် လေထဲတွင် အေးခဲသွားသည်။

......

စာရေးသူ၏မှတ်ချက်

ရှန်ဖျင်ချွမ် - ဆက်လုပ်ပါ၊ မင်း ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ။

ကျင်းရှီ - ငါ...ငါ့ကိုယ်ငါ ပွေ့ဖက်နေတာပါ။