အပိုင်း (၅၈)

ရှန်ဖျင်ချွမ်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် အနည်းငယ်ပိန်ကာ သွယ်လျသော်လည်း အချိုးအစားကျသော အသွင်အပြင်ဖြင့် မိန်းကလေးအများစုထက် အရပ်ရှည်သည်။ သူမသည် စစ်စိမ်းရောင် ကာမိုအဝတ်အစားများကို ၀တ်ဆင်ထားကာ သူမအား အလွန်စိတ်အားထက်သန်စေသည်။ သူမ မျက်နှာက မိန်းကလေးအများစုလောက် သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့နဲ့ မလှပါချေ။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် ပါးလွှာ၊ ချွန်ထက်နေပြီး သူမ၏ မျက်ခုံးများသည် သူရဲကောင်းဆန်သော လေကို သယ်ဆောင်လာသည်။ ချောမောခြင်းသည် လှပခြင်းထက် ပို၍ သင့်လျော်သော ဖော်ပြချက်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်..

"နိုင်ငံတော် ကာကွယ်ရေး အကယ်ဒမီကျောင်းကလား?" သူက မေးသည်။

ကောင်မလေးက ခေါင်းညိတ်သည်။ "အွန်း"

"ကောင်းပြီ ဒါဆို ငါ့ကို add လိုက်" ရှန်ဖျင်ချွမ်သည် သူ့ဖုန်းကို ထုတ်လိုက်ပြီး စကင်န်ဖတ်ရန် သူ၏ QR ကုဒ်ကို ပြလိုက်သည်။

သူ့ကို add ပြီးနောက်၊ မိန်းကလေးက "ပထမနှစ်၊ အထူးတပ်ဖွဲ့သင်တန်း၊ အမျိုးသား ကာကွယ်ရေး အကယ်ဒမီ။ ရှချင်းပါ"

"စီးပွားရေးကျောင်းက ရှန်ဖျင်ချွမ်ပါ"

"ရှင်က ရှန်ဖျင်ချွမ်လား"

ရှန်ဖျင်ချွမ်က သူ့ပါးစပ်ကို လက်သုတ်ပဝါနဲ့ သုတ်လိုက်ပြီး "မင်း ငါ့ကို သိလား" လို့ မေးသည်။

"ရှင်က ကျောင်းသားကောင်စီကပဲ။ ကျွန်မ ရှင့်ကို သိတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ စာသင်နှစ်မှာ ကျောင်းသား ကောင်စီက အမှုဆောင်တွေ ခေါ်ယူတုန်းက ရှင်က ကျွန်မကို ပယ်ချခဲ့တယ်"

ရှန်ဖျင်ချွမ် - ...

အဆင်မပြေဘူး။

"ကောင်းပြီ၊ ဒုတိယနှစ်အတွက် ခေါ်ယူမယ့် နောက် semester မှာ လိုအပ်ချက်တွေကို ဖြေလျှော့ပေးထားတယ်။ လိုချင်ရင် ထပ်ကြိုးစားလို့ရတယ်"

"နောက်နှစ် ပိုလေ့ကျင့်ရမှာဆိုတော့ မလာတော့ဘူး" လို့ မိန်းကလေးက ပြန်ဖြေသည်။

သူမက သိပ်ပြီး ပြုံးနေပုံမပေါ်ဘဲ အမြဲတမ်း တင်းမာတဲ့အမူအရာ ထိန်းထားသည်။ သူမသည် အနည်းငယ် သီးသန့်ဆန်ပြီး အေးစက်ပုံရသည်။

ရှန်ဖျင်ချွမ်သည် သူ့ဖာသာ တွေးကြည့်မိသည်။ ထိုအကြောင်းပြချက်ကြောင့် သူမကို ထိုအချိန်က ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

သူမ ကြက်ကြော်စားရင်း ရှချင်းက ရှန်ဖျင်ချွမ်ကို ပိုက်ဆံလွှဲပေးရင်း ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

"တကယ် အဆင်ပြေပါတယ်"

"ကျွန်မ လုပ်ရမယ်"

သူမသည် ၁၀ ယွမ်ကို ရှန်ဖျင်ချွမ်သို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သူသည် လက်ခံခဲ့သည်။

"ငါ့ညီမလည်း ဒီလိုအကြော်တွေ စားရတာကြိုက်တယ်" ရှန်ဖျင်ချွမ်၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပျော့ပြောင်းသွားပြီး "ဒါတွေက ကျန်းမာရေးနဲ့ မညီညွတ်ဘူး၊ အထူးသဖြင့် မနက်ခင်းမှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးစားတာ အကောင်းဆုံးပဲ" ဟု သတိပေးလိုက်သည်။

ရှချင်းသည် သူ အပြင်းအထန် တရားဟောမည်ဟု မမျှော်လင့်ဘဲ ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားကာ သူမ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရုံသာ။

ရှန်ဖျင်ချွမ်သည် သူ့စားပွဲကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသော်လည်း ခြေလှမ်းအနည်းငယ်လှမ်းပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံရသည်။ သူပြန်လာပြီး ပြန်ထိုင်သည်။

ရှချင်းက သူ့ကို အမူအရာမဲ့စွာ ကြည့်နေသည်။ "ကျန်တာရှိသေးလား?"

"ဂျူနီယာ ညီမလေး မင်းက နိုင်ငံတော် ကာကွယ်ရေး အကယ်ဒမီကဆိုတော့ ပေါ်ရန်ကို သိသင့်တယ် မဟုတ်လား"

အမျိုးသား ကာကွယ်ရေး အကယ်ဒမီ တစ်ခုလုံး သိထားတဲ့ ထူးချွန်တဲ့ ပေါ်ရန်အကြောင်းကို သူမ သိသည်။

"အမ်၊ သူ့မှာ လှုပ်ရှားမှုတွေရှိရင် မင်း ငါ့ကို ပြောပြပေးနိုင်မလား"

ရှချင်းက ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ "အာ" အသံနဲ့ "ဘာလဲ"

"အဲဒါက..." ရှန်ဖျင်ချွမ်က ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ။ "သူ မကြာသေးမီက ချိန်းတွေ့ခဲ့သလား၊ သူက ကောင်မလေးတွေနဲ့ ရင်းနှီးလား။ မင်းတို့က အကယ်ဒမီ တူတူပဲဆိုတော့ အတင်းအဖျင်းတွေတော့ သိမှာပေါ့"

ရှချင်းက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ကျွန်မ လေ့ကျင့်ရေးနဲ့ အရမ်းအလုပ်ရှုပ်နေတယ်၊ ဒါတွေကို သိပ်ဂရုမစိုက်ဘူး"

"ဂျူနီယာ ညီမလေး မင်း သိတာရှိရင် ငါ့ကိုပြောပြရမယ်နော်" ရှန်ဖျင်ချွမ်သည် အလွန်ရိုးသားသောပုံပေါက်သည်။ "နောက်ကျ မင်းကို နို့ပြားကြော် ကျွေးမယ်"

ရှန်ဖျင်ချွမ် အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေတာကိုမြင်တော့ ရှချင်းက စီနီယာပေါ်ရန်ရဲ့ ကျက်သရေက တကယ်ကို ကြီးမြတ်ပြီး ကောင်မလေးတွေနဲ့ အန်တီတွေကို ဆွဲဆောင်ရုံသာမကဘဲ အခု ယောက်ျားလေးတွေအပေါ်လည်း စွဲဆောင်လာနေပြီလို့ ထင်ခဲ့သည်။

သူမက ရှန်ဖျင်ချွမ်ကို ကတိ မပေးခဲ့ပါချေ။ နောက်တော့ တခြားသူတွေကို လျှို့ဝှက် အတင်းအဖျင်းပြောတာဟာ မကောင်းပေ။

သူမ၏ အိတ်ကပ်ထဲတွင် နို့ပြားကြော် တစ်ဝက်ခန့် ကျန်နေသေးသည်။ ရှချင်းက သူတို့ကို အပြီးမသတ်နိုင်တော့တဲ့အတွက် သူမဟာ သူတို့ကို သေသေချာချာ ထုပ်ပိုးပြီး ဖယ်ထားလိုက်ပြီး နောက်မှ စားဖို့ အဆောင်ကို ပြန်ယူသွားဖို့ စီစဉ်လိုက်သည်။

ဒါကိုမြင်တော့ ရှန်ဖျင်ချွမ်ရဲ့ ငြီးတွားတတ်တဲ့ အလေ့အထက "ဟေ့ မိန်းကလေးတွေ အအေးစာ မစားသင့်ဘူး"

"ရပါတယ်၊ ကျွန်မ အဲဒါကို အဆောင်ကို ပြန်ယူသွားပြီး မီးဖိုနဲ့ အပူပေးလိုက်မယ်၊ ကျွန်မ အခန်းဖော်က မီးဖိုဝယ်ထားတယ်။"

ရှန်ဖျင်ချွမ် - ...

မိန်းမလေး၊ ကျောင်းသားသမဂ္ဂမှာ ငါဘာလုပ်တယ်ဆိုတာ မင်းသိလား။

ခဏအကြာတွင် ရှချင်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားပုံပေါ်သည်။ ရှန်ဖျင်ချွမ် ဂရုမစိုက်သည့်အချိန်တွင် သူမသည် နို့ပြားကြော်များကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားကာ ပြေးထွက်သွားသည်။

စာသင်နှစ် နောက်ဆုံးနှစ် ကာယပညာ အကဲဖြတ်မှု သည် မီတာ ၈၀၀ အပြေးပြိုင်ပွဲ ပြီးသွားခဲ့သည်။ ချူးကျောက်သည် ခွေးသေတစ်ကောင်လို မောပန်းနွမ်းနယ်နေ၍ ရော်ဘာကစားကွင်းပေါ်တွင် လဲကျနေသည်။

ကျင်းရှီက သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး "မထိုင်နဲ့၊ ထိုင် ထလုပ်စရာတွေ ကျန်သေးတယ်"

ချူးကျောက်သည် သူမ၏ ခြေထောက်များကို ပွေ့ဖက်ကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ "သေပါရစေ!"

အားကစားရုံအတွင်းတွင် ကျောင်းသားများသည် စုံတန်းမတန်း နှစ်တန်းစီ တန်းစီကာ ထိုင်ထလုပ်နေကြသည်။

ကျောင်းသည် ကျောင်းသားများ၏ ကိုယ်ကာယကြံ့ခိုင်မှုအတွက် အလွန်မြင့်မားသော စံနှုန်းများရှိသည်။ စာသင်နှစ် နောက်ဆုံးနှစ် ကာယပညာ စာမေးပွဲများသည် လွန်စွာ တင်းကြပ်သည်။ မအောင်မြင်သော ကျောင်းသားများသည် ပြန်ပြင်ဆင်စာမေးပွဲများကို ဖြေဆိုရရုံသာမက ၎င်းတို့၏ ရမှတ်များသည် ပညာသင်ဆုများအတွက် ၎င်းတို့၏ အခွင့်အရေးများ၊ ထူးချွန်မှုအတွက် အကဲဖြတ်မှုများနှင့် ဆက်လက်လေ့လာမှုများအတွက် အကြံပြုချက်များအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိစေမည့် ၎င်းတို့၏ နောက်ဆုံးအတန်းများကို ကြီးမားသောဆုံးရှုံးမှုများ တိုက်ရိုက်အကျိုးသက်ရောက်စေမည် ဖြစ်သည်။

အစိမ်းရောင်ဖျာပေါ်တွင် မိန်းကလေးများသည် ခေါင်းကို ဖိထားကာ သူတို့တွင်ရှိသော သေးငယ်သောဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများကို ထိန်းရခက်စွာ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာလေးများဖြင့် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကြသည်။ မိန်းကလေးအများစုသည် ပြိုကျမသွားမီ နှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် ပိုပြီး လုပ်နိုင်ကြပြီး အချို့မှာ ဆယ်ပုံတစ်ပုံပင် မတတ်နိုင်ကြပေ။

အားကစားရုံ၏ တစ်ဖက်တွင် နိုင်ငံတော် ကာကွယ်ရေး အကယ်ဒမီမှ ယောက်ျားလေးများသည် ဘတ်စကတ်ဘော ကစားနေကြသည်။ ပေါ်ရန်သည် လူစားလဲခံရပြီး ခြင်းတောင်းအောက်ကို လျှောက်သွားပြီး သူက နဖူးပေါ်ရှိ ချွေးပုတီးများကို သုတ်ရန် လည်ပင်းတဝိုက် အဖြူရောင် ပဝါတစ်ထည်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

Gym မှာ လေအေးပေးစက် ဖွင့်ထားပေမယ့် လေ့ကျင့်ရေးအပြီးမှာ ကောင်လေးတွေက ပူနေတုန်းပါပင်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ထိုင်ထလုပ်နေသည့် မိန်းကလေးများ၏ ညည်းညူသံများက တစ်စထက်တစ်စ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ဖက်ရှိ ယောက်ျားလေးများကို စိတ်မငြိမ်မသက် ဖြစ်စေသည်။

ရှုချောင်းယန်သည် ဘောလုံးကို ပစ်ချလိုက်ပြီး ပေါ်ရန်အနားသို့ လျှောက်သွားကာ ဒေါသတကြီး ညည်းညူရင်း "ဒီလိုဆူညံသံတွေက သူတို့ ဘာတွေလုပ်နေကြလို့လဲ။ ငါတို့က ကစားပွဲကို အာရုံမစိုက်နိုင်တော့ဘူး"

ကျင့်ချီက ရေသန့်ဘူးတစ်ဝက်ကို ကိုင်ပြီး ရယ်မောရင်း "သူတို့ဆီက ကြားရတာက မင်း အိပ်ထမတင်လုပ်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ"

"ဒီလို ညည်းတွားမှုတွေနဲ့ ဒီအပူဒဏ်ကို ဘယ်သူ ခံနိုင်မှာလဲ" ရှုချောင်းယန်က သူ့ချွေးနစ်နေတဲ့ ဂျာစီကော်လာကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး "ပေါ်ရန်၊ မင်း ခံနိုင်ရည်ရှိလား"

ပေါ်ရန်သည် အအေးခံထားသော စံပယ်စိမ်း ရေနွေးကြမ်းကို တစ်ငုံသောက်ပြီး သူ့မျက်လုံးကို ကျဉ်းမြောင်းစွာ ကြည့်ကာ "ပန်းပွင့်ရင် လေက သူ့အလိုလို လာလိမ့်မယ်" လို့ ကဗျာနဲ့ ညည်းတွားလိုက်သည်။

မင်းရဲ့ သန့်စင်တဲ့လေကို သူ့ဖာသာ လှည့်ပတ်စေလိုက်။

ရှုချောင်းယန်သည် လုံးဝစိတ်ရှုပ်ထွေးနေပုံရသော်လည်း ရော်ဘာကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ နားမထောင်ဘဲ အေးအေးဆေးဆေး တရားထိုင်နေတော့သည်။

ကျင့်ချီက သူ့ခေါင်းကို တွန်းလိုက်ပြီး "ဘော့စ်မှာ ရည်းစားရှိနေပြီ၊ မင်းလို စင်ဂယ်ခွေးက ပန်းတစ်ပွင့်မှာ တရားထိုင်နေရင်တောင် မင်းပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးမယ့်သူမရှိဘူး"

ရှုချောင်းယန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ့ဖာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ကြည့်ရတာ ငါ စီနီယာ ရွှမ်ရွှမ်ကို မကြာခင် ဝန်ခံဖို့ လိုပုံရတယ်။"

ကျင့်ချီက သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ပိုက်ပြီး "ကောင်းလိုက်တာ၊ ငါ မင်းကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံတယ်။ ဖယောင်းတိုင် ဒါမှမဟုတ် နှင်းဆီပွင့်ချပ်၊ ငါ့ကို ကြွေးကြော်မှုတစ်ခုပဲပေး၊ မေးခွန်းမထုတ်ဘဲ ငါရှိနေမယ်"

ရှုချောင်းယန်က ပြန်ကြည့်ပြီး "ဟေ့ မင်းက ငါနဲ့ မပြိုင်ဘူးလား"

ကျင့်ချီက "မင်း သူမကိုဘရနိုင်ရင် မင်းရဲ့အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ငါ သုံးနှစ် လျှော်လိုက်မယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းဘမလုပ်နိုင်ရင် တစ်ချိန်လုံး သူ့အကြောင်းပြောနေတာကို ရပ်လိုက်ပါ ငါ့နားတွေ နီရဲနေပြီ"

ရှုချောင်းယန်က ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး "ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဒါက သဘောတူညီချက်တစ်ခုပဲ!"

ပေါ်ရန်သည် တစ်ဖက်က မိန်းကလေးများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

သံလိုက်စွမ်းအားအချို့ ဆွဲထုတ်လိုက်သလိုပဲ၊ လူအုပ်ထဲမှာ သူ့ကောင်မလေးကို အကြည့်တစ်ချက်နဲ့ ချက်ချင်းဆိုသလို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကလေးမလေးသည် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ပြီးနောက် သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် ထူးခြားသော နီမြန်းနေပြီး သူမသည် အနက်ရောင် Nike အားကစားဝတ်စုံကို ၀တ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏ တောက်ပကြည်လင်သော မျက်လုံးများက စိတ်မသက်မသာ နှင့် ထိတ်လန့်မှုတို့ကို ပြသနေသည်။ သူမ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ နောက်ပြောင်တဲ့အခါ သူမရဲ့ ချိုမြိန်တဲ့ ပါးချိုင့်လေး ပေါ်လာခဲ့သည်။

ပေါ်ရန်သည် မတ်တပ်ထရပ်ကာ သူမဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

အိပ်ထမတင်လုပ်ရန် ကျင်းရှီ၏ အလှည့်ဖြစ်လာသည်။ သူမသည် ချူးကျောက်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ "နင် ငါ့ခြေထောက်ကို ဖိထားရမှာ မဟုတ်ရင် ငါတကယ် မထနိုင်တော့ဘူး!"

သူမသည် အစိမ်းရောင်ဖျာပေါ်တွင် လှဲလျောင်းကာ ခြေထောက်များကို အတူတူ‌စိထားကာ ဒူးကိုကွေးပြီး ချူးကျောက်သည် သူမ၏‌ ခြေသလုံးများကို ပွေ့ဖက်ထားသည်။ "လာပါ! အဲဒီအာဏာရှင် ရှန်ဖျင်ချွမ်ကို စဉ်းစားကြည့်လိုက်၊ နင် PE စာမေးပွဲကျရင် သူ နင့်ကို နှစ် 800 လောက် လှောင်ပြောင်လိမ့်မယ်!"

ကျင်းရှီ အံကြိတ်ကာ တွန်းထုတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချူးကျောက်သည် တစ်စုံတစ်ယောက် သူမ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ နောက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ တကယ်ကို ပေါ်ရန်ပင်။

"ငါ လုပ်လိုက်မယ်" ပေါ်ရန်က သူမကို ပြုံးပြသည်။

ထို့ကြောင့် ချူးကျောက်သည် စိတ်လိုလက်ရ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ကျင်းရှီ မော့ကြည့်လိုက်တော့ ပေါ်ရန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် အနီရောင် ဘတ်စကက်ဘော ယူနီဖောင်းကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ ခြေဖဝါးနားတွင် ထိုင်ကာ သူမ၏ ဖိနပ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားသည်။

"ဟမ်?"

ပေါ်ရန်က သူမကိုကြည့်ဖို့ ကြည်လင်တဲ့ ပယင်းမျက်လုံးတွေကို မော့လိုက်ပြီး "အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား၊ စလိုက်ကြရအောင်"

"ခဏနေပါဦး" ကျင်းရှီသည် ပြားပြားလှဲလျောင်းလျက် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြင်ဆင်နေသည်။

ချူးကျောက်က ကျင်းရှီကို "နင့်ရဲ့ six-pack နဲ့ အမျိုးသား ကာကွယ်ရေး အကယ်ဒမီ ရည်းစားက ကူညီပေးနေတယ်၊ ကျင်းရှီ နင့်ရဲ့ သနားစရာကောင်းတဲ့ အိပ်ထမတင် အကြိမ် ၂၀ ကို စံချိန်ကို ချိုးဖျက်ရမယ်!"

ကျင်းရှီက ဝမ်းနည်းစွာနဲ့ "ရည်းစားရဲ့ ဗိုက်က ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး!"

ပေါ်ရန်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီး "ဘယ်လိုလုပ် မင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးလဲ၊ မင်းနဲ့ အများကြီး သက်ဆိုင်တယ်" သူ့စကားများသည် အဓိပ္ပါယ်ရှိပြီး ကျင်းရှီ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျန်းမာရေးနှင့် မညီညွတ်သော အတွေးများကို ထည့်သွင်းကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပို၍ပင် နူးညံ့စေသည်။

ဒီယောက်ျားက သူမနဲ့ ရှုပ်ဖို့ ဒီမှာရှိနေတာ ထင်ရှားသည်။

ဆရာမက ဝီစီမှုတ်ပြီး ကျင်းရှီသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထောက်ထားရန် နာကျင်ကိုက်ခဲသည့်အလုပ်ကို စတင်ခဲ့ပြီး အိပ်ထမတင် ဆက်တိုက်လုပ်ခဲ့သည်။ အတန်းအောင်မြင်ဖို့အတွက် အကြိမ်သုံးဆယ်ကို စက္ကန့်ခြောက်ဆယ်အတွင်း လုပ်ရမည်။

ကျင်းရှီသည် ၂၀ ရောက်သောအခါတွင် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများ ပေါက်ပြဲသွားသလိုခံစားရသည်။ သူမ၏ မျက်နှာလေးသည် နီရဲနေပြီး သူမ၏ ခွန်အားကို စုစည်းထားသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် မည်မျှ လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်နေပါစေ ပေါ်ရန်သည် သူမ၏ ဖိနပ်များကို တောင်ကဲ့သို့ တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

"ကျင်းရှီ၊ မင်းလုပ်နိုင်ပါတယ်" လို့ သူက ညင်သာစွာ အားပေးရင်း "လာ၊ မင်းရည်းစားရဲ့မျက်လုံးကို ကြည့်ပြီး နောက်ထပ်နည်းနည်းလုပ်လိုက်"

နင့်အစ်မကို ရည်းစားလား!

ကျင်းရှီသည် သွားများကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် စေ့ထားပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် ပန်းရောင်ဖျော့ဖျော့ ဖြူဖျော့သွားသည်။

နှစ်ဆယ့်ကိုး၊ သုံးဆယ်...

အာ၊ နောက်ဆုံးတော့ ကျော်သွားပြီ!

ကျင်းရှီသည် ခွေးသေတစ်ကောင်လို ဖျာပေါ်တွင် အိပ်ပြီး မောပန်းနွမ်းနယ်ကာ ထော့နဲ့ ထော့နဲ့ ဖြစ်နေသည်။ ဒါပေမယ့် ဆရာ အချိန်မှတ်တာက မပြီးဆုံးသေးဘူး။

ပေါ်ရန်က သူမ၏ ခြေထောက်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ရင်း "ထ၊ ငါးခါထပ်လုပ်၊ မင်း လုပ်နိုင်တယ်"

ကျင်းရှီက ပြင်းပြင်းထန်ထန် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး "မလုပ်နိုင်ဘူး..."

ပေါ်ရန်က ခဏလောက် စဉ်းစားလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွေက မှုန်ကုပ်ကုပ်လေး ပြုံးလိုက်ပြီး "ကျင်းရှီ၊ မင်းရည်းစားက မင်းအတွက် စတော်ဘယ်ရီငါးလုံးကို ပြင်ထားပေးတယ်။ တစ်ခါ ထိုင်ထလုပ်လိုက်၊ အဲဒါက စတော်ဘယ်ရီသီးတစ်လုံး ရမယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုလဲ"

အားးးးးးး!

စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ကျင်းရှီသည် နောက်ထပ် ခုနစ်ခါ သို့မဟုတ် ရှစ်ခါ ပြုလုပ်ရန် ကြိုးဖြင့်ဆွဲထားကာ ပြန်ထရန် ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်။

ချူးကျောက် အံ့သြစွာ လန့်သွားသည်။

ပူပြင်းလှတဲ့ နွေရာသီမှာ စတော်ဘယ်ရီသီးကို သူ ဘယ်ကသွားရှာလာတာလဲ။

ကျင်းရှီသည် ပေါ်ရန်၏ "စတော်ဘယ်ရီ" ထိုးစစ်ကို ကြောက်ပြီး သူနှင့်အတူ တစ်ယောက်တည်းမနေဝံ့ဘဲ ရက်အတော်ကြာ ရှောင်နေခဲ့သည်။ သူတို့ အတူတူ လမ်းလျှောက်တာတောင် နည်းနည်း အဆင်မပြေရင် သူမက မြန်မြန် ထွက်သွားလိမ့်မည်။

နေဝင်ရီတရောအချိန်တွင် ကျင်းရှီသည် ဆိုင်တွင် အခန်းဖော်များနှင့် ညစာစားပြီး ချွီရွှမ်ရွှမ်ဆီ ပြေးဝင်မိခဲ့သည်။

ချွီရွှမ်ရွှမ်သည် ပန်းရောင်ဂါဝန်ကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ ပခုံးထက်တွင် ချောမွေ့သော ဆံပင်ရှည်များ ဝဲကျနေသည်။

သူမ၏ ပြိုင်ဘက် ချူးကျောက်သည် သဘာဝအတိုင်း ကောင်းသော အမူအရာမရှိပေ။ သူမသည် ဆံပင်ကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် စည်းထားပြီး ယုံကြည်မှုရှိသော ပုံစံဖြင့်။ သူမ စားတာတောင် လှသည်။ သူမသည် ဆူးတွေနဲ့ ဖြူကောင်လေးနှင့် တူသည်၊ လက်နက်အပြည့်အစုံနှင့် ရန်သူကို အာရုံစိုက်ထားသည်။

ကျင်းရှီက သူ့ဗန်းကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းယူလာပြီး သူတို့ဘေးမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်သော ချွီရွှမ်ရွှမ်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သူ့ဗန်းပေါ်တွင် ကန်စွန်းဥနှစ်လုံးနှင့် ဂေါ်ဖီထုပ်ပြုတ် တစ်ပန်းကန် ရှိသည်။

ကျင်းရှီက "ညစာစားဖို့ဒါပဲလား၊ စီနီယာ အစ်မ"

"ငါ ဒီတစ်ချိန်လုံး diet လုပ်နေတာ၊ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး"

"ဒါပေမယ့် စီနီယာ အစ်မ၊ မင်းက အရမ်းသွယ်လျနေပါပြီ၊ diet လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး"

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ အခု ပေါင် ၉၀ နီးပါးရှိနေပြီ၊ ငါ ဒါကို ထိန်းချုပ်ရမယ်။"

ဒါကိုကြားတော့ ချူးကျောက်က သူမရဲ့တူနဲ့ သူမရဲ့ ငါးအသားလွှာကို ပြန်ချထားလိုက်သည်။

သူမသည် ဤအစားအစာအတွက် အစာစားချင်စိတ် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ကောင်မလေးများက အကြည့်ချင်း ဖလှယ်ကြသည်။ ဘယ်သူကမှ မစားချင်တော့ဘူးဆိုတော့ သူတို့လည်း မြန်မြန်ထွက်သွားနိုင်သည်။

ဒါပေမယ့် ခဏနေတော့ ချွီရွှမ်ရွှမ်က ဖုန်းဝင်လာသည်။

"စားနေတုန်းပဲ။"

"ကောင်းပြီ နောက်မှတွေ့မယ်။"

"ငါသိပါတယ် ငါလမ်းလျှောက်ပြီး နောက်မှလိုက်လာခဲ့မယ်"

သူမ၏ အသံသည် ငြိမ့်ညောင်းသည်၊ သူမ၏ ကောင်းမွန်သော မန်ဒရင်းမှာ လေးနက်သော လေသံအချို့ပါရှိသည်။

ဖုန်းချပြီးနောက် ချွီရွှမ်ရွှမ်က လူတိုင်းကို ပြုံးပြီး "မင်းတို့ရဲ့ နည်းပြရှု‌လေ" လို့ပြောလိုက်သည်။

ဒါကိုကြားတော့ ချူးကျောက်က သူမရဲ့တူတွေကို ကြမ်းပြင်ပေါ် ပစ်ချမိခဲ့သည်။

အဆင်မပြေသော တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခုသည် စက္ကန့်များစွာကြာသွားခဲ့သည်။

ကျင်းရှီက ချူးကျောက်ရဲ့ တူတွေကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး အခြေအနေကို အလျင်အမြန် ရှင်းထုတ်လိုက်သည်။ "ဒီနေ့ နင့်ရဲ့ တူတွေကို ကလေးတစ်ယောက်လို ခဏခဏ ပစ်ချနေတာပဲ။ ကောင်းကောင်းမစားနိုင်ဘူးလား"

ချူးကျောက်သည် ဘာမှအရေးမကြီးဟု ဟန်ဆောင်ထားရန် အလွန်ခက်ခဲသည်ကို တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူမသည် ချွီရွှမ်ရွှမ်ကိုကြည့်ကာ "ရှင်တို့နှစ်ယောက် အတူရှိနေတာလား" ဟုမေးလိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း နင်ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ၊ သူက ညဘက် ဟိုနားဒီနားပြေးဖို့ တောင်းဆိုထားတယ်။ ဟိုလွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ငါ အချိန်ရဖို့ အရမ်းအလုပ်များနေခဲ့တယ်။ အခု ငါအားလာပြီဆိုတော့ သူနဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ဖို့ သဘောတူလိုက်တာ"

စားပွဲအောက်တွင် ကျင်းရှီသည် ချူးကျောက်၏ လက်ကို ညှစ်လိုက်သည်။ အေးခဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ လက်ဖဝါးက ချွေးတွေ စိမ့်ထွက်နေပြီ။