အပိုင်း (၆၀)

ချူးကျောက်က "သစ်ပင်တက်နိုင်တဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်က အရမ်းချစ်စရာကောင်းတယ်လို့ နင် မထင်ဘူးလား?"

ဒေါသတကြီးထိုင်ရင်း ကျင်းရှီက "သူက ငါ့ကောင်လေးမဟုတ်ဘူး၊ ငါ့မှာ ဒီလိုကောင်လေးမရှိဘူး!"

ချူးကျောက်သည် လင်းလောကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကာ သူမက အကူအညီမဲ့စွာ ပြန်ရှင်းပြသည်။ "နင့်ရဲ့ ပဝါကို သစ်ပင်တက်သွားတဲ့ စီနီယာ ပေါ်ရန်က ပြန်ပေးဆွဲသွားတာ၊ သူက လွယ်လွယ်ကူကူ ပြန်ပေးဖို့ စီစဉ်ထားပုံမပေါ်ဘူး။"

ကျင်းရှီသည် ညစ်ပတ်နေသော ကာမိုအင်္ကျီကို သူ့လက်သီးဖြင့် ဆုပ်ထားသည်။ "သူက ငါ့ပဝါကို ပြန်မပေးရင် ငါသူ့အင်္ကျီကို ပြန်မပေးဘူး။ ဘယ်သူက အရင်အရှုံးပေးမလဲဆိုတာ ငါတို့ကြည့်မယ်။"

လင်းလော၏ ပါးစပ်က တွန့်သွားသည်။ "နင့်ရဲ့ မွှေးကြိုင်တဲ့ ဒီဇိုင်နာ Gucci ပဝါအတွက် ချွေးစေးပြန်နေတဲ့ စစ်အင်္ကျီဟောင်းတစ်ထည်ကို အရောင်းအ၀ယ်လုပ်မလို့လား၊ ငါသာ သူဖြစ်ရင် ငါလည်း ရယ်နေလိမ့်မယ်"

ကျင်းရှီသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ့အင်္ကျီကို ဆေးကြောကန်ထဲသို့‌ ဒေါသတကြီး ပစ်ချလိုက်ပြီး အဝတ်လျှော်ဖို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

ယောက်ျားလေးအဆောင်၏ အခန်း ၄၀၉ တွင် ပေါ်ရန်သည် နူးညံ့၊ အမွေးနုနု ပိုးပဝါဖြင့် ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေပြီး လက်ကောက်ဝတ်တစ်ဝိုက်တွင် ချည်နှောင်ထားကာ မျက်နှာပေါ် ဖြန့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးကိုမှိတ်ထားရင်း သူမ ရေမွှေးရနံ့ကို ညင်သာစွာ ရှူသွင်းလိုက်သည်။

ကျင့်ချီက "သူက ဖျက်ဆီးခံရတော့မယ့် နဂါးမလေးတစ်ယောက်လိုပါပဲ" လို့ မှတ်ချက်ပေးခဲ့သည်။

နည်းပြရှုသည် ဆန့်ကျင်ဘက်ကုတင်ပေါ်တွင် ခြေထောက်များချိတ်ကာ လှုပ်ခါပြီး လှဲလျောင်းနေသည့် သူ့မျက်နှာပေါ် ပိုးသားပဝါခြုံထားတဲ့ အမျိုးသားကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီနဂါးမလေးကို ငါ မဖျက်ဆီးရဲပါဘူး။"

"ငါကောပဲ"

ကျင့်ချီက နည်းပြရှုကို "သူက သူ့မျက်နှာကို အေးစက်စွာ ပြုမူပြီး သူမ ထွက်သွားတဲ့အခါ နောင်တရပြီး သူမရဲ့ လက်ကိုင်ပုဝါကို ရှူလိုက်တယ်။ ဒီလိုလူမျိုးက မင်းရည်းစားကို ကောင်းကောင်းမဆက်ဆံတဲ့ သင်ခန်းစာပဲ"

ပေါ်ရန်က ခေါင်းညိတ်ရင်း "ငါ့ရည်းစားက ငါ့ကို စိတ်ဆိုးရင် ငါဘာပဲလုပ်ရလုပ်ရ သူ့ကို သေချာချော့ပေးမယ်"

ပေါ်ရန်သည် သူ့မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်လိုက်ပြီး မျက်တောင်ရှည်ရှည်များက ပိတ်ပေါ်မှ ဖြာချကာ မှုန်ဝါးစွာ မျက်နှာကြက် မီးအိမ်အား စိုက်ကြည့်ရင်း "ငါက ရှန်ဖျင်ချွမ်လောက်တော့ မကောင်းဘူးလို့ သူထင်နေတာ " ဟု အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

အခန်းဖော်နှစ်ယောက်က မယုံနိုင်စွာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကြသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်၊ ကျင့်ချီက "ရှန်ဖျင်ချွမ်က သူမကို ငယ်ငယ်လေးကတည်းက ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့တာ၊ ဟင်းချက်၊ အဝတ်လျှော်၊ ကြက်တောင်ရိုက်၊ သူမနဲ့ အတူ သားရေကွင်းခုန်တာတောင်မှ လုပ်တယ်လို့ ငါကြားဖူးတယ်။ ကောင်မလေးတွေရဲ့ ကျစ်ဆံမြီးလေးတွေ ကျစ်တာတောင် သူ သိတယ်၊ သူ့အစ်ကိုတောင် အဲဒီလို တွေးခေါ်မှုနဲ့ စိတ်ရှည်သည်းခံမှု ပြုနိုင်ပေမယ့်၊ မင်း သူရဲ့ရည်းစားအသစ်က ဘာမှ ဒေါသကြီးစရာမရှိဘူး။ မင်းကို သူ့အစ်ကိုနဲ့ ဘယ်လို နှိုင်းရမလဲ"

ပေါ်ရန်က ပိုးပဝါကို ချွတ်လိုက်ပြီး သူ့လက်ထဲမှာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ကျင့်ချီ၏ စကားများက ပေါ်ရန်ကို အပြစ်တင်ခြင်းမရှိဘဲ စကားမဲ့သွားစေခဲ့သည်။

တကယ်တော့ ကျင်းရှီက သူ့ကို ဘယ်လောက်ပဲ သဘောကျနေပါစေ၊ သူမ နှလုံးသားထဲက ရှန်ဖျင်ချွမ်ရဲ့နေရာကို အစားမထိုးနိုင်ပါချေ။

ပေါ်ရန်သည် ကုတင်ပေါ်မှထကာ ဖိနပ်စီးကာ ငုံ့ပြီး ဖိနပ်ကြိုးများ ချည်ကာ ကျင့်ချီ၏ အံဆွဲထဲမှ တံခါးဖွင့်ကတ်ကို ယူလိုက်သည်။

"နောက်ကျနေပြီ ဘယ်သွားမလို့လဲ"

ပေါ်ရန်သည် တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး "စိတ်ဖိစီးမှု လျော့အောင် ပြေးမလို့" လို့ ဒေါသတကြီးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

.......

နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် ရှန်ဖျင်ချွမ်သည် ကျင်းရှီဆီ လျှပ်စစ်ခြင်ခုခံကပ်ခွာကို ယူလာခဲ့သည်။

အိပ်ဆောင်အဆောက်အဦးရဲ့ အောက်ထပ်မှာ သူက ကျင်းရှီရဲ့ လည်ပင်းကို ကိုင်လိုက်ပြီး "မင်းကို ဒီလို ဘာအာဖရိကခြင် ကိုက်တာလဲ၊ ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီး မသက်သာသေးဘူး"

ကျင်းရှီ၏ လည်ပင်းပေါ်ရှိ စတော်ဘယ်ရီသီးသေးသေးလေးသည် များစွာမှိန်ဖျော့သွားသော်လည်း အမှတ်အသားတစ်ခုရှိနေသေးသည်။

ကျင်းရှီက သူ့ကော်လာကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး မကြည့်နိုင်တော့ဘဲ "ကျေးဇူးပဲ အစ်ကို။ ငါ အရင်ပြန်နှင့်မယ်။"

မနက်ပိုင်း လေ့ကျင့်မှုပြီးသွားတဲ့ ပေါ်ရန်က လမ်းလျှောက်လာသည်။ သူသည် ဂျာကင်အင်္ကျီကို မဝတ်တော့ဘဲ တီရှပ်ပါးပါးလေးနှင့် ရင်ဘက်တွင် ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသည်။

သူသည် ကျင်းရှီနှင့် ရှန်ဖျင်ချွမ်ကိုမြင်ပြီး သူ့အနက်ရောင် မျက်လုံးများသည် ပိုနက်မှောင်လာသည်။

"ဟေး ပေါ်ရန်" ရှန်ဖျင်ချွမ်က သူ့ကို လှုပ်ယမ်းကာ နှုတ်ဆက်သည်။

ပေါ်ရန်က အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေပြီးနောက် လှည့်ကာ အိပ်ဆောင်သို့ ပြန်သွားသည်။

ရှန်ဖျင်ချွမ်သည် သူ၏ အေးစက်နေသော ကျောပြင်ကို ရှုပ်ယှက်ခတ်လျက် ခေါင်းကုတ်လိုက်ပြီး "ဘာဖြစ်တာလဲ၊ သူ သိပ်ပျော်ပုံမပေါ်ဘူး"

ကျင်းရှိက အံသြစွာ ရေရွတ်ရင်း "ဘယ်သူက သိမှာလဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ဟာ"

ရှန်ဖျင်ချွမ်က ကျင်းရှိကို တအံ့တသြကြည့်ရင်း "မင်းက ပေါ်ရန်ရဲ့ biggest fan မဟုတ်ဘူးလား၊ ဘာဖြစ်တာလဲ"

"ဘယ်သူက သူ့ fan လဲ!" ကျင်းရှီသည် ရှန်ဖျင်ချွမ်၏ လက်ကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် "မဟုတ်တဲ့အရာတွေကို မပြောနဲ့!"

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ဒီလောက်ကြီး အဖြစ်သည်းနေစရာ မလိုဘူး"

"အဖြစ်သည်းတယ်? ကျွန်မက အဖြစ်သည်းတယ်ပေါ့?

ရှန်ဖျင်ချွမ် - "သိသိသာသာ အဖြစ်သည်းသွားတာ၊ ဟုတ်တယ်လေ"

စစ်အေးတိုက်ပွဲသည် ရက်အတော်ကြာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ပေါ်ရန်က ကျင်းရှီရဲ့ ပဝါကို ပြန်ပေးဖို့ ငြင်းဆိုခဲ့ပြီး၊ ကျင်းရှီလည်း သူ့အကျီကို ပြန်မပေးပေ။

သူတို့ရဲ့ အခန်းဖော်တွေက ဒီနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ရင်း နည်းနည်း ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်သွားသည်။ သူတို့က သူစိမ်းတွေလိုပါပဲ၊ ထိတွေ့ဆက်ဆံမှု လုံးဝမရှိကြဘူး။ ဒါပေမယ့် ရန်ဖြစ်တာ မဖြစ်တာက ကိစ္စတွေကို လုံးဝမထိခိုက်ဘူး။

ပေါ်ရန်သည် သူမအတွက် စာကြည့်တိုက်တွင် ထိုင်ခုံနေရာယူရန် စောစောထပြီး သူမရောက်လာသောအခါတွင် စာအုပ်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ နောက်သို့လှည့်ကာ သူမကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သို့သော် ပိုက်တစ်ချောင်းနဲ့ နွားနို့ပူပူတစ်ခွက်သည် စားပွဲပေါ်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေပေလိမ့်မည်။

ကျင်းရှီသည် ကုန်စုံဆိုင်ကို စျေးဝယ်ထွက်သောအခါ ရှုချောင်းယန် သို့မဟုတ် ကျင့်ချီထံသို့ စာတိုတစ်စောင်ပေးပို့သည်။

"ကျွန်မ စူပါမားကတ်မှာ ရှိတယ်၊ ဘာလိုချင်လို့လဲ"

Gym မှာ ကျင့်ချီက ပေါ်ရန်ကို "မင်းမိန်းမက စူပါမားကတ်မှာ တစ်ခုခုလိုသေးလားလို့ မေးနေတယ်"

ပေါ်ရန်သည် ဝိတ်မနေရင်း "ငါသေရင်တောင် သူ ငါ့အတွက် ဝယ်ပေးမှာ တစ်ခုကိုတောင် လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာပဲ"

ကျင့်ချီက သူ့ဖုန်းကိုချလိုက်ပြီး "သူမကို မင်းကိုယ်တိုင် ပြောလိုက်"

ပေါ်ရန် - ...

ကောင်းပြီ၊ သူကိုယ်တိုင်ပြောမှာပေါ့။

ပေါ်ရန်က သူ့ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ကျင်းရှီထံ မက်ဆေ့ချ်ပို့လိုက်သည်။ ကျင့်ချီက မော့ကြည့်လိုက်တော့ ပေါ်ရန်က ချက်ချင်း နောက်ပြန်လှည့်လိုက်ပြီး "ငါ သူ့ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းလိုက်မယ်"

ကျင့်ချီက "မင်းမှာ သတ္တိမရှိဘူးလို့ ငါထင်တယ်"

ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ပေါ်ရန်သည် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ မက်ဆေ့ခ်ျကို ရိုက်ထည့်လိုက်သည်။ "ကျင်းရှီ၊ ငါ ယောက်ျားရေချိုးဆပ်ပြာ ကုန်သွားပြီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို ဝယ်လာပေး"

ထို့နောက် သူက ကျင်းရှီကို ယွမ် ၁၀၀ တန် အနီရောင်အထုပ်တစ်ထုပ်ကို ပို့လိုက်ပြီး "ပိုငွေနဲ့ သကြားလုံးတွေ မင်းအတွက် ဝယ်လိုက်"

ကျင်းရှီ လက်ခံပြီးနောက် သူမက မထီမဲ့မြင်ပြုကာ "ရပါတယ်၊ ပေါ်ရန်။ ကျွန်မ သကြားလုံး မစားဘူး၊ ပိုငွေကို သိမ်းထားလိုက်ပါ" လို့ ပြန်ပြောခဲ့သည်။

ကျင်းရှီသည် သူမ၏ အနီရောင် ခြင်းတောင်းလေးကို ယောက်ျားရေချိုးဆပ်ပြာတန်းသို့ သယ်သွားပြီး ကုန်ပစ္စည်းမျိုးစုံကို ဂရုတစိုက် ကြည့်နေသည်။ သူမသည် မတူညီသော ရေချိုးဂျယ်များကို ကောက်ယူကာ ပါဝင်ပစ္စည်းများနှင့် အကျိုးကျေးဇူးများကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုသည်။

အရောင်းဝန်ထမ်းတစ်ယောက်က ကျင်းရှီထံ ရောက်လာသည်။ "မစ္စ၊ ကြည့်ကြည့်ပါ။ ဒီတံဆိပ်က တော်တော်ကောင်းတယ်၊ ပရိုမိုးရှင်းလုပ်နေတယ်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် မလိုပါဘူး။ ကျွန်မ နို့ရနံ့ပါတဲ့ ရေချိုးဂျယ်ကို ရှာနေတာ။"

သူမကိုယ်တိုင်က နို့ရနံ့ရေချိုးဂျယ်ကို အသုံးပြုသောကြောင့် ပေါ်ရန်အတွက် တူညီသောရနံ့ကို အလိုလိုရွေးချယ်ချင်သည်။

"ပေါ်ရန်အတွက် ရေချိုးဂျယ်ဝယ်နေတာလား ညီမလေး?"

ကျင်းရှီသည် ရုတ်တရက် ချွိီရွှမ်ရွှမ်သည် သူ့ဘေးတွင် ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"စီနီယာ အစ်မ၊ မင်းလည်း စျေးဝယ်နေတာပဲ"

ချွီရွှမ်ရွှမ်သည် အမျိုးသားရေချိုးဂျယ်ဘူးကို ကိုင်လိုက်ပြီး ကျင်းရှီအား "လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ပြီးရင် ယောက်ျားလေးတွေက အမြဲရေချိုးတယ်၊ သူ့ကို အေးမြလန်းဆန်းစေဖို့ Mint Shower Gel သုံးပေးရင် ပိုကောင်းမယ်"

"အိုး ကျေးဇူးပါ စီနီယာ အစ်မ"

"ရပါတယ်။"

ချွီရွှမ်ရွှမ်သည် မကြာသေးမီက သူမ၏ဆံပင်ကို နီညိုရောင်လှိုင်းများအဖြစ် ပခုံးထက်တွင် ဝဲချထားသည်။ သူမသည် ဒူးအထိစကတ်ကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်ပုံစံနှင့် ၀တ်စားဆင်ယင်မှုနှင့်အတူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖဲကြိုးလေးကို ခါးတွင်ချိတ်ထားသည်။

ကျင်းရှီသည် ချွီရွှမ်ရွှမ်ကိုကြည့်ကာ "စီနီယာ အစ်မ ဒီနေ့ပုံက နည်းနည်းထူးခြားတယ်" ဟုပြောသည်။

သူမသည် ဤချစ်စရာကောင်းသော ပုံစံမဟုတ်ဘဲ အရင်က ပို၍ရင့်ကျက်ပြီး ကြော့ရှင်းသောပုံပါ။

ချွီရွှမ်ရွှမ်က ပြုံးပြီးပြောသည်။ "အင်း၊ ငါ ဂျူနီယာ ယောကျ်ားလေးတွေနဲ့ ချိန်းတွေ့ရင် ငါ့ကိုယ်ငါ ပိုငယ်တယ်လို့ ထင်အောင် လုပ်သင့်တယ် မဟုတ်လား"

ကျင်းရှီက သူမကို ထိတ်လန့်စွာကြည့်ကာ "အစ်မ ဆိုလိုတာက..."

"မနေ့က နည်းပြရှုက ငါ့ကို ဝန်ခံခဲ့တယ်"

ကျင်းရှီ၏ လက်သည် ခြင်းတောင်းကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း သူမသည် "ဒါဆို... ဂုဏ်ယူပါတယ် အစ်မ"

"ဘာဂုဏ်ပြုမှာလဲ။" ချွီရွှမ်ရွှမ်က "ငါလက်ခံမလား မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူး။ ဂျူနီယာ ညီမ မင်းဘယ်လိုထင်လဲ ငါသဘောတူသင့်လား"

"မင်းမှာ ကိုယ့်အတွေး မရှိဘူးလား၊ စီနီယာ အစ်မ? ဘာလို့မေးတာလဲ"

"ငါတို့က နဂိုက သိပ်မရင်းနှီးဘူး။ မင်းတို့အားလုံး အထူးသဖြင့် ကျောက်လေးနဲ့ သူက ပိုရင်းနှီးတယ်၊ သူက နည်းပြရှုနဲ့ တော်တော်ရင်းနှီးပုံရတယ်။"

ကျင်းရှီက နှုတ်ခမ်းချင်း ဖိလိုက်သည်။ ချွီရွှမ်ရွှမ်သည် တောက်ပစွာ ပြုံးနေသေးသော်လည်း သူမ နှလုံးသားထဲတွင် အေးခဲသွားသည်။

"စီနီယာ အစ်မ၊ မင်း ကျွန်မရဲ့အမြင်ကိုမေးရင် ကျွန်မ သဘောမတူဘူးလို့ပဲ ပြောမယ်"

"အိုး..ဘာလို့လဲ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အစ်မက နည်းပြရှုကို လုံးဝမကြိုက်ဘူး"

ချွိီရွှမ်ရွှမ်က ကျင်းရှီကို မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး "မင်းလည်း သိတာပဲ"

"နည်းပြရှုကို မင်းတကယ်ကြိုက်ရင် သူ အစ်မကို ဝန်ခံပြီးရင် အစ်မ မဆိုင်းမတွ သဘောတူခဲ့လိမ့်မယ်။ အခုမှ စဉ်းစားမနေဘဲ ကျွန်မရဲ့တုံ့ပြန်မှုကို စမ်းသပ်ဖို့ လာမှာ မဟုတ်ဘူး" ကျင်းရှီက "အစ်မ ကျွန်မကို မေးနေတာက အစ်မရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် သက်ရောက်မှုရှိလိမ့်မယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား"

ချွိီရွှမ်ရွှမ်၏ အပြုံးသည် နက်ရှိုင်းလာသည်။ "ဝိုး၊ ဂျူနီယာ ညီမလေး၊ မင်းက တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ!"

ကျင်းရှီက နှုတ်ခမ်းချင်း ဖိလိုက်သည်။ သူမက ဒီနိဂုံးချုပ်ဖို့ပဲ လာတာ မဟုတ်ဘူး။

သူမ၏အဆောင်ခန်းမှ မိန်းကလေး လေးဦးသည် မနေ့ညက ချွီရွှမ်ရွှန်၏ သရုပ်ကို အသေးစိတ် ဆွေးနွေးပြီး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့သည်။

သူမသည် နည်းပြရှုကို စိတ်မဝင်စားကြောင်း ထင်ရှားသည်။ မကြာသေးမီက သူနှင့် နီးကပ်လာခြင်းသည် သူ့ကို သူမအား ဝန်ခံရန် နှိုးဆော်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းလောသည် ချွီရွှမ်ရွှမ်ကို လုံးဝသဘောမတူကြောင်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့သော်လည်း သူမသည် ချက်ချင်းပင် ငြင်းပယ်မည်မဟုတ်ပေ။ သူမသည် ကျင်းရှီ၏ သဘောထားကို စမ်းသပ်ရန်လာလိမ့်မည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ချွီရွှမ်ရွှမ်သည် ယခု သူမကို တိုက်ရိုက်မေးမြန်းနေသည်။

" ကျောက်က နည်းပြရှုကို သဘောကျတယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ် " လို့ ချွီရွှမ်ရွှမ်က ဆိုသည်။ "ငါလည်း သူ့ကို စိတ်မကောင်း မဖြစ်စေချင်ပါဘူး။"

ကျင်းရှီက တိတ်ဆိတ်နေ၏။ အကယ်၍ သူမသည် ယခု စပြီး တောင်းဆိုပါက၊ သူမသည် အသာစီးရသွားမည်ဖြစ်သည်။

ချွီရွှမ်ရွှမ် - "ကျင်းရှီ၊ မင်းက အရမ်းကံကောင်းတာပဲ၊ စစ်တက္ကသိုလ်မှာ အကောင်းဆုံးကောင်လေးတွေ အားလုံး မင်းရဲ့ချစ်သူတွေ ဖြစ်လာတယ်"

သူမသည် အဓိပ္ပါယ်ကို နားမလည်ဟန်ဆောင်ကာ ညည်းညူလိုက်သည်။

ချွီရွှမ်ရွှမ်သည် ချုံပုတ်တစ်ဝိုက်တွင် ရိုက်မနေတော့ဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။ "ချူးကျောက်က နည်းပြရှုကို ဘယ်လောက်ချစ်တယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ မင်းက အခန်းဖော်တွေနဲ့ အခင်ဆုံးသူငယ်ချင်းတွေမို့ သေချာပေါက် သူ့ကို စိတ်မကောင်းမဖြစ်စေချင်ဘူး မဟုတ်လား"

"မင်း ငါ့ကို ပေါ်ရန်နဲ့ လမ်းခွဲစေချင်တာလား"

ချွီရွှမ်ရွှမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးလိုက်ပြီး "ဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့ နှစ်ယောက်က ရန်ဖြစ်နေကြတာပဲလေ၊ စုံတွဲတွေ လမ်းခွဲရတာက ပုံမှန်ပါပဲ။ မင်း ခဏလောက် လမ်းခွဲပြီး ငါ့ကို ပေါ်ရန်နဲ့ ချိန်းတွေ့ခွင့် ပေးလိုက်ရင် မင်းလည်း နောက်မှ ပေါင်းစည်းနိုင်မှာပါ။ ဒါမှ အားလုံး ပျော်မှာ၊ ဟုတ်တယ်မလား?"

ကျင်းရှီ တိတ်ဆိတ်နေတာကိုမြင်တော့ ချွီရွှမ်ရွှမ်က mint shower gel ကို ခြင်းတောင်းထဲ ထည့်လိုက်သည်။ "စဉ်းစားကြည့်ပါ ဂျူနီယာ ညီမလေး။"

သူမထွက်သွားခါနီးမှာ ကျင်းရှီက ရုတ်တရက် "အဲဒါကို စဉ်းစားနေစရာမလိုပါဘူး"

ချွီရွှမ်ရွှမ်က နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်တော့ "ဟမ်?"

ကျင်းရှီသည် mint shower gel ကိုထုတ်ပြီး စင်ပေါ်ပြန်တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမနှစ်သက်သော နို့ရနံ့ကို ယူလိုက်သည်။

"ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေကို ကျွန်မ စဉ်းစားမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ပေါ်ရန်ကို ဘယ်သူ့အတွက်မှ လက်မလျှော့ပါဘူး။ ကျွန်မ သူ့ကို အရမ်းသဘောကျတယ်"

ကျင်းရှီသည် ပေါ်ရန်ပေါ် သူမ၏ ခံစားချက်ကို မည်သူ့ကိုမျှ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ပေါ်ရန်သည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ခိုအောင်းနေသော နေရောင်လေးကဲ့သို့ပင် သူမ၏ ခွန်အားနှင့် နွေးထွေးမှုကို ပေးသည်။ သူ့ရဲ့ ချွန်ထက်တဲ့ အစွန်းတွေက သူမကို တစ်ခါတလေ လောင်မြိုက်နေချိန်မှာတောင် အဲဒါက တစ်ချက်မှ မပြောင်းလဲဘူး—

သူမသည် ပေါ်ရန်ကို သဘောကျပြီး သူ့ကို လုံးဝ လက်မလွှတ်ချေ။

ချွီရွှမ်ရွှမ်၏ မျက်လုံးများက တင်းမာသွားသော်လည်း သူမ ပြုံးနေသည်။ "ကောင်းပြီ၊ ငါ မင်းရဲ့အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းကို ဝမ်းနည်းအောင် လုပ်မှဖြစ်မယ်ထင်တယ်"

ချွီရွှမ်ရွှမ် ထွက်သွားပြီးနောက် ကျင်းရှီသည် ချက်ချင်းပင် သူမ၏ ဖုန်းကို ထုတ်လိုက်ပြီး အဆောင်အဖွဲ့စကားဝိုင်းထဲသို့ တစ်ချက်နှိပ်လိုက်သည်။

ကျင်းရှီ - "လင်းလော၊ နင် လုံးဝမှန်တယ်!"

လင်းလော - "ပေါ်ရန်နဲ့ လမ်းခွဲခိုင်းဖို့ သူတကယ် နင့်ဆီလာခဲ့တာလား။"

ကျင်းရှီ - "အင်း"

လင်းလော - "ချူးကျောက် စိတ်မကောင်းဖြစ်အောင် နည်းပြရှုကို အရင်ဆုံး သွေးဆောင်ဖြားယောင်းပြီး နင်နဲ့ စီနီယာ ပေါ်ရန်အကြား သဘောထားကွဲလွဲမှုတွေ ဖြစ်အောင်လုပ်ခဲ့တဲ့အတွက် နင့်ရဲ့လမ်းခွဲမှုက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လိမ့်မယ်။ စီနီယာ ပေါ်ရန်က လမ်းခွဲမှုကြောင့် အသည်းကွဲတဲ့အခါ၊ သူက သူနဲ့ နီးစပ်ဖို့ အခွင့်ကောင်းယူမယ်၊ အိုး၊ အကြံသမားပဲ"

ချူးကျောက် - "နင်သဘောမတူဘူးမလား၊ တူခဲ့တာလား?"

ကျင်းရှီ - "ဟင့်အင်း"

ချူးကျောက် - "ဒါဆို ကောင်းပြီ"

ကျင်းရှီ - "ဒါပေမယ့်…ချူးကျောက်၊ နင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားဖို့လိုတယ်"

ချူးကျောက် - "ငါ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ။ တစ်ယောက်ယောက်ကို ချစ်နေရတာက ကောင်းချီးတစ်ခုပါပဲ။ သူ နေ့တိုင်း ပျော်ရွှင်နေတာကို မြင်နေရသရွေ့ ငါ ကျေနပ်ပါတယ်"

ကျင်းရှီ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စူပါမားကတ်က မထွက်ခင် သူမ ဖုန်းကို အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။

ပုစဉ်းရင်ကွဲများသည် သစ်ပင်ထိပ်များတွင် အော်ဟစ်နေပြီး နံနက်ခင်း ကောင်းကင်ယံသည် တိမ်တိုက်များမရှိဘဲ ကြည်လင်ပြီး အပြာရောင်တောက်နေသည်။

ပူပြင်းလှတဲ့ နွေရာသီကို တိတ်တဆိတ် ရောက်လာခဲ့သည်။

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် ပေါ်ရန်သည် မြက်သောမြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ တောင်ကဲ့သို့ မျက်ခုံးကျုံ့ကာ စိမ်းလန်းစိုပြေသော တောအုပ်ကို ငေးကြည့်နေသည်။

ကျင့်ချီသည် သံပုရာသီးဖျော်ရည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပေါ်ရန် လက်ဘေးတွင် ထားလိုက်ပြီး သူ့ဘေးရှိ ခုံတစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားကာ "ကျင်းရှီက ဒါကို မင်းဆီ ယူလာခိုင်းပြီး အဲဒါက သူ့ဆီကလို့ မပြောခိုင်းဘူး"

ပေါ်ရန်သည် အချိုရည်ကိုယူပြီး ကြိုးစည်းရိုးကို ပြန်ကြည့်သည်။

ကျင်းရှီသည် သစ်ပင်တစ်ပင်၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး သူ့ကို လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြည့်ရန် သူမ၏ ခေါင်းတစ်ခြမ်းကို စောင်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ သူမ ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားသည်။