ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်နှင့် စကားပြောခြင်း
Vol. 35 Ch. 372
ထုန်းရှန့်တောင်
ကုံးချန်ခြံဝင်း ကျင့်ကြံခြင်း အခန်း
ထန်ထျန်းက ဖျာပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေ၏။ သူ အသက်ရှူလိုက်တိုင်း ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အော်ရာ မှာ တစ်ခါတစ်ရံ ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ ထက်ရှသော ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်နေပေသည်။
အချိန် မည်မျှ ကြာမြင့်သွားသည်ကို မသိရသော်လည်း က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်မှ အော်ရာများအားလုံးကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်၏။
ထို့နောက် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပေသည်။
"ဒီ ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းက တကယ်ကို မဆိုးဘူးပဲ"
ထန်ထျန်းက ပြော လိုက်၏။
နာရီအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ထန်ထျန်းက ရွှေအင်မော်တယ် အဆင့်ကို လုံးဝ တည်ငြိမ်သွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
တကယ်၍ ချင်းရွှီခြံဝင်း သို့မဟုတ် ခြံဝင်း လေးခုတွင်သာဆိုပါက အနည်းဆုံး တစ်ရက်ခန့် အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။
အမှန်တကယ်ပင် အရင်းအမြစ်ဆိုသည်မှာ သန်မာသောသူများထံသို့သာ အမြဲ စီးဆင်းလေ့ရှိပေသည်။
ရွှေအင်မော်တယ် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် တိုးတက်ရန် လိုအပ်သော အင်မော်တယ် စွမ်းအားမှာ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို များပြားလာသည်ကို ထန်ထျန်း သတိပြုမိလိုက်၏။
၎င်းမှာ ယခင်က တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် လူအများအပြားမှာ ဤအဆင့်တွင် အချိန်အတော်ကြာ ရပ်တန့်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
လုံလောက်သော ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင် မရှိပါက အပြင်လောကတွင် မြင့်မြတ် ရွှေအင်မော်တယ် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ဆယ်စုနှစ်နှင့်ချီသော အချိန်ကို အသုံးချရပေလိမ့်မည်။
ဤအချိန်တွင် ထန်ထျန်းက သူကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ထားသော ရွှေအင်မော်တယ် အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်သည့် ထိပ်တန်း အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့ များ၏ တန်ဖိုးမှာ မည်မျှ ကြီးမားသည်ကို နားလည်သွားခဲ့၏။
ကံကောင်းသည်မှာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအတွက် ပူပန်ရန် မလိုပေ။
လျှို့ဝှက်ကျောက်စိမ်းမှ ပေးသော အင်မော်တယ် စွမ်းအားနှင့် လအင်မော်တယ်၏ ကျောက်စိမ်းမှ ပေးသော လစွမ်းအား တို့မှာ သူ ရွှေအင်မော်တယ် အဆင့်တွင်လည်း အခြားအဆင့်များကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်ရန် လုံလောက်ပေသည်။
"နောက်ပိုင်း ကျင့်ကြံမှုတွေကို ဒီမှာပဲ လုပ်တော့မယ်"
ထန်ထျန်း ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။
ထို့နောက် သူက ဆက်လက် ကျင့်ကြံရန် ပြင်လိုက်သည်။
သို့သော် သူ၏ စိတ်မှာ တည်ငြိမ်ခြင်း မရှိသေးမီမှာပင် ကျင့်ကြံခြင်းအခန်း အပြင်ဘက်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် တိုးဝင်လာပြီး တစ်ခန်းလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့၏။
ထိုအော်ရာ မှာ လူကို ကြက်သီးထသွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။
"အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်လား"
ထန်ထျန်း ချက်ချင်း နိုးကြားသွား၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုကြောက်စရာကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ သူ့ထံသို့ တည့်တည့်လာနေသည်ကို သူ အာရုံခံမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူက ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ကာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ အနန္တတာအိုနိယာမ နယ်မြေ ကို အစွမ်းကုန် ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင် မီတာ ရာဂဏန်းကို လွှမ်းခြုံထားလိုက်ပေသည်။
ထို့နောက် သူ၏ ညာဘက် လက်ညှိုးထိပ်တွင် မမြင်ရသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ စုစည်းလိုက်၏။
ရောက်ရှိလာသူမှာ အော်ရာ ပြင်းထန်လှသဖြင့် ထန်ထျန်းအနေဖြင့် အဆိုးဆုံးအတွက် ပြင်ဆင်ထားရပေမည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းအတွင်း၌ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးအမည်းကြီးတစ်ခု ပွင့်လာခဲ့၏။
သွေးဆာနေသော အော်ရာများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကြောက်မက်ဖွယ် အရိပ်တစ်ခုမှာ ဆင်းသက်လာခဲ့ပေသည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းက ထိုသူ၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အနန္တတာအိုနိယာမ နယ်မြေကို ချက်ချင်း ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။
သို့သော် လက်ညှိုးထိပ်မှ စွမ်းအားကိုမူ သူ၏ နောက်ကျောတွင် ဖုံးကွယ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသူမှာ ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
ထန်ထျန်းအနေဖြင့် ဤသူက သူ့ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ယူဆထားပေသည်။
ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်မှာ အလျင်အမြန် ရောက်လာပြီးနောက် ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွား၏။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာရှိ နိယာမများ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော အော်ရာ တစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုခံစားချက်မှာ ခဏတာမျှသာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ အရေးကြီးသော ကိစ္စရှိနေသဖြင့် ၎င်းကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။
သူက ထန်ထျန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ အကြည့်များမှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးနေပြီး အက်ရှသော အသံဖြင့် မေးလိုက်၏။ "မင်း... အဲဒီနေရာကို သွားခဲ့တာလား"
ထန်ထျန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိ၏။
"ဝိညာဉ် စာချုပ်" ဆိုသော စကားလုံးကို ကြားရလျှင် ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ငြိမ်နေလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။
သူက အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ကြယ် ကြည့်ညီလာခံမှာ ကျွန်တော် ကြယ်တာရာ စင်မြင့် ရဲ့ နောက်ဆုံး နေရာကို ရောက်သွားခဲ့ပါတယ်။"
" အဲဒီနောက်မှာ ကျွန်တော် နေရာတစ်ခုထဲကို ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရတယ်..."
ထန်ထျန်း၏ စကား မဆုံးသေးမီမှာပင် ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က လက်မြှောက်ကာ တားဆီးလိုက်၏။
ထို့နောက် သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူတို့ နှစ်ဦးကြားတွင် အပြင်လောကနှင့် လုံးဝ ခြားသွားစေမည့် မမြင်ရသော အတားအဆီးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဤကိစ္စအပေါ် ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်၏ သတိထားမှုမှာ အလွန် မြင့်မားနေသည်ကို မြင်နိုင်ပေသည်။
အတားအဆီး ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က ထန်ထျန်းကို ထပ်မံ ကြည့်ကာ လေသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်၏။ "မင်း သူ့ကို တွေ့ခဲ့တာလား။ "
"ဒါမှမဟုတ် ငါနဲ့ တူတဲ့ တစ်ယောက်ကို မင်း တွေ့ခဲ့တာလား"
ထန်ထျန်းက ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒီနေရာမှာ အရှင်နဲ့ တူတဲ့ နောက်တစ်ယောက်ကို ကျွန်တော် တွေ့ခဲ့ပါတယ်။ "
"သူက အရှင်ထက် ပိုပြီး ငယ်ရွယ်ပုံရပါတယ်။ "
"သူက ကျွန်တော့်ကို ကိစ္စတော်တော်များများ ပြောပြခဲ့တယ်။ သူနဲ့ စကားပြောပြီးတဲ့နောက်မှာ သူက ကျွန်တော့်ကို ပစ္စည်းတစ်ခု ပေးခဲ့တယ်..."
ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က လက်ကို မြှောက်ကာ ထန်ထျန်း၏ စကားကို ထပ်မံ ဖြတ်လိုက်ပြန်၏။
"မင်း ဘာရခဲ့သလဲဆိုတာ ငါ့ကို မပြောနဲ့"
သူ၏ အသံထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ် ဖုံးကွယ်နေပေသည်။
ထန်ထျန်းမှာ အနည်းငယ် အံ့သြသွား၏။ ငယ်ရွယ်သော ရှင်းဟယ် သိထားသော ကိစ္စကို ဤ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က မသိသေးတာများလား။
ထိုသို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပေသည်။
သူတို့ နှစ်ဦးမှာ တူညီသော ဝိညာဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသော်လည်း ကွာခြားမှုများ ရှိနေပေသည်။
ငယ်ရွယ်သော ရှင်းဟယ်မှာ သူ့ကို ထိုနေရာတွင် ထားရစ်ခဲ့သော အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်အပေါ် အငြိုးအတေးများ ရှိနေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။
ထန်ထျန်းက ဆက်ပြောလိုက်၏။ "သူ့ဆီကနေတစ်ဆင့် အဲဒီတုန်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေကို ကျွန်တော် သိခဲ့ရပါတယ်။"
" ဝိညာဉ် စာချုပ် တည်ရှိနေတာကိုလည်း ကျွန်တော် သိခဲ့ရပါတယ်"
ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်မှာ မှင်တက်သွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များစွာ ပြောင်းလဲနေပေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူက သက်ပြင်းကို အရှည်ကြီး ချလိုက်၏။
"ငါ... ရှုံးနိမ့်ခဲ့တယ်။ "
"သူလည်း အလွန် စိတ်ပျက်သွားမှာပဲ မဟုတ်လား"
ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က ညည်းတွားလိုက်၏။
ထန်ထျန်းက ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းပြီးမှ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "နည်းနည်းတော့ စိတ်ပျက်သွားပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတယ်လို့ သူ ပိုခံစားရပုံရပါတယ်။"
" ပြီးတော့..."
"သူက အရှင့်အပေါ်မှာ ထားတဲ့ အငြိုးအတေးက ပိုပြီးတော့ နက်ရှိုင်းနေသလိုပဲ"
ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း "အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါက ငယ်ရွယ်ပြီး မောက်မာခဲ့တာကိုး။"
" သူ့ကို အလဲအလှယ် တစ်ခုအနေနဲ့ အဲဒီနေရာမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ထားခဲ့တာဆိုတော့ သူ နာကျည်းနေမှာပဲ။"
" ဒါပေမဲ့ အလဲအလှယ်ကတော့ အခု အောင်မြင်သွားပါပြီ။"
" ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ထန်ထျန်း"
သူသည် သက်ပြင်းကို ထပ်မံ ချလိုက်ပြန်၏။
အခုတော့ သူ စိတ်သက်သာရာ ရသွားပုံရပေသည်။
"ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုပါပဲ"
ထန်ထျန်းက ဂုဏ်ယူခြင်း မရှိဘဲ ပြောလိုက်၏။ ထို့နောက် သူက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက သူက ကျွန်တော့်ကို ပြောခဲ့တယ်၊ အဲဒီ စာချုပ်က... အရှင့်ရဲ့ ပင်မဝိညာဉ်အပေါ်မှာလည်း သက်ရောက်မှု ရှိနေမှာပဲ မဟုတ်လား။ "
"ဒါကို အလဲအလှယ် အောင်မြင်တယ်လို့ ပြောလို့ရပါ့မလား"
ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်မှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားပြီး "သူက မင်းကို အရာအားလုံး ပြောပြခဲ့တာပဲ။"
" ဟုတ်တယ်၊ တာဝန်ကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီ ဆိုပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်က အဲဒီ တည်ရှိမှုဆီကို လုံးဝ ပေးအပ်ပြီးသား ဖြစ်သွားပြီ။ "
"အဲဒီ ကြီးမြတ်သော ဆန္ဒ ကို..."
"ဘယ်သူမှ မဆန့်ကျင်နိုင်သလို ဘယ်သူမှလည်း မဖျက်ဆီးနိုင်ဘူး"
ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွား၏။
ကြည့်ရသည်မှာ ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က ထိုကြီးမြတ်သော ဆန္ဒ မှာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း မသိသေးပုံရပေသည်။
မဟုတ်လျှင် ထို ဝိညာဉ် စာချုပ်ကို သူ ရရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။
"ဒါကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်း မစဉ်းစားခဲ့ဘူးလား"
ထန်ထျန်းက မေးလိုက်၏။
ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က ဟန်ဆောင်ပြုံးလိုက်ပြီး "စဉ်းစားခဲ့တာပေါ့၊ ကြိုးစားလည်း ကြည့်ခဲ့တယ်။ "
"ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ကြီးမြတ်သော ဆန္ဒ ဆိုတာ သက်ရှိတွေ ဆန့်ကျင်နိုင်တဲ့ အရာမဟုတ်ဘူး။ သူက အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်သလို ကောင်းကင်နဲ့တောင် ရင်ဘောင် တန်းနိုင်တာ။ "
"ငါ့မှာ ဘာနည်းလမ်းမှ မရှိခဲ့ဘူး"
"ဒါပေမဲ့ အဆင်ပြေပါတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလာတော့ အဲဒီ နာကျင်မှုကို ငါ ကျင့်သားရနေပါပြီ"
ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်မှာ ကံကြမ္မာကို လက်ခံထားပုံရပေသည်။
သူက ထန်ထျန်းကို အပြေးအလွှား လာရှာခြင်းမှာ ငယ်ရွယ်သော ရှင်းဟယ်၏ အခြေအနေကို အတည်ပြုရန်သာ ဖြစ်ပုံရ၏။
သို့သော် သူ မသိသည်မှာ ကိစ္စများက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ခြင်းပင်။
ထန်ထျန်းက နှာခေါင်းကို ပွတ်လိုက်ရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ပြောချင်တာက..."
"တကယ်လို့ ကျွန်တော့်မှာ အရှင့်ရဲ့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိတယ်ဆိုရင် အရှင် ဖြေရှင်းချင်လား"
ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်မှာ ချက်ချင်း မှင်တက်သွား၏။
"မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်"
သူ နားကြားမှားသည်လားဟုပင် သံသယ ဝင်သွားခဲ့သည်။
ထန်ထျန်းက ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်ကို တည့်တည့်ကြည့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်၏။
"အရှင့်ရဲ့ ပြဿနာကို ကျွန်တော် ဖြေရှင်းပေးနိုင်ပါတယ်။ "
"ဘာလို့လဲဆိုတော့..."
"အဲဒီ ကြီးမြတ်ဆုံး ဆန္ဒက ..."
"ပျောက်ကွယ်သွားပြီ မို့လို့ပါပဲ"