← Chapters

လုမင်၏ အတိတ်

Vol. 35 Ch. 373

လုမင်၏ အတိတ်

Vol. 35 Ch. 373

"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ထန်ထျန်း ပြောလိုက်သော စကားကို ကြားရသည့်အခါ ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က တိုက်ရိုက်ပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ ဒေါသတကြီး အော် လိုက်၏။

အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် တစ်ပါး၏ ဖိအားများမှာလည်း အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအခန်း တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

တကယ်၍ ထန်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သာ အလွန် သန်မာခြင်း မရှိပါက ဤအခိုက်အတန့်တွင် အတွင်းဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရသွားနိုင်ပေသည်။

ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသော အတားအဆီးမှာပင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ပြိုလဲတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေ၏။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"အဲဒါ ဘယ်လို တည်ရှိမှုမျိုးလဲဆိုတာ ငါ သိတယ်"

"သူ ပျောက်ကွယ်သွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်၏ အသံများ တုန်ရီနေပေသည်။ ထိုစဉ်က ကြယ်တာရာ ဆန္ဒက သူ၏ စိတ်အပေါ်တွင် အလွန် ကြီးမားသော ရိုက်ခတ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပုံရ၏။

"အရှင်... အရင်ဆုံး စိတ်အေးအေး ထားပါ"

ထန်ထျန်းက သူ၏ ကိုယ်ကို မယိုင်လဲအောင် အတင်း ထိန်းထားရပေသည်။

အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် တစ်ပါး၏ အော်ရာမှာ တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလှ၏။ သူက ရွှေအင်မော်တယ် အဆင့်သို့ အသစ်တက်ထားသော ကျင့်ကြံသူလေးသာ ဖြစ်ရာ ဤဖိအားသာ ဆက်ရှိနေပါက အနန္တတာအိုနိယာမ နယ်မြေကို အသုံးပြု၍ ခုခံရန်မှတစ်ပါး အခြားနည်းလမ်း မရှိပေ။

ကံကောင်းသည်မှာ တစ်ဖက်လူက အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် တစ်ပါး ဖြစ်သဖြင့် ခေတ္တမျှ စိတ်လွတ်သွားသော်လည်း အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် သူ၏ အော်ရာများကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သော်လည်း မယုံကြည်နိုင်သော အရိပ်အယောင်များမှာ မျက်နှာပေါ်တွင် အထင်အရှား ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။

"သူ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဆိုတာ မင်း ဘယ်လို သိတာလဲ"

"ဒါဟာ လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ"

ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က လေသံနှိမ့်၍ ဟောက်လိုက်၏။

ထန်ထျန်းက ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ထို ဝိညာဉ် စာချုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ရင်းနှီးနေသော စာချုပ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်မှာ နေရာတွင်ပင် မှင်တက်သွားတော့၏။

မည်သည့် စကားလုံးမျှ အမှန်တရား၏ သက်သေပြမှုကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

"အရှင်နဲ့ တူတဲ့ နောက်တစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို အဲဒီလို ပြောပြခဲ့တာပါ"

"အဲဒီနောက်မှာ အဲဒီနေရာလွတ် ပျက်စီးသွားပြီးတဲ့အခါ လွင့်မျောနေတဲ့ ဒီစာချုပ်ကို ကျွန်တော် တွေ့ခဲ့တာပါ။"

" ကျွန်တော် ထင်တာကတော့ အဲဒီ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဆန္ဒသာ ရှိနေဦးမယ်ဆိုရင် ဒီစာချုပ်ကို အဲဒီမှာ ထားခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ပဲ"

ထန်ထျန်းက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်မှာ ထန်ထျန်း လက်ထဲရှိ စာချုပ်ကို ကြည့်ရင်း အံ့သြတုန်လှုပ်မှုမှ အချိန်အတော်ကြာအောင် ရုန်းမထွက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေပေသည်။

ခဏအကြာမှ သူ၏ ညာဘက်လက်ကို တုန်ရီစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး ထိုစာချုပ်ကို ထိတွေ့ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

သို့သော် ကြောက်ရွံ့နေသကဲ့သို့ပင် လက်ကို ချက်ချင်း ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြန်သည်။

ထို့နောက် သူက ထန်ထျန်းကို ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "တကယ်လို့ ဒါက အမှန်ဆိုရင် မင်း ဒီစာချုပ်ကို ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် သိမ်းထားပြီး မင်းကိုယ်မင်း စာချုပ်ရဲ့ ပိုင်ရှင် ဖြစ်အောင် လုပ်လို့ ရတာပဲ"

"အဲဒီအခါကျရင် မင်းက အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် တစ်ပါး၊ နန်းတော်သခင် တစ်ပါးကို မင်းရဲ့ လက်ခုပ်ထဲမှာ ထည့်ထားနိုင်မှာပါ။"

" မင်း... ဘာလို့ အဲဒီလို မလုပ်ခဲ့တာလဲ"

ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က ဤစာချုပ်၏ အကြောင်းအရာကို ကောင်းစွာ သိပေသည်။

အမြင့်မြတ်ဆုံး ဆန္ဒ သေဆုံးသွားလျှင် ၎င်းမှာ ပိုင်ရှင်မဲ့ စာချုပ် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

၎င်းကို ရရှိသူက သခင် အဖြစ် စာချုပ်ကို ဆက်လက် အကောင်အထည် ဖော်နိုင်ပေသည်။

ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ထင်မြင်သည်မှာ သူသာ ထန်ထျန်း၏ နေရာတွင်ဆိုလျှင် သေချာပေါက် ထိုသို့ လုပ်လိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်းပင်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် တစ်ပါးကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ထန်ထျန်းကမူ ဤမေးခွန်းကို ပြုံးလျက်ပင် တုံ့ပြန်လိုက်၏။ "ကျွန်တော် ဘာလို့ အဲဒီလို လုပ်ရမှာလဲ"

"လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို စိတ်ကြိုက် ခြယ်လှယ်နေရတာက တကယ်ပဲ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလို့လား။ ကျွန်တော်တို့ကြားမှာလည်း ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိပါဘူး။ တကယ်လို့ ဒါက ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင် ရဲ့ ဝိညာဉ် စာချုပ်သာဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် စဉ်းစားကြည့်ကောင်း စဉ်းစားကြည့်ပါလိမ့်မယ်"

"အကျိုးအမြတ်နဲ့ ပတ်သက်လို့ ပြောရရင်တော့..."

"ရွှေအင်မော်တယ် အဆင့်လေးပဲ ရှိသေးတဲ့ ကျွန်တော့်လို လူတစ်ယောက်က ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ နာမည်ကြီးခဲ့တဲ့ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် တစ်ပါးကို စိတ်ကြိုက် ခြယ်လှယ်နိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ပါဘူး"

ထန်ထျန်းက သူ၏ စိတ်ထဲရှိ အမှန်တရား အချို့ကို ပြောလိုက်၏။

သူက စည်း ရှိသူ ဖြစ်ရာ ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်နှင့် ရန်ငြိုးမရှိဘဲ ဤအရာဖြင့် ထိန်းချုပ်ရန် မလိုအပ်ပေ။

ထို့ပြင် အမှန်တကယ် ထိန်းချုပ်နိုင်မည်လား ဆိုသည်မှာလည်း မသေချာပေ။

တစ်ဖက်လူက အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ နာကျင်မှုကို တောင့်ခံလာသူ ဖြစ်ရာ တကယ်၍ အမှားအယွင်း တစ်ခုခု ဖြစ်ပြီး တန်ပြန် တိုက်ခိုက်ခံရလျှင် သူသာ အရှုံးပေါ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် ထန်ထျန်းအနေဖြင့် ဤကိစ္စကို အလွန်အမင်း လိုလားနေခြင်း မရှိပေ။

သူက သာမန် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသာဆိုလျှင် ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်ရန် လောင်းကြေးထပ်ကောင်း ထပ်ပါလိမ့်မည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းတွင် ဝှက်ဖဲများစွာ ရှိနေသဖြင့် ဤစွန့်စားမှုကို လုပ်ရန် မလိုအပ်ပေ။

ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်လူနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန်အတွက်သာ အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်ကမူ ထန်ထျန်း၏ ဤအတွေးကို သိနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"အရှင်ချီ ပြောတာ မှန်တာပဲ၊ မင်းက တကယ်ကို ထူးချွန်ပြီး ထက်မြက်တဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပဲ"

ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က ချီးကျူးလိုက်၏။

"ကျွန်တော်က... အများကြီး စဉ်းစားတတ်ရုံတင်ပါ"

ထန်ထျန်းက ဆက်ပြောသည်။ "အရှင်နဲ့ တွေ့ပြီဆိုတော့ ဒါကို မူလပိုင်ရှင်ဆီပဲ ပြန်ပေးပါ့မယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ဝိညာဉ် စာချုပ်ကို ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်ထံ ကမ်းပေးလိုက်၏။

ဤစာချုပ်ကို နောက်ပိုင်းတွင် မည်သို့ ကိုင်တွယ်မည်မှာ သူနှင့် မသက်ဆိုင်တော့ပေ။ ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က ယုံကြည်ရသော အဖော်တစ်ဦးကို ရှာ၍ စာချုပ်အား ပေးအပ်ကာ သူ၏ နာကျင်မှုကို ဖြေရှင်းကောင်း ဖြေရှင်းပါလိမ့်မည်။

သို့မဟုတ် နာကျင်မှုကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ကိုယ်တိုင်သာ ဆက်လက် သိမ်းဆည်းထားပါလိမ့်မည်။

ဤအရာများမှာ ထန်ထျန်းနှင့် မသက်ဆိုင်တော့ပေ။

လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ် စာချုပ်ကို ကြည့်ရင်း ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်၏ အကြည့်မှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးနေ၏။

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူသည် စာချုပ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကျေးဇူးကို ငါ အမြဲ မှတ်ထားပါ့မယ်"

"နောက်ပိုင်း ထျန်းဖူနန်းတော်ထဲမှာ မင်း ဘာကိစ္စပဲရှိရှိ ငါ့ဆီ လာခဲ့ပါ။ "

"ငါ့ရဲ့ လုပ်နိုင်စွမ်း ဘောင်အတွင်းမှာဆိုရင် ငါ အားလုံး ဖြေရှင်းပေးမယ်"

ထန်ထျန်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။ "ဒါဆိုရင် နောက်ပိုင်း ကိစ္စရှိရင်တော့ အရှင့်ကို တကယ်ပဲ အကူအညီ တောင်းရတော့မှာပေါ့"

သန်မာသော နောက်ခံတစ်ခု ရရှိလာသည်ကို ထန်ထျန်းအနေဖြင့် အလွယ်တကူ စွန့်လွှတ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အခုအချိန်တွင် အရာအားလုံး အဆင်ပြေနေသော်လည်း နောင်တွင် ခက်ခဲသော ကိစ္စရပ်များ ကြုံတွေ့လာရမည်ကို မည်သူမျှ အာမမခံနိုင်ပေ။

ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်၏ အရှိန်အဝါဖြင့်ဆိုလျှင် ကိစ္စရပ် အတော်များများကို အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် ထန်ထျန်းက ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းပြီးမှ မေးလိုက်သည်။ "တကယ်တော့... ကျွန်တော် နည်းနည်း စပ်စုချင်လို့ပါ။ "

"လုမင် က ဘာဖြစ်သွားလို့ နောက်ဆုံးမှာ ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး ကို မတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာလဲ"

ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လုမင်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထန်ထျန်း စိတ်ဝင်စားနေဆဲ ဖြစ်၏။

လုမင်နှင့် တစ်ခေတ်တည်းသား ဖြစ်ပြီး အကြီးမားဆုံး ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ခဲ့သော ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်မှာ အတွင်းရေးကို သိထားမည်မှာ သေချာပေသည်။

ဤမေးခွန်းကို ကြားရသည့်အခါ ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်မှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။ "သူက... တားမြစ်ချက်ကို ချိုးဖောက်ခဲ့တာ"

"အဲဒီတုန်းက ငါက ခွန်အားအတွက် ဝိညာဉ်ကို အလဲအလှယ် လုပ်ခဲ့ပေမဲ့ သူ့ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့တယ်။"

" ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး ကို တက်လှမ်းမယ့် အခွင့်အရေးကိုလည်း သူပဲ ရခဲ့တာ"

"ဒါပေမဲ့ သူ တက်လှမ်းနေတဲ့ အချိန်မှာပဲ အဲဒီ ထူးခြားတဲ့ ယပ်တောင်ကို သုံးပြီး နိယာမတွေကို ချိုးဖျက်ကာ သူ့ဘေးနားက အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ကိုပါ ခေါ်သွားဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။"

" ဒါပေမဲ့ ဒီလို ကိစ္စမျိုးကို ခွင့်မပြုထားဘူးလေ"

"အဲဒီအတွက်ကြောင့် လုမင်က တားမြစ်ချက်ရဲ့ တန်ပြန် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရတာပဲ"

"နောက်ဆုံးမှာတော့ လုမင်က သာမန်လောကထဲကို ပြုတ်ကျသွားပြီး အဲဒီကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာပဲ။"

" ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အမျိုးသမီးကတော့ ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး ကို အောင်အောင်မြင်မြင် ရောက်ရှိသွားခဲ့တယ်"

"ဒီကိစ္စက တားမြစ်ချက်နဲ့ သက်ဆိုင်နေတဲ့အတွက် ထျန်းဖူနန်းတော်က ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာ။ အဲဒါကြောင့် လူတွေက အဲဒီတုန်းက တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားတယ်လို့ပဲ သိကြပြီး အသေးစိတ်ကိုတော့ မသိကြတာ"

ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောပြလိုက်၏။

သို့သော် ထန်ထျန်း နားထောင်ပြီးသည့်အခါ စိတ်ထဲတွင် သံသယများ ပိုမို များပြားလာခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုယပ်တောင်မှာ လုမင်နှင့် မသက်ဆိုင်ဘဲ ထိုအမျိုးသမီးနှင့် သက်ဆိုင်နိုင်သည်ကို သူ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

လုမင်က ဘာကြောင့် ဒီကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ခဲ့တာလဲ။

ပြီးတော့ ဘာကြောင့် အဲဒီအမျိုးသမီးကို ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး ကို အတင်းအကျပ် ပို့ပေးခဲ့တာလဲ။

သူနဲ့ အဲဒီအမျိုးသမီးကြားမှာ ဘယ်လို ဆက်နွယ်မှုမျိုး ရှိနေတာလဲ။

ထန်ထျန်း မသိနိုင်ပေ။

သို့သော် သူ ဆက်လက် မမေးနိုင်တော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူတိုင်းက လအင်မော်တယ်၏ ထိုယပ်တောင်ကို လုမင်အား ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။

"အခု သူ ဘယ်မှာလဲ"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်၏။

ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"မသိဘူး"

" ပျောက်ကွယ်သွားသလိုပဲ"

"ငါ သူ့ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှာခဲ့ပေမဲ့ ဘာသဲလွန်စမှ မတွေ့ခဲ့ရဘူး"

ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တောင် ရှာမတွေ့ဘူးဆိုလျှင် ထိုလူမှာ အမှန်တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေပေသည်။

လုမင်... သူ သေချာပေါက် ပြန်လာဦးမည်။

All Chapters