မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ရောက်လာခြင်း

"အို... ဒီနေ့ တော်တော် စည်ကားနေတာပဲလား"

ပေါ့ပျက်ပျက် အသံတစ်ခု ခန်းမတံခါးဝတွင် ထွက်ပေါ်လာရာ လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ ထိုနေရာသို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားကြ၏။

ရောက်ရှိလာသူ၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လူအများမှာ မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် တွန့်လိုက်ကြပေသည်။

"ချီဟယ်ရွှမ်းလား"

"ဒါ ရွှမ်ယွင်မျှော်စင် က ကောင်လေး မဟုတ်လား"

လူအချို့က သူ၏ မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို မှတ်မိသွားကြ၏။

ရောက်လာသူမှာ ချီဟယ်ရွှမ်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

"မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် သူက ရွှမ်ယွင်မျှော်စင် ရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေထဲမှာ ထူးချွန်တဲ့သူတစ်ယောက်ပဲ၊ ကုံးချန်ခြံဝင်းထဲကိုတောင် ဝင်ခွင့်ရထားတာလေ။ သူက ဘာလို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ"

တစ်ဦးက သံသယဖြင့် ပြောလိုက် ၏။

မကြာမီမှာပင် အခြားတစ်ဦးက ပြန်လည်ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ဒီကောင်လေးက တော်တော်လေး လှုပ်ရှားမှုများတယ်။ စီးပွားရေး နယ်ပယ်အမျိုးမျိုးမှာ သူ့ကို ခဏခဏ တွေ့ရတတ်တယ်။"

" ငါ ထင်တာကတော့ ရွှမ်ယွင်မျှော်စင် က သူ့ကို အနာဂတ် အထက်တန်းလွှာ တစ်ယောက်အဖြစ် ပျိုးထောင်နေပုံရတယ်"

လူအများ၏ အကြည့်များကို ခံယူရင်း ချီဟယ်ရွှမ်းက ယပ်တောင်ကို ခတ်ကာ ခန်းမအတွင်းသို့ အေးအေးဆေးဆေး လှမ်းဝင်လာခဲ့၏။

ထိုအချိန်တွင် မိုကျွင်းက အပေါ်ထပ်မှ အောက်သို့ လျှောက်ဆင်းလာခဲ့ပေသည်။

ရောက်လာသူမှာ ချီဟယ်ရွှမ်း ဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မိုကျွင်း၏ မျက်ခုံးများ တွန့်သွားခဲ့ရ၏။

ဤလူနှင့် ထန်ထျန်းကြားတွင် ရန်ငြိုးရှိနေသည်ကို သူ သိထားပေသည်။

ယနေ့ မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ရောက်လာခြင်းမှာ သေချာပေါက် ကောင်းသော ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။

"မင်း ဘာလာလုပ်တာလဲ"

မိုကျွင်းက ရှေ့သို့ တိုးလာကာ အေးစက်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်၏။

သူက ချီဟယ်ရွှမ်းကို မျက်နှာသာ ပေးရန် မလိုအပ်ပေ။ ချီဟယ်ရွှမ်းမှာ ထူးချွန်သည်ဆိုသော်လည်း ငယ်ရွယ်သေးသဖြင့် မိုမိသားစု၏ ဒုတိယ သခင်လေး ရှေ့တွင်မူ အရာမထင်ပေ။

"အစ်ကိုမို... ဒါက ဘာစကားလဲဗျာ"

ချီဟယ်ရွှမ်းက အလွန် ယဉ်ကျေးဟန်ပြကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလောက် အင်အားကြီးတဲ့ ဆရာ စုဆောင်းပွဲကို ဘယ်သူမဆို လာကြည့်ခွင့် ရှိတာပဲ မဟုတ်လား"

"ကျွန်တော် ပြောချင်တာကတော့ အစ်ကိုမိုက အနေအေးလွန်းတာပဲ။ ဘာလို့ ကျားရှီခန်းမရဲ့ အပြင်ဘက် ခန်းမဆောင်ကြီးမှာ မလုပ်တာလဲ။ အဲဒါဆိုရင် လူတိုင်းက မိုမိသားစုရဲ့ အရှိန်အဝါကို ကြည့်ရှုခွင့် ရကြမှာပေါ့။ "

"ဘာလို့ ဒီလောက် ဆိတ်ငြိမ်တဲ့ နေရာကို ရွေးလိုက်ရတာလဲ"

သူက ယဉ်ကျေးနေသယောင် ရှိသော်လည်း စကားလုံးများမှာမူ လှောင်ပြောင် သရော်မှုများ ပါဝင်နေပေသည်။

မိုကျွင်းက မျက်လုံးကို အနည်းငယ် ကျဉ်း လိုက်၏။

ဤကောင်က ရန်လာစခြင်း သို့မဟုတ် နှောင့်ယှက်ခြင်း တစ်ခုခု ပြုလုပ်ရန် လာခြင်းမှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

"ချီဟယ်ရွှမ်း... ငါ့ရှေ့မှာ လာပြီး ဟန်ဆောင်မနေနဲ့"

မိုကျွင်းက ပြော သည်။ "မင်း ဒီနေ့ ဒီကို လာတယ်ဆိုကတည်းက ဒီပွဲဟာ ထန်ထျန်းအတွက် သီးသန့် လုပ်ပေးတာဆိုတာ မင်း မသိဘဲ မနေဘူး။"

" ငါ မင်းကို ပြောလိုက်မယ်၊ ဒါက ငါ ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ပြီး လုပ်ပေးနေတဲ့ ကိစ္စပဲ။ "

"မင်း ဒီနေ့ တစ်ခုခု နှောင့်ယှက်ဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင် ငါ မင်းကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူက တိုက်ရိုက်ပင် သတိပေးလိုက်ပေသည်။

မိုကျွင်း၏ အရှိန်အဝါမှာ ကြီးမားလှသဖြင့် သူ၏ အေးစက်သော စကားများကြောင့် ချီဟယ်ရွှမ်း လက်ထဲမှ ယပ်တောင်မှာ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွား၏။

သို့သော် သူက ဟန်မပျက်ဘဲ ပြုံး၍ ပြန်ပြောလိုက်သည်။"အစ်ကိုမိုရဲ့ စကားတွေက တော်တော် ပြင်းထန်တာပဲ။"

" ဆရာ တွေကို စုဆောင်းတယ်ဆိုတာက နှစ်ဦးနှစ်ဖက် သဘောတူညီမှု အပေါ်မှာပဲ အမြဲတမ်း မူတည်တာပါ။"

" တကယ်လို့ ထန်ထျန်းက သူ့ရဲ့ ခွန်အား မလောက်လို့ ဆရာ တွေက သူ့ကို အထင်မကြီးကြရင်တော့ အဲဒါက ကျွန်တော့်ကြောင့် မဟုတ်ဘူးလေ... ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား"

မိုကျွင်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး တစ်ခုခု ထပ်ပြောရန် ပြင်လိုက်၏။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အသက်လတ်ပိုင်း လူတစ်ယောက်က အမြန် လျှောက်လာပြီး မိုကျွင်း၏ နားနားတွင် တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်ပေသည်။

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် မိုကျွင်း၏ မျက်ခုံးများမှာ ပို၍ပင် တွန့်သွားခဲ့ရ၏။

သူက ချီဟယ်ရွှမ်းကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထိုလူ၏ နောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားတော့သည်။

မိုကျွင်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ရင်း ချီဟယ်ရွှမ်း၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့၏။

စီးပွားရေး နယ်ပယ်တွင် မိုမိသားစုမှာ ရွှမ်ယွင်မျှော်စင် ကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း ထျန်းဖူနန်းတော် တည်ထောင်ကတည်းက အခြေခိုင်လာခဲ့သော ထို ရှေးဟောင်း မိသားစု၏ အစွမ်းအစနှင့် နောက်ခံကိုမူ မည်သူကမျှ လျစ်လျူမရှုရဲပေ။

"အဘိုးဟွမ်... ဘာပြဿနာမှ မရှိနိုင်ဘူး မဟုတ်လား"

ချီဟယ်ရွှမ်းက ဘေးနားရှိ အဘိုးအိုကို တိုးတိုးလေး မေးလိုက်၏။

အဘိုးအိုက ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။ "သိပ်ပြီး စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။"

" မိုမိသားစုက အကျိုးအမြတ်ကို ကြည့် တတ်ဆုံး လူတွေပဲ။ သူတို့က ထန်ထျန်း တစ်ယောက်အတွက်နဲ့ ငါတို့ ရွှမ်ယွင်မျှော်စင် နဲ့ ရန်ငြိုးဖွဲ့မယ့် လမ်းကို ရွေးမှာ မဟုတ်ဘူး။"

" မိုကျွင်းက အဲဒီလို လုပ်ချင်ရင်တောင် သူ့မိသားစုက တားလိမ့်မယ်။ "

"သူတို့ မျက်လုံးထဲမှာ ထန်ထျန်းရဲ့ တန်ဖိုးက ရွှမ်ယွင်မျှော်စင် ထက် သာလွန်နေမှသာ ဖြစ်နိုင်လိမ့်မယ်"

ထိုအခါမှ ချီဟယ်ရွှမ်းက စိတ်အေးသွားကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ရယ်စရာပင်၊ ထန်ထျန်း၏ တန်ဖိုးက ရွှမ်ယွင်မျှော်စင် နှင့် မည်သို့မှ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူက တစ်ဖန် ပေါ့ပါးသွားပြန်ပြီး လူအများကြားထဲသို့ လျှောက်သွားကာ အခြားသူများနှင့် စကားစမြည် ပြောဆိုနေပေတော့သည်။

သူက ယနေ့ ပြပွဲကောင်းကို ကြည့်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေ၏။

ထိုအချိန်တွင် အတွင်းခန်း၌

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ အသေးစိတ် ပြောပြစမ်း"

မိုကျွင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်၏။

ထိုလူ၏ အမူအရာမှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ရပေသည်။ "ကျွန်တော်လည်း အခုလေးတင် သတင်းရတာပါ။ "

"သူတို့က မိသားစုရဲ့ အထက်ပိုင်းကို အသိမပေးဘဲ ကျားရှီခန်းမနဲ့ တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်ပြီး လုပ်ငန်းစဉ်တွေအတိုင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့တာပါ။"

" ဒီသတင်းကိုလည်း ကျားရှီခန်းမဘက်က ကျွန်တော့်ကို အသိပေးတာပါ။"

အရှင်ချီ က ဆရာ အများကြီးကို တကယ်ပဲ ခေါ်လာနေပါပြီ"

ဤသတင်းကို ကြားရသည့်အခါ မိုကျွင်းက လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ထန်ထျန်း ရှိရာဘက်သို့ အလိုအလျောက် လှည့်ကြည့်မိ၏။

"အရှင်ချီ ကိုယ်တိုင် လာမှာလား... ဒါက ဘယ်လောက်တောင် မျက်နှာပွင့်စရာ ကောင်းလိုက်သလဲ။ "

"နှစ်ရက်၊ သုံးရက်အတွင်းမှာပဲ ထန်ထျန်းက ဘာလို့ နေရာကိစ္စကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သလဲဆိုတာ အခုမှ နားလည်တော့တယ်။ "

"သူ့ရဲ့ နောက်ခံက ဒီလောက်အထိ ကြောက်စရာ ကောင်းနေတာကိုး"

မိုကျွင်းက အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရ၏။

သူက အသက် ၁၀၀ ကျော်ပြီ ဖြစ်ပြီး မိသားစု၏ အထက်တန်းလွှာထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်လာခဲ့သည်မှာလည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အရှင်ချီ ကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းရှိသူ တစ်ဦးက စီးပွားရေး ကိစ္စရပ်တစ်ခုတွင် ကိုယ်တိုင် ပါဝင် ပတ်သက်သည်ကို သူ ပထမဆုံး မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ တပည့်များ၏ အရှင်သခင် ဖြစ်ပြီး ထျန်းဖူနန်းတော်၏ အာဏာအရှိဆုံးနှင့် အမြင့်ဆုံးတွင် ရပ်တည်နေသော ပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ တစ်ဦး မဟုတ်ပါလား။

လွတ်လပ်စွာ နေတတ်သော သူ၏ ဦးလေး ငါး ပင်လျှင် ထိုအရှင်၏ ရှေ့တွင် စည်းကမ်းတကျ နေရပေသည်။

မိုမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် ပင်လျှင် ထိုအရှင်ကို တွေ့သည့်အခါ အလေးအနက် ထားရပေသည်။

ဤကိစ္စကြောင့် ထွက်ပေါ်လာမည့် အသိပေးချက် များကို မိုကျွင်း ပြန်ရောက်သည့်အခါ အသေအချာ လေ့လာရပေတော့မည်။

သို့သော် သူ မည်သို့မှ စဉ်းစား၍ မရသည်မှာ ထန်ထျန်းက မည်သည့်အချိန်တွင် အရှင်ချီနှင့် ဤမျှအထိ နီးကပ်သော ဆက်ဆံရေး ရှိသွားခဲ့သနည်း ဆိုခြင်းပင် ဖြစ်၏။

လူအများ ဤကိစ္စကို သိသွားသည့်အခါ သူတို့၏ မျက်နှာများ မည်မျှအထိ ကောင်းမွန်နေမည်ကို မိုကျွင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပေသည်။

"အရှင်ချီ ဘက်က ဘာညွှန်ကြားချက်တွေ ရှိလဲ"

မိုကျွင်းက မေးလိုက်၏။

ထိုလူက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "မရှိပါဘူး၊ သူ လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ရှင်းပါတယ်။ ထန်ထျန်းကို လာပြီး ပံ့ပိုးပေးတာပါပဲ။ "

"ဒါပေမဲ့ မလိုအပ်ဘဲ ဆူညံမှုတွေ မဖြစ်အောင် ခေတ္တ ဖုံးကွယ်ထားဖို့တော့ ပြောထားပါတယ်"

မိုကျွင်းက လေကို နောက်တစ်ကြိမ် ရှူသွင်းလိုက်ပြန်၏။

စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ပါပေ။

ထန်ထျန်း တစ်ယောက်တည်းအတွက် လာခြင်းဟူသော ဤရည်ရွယ်ချက်မှာ တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

ယခင်က ထန်ထျန်းတွင် ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့ ကဲ့သို့သော အဖိုးတန် ပစ္စည်းများ ရှိနေပါစေဦးတော့၊ ရွှမ်ယွင်မျှော်စင် ၏ ဘေးတွင် အချိန်အကြာကြီး တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူ ထင်ခဲ့မိ၏။

သို့သော် ယခုမူ အရှင်ချီ ၏ အတိအလင်း ပံ့ပိုးမှု ရှိနေသဖြင့် အနာဂတ်မှာ မည်သို့ ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူမျှ မပြောနိုင်တော့ပေ။

"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုရင်တော့ လောလောဆယ် ဖုံးထားလိုက်မယ်။ "

"အရာအားလုံးကို မူလ အစီအစဉ်အတိုင်းပဲ လုပ်ကြစို့။ အရှင် ရောက်လာမှပဲ ဆက်လုပ်ကြတာပေါ့"

မိုကျွင်းက ပြောလိုက် ၏။

ထိုလူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပေသည်။

ထို့နောက် သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်၏။ "ဒါဆိုရင် အဲဒီ ဆရာ အချို့ကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ။"

" အခုပဲ လူအတော်များများက ကျွန်တော့်ဆီ လာပြီး အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုး ပေးနေကြတယ်။ "

"ထန်ထျန်းနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ဆန္ဒမရှိတာကတော့ အထင်အရှားပဲ၊ အကြောင်းပြချက် ရှာနေကြတာ"

မိုကျွင်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။ "ချီဟယ်ရွှမ်း ဆိုတဲ့ ကောင်လေးက သူကိုယ်သူ တော်လှတယ် ထင်နေတာပဲ"

အမှန်စင်စစ် ချီဟယ်ရွှမ်း မလာခင်ကတည်းက တစ်စုံတစ်ယောက်သည် နောက်ကွယ်မှ နှောင့်ယှက်နေသည်ကို မိုကျွင်း သိထားပြီး ဖြစ်၏။

သို့သော် သူက ထုတ်မပြောခဲ့သလို ထန်ထျန်းကိုလည်း အသိမပေးခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကိစ္စကို သူ ကိုင်တွယ်ပေးမည်ဟု ထန်ထျန်းကို ကတိပေးထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် သူ၏ နည်းလမ်းများဖြင့် ဆရာ အချို့ကို စိတ်အေးအောင် လုပ်ပေးထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ယခုမူ...

"ထွက်သွားချင်တဲ့သူကို သွားခွင့်ပြုလိုက်ပါ၊ ဆွဲမထားနဲ့"

မိုကျွင်းက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်၏။ "သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဘာမှတ်နေကြတာလဲ"

"ငါ့ညီလေးအတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ အစပြုမှုတစ်ခု ရစေချင်လို့သာ ဒီလို မောက်မာတဲ့ မျက်နှာတွေနဲ့ လူတွေကို ငါက ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာ။"

" အခုတော့ ငါ့ညီလေးက အစွမ်းအစရှိနေပြီ၊ အရှင်ချီ ကိုယ်တိုင်တောင် ကျောထောက်နောက်ခံ ပြုပေးနေတာ။ "

"သူတို့ကတော့... ဟက်"

"ဒီနေ့ သူတို့ရဲ့ စွန့်လွှတ်မှုက တစ်သက်လုံး နောင်တရစေမယ့် ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်သွားစေရမယ်"

မိုကျွင်းက အလွန် နက်နဲစွာ ပြုံးလိုက်ပေတော့သည်။