နယ်ပယ်အသီးသီးမှ ထိပ်သီးပညာရှင် ကြီးများ

ထျန်းဖူနန်းတော်၏ လက်ချိုးရေတွက်၍ရသော အာဏာပိုင် အထက်တန်းလွှာများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင်၏ အပြုအမူတိုင်းမှာ အလွန် အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်များကို ထုတ်လွှင့်နေခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လူတိုင်းက အထူး အာရုံစိုက်ကြပေသည်။

ထက်မြက်သူများမှာ အရှင်ချီ ၏ စကားလုံးများနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို သေချာစွာ စဉ်းစားပြီးမှ မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုများကို ပြုလုပ်ကြ၏။

သို့သော် ယနေ့တွင်မူ ထက်မြက်သူများ မဆိုထားနှင့်၊ လူအ တစ်ယောက်ပင်လျှင် လန်တင်း အင်မော်တယ်အရှင်က ထန်ထျန်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ရပ်တည်ပေးနေသည်ကို မြင်နိုင်ပေသည်။

၎င်းမှာ သူတို့၏ နှာခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြီး "ဒီလူက ငါ့လူပဲ၊ မင်းတို့အားလုံး သတိထားကြ" ဟု ပြောနေခြင်းနှင့် မခြားပေ။

ဤသို့သော အနေအထားမှာ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေရုံသာမက နားမလည်နိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်စေခဲ့၏။

ဘာကြောင့်လဲ။

အရည်အချင်းရှိတဲ့ အပြင်ကလာတဲ့ တပည့်အသစ် တစ်ယောက် ဖြစ်ရုံလေးတင် မဟုတ်ဘူးလား။

ထျန်းဖူနန်းတော်မှာ သူ့ထက် ထူးချွန်တဲ့ တပည့်တွေ အများကြီး ရှိပါလျက်နဲ့ ဘာလို့ ထန်ထျန်း ဖြစ်နေရတာလဲ။

ထို့ပြင် ထန်ထျန်းမှာ ထျန်းဖူနန်းတော်သို့ အကြွေး အမြောက်အမြား တင်ရှိနေသူ မဟုတ်ပါလား။

ထန်ထျန်းမှာ အကြွေးရှိနေသဖြင့် ထျန်းဖူနန်းတော်က သူ့ကို မြှင့်တင်ပေးပြီးမှ သူ ရှာသမျှ ငွေတွေကို ပြန်သိမ်းဖို့ ကြံစည်နေတာလား။

လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းစုံ ပေါ်လာကြသော်လည်း အရှင်ချီ ၏ လုပ်ရပ်နောက်ကွယ်မှ တကယ့် အကြောင်းရင်းနှင့် ရည်ရွယ်ချက်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိနိုင်ကြပေ။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ထန်ထျန်းက ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အမှန်တကယ်ပင် အောင်မြင်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိလိုက်ကြ၏။

တစ်စုံတစ်ယောက် အောင်မြင်လျှင် အခြားတစ်စုံတစ်ယောက်မှာမူ ကံဆိုးရပေမည်။

လူအများ၏ အကြည့်များမှာ ခုနက မောက်မာစွာ ပြောနေသော ဆရာ များထံသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိသွားကြ၏။

အရှင်ချီ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ထို ဆရာ များ၏ မျက်နှာမှာ အိုးမည်းသုတ်ထားသကဲ့သို့ မည်းမှောင်သွားခဲ့ပေသည်။

ထန်ထျန်းနှင့် အရှင်ချီတို့ ဤမျှအထိ နီးကပ်သော ဆက်ဆံရေး ရှိကြောင်း သူတို့ကို မည်သူကမျှ မပြောခဲ့ကြပေ။

ဤသို့ ဖြစ်မည်မှန်း ကြိုသိခဲ့လျှင် ရွှမ်ယွင်မျှော်စင် က ဘာလဲ။

လစာ မရလျှင်တောင် သူတို့က ထန်ထျန်းနှင့် ပူးပေါင်းရန် လုယက်ကြမည် မဟုတ်ပါလား။

အံ့အားသင့်မှုနှင့် နောင်တရမှုများမှာ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အထင်အရှား ပေါ်နေပေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဘာပြောပြော နောက်ကျသွားခဲ့ပြီပင်။

ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာ ပျက်ပြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ စိတ်ကူးတစ်ခုက ကောင်းကင်ဘုံနှင့် ငရဲဘုံကို ခြားနားစေခဲ့ပြီပင်။

"အရှင် ပြောတာ တကယ် မှန်ပါတယ်"

မိုကျွင်းမှာ စိတ်ထဲတွင် အလွန် ဝမ်းသာနေပေသည်။

အရှင်ချီက ထန်ထျန်းအတွက် ကျောထောက်နောက်ခံ လာပြုပေးမည်ကို ကြိုသိထားသော်လည်း ဤမျှအထိ တိုက်ရိုက်ကျသော အနေအထားမျိုးမှာ သူ့ကိုပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့၏။

တကယ်ကို အားကိုးထိုက်လွန်းလှပေသည်။

"ထန်ထျန်းက အခု အပေါ်ထပ်မှာ ရှိနေပါတယ်။ သူ့ကို အောက်ဆင်းလာခိုင်းရမလား"

မိုကျွင်းက မေးလိုက်၏။

အရှင်ချီက လက်ခါပြလိုက်ပြီး "မလိုပါဘူး၊ ငါက ဒီအတိုင်း လာကြည့်တာပါ။ တခြား ကိစ္စတွေလည်း ရှိသေးတယ်"

ထို့နောက် သူက သူ၏ အနောက်ရှိ လူ ဆယ်ဂဏန်းခန့်ကို ရှေ့သို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

"သူတို့က ထျန်းဖူနန်းတော်ရဲ့ အလေးအမြတ် ထားရတဲ့ ဆရာကြီးတွေပဲ။ သူတို့က စီးပွားရေး နယ်ပယ်ထဲကို အင်အားသစ်တွေ စီးဝင်လာတာကို ပံ့ပိုးပေးချင်ကြတယ်။"

" ထန်ထျန်းအပေါ်မှာလည်း သူတို့ စိတ်ဝင်စားကြတယ်။"

" မင်း သူတို့နဲ့အတူ ထန်ထျန်းကို သွားတွေ့ပြီး ဒီကိစ္စကို အကောင်အထည် ဖော်လိုက်ပါ"

အရှင်ချီက ပြောလိုက်၏။

"အရှင့် အမိန့်အတိုင်း ဆောင်ရွက်လိုက်ပါ့မယ်"

မိုကျွင်းက ရိုသေစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အရှင်ချီနှင့် ထိုလူများမှာ အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်ကြပြီးနောက် အရှင်ချီက ခန်းမမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။

သာမန်အချိန်တွင် တွေ့ဆုံရန်ပင် ခက်ခဲလှသော ဤ ထိပ်သီး ဆရာကြီးများကို ကြည့်ရင်း မိုကျွင်းက လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်မိပေသည်။

ဤမျှ အင်အားကြီးသော အခင်းအကျင်းမျိုးမှာ စီးပွားရေးလောကကို တကယ်ပင် ပြောင်းလဲပစ်တော့မည် ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်တွင် လူအချို့က သူတို့၏ မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို မှတ်မိသွားကြပေသည်။

"ဘုရားရေ အဲဒါ ထျန်းဟော် ဆေးသူတော်စင် မဟုတ်လား။ ငါ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် သူ က အနားယူသွားတာ နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကျော်ပြီလေ"

"ချီလျန့် လက်နက်သခင် လည်း ပါတယ် လက်နက်သွန်းလုပ်မှာ လောကရဲ့ ထိပ်သီး ပညာရှင်ကြီးပဲ ဘယ်အသင်းမှာမှ မဝင်ဖူးတဲ့ သူကတောင် ဒီကို ရောက်လာတာလား"

"ဟိုတစ်ယောက်ကတော့ ဆရာ ဟွမ်ယွင် ထင်တယ်။ ရွှမ်ယွင်မျှော်စင် က သူ့ကို ဖိတ်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့တာတောင် သူက လှည့်တောင်မကြည့်ခဲ့ဘူး။ အခုတော့ ထန်ထျန်းဆီကို ကိုယ်တိုင် လာခဲ့တာလား"

"ငါတော့ ရူးတော့မှာပဲ။ ဒီလောက်များပြားတဲ့ သူတော်စင် တွေနဲ့ ထိပ်သီး ပညာရှင်ကြီးတွေက ထန်ထျန်းကို ပံ့ပိုးဖို့ ကိုယ်တိုင် လာကြတာလား"

"ငါ အသက်ရှူဖို့ ခက်နေပြီ..."

ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော အခင်းအကျင်းမှာ လူအများကို တုန်လှုပ်စေခဲ့၏။

ထန်ထျန်းတွင် မည်သို့သော အရည်အချင်း ရှိနေသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများက သူတို့၏ သိက္ခာကို လျှော့ချကာ ကိုယ်တိုင် လာရောက် ပူးပေါင်းကြသနည်းဟု သူတို့ မည်သို့မှ စဉ်းစား၍ မရနိုင်ကြပေ။

ထန်ထျန်းသည် ယခင်က ဆရာ များအပေါ် ဘာကြောင့် ထိုသို့ မောက်မာသော အမူအရာ ပြခဲ့သနည်းဆိုသော အကြောင်းရင်းမှာ ယခုမှ ရှင်းလင်းသွားတော့၏။

ရှေ့တွင် ရှိနေသော ဤလူကြီးများနှင့် ယှဉ်လျှင် ခုနက ဆရာ ဆိုသူများမှာ ကလေးငယ်များသဖွယ်ပင်။

ထန်ထျန်းမှာ အစွမ်းမရှိဘူး၊ အသုံးမကျဘူးဟု မည်သူကများ ပြောရဲဦးမည်နည်း။

လူအများ၏ အကြည့်မှာ ထို ဆရာ များနှင့် သူတို့ကြားတွင် ရှိနေသော ချီဟယ်ရွှမ်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အရှင်ချီ ရောက်လာကတည်းက ချီဟယ်ရွှမ်း၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်နေခဲ့၏။

ယခုမူ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ချွေးစေးများ ထွက်လာပြီး စိတ်တောင် လွတ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

"အဖိုး... အဖိုးကြီး ဟွမ်..."

သူက ဘေးနားရှိ အဘိုးအိုကို ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် ခေါ်လိုက်ပေသည်။

သို့သော် အဖိုးဟွမ်၏ မျက်နှာမှာလည်း အလွန် ဆိုးရွားနေ၏။

ထန်ထျန်းတွင် ဤမျှ ကြီးမားသော အင်အား ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မည်သို့မှ မထင်ထားပေ။

ယခင်က ထန်ထျန်းကို အရေးမပါသော လူငယ်တစ်ယောက်ဟုသာ ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုမူ...

"ပြန်ကြမယ်။"

"ဒီကိစ္စကို ငါ မျှော်စင်သခင် ဆီ အမြန်ဆုံး သွားတင်ပြရမယ်"

ပြောရင်း အဖိုးဟွမ်က ချီဟယ်ရွှမ်းကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့၏။

ချီဟယ်ရွှမ်းမှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးမှ အနောက်သို့ အမြန် လိုက်သွားခဲ့ပေသည်။

ခုနက ဆရာ များကိုမူ သူ လုံးဝ မေ့လျော့သွားခဲ့ပြီပင်။

"စီနီယာကြီးတို့... ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြပါခင်ဗျာ"

မိုကျွင်းက ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်၏။

ထို့နောက် သူက ထိပ်သီး ပညာရှင်ကြီးများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ခန်းမအတွင်းမှ ဖြတ်လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် အပ်ကျသံပင် ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး မည်သူမျှ စကားမပြောရဲကြပေ။

အသက်ပင် ပြင်းပြင်း မရှူရဲကြတော့ပေ။

သို့သော် ညှိနှိုင်းမှု ကျရှုံးသွားသော ဆရာ အချို့မှာမူ နောက်ဆုံး အခွင့်အရေးလေးကို ဆုပ်ကိုင်ချင်နေကြသေး၏။

"ဆရာ... ကျွန်တော်"

ထန်ထျန်းကို အစောဆုံး ဝေဖန်ခဲ့သော ဆရာ မှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် လူအုပ်ထဲမှ ထွက်လာကာ ဆရာ ဟွမ်ယွင် ၏ ရှေ့တွင် "ဘုန်း" ကနဲ ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ သွေးထိုးမှုကို ခံလိုက်ရလို့ မှားယွင်းတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် ချမိတာပါ။ "

"အခု ကျွန်တော် နောင်တရပါပြီ။"

" ဆရာက ကျွန်တော့်ကို အခွင့်အရေး တစ်ခုလောက် ပေးပါဦး။ ကျွန်တော်လည်း ထျန်းဖူနန်းတော်အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးပါ့မယ်"

သူက အလွန် စိတ်ရင်းမှန်သယောင် ပြောလိုက်ပေသည်။

အခြား ဆရာ များကလည်း ဤအရာကို မြင်သည့်အခါ စိတ်ကူးများ ရလာကြ၏။

ထန်ထျန်း၏ အောင်မြင်မှုမှာ တားဆီး၍ မရတော့ကြောင်း လူတိုင်း သိလိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

တကယ်လို့ ဤလှေကြီးပေါ်သို့ တက်ခွင့်ရမည်ဆိုလျှင် မည်သည့်အရာမဆို တန်ဖိုးရှိပေသည်။

အနည်းဆုံး ဤမျှများပြားသော ထိပ်သီးများနှင့် အတူတူ အလုပ်လုပ်ရခြင်းမှာ အကျိုးများစွာ ရှိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကံဆိုးသည်မှာ သူ၏ တပည့်ဖြစ်သူ၏ စကားအပေါ် ဆရာဟွမ်ယွင် မှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

"ဘယ်သူကများ ထန်ထျန်းဆီမှာ ဆရာ လုပ်မယ်ဆိုရင် ငါ တစ်သက်လုံး လှောင်ပြောင်နေမှာ "

" ဒီစကားက မင်း ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား"

"အခု ငါ သွားတော့မယ်။ "

"ကြည့်ရတာ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားက မင်းရဲ့ ဆရာ ဖြစ်ဖို့ မထိုက်တန်တော့ဘူး ထင်တယ်။"

" ငါတို့ရဲ့ ဆရာ၊ တပည့် ဆက်ဆံရေးက ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်ပြီ"

ပြောပြီးသည်နှင့် ဆရာဟွမ်ယွင် မှာ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မိုကျွင်းကို အချက်ပြကာ ဆက် လျှောက်သွားခဲ့၏။

ထို ဆရာ မှာ ဆရာဟွမ်ယွင် ၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံလဲကျသွားတော့သည်။

အခြားသော လူများမှာလည်း မျက်နှာများ ညှိုးငယ်သွားကြကာ မည်သူမျှ ထပ် ထွက်မလာရဲကြတော့ပေ။

လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် မိုကျွင်းနှင့် ထိပ်သီး ပညာရှင်ကြီးများက အဆောက်အအုံပေါ်သို့ တက်သွားခဲ့ကြ၏။

သူတို့၏ အရိပ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အခါမှ တစ်ခန်းမလုံးမှာ ဆူညံသွားတော့သည်။

"ဘုရားရေ ငါ ဒီနေ့ ဘာတွေကို မြင်လိုက်ရတာလဲ"

"ဒီထန်ထျန်းက တကယ်ကို လျှို့ဝှက်ချက် များတာပဲ။ ဒီလောက် နောက်ခံကောင်းမယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ။ အံ့ဩစရာပဲ"

"ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ။ ငါ့ဘဝမှာ ဒီလောက်များတဲ့ ထိပ်သီး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေကို တစ်ပြိုင်တည်း မြင်ဖူးတာ ဒါ ပထမဆုံးပဲ။ ငါ့ရဲ့ အောက်ခံတောင် ချွေးစေးတွေနဲ့ စိုကုန်ပြီ"

"မင်းကတော့ ဖြစ်ရလေ..."

"မဖြစ်ဘူး၊ ငါ အမြန် ပြန်ပြီး သတင်းပို့ရမယ်။ ဒါက တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စပဲ"

"ထန်ထျန်းက စီးပွားရေး လောကမှာ အရှိန်အဟုန်နဲ့ ထွက်ပေါ်လာတော့မယ်။ ဘယ်သူမှ လျစ်လျူရှုလို့ မရတော့ဘူး"

လူအများမှာ အလျင်အမြန်ပင် ခန်းမမှ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

အချို့မှာမူ ထိုနေရာ၌ပင် ကျန်ရှိနေပြီး အတွေးပေါင်းစုံ ရှိနေကြသည်။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ထန်ထျန်းအပေါ် သူတို့၏ အမြင်မှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီပင်