ယင်ယန်စွမ်းအင်

တိုက်ပွဲသည် မကြာမီမှာပင် ပြီးဆုံးသွားပြီး လူဦးရေမှာလည်း လျင်မြန်စွာ လျော့နည်းသွားသည်။ သို့သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်သည် ထို ပြိုင်ပွဲများကို သူနှင့် အနည်းငယ်မျှပင် မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည့်အတွက် နောက်ထပ် သူ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ မည်သူ ဖြစ်လာမည်နည်း ဆိုသည်ကိုသာ အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းသို့ ရောက်လေလေ ပြိုင်ဘက်များမှာ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလေလေ ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲ ငါးဦးသည်လည်း ပြိုင်ဘက်များကို မည်သို့ စီစဉ်ပေးရမည်ကို အဆက်မပြတ် ဆွေးနွေးနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤနေရာ၏ ဒိုင်လူကြီးများ ဖြစ်ကြသည့်အတွက် မည်သူ၏ အစွမ်းက ပိုမို ထက်မြက်သနည်း ဆိုသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်အောင် ကြည့်ရမည် ဖြစ်သည်။ အစွမ်းထက်သူ အချင်းချင်းကို အစောပိုင်းတွင် မဆုံမိစေရန် တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ရှားရမည် ဖြစ်ပြီး သို့မှသာ အစွမ်းရှိသူများ အစောတလျင် ပြုတ်ထွက်သွားခြင်းမျိုး မရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ပထမဆုံး တိုက်ပွဲတွင် ယီထျန်းယွမ်နှင့် ထျန်ချင်းတို့အား ယှဉ်ပြိုင်စေလျှင် တစ်ယောက်ယောက်မှာ ရှုံးနိမ့်သွားမည် သာ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေတွင် ယီထျန်းယွမ် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လျှင် ၎င်းမှာ လုံးဝ မတရားသဖြင့် ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ယီထျန်းယွမ်မှာ ချက်ချင်း ဖယ်ထုတ်ခံလိုက်ရမည် ဖြစ်ပြီး ယင်းမှာ စည်းမျဉ်းနှင့် မကိုက်ညီသလို ကြည့်ကောင်းသော ပွဲတစ်ပွဲလည်း ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်တွင် ထိပ်ဆုံး သုံးယောက်စာရင်းဝင်နိုင်သော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်ပါလျက် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်သွားရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုသာ အလေးထားရပြီး အခြေအနေ အတော်များများတွင် မှားယွင်းစွာ ဆုံးဖြတ်မိခြင်း မရှိချေ။ အနည်းငယ်သော အခြေအနေများတွင်သာ ၎င်းတို့ မှားယွင်း ခန့်မှန်းမိတတ်ကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယီထျန်းယွမ်၏ ကျင့်စဉ်မှာ အဆင့် ၇ ကျင့်စဉ်သမားနှင့် အဆင့်အတူတူ ခန့်သာ ရှိမည်ဟု ၎င်းတို့ ယူဆခဲ့ကြသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ လုံးဝ ဖိနှိပ် ချေမှုန်းနိုင်စွမ်း ရှိသော တည်ရှိမှု ဖြစ်နေသည်။ ထျန်ချင်းနှင့် ပတ်သက်လျှင်မူ ၎င်းတို့သည် အားအနည်းဆုံးသူများကိုသာ သူမ၏ ပြိုင်ဘက်အဖြစ် စီစဉ်ပေးခဲ့ကြသည်။

ယင်းမှာ မရိုးမသား ပြုလုပ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထျန်ချင်းမှာ အလွန် အစွမ်းထက်လွန်းသောကြောင့် မည်သို့ပင် စီစဉ်ပေးစေကာမူ ပြိုင်ဘက်မှာ ရှုံးနိမ့်ရန် သေချာနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သန့်စင်သော မီးလျှံကဲ့သို့သော စွမ်းရည်မျိုးသည်ပင်လျှင် အားလုံးကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အားအနည်းဆုံးသူများကိုသာ အမြှောက်ဆံအဖြစ် ပေးပို့လိုက်ရခြင်း သို့မဟုတ် တိုက်ရိုက် အဆင့်တက်စေခြင်းမျိုးသာ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ လူဦးရေ မလုံလောက်သည့် အခါမျိုးတွင် သူမအား တိုက်ပွဲဝင်ရန် မလိုဘဲ တိုက်ရိုက် အဆင့်တက်စေခဲ့သည်။

အကယ်၍ ယီထျန်းယွမ်သည် ယခင်ကတည်းက အလွန် ကြမ်းတမ်းသော စွမ်းရည်များကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့လျှင် သူသည်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ဆက်ဆံမှုမျိုးကို ရရှိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် အပေါ်ယံတွင်မူ အတော်လေး လူမသိအောင် နေတတ်ပြီး အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သော စွမ်းအားမျိုးကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

သူ၏ စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့် အခါမှသာ အကြီးအကဲ ငါးဦးသည် မိမိတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက် မှားယွင်းသွားကြောင်း သိရှိခဲ့ကြသော်လည်း အချိန်နှောင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ နောက်ဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ အလွန်အမင်း မှားယွင်းသွားခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အနည်းဆုံးတော့ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းလာနိုင်သူများမှာ အမှန်တကယ် ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

ယခင်က ပထမအဆင့် တံဆိပ်ပြား အရေအတွက် စာရင်းတွင် ထိပ်ဆုံး ဆယ်ယောက်အတွင်း ပါဝင်ခဲ့သူ အများစုမှာ ယခုအခါ ထိပ်ဆုံး ဆယ်ယောက်အတွင်း၌ မရှိကြတော့ပေ။ တိုက်ပွဲများမှာသာ မိမိ၏ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်သော အချိန် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။

ယခု ကျန်ရှိနေသူများမှာ များပြားလှသော ပြိုင်ပွဲဝင်များထဲမှ အနိုင်ရရှိလာသည့် အတောက်ပဆုံးသော ပြိုင်ပွဲဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုပြိုင်ပွဲဝင်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော နယ်မြေအရှင်များမှာလည်း အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှား ဝမ်းသာနေကြသည်။

ထိုအချိန်မျိုးသည် ၎င်းတို့အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ အကောင်းဆုံး အချိန် ဖြစ်သည်။

ပြိုင်ပွဲဝင်များမှာမူ ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စများကို အာရုံစိုက်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ လျင်မြန်စွာ အားပြန်ဖြည့်နေကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်ပိုင်းတွင် ပို၍ပင် ဆန်းကြယ်သော ပြိုင်ဘက်များနှင့် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရဦးမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိပ်ဆုံး ရှစ်ယောက် မတွေ့ချင်ဆုံး ပြိုင်ဘက်မှာ ထျန်ချင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသူမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အမျိုးသမီး ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ဘက်မှာ အမျိုးသား ဖြစ်လျှင်ပင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း အမျိုးသမီး ဖြစ်နေသည့်အတွက် အမျိုးသားများမှာ မျက်နှာပျက်စရာ ဖြစ်နေရသည်။

တိုက်ပွဲ နောက်ဆုံး အဆင့်များတွင်ပင် ထျန်ချင်း၏ ပြိုင်ဘက်များမှာ တစ်ကွက် နှစ်ကွက်အတွင်းမှာပင် အနိုင်ယူခံခဲ့ရသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားသည် လူတို့ကို ထိတ်လန့် စေနိုင်သည်။

သုံးရက် ကြာပြီးနောက် ပြိုင်ပွဲဝင် အများစုမှာ အခြေခံအားဖြင့် အားပြန်ဖြည့်ပြီးသွားကြသည်။ ဤ နတ်ဘုရား တိုက်ပွဲကွင်းပြင်အတွင်း၌ ၎င်းတို့၏ အားပြန်ဖြည့်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး ကုသဆေးလုံးများနှင့် တွဲဖက်လိုက်သောအခါ ပို၍ပင် မြန်ဆန်သွားစေသည်။ လျင်မြန်စွာ မကုသနိုင်သော ဒဏ်ရာမျိုး မဟုတ်လျှင် သုံးရက်ဆိုလျှင် လုံလောက်သည်။

အကယ်၍ သုံးရက် ကြာပြီးနောက် အားပြန်မဖြည့်နိုင်သေးလျှင်လည်း မဖြစ်မနေ တိုက်ပွဲဝင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ စည်းမျဉ်း ဖြစ်ပြီး မည်သူမျှ ချွင်းချက် မရှိချေ။ တစ်စုံတစ်ယောက် လုံးဝ သက်သာလာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပေးမည် မဟုတ်ပေ။

“အခု မင်းတို့ရဲ့ နောက်ထပ် ပြိုင်ဘက်တွေကို ကြေညာမယ်...”

အကြီးအကဲ ဂိုဟွမ်နှင့် အခြားသူများမှာ သုံးရက်တိုင်တိုင် ဆွေးနွေးပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲ ငါးဦးမှာ အစုအဖွဲ့လိုက် ဝိုင်းဖွဲ့ကာ ပြိုင်ဘက်များ စီစဉ်ပေးရန် အသေအချာ ဆွေးနွေးနေသည်ကို အားလုံး မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ယခင်က ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုး မရှိခဲ့ဖူးသည့်အတွက် မည်မျှအထိ အရေးကြီးသည်မှာ သိသာလှသည်။

ဤနေရာတွင် ရှိနေသူများမှာ အလွန် ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည့်အတွက် နတ်ဘုရား နယ်မြေများ အကြားတွင် တရားမျှတသော စည်းမျဉ်းတစ်ခုကို ထူထောင်ရန် လိုအပ်သည်။ သို့မှသာ အားလုံးကို လက်ခံ ယုံကြည်စေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် အကြီးအကဲ ဂိုဟွမ်သည် အလင်းတန်း ရှစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် ၎င်းတို့၏ လက်ထဲတွင် ကိန်းဂဏန်းများ ဖော်ပြထားသော တံဆိပ်ပြား တစ်ခုစီ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

“နံပါတ် ၇...”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့လိုက်ရသူမှာ ထျန်ချင်း မဟုတ်သလို အခြားသူလည်း မဟုတ်ဘဲ ယူချင်းရွှမ် ဖြစ်နေသည်။

“ယူချင်းရွှမ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ယူချင်းရွှမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်မှာ အဆင့် ၇ ကျင့်စဉ်သမား ဖြစ်ပြီး လူပုံမှာ အတော်လေး လူမသိအောင် နေတတ်သူ ဖြစ်သည်။ အဆင့် သတ်မှတ်ချက်များတွင်လည်း ထိပ်ဆုံး၌ ရှိမနေခဲ့ချေ။

ဥပမာအားဖြင့် ပထမအဆင့်တွင် သူသည် ထိပ်ဆုံး ဆယ်ယောက်အတွင်းသို့ မဝင်ခဲ့ဘဲ ထိပ်ဆုံး အယောက် နှစ်ဆယ်အတွင်းသာ ရှိခဲ့သည်။ ဒုတိယအဆင့် ရလဒ်တွင်လည်း သတ္တမ အဆင့်အထိသာ ခံနိုင်ရည် ရှိခဲ့ပြီး ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။

ခြုံပြောရလျှင် သူသည် အတော်လေး ကောင်းမွန်သော ပြိုင်ဘက် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အလယ်အလတ် အဆင့်သာ ရှိသော ယူချင်းရွှမ်သည် ထိပ်ဆုံး ရှစ်ယောက်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။

ရုတ်တရက်ကြီး တိုးဝင်လာသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး အားလုံး၏ ခန့်မှန်းချက်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။

ယူချင်းရွှမ်မှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ရှိနေပုံရပြီး ရုပ်ရည် သို့မဟုတ် အရှိန်အဝါမှာလည်း သာမန်ပင် ဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ သူ ညံ့ဖျင်းသည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ အစွမ်းအစကို ဖုံးကွယ်ထားတတ်သော ကြောက်မက်ဖွယ် တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်နိုင်သည်။

“ခြုံငုံကြည့်ရင်တော့ အစွမ်းက မဆိုးဘူး... ဒီလိုနဲ့ ထိပ်ဆုံး ရှစ်ယောက်ထဲ ဝင်လာနိုင်တာ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ယခင်က ယူချင်းရွှမ်ကို သိပ်ပြီး သတိမထားမိခဲ့ချေ။ ယူချင်းရွှမ် ထုတ်ဖော်ပြသသော အရှိန်အဝါမှာ လူတို့ကို သူ့အား လျစ်လျူရှုမိစေခဲ့သည်။

သူ အဆင့်တက်လာသည့် အခါမှသာ ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုး ရှိနေပါသေးလားဟု အားလုံး ခံစားလိုက်ကြရသည်။

နှစ်ဦးသား ကွင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်နေကြသော်လည်း တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိသေးချေ။

“ယီထျန်းယွမ်... ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းညွှန်ပေးပါ...”

ယူချင်းရွှမ်က လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်ရာ သူ၏ လေသံမှာ အေးအေးဆေးဆေးပင် ဖြစ်ပြီး အသံမှာလည်း ထူးခြားချက် မရှိဘဲ အလွန် သာမန်ဆန်လှသည်။

သို့သော် သူ့ကို သာမန် ပြိုင်ဘက် တစ်ဦးကဲ့သို့ သဘောထားလိုက်လျှင် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်သည်။

“ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းညွှန်ပေးပါ...”

ယီထျန်းယွမ်ကလည်း ထိုနည်းတူပင် ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

စကားပြောပြီးနောက် ယူချင်းရွှမ်သည် ချက်ချင်းပင် စတင် တိုက်ခိုက်သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ပြိုင်ဘက် အနေဖြင့် ခန့်မှန်းရ လွယ်ကူစေသည်။ အထူးသဖြင့် အရှိန်မှာ မမြန်လွန်း မနှေးလွန်းဘဲ ပြိုင်ဘက်ကို အဆင်သင့် ပြင်ထားနိုင်ရန် ပြောပြနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ယူချင်းရွှမ်၏ ဤလှုပ်ရှားမှုမှာ သာမန်ကဲ့သို့ပင် ရှိသော်လည်း မည်သည့် ဟာကွက်မျှ မရှိချေ။ နောက်တစ်ခဏတွင် ယူချင်းရွှမ်မှာ တိုက်ခိုက်လာသည်။ သူသည် မည်သည့် လက်နက်မျှ မသုံးဘဲ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ညာဘက် လက်ဖဝါးမှာ ဓားကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ယီထျန်းယွမ်ရှိရာသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လာသည်။

ယီထျန်းယွမ်မှာ ဂရုမစိုက်ဘဲ ယူချင်းရွှမ်ရှိရာသို့ လက်သီးဖြင့် တအား ထိုးနှက်လိုက်သည်။ မည်သည့် တိုက်ကွက်မျိုးပင် ဖြစ်ပါစေ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့်သာ အပြတ်ရှင်းမည် ဖြစ်သည်။

ဤလက်သီးမှာ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါဖြင့် ဖိနှိပ်လာချိန်တွင် ယူချင်းရွှမ်၏ လက်ဖဝါးဓားမှာ အနည်းငယ် တွန့်လိမ်သွားပြီး ကောင်းကင်တွင် ကူးခတ်နေသော ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ၏ လက်သီးကို ခုခံလာသည်။

ထို့နောက် အနည်းငယ် တွန်းထုတ်လိုက်ရာ မိမိ၏ စွမ်းအားများမှာ ချက်ချင်း ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ဂွမ်းပုံကြီးကို ထိုးလိုက်ရသကဲ့သို့ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိချေ။

“ဘုန်း...”

ယူချင်းရွှမ်၏ လက်ဖဝါးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် တွန့်လိမ်သွားပြီး ရှေ့သို့ အနည်းငယ် တွန်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်တွင် စွမ်းအင် ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး အစွမ်းကုန် ဖိသိပ်ထားသော စွမ်းအားတစ်ခုမှာ ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်လာသည်။

ယီထျန်းယွမ်မှာ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါသွားပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြောင့် လွင့်ထွက်သွားရသော်လည်း ကောင်းကင်တွင် သူ၏ ဟန်ချက်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ထိန်းညှိလိုက်နိုင်သည်။

“ဒါက ယင်ယန်စွမ်းအင်ပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်၏ အကြည့်မှာ တည်ငြိမ်သွားသည်။ ယူချင်းရွှမ်၏ လက်ဖဝါး နှစ်ဖက်အတွင်း၌ ယင်ယန်စွမ်းအင်များ စီးဆင်းနေပြီး ဝိုင်းစက်နေသော ထိုက်ကျိ ပုံစံမျိုး ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ မိမိ၏ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် မိမိ၏ လက်ဖဝါးအတွင်း၌ ပြန်လည် စုစည်းကာ အားအပြည့်ဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤယူချင်းရွှမ်မှာ အလွန် ရှားပါးလှသော ယင်ယန်စွမ်းအင်ကို လေ့ကျင့်ထားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

အခန်း (၁၀၃၆) ပြီးပါပြီ။