ယွီမျိုးနွယ်စု

"သွားကြစို့၊ သွားကြစို့။"

လျိုချန်းယွင်သည် စကားလမ်းကြောင်းလွှဲရန် ချင်းယွဲ့ရတနာဝေဟင်သင်္ဘောကို အလျင်အမြန်ဆင့်ခေါ်လိုက်၏။ သူမသည် ကျန်းချန်၏ဝတ်စုံလက်စကို ဆွဲကာ သင်္ဘောပေါ်သို့ အတင်းခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

ရှန်းယီနှင့် ယန်ဝမ်ချန့်တို့ပါ သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်လာပြီးနောက်တွင်မှသူမသည် သူမ၏ချီစွမ်းအင်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး လူအားလုံးကို တင်ဆောင်ကာ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"..."

ထိုထူးဆန်းသော အမျိုးသမီး၏ရုတ်တရက် ရန်လိုမုန်းတီးမှုမှာ မည်သည့်နေရာမှရောက်လာသည်ကို ရှန်းယီ သိပ်နားမလည်ပေ။ သို့သော် သူ စိတ်မဝင်စားပါ။

နတ်ဆိုးသတ်ခြင်းသည် နတ်ဆိုးသတ်ခြင်းသာဖြစ်ပြီး ကိစ္စများကိုရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်နေရန် မလိုအပ်ပေ။

"အထောက်တော်လျို၊ ဖီးနစ်နတ်ဆိုးရဲ့အနှစ်သာရသွေးနဲ့ပတ်သက်ပြီး သတင်းတစ်ခုခုများ ရှိပါသလား" ဟု ရှန်ယီက လျိုချန်းယွင်၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ မေးလိုက်သည်။

သူသည် လင်းယွင်ဂူမှ အချို့သော ပစ္စည်းများကို ရရှိခဲ့ပြီးမထွက်ခွာမီ လီရွှမ်ချင်းကို စုစည်းရန် အကူအညီတောင်းခဲ့သည်။ ချုံယန်သစ်ကိုင်း အပါအဝင်ပိုလျှံနေသော ပစ္စည်းများကို အရေးတကြီးလိုအပ်နေသော ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များဖြင့် လဲလှယ်နိုင်သည်။

သို့သော် သူသည်ကြိုတင်ပြင်ဆင်နိုင်ရန်အတွက် ဖီးနစ်နတ်ဆိုးသွေးအနှစ်သာရ၏ ဈေးနှုန်းကို သိထားရန် လိုအပ်သည်။

"..."

လျိုချန်းယွင်၏ မျက်နှာမှာ ခါးသက်သွားသည်။ သူမထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖီးနစ်နတ်ဆိုး အနှစ်သာရသွေးစက်အကြောင်း ကြားလိုက်သည်နှင့် ကျန်းချန်သည် ယခု တာဝန်နှင့် လွယ်လင့်တကူ ဆက်စပ်တွေးတောမိသွားသည်။

ကျန်းချန်သည် လျိုချန်းယွင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ သူမ၏လက်စကိုကိုင်ထားသော လက်ကို တိတ်တဆိတ် ခါထုတ်လိုက်၏။ သူမသည် ကောင်းကင်ကိုသာ တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

"အဲဒီအကြောင်း အခု မပြောရအောင်။"

လျိုချန်းယွင်က လက်ကို အခါခါဝှေ့ယမ်းရင်း ရှန်းယီကို ပြောလိုက်၏။ "ဂိုဏ်းမှာ မီးဒြပ်စင်ရှိတဲ့ နတ်ဆိုးငှက်တစ်ကောင်အကြောင်း သတင်းရထားတယ်၊အရင်ဆုံး သွားကြည့်ကြတာပေါ့။ အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းကို ထပ်ရှာနေစရာ မလိုတော့ဘူး။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ရှန်းယီသည် ထူးဆန်းသော လေထုကို ခံစားမိသော်လည်း ခေါင်းညိတ်သဘောတူလိုက်ပြီးနောက် အခန်းတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။

ရှန်ယီ ထွက်သွားသည်နှင့် လျိုချန်းယွင်က အသံလွှင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "သူငယ်ချင်းလေးရယ်၊မင်းရဲ့အဲဒီ စိတ်ကောက်တတ်တာကို ခဏလောက် ရပ်ထားပါဦး။ သူက ငါ့အဖေကိုယ်တိုင် အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ။ ပြီးတော့ တာဝန်တစ်ခုနဲ့အပြင်ထွက်ရတာက အထောက်တော်တွေရဲ့ သဘာဝပဲလေ။ သူ့ကို မရှိဘူးလို့ပဲသဘောထားလိုက်ပါ၊ အားလုံး အဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်။"

"မရှိဘူးလို့ သဘောထားရမယ် ဟုတ်လား။" ကျန်းချန်က မျက်လုံးကိုဝေ့ကြည့်ကာ သူမကိုပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ငါလည်း မီးငှက်အနှစ်သာရသွေး နည်းနည်းလိုနေတာနဲ့ အတော်ပဲ၊ အဲဒါကြောင့် ဒီတစ်ခါတော့..."

လျိုချန်းယွင်က သူမ၏ခါးကို အားရပါးရ ဆွဲဆိတ်လိုက်ပြီး "ကဲ... ထပ်ပြီး ပြဿနာရှာဦးမလို့လား" ဟု ငေါက်လိုက်သည်။

"ဟွန်း။"

ကျန်းချန်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏မကျေနပ်မှုကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမသည် တာဝန်တစ်ခုပေါ်တွင် ရှိနေပြီးခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် အာဃာတဟောင်းများကို ရှင်းရမည့်အချိန် မဟုတ်ပေ။ ဤသုံးယောက်၏အသက်သည် သူမနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် သူမသည် အသံလွှင့်မန္တန်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အခန်းတွင်းသို့ လှမ်းပြောလိုက်၏။ "ရှင်တို့က ဂိုဏ်းချုပ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တပည့်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ကျွန်မနောက်ကို လိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားရင်တော့ စည်းကမ်းတွေကိုလိုက်နာရမယ်၊ ကျွန်မရဲ့ ညွှန်ကြားချက်ကိုလည်း နားထောင်ရမယ်။"

"တော်ပါတော့၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းက အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့ လူသစ်မှမဟုတ်တာ..." လျိုချန်းယွင်က ပြုံးကာ အခန်းဘက်သို့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"..."

ယန်ဝမ်ချန့်သည် ရှန်းယီ၏မျက်နှာအမူအရာကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေမိသည်။ အစီအရင်ပညာရှင်တစ်ဦးအတွက် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာတည်ငြိမ်မှုသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ စိတ်ရှည်မှု၊ ကြောက်ရွံ့မှုကင်းမဲ့မှုနှင့် ရေသေပမာ တည်ငြိမ်သောစိတ်ထားရှိမှသာ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို အစီအရင်သင်္ကေတများကို တည်ငြိမ်စွာရေးဆွဲနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်၏သိသာထင်ရှားသော ပစ်မှတ်ထားတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင်ပင်၊ ရှန်းယီသည် မျက်တောင်တစ်ချက်မျှမခတ်ဘဲ တင်ပျဉ်ခွေလျက် တိတ်ဆိတ်စွာထိုင်နေခဲ့၏။ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် တစ်ဖက်လူသည် စာအုပ်ကြီးအတိုင်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မဟုတ်နိုင်ပေ။

သို့သော် သူ၏အမှန်တကယ် ခွန်အားမှာ မည်မျှရှိသည်ကိုမူ မသိရသေးပါ။ အစီအရင်ဗန်းသည် သေးငယ်သော်လည်း ပုံစံအမျိုးမျိုးပြောင်းလဲနိုင်သည်။ အစီအရင်များကို အလွတ်ကျက်ထားနိုင်ခြင်းက ၎င်းတို့ကိုလက်တွေ့တွင် တည်ဆောက်နိုင်ခြင်းကို မဆိုလိုပေ။

အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွား၏။

ပြင်းထန်သောလေတိုက်ခတ်သံများ ဝန်းရံနေသော်လည်း သင်္ဘောပေါ်ရှိလူများကို အနည်းငယ်မျှမထိခိုက်စေပါ။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ချင်းယွဲ့ရတနာဝေဟင်သင်္ဘောသည် အနောက်ဘက်သို့ ဦးတည်နေပြီး ယခင်တစ်ခေါက်နှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည်။

လေထုအတွင်းရှိ စိုထိုင်းဆသည်လည်း ပိုမိုသိသာလာသည်။

အောက်ဘက်ရှိ ရှုခင်းများသည် မြေပြင်နှင့် ရေထု ရောနှောနေရာမှ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်မှာ အဆုံးမဲ့ သမုဒ္ဒရာပြင်ကြီးအဖြစ်ပြောင်းလဲသွား၏။

ကျန်းချန်၏မျက်နှာအမူအရာသည် ပိုမိုတည်ကြည်လာခဲ့သည်။ ရှေ့ဆက်သွားမည်ဆိုလျှင် သူတို့သည် နန်ဟုန်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာတော့မည်။

"ဒီနေရာပဲ။"

လျိုချန်းယွင်က ကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ယူကာ ခေတ္တမျှခံစားကြည့်လိုက်သည်။ သင်္ဘောကို ကောင်းကင်ယံတွင်ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပြားကို ကျန်းချန်ထံ ကမ်းပေးလိုက်၏။

သူမ၏ဦးဆောင်မှုဖြင့် လူလေးဦးသည် မြေပြင်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဟိုတစ်စုဒီတစ်စု ရှိနေသော အိမ်ခြေနှစ်ထောင်ကျော်ခန့်မှာ ယခုအခါ လူသူကင်းမဲ့ပြီး ခြောက်ကပ်နေသည်။ အချိန်မီ မသိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့သော ခြေလက်အင်္ဂါ အကြွင်းအကျန်များကိုလည်း တစ်ခါတစ်ရံ တွေ့မြင်ရ၏။

သို့သော် ထိုခြေလက်များပေါ်ရှိ အရေပြားများတွင် အကြေးခွံပုံစံများရှိနေသောကြောင့် ၎င်းတို့မှာ သာမန်လူသားများ မဟုတ်ကြောင်း သိသာစေသည်။

"ယွီမျိုးနွယ်စုလား။ဂိုဏ်းက ဒီသတင်းကို ရတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။" ကျန်းချန်သည် ကျောက်စိမ်းပြားကို ကိုင်လျက်မန္တန်တစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်စွာရွတ်ဆိုကာ လူအားလုံး၏ အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်ရက်လောက်ကပါ။ တခြားအထောက်တော်တွေက နန်ဟုန်ရဲ့နယ်စပ်ကို လာဖို့ တွန့်ဆုတ်နေကြလို့" ဟု လျိုချန်းယွင်က ဖြေလိုက်ပြီးနောက် ရှန်းယီဘက်သို့ လှည့်ကာ ရှင်းပြလိုက်လေ၏။

"ယွီမျိုးနွယ်စုက လူဦးရေတစ်သောင်းထက် မပိုပါဘူး။သူတို့က ရေသတ္တဝါမျိုးနွယ်တွေရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို ခံခဲ့ရတဲ့ကျင့်ကြံသူတွေကနေ ဆင်းသက်လာတာပါ။ မျိုးရိုးဗီဇအရ ပြောမယ်ဆိုရင် သူတို့က လူတစ်ပိုင်းနတ်ဆိုးတစ်ပိုင်းတွေပေါ့။ ဒါပေမယ့် သူတို့က သူတို့ကိုယ်သူတို့လူသားတွေလို့ပဲ အမြဲပြောလေ့ရှိပြီး ရေသတ္တဝါမျိုးနွယ်တွေနဲ့ သီးခြားနေထိုင်ကြတယ်။ တကယ်တော့ သူတို့က နန်ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါးရဲ့ လက်အောက်ခံတွေလိုပါပဲ။"

"သူတို့ရဲ့မျိုးရိုးဗီဇကြောင့် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ကိုမရောက်နိုင်သလို၊ သူတို့ အမြင့်ဆုံး ရောက်ဖူးတာကလည်း ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းတတိယအဆင့်ပဲ ရှိပါတယ်။"

"ဒါကြောင့် သူတို့မှာပုန်းအောင်းဖို့ ရတနာနယ်မြေ မရှိဘူး၊ လူသူကင်းဝေးရာမှာ ရှင်သန်ဖို့ နည်းလမ်းရှာနေကြတာ၊ အတော်လေး သနားဖို့ကောင်းပါတယ်။"

"ဒီတစ်ခါ သူတို့ရဲ့အရင်းအမြစ်အားလုံးကို စုပေါင်းပြီးတတိယအဆင့် ရတနာပစ္စည်းတစ်ခုနဲ့ ယွဲ့ပုလဲအတော်များများကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးအပ်မယ်လို့ ကမ်းလှမ်းထားပါတယ်။"

ယင်းစကားကိုကြားသောအခါ ရှန်ယီက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်၏။ နတ်ဆိုးတစ်ပိုင်း များကို သူ ယခင်ကကြုံဖူးသည်။

ဥပမာနတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက အသုံးပြုသော နတ်ဆိုးမြင်းများကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် လူတစ်ပိုင်းနတ်ဆိုးများကိုကြားဖူးခြင်းမှာ ယခုက ပထမဆုံးဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ ရှန်ယီ စိတ်ဝင်စားသည်မှာ နတ်ဆိုးက မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသနည်းနှင့် လူတစ်ပိုင်းနတ်ဆိုးများက သူ၏သက်တမ်းအတွက် ရေတွက်၍ရသလားဆိုသည်ပင်။

"သူတို့ ဘယ်မှာ ပုန်းနေကြတာလဲ။" ကျန်းချန်သည် ကျောက်စိမ်းပြားကို ကိုင်လျက် မြစ်ကမ်းပါးဆီသို့ လျှောက်သွားလေ၏။

ရုတ်တရက် သူမ၏ခြေဖဝါးအောက်ရှိ စိုစွတ်သော သဲပြင်ထဲမှ အကြေးခွံများပါသော လက်တစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တုန်ယင်စွာလှုပ်ရှားနေသည်။

ခဏအကြာတွင် ထိုလက်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေကြီးကို ဖယ်ရှားလိုက်ရာ လူတစ်ကိုယ်စာ ဝင်နိုင်သောရွှံ့တွင်းတစ်ခု ပေါ်လာပေ၏။

"ကျွန်တော်မျိုး တောင်းပန်ပါတယ်... မြင့်မြတ်တဲ့ မသေမျိုးတို့... အောက်ကို ဆင်းလာပြီး စကားပြောပေးဖို့ တောင်းပန်အပ်ပါတယ်..."

"..."

ကျန်းချန် ခေတ္တမျှတိတ်ဆိတ်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာတွင် ခက်ခဲသောအမူအရာ ပေါ်လာသည်။ သို့သော်လည်း သူမသည် အားလုံးကို ဦးဆောင်ကာ အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ ထိုရွှံ့တွင်းနက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေ၏။