← Chapters

စစ်တုရင်ခုံ

Vol. 111 Ch. 1550

စစ်တုရင်ခုံ

Vol. 111 Ch. 1550

ဝမ်ဝေ့က အကျိုးအကြောင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ ခေါ်ဆိုသော ဤနေရာနှင့် ကံဆက်နွယ်မှုအချို့ ရှိခဲ့ဖူးသည်။ တစ်ခါတုန်းက သူသည် စံပြအဆင့်သို့ တိတ်တဆိတ် တက်လှမ်းရန် ကြိုးပမ်းနေသည့် တာအိုအရှင်တစ်ဦးကို တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ထိုသူမှာ သေဆုံးသွားပြီး ကံကြမ္မာရုပ်သေးရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဝမ်ဝေ့က ထိုရုပ်သေးရုပ်ကို ခိုးယူကာ သူ့ ကံအနှောင်အဖွဲ့ကင်း ရုပ်ခန္ဓာကို မြှင့်တင်ရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။

ဒီနေရာက ငါ့ကို မှတ်မိနေသင့်တယ် .. ဒါကြောင့် သတိထားရမယ် …

ဝမ်ဝေ့က သူ့ ဗလာနတ္ထိစွမ်းအားဖြင့် မမြင်နိုင်ဖွယ် အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်ရင်း တွေးလိုက်သည်။ ဤနယ်မြေက သူ့ကို မရိပ်မိစေရန် သူနှင့် ပတ်သက်သမျှ အကျိုးအကြောင်း ဆက်နွှယ်မှုအားလုံးကိုလည်း ဖြတ်တောက်ထားလိုက်သည်။ သူသည် ဤဇုန်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားပြီးနောက် စစ်တုရင်ခုံ တစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

ထိုစစ်တုရင်ခုံကို ကြည့်မိသူ မည်သူမဆို ထိုအရာသည် အနောက်တိုင်း စစ်တုရင်၊ GO၊ ရှန်းချီ သို့မဟုတ် အဆုံးမဲ့တက်လှမ်းခြင်းကမ္ဘာရှိ မည်သည့်စစ်တုရင်ကစားနည်းအပေါ် အခြေခံထားသလဲဆိုသည်ကို ပြောနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ဝမ်ဝေ့က ထိုစစ်တုရင်ခုံကို ကြည့်ပြီး ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ့ကိုယ်ပွားသည် ဤအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းကို သန့်စင်ရန်အတွက် သူ့အဖွားထံမှရသော ကံကြမ္မာကျိန်စာကျောက်တုံးကို အသုံးပြုရာတွင် အလွန်ကောင်းမွန်သော အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့လေသည်။

နောက်ဆုံးအဆင့်ကတော့ နယ်ရုပ်တွေပဲ …

ဝမ်ဝေ့က တွေးလိုက်သည်။ သူက ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ရှေ့တွင် ပျံလွင့်နေသော စစ်တုရင်ခုံနှင့်အတူ အကျိုးအကြောင်းမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ၏ စွမ်းအားကို ဆွဲထုတ်ကာ လက်သည်းခွံထက် မကြီးသော စက်ဝိုင်းပုံစံ စစ်တုရင်နယ်ရုပ် အမြောက်အမြားကို စတင် ပုံဖော်လိုက်သည်။

စစ်တုရင်ခုံပေါ်တွင် နယ်ရုပ်ပေါင်း ၃၈၀၀ အတိအကျ ပုံပေါ်လာပြီးနောက် အခြားအရာတစ်ခု စတင်ဖြစ်ပွားလာသည်။ ဗဟိုရှိ စစ်တုရင်နယ်ရုပ်ပေါ်တွင် စာလုံးများ ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ၎င်းမှာ “ခုံ” ဟူသော စာလုံး ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ဗဟိုနယ်ရုပ် ဘေးပတ်လည်ရှိ နယ်ရုပ်များသည် “လင်းဖန်” နှင့် “ရှုရှစ်” တို့ကိုကိုယ်စားပြုသော စာလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဝမ်ဝေ့က “ပိုင်ဟန်” အတွက် နယ်ရုပ်တစ်ခု မဖန်တီးမီ ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ဝေ့က အခြားနာမည်များကို မဖန်တီးမီ ပြဿနာမရှိကြောင်း စစ်ဆေးခဲ့သည်။ ယင်ကျန်းနှင့် ကောင်းကင်မြွေနဂါးဧကရီကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များ အပါအဝင် သူနှင့် တွေ့ဆုံဖူးပြီး ကံကြမ္မာအချို့ ရှိခဲ့ဖူးသည့် လူအများစုမှာ စစ်တုရင်နယ်ရုပ်များအဖြစ် ပေါ်လာကြသည်။

ငါ ဘိုးဘေးတွေကိုပါ ထည့်သင့်လား …

ဇနီးလောင်းလေးအပြင် သူ့ဂိုဏ်းသားများကိုသာ စစ်တုရင်နယ်ရုပ် မဖန်တီးခဲ့ပေ။

သူတို့ကို လွှမ်းမိုးဖို့ ငါ ဒါကို မလိုအပ်ဘူး။ ဒါကြောင့် မထည့်တာက ပိုကောင်းမယ် …

သူ့ လုပ်ရပ်များကို သိရှိသွားပါက အခြေအနေများ ရှုပ်ထွေးသွားနိုင်သောကြောင့် မလုပ်ဆောင်ခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။ ထို့အပြင် သူ့ဂိုဏ်း၏ စွမ်းအားကို လှုပ်ရှားစေရန် ဤစစ်တုရင်ခုံကို သူ အသုံးမလိုပေ။

ဝမ်ဝေ့၏ အကြည့်သည် ဝေဝါးသော စာလုံးများပါသည့် နယ်ရုပ်တစ်စုဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ ဤနာမည်များသည် အခြားအဖွဲ့အစည်းများ၏ ရှေးဦးမူလအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူသည် ထိုအဖွဲ့အစည်းများနှင့် ဆက်ဆံမှုရှိခဲ့သော်လည်း ဝမ်ဝေ့ကိုယ်တိုင်မှာမူ ထိုသူတို့နှင့်ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မတွေ့ဖူးသလို နက်ရှိုင်းသော ကံကြမ္မာ ဆက်နွှယ်မှုလည်း မရှိခဲ့ပေ။

ဒီညီလာခံက ဒီနယ်ရုပ်တွေကို ဖန်တီးဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲ …

ဝမ်ဝေ့က တွေးလိုက်သည်။ သူသည် စစ်တုရင်ခုံကို သူ့ ဝိညာဉ်အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သော်လည်း ချက်ချင်း ထွက်မသွားသေးပေ။ ထိုအစား သူက ကိုယ်ပွားအသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ သူ အသင်္ချေဝါးမြိုသူအဖြစ် ရှိနေစဉ်က ရရှိခဲ့သော ကံကြွေးများကို ထိုကိုယ်ပွားထံ ပေးအပ်လိုက်ပြီး အခြားလက်နက်တစ်ခုကို သန့်စင်ရန် တာဝန်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက်မှသာ ဝမ်ဝေ့က ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာပြီး ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူ့ ဇနီးကို တွေ့ချင်သော်လည်း သူမ အလုပ်ရှုပ်နေလိမ့်မည်ဟု တွေးမိသည်။ ထို့ကြောင့် သူမ အားလပ်သည့်အချိန်တွင် အစီအရင်များမှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်နိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ လအနည်းငယ်က လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ချင်တိုင်းပြည်ရှိ ညီလာခံသို့ သွားရမည့်အချိန် ရောက်လာခဲ့သည်။

"ဒါက တကယ်ပဲ လိုအပ်လို့လား" ဝမ်ဝေ့က ထူးခြားသော သားရဲ ၃၈၀၀ ၏ ပုံများပါသော အဖြူနှင့်ရွေရောင်ရောယှက်ထားသည့် အဖိုးတန်ရထားလုံးကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ဒီလိုပွဲမျိုးတွေက မျက်နှာပန်းလှဖို့နဲ့ ခမ်းခမ်းနားနား ရှိဖို့ပဲ။ ဒါကြောင့် ငါတို့ ခမ်းနားတဲ့ ဝင်ရောက်မှု ဖြစ်အောင် လုပ်ရမယ်။ ငါ့ရဲ့ မူလရထားလုံးကတော့ အာရုံစိုက်မှုကို ရယူဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မပျက်ကွက်ခဲ့ဖူးဘူး" ချီယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"ဒါက များလွန်းတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။ ဟိုမိုက်မဲတဲ့ နတ်ဘုရားတွေ ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ ရောက်လာမလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်လိုက်ဦး" ယန်းအိုက်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"မင်းက လူကြားထဲ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် နေတတ်တဲ့ အမျိုးအစားလို့ ကျွန်တော် အမြဲ ထင်ခဲ့တာ" ဝမ်ပေါ်က မှတ်ချက်ပေးသည်။

"ကျွန်တော်က တစ်ခါတလေ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် နေတတ်ပေမဲ့ အချိန်အတော်များများမှာတော့ အေးအေးဆေးဆေး နေရတာကို ပိုကြိုက်ပါတယ်" ဝမ်ဝေ့က ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။

"အရင်ဝင်လိုက်" ချီယွမ်က လက်ဖြင့် လမ်းညွှန်ပြလိုက်သည်။

" မင်းတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ထည့်စဉ်းစားဖို့ ငါ မင်းတို့ကို ပြောပြီးပြီပဲ။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ ဝါစဉ်ဆိုတာ တကယ်တော့ ဘာမှမဟုတ်ဘူး" ဝမ်ပေါ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"လူငယ်တွေအနေနဲ့ လူကြီးမိဘတွေအပေါ် ရိုသေတဲ့ စံနမူနာ ပြသဖို့က ဘယ်တော့မှ မမှားပါဘူး" ချီယွမ်က သူ့ နေရာတွင် ရပ်မြဲရပ်ကာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"ဒါကြောင့်လည်း ဒီကလေးက ငါ့ရဲ့ အချစ်တော်သစ် ဖြစ်နေတာ။ သူက ငါ ဂိုဏ်းအတွက် ဘယ်လောက်ပဲ လုပ်ပေးခဲ့ပါစေ ဂရုမစိုက်ဘူး" ဝမ်ပေါ်က ရထားလုံးထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝင်ရင်း ညည်းတွားလိုက်သည်။ ချီယွမ်နှင့် အခြားသူများက သူ့ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"သူ ပြောတာ နားမထောင်ပါနဲ့။ ကျွန်တော် အများကြီး ရိုသေပြခဲ့ပါတယ်" ဝမ်ဝေ့က ငြင်းဆိုလိုက်သော်လည်း သူ့ နှုတ်ခမ်းများမှာ တိတ်တဆိတ် တွန့်ချိုးသွားသည်။

ဒီလူကြီးတော့ …

"သူ အခု ငါ့ကို တိတ်တဆိတ် ဆဲနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ လောင်းရဲတယ်" ဝမ်ပေါ်၏ အသံက အတွင်းဘက်မှ ပဲ့တင်ထပ်ထွက်ပေါ်လာသည်။

အဲဒီ အဖိုးကြီး …

ဝမ်ဝေ့က ဆဲလိုက်သည်။ အခု အခြေအနေကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် သူ့ကို ရိုက်နှက်လိုက်မိမည်မှာ သေချာသည်။ ချီယွမ်က ဘာမှမပြောဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝင်သွားသည်။ ယန်းအိုက်၏ မျက်လုံးများမှာမူ ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် တောက်ပနေသည်။

ယန်းရှစ်ရုန်က သူမ၏နောက်မှ လိုက်သွားသော်လည်း သူသည် ရယ်သံကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားနေကြောင်း သိသာနေသည်။ အထွေထွေသောင်းပြောင်းနှင့် အပြာရောင် ဝတ်ရုံပေါ်တွင် သင်္ကေတများပါသော သက်ကြီးပိုင်း အစီအရင်ဆရာကြီး ထိုက်စုန့်တို့မှာ ဘာမှမကြားသလို ဟန်ဆောင်နေကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရိပ်အုပ်ချုပ်သူမှာမူ အမြဲတမ်းလိုပင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ဝေ့က ယန်းရှစ်ရုန် နောက်မှ ဝင်သွားပြီးနောက် အခြားသူများ လိုက်လာကြသည်။

အားလုံး အတွင်းသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် ရထားလုံး ဘေးဘက်ရှိ သင်္ကေတများသည် သက်ရှိများကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး စစ်မှန်သော သတ္တဝါများနှင့် မခြားနားသော ပုံရိပ်ယောင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် ဤရှားပါးပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ သတ္တဝါများသည် ရထားလုံးကို စတင် မောင်းနှင်ကြပြီး ခရီးစဉ်တစ်ခုလုံးကို ယခင်ကထက် ပိုမို ခမ်းနားစေခဲ့သည်။

ရထားလုံး၏ အတွင်းဘက်မှာ ဒိုင်မေးရှင်း ချဲ့ထွင်ထားသဖြင့် လူတိုင်းကိုယ်ပိုင်အခန်း ရရှိကြသည်။ အခြားအကြီးအကဲများမှာ သီးသန့် နေထိုင်ကြသော်လည်း ဝမ်ဝေ့ ၊ ဝမ်ပေါ်၊ ယန်းအိုက်နှင့် ယန်းရှစ်ရုန် တို့မှာ အတူတူ သောက်စားကာ စကားပြောနေကြသည်။

"ဒါ မင်းရဲ့ ဟွင်သွမ်း အရက်လား။ ဒါကို မသောက်ရတာ ကြာပြီပဲ" ဝမ်ပေါ်က သူ့ အရက်ခွက်ထဲမှ အရက်ကို တစ်ကျိုက်တည်းနှင့် သောက်ချလိုက်ရင်း မှတ်ချက်ပေးသည်။

"နတ်သုဒ္ဒါလို အရသာက ငါ မှတ်မိတာထက်တောင် ပိုကောင်းနေသေးတယ်။"

"နောက်ဆုံးအကြိမ် ခင်ဗျား သောက်ခဲ့တာက ခင်ဗျားကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စည်းတံဆိပ်မပိတ်ခင်ကလေ" ချီယွမ်က ဖြည်းဖြည်းချင်း သောက်ရင်း ပြောသည်။ "အခုဆိုရင် သန့်စင်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကို ၁၂ ကြိမ်ထက်မနည်း တိုးတက်အောင် လုပ်ထားပြီးပြီ။"

"မင်း ဒါကို လီမင်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီးနောက်မှာ ပထမဆုံး စပြီး ချက်ခဲ့တာ မဟုတ်လား။ မင်းရဲ့ ပြဿနာတွေကို အရက်နဲ့ ဖြေဖျောက်ချင်ခဲ့တာ" ဝမ်ပေါ်က ပြောလိုက်ရာ သူ့ အရက်ခွက်မှာ အလိုအလျောက် ပြန်ပြည့်လာသည်။

"မင်းကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်နေမှန်း ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက မင်း လုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိခဲ့ဘူး။" ဝမ်ပေါ်က ချီယွမ်ကို စကားပြောရန် စည်းတံဆိပ်ခတ်ထားရာမှ နှိုးလိုက်စဉ်က သူ ရှိနေခဲ့သော အခြေအနေကို မှတ်မိနေသေးသည်။

"ကျွန်တော် သိပါတယ်" ချီယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဝမ်ဝေ့နှင့် စကားပြောပြီးနောက် လီမင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်မှာ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်သွားသည်။ ၎င်းသည် သူတို့နှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးဦး၌ ဖြစ်ပျက်သွားနိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်၏။ လီမင်က ကံမကောင်းခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

"မင်း အဲဒီ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာ ဝမ်းသာပါတယ်" ဝမ်ပေါ်က ခေါင်းညိတ်ရင်း ဝမ်ဝေ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်လေး မင်း ဘာလို့ ဘာမှမပြောတာလဲ။ အရက်က မင်းအကြိုက် မဟုတ်လို့လား။"

ဝမ်ဝေ့က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ အလုပ်ဖြစ်သော အရက်သောက်ခြင်းနှင့် အပြင်ဘက်ကို ကြည့်ရှုခြင်းကိုသာ ဆက်လုပ်နေသည်။ သူ့ လုပ်ရပ်ကြောင့် ဝမ်ပေါ် မှာ ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကောင်လေး မင်း လူကြီးတွေကို ဘယ်လိုရိုသေရမလဲ မသိဘူးလား။ ငါ့ကို ဝါးခြမ်းပြား ထုတ်ခိုင်းချင်နေတာလား" ယန်းအိုက်က ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

သို့သော် ဝမ်ဝေ့ မှာ သူမကို မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်ရုံသာ လုပ်ပြီး အားလုံးကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

"မင်း"

"ကဲပါ" ချီယွမ်က သူမကို စိတ်အေးအောင် လုပ်လိုက်သဖြင့် ယန်းအိုက်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။

အားလုံး အတွင်းသို့ ရောက်သွားပြီးနောက် ရထားလုံးသည် ချင်တိုင်းပြည်နယ်မြေ၏ အစွန်အဖျားသို့ ကူးသန်းပြောင်းရွေ့လုပ်သွားပြီးနောက် ဗဟိုနယ်မြေဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ဝမ်ဝေ့က တိုင်းပြည်၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

အခြေအနေများမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသလို မဟုတ်ပေ။ ပထမဦးစွာ သူ့သေမျိုးယဉ်ကျေးမှု၏ လက္ခဏာများကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ တိုင်းပြည်၏ နယ်မြေ အနှံ့အပြားတွင် အသိပညာ ကြွယ်ဝသော သေမျိုးလူသားများကို တွေ့မြင်နိုင်ပြီး သူတို့သည် ဝိညာဉ်ရေးရာ စွမ်းအားများ မနိုးထသေးသော်လည်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ကျန်းမာပြီး သက်တမ်းရှည်စေရန် ပြုပြင်ထားကြသည်။

ဤအဖွဲ့အစည်းများသည် သူ့စိတ်ကူးကို ခိုးယူကြလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားသောကြောင့် ဝမ်ဝေ့က ဤရလဒ်အတွက် အံ့သြမနေပေ။ သို့သော် ချင်တိုင်းပြည်က သူ့သေမျိုးလူမှုယဉ်ကျေးမှုကို သူတို့၏ စည်းမျဉ်းများထဲတွင် ဤမျှအထိ ထည့်သွင်းထားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ခဲ့ပေ။ ဝမ်ဝေ့က အဆင့် ၉ စွမ်းအားမြှင့် ဝတ်စုံများကို အသုံးပြုနေသော သေမျိုးလူသား စစ်တပ်ကိုပင် တွေ့ခဲ့ရသည်။

သူ့ကို အံ့အားသင့်စေသည့် ဒုတိယအချက်မှာ ယဉ်ကျေးမှု ဖြစ်သည်။ ချင်တိုင်းပြည်က တရုတ်သမိုင်းတွင် အလွန်အရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ပဒေသရာဇ်စနစ်မှ ဗဟိုချုပ်ကိုင်မှုရှိသော အစိုးရစနစ်သို့ ကူးပြောင်းရာတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်စေခဲ့ပြီး ယင်ကျန်းကို ခေတ်သစ်သမိုင်းတွင် အကျော်ကြားဆုံး ဧကရာဇ်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သို့သော် ချင်တိုင်းပြည်က ဝေဖန်မှုများမှ ကင်းလွတ်ခဲ့သည်မဟုတ်ပေ။ ထိုကာလသည် ပြင်းထန်ပြီး တင်းကျပ်သော ဥပဒေများကြောင့် လူသိများသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ခိုးယူမှုအတွက် ပြစ်ဒဏ်မှာ မည်မျှပင် ငွေပမာဏ နည်းပါစေ ကျူးလွန်သူ့လက်ကို ဖြတ်တောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ချင်တိုင်းပြည်က ကွန်ဖြူးရှပ် ဆန့်ကျင်ရေး ရပ်တည်ချက်ကြောင့်လည်း ကျော်ကြားသည်။ ယင်ကျန်းက စာအုပ်များကို ပိတ်ပင်မီးရှို့ခြင်းနှင့် ကွန်ဖြူးရှပ် ပညာရှင်များကို သတ်ဖြတ်ခြင်းတို့ကြောင့် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသည်။

သို့သော် ဝမ်ဝေ့က နယ်မြေအတွင်းရှိ နေရာများစွာတွင် စာပေပညာရှင် အမြောက်အမြားကို တွေ့ခဲ့ရပြီး သူတို့ထဲမှ အများအပြားမှာ အဆင့်မြင့် အာဏာရှိသော ရာထူးများကို ရယူထားကြသည်။

ကောင်းပြီလေ … သူ သူ့ရဲ့ အမြင်တွေကို ပြောင်းလဲလိုက်တာက အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်

ယင်ကျန်းက ဥပဒေရေးရာဝါဒကို ထောက်ခံပြီး ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒကို ငြင်းပယ်ခဲ့ခြင်းမှာ နောက်ဆုံးပေါ်ဝါဒသည် နန်းတွင်းနှင့် လူထုကြားတွင် အာဏာ အလွန်အမင်း ရရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့သော် ကျင့်ကြံရေးလောကတွင် ယင်ကျန်းက ယခုအခါ နတ်ဘုရားကဲ့သို့ စွမ်းအား ရှိနေပြီဖြစ်ရာ မည်သည့် ဘာသာရေး သို့မဟုတ် အတွေးအခေါ်ကမျှ သူ့ အာဏာကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ့ တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်ရန်နှင့် တိုးတက်စေရန်အတွက် ဤအတွေးအခေါ်များကို ကိရိယာများအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းက သူ့ အကျိုးစီးပွားအတွက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်နေသည်။

ခရီးစဉ်သည် သုံးရက် ကြာမြင့်ပြီးနောက် ရထားလုံးသည် မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ မြို့တော်၏ အပြင်ဘက်တွင် အနက်ရောင် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သည်တော် အဖွဲ့ငယ်လေးတစ်ခုက စောင့်ဆိုင်းနေပြီး ဦးထုပ်ပါသော အပြာရောင် အရာရှိဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဦးဆောင်နေသည်။

အားလုံး ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းလာကြသည်။

"မဟာချင်ကနေ ကြိုဆိုပါတယ်" ထိုအရာရှိက တောက်တောက်ပပ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ဝေ့က သူမကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမမှာ နယ်ခြားရေးရာအမတ် ထိပ်သီးစံပြအဆင့်ဖြစ်သူ ဖန့်ရှီဖုန်း ဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိလိုက်သည်။

All Chapters