← Chapters

ငြိမ်သက်သော်လည်း ပြင်းထန်သည့် အပေးအယူ

Vol. 111 Ch. 1553

ငြိမ်သက်သော်လည်း ပြင်းထန်သည့် အပေးအယူ

Vol. 111 Ch. 1553

ဝမ်ဝေ့နှင့် ယင်ရုန်လွေ့တို့သည် ကောင်းမွန်သော အစားအစာများကို သုံးဆောင်ရင်း ပုံမှန်အတိုင်း စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။ စားသောက်ဆိုင်မှာ သူ့ဇနီးဖြစ်သူ၏ လက်ရာကို မမီသော်လည်း အစားအစာများမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။ ယင်ရုန်လွေ့မှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး စကားပြောကောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်၏။ ဝမ်ဝေ့မှာမူ အခြေအနေအရ လိုအပ်သလို ပြောင်းလဲနိုင်သူဖြစ်ရာ သူတို့နှစ်ဦး မခွဲခွာမီ စကားပြောဆိုမှုကို နှစ်သက်ခဲ့ကြသည်။

ယင်ရုန်လွေ့သည် ဝမ်ဝေ့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို အနီနှင့် အပြာရောင်ဖြင့် လှပစွာ အလှဆင်ထားသော အခန်းထဲမှ အေးဆေးစွာ ကြည့်နေသည်။ ထိုစဉ် သူ့နောက်လိုက်နှစ်ဦး ချက်ချင်း ဝင်လာကြသည်။

"အရှင့်သား … ဒါ တကယ်ပဲ ပညာရှိတဲ့ လုပ်ရပ်ဟုတ်ပါ့မလား" မျက်လုံးမှေးမှေးနှင့် နောက်လိုက်က မေးမြန်းသည်။

"ငါ့ခမည်းတော်က တစ်ခုခုကို သံသယဝင်နေပြီ။ ငါ သူ့ကို လမ်းလွဲအောင် လုပ်ဖို့လိုတယ်" ယင်ရုန်လွေ့က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အရှင်မင်းသားရဲ့ အခြေအနေကို ပိုဆိုးမသွားစေဘူးလား"

"အခုချိန်က ငါ့လို နာမည်ကြီးတဲ့ မင်းသားတစ်ပါးအတွက် တစ်ခုခုဖြစ်ဖို့ အဆိုးဆုံးအချိန်ပဲ" ယင်ရုန်လွေ့က ဆိုသည်။

"ပိုအရေးကြီးတာက ခမည်းတော်ဟာ မကြာသေးခင်က အလွန်ယုံကြည်မှုလွန်ကဲနေတယ်။ ငါ့အပါအဝင် အရာအားလုံးကို သူ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ သူ လုပ်ဆောင်နေတာ။ ဒါကြောင့် ခဏလောက်တော့ ငါ ဘေးကင်းပါလိမ့်မယ်"

"အရှင် ဒီလိုပြောရင်လည်း ဟုတ်ပါပြီ"

"ဓားမြှောင်နက်" ယင်ရုန်လွေ့က ခေါ်လိုက်သည်။

"အမိန့်ပေးပါ အရှင်" တိတ်ဆိတ်သော နောက်လိုက်က ဆိုသည်။

"ငါ့ရဲ့ မိတ်ဆွေသစ် ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ ဆေးမြစ်က ဘာလဲဆိုတာ မဟာသမိုင်းပညာရှင်ဆီ သွားမေးချေ" ယင်ရုန်လွေ့က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သတင်းများမှာ ပျံ့နှံ့နေလောက်ပြီဖြစ်ရာ လူပေါင်းများစွာသည် အဖြေကိုသိရန် မှတ်တမ်းများကို ရှာဖွေနေကြမည်ဖြစ်၏။

"အမိန့်အတိုင်းပါ"

ဓားမြှောင်နက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်လုံးမှေးမှေးနှင့် နောက်လိုက်မှာမူ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျန်ရစ်သည်။

ယင်ရုန်လွေ့က ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အတွေးနက်စွာ ငေးကြည့်နေသည်။ သူသည် အန္တရာယ်ရှိသော ကစားပွဲတစ်ခုကို ကစားနေသော်လည်း သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ သူသည် ထိုရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုသော်လည်း ထိုထိန်းချုပ်လိုစိတ် ပြင်းထန်သော ခမည်းတော်က သူ့အား အခြားအရင်းအမြစ်ဟွင်သွမ်းကမ္ဘာတစ်ခုတွင်ပင် ကိုယ်ပိုင်ထီးနန်း တည်ထောင်ခွင့် မပြုပေ။

……………….

ဝမ်ဝေ့၏ မျက်နှာတွင် စဉ်းစားခန်းဝင်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုမင်းသားသည် ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်အောင်နှင့် သူ့အချက်အလက်အားလုံးကို ဖုံးကွယ်ရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့သည်။ အမှန်စင်စစ် ဝမ်ဝေ့အနေဖြင့် သူ့ထံမှ ဘာကိုမျှ မမြင်နိုင်သော်လည်း ထိုအချက်ကပင် အချက်အလက်များစွာကို ဖော်ပြနေသည်။

တစ်ခုခု ငါ့ကို ပြောနေတာက အဲဒီ ပါဝင်နေတဲ့ စွမ်းအားဟာ ယင်ကျန်းရဲ့ ကျောက်စိမ်းလိပ်ပြာ ဆွဲသီးနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးဆိုတာပဲ။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ဒီမင်းသားဟာ တခြား နယ်ခြား ထူးကဲသာလွန် အင်အားစုရဲ့ လက်ကိုင်တုတ်ပဲ။ အခြေအနေတွေက စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလာပြီ …

ဝမ်ဝေ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုထမင်းဝိုင်းပြီးနောက် သူသည် ဖျော်ဖြေရေးတစ်ခုခု၊ အထူးသဖြင့် တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ကို သွားချင်စိတ် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ထိုအတွေး ဝင်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဝမ်ဝေ့၏ ခြေလှမ်းများ မရပ်တန့်သွားသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် ခေတ္တရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါ့ကို တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ဆီ ဦးတည်သွားအောင် ကံကြမ္မာကို လှည့်စားထားတယ်။ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ …

ဝမ်ဝေ့ တွေးလိုက်သည်။ ဤအရာ၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်သူရှိသည်ကို သူ ရိပ်မိသဖြင့် ကံကြမ္မာ၏ လမ်းညွှန်မှုနောက်သို့ လိုက်ပါရန် သူ မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ပေ။

မကြာမီ သူသည် အနက်ရောင်မျှော်နန်းသို့ ရောက်ရှိပြီး အတွင်းသို့ ဝင်ခဲ့သည်။ ဧည့်ကြိုကောင်တာမှ မိန်းမလှလေးက သူ့အား ပြိုင်ပွဲဝင်မည့်သူလား သို့မဟုတ် ကြည့်ရှုမည့်သူလားဟု မေးမြန်းလာသည်။

ဝမ်ဝေ့က အပန်းဖြေချင်သဖြင့် အကောင်းဆုံး အခန်းများထဲမှ တစ်ခုကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။ သူသည် သူ့အား ဇိမ်ခံအခန်းထဲသို့ ချက်ချင်း ကူးသန်းပြောင်းရွေ့ ပေးမည့် အမှတ်အသားပြားတစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။ ထိုအမှတ်အသားပြားမှတစ်ဆင့် လက်ရှိဖြစ်ပွားနေသော တိုက်ပွဲများကို ပြသရန် ဖန်သားပြင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိပ်သီးစံပြအဆင့် တိုက်ပွဲမရှိသော်လည်း စံပြအဆင့် တိုက်ပွဲအချို့ ရှိနေသဖြင့် သူ တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူ့အခန်းမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝမ်ဝေ့က မမြင်နိုင်သော အလွှာတစ်ခုဖြင့် ခြားထားသည့် သီးသန့်အခန်းတစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်ဘက်တွင်မူ အလွန်ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ကြီး ရှိနေသည်။ အစွမ်းထက်သော မှော်အတားအဆီးအတွင်း ပြိုင်ပွဲဝင်နှစ်ဦး တိုက်ခိုက်နေစဉ် လူအုပ်ကြီးက အော်ဟစ်နေကြသည်။

ဝမ်ဝေ့က ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အပန်းဖြေရန်အတွက် လှဲလျောင်းနိုင်သော ထိုင်ခုံတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ တိုက်ပွဲမှာ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ချော်ရည်ဝိညာဉ်တို့ကြားမှ တိုက်ပွဲ ဖြစ်သည်။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ဝမ်ဝေ့အနေဖြင့် မမျှော်လင့်ထားသော အပြောင်းအလဲများ မရှိပါက လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ ရှုံးနိမ့်တော့မည်ကို သိရှိသဖြင့် ချော်ရည်ဝိညာဉ်ဘက်မှ လောင်းကြေးထပ်လိုက်သည်။

သူသည် အပန်းဖြေရန်အတွက် ဤနေရာတွင် အဖိုးတန်ဆုံးဝိုင်ကိုလည်း မှာယူခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်လာပြီး ဝမ်ဝေ့က မျှော်နန်းဝိညာဉ်ထံမှ သူ့ဆုလာဘ်ကို အေးအေးဆေးဆေး လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ နောက်ထပ်ပွဲစဉ်ကို စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် သူ တစ်ခုကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိလိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများက မျှော်နန်းကို ထိုးဖောက်ကြည့်လိုက်သည်။

"တာအိုအစပြုနန်းဆောင် ရောက်လာပြီပဲ" ဝမ်ဝေ့က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ တာအိုကျင့်ကြံသူ တစ်အုပ်စုမှာ မဟာတာအိုသံစဉ်များ ဝန်းရံလျက် လှပသော တိမ်တိုက်များကို စီးနင်းကာ မြို့ဝင်ပေါက်သို့ အလျင်အမြန် လာနေကြသည်။ ရှေ့ဆုံးတွင် ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးရှိပြီး နောက်တွင် အခြားသူ သုံးဦး ပါရှိသည်။

ဝမ်ဝေ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ပထမဆုံး သူ သတိထားမိသည်မှာ တာအိုဘာသာမှ ရှေးဦးမူလအဆင့် ကျင့်ကြံသူအသစ်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအချက်မှာ အခြားခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ အကြွင်းမဲ့စတင်ခြင်းကိုလည်း သူ မှတ်မိသည်။

သူ အာဏာပြန်ရလာတာလား … ကောင်းပါတယ်၊ တာအိုဘာသာက ရနိုင်သမျှ အကူအညီတွေ လိုအပ်နေတာပဲ …

ဝမ်ဝေ့၏ အာရုံမှာ နောက်ကွယ်မှ လူများဆီသို့ ရောက်သွားပြီး တစ်ခု တွေးမိသွား၏။

အဲဒီကောင်မလေးလည်း အခြေအနေကောင်းနေပုံပဲ …

ကျန်းပိယုသည်လည်း ဤကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့တွင် ပါဝင်နေပြီး သူမ၏ ကျင့်ကြံဆင့်မှာ ၉၄ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိနေသေးသဖြင့် ဤသည်မှာ ထူးဆန်းနေသည်။

ကျန်းပိယုသည် စစ်ပွဲပြီးနောက် တာအိုဘာသာ၏ အားနည်းချက်ကို အသုံးချကာ ရာထူးတက်လှမ်းပြီး အာဏာရယူခဲ့သူ ဖြစ်၏။ ဘိုးဘေးများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက်တွင်ပင် သူမ ထိုအာဏာကို လက်လွှတ်ရသေးပုံ မပေါ်ပေ။ ဝမ်ဝေ့အနေနှင့် အာရုံစိုက်စရာ သိပ်မရှိသဖြင့် တာအိုဘာသာ ရောက်ရှိလာမှုကို အလွန်အကျွံ စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။

ဒုတိယပွဲစဉ်မှာ မကြာမီ စတင်တော့မည်ဖြစ်ရာ ဝမ်ဝေ့က လောင်းကြေးထပ်လိုက်သည်။ အဆုံးတွင် သူ ထပ်မံ မှန်ကန်နေပြန်သည်။

"ခင်ဗျား နောက်ကျနေပြီ" သူက ဝိုင်ခွက်ကို မသောက်မီ လှုပ်ယမ်းရင်း ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"အော် ငါ့ကို စောင့်နေတာလား" နက်ရှိုင်းသော အသံတစ်ခုက ဆိုသည်။

"ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ" ဝမ်ဝေ့က အေးဆေးစွာ ပြန်ပြောသည်။

"ထိုင်ဦးမလား" သူက ဘေးတွင် နောက်ထပ် ထိုင်ခုံတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး" ယင်ကျန်းက တည့်တည့်မတ်မတ် ရပ်နေရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ့ ဝတ်စုံနက်ပေါ်တွင် နီးကပ်စွာ ကြည့်ပါက အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသော ရွှေဝါရောင်နဂါးကို အချိုးကျစွာ ပန်းထိုးထားသည်။

"ငါ့သားအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်" ယင်ကျန်းက သူ့ နက်ရှိုင်းပြီး အမိန့်ပေးလိုသော အသံဖြင့် ဆိုသည်။

"မိဘတစ်ယောက်အနေနဲ့ တစ်ခါတလေ ငါတို့ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားပေမဲ့လည်း အဲဒါက မလုံလောက်ဘူး ဖြစ်နေတတ်တယ်"

"ကျုပ်မှာတော့ သားသမီးမရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နားလည်ပေးနိုင်ပါတယ်" ဝမ်ဝေ့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် အခန်းထဲတွင် မိနစ်အနည်းငယ်ခန့် ပြင်းထန်သော တိတ်ဆိတ်မှုက လွှမ်းမိုးသွားသည်။ ယင်ကျန်းက တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေစဉ် ဝမ်ဝေ့ကမူ ဆက်လက် အပန်းဖြေနေသည်။

"ငါ မင်းနဲ့ အပေးအယူတစ်ခု လုပ်ဖို့ လာတာ"

"ဒါက စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းမှာပဲ" ဝမ်ဝေ့ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ငရဲကမ္ဘာရဲ့ ဝေစုအတွက် လာတာဆိုရင်တော့ အချိန်ဖြုန်းနေတာပဲ"

"မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါအတွက် မဟုတ်ဘူး"

"ဒါဆို ဟုန်ဝါ ရှိတဲ့နေရာ အကြောင်းလား။ ကျုပ်ရဲ့ အဖြေက အတူတူပဲ။ ကျုပ် မသိဘူး" ဝမ်ဝေ့က ထပ်ပြောသည်။

"အဲဒါလည်း မဟုတ်ဘူး"

"အိုး အခုတော့ ကျုပ် တကယ် စိတ်ဝင်စားသွားပြီ"

ယင်ကျန်းက ချက်ချင်းမပြောသေးသလို ဝမ်ဝေ့ကလည်း သူ့ကို မလောပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သူသည် အချိန်တွေ အများကြီး ရှိနေသကဲ့သို့ ပြုမူနေသည်။

"ညီလာခံအတွင်းမှာ တင်သွင်းမဲ အဆိုပြုချက်တစ်ခုအတွက် မင်းရဲ့ ထောက်ခံမှုကို ငါ လိုချင်တယ်" ယင်ကျန်းက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောသည်။

"ဒါက မမျှော်လင့်ထားတဲ့ကိစ္စပဲ။ ဘာအဆိုပြုချက်လဲ"

"အဲဒါတော့ သိဖို့ မလိုဘူး။ မင်းနဲ့ မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းက ငါ့ကို ထောက်ခံပါမယ်ဆိုတဲ့ သဘောတူညီချက်ကို လက်မှတ်ထိုးပေးဖို့ပဲ လိုတယ်"

"ဒါကို ကျုပ် သဘောတူမယ်လို့ တကယ်ပဲ မျှော်လင့်နေတာလား။ ပြီးတော့ ကျုပ် သဘောတူချင်တယ် ဆိုရင်တောင် ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို ဂိုဏ်းကိုယ်စားပြုစေချင်နေပုံပဲ"

ဝမ်ဝေ့က သူ့ကို လူအ တစ်ယောက်လို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း လိုအပ်လာရင် တခြားသူကို စည်းရုံးနိုင်စွမ်း ရှိတယ်ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်" ယင်ကျန်းက တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ကိုသာ အကြည့်မခွာဘဲ ပြန်ပြောသည်။

"ဒီလို ထူးခြားတဲ့ တောင်းဆိုမှုကို ကျုပ် ဘယ်လိုလက်ခံလာအောင် လုပ်မလဲဆိုတာ နားထောင်ကြည့်ချင်ပါသေးတယ်" ဝမ်ဝေ့က ဆိုသည်။

"စစ်ပွဲဆိုတာ တကယ် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ် မဟုတ်လား" ယင်ကျန်းက ပြောသည်။

"ငါ့မှာလည်း စစ်ပွဲတွေ ဆင်နွှဲခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ငါက တစ်နေရာရာကို ကျူးကျော်တော့မယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အဓိက ဦးစားပေးတွေထဲက တစ်ခုက ဘာလဲဆိုတာ သိလား။ ငါ့ရဲ့ အောင်နိုင်မှုကို အဟန့်အတား ဖြစ်စေနိုင်တဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုမှန်သမျှကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ပဲ … အထူးသဖြင့် အဲဒီ ခြိမ်းခြောက်မှုက မဟာတာအို သူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အလားအလာ ရှိနေရင်ပေါ့"

ဒီကောင်က ဝူဟုန် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အန္တိမသဟဇာတကို ချိတ်ပိတ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ မှတ်မိနေတာပဲ …

ဝမ်ဝေ့က တွေးလိုက်သည်။ သူသည် ဝိုင်ကို အေးဆေးစွာ သောက်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ဒါက ညှိနှိုင်းတာ မဟုတ်ဘဲ ခြိမ်းခြောက်တာပေါ့"

"အဲဒီလို မြင်စရာ မလိုပါဘူး" ယင်ကျန်းက ဆိုသည်။

"ငါ့ရဲ့ အဆိုပြုချက်က အားလုံးအတွက် အကျိုးရှိမှာပါ။ ငါက သတိထားတဲ့အနေနဲ့ ဒီလို လုပ်ရတာပါ"

"ခင်ဗျား ပြောသလိုပေါ့" ဝမ်ဝေ့က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

"ဘာပြောမလဲ။ ဒါက ကောင်းမွန်တဲ့ သဘောတူညီချက်တစ်ခုပါ။ မင်းကလည်း ငါ့ဘက်ကနေ အကျိုးအမြတ် ရမယ်။ အပြန်အလှန်အနေနဲ့ ငါကလည်း ပါးစပ်ပိတ်ထားပေးမယ်"

"သစ္စာဖောက်လို့ အပြောခံရမှာ မကြောက်ဘူးလား" ဝမ်ဝေ့က မေးသည်။

"ဘယ်သူက ပြောမှာလဲ" ယင်ကျန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"လူတိုင်းက ဒီကပ်ဘေးကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ အတူတူ အလုပ်လုပ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေကြတာ။ တစ်ဖက်မှာလည်း သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေကို ဘယ်လို အားနည်းအောင် လုပ်မလဲဆိုတာ တိတ်တဆိတ် စီစဉ်နေကြတာလေ။ အထူးဆန်းဆုံးအပိုင်းကတော့ စည်းလုံးမှုကို အားပေးသင့်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်တာအို ကိုယ်တိုင်ကလည်း ဒီလို ကွဲပြားမှုတွေကို အားပေးနေတာပဲ"

ယင်ကျန်း ပြောတာ မှန်ပေသည်။ ကောင်းကင်တာအိုသည် ဤကပ်ဘေးကို အသုံးချကာ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို အပြောင်းအလဲ လုပ်လိုသလို တစ်ဖက်တွင်လည်း အင်အားစုအချို့ကို ဤကပ်ဘေးမှ လွတ်မြောက်စေကာ အဆင့်အတန်း မြင့်မားလာစေရန် ဆန္ဒရှိနေပြန်သည်။

ဤရည်မှန်းချက်နှစ်ခုမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေပုံရသော်လည်း လုံးဝကြီးတော့ မဟုတ်ပေ။ ကောင်းကင်တာအိုကသာ သူ့အကွက်များကို သေချာချနိုင်ပါက ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပေသည်။

"စဉ်းစားဖို့ အချိန်လိုသေးလား။ ငါ မနက်ဖြန် ပြန်လာခဲ့မယ်"

"အပြန်အလှန် အတူတူ ပျက်သုဉ်းခြင်း ဆိုတာ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတဲ့ အယူအဆပဲ" ဝမ်ဝေ့က ဆိုသည်။

"ဒီစကားလုံးကို ကျုပ်ကိုယ်တိုင် တီထွင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပေမဲ့ ဒီအယူအဆက ကျင့်ကြံရေးလောကရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ထဲမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အမြစ်တွယ်နေပြီးသားပါ။ အားအနည်းဆုံး ကျင့်ကြံသူကတောင် သူ ရှုံးနိမ့်တော့မယ် ဒါမှမဟုတ် သေတော့မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို အတူတူ ခေါ်သွားဖို့ ကြိုးစားတတ်ကြတယ်"

"မင်း ဘာပြောချင်တာလဲ" ယင်ကျန်းက အခန်းထဲ စဝင်လာကတည်းက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဝမ်ဝေ့ကို လှည့်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"လူအများစုက ကျုပ်ရဲ့ အချက်အလက်တွေကို လေ့လာတဲ့အခါ ကျုပ်ရဲ့ ပါရမီ ဒါမှမဟုတ် ဉာဏ်ပညာကိုပဲ အဓိကထားကြည့်တတ်ကြတယ်" ဝမ်ဝေ့က ယင်ကျန်းကို ပြုံးလျက် ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျုပ် ဘာကြောင့် တကယ် အန္တရာယ်ရှိတာလဲ ဆိုတာကို သူတို့ သတိမထားမိကြဘူး။ အဲဒါက ကျုပ်ရဲ့ ကံကြမ္မာ စွမ်းအားပဲ။

"ကံကြမ္မာရဲ့ နောက်ကွယ်ကို ချောင်းကြည့်နိုင်တဲ့ ကျုပ်ရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ သေးငယ်တဲ့ အချက်အလက်ကနေ ကောက်ချက်ချနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်တွေက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတွေပဲ။ ကဲ … ပြောပါဦး ယင်ကျန်း … ကျုပ်တို့ရဲ့ ကျူးကျော်သူတွေက ခင်ဗျားရဲ့ အဲဒီ ပစ္စည်းလေးကို စိတ်ဝင်စားကြလိမ့်မယ်လို့ ထင်လား"

ယင်ကျန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း သူ့ မျက်နှာအမူအရာမပျက်ဘဲ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

"ဟုတ်တယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ ပထမဘဝဖြစ်တဲ့ သမိုင်းမတိုင်မီကမ္ဘာကနေ ရခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းအကြောင်း ပြောနေတာ"

ယင်ကျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ချက်ချင်း ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ခင်ဗျား ပါးစပ်ပိတ်ထားမယ်။ ကျုပ်လည်း တိတ်တိတ်နေမယ်။ ကျုပ်တို့ နားလည်မှု ရသွားပြီ မဟုတ်လား"

ယင်ကျန်းသည် အခန်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်မသွားမီ သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

"ဒါကို သဘောတူတယ်လို့ပဲ မှတ်ယူလိုက်မယ်" ဝမ်ဝေ့က ဝိုင်ကိုမသောက်မီ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

All Chapters