အခန်း (၁၉၃၅-၁၉၃၈)

အခန်း (၁၉၃၅) - ကျွန်တော့်ကိုတော့ အခက်မတွေ့စေပါနဲ့ဗျာ

~"S-အဆင့် မျိုးရိုးဗီဇ စစ်သည်တော် ဟုတ်လား..."

ပရော်ဖက်ဆာ ဒတ်ချ်တို၏ မျက်ဝန်းများမှာ အိမ်မက်ဆန်သော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

"ယဲ့ဖန်... မင်း နဂါးနိုင်ငံမှာ ရှိတုန်းက... မင်းတို့ နိုင်ငံက သိုင်းပညာရှင်တွေ ဒါမှမဟုတ် ဂျပန်က နင်ဂျာတွေနဲ့ ကြုံဖူးလား..."

ပရော်ဖက်ဆာ ဒတ်ချ်တို၏ စကားအား ယဲ့ဖန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"တို့ ဓာတ်ခွဲခန်းရဲ့ သီအိုရီအရ တွက်ချက်မှုတွေအရ ဆိုရင်တော့... S-အဆင့် စစ်သည်တော် တစ်ယောက်ဟာ... အနည်းဆုံး စွမ်းရည် သုံးခုမှာ +၃၀ အဆင့်အထိ မြှင့်တင်ထားတဲ့ သာမန်ထက် ထူးကဲတဲ့ လူသားတစ်ယောက်နဲ့ အတူတူပဲဗျ..."

"အဲ့ဒီ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်နဲ့ ဖျက်ဆီးအားဟာ... A-အဆင့် စစ်သည်တော် တစ်ယောက်ထက် အဆပေါင်း ရာနဲ့ချီပြီး ပိုမို သာလွန်ပါတယ်..."

"သာမန် လူနေမှုဘဝမှာ နေနေသာသာ... တကယ့် စစ်မြေပြင်မှာတောင်မှ... သူဟာ လူပေါင်း တစ်သောင်းကျော်တဲ့ စစ်တပ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့အထိ... ဘယ်သူမှ တားဆီးလို့ မရတဲ့ စွမ်းအားရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာပေါ့..."

"တကယ်လို့ အဲ့ဒီထဲက တချို့က... ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကိုပဲ ဦးစားပေး ပြုပြင်ထားတဲ့ သူတွေ ဆိုရင်တော့... သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ဒုံးကျည်တွေနဲ့ ပစ်ပေါက်တာကိုတောင် တောင့်ခံနိုင်စွမ်း ရှိပါလိမ့်မယ်..."

"ဥပမာ ပေးရမယ် ဆိုရင်တော့... မင်းတို့ နဂါးနိုင်ငံက 'ဂရန်းမာစတာ' အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တွေ၊ ဒါမှမဟုတ် ဂျပန်က 'အရိပ် နင်ဂျာ'တွေရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ မတိမ်းမယိမ်း ရှိနေမှာပေါ့ဗျာ..."

ယဲ့ဖန်၏ မျက်ဝန်းများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားသွားရပြန်၏။

S-အဆင့် စစ်သည်တော် တစ်ယောက်ဟာ... ဂိုဏ်းချုပ် အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်၏ စွမ်းအားနှင့် အတူတူတဲ့လား။

ဒါဆိုလျှင် S-အဆင့် စစ်သည်တော် တစ်ယောက်သာ မွေးဖွားလာမည် ဆိုလျှင်... သူဟာ ဂျပန်က နင်ဂျာလောက တစ်ခုလုံးနှင့်၊ နဂါးနိုင်ငံက သိုင်းလောက တစ်ဝက်ကျော်လောက်ကို... အလွယ်တကူပင် အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ပါလား။

အခုအချိန်အထိ ယဲ့ဖန် တစ်ယောက် ဂျပန်မှာ 'အရိပ် နင်ဂျာ' ဆိုတာကို မတွေ့ဖူးသေးသလို... နဂါးနိုင်ငံ၏ မြို့အတော်များများကို ရောက်ခဲ့ပေမယ့်လည်း 'ဂိုဏ်းချုပ်' အဆင့် ပညာရှင်မျိုးနှင့် တစ်ခါမှ မဆုံဖူးသေးပေ။

"ဒါဆို... SS-အဆင့် စစ်သည်တော်တွေကျတော့ရောဗျ..." ယဲ့ဖန်က ဆက်လက်၍ မေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။

"သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်နဲ့ ဖျက်ဆီးအားကရော... ဘယ်အဆင့်အထိ ရှိနိုင်မလဲဗျ..."

ထိုအခါ၊ ပရော်ဖက်ဆာ ဒတ်ချ်တိုမှာ ခေတ္တမျှ နှုတ်ဆိတ်သွားရ၏။ သူသည် ကော်ဖီကို တစ်ငုံ ထပ်သောက်လိုက်ပြီးမှ ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်လေသည်။

"ဒီအဆင့်ရှိတဲ့ နည်းပညာကျတော့... ငါ ဝင်ပြီး စွက်ဖက်လို့ ရတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်တော့ဘူးကွ..."

"အဲ့ဒါက ငါတို့ ဥက္ကဌ လေးဖို့ဒ် နဲ့ သူ ယုံကြည်ရတဲ့ လူယုံ အနည်းငယ်ပဲ လုပ်နေတဲ့ သုတေသန လုပ်ငန်းလေ..."

"ငါကတော့ သူတို့ ပြောနေကြတာကို ဘေးကနေ နည်းနည်းပါးပါး ကြားဖူးတာပဲ ရှိတာပါ... အခုထိတော့ သူတို့တွေ သီအိုရီအရ စူးစမ်းနေတုန်း အဆင့်ပဲ ရှိပါသေးတယ်..."

ယဲ့ဖန်မှာမူ လက်မလျှော့သေးပေ။ သူက ဆက်မေးလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင်... ပညာရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ အမြင်အရပေါ့လေ... တကယ်လို့ SS-အဆင့် စစ်သည်တော် တစ်ယောက်သာ မွေးဖွားလာခဲ့မယ် ဆိုရင်... သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်က ဘယ်လောက်အထိ ရှိမယ်လို့ ပရော်ဖက်ဆာ ခန့်မှန်းမိသလဲဗျ..."

ပရော်ဖက်ဆာ ဒတ်ချ်တို နောက်တစ်ကြိမ် နှုတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။

သူ အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက်မှသာ... စကားပြန်ဆိုတော့၏။

"ငါ့ရဲ့ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းချက်အရ ဆိုရင်တော့... အဲ့ဒီအဆင့်အထိ အောင်မြင်သွားတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို... တို့တွေ 'လူသား' ဆိုတဲ့ အမျိုးအစားထဲမှာ ထည့်သွင်းလို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဥပမာ ပေးရမယ် ဆိုရင်တော့... မင်းတို့ နဂါးနိုင်ငံရဲ့ ရုပ်ရှင်တွေ၊ ဗီဒီယိုတွေထဲမှာ ပါတဲ့ 'မြေလျှိုးမိုးပျံ နတ်ဘုရား'တွေရဲ့ အဆင့်အတန်းမျိုးပေါ့ကွာ..."

"သူတို့ သုံးနိုင်မယ့် နည်းစနစ် တချို့ဆိုရင်... တကယ့်ကို အံ့ဖွယ် တန်ခိုးတော်တွေလိုပဲ... မယုံနိုင်စရာ ကောင်းနေမှာ အသေအချာပါပဲ..."

'မြေလျှိုးမိုးပျံ နတ်ဘုရား' ဟုတ်လား။

ယဲ့ဖန်၏ နှလုံးသားမှာ ဝုန်းခနဲ တုန်ခါသွားရလေသည်။

ဆိုလိုတာက... ထိုသို့သော သူမျိုးဟာ ဂရန်းမာစတာ အဆင့်ကို ကျော်လွန်ပြီး... သိုင်းပညာရဲ့ အထွတ်အထိပ် 'ဂရန်းမာစတာ' အဆင့်မျိုးနဲ့ ယှဉ်လို့ ရနေပြီပေါ့လေ။

"ဒါဆို... ပရော်ဖက်ဆာ တို့ အင်စတီကျု မှာရော... အခုအချိန်အထိ S-အဆင့် နဲ့ SS-အဆင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲထားတဲ့ လူသား ဘယ်နှစ်ယောက်လောက် ရှိနေပြီလဲ ဆိုတာကို ပြောပြလို့ ရမလားဗျာ..."

ယဲ့ဖန်သည် လန်ရှင်းယွဲ့ နှင့် နယူးစတန် တို့ ပါဝင်နေသည့် လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းတွင် ဤမျှ အဆင့်မြင့်သော ပြုပြင်ထားသူများ ရှိနေမလား ဆိုသည်ကို သိလိုသဖြင့် အလိုလိုပင် မေးမြန်းလိုက်မိခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ယခင်က သူ၏ မေးခွန်းတိုင်းကို ဖြေကြားခဲ့သော ပရော်ဖက်ဆာ ဒတ်ချ်တိုသည်... ယခု တစ်ကြိမ်တွင်မူ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ချက်ချင်း ငြင်းဆန်လိုက်တော့သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် ယဲ့ဖန်... ဒီမေးခွန်းကတော့ ငါတို့ အင်စတီကျုရဲ့ အမြင့်ဆုံးသော လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုပဲကွ..."

"ဥက္ကဌ လေးဖို့ဒ် ရဲ့ ခွင့်ပြုချက် မရဘဲနဲ့တော့... ငါ ဒါကို ဘယ်သူ့ကိုမှ ထုတ်ပြောလို့ မရပါဘူး..."

"အကြမ်းဖျင်းလေးတောင် ပြောလို့ မရဘူးလားဗျာ..." ယဲ့ဖန်က ထပ်မံ ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း...

ပရော်ဖက်ဆာ ဒတ်ချ်တို၏ မျက်နှာတွင် အားနာရိပ်များ လွှမ်းမိုးသွားရ၏။ "ငါ့ကိုတော့ အခက်မတွေ့စေပါနဲ့ကွာ..."

"ငါတို့တွေရဲ့ စာချုပ်အရ ဆိုရင်... ငါသာ ဒီလို အဆင့်မြင့် လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ပေါက်ကြားအောင် လုပ်မိရင်... ငါ့အတွက် ကြီးမားတဲ့ ဒုက္ခတွေ ရောက်လာနိုင်လို့ပါ..."

“ကောင်းပါပြီခင်ဗျ..”

ယဲ့ဖန်သည် ထိုကိစ္စကို ဆက်လက် မမေးမြန်းတော့ဘဲ တခြား အကြောင်းအရာများကိုသာ ဆက်လက် စပ်စုလိုက်လေသည်။

"ပရော်ဖက်ဆာ... ခုနက ပရော်ဖက်ဆာ ပြောသွားတဲ့ A-အဆင့် စစ်သည်တော် ပြုပြင်တာက... အန်စာတုံး လှိမ့်တာနဲ့ တူတယ် ဆိုတော့လေ... ကျွန်တော့်မှာ အရမ်း ချမ်းသာပြီး၊ အရမ်း အစွမ်းထက်ချင်တဲ့ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက် ရှိတယ်ဗျ... သူကသာ ဒီလို ပြုပြင်မှုမျိုးကို ခံယူချင်တယ် ဆိုရင်... အင်စတီကျု နဲ့ ဘယ်လို ပူးပေါင်းလို့ ရမလဲဗျ..."

ယဲ့ဖန်သည် စကားပြောနေရင်းမှာပင်... သူ၏ လျှို့ဝှက် အာရုံခံ စနစ် (Depth Scan) ကို တိတ်တဆိတ် အသက်သွင်းလိုက်ပြီး၊ မီတာ တစ်ထောင် ပတ်လည်အတွင်းရှိ အင်စတီကျု ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာများကို စတင် စူးစမ်းလိုက်လေတော့သတည်း။

—

အခန်း (၁၉၃၆) - မထင်မှတ်ထားသော တွေ့ရှိချက်

~"မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းကတော့... တို့ လေးဖို့ဒ် အင်စတီကျုရဲ့ 'အထူးဧည့်သည်တော်' (VIP) တစ်ယောက်တော့ အနည်းဆုံး ဖြစ်ရလိမ့်မယ်"

ပရော်ဖက်ဆာ ဒတ်ချ်တိုက အထာနပ်နပ်နှင့် ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီ A-အဆင့် မျိုးရိုးဗီဇ နည်းပညာဆိုတာက... အင်မတန် လျှို့ဝှက်ချက် များလွန်းတယ်လေ။ တို့ရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော် တစ်ယောက်ယောက်က ထောက်ခံပေးတာမျိုး မရှိရင်တော့... ဘယ်သူ့ကိုမှ လွယ်လွယ်နဲ့ ပြသခွင့် မရှိဘူးဗျ။"

သူက စကားကို ခဏရပ်ပြီးမှ...

"နောက်တစ်ချက်က... အဲ့ဒီ အဆင့်ကို ရောက်ပြီဆိုရင်တောင်မှ ခင်ဗျား သူငယ်ချင်းက အနည်းဆုံး ဒေါ်လာ သန်းသုံးထောင်လောက်တော့ အသင့်ပြင်ထားရမယ်။ နောက်ဆုံး တစ်ချက်ကတော့... တို့ ဥက္ကဌ လေးဖို့ဒ် ချမှတ်ထားတဲ့ စည်းကမ်းအတိုင်း... သူ တောင်းဆိုတဲ့ အခြေအနေ တစ်ခုကိုလည်း မဖြစ်မနေ ဖြည့်ဆည်းပေးရဦးမှာပဲ။"

ယဲ့ဖန်ကတော့ ထိုစကားတွေကို နားထဲ သိပ်မဝင်တော့။ သူ၏ အာရုံတစ်ခုလုံးက လျှို့ဝှက် စကန်ဖတ်မှုမှ ရရှိလာသည့် အချက်အလက်တွေပေါ်မှာပင် ရောက်နေသည်ကိုး။

မီတာ (၂၀၀) လောက် အနက်မှာ ပိုပြီး လျှို့ဝှက်သော ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဒါကတော့ S-အဆင့် မျိုးရိုးဗီဇ ပြုပြင်သော နေရာ ဖြစ်ဖို့ များ ၏။ ထိုနေရာမှာလည်း A-အဆင့် နေရာမှာလိုပင် အာဟာရ ဖန်ပြွန်တွေနှင့် စမ်းသပ်ခံ လူသားတွေ ရှိနေသည်ကိုး။ သို့ရာတွင်၊ ကံကောင်းတာ တစ်ခုကတော့... ထိုစမ်းသပ်ခံတွေဆီမှ မည်သည့် အန္တရာယ် အငွေ့အသက်မှ သူ မခံစားရခြင်း ဖြစ်၏။

'ကြည့်ရတာတော့... ဒီစမ်းသပ်ခံတွေက အောင်မြင်တဲ့ အဆင့်ကို မရောက်သေးဘူး ထင်တယ်။'

သူ၏ အာရုံကို ပိုမို နက်ရှိုင်းသော နေရာဆီသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သောအခါ... မီတာ (၈၀၀) ခန့် အနက်၌ ရုံးခန်းတစ်ခုကို ထပ်မံ တွေ့ရှိလိုက်ရပြန်လေသည်။ ထိုရုံးခန်းအတွင်း ရှိနေသော ပစ္စည်းများဆီမှ ရရှိလာသည့် အချက်အလက်များကမူ... ယဲ့ဖန်၏ စိတ်အာရုံကို ချက်ချင်းပင် ဆွဲဆောင်သွားတော့၏။

['ကျောက်သားထဲမှ ဓား' (The Sword in the Stone)]

အာသာဘုရင်၏ ဒဏ္ဍာရီလာ ဓားတစ်လက် ဖြစ်သည်။ ပါးစပ်ရာဇဝင်များအရ ဤဓားကို ရေကန်စောင့် နတ်သမီးထံမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဓားပေါ်တွင် "ဘုရင်ဖြစ်မည့်သူသာလျှင် ဤဓားကို ကျောက်သားထဲမှ ဆွဲထုတ်နိုင်မည်" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ကမ္ပည်းစာ ရေးထိုးထားပေသည်။ ဤဓားသည် အလွန်တရာ ထက်ရှပြီး မည်သည့်အရာနှင့်မျှ ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်ချေ။ ဤဓားဖြင့် ကျောက်တုံးကို ထိုးစိုက်လိုက်လျှင် ထိုကျောက်တုံးသည် ထောပတ်ကဲ့သို့ ပျော့ပြောင်းသွားပေလိမ့်မည်။

['လက်စားချေဓား' (Blade of Vengeance)]

ဓားရိုး၌ ထူးဆန်းသော ရုပ်တုပုံစံ ရှိသည့် နာမည်ကျော် ဓားတစ်လက် ဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန် ဆန့်ကျင်ရေးသမား တစ်ဦးသည် ဤဓားဖြင့် ဘုန်းတော်ကြီး (၁၉) ပါးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးနောက် ဓားပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သောအခါ အသတ်ခံရသော ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါး၏ ညီဖြစ်သူက ဤဓားကို ပြန်လည်တွေ့ရှိပြီး (လူသတ်သမားကို) သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် လအနည်းငယ် အကြာတွင် ထိုဓားသည် အခြားသော လက်စားချေ လူသတ်မှုတစ်ခု၌ ပြန်လည် ပါဝင်လာခဲ့ပြန်သည်။ နောက်ပိုင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သော လက်စားချေ လူသတ်မှု အများအပြားတွင်လည်း အသုံးပြုခဲ့သည့် လက်နက်မှာ ဤဓားပင် ဖြစ်နေခဲ့၏။

ထို့ကြောင့် ဤဓားအကြောင်း သိရှိသူများက ၎င်းကို 'လက်စားချေဓား' ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။ ဤဓားသည် အာဃာတတရား ရှိသူများကို ရှာဖွေနိုင်ပြီး ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် ကူညီပေးတတ်သည်၊ အမုန်းတရားများက ၎င်း၏ မှော်စွမ်းအားကို ပိုမို ကြီးမားလာစေသည်ဟု ဆိုစမှတ် ပြုကြ၏။

['မိစ္ဆာဓား မူရာမာဆာ' (Demon Blade Muramasa)]

အလျား (၇၃.၃၂) စင်တီမီတာ ရှိသည်။ ဓားသွားပေါ်ရှိ လှိုင်းတွန့်ပုံစံများမှာ အလွန်တရာ လှပသပ်ရပ်လှပေသည်။ ဂျပန်နိုင်ငံ၏ မူရိုမာချီ ခေတ်နှောင်းပိုင်းတွင် 'အီကီရှူး မူရာမာဆာ' ကိုယ်တိုင် သွန်းလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်းမှာလည်း အံ့မခန်းပင် ဖြစ်၏။

တိုကူဂါဝါ မိသားစုကမူ 'ကံဆိုးစေသော ဓား' ဟု သတ်မှတ်ပြီး "မိစ္ဆာဓား မူရာမာဆာ" ဟု ရှုတ်ချခဲ့ကြသဖြင့်၊ ဘာကူဖူ (စစ်အစိုးရ) ခေတ်နှောင်းပိုင်း ချိုရှူးနယ်မြေရှိ အစိုးရ ဆန့်ကျင်ရေးသမားများကြားတွင် အလွန် ရေပန်းစားခဲ့၏။ ဒဏ္ဍာရီများအရ ဤဓားသည် ဆာမူရိုင်းများကို မိမိသခင်အား သစ္စာဖောက်စေတတ်ပြီး၊ ဤဓားကို သုံးစွဲသူများသည် ကောင်းမွန်စွာ သေဆုံးရခြင်း မရှိဟု ဆိုကြသဖြင့် 'မိစ္ဆာဓား' ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

['မာယန် သလင်းကျောက် လူဦးခေါင်းခွံ' (Mayan Crystal Skull)]

စတင်ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း (၃၆၀၀) ခန့် ရှိပြီဖြစ်သည်။ သလင်းကျောက် တစ်တုံးတည်းကို ထွင်းထုထားသော လူ့ဦးခေါင်းခွံ ပုံစံ ဖြစ်၏။ သိပ္ပံပညာရှင်များ၏ အဆိုအရ ယခုအချိန်ထိ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သမျှထဲတွင် လက်ရာအမြောက်ဆုံး သလင်းကျောက် ဦးခေါင်းခွံဖြစ်ပြီး၊ အောက်မေးရိုးကို လှုပ်ရှား၍ရသော တစ်ခုတည်းသော ဦးခေါင်းခွံလည်း ဖြစ်သည်။ အရပ်အမြင့် (၁၂.၇) စင်တီမီတာ ရှိပြီး အလေးချိန် (၅.၂) ကီလိုဂရမ် ရှိ၏။

လူတစ်ယောက်၏ ဦးခေါင်းအရွယ်အစားရှိပြီး အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ဦးခေါင်းခွံပုံစံ ထွင်းထုထားခြင်း ဖြစ်၏။ ရှေးဟောင်း မာယန် လူမျိုးတို့၏ ဒဏ္ဍာရီအရမူ... ဤသလင်းကျောက် ဦးခေါင်းခွံတွင် မှော်စွမ်းအားများ ရှိပြီး မာယန်ဘုရားကျောင်းများ၌ ဗေဒင်ဟောကြားခြင်း၊ နိမိတ်ဖတ်ခြင်းများ ပြုလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် အရေးပါသော ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသည်။

...

ယဲ့ဖန်သည် စနစ်မှ ဖော်ပြနေသော အချက်အလက်များကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာမိသည်။

'ဒဏ္ဍာရီလာ ဓားတွေ၊ မိစ္ဆာဓားတွေနဲ့ ထူးခြားတဲ့ သမိုင်းဝင် ရတနာတွေချည်းပါပဲလား’

ယဲ့ဖန်က စူးစမ်း၍ ရသမျှ နေရာတွေကို အကုန် စစ်ဆေးပြီးနောက်မှာတော့... ဘာသဲလွန်စမှ ထပ်မတွေ့တော့သည်နှင့် ပရော်ဖက်ဆာ ဒတ်ချ်တိုဘက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်လေသည်။

"ဒါနဲ့... ဥက္ကဌ လေးဖို့ဒ် တောင်းဆိုမယ့် အခြေအနေက ဘာဖြစ်မလဲဗျ။"

"မင်းဘက်က... ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ 'နိုင်ငံတော်အဆင့် ရတနာ' တစ်ခုကို ဥက္ကဌ လေးဖို့ဒ်ဆီ လှူဒါန်းရလိမ့်မယ်ဗျ" ပရော်ဖက်ဆာ ဒတ်ချ်တိုက ပြန်ဖြေလိုက်၏။

'နိုင်ငံတော်အဆင့် ရတနာ ဟုတ်လား။'

ယဲ့ဖန် တစ်ယောက် ရင်ထဲမှာ လှိုက်ခနဲ ဖြစ်သွားရပြန်သည်။

ယဲ့ဖန်သည် အစောပိုင်းက သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းဖြင့် စူးစမ်းတွေ့ရှိခဲ့သော ရုံးခန်းအတွင်းရှိ ထူးဆန်းသည့် ပစ္စည်းများနှင့် ယခု ကြားသိနေရသည့် စကားများကို ချက်ချင်းပင် ဆက်စပ် တွေးတောမိလိုက်သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ... ဤ ဥက္ကဌ လေးဖို့ဒ် ဆိုသူသည် ရတနာများကို အတော်လေး ရူးသွပ်စွဲလမ်းပုံ ရ၏။

"အဲ့ဒါကတော့ ငါလည်း အသေအချာ မပြောနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဒါကတော့ မရှိမဖြစ် လိုအပ်တဲ့ အချက်တွေထဲက တစ်ခုပဲ။"

ပရော်ဖက်ဆာ ဒတ်ချ်တိုက အချိန်ကြည့်ရင်း ဆက်လက်ပြောလိုက်၏။

"ကဲ... ယဲ့ဖန်ရေ... မျိုးရိုးဗီဇ စစ်သည်တော် အပိုင်းကတော့ ဒီလောက်ဆိုရင် တို့တွေ ကြည့်လို့ ပြီးသလောက် ရှိနေပြီ။ နောက်ထပ်... ငါ့ရဲ့ သုတေသန အဖွဲ့ရှိတဲ့ နေရာဘက်ကို တစ်ချက်လောက် သွားကြည့်ကြမလား။"

---

အခန်း (၁၉၃၇) - ဒီ ပါရမီရှင်ကတော့ လာပြီး မစမ်းသင့်တဲ့သူပဲ

~ပရော်ဖက်ဆာ ဒတ်ချ်တိုမှ အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့ ဖိတ်ခေါ်ရသနည်း ဆိုသည်ကို ယဲ့ဖန် ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

သို့သော်ငြားလည်း... မျိုးရိုးဗီဇ စစ်သည်တော် ပြပွဲများကို ကြည့်ရှုပြီးသည့်နောက်၊ ဥက္ကဌ လေးဖို့ဒ်၏ ထူးခြားသော ဝါသနာကို သိရှိလိုက်ရသောအခါ ဤအင်စတီကျုကို သူ ပိုမို စိတ်ဝင်စားသွားမိသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

သူသည် ငြင်းဆန်မနေတော့ဘဲ ပရော်ဖက်ဆာ၏ နောက်မှ လိုက်ပါသွားလေတော့သည်။

ပြပွဲ ဧရိယာ တစ်ခုချင်းစီကို လိုက်လံကြည့်ရှုရင်း၊ သူသည် ပရော်ဖက်ဆာကို အပေါ်ယံ အကြံပြုချက် အနည်းငယ် ပေးလိုက်သေး၏။ ထို့နောက်တွင်မူ သူတို့အဖွဲ့သည် မွေးကင်းစ ကလေးငယ် ပြုပြင်မွမ်းမံမှုနှင့် အလှအပဆိုင်ရာ ပြုပြင်ရေး ပြပွဲများဘက်သို့ ဆက်လက် သွားရောက်ခဲ့ကြပြန်သည်။

ဤနေရာများကို လိုက်လံကြည့်ရှုနေစဉ်၌လည်း ယဲ့ဖန်သည် 'ရတနာရှာဖွေရေး' အစွမ်းကို အမြဲမပြတ် ဖွင့်ထားခဲ့လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ သူ သိရှိလိုက်ရသည်မှာ... ဤ သုတေသန နယ်ပယ် (၄) ခုသည် မတူညီသော နေရာများ၌ ရှိနေကြသော်လည်း၊ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားမည် ဆိုပါက... နောက်ဆုံး၌ စောစောက သူ တွေ့ရှိခဲ့သည့် 'ကျောက်သားထဲမှ ဓား' တို့၊ 'မူရာမာဆာ' တို့ ဝှက်ထားသော မြေအောက် ရုံးခန်းဆီသို့သာ အားလုံး ဦးတည်နေကြခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ထင်ရှားသည်မှာ... ထိုနေရာသည် လေးဖို့ဒ် အင်စတီကျု တစ်ခုလုံး၏ အသက်ဝိညာဉ် ကိန်းဝပ်ရာ ဥက္ကဌ ရုံးခန်းပင် ဖြစ်ရပေမည်။

ထိုမျှမကသေးပေ... ယဲ့ဖန် အကဲခတ်ကြည့်မိရာမှ သိလိုက်ရသည်မှာ... ဤ အင်စတီကျုမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရလဒ်အများစုသည် သူ ယခင်က တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးသည့် လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းဝင်များနှင့် အချိတ်အဆက် ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

'ရတနာတွေကိုလည်း သဘောကျတယ်၊ ပြီးတော့ အစွမ်းထက်တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ နည်းပညာတွေလည်း ရှိနေတယ် ဆိုတော့... ဒီ ဥက္ကဌ လေးဖို့ဒ် ဆိုတဲ့လူက ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို တော်တော်လေး ဆွပေးနေပြီပဲ’

လူချင်း တစ်ခါမျှ မဆုံဖူးသေးသော်ငြားလည်း... ယဲ့ဖန်သည် ဤလူကို အတော်လေး သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေမိချေ၏။

ပြပွဲ ဧရိယာများ အားလုံး ကြည့်ရှုပြီးသွားချိန်တွင်မူ... 'အခွင့်အရေး ရရင်တော့ ဒီ ဥက္ကဌနဲ့ တစ်ခါလောက် ဆုံပြီး စုံစမ်းကြည့်ဦးမှပဲ' ဟု ယဲ့ဖန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း... အတွေးနယ်ချဲ့နေစဉ်မှာပင် ဘေးနားမှ "ဟင်..." ဟူသော အံ့ဩသံ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

အသံလာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ... အင်စတီကျု၏ အတွင်းလမ်းတစ်ခုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ခန့်ညားသည့် လူရိပ် တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ သူ့နောက်တွင်မူ အင်စတီကျု ဝန်ထမ်းအချို့လည်း ပါလာကြ၏။

ထိုသူကား... ဒီဗွန်ရှိုင်းယားဟွတ်ခ် ပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။

သူက ယဲ့ဖန်ကို ဒီမှာ တွေ့လိုက်ရ၍ အံ့ဩသွားပုံ ရသော်လည်း... ယဲ့ဖန်၏ အကြည့်နှင့် ဆုံသွားသော အခါမှာတော့ ဘာမှ မဖြစ်သလိုပင် ဟန်ဆောင်ပြီး၊ ယဲ့ဖန်ကို မသိသည့် လူ တစ်ယောက်လို ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားတော့၏။

'ဒီ သခင်လေး ဟွတ်ခ် က ဘာဖြစ်လို့ အင်စတီကျုရဲ့ ဝန်ထမ်းတွေပဲ သုံးတဲ့ လမ်းထဲကနေ ထွက်လာရတာလဲ။'

ယဲ့ဖန် တစ်ယောက် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။

'ပြီးတော့... သူပေးတဲ့ ခံစားချက်က အရင်ကနဲ့ လုံးဝ မတူတော့ဘူး။'

'ဒဏ်ရာတွေ ပျောက်သွားတာတင် မကဘူး... သူက အရင်ကထက် အများကြီး ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာသလိုပဲ။'

ယဲ့ဖန်ကလည်း သူ့ကို မသိသလိုပဲ နေလိုက်သော်လည်း.. အာရုံကိုတော့ သေသေချာချာ စိုက်ထားလိုက်၏။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ သိလိုက်ရတာက... ဒီဗွန်ရှိုင်းယားဟွတ်ခ် ဟာ ပြပွဲမှာ ပြထားသော A019 ထက်တောင်မှ ပိုပြီး အန္တရာယ် ရှိနေသည်ပဲ။

'ဒါဆို... ဒီလူ ပျောက်နေတဲ့ အတောအတွင်းမှာ... ဒီကို လာပြီး A-အဆင့် မျိုးရိုးဗီဇ ပြုပြင်တာကို ခံယူလိုက်တာလား။ အောင်မြင်သွားတာလား။'

ယဲ့ဖန်ရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ မိုက်ရူးရဲဆန်သည့် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာခဲ့လေသည်။

သို့ရာတွင်၊ သူ အများကြီး စဉ်းစားမနေရသေးခင်မှာပင် ပရော်ဖက်ဆာ ဒတ်ချ်တိုက စကားစလိုက်ပြန်၏။

"မစ္စတာယဲ့... ရွှယ်လီ... မင်းတို့လည်း အခုဆို နေလည်စာ စားချိန် ရောက်နေပြီလေ။ စိတ်ထဲ မထားဘူး ဆိုရင်တော့... တို့ အင်စတီကျုရဲ့ ထမင်းစားဆောင်မှာပဲ နေလည်စာ အတူတူ သွားစားကြရအောင်။"

သူက အားတုံ့အားနာနှင့် ဖိတ်ခေါ်နေသည် ဆိုတော့... ယဲ့ဖန်လည်း ရွှယ်လီတို့နှင့်အတူ လိုက်သွားရပါတော့သည်။

နေလည်စာ စားပြီးသည့် နောက်မှာတော့ လုခ်တို့အဖွဲ့က အလှအပဆိုင်ရာ နည်းပညာတွေအတွက် အင်စတီကျုနှင့် ဆွေးနွေးစရာ ရှိတာကြောင့် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြပြီး... ယဲ့ဖန်ကတော့ ရွှယ်လီ၏ ကားနှင့်ပင် ဦးစွာ ပြန်လာခဲ့လေတော့၏။

ကားပေါ်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင်မူ ယဲ့ဖန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ယနေ့ ရရှိခဲ့သော သဲလွန်စများကို ပြန်လည် သုံးသပ်လိုသော်ငြားလည်း... ရွှယ်လီက ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"သူဌေး... သခင်လေး ဟွတ်ခ် ကို သိလို့လား။"

"ခုနက သူဌေးနဲ့ သူနဲ့ ကြည့်လိုက်တဲ့ အကြည့်တွေကို ကျွန်မ မြင်လိုက်တယ်လေ။ နှစ်ယောက်ကြားမှာ တစ်ခုခု ရှိနေသလိုပဲနော်။"

ယဲ့ဖန်က ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ သူမကို တစ်ချက်သာ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ရွှယ်လီက ကားမောင်းရင်းနှင့် သူ့ကို တစ်ချက် ခိုးကြည့်လိုက်ပြီး...

"သခင်လေး ဟွတ်ခ် က ကျွန်မတို့ 'မေရို့ထျန်းချန်' ရဲ့ ဖောက်သည် အဟောင်းကြီး တစ်ယောက်လေ။"

"ဒီ ပါရမီရှင်ကတော့... တကယ့်ကို လာပြီး မစမ်းသင့်တဲ့သူပဲ သူဌေးရဲ့။"

"တကယ်လို့ တခြား နည်းလမ်း မရှိတော့ဘူး ဆိုရင်တောင်မှ... သူ့ကိုတော့ ရန်သူအဖြစ် မသတ်မှတ်တာ အကောင်းဆုံးပဲနော်။"

---

အခန်း (၁၉၃၈) - သူမ သွားမယ့် လမ်းကို အရင်ပိတ်ပြီး၊ ပြေးစရာ နေရာမရှိအောင် လုပ်လိုက်ခြင်း

~"တခြား ယောကျာ်း တစ်ယောက် ရှေ့မှာ... နောက်ထပ် ယောကျာ်း တစ်ယောက်အကြောင်းကို လာပြောတာဟာ... တကယ့်ကို မိုက်မဲတဲ့ လုပ်ရပ် ဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား။" ယဲ့ဖန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလေးပဲ စလိုက်လေသည်။

"ဟင်..."

ရွှယ်လီ တစ်ယောက် ကြောင်သွားရ၏။ သူမ၏ ဦးနှောက်ထဲမှာ ခဏလောက် ဗလာ ဖြစ်သွားသလိုပင်။

'နေဦး... ဒါက မိန်းကလေးတွေ ပြောရမယ့် စကား မဟုတ်ဘူးလား။'

'သူဌေး တစ်ယောက် ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။'

'ငါ ပြောမယ့် စကားတွေကို သူက အရင် ဖြတ်ပြောပြီး ငါ့ကို ပြေးစရာ နေရာ မရှိအောင် လုပ်နေတာလား။'

သူမက ယဲ့ဖန်ကို ကြည့်ရင်း စကားတောင် ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။

ယဲ့ဖန်ကလည်း သူမကို ဆက်ပြီး မစတော့ဘဲ...

"ကိုယ် နောက်တာပါ..."

"ကဲ... ဆက်ပြောပါဦး။ ဒီ ပါရမီရှင်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လာမစမ်းသင့်ရတာလဲ။"

"အဲ့ဒါက..."

ရွှယ်လီ၏ အတွေးတွေက ပြတ်တောက်သွားတာကြောင့် စကားကို ဘယ်လို ပြန်စရမလဲ မသိ ဖြစ်နေရှာ၏။

သို့သော်၊... သူမ စကားပြန်စဖို့ ကြိုးစားနေတုန်းမှာပင်၊ ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကလေး ကြုတ်သွားပြီး မျက်နှာမှာ နာကျင်သည့် အရိပ်အယောင်တွေ ဖြတ်ပြေးသွားတော့သည်။

"အား..."

သူမ ကားမောင်းနေသော လက်တွေ ခြေထောက်တွေ တုန်ရီလာတာကြောင့်... ကားကြီးကလည်း လမ်းပေါ်မှာ ယိမ်းထိုးသွားရလေ၏။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

ယဲ့ဖန်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်ရင်း၊ ကားကို ချက်ချင်း ရပ်ခိုင်းလိုက်လေသည်။

ရွှယ်လီကလည်း သူ ပြောသည့်အတိုင်းပင်... လမ်းဘေးမှာ ကားကို အမြန် ထိုးရပ်လိုက်ပြီး၊ ဝမ်းဗိုက်ကို လက်နှင့် ဖိထားလိုက်၏။

"ကြည့်ရတာတော့... ကျွန်မရဲ့ အစာအိမ်ရောဂါ ပြန်ထလာပြီ ထင်တယ်..."

"အရင်တုန်းက အစားအသောက် မမှန်ခဲ့တာကြောင့်... အစာအိမ်နဲ့ အူလမ်းကြောင်းမှာ ပြဿနာ နည်းနည်း ရှိတယ်လေ။ ဒါက ရောဂါဟောင်းပါ သူဌေးရဲ့..."

"သူဌေး ခဏစောင့်နော်... ကျွန်မ ကားထဲမှာ ဆေးပါတယ်... ဆေးသောက်လိုက်ရင်တော့ သက်သာသွားမှာပါ..."

ထိုအခါမှ ယဲ့ဖန်က သူ၏ ဝန်ထမ်းမလေးကို သေသေချာချာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်တော့သည်။

သူမ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်၊ အရေပြား အရောင်အဆင်းနှင့် တခြားသော လက္ခဏာတွေကို ကြည့်ပြီး သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

"မင်းရဲ့ အခု အခြေအနေက... သာမန် အစာအိမ်ရောင်တာလောက်နဲ့တော့ မတူဘူးနော်..."

"ဒီနေ့က မင်းရဲ့ 'ရာသီလာတဲ့ ရက်' မဟုတ်လား။"

ကားအံဆွဲထဲမှ အစာအိမ်ဆေးနှင့်အတူ အကိုက်အခဲပျောက်ဆေးကိုပါ တိတ်တဆိတ် ထုတ်ယူနေသော ရွှယ်လီ တစ်ယောက်... ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရတော့ မျက်နှာလေး ရဲခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အရှက်သည်းသွားရရှာသည်။

"သူဌေး... ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲဟင်..."

"ဒါဆိုရင်တော့... မင်း အခု သောက်မယ့်ဆေးက သိပ်ပြီး ထိရောက်မှာ မဟုတ်ဘူးနော်။"

ယဲ့ဖန်က သူမ မေးတာကို မဖြေဘဲ၊ သူမ လက်ထဲက ဆေးတွေကိုသာ စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ သူဌေးရယ်..."

ရွှယ်လီကတော့ ယဲ့ဖန် ဘာလို့ မဖြေတာလဲ ဆိုတာကို ထပ်မမေးတော့ဘဲ... ဆေးတွေကို ပါးစပ်ထဲ ပစ်ထည့်လိုက်ပြီး ရေသောက်လိုက်၏။

"အရင်တုန်းကလည်း ဒီလို ဖြစ်တိုင်း... ဆေးသောက်လိုက်ရင် ချက်ချင်း သက်သာသွားတာပဲဟာ..."

"ကိုယ် ခန့်မှန်းတာ မမှားဘူး ဆိုရင်တော့... မင်းမှာ အမြဲတမ်း ဝမ်းချုပ်တဲ့ ပြဿနာ ရှိမယ်၊ အစားမကြေတာလည်း ရှိမယ်... ပြီးတော့ မနက်နိုးနိုးချင်းမှာလည်း ခံတွင်း အနံ့ မကောင်းတာမျိုး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။" ယဲ့ဖန်က သူမကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင် ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်၏။

"ဒါတင် မကသေးဘူး... မင်း ရာသီလာတဲ့ အခါတိုင်းမှာလည်း ဗိုက်က အရမ်း နာတတ်သလို၊ သွေးဆင်းတာလည်း တော်တော်လေး များလိမ့်မယ် ထင်တယ်..."

ရေသန့်ဗူးကို ပြန်ချနေသော ရွှယ်လီ၏ လက်တွေက တုံ့ခနဲ ရပ်သွားတော့သည်။

"သူဌေး... ဒါတွေကိုပါ သိနေတာလား..."

ယဲ့ဖန်ကတော့ သူမကို မဖြေဘဲ... "အခု ဆေးသောက်ပြီးပြီ ဆိုတော့... ဘယ်လို ခံစားရလဲ။" ဟုသာ ပြန်မေးလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မ..."

ရွှယ်လီ တစ်ယောက် ခဏလောက် တွန့်ဆုတ်သွားပြီးမှ... ထူးဆန်းသည့် အမူအရာနှင့် ပြောလိုက်၏။

"ထူးဆန်းတယ်... ဘာမှ မထူးခြားဘူး..."

"ဗိုက်ထဲကလည်း အပ်နဲ့ ထိုးသလို နာနေတုန်းပဲ... ဟိုက နာတာကလည်း တစ်စက်လေးမှ မလျော့သွားဘူး..."

"ပုံမှန်ဆိုရင်တော့... ဆေးက ချက်ချင်း အာနိသင် မပြသေးရင်တောင်မှ... နည်းနည်းတော့ သက်သာသလို ခံစားရမှာလေ။ ဒါပေမယ့် အခုကတော့ ဘာမှ မခံစားရသလိုပဲ..."

ယဲ့ဖန်က ခေါင်းခါလိုက်ရင်း…

"မင်းရဲ့ အစာအိမ်က အစာချေဖျက်တဲ့ နေရာမှာ ပြဿနာ အကြီးအကျယ် ဖြစ်နေတာလေ။ အခု ဒီလို ရောဂါ ပြန်ထလာတာက မင်းရဲ့ အခြေအနေကို အဆိုးဆုံး အဆင့်အထိ တွန်းပို့လိုက်သလိုပဲ။ အဲ့ဒီတော့ မင်းသောက်လိုက်တဲ့ ဆေးတွေက အစာအိမ်ထဲမှာတင် ရှိနေပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်က အစာမချေနိုင်တော့တာကြောင့် စုပ်ယူလို့ မရတော့ဘူးလေ။ အဲ့ဒီတော့ ဆေးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အာနိသင် ပြနိုင်မှာလဲ..."

"ကဲ... အရင်ဆုံး လှဲလိုက်ဦး။ ကိုယ် ကူညီပေးမယ်။"

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူက ကားမောင်းသူ ထိုင်ခုံကို နောက်သို့ လှဲချလိုက်ပြီး၊ ရွှယ်လီကို ခါးပတ်ဖြုတ်ကာ လှဲအိပ်ဖို့ အချက်ပြလိုက်လေသည်။

ရွှယ်လီ တစ်ယောက် တွန့်ဆုတ်နေမိသော်လည်း... ဗိုက်ထဲကလည်း တကယ်ကို အသည်းခိုက်မတတ် နာနေတာကြောင့်ရော၊ ယဲ့ဖန်ကလည်း တကယ်ကို အားကိုးထိုက်သည့် ပုံစံ ပေါက်နေတာကြောင့်ရော... နောက်ဆုံးတော့ ခေါင်းညိတ်ပြီး ခါးပတ်ကို ဖြုတ်လိုက်လေတော့၏။

"ဒါဆိုရင်တော့... သူဌေးကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာပေါ့နော်..."

"ရပါတယ်... အားနာမနေပါနဲ့။" ယဲ့ဖန်ကလည်း အပိုစကားတွေ မပြောတော့ဘဲ၊ သူ့ခါးပတ်ကို ဖြုတ်လိုက်ပြီး ထိုင်ခုံကို နောက်ကို နည်းနည်း ထပ်ဆုတ်လိုက်၏။

ထိုနောက်မှာတော့ သူက ရွှယ်လီ၏ ခြေထောက် နှစ်ဖက်ကြားမှာ ဒူးထောက် ထိုင်ချလိုက်ပြီး... သူမ၏ ခါးလေးကို လက်နှစ်ဖက်နှင့် အသာအယာ ကိုင်လိုက်လေတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ရွှယ်လီ တစ်ယောက် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားပုံ ရသည်။ သူမ၏ ခြေထောက် နှစ်ဖက်ကြားမှာ ဒူးထောက်နေသော ယဲ့ဖန်ကို ကြည့်ရင်း... သူမရဲ့ မျက်နှာလေး တစ်ခုလုံး နီရဲသွားရတော့၏။

---