အခန်း (၇၆-၇၈)

အခန်း (၇၆) - အစားထိုးဆရာဝန်

ရွှီရှင်းသည် သူ၏လက်ထဲမှ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ခူးဆွတ်ထားသော စတော်ဘယ်ရီသီးကို တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်သည်။

သာမန်စတော်ဘယ်ရီသီးမှာ ထိပ်ပိုင်းက အလွန်ချိုသော်လည်း အောက်ခြေမှာမူ အရသာ မရှိလှချေ။

သူသည် စတော်ဘယ်ရီသီး တစ်ပန်းကန်ကို ဆေးကြောလိုက်ကာ ၊ စားရင်းနှင့် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များကို စုဆောင်းလိုသော ချီရွှယ်ဖေး ကို ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

"ငါ့ဆီမှာ မြွေသည်းခြေအချို့နဲ့ ကတိုးချိုနုအချို့ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အားလုံးက အစိမ်းရောင်အဆင့် တွေပဲ၊ မင်း လိုချင်လား"

ချီရွှယ်ဖေး က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်။

"အင်း ၊ ကျွန်မ ရှင့် ကို အစိမ်းရောင်အဆင့် သွေးတိတ်မြက် နဲ့ ပြန်လဲပေးပါ့မယ်။"

"ငါ့အတွက် အစိမ်းရောင်အဆင့် သွေးတိတ်မြက် မလိုဘူး။"

ရွှီရှင်းက ခဲခဲကို စတော်ဘယ်ရီသီး တစ်လုံး ကျွေးလိုက်ရင်း

"ဒီကုန်ကြမ်းတွေနဲ့ မင်းဖော်စပ်မယ့် ဆေးတွေထဲက အချို့ကို ငါ့ကို မျှပေးနိုင်မလား"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချီရွှယ်ဖေး မှာ အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ပြန်ဖြေသည်။

"အဲဒါက စမ်းသပ်ဆဲ အဆင့်မှာပဲ ရှိပါသေးတယ်။ အချောသတ်ဆေးတွေ ထွက်လာဖို့ အချိန်အနည်းငယ် လိုဦးမယ်။ အကယ်၍ ရှင် လိုချင်ရင် ထွက်လာတဲ့အခါ ကျွန်မ ပေးပါ့မယ်။"

ရွှီရှင်းသည် သူမ အမှန်ပြောနေခြင်း ရှိ၊ မရှိ မသေချာချေ။

ဤ ချီရွှယ်ဖေး မှာ တကယ်ပင် ဆေးဖော်စပ်နိုင်သည့် စွမ်းရည် ရှိနေတာလား။

၎င်းက သာမန်ဆေးလား၊ ဒါမှမဟုတ် သစ်ပင်အိမ် စနစ်က အသိအမှတ်ပြုထားပြီး အထူးစွမ်းရည်တွေ ပါဝင်တဲ့ ဆေးမျိုးလား။

သူ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်၊ ဆေးပညာ စွမ်းရည်ရှိပုံရသော ဤအမျိုးသမီးအပေါ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤပစ္စည်းများသည် သူ၏လက်ထဲတွင် ဘာအသုံးမှ မဝင်လှချေ။

"ဆေးထွက်လာဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမလဲ"

ရွှီရှင်းက မေးလိုက်ပြီး ကျန်နေသော စတော်ဘယ်ရီ ပန်းကန်ဝက်ကို ခဲခဲ ရှေ့သို့ ချပေးလိုက်သည်။

ခဲခဲ က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းနှစ်၍ စားတော့သည်။

"သုံးရက်လောက် ကြာမယ်။"

သူမက အချိန်တစ်ခု ပေးလာ၏။

ရွှီရှင်း တစ်ခုခုကို သတိရသွားကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အရောင်းအဝယ် စင်မြင့်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

"မင်းက ဆွမ်ဟူကျိရှစ် ဆိုတဲ့ အဖွဲ့အစည်းနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား"

ရွှီရှင်းက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

ဤအမျိုးသမီးမှာ အဖွဲ့အစည်းအတွင်းရှိ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးထဲတွင် နောက်ဆုံးမှ ဝင်လာသူဖြစ်သည်။

သူမသည် ရွှီရှင်း ညဘက် အိပ်ပျော်သွားပြီးမှ ဝင်လာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူမ ဝင်လာသည့်နေ့မှာပင် ဆွမ်ဟူကျိရှစ် အမည်ရှိ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုသည် ဒေသတွင်း ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းတွင် စတင်လှုပ်ရှားလာခဲ့၏။

ယနေ့အထိ ရွှီရှင်းသည် ထိုအဖွဲ့အစည်းက ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းတွင် ကြော်ငြာနေသည်ကို မြင်နေရဆဲဖြစ်ပြီး၊ အစိမ်းရောင်အဆင့် သွေးတိတ်မြက် များကို အရောင်းအဝယ် စင်မြင့်ပေါ်တွင် ဈေးကြီးစွာ ရောင်းချနေသည်။

ထိုလူများသည် သွေးတိတ်မြက် များကို ဤမျှအများကြီး ဘယ်ကရသလဲဟု ရွှီရှင်း အမြဲစဉ်းစားနေမိသည်။

သွေးတိတ်မြက် ကဲ့သို့ တန်ဖိုးရှိသော အရင်းအမြစ်များကို အခြားသူများကို ရောင်းလိုက်လျှင် သူတို့အတွက် လျော့သွားမည် မဟုတ်ပါလား။

ဖြစ်နိုင်ခြေ နောက်တစ်ခုမှာ သူတို့တွင် သွေးတိတ်မြက် များကို လျင်မြန်စွာ စိုက်ပျိုးနိုင်သည့် နည်းလမ်း ရှိနေခြင်းပင်။

ချီရွှယ်ဖေး ၏ လက်ထဲတွင်လည်း အပြာရောင်အဆင့် သွေးတိတ်မြက် အတော်များများ ရှိနေသည်။

ရွှီရှင်း သိသလောက်ဆိုလျှင် တောထဲတွင် ပေါက်နေသော သွေးတိတ်မြက် များမှာ တစ်နေရာတွင် တစ်ပင်တည်းသာ သီးခြားပေါက်လေ့ ရှိသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူမက အပြာရောင်အဆင့် ဆေးမြက်ပင် အများကြီးကို ဘယ်ကရသနည်း။

သူမသည် သူ့ကိုပင် သုံးပင် ရောင်းထားပြီးပြီ မဟုတ်ပါလား။

ရွှီရှင်းသည် အရောင်းအဝယ် စင်မြင့်ပေါ်ရှိ သွေးတိတ်မြက် အရောင်းအဝယ်များကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ ဆွမ်ဟူကျိရှစ် အမှတ်အသားပါသော အရောင်းအဝယ်များတွင် ဆေးလုပ်နိုင်သည့် ကုန်ကြမ်းများကို ဦးစားပေးလဲမည် ဟူသော မှတ်ချက် ပါရှိနေသည်။

၎င်းမှာ ချီရွှယ်ဖေး အဖွဲ့ထဲတွင် ပြောခဲ့သည်နှင့် ထပ်တူကျနေသည်။

"ရှင် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ ကျွန်မ မသိဘူး။"

တစ်ဖက်လူက အချိန်အတော်ကြာမှ ဤစာကို ပို့လာသည်။

"ငါ့မှာ ဘာမကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိပါဘူး။ မပြောချင်ရင်လည်း ရပါတယ်။ ငါ ဒီကုန်ကြမ်းတွေကို မင်းကို ပေးလိုက်မယ်။ သုံးရက်အတွင်းမှာ ကျေနပ်စရာကောင်းတဲ့ ရလဒ်တစ်ခု ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ရွှီရှင်းက ကုန်သွယ်မှုကို တိုက်ရိုက် စတင်လိုက်သည်။

"... ရှင် ဒါတွေကို ကျွန်မ ကို တိုက်ရိုက် ပေးလိုက်တာလား"

တစ်ဖက်လူက တုန့်ဆိုင်းနေပုံရပြီး လက်ခံသည့် ခလုတ်ကို နှိပ်ရန် နှေးကွေးနေသည်။

"ဒါက လက်ဆောင်ပေးတာ မဟုတ်ဘူး၊ သုံးရက်ကြာရင် ပစ္စည်းပြန်ယူမယ့် အပေးအယူ တစ်ခုပါ။ ငါတို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအတွက် စေတနာရှေ့ထားတာလို့ပဲ မှတ်လိုက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ကတိဖျက်ဖို့တော့ မစဉ်းစားနဲ့။ တကယ်လို့ အဆင့် ၁ နေရာမှာ ရှိနေတဲ့သူနဲ့ အားအကောင်းဆုံး အဖွဲ့အစည်းဖြစ်တဲ့ စူးစမ်းရှာဖွေသူများ ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့ ငါကသာ မင်းတို့ အဖွဲ့အစည်းဟာ၊ အော်... မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီ ဆွမ်ဟူကျိရှစ် ဟာ ကုန်သွယ်မှုမှာ မရိုးသားဘဲ လူတွေကို လိမ်ညာနေတယ်လို့ လူသိရှင်ကြား ကြေညာလိုက်ရင်... မင်းတို့ အဲဒီလို အရှုပ်အထွေးထဲ မပါချင်ဘူး မဟုတ်လား"

တစ်ဖက်လူမှာ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်၊ ကုန်သွယ်မှုကို အတည်ပြုလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်မ ဆွမ်ဟူကျိရှစ် နဲ့ ဘာမှ မပတ်သက်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီအပေးအယူကို လက်ခံပြီး သုံးရက်အတွင်းမှာ ရလဒ်ကောင်းတွေ ပေးပါ့မယ်။"

"အိုကေ၊ မင်းရဲ့ ရလဒ်ကို ငါ စောင့်နေမယ်။ ကုန်ကြမ်းအသစ်တွေ ရှိရင်လည်း ငါ့ဆီ လာလဲလို့ ရတယ်။ သံလှံ၊ သံဓားရှည်ကနေ သံမြှားပစ်စက် အကြီးစားတွေအထိ ငါ့ဆီမှာ အကုန်ရှိတယ်။"

---

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ အခြားသော နှစ်ထပ် သစ်ပင်အိမ်အတွင်း၌ အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သူမ၏ နာရီပေါ်က စာများကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်နေသည်။

သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော အခြေခံအဝတ်အစားများမှာ သူမ၏ ထွားကြိုင်းလှပသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

သူမ၏ ရှည်လျားသော ဆံပင်များကို နောက်တွင် သပ်ရပ်စွာ စည်းထားပြီး၊ မျက်နှာမှာ ကြည်လင်ကာ ကျော့ရှင်းလှသည်။

"သူက ဘာလို့ အဆင့် ၁ နှစ်ခါ ဆက်တိုက် ရသလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ပါဘူး။ သူနဲ့ အပေးအယူ လုပ်ရတာ တကယ်ကို ဖိအားများတာပဲ။"

ထိုအမျိုးသမီးက သက်ပြင်းချရင်း အားကိုးရာမဲ့သည့် အပြုံးလေး ပြုံးလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ ငါ အဖွဲ့ထဲမှာ ပြောလိုက်တဲ့ စာတစ်ကြောင်းကြောင့် သူ သတိထားမိသွားပုံရတယ်။"

ချီရွှယ်ဖေး ၏ နာရီမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါလာပြန်သည်။

ကျိချောင်းယန်ထံမှ စာ ဖြစ်၏။

သူမ စိတ်ကို တင်းထားလိုက်သည်။

ဒုတိယရထားသည့် ကျိချောင်းယန်သည်လည်း သူမထံသို့ ကုန်ကြမ်းလဲရန် လာခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူမသည် လက်ရှိတွင် ဆေးဖော်စပ်ရန်အတွက် ကုန်ကြမ်းများ အမှန်တကယ် လိုအပ်နေသည်။

ငါးမိနစ်ခန့်အကြာတွင် သူမ ဆွံ့အသွားရသည်။

သူမသည် ရက်ပေါင်းများစွာ မိမိကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ အဖွဲ့ထဲတွင် ထိုစာကို ပို့လိုက်မိခြင်းက တကယ့်ကို လူအ ဖြစ်ရာကျသွားခဲ့သည်။

"... သူကရော ဘာလို့ အဆင့် ၂ နှစ်ခါ ဆက်တိုက် ရသလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ဘူးပဲ။"

မမျှော်လင့်ဘဲ ထိုစာတစ်ကြောင်းတည်းကပင် ဤလူနှစ်ဦးကို တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိပြုမိသွားစေခဲ့သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ကျိချောင်းယန်က ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန်သာ လာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဤကိစ္စကို ခပ်ပေါ့ပေါ့သာ ပြောသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဖုံးကွယ်ထားဖို့ မလိုအပ်တော့ဘူး ထင်တယ်။ ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာ ရှောင်ရွှမ် နဲ့ ဆွေးနွေးရမယ်။"

---

ရွှီရှင်းသည် လီဝမ်ရှီး ထံသို့ ဗီဒီယိုခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု တိုက်ရိုက် ခေါ်လိုက်သည်။

ယခုအခါ သူနှင့် လီဝမ်ရှီးတို့ ဗီဒီယိုနှင့် စကားပြောခြင်းမှာ ပုံမှန်ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ဤအန္တရာယ်များလှသော ကမ္ဘာတွင် ချစ်စရာကောင်းသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် စကားပြောရခြင်းမှာ စိတ်အပန်းပြေစရာ တစ်ခုပင်။

သူမက ချက်ချင်း ဖုန်းကိုင်လိုက်၏။

သူမသည်လည်း သစ်ပင်အိမ်ထဲမှာပင် ရှိနေသည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် ဆရာကြီးရွှီ... ဒီတစ်ခါလည်း ပထမ ထပ်ရပြန်ပြီနော်"

လီဝမ်ရှီးက ထမင်းစားပွဲတွင် ထိုင်ကာ ပြုံးရွှင်စွာ ပြောနေသည်။

သူမ၏ရှေ့တွင် ဟင်းပွဲအချို့ ရှိနေပြီး ညစာ စားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟင်းတွေပါလား မင်း မီးဖိုချောင် ဆောက်ပြီးပြီလား အဲဒါက သစ်လုံးတွေ အများကြီး လိုတာ မဟုတ်လား"

ရွှီရှင်းသည် သူမရှေ့က ဟင်းပွဲကို ကြည့်ပြီး တံတွေးမြိုချလိုက်မိသည်။

အသားကင်ချည်းပဲ စားလာရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ ဟင်းလေးဘာလေးကို သူ အလွန် တောင့်တနေမိသည်။

"အရောင်းစင်တာမှာ အစိမ်းရောင်အဆင့် မြေသြဇာတွေကို ဈေးမကြီးဘဲ လဲလို့ရတယ်လေ။ တစ်အိတ်ကို ၅ မှတ်ပဲ ရှိတာ၊ ကျွန်မ က ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ဈေးနဲ့ဆိုတော့ ၄ မှတ်ပဲ ပေးရတယ်။ ကျွန်မ က ရင့်လာတဲ့ သစ်လုံးတွေကို သုံးလိုက်တာ၊ မြေသြဇာက ရှားပါးတဲ့ အရင်းအမြစ်မှ မဟုတ်တာ။"

လီဝမ်ရှီးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။

သူမ ပြောတာလည်း ဟုတ်သည်။

ရွှီရှင်း တွက်ကြည့်ဖူးသည်မှာ မီးဖိုချောင်တစ်ခုအတွက် သစ်လုံး တစ်ရာကျော် လိုအပ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ သစ်ပင် အပင်နှစ်ဆယ်ခန့်နှင့် ညီမျှသည်။

သူကတော့ မြေသြဇာတွေကို ဤမျှအကုန်အကျခံရန် နှမြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းကတော့ တကယ့်ကို ဇိမ်ခံနိုင်တာပဲ..."

ရွှီရှင်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"မြေသြဇာတွေကို ထားထားလည်း ဘာမှ မထူးပါဘူး၊ စောစောစီးစီး အသုံးချလိုက်တာ ပိုကောင်းပါတယ်။"

လီဝမ်ရှီးက အသားတစ်ဖဲ့ကို တူဖြင့် ညှပ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဆားမရှိတော့ အရသာက နည်းနည်း ပေါ့နေသလိုပဲ။"

"... ငါ့ဆီမှာ ဆား ရှိတယ်။"

"ဟူး... ဆားတွင်းတစ်ခုလောက် တွေ့ရင် ကောင်းမှာပဲ... နေဦး၊ ရှင် ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

လီဝမ်ရှီးမှာ အသားတစ်ဖဲ့ကို ညှပ်ထားရင်းပင် ထိုင်နေရာမှ ဝုန်းခနဲ ထရပ်လိုက်သဖြင့် အသားဖဲ့မှာ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

ရွှီရှင်း ရယ်မောလိုက်ပြီး

"အရမ်း စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့။ ငါ ဆားတွင်းတစ်ခု မကြာခင်က ရှာတွေ့ထားတယ်။ ဆားထုတ်စက်လည်း ငါ လုပ်နိုင်တယ်၊ ရှင်ကျန်သူ အားလုံး ဆားရနိုင်အောင် ငါ လုပ်ပေးမလို့ပဲ။"

"ဝိုး မိုက်လိုက်တာ ဆားမပါတဲ့ အစားအစာတွေ စားလာရတာ ကြာပြီ၊ အော့တောင် အန်ချင်နေပြီ။ အထူးသဖြင့် ဒီသားရဲအသားတွေက မာလည်းမာ၊ ညှီလည်းညှီတယ်၊ ဆားမပါရင် စားရတာ တကယ် ဆိုးတယ်"

"ဒါဆို အပေးအယူ လုပ်ကြမလား ငါ ဆားပေးမယ်၊ မင်း သံတုံးတွေ ပြန်ပေး၊ ဘယ်လိုလဲ"

"ပြဿနာ လုံးဝ မရှိဘူး"

လီဝမ်ရှီးက သူမ၏ နောက်ကွယ်မှာ ပုံထားသော သံတုံးပုံကြီးကို ကင်မရာဖြင့် လှည့်ပြလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ဆီက ပစ္စည်းတွေကို မြန်မြန် လာရှင်းပေးပါဦး၊ အများကြီး ဖြစ်နေလို့ ဒုတိယထပ်အထိတောင် ပုံထားရတယ်"

"မင်း... သားရဲအရေခွံတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ၊ ကျောပိုးအိတ်တွေ လုပ်ပြီး ပစ္စည်းသိုလှောင်တဲ့ နေရာအဖြစ် သုံးလို့ရတာပဲ။"

"... ဟုတ်သားပဲ ကျွန်မ ဘာလို့ အဲဒါကို မစဉ်းစားမိရတာလဲ"

အခန်း ၇၆ ပြီး။

အခန်း (၇၇) - ဆားရောင်းဝယ်ရေး စတင်ခြင်း

ရွှီရှင်းသည် ဆားကို အသုံးပြု၍ လုံလောက်သော သံတုံးများဖြင့် လဲလှယ်ခဲ့ပြီး၊ လီဝမ်ရှီးနှင့် ခေတ္တမျှ စကားစမြည် ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

ဤအလှလေးနှင့် စကားပြောရခြင်းမှာ သူ၏စိတ်ကို အမြဲတမ်း ပေါ့ပါးလန်းဆန်းစေသည်။

ရွှီရှင်းသည် ဆားကို အရောင်းအဝယ် စင်မြင့်ပေါ်တွင် စတင်တင်လိုက်သည်။

ဈေးနှုန်းကို ဆား ၅ ဂရမ်လျှင် အစိမ်းရောင်အဆင့် အရင်းအမြစ် တစ်ခုဟု သတ်မှတ်လိုက်ပြီး၊ အပြာရောင်အဆင့် အရင်းအမြစ်များ ရှိပါက သူ့ထံသို့ တိုက်ရိုက်စာပို့ရန် မှတ်ချက် ရေးထားလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် အမည်မဖော်ဘဲ မရောင်းတော့ဘဲ လူသိများသော ရွှီရှင်း ဟူသည့် အမည်ရင်းကိုသာ အသုံးပြုလိုက်သည်။

၎င်းမှာ မိမိကိုယ်ကို ကြော်ငြာရာလည်း ရောက်သည် မဟုတ်ပါလား။

စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့ထဲတွင်တော့ -

ကျောက်ရှောင်ချွမ်း : "ဝိုး ငါ အရောင်းအဝယ် စင်မြင့်ကို ကြည့်နေတုန်း ခေါင်းဆောင်ရွှီက ဆားတွေ ရောင်းနေတာ တွေ့လိုက်တယ်ဟေ့"

ဝမ်လေ့ : " ဆားလား ဘုရားရေ ငါ အခုချက်ချင်း သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

ချင်ယွန်လုံ : "ဆားလား အကြမ်းလား၊ အချောလား"

သူ၏ ဆားအရောင်းအဝယ်မှာ ဤမျှအမြန် သတိပြုမိခံရလိမ့်မည်ဟု ရွှီရှင်း မထင်ထားခဲ့ချေ။

သူ အရောင်းအဝယ် စင်မြင့်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အမည်ရင်းဖြင့် တင်ထားသော သူ၏ဆားမှာ စင်မြင့်၏ အထင်ရှားဆုံးသော ထိပ်ဆုံးနေရာတွင် ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဒါက အဆင့် ၁ ရရှိထားသူရဲ့ မမြင်နိုင်တဲ့ အကျိုးခံစားခွင့်များလား။

ထို့ကြောင့် သူက အဖွဲ့ထဲတွင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါက ဆားအချောပါ။ စိတ်ဝင်စားရင် အရောင်းအဝယ် စင်မြင့်မှာ တိုက်ရိုက်သွားကြည့်နိုင်သလို၊ အပြာရောင်အဆင့် အရင်းအမြစ်တွေ ရှိရင်လည်း ငါ့ကို လာရှာလို့ ရပါတယ်။"

ဝမ်လေ့ : " ဝိုး ၅ ဂရမ်ကို အစိမ်းရောင် အရင်းအမြစ် တစ်ခုတဲ့လား၊ ခေါင်းဆောင်ရွှီ... မင်း ငါတို့ကို ဂုတ်သွေးစုတ်နေတာပဲ"

လီဝမ်ရှီး : "ဂုတ်သွေးစုပ်တာ ဟုတ်လား။ ဘာဂုတ်သွေးစုပ်တာလဲ လူတစ်ယောက်က တစ်နေ့ကို ဆား ၅ ဂရမ်လောက်ပဲ လိုတာလေ။ အစိမ်းရောင် အရင်းအမြစ် တစ်ခုနဲ့ တစ်နေ့စာ ဆားကို လဲတာက တရားမျှတတဲ့ ဈေးနှုန်းပဲလေ"

ချင်ယွန်လုံ : "ဆားအချောဆိုရင်တော့ ဈေးက တကယ် မကြီးပါဘူး။"

ထိုအချိန်တွင် ကျိချောင်းယန်က သူ့ထံသို့ ကိုယ်ပိုင်စာ ပို့လာသည်။

"မင်း ဆားတွင်း ရှာတွေ့ခဲ့တာကိုး။ ငါလည်း ဒီရက်ပိုင်း လိုက်ရှာနေတာ၊ မင်း အရင်တွေ့သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ငါ့ဆီက အပြာရောင်အဆင့် ပန်းသီး နှစ်လုံးနဲ့ မင်းဆီက ဆားအချို့ လဲရအောင်။"

"အိုကေ။"

ရွှီရှင်း ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး ကျိချောင်းယန်နှင့် လဲလှယ်မှုကို အပြီးသတ်လိုက်သည်။

ဆားသည် မရှိမဖြစ် လိုအပ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ရေတိုတွင် မသိသာသော်လည်း ဆားကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ မစားသုံးပါက ကြွက်သားများ နာကျင်ကိုက်ခဲခြင်း၊ အားနည်းခြင်း၊ မူးဝေခြင်း၊ ငိုက်မြည်းခြင်း၊ ပျို့အန်ခြင်းနှင့် ကြွက်တက်ခြင်း စသည့် လက္ခဏာများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ဆိုးရွားသည့် အခြေအနေများသည် ဤအန္တရာယ်များလှသော ကမ္ဘာတွင် အသက်အန္တရာယ် ရှိစေနိုင်သည်။

ဒေသတွင်း ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းမှာလည်း ပွဲဆူသွားတော့သည်။

"ဝိုး ခေါင်းဆောင်ရွှီ တစ်ခုခု ရောင်းနေပြီ ဆားတဲ့ဟေ့ ဘုရားရေ... သူကတော့ တကယ့်ကို အကြီးအကျယ် လုပ်နေတာပဲ"

"ငါတော့ မျက်ရည်တောင် ကျတယ်။ ငါက အငန်ကြိုက်တဲ့သူဆိုတော့ ဒီကမ္ဘာမှာ ဆားမစားရတာ တစ်ပတ်ကျော်နေပြီ။ ခေါင်းဆောင်ရွှီ ကျန်းမာပါစေဗျာ"

"ငါ ဝယ်ပြီးပြီ၊ တကယ် အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်။ ဒါက တကယ်ကို ဆားအချောပဲ ငါကတော့ အကြမ်းထည်တွေပဲ ဖြစ်မယ် ထင်နေတာ"

"အစိမ်းရောင် အရင်းအမြစ် တစ်ခုကို ၅ ဂရမ်ဆိုတာ အရမ်း မများဘူးလား။"

"ဈေးချပေးဖို့ အပြင်းအထန် တောင်းဆိုပါတယ်!"

"အလကား ဝေပေးဖို့ အပြင်းအထန် တောင်းဆိုပါတယ်!"

"ဒါကိုတောင် ဈေးကြီးတယ် ပြောနေကြတာလား။ ဆားက ဘယ်လောက် အဖိုးတန်တယ်ဆိုတာ သိရဲ့လား။ ခေါင်းဆောင်က မင်းတို့ကို ရောင်းပေးနေတာကိုပဲ ကံကောင်းတယ်လို့ မှတ်လိုက်။ မလိုချင်ရင် ထွက်သွားကြ"

"ဟို အလကားတောင်းနေတဲ့သူ၊ မင်းက အမည်မဖော်ဘဲ ပြောနေတော့ ငါ ဘယ်လို တုန့်ပြန်ရမှန်း မသိဘူး။ မင်း နာမည်လေး ပြပေးပါလား"

လူအများအပြားက သူ့ဘက်ကနေ ကာကွယ်ပြောဆိုပေးလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ချေ။

ကျိချောင်းယန်ကဲ့သို့ပင် ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းတွင် နေ့စဉ် နည်းဗျူဟာများ မျှဝေပေးနေသူ မဟုတ်သော်လည်း၊ အဆင့် ၁ ရရှိထားသူ ဖြစ်သဖြင့် လူအများ၏ မျက်စိထဲတွင် သူ၏ပုံရိပ်မှာ အလွန်ပင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားနေပုံရသည်။

ယခုထိ အစီအစဉ်အချို့ကို ဖြတ်ကျော်လာနိုင်သူတိုင်းတွင် အစိမ်းရောင် အရင်းအမြစ် တစ်ခုမှ မရှိဘဲ မနေချေ။

မှန်ပါသည်၊ အချို့လူများတွင် အရင်းအမြစ် နည်းပါးသဖြင့် တစ်နေ့စာ ဆားအတွက် တစ်ခု အကုန်မခံလိုကြခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရွှီရှင်း၏ ကိုယ်ပိုင်စာများမှာလည်း တောင်းရမ်းသူများ၊ ဈေးချခိုင်းသူများနှင့် သူ့ကို ကိုယ်ကျင့်တရားပိုင်းအရ ဝေဖန်သူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် ထိုကဲ့သို့သော လူများကို ချက်ချင်း Blacklist သွင်းလိုက်ပြီး၊ သူ့ထံမှ ပစ္စည်းဝယ်ယူခွင့်ကိုပါ ပိတ်ပစ်လိုက်သည်။

ထိုသို့သော လူများနှင့် နီးစပ်လွန်းပါက သူတို့ ဒုက္ခရောက်ချိန်တွင် မိမိပါ ဘေးသင့်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မှန်ပါသည်၊ အချို့လူများမှာတော့ အပြာရောင်အဆင့် အရင်းအမြစ်များကို ယူဆောင်လာပြီး လာရောက်လဲလှယ်ကြသည်။

ရွှီရှင်း အမည်များကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ အချို့မှာ အဆင့် ၁၀၀ အတွင်း ပါဝင်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် အပြာရောင်အဆင့် ကုန်ကြမ်းများ ရှိနေခြင်းမှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

များသောအားဖြင့် ၎င်းတို့မှာ တန်ဖိုးနည်းသည့် အပြာရောင်အဆင့် အသီးအနှံများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ရွှီရှင်းက ၎င်းတို့ တစ်လုံးစီအတွက် ဆား ၅၀ ဂရမ်နှင့် လဲလှယ်ပေးခဲ့သည်။

၅၀ ဂရမ်ဆိုသည်မှာ ဆယ်ရက်စာဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ပုံမှန်အားဖြင့် လူတစ်ယောက်သည် ဆားကို ကွက်တိ မသုံးနိုင်ချေ။

အသားကင်ခြင်းမှာ အဆင်ပြေသော်လည်း၊ ဟင်းချက်လျှင် ဆားပိုကုန်တတ်သည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့ကြောင့် သူ ဈေးပေါပေါနှင့် ရောင်းလိုက်သည်ဟု ရွှီရှင်း မထင်ချေ။

ဤ အပြာရောင်အဆင့် အသီးများမှာ သူကိုယ်တိုင်အတွက်သာမက အိမ်က အခြား ပါးစပ်နှစ်ပေါက်အတွက်ပါ အကျိုးရှိလှသည် မဟုတ်ပါလား။

ရွှီရှင်းသည် ချင်ယွန်လုံထံသို့ နောက်ထပ် စာတစ်စောင် ပို့လိုက်သည်။

"အပြာရောင်အဆင့် ရေမှော်ပင်တွေ၊ အခု ရောင်းဦးမလား"

"ရေမှော်ပင် သုံးပင်ကို အစိမ်းရောင်အဆင့် သံလှံ နှစ်ချောင်းနဲ့ လဲရင် အဆင်ပြေမလား" ဟု ပြန်စာ ရောက်လာသည်။

ဤဈေးနှုန်းမှာ တရားမျှတလှသည်။

ဤရေမှော်ပင်များသည် ပန်းသီး သို့မဟုတ် လိမ္မော်သီးများကဲ့သို့ အသီးရာနှင့်ချီ ထွက်နိုင်သည့် အပင်များ မဟုတ်ဘဲ၊ သွေးတိတ်မြက် ကဲ့သို့ တကယ့် အပြာရောင်အဆင့် ကုန်ကြမ်းစစ်စစ်များ ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းက ရေအောက်တွင် အသက်ရှူနိုင်သည့် စွမ်းအားကို ပေးစွမ်းနိုင်သဖြင့် အခြား အရင်းအမြစ်များထက် သာလွန်လှသည်။

နောင်တွင် ရေအောက်အရင်းအမြစ်များအတွက် သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် လိုအပ်နိုင်သည်ဟု တွေးတောကာ ရွှီရှင်းက သဘောတူလိုက်ပြီး သံလှံနှစ်ချောင်းကို ဖန်တီး၍ လဲလှယ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ဆီက ရေထဲမှာ မိကျောင်းတွေ ဒါမှမဟုတ် ရန်လိုတဲ့ သားရဲတွေ မရှိဘူးလား" လဲလှယ်ပြီးနောက် ရွှီရှင်းက မေးလိုက်သည်။

"ရှိတာပေါ့၊ ငါက သူတို့ကို သတ်ပြီးမှ ရေထဲဆင်းပြီး အရင်းအမြစ် ရှာတာလေ။" ချင်ယွန်လုံက ပြန်ဖြေသည်။

"အဲဒီမှာ အသားစားငါး တွေရော ရှိလား"

"အသားစားငါးလား မရှိဘူးဗျ၊ မိကျောင်းတွေရယ် ငါလှံနဲ့ ထိုးသတ်ထားတဲ့ ငါးကြီး အချို့ပဲ ရှိတယ်။ မင်းဆီမှာ အသားစားငါးတွေ ရှိလို့လား"

"အင်း၊ အုပ်စုလိုက်ကြီးပဲ။ လောလောဆယ် ငါ ရေထဲဆင်းဖို့ နည်းနည်း ကြောက်နေလို့။ မင်းမှာ ဘာအကြံများ ရှိလဲ"

ရွှီရှင်းက ရေနှင့်ပတ်သက်၍ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သော ချင်ယွန်လုံကို နှိမ့်ချစွာ မေးလိုက်သည်။

"လက်ရှိ ရှိနေတဲ့ ကိရိယာတွေနဲ့ဆိုရင် ငါလည်း ကောင်းမွန်တဲ့ အစီအစဉ် မရှိသေးဘူး။ အကယ်၍ မင်းရဲ့ ရေအိုင်က စီးဆင်းနေတဲ့ ရေဆိုရင် အဆိပ်ခတ်ဖို့ စဉ်းစားလို့ ရပေမဲ့၊ ရေအိုင်က ဘယ်လောက်ကြာရင် ပြန်သန့်စင်မလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး။ အကောင်းဆုံးကတော့ သစ်ပင်အိမ်ထဲမှာ သောက်ရေ အလုံအလောက် အရင်စုထားဖို့ပါပဲ။"

"အိုကေ၊ ငါ စဉ်းစားကြည့်ပါ့မယ်။"

ရွှီရှင်းသည် အဆိပ်ခတ်ရန် စဉ်းစားဖူးသည်။

သူ့တွင် ညစ်ညမ်းနေသော သားရဲသားများ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။

၎င်းကို ရေထဲပစ်ချလိုက်လျှင် အသားစားငါး အတော်များများ သေသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမှာ ပြင်းထန်လှသည်။

သေဆုံးသွားသော ငါးအလောင်းများသည် အဆိပ်သင့်နေမည်ဖြစ်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်က အခြားငါးများကိုပါ သေကျေပျက်စီးစေနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ၎င်းကို စားသုံးမိသူများမှာ ဗီဇပြောင်းလဲသွားနိုင်သည့် အခွင့်အရေးလည်း ရှိနေသည်။

အသားစားငါး အရေအတွက် အလွန်များပြားလှသဖြင့် ဗီဇပြောင်းလဲသွားသော ငါးများ ပေါ်ထွက်လာနိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ အလွန်မြင့်မားလှသည်။

ဗီဇပြောင်းသွားသော အသားစားငါး အချို့ကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ ငါးအုပ်စုလိုက်ကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းထက် ပိုလွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု ရွှီရှင်း မထင်ထားချေ။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ အသားစားငါး တွေက အခုထိတော့ သိပ်ပြီး မပျံ့နှံ့သေးဘူး။ မနက်ဖြန် အစီအစဉ် ပြီးမှပဲ ဒါကို ဖြေရှင်းတော့မယ်။"

ထိုသို့ဖြင့် ယနေ့ ကိစ္စများမှာ အခြေကျသွားခဲ့ပြီ။

ရွှီရှင်းသည် ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလိုက်စဉ်မှာပင် တစ်နေကုန် ပင်ပင်ပန်းပန်း စုဆောင်းထားခဲ့သည့် သားရေကုန်ကြမ်းများကို သတိရသွားသည်။

အရောင်းစင်တာရှိ ပစ္စည်းများက အလွန်ဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းသဖြင့် သားရေချပ်ဝတ် အစုံအလင်ကို သူ မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ရွှီရှင်းသည် လက်နက်နှင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဖန်တီးရာ စင်သို့ ချက်ချင်းသွားကာ အပြာရောင်အဆင့် သားရဲအရိုးများနှင့် အရေခွံများကို အသုံးပြု၍ သားရေချပ်ဝတ် တစ်စုံကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

သားရေချပ်ဝတ် (အပြာရောင်အဆင့်) ၏ အာနိသင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှီရှင်း ပြုံးမိသွားတော့သည်။

[သားရေချပ်ဝတ် (အပြာရောင်အဆင့်) လေးခုပါ အစုံအလင်: လူကို ကိုယ်ပျောက်သကဲ့သို့ ဖြစ်စေပြီး ၊ ရန်သူများ၏ သတိပြုခံရနိုင်ခြေကို လျှော့ချပေးသည်။]

ကိုယ်ပျောက်ဖို့အတွက် အထူးပြုလုပ်ထား အဝတ်အစားပဲ။

ဒါက တကယ့်ကို မရှိမဖြစ် လိုအပ်တာပဲ။

သံချပ်ကာနှင့် ယှဉ်လျှင် ရွှီရှင်းသည် ဤ သားရေချပ်ဝတ် ကို ပို၍ နှစ်သက်သည်။

ဤကမ္ဘာတွင် သူ မယှဉ်နိုင်သော သတ္တဝါများစွာ ရှိနေသည်။

သတိမမူမိအောင် နေထိုင်ခြင်းကသာ ရှင်သန်နိုင်ရေးအတွက် အဓိကသော့ချက် ဖြစ်သည်။

သံချပ်ကာမှာ တိုက်ပွဲအတွက်သာ သင့်တော်သော်လည်း၊ ဤ သားရေချပ်ဝတ် မှာ ရွှီရှင်းအတွက် လက်ရှိအဆင့်တွင် ပို၍ သင့်လျော်လှသည်။

စတိုင်ကျကျဖြင့် ရွှီရှင်းသည် သားရေချပ်ဝတ် ကို စမ်းဝတ်ကြည့်လိုက်သည်။

လမ်းလျှောက်ကြည့်သောအခါ ခြေသံမှာ မကြားရသလောက် ဖြစ်သွားသလို၊ သားရေချင်း ပွတ်တိုက်သံလည်း လုံးဝမထွက်ချေ။

၎င်းမှာ ကိုယ်ပျောက်နိုင်စွမ်းကို တကယ့်ကို မြှင့်တင်ပေးသည်။

"မနက်ဖြန် မြေအောက်ကမ္ဘာ စူးစမ်းရှာဖွေမှုမှာ ဒါကိုပဲ ဝတ်သွားတော့မယ်။"

နောက်ဆုံးတွင် လုပ်စရာများ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ရွှီရှင်းသည် ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျက် အိပ်စက်ခြင်းသို့ နစ်မြောသွားတော့သည်။

မနက်ဖြန် အစီအစဉ်မှာ အနည်းငယ် ပို၍ ရိုးရှင်းပါစေဟု သူ မျှော်လင့်နေမိပါတော့သည်။

---

အခန်း ၇၇ ပြီး။

အခန်း (၇၈) - မြေအောက်ကမ္ဘာ ရတနာရှာဖွေခြင်း

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ရွှီရှင်းသည် သဘာဝအတိုင်း နိုးထလာခဲ့သည်။

သစ်ပင်အိမ်အပြင်ဘက်မှ ငှက်ကျူးသံလေးများနှင့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်ငယ်လေးများ၏ အော်သံများက သူ့ကို တောင်ပေါ်အပန်းဖြေစခန်းတစ်ခုတွင် အပန်းဖြေနေရသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေသည်။

အကယ်၍ ဘဝက ဤမျှအေးချမ်းနေမည်ဆိုပါက၊ "အစီအစဉ်" ဟုခေါ်သော အရာများသာ မရှိလျှင် ရွှီရှင်းသည် လတ်ဆတ်သောလေနှင့် ပေါများလှသော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များရှိသည့် ဤလှပသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တကယ်ပင် အေးချမ်းစွာ နေထိုင်သွားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

အိပ်မက်က လှပသော်လည်း ယနေ့တွင်တော့ ဆက်လက် ကြိုးစားအားထုတ်ရပေဦးမည်။

ရွှီရှင်း လက်ကိုမြှောက်၍ နာရီကို ကြည့်လိုက်သည်။

နံနက် ခုနစ်နာရီ ရှိပြီဖြစ်ကာ၊ အစီအစဉ်မှာ ကိုးနာရီတွင် စတင်မည်ဖြစ်ရာ အနားယူရန် နှစ်နာရီ အချိန်ရသေးသည်။

ခဲခဲ မှာမူ သူ၏ဘေးတွင် အညိုနှင့် အဖြူရောင်စပ်ထားသော အမွေးပွအမြီးကြီးဖြင့် ခွေခေါက်ကာ အိပ်မောကျနေဆဲပင်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် အစီအစဉ်၏အမည်မှာ မြေအောက်ကမ္ဘာ ရတနာရှာဖွေခြင်း အစီအစဉ် ဖြစ်ရာ ယခင် တောအုပ်စူးစမ်းခြင်း အစီအစဉ်နှင့် ဆင်တူပေလိမ့်မည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ရတနာရှာဖွေတတ်သော ဤပန်ဒါလေးသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်လည်း အဓိကသော့ချက် ဖြစ်လာဦးမည်ဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ခဲခဲ သာ သူ့ကို ဆွဲမခေါ်ခဲ့လျှင် သူသည် ရွှေရောင်သေတ္တာကို ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီးနောက် ရွှီရှင်း နံနက်စာ စတင်ပြင်ဆင်တော့သည်။

သူသည် အသားခွဲဓား ကို အသုံးပြု၍ သားရဲအသားများကို ပါးပါးလှီးကာ အကင်စင် ပေါ်တင်၍ ဆားဖြူးကာ ကင်လိုက်သည်။

အသားကင်နံ့က ခဲခဲ နှင့် ငွေရောင်ဘုရင် တို့ကို နှိုးလိုက်သလို ဖြစ်သွားပြီး နှစ်ကောင်လုံး ရွှီရှင်းအနားသို့ ပြေးလာကြသည်။

ထုံးစံအတိုင်း ရွှီရှင်းသည် ငွေရောင်ဘုရင် အတွက် အသားစိမ်းတစ်ဖဲ့ ပေးလိုက်ပြီး၊ သူနှင့် ခဲခဲ ကတော့ အသားကင်ကို သစ်သီးဝလံ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့်အတူ နံနက်စာအဖြစ် စားသုံးလိုက်ကြသည်။

ရွှီရှင်းက ငွေရောင်ဘုရင် အတွက် အသားမကင်ပေးချင်၍ မဟုတ်ဘဲ၊ ဝံပုလွေများသည် အသားစိမ်းစားမှသာ ၎င်းတို့၏ အရိုင်းဆန်သော ဗီဇနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက ၎င်းမှာ တကယ်ပင် အိမ်မွေးခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ယဉ်ပါးသွားပေလိမ့်မည်။

စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့ထဲတွင်တော့ လူများ စတင်ဆွေးနွေးနေကြပြီဖြစ်သည်။

ဝမ်ကွေ့ရှင်း : "ဆရာကြီး... အဆင့်စာရင်းနဲ့ ဆုလာဘ်တွေ ထွက်လာပြီဆိုတော့၊ ငါတို့ အဖွဲ့အစည်းက အဖွဲ့ဝင်သစ်တွေ ထပ်မခေါ်သင့်ဘူးလား"

ကျိချောင်းယန် : "ဒီတစ်ခါတော့ ကျော်လိုက်ရအောင်။ အဆင့် ၄ ကနေ ၂၀ ကြားက ကွာဟချက်က အရင်တစ်ခါလို ပြတ်ပြတ်သားသား မရှိလှဘူး။ ပြီးတော့ သူတို့မှာ ချက်ချင်း ဆက်သွယ်နိုင်တဲ့ ကိရိယာတွေလည်း မရှိသေးတော့ လောလောဆယ် အဖွဲ့ဝင်သစ် ခေါ်တာကို ဆိုင်းငံ့ထားလိုက်ရအောင်။"

ဝမ်ကွေ့ရှင်း : "... အိုကေလေ၊ နောက်တစ်ခါမှပေါ့။"

ရွှီရှင်းကတော့ အဖွဲ့ဝင်သစ်ခေါ်ရန်အတွက် အဆင့်စာရင်းကို ကြည့်ချင်စိတ် သိပ်မရှိလှချေ။

ယခုအခါ အဖွဲ့ဝင် ကိုးဦးစလုံးတွင် အခြားသူများ၌ မရှိသော သစ်ပင်အိမ် ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်း စွမ်းရည် ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။

ဤအဆင့်စာရင်းမှ ထိပ်ဆုံး ၂၀ တွင် သူတို့ သုံးဦးမှလွဲ၍ ကျန်သူများမှာ ပုံမှန်သာ ဖြစ်ကြသည်။

အပိုရသော အမှတ်များမှာလည်း များစွာ ဝယ်ယူ၍မရနိုင်ဘဲ အရောင်းစင်တာတွင် လျှော့ဈေးရရုံသာ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့ကို အဖွဲ့ထဲသို့ ခေါ်ရန် မလိုအပ်သေးချေ။

နံနက်စာ စားပြီးနောက် ရွှီရှင်းသည် ယနေ့ ယူဆောင်သွားမည့် ပစ္စည်းများကို စတင်ပြင်ဆင်တော့သည်။

သူသည် သားရေချပ်ဝတ် ကို ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး၊ သံချပ်ကာကိုတော့ ကျောပိုးအိတ်ထဲ ထည့်ယူခဲ့သည်။

အဓိက လက်နက်နှစ်ခုဖြစ်သော မြှားသေနတ် နှင့် လှံကိုလည်း ယူဆောင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူသည် ဓားတစ်လက်ကိုပါ ဖန်တီးချင်နေသေးသည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာ ဖြစ်သောကြောင့် လှံကို အသုံးပြုရန် အကန့်အသတ်ရှိနိုင်သည့် ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာများ ရှိနေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဓားတစ်လက်က ပိုမို လျင်မြန်ပေါ့ပါးပေလိမ့်မည်။

ရွှီရှင်းသည် အပြာရောင်အဆင့် သံတုံးကို အသုံးပြု၍ သံဓားတစ်လက် ဖန်တီးလိုက်ပြီး၊ ဓားအိမ်ကိုတော့ သားရဲအရေခွံဖြင့် ပြုလုပ်လိုက်ရာ ဓားဆွဲထုတ်သည့်အခါ အသံမထွက်ဘဲ ငြိမ်သက်နေသဖြင့် သူကိုယ်သူ တကယ့် ဓားသမားတစ်ဦးကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် အသုံးဝင်မည့် အစားအစာများကို ကျောပိုးအိတ်ထဲ ထည့်ပြီးနောက် အစီအစဉ် စတင်မည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

[ရှင်ကျန်သူများ... ယနေ့ အစီအစဉ် စတင်ပါတော့မည်]

[အစီအစဉ် အကြောင်းအရာကို မိတ်ဆက်ပေးပါမည်။ ရှင်ကျန်သူများ သေချာ နားထောင်ကြပါ။]

[သင်တို့၏ သစ်ပင်အိမ် ကာကွယ်ရေး နယ်မြေအတွင်း၌၊ သင်တို့ ရှင်သန်ရေးအတွက် အထောက်အကူပြုနိုင်သော ရှေးဦးလူသားများ ချန်ထားရစ်သည့် ရတနာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မြေအောက်ကမ္ဘာ တစ်ခု ရှိနေပါသည်။ ယခု ထိုနေရာ၏ အဝင်ဝကို ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ သင်တို့ ရောက်ရှိလာမည့်အချိန်ကို စောင့်ကြိုနေပါသည်။]

[ဤအစီအစဉ်မှာ : မြေအောက်ကမ္ဘာ ရတနာရှာဖွေခြင်း ဖြစ်သည်။ လာမည့် နှစ်ရက်အတွင်း ထိုလျှို့ဝှက်သော မြေအောက်ကမ္ဘာကို ရှာဖွေပြီး အတွင်းရှိ ရတနာများကို ရယူကြပါ]

[သတိပေးချက်အနေဖြင့်၊ သစ်ပင်အိမ် ကာကွယ်ရေး နယ်မြေ၏ ပြင်ပသို့ သွားရောက် မစူးစမ်းပါနှင့်၊ မဟုတ်ပါက ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အရာများ ဖြစ်ပေါ်လာပါလိမ့်မည်။]

[ဆုပေးသည့် အစီအစဉ်မှာ ယနေ့ နံနက် ၉:၀၀ မှ မနက်ဖြန် ညနေ ၁၈:၀၀ အထိ ဖြစ်သည်။]

[ပျင်းရိမနေကြပါနှင့်။ မြေအောက်ကမ္ဘာ အဝင်ဝကို ရှာမတွေ့သော ရှင်ကျန်သူများ အားလုံးသည် ဤလှပသော ကမ္ဘာကြီးမှ ထာဝရ ထွက်ခွာသွားကြရပါမည်။]

[ရှင်ကျန်သူ အားလုံး မြေအောက်ကမ္ဘာတွင် ရတနာများစွာ ရရှိကြပါစေဟု ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါသည်။]

[မြေအောက်ကမ္ဘာ ရတနာရှာဖွေခြင်း အစီအစဉ် ယခု စတင်ပါပြီ]

မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ တည်နေရာမှာ သစ်ပင်အိမ် ကာကွယ်ရေး နယ်မြေအတွင်း၌ ရှိနေသည်။

ထိုနေရာတွင် မြေအောက်သတ္တဝါများ ပေါ်လာနိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိမှာ မသေချာချေ။

သစ်ပင်အိမ်က ကုန်းပေါ်ရှိ မွန်းစတား များ ကျူးကျော်မှုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သော်လည်း၊ မြေအောက်ကမ္ဘာမှာတော့ ဘေးကင်းလိမ့်မည်ဟု မဆိုနိုင်ချေ။

"မြေအောက်ကမ္ဘာ ဟုတ်လား..."

ရွှီရှင်း သစ်ပင်အိမ် ပြတင်းပေါက်မှနေ၍ အပြင်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ကုန်းပေါ်တွင်တော့ ထူးခြားသည့် လက္ခဏာ မတွေ့ရဘဲ၊ တောအုပ်မှာ မနေ့ကအတိုင်းပင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကာကွယ်ရေး နယ်မြေမှာ အခြားသူများထက် လေးဆပိုမို ကြီးမားသဖြင့်၊ အဝင်ဝကို ရှာဖွေရန်မှာ အခြားသူများထက် ပိုမို ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

သူ မြေပုံ ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

အမဲလိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ ပြန်လည် ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်ကာ၊ မြေပုံပေါ်တွင် အနီစက်များ ပြန့်ကျဲနေသည်။

ရွှီရှင်းနှင့် အနီးဆုံး ရေအိုင်တွင် ရေလာသောက်နေသော အသားစားသတ္တဝါများ၏ အမှတ်အသားများကိုပင် အနီစက် မှိန်မှိန်လေးများအဖြစ် မြင်တွေ့နေရသည်။

သို့သော်လည်း မြေပုံပေါ်တွင် "မြေအောက်ကမ္ဘာ" ဟု မှတ်သားထားသည့် နေရာ သို့မဟုတ် အနီစက်များ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရှိနေသည့် နေရာမျိုး လုံးဝ မတွေ့ရချေ။

ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေရသည်မှာ ပြီးခဲ့သည့် စူးစမ်းရှာဖွေရေး အစီအစဉ်၏ အစောပိုင်း အဆင့်တွင် ကြေးသေတ္တာကို ရှာဖွေစဉ်ကနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်းသည် သူ၏ ပုခုံးပေါ်ရှိ ကောင်လေးကို ကြည့်ကာ၊ ၎င်း၏ နူးညံ့သောအမြီးလေးကို ပုတ်ရင်း

" ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်နော် ခဲခဲ။"

"အီးးး"

ခဲခဲ က ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိဘဲ ရွှီရှင်းကို ခေါင်းလေးစောင်းကာ ကြည့်နေသည်။

"ဒီနားမှာ ထူးဆန်းတာ တစ်ခုခု ခံစားရလား"

ရွှီရှင်း ခဲခဲ ကို ပုခုံးပေါ်မှ ချကာ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ကို ကြည့်ခိုင်းလိုက်သည်။

"အီးးး... အီးးး။"

ခဲခဲ က ခေါင်းခါပြသည်။

ရွှီရှင်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဒေသတွင်း ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ လူများစွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာ အဝင်ဝကို ရှာတွေ့ရုံနဲ့ ငါ ဘေးကင်းပြီပေါ့ ဒါဆိုရင် အထဲတောင် ဝင်စရာ မလိုဘူးဆိုတဲ့ သဘောလား"

"မြေအောက်ကမ္ဘာဆိုတာ အန္တရာယ်ရှိမယ့် ပုံပဲ၊ ငါတော့ အထဲမဝင်ဘူး။"

"အားလုံးပဲ... အကယ်၍ မြေအောက်ကမ္ဘာကို ရှာတွေ့ပေမဲ့ အထဲမဝင်ချင်ဘူးဆိုရင်၊ ငါတို့ဆီကို တည်နေရာ လာမျှဝေပေးကြပါ။ အဝင်ဝ တည်နေရာတွေက ပုံစံတစ်ခု ရှိနေနိုင်တယ်။ ငါတို့က ရှာတွေ့တဲ့အခါ အထဲဝင်ကြည့်ပြီး အခြေအနေကို ပြန်ပြောပြပါ့မယ်၊ အဲဒီအခါမှ အထဲဝင်မဝင် ဆုံးဖြတ်ကြပေါ့။"

ဤနောက်ဆုံးစာမှာ ကျိချောင်းယန်ထံမှ ဖြစ်သည်။

သူသည် လူအားလုံး၏ အင်အားကို စုစည်းပြီး အဝင်ဝ တည်နေရာကို ရှာဖွေရန်နှင့်၊ အခြေအနေကို အကဲခတ်နေချင်သူများ၏ အရေအတွက်ကို လျှော့ချရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။

သို့သော် ရွှီရှင်း သိသည်မှာ ဤအစီအစဉ်မှာ ထင်သလောက် မလွယ်ကူနိုင်ချေ။

မြေအောက်ကမ္ဘာကို ရှာတွေ့ရုံမျှဖြင့် ရှင်သန်နိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။

အဝင်ဝကို ရှာတွေ့သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပထမဆုံးသော အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်ချေ ရှိသည်။

ကျိချောင်းယန်က ဤအချက်ကို သတိမထားမိဘဲ မနေချေ၊ သို့သော် သူသည် လူတိုင်းကို ကြောက်လန့်အောင် မလုပ်ဘဲ မျှော်လင့်ချက် ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဆရာကြီးကျိ ပြောတာ ဟုတ်တယ် ငါ အဝင်ဝ ရှာဖို့ ထွက်ပြီဟေ့"

"ဆရာကြီးကျိရဲ့ အဖွဲ့အစည်းက ထိပ်ဆုံး ငါးယောက်လုံး ပါတာဆိုတော့ ငါတို့အတွက် အားကိုးရပြီ"

"မြန်မြန် သွားကြစို့ ငါတို့ လူအများကြီး ရှာရင် တစ်ယောက်ယောက်တော့ ရှာတွေ့မှာပဲ။ အဲဒီအခါ ဆရာကြီးတွေကို တည်နေရာပြောပြပြီး နည်းဗျူဟာ တောင်းကြမယ်"

"သွားစို့... သွားစို့... သွားစို့"

ရွှီရှင်း ထိုကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်အားချေ။

ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းတွင် သူ၏ အတွေးအမြင်များကို သွားပြောနေပါက လူများ ပိုမိုကြောက်လန့်ပြီး အိမ်ထဲတွင်သာ ပုန်းနေကြပေလိမ့်မည်၊ ထိုအခါ အဝင်ဝကို ရှာတွေ့နိုင်ခြေ ပိုနည်းသွားပေလိမ့်မည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... သူ အရင်ဆုံး ပတ်ပတ်လည်ကို လိုက်ကြည့်မည်။

ငွေရောင်ဘုရင် ရှိနေသဖြင့် သူ၏ သွားလာလှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသည်။

သစ်ပင်အိမ်အောက်သို့ ရောက်သောအခါ၊ ရွှီရှင်းသည် အရင်ဆုံး ရွှေရောင်သေတ္တာ ရှိခဲ့သည့် မြေအောက်အဝင်ဝသို့ သွားရောက် စစ်ဆေးရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ မြေအောက်ကမ္ဘာသို့ ဦးတည်သည့် အဝင်ဝ ဖြစ်သဖြင့်၊ မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ ထိုအနီးအနားတွင် ရှိနေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ငွေရောင်ဘုရင် မှာ အလွန်မြန်သဖြင့် မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် မြေအောက်အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ယခင်က ပန်းခင်းကြီး ရှိခဲ့သော်လည်း၊ သွေးဆာနေသော လူသားစားပန်း သေဆုံးသွားပြီးနောက်တွင်မူ အားလုံး ညှိုးနွမ်းသွားကာ မြေရိုင်းတောကြီး ဖြစ်နေတော့သည်။

ရွှီရှင်း အပေါက်ဝသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ခေတ္တ တုန့်ဆိုင်းသွားသော်လည်း၊ ငွေရောင်ဘုရင် ကို အပြင်တွင် ကင်းစောင့်ခိုင်းထားခဲ့ကာ သူနှင့် ခဲခဲ တို့ အထဲသို့ ဝင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပိတ်ထားသော သံတံခါးကြီး၏ အပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေဆီလွှာများမှာ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်ကထက် ပိုမိုနီရဲနေသည်။

ယခင်က မှိန်ဖျော့သော အနီရောင်သာ ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ဒါ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က အနီရောင်မြူထုတွေ မြေကြီးထဲ စိမ့်ဝင်သွားပြီး ညစ်ညမ်းနေသော မြေဆီလွှာ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ရပေမည်။

အလွန်အမင်း နံစော်လှသော ထို အနီရောင်မြူထု များသည် ညစ်ညမ်းမှု၏ ရင်းမြစ်များလား။

ထိုမြူများကို အများကြီး ရှူမိပါက ထို မွန်းစတား များအဖြစ် ဗီဇပြောင်းလဲသွားနိုင်လား။

သူနှင့် ခဲခဲ တို့မှာလည်း ထိုမြူအချို့ကို ရှူမိခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ နံစော်သည်မှလွဲ၍ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထူးခြားသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ချေ။

အခန်း ၇၈ ပြီး။