အခန်း (၈၂-၈၄)

အခန်း (၈၂) - ဝင်္ကပါထဲမှ ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများ

ရွှီရှင်းသည် ကြွက်၏အမည်ကို ကြည့်ရင်း ထူးခြားချက်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။

ယခင်က ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင်များမှ ထွက်ပေါ်လာသော ယုန်နှင့် တောကြောင်များ၏ အမည်ရှေ့တွင် ညစ်ညမ်းနေသော ဟူသည့် ရှေ့စကားလုံး ပါရှိသည်။

သွေးရောင်ယုန်မှာ ညစ်ညမ်းနေသော ဗီဇပြောင်းတောယုန် ဖြစ်ပြီး၊ သွေးရောင်တောကြောင်မှာ ညစ်ညမ်းနေသော ဗီဇပြောင်းတောကြောင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုကြွက်၏ အမည်မှာမူ ညစ်ညမ်းနေကြောင်း ဖော်ပြမထားဘဲ ဗီဇပြောင်းကြွက် ဟုသာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ခေါ်ဆိုထားသည်။

ဒါက သွေးရောင်ပုံစံတွေရဲ့ ညစ်ညမ်းမှုကို အပြည့်အဝ မခံရသေးတာလား။

ရွှီရှင်းသည် သူ၏လက်ထဲမှ ကြွက်သားကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ အသားထဲတွင် ဘာပုံစံမှ မရှိဘဲ ကြွက်အရေခွံပေါ်တွင်သာ သွေးရောင်ပုံစံများ ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ယခင်က ယုန်သားနှင့် တောကြောင်သားများတွင်မူ ထိုသွေးရောင်ပုံစံများသည် အသားထဲအထိ နက်ရှိုင်းစွာ စိမ့်ဝင်နေပြီး အရိုးများအထိပင် ရောက်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ထိုသို့ပင် ဖြစ်ဟန်တူသည်။

ဤကြွက်များသည် အဆင့်နိမ့် ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများသာ ဖြစ်ကြပြီး၊ ထူးဆန်းသော သွေးရောင်ပုံစံများ၏ တိုက်စားမှုကို အပြည့်အဝ မခံရသေးဘဲ အမွေးနှင့် အရေခွံပေါ်တွင်သာ ပေကျံနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ကုန်ကြမ်းအဆင့်မှာလည်း အတော်လေး နိမ့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် သာမန်ကြွက်များထက် သန်မာသော်လည်း၊ ယဇ်ပလ္လင်မှ ထွက်လာသည့် လုံးဝညစ်ညမ်းနေသော သားရဲများနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ များစွာ အားနည်းလှသည်။

ရွှီရှင်းသည် ဗီဇပြောင်းကြွက်သားတစ်ဖဲ့ကို ခဲခဲ ရှေ့တွင် မြှောက်ပြလိုက်သည်။

"ခဲခဲ... မင်း ဒီကြွက်သားကို စားချင်လား"

ခဲခဲ က အသားကို ၎င်း၏လက်သည်းလေးဖြင့် တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး စက်ဆုပ်ရွံရှာသော မျက်နှာပေးမျိုး လုပ်ပြသည်။

၎င်းမှာ ကြွက်သားဖြစ်နေ၍ ရိုးရိုးတန်းတန်း မနှစ်မြို့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ကြည့်ရတာ အသားက စားလို့ရပုံပဲ။

အိမ်ပြန်ရောက်ရင် သူ စမ်းကြည့်ရမည်၊ သူသည်လည်း ကြွက်သားကို တစ်ခါမှ မစားဖူးသေးချေ။

ခွဲစိတ်ရရှိသော ဗီဇပြောင်းကြွက်နှစ်ကောင်၏ ကုန်ကြမ်းများကို ကျောပိုးအိတ်ထဲ ထည့်ပြီးနောက်၊ ရွှီရှင်းသည် ခဲခဲ ကို ပုခုံးပေါ်တင်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်ခဲ့၏။

မကြာမီမှာပင် ရွှီရှင်းသည် နောက်ထပ် လမ်းခွဲတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူသည် အမှတ်အသား ထပ်မံပြုလုပ်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်တိုးခဲ့၏။

ထိုသို့ဖြင့် လမ်းခွဲအချို့ကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သော်လည်း ဘာအန္တရာယ်မှ ထပ်မံ မတွေ့ရတော့ချေ။

ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာတွင် ရှေ့သို့ ဆက်လက်စူးစမ်းနေစဉ်၊ ရုတ်တရက် ခြေထောက်အောက်မှ ကျောက်တုံးများ အက်ကွဲသွားသံကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ခြေကုပ်မမြဲတော့ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

"သောက်ကျိုးနည်း"

ကံကောင်းသည်မှာ လမ်းကြောင်းက ကျဉ်းမြောင်းနေသဖြင့် ဘေးတစောင်း ဖြစ်နေသော သူ၏ကိုယ်မှာ နံရံနှင့် ဆောင့်မိပြီး အက်ကြောင်းကြားတွင် ညပ်နေခဲ့သောကြောင့် အောက်သို့ ဆက်မကျသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ပုခုံးပေါ်က ခဲခဲ မှာလည်း လန့်သွားရှာသည်။

ရွှီရှင်း နှလုံး တဒိတ်ဒိတ် ခုန်လျက် နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည်။

"ဒီမှာ ထောင်ချောက်တွေတောင် ရှိတာလား"

သူ ခုနက နင်းခဲ့မိသည့် နေရာကို ကြည့်ရင်း ရွှီရှင်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိသည်။

၎င်းမှာ ပါးလွှာသော ကျောက်သားမျက်နှာပြင် ဖြစ်ကာ သူ နင်းလိုက်သောအခါ ပြိုကျသွားပြီး သူ၏ခြေထောက်ထက် ကြီးသော အပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအပေါက်မှတစ်ဆင့် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ ငရဲပြည်အထိ တည့်တည့်ပေါက်နေသလား အောက်မေ့ရလောက်အောင် အလွန်နက်ရှိုင်းလှသည်။

သူ၏ ညကြည့်မျက်လုံးဖြင့်ပင် အောက်ခြေကို မမြင်ရဘဲ အမှောင်ထုကြီးကိုသာ မြင်ရသည်။

"အောက်မှာ နောက်ထပ် မြေအောက်ကမ္ဘာတစ်ခု ရှိနေတာလား"

ရွှီရှင်းသည် အနားက ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ကောက်ယူ၍ အောက်သို့ အားကုန် ပစ်ချလိုက်သည်။

တော်တော်ကြာ စောင့်ကြည့်သော်လည်း သူ မျှော်လင့်ထားသည့် အသံကို မကြားရချေ။

"ဒါ ဘယ်လောက်တောင် နက်တာလဲဟ"

ရွှီရှင်း ရှေ့ဆက်သွားရမည့် လမ်းကို ကြည့်ပြီး မသွားရဲတော့ချေ။

သူသည် ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ထုတ်ယူကာ ရှေ့က မစူးစမ်းရသေးသော လမ်းပေါ်သို့ အားကုန် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

"ချက်"

ကျဉ်းမြောင်းသော အက်ကြောင်းအတွင်းရှိ လမ်းမျက်နှာပြင်မှာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲအက်သွားတော့သည်။

"ကြည့်ရတာ ဒီလမ်းက လမ်းဆုံးပဲ။"

ရွှီရှင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး လီဝမ်ရှီးထံ စာပို့လိုက်သည်။

"သတိထားဦး၊ မြေပြင်က ပြိုကျနိုင်တယ်၊ မင်း အောက်ကို ပြုတ်ကျသွားနိုင်တယ်နော်။"

လီဝမ်ရှီးက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်။

"အခုတင် အဲဒါနဲ့ တိုးတာ ကျွန်မ အခု မြေကြီးပေါ် ထိုင်ပြီး စိတ်လျှော့နေရတယ်၊ ပြုတ်ကျတော့မလို့"

ရွှီရှင်းသည် ယခင် လမ်းဆုံသို့ ပြန်ဆုတ်လာပြီး၊ ထိုလမ်းကြောင်းကို ထပ်မသွားရန် အက်ကြောင်းဝတွင် "X" အမှတ်အသား ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ရှေ့သို့ ချက်ချင်းမတိုးဘဲ စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့ထဲတွင် လှမ်းမေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ အဝင်ဝ ရှာတွေ့ကြပြီလား"

အဖွဲ့ထဲတွင် ပြန်စာများစွာ ပေါ်လာသည်။

ကျောက်ရှောင်ချွမ်း နှင့် ဝမ်လေ့ တို့လည်း အက်ကြောင်းများကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။

ဝမ်ကွေ့ရှင်း ကလည်း အက်ကြောင်းထဲတွင် ကြွက်များနှင့် တိုးနေကြောင်း ပြောသည်။

ချီရွှယ်ဖေး ကတော့ ဆေးဖော်စပ်ရန်အတွက် အသုံးဝင်သည့် ဧရာမ ကင်းခြေများတစ်ကောင်နှင့် တိုးခဲ့ကြောင်း ဆိုသည်။

"မင်းတို့တွေ့တဲ့ ကင်းခြေများရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ သွေးရောင်ပုံစံတွေ ရှိလား"

ရွှီရှင်းက မေးလိုက်ရာ၊ ချီရွှယ်ဖေးက ထူးဆန်းတဲ့ အနီရောင်ပုံစံတွေ ပါဝင်ကြောင်း အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။

"ဝင်္ကပါထဲကနေ ထွက်ပေါက်ရှာတွေ့တဲ့သူ ရှိပြီလား"

ကျိချောင်းယန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သော်လည်း၊ မည်သူမျှ မတွေ့သေးဘဲ စူးစမ်းနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်းသည် မသွားရသေးသော အရပ်မျက်နှာတစ်ခုသို့ ဆက်လက် စူးစမ်းခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကြွက်အချို့ကို သတ်ရင်း ရှေ့ဆက်ခဲ့၏။

မကြာမီမှာပင် လမ်းဆုံတစ်ခု၌ သူ အရင်က လုပ်ခဲ့သော အမှတ်အသားကို မြင်လိုက်ရပြန်သည်။

"ငါ စက်ဝိုင်းပတ်ပြီး ပြန်ရောက်လာတာလား"

ရွှီရှင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ရွေးချယ်စရာ မရှိသဖြင့် ရွှီရှင်းသည် အခြားသော အက်ကြောင်းတစ်ခုကို ရွေးကာ ဘေးတစောင်း တိုးဝင်ခဲ့သည်။

ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက်၊ ပုခုံးပေါ်က ခဲခဲ က ရုတ်တရက် ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။

၎င်းက ရှေ့ မီတာ တစ်ဆယ်ခန့် အကွာက အကွေ့ကို ညွှန်ပြသည်။

"အဲဒီမှာ အန္တရာယ်ရှိတာလား..."

ရွှီရှင်းသည် မြှားသေနတ် ကို အသင့်ချိန်ရွယ်ထားရင်း အကွေ့ဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်သွားသည်။

နီးကပ်သွားလေလေ အန္တရာယ်ရှိသော ခံစားချက်ကို ပိုမို ခံစားလာရလေဖြစ်သည်။

ဤအရာသည် ဗီဇပြောင်းကြွက်ထက် ပိုမိုသန်မာပေလိမ့်မည်။

ရွှီရှင်းသည် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ထိုအကွေ့သို့ ပစ်ပေါက်လိုက်၏။

ကျောက်တုံးက အကွေ့ထဲသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ရှည်လျားပြီး နီရဲတောက်ပနေသော လျှာတစ်ခုသည် အကွေ့ထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီး၊ ကျောက်တုံးကို ပတ်ကာ အထဲသို့ ဆွဲသွင်းသွားတော့သည်။

"အီးးး"

ခဲခဲ က ကြောက်လန့်တကြား အော်လိုက်သည်။

"ဒါ ဘာကြီးလဲဟ"

ရွှီရှင်းလည်း ထိတ်လန့်သွားကာ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။

အဲဒါ... လျှာကြီးလား။

၎င်းကို ရှာတွေ့သွားမှန်း သိလိုက်၍လား မသိ၊ အကွေ့ထဲမှ လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးစာ ကျယ်ဝန်းသော အရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်း၏ ထွားကြိုင်းသော ကိုယ်ထည်ကြီးမှာ လမ်းကြောင်း၏ ဘေးနှစ်ဖက်ကိုပင် ပြည့်ကျပ်နေစေသည်။

အဖုအထစ်များစွာနှင့် ကြည့်ရဆိုးလှသော အရေခွံက မသက်မသာ ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းပြီး၊ ၎င်း၏ နီရဲသော မျက်လုံးကြီးများက ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

၎င်းမှာ ဖားကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

အထင်ရှားဆုံးအရာမှာ ထို မှိုင်းညို့ညို့ အစိမ်းရောင်ရှိသော ဖားကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးရောင်ပုံစံများ ဖုံးလွှမ်းနေခြင်းပင်။

သွေးရောင်ဖားကြီးပါလား။

နောက်ထပ် ဗီဇပြောင်း မွန်းစတား တစ်မျိုးပေါ့။

---

အခန်း (၈၂) ပြီး။

အခန်း (၈၃) - မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ အဝင်ဝ

ဖားကြီးသည် ၎င်း၏ ထွားကြိုင်းလှသော ကိုယ်ထည်ကြောင့် အက်ကြောင်းများအတွင်း လှုပ်ရှားရသည်မှာ အဆင်မပြေပုံရသည်။

၎င်းသည် ရှေ့သို့ တိုးမလာဘဲ ရွှီရှင်း ရှိရာဘက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး လုံးဝ ငြိမ်သက်နေသည်။

၎င်း၏ ပုံမှန်ထက် ပိုမိုကြီးမားသော မျက်လုံးနီကြီး နှစ်လုံးမှာ အပြင်သို့ ပြူးထွက်နေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ တကယ့်ကို ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှသည်။

သို့သော် ရွှီရှင်းသည် ဤရုပ်သွင်ကို ကြည့်ပြီး ကြောက်လန့်မည့်သူ မဟုတ်ချေ။

ရေအိုင်ထဲက မြွေကြီး၊ စမ်းချောင်းအောက်ခြေက မိကျောင်းကြီးနှင့် သွေးရောင်ဘီလူးတို့နှင့် ယှဉ်လျှင် ဤဖားကြီးမှာ ချစ်စရာပင် ကောင်းနေသေးသည်။

"ဒါဟာ ပစ်မှတ်အရှင်ကြီး တစ်ခုပဲ မဟုတ်လား"

ရွှီရှင်းက နောက်ပြောင်သလို တွေးလိုက်ရင်း၊ မြှားသေနတ် ဖြင့် သွေးရောင်ဖားကြီးကို ချိန်ရွယ်ကာ ခလုတ်ကို ဆွဲလိုက်တော့သည်။

မြှားမှာ ဖားကြီးထံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားရာ၊ တစ်ချက်တည်းနှင့် ကိစ္စပြတ်ပြီဟု ရွှီရှင်း ထင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ နီရဲတောက်ပသော လျှာကြီးတစ်ခုသည် ဖားကြီး၏ ပါးစပ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ တစ်မီတာခန့် အကွာမှာတင် မြှားကို ပတ်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်း မျိုချလိုက်တော့သည်။

"ဟာ"

ရွှီရှင်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။

"ဒါက..."

ဤ မြှားသေနတ် မှာ ဗီဇပြောင်းယုန်နားရွက် ဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ခရမ်းရောင်အဆင့်အောက်မှာ အားအကောင်းဆုံး လက်နက်ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ အဖမ်းခံလိုက်ရ၏။

အရှုံးမပေးလိုသော ရွှီရှင်းသည် ငြိမ်သက်နေသော သွေးရောင်ဖားကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း၊ အဆိပ်မြှား တစ်စင်းကို ထပ်တင်ကာ ပစ်ခတ်လိုက်ပြန်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းက ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာပြန်သည်။

အဆိပ်မြှား မှာလည်း ဖားကြီး၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပါသွားပြီးနောက် ဘာမှ ထူးခြားမလာချေ။

မြွေဆိပ်မှာ သွေးကြောထဲသို့ မရောက်ရှိပါက အာနိသင် မရှိချေ။

မျိုချလိုက်ပါကလည်း အစာခြေရည်များ၏ ဖျက်ဆီးမှုကို ခံရမည်ဖြစ်ရာ ဘာမှ အသုံးမဝင်တော့ချေ။

ကြည့်ရသည်မှာ မြှားသေနတ် က ဤသွေးရောင်ဖားကြီးအတွက်တော့ သိပ်ပြီး မခြိမ်းခြောက်နိုင်ပုံရသည်။

နေဦး... ဖားဆိုတာ ရေထဲမှာ နေရတာ မဟုတ်လား။

ဒီခြောက်ခြားစရာကောင်းတဲ့ အက်ကြောင်း ဝင်္ကပါထဲမှာ ရေက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ။

မြေအောက်မြစ်များ ရှိနေတာလား...

အကယ်၍ သူသာ ဤဖားကြီးကို ခြောက်လှန့်ပြီး ၎င်းနောက်ကို လိုက်သွားပါက၊ ဤဝင်္ကပါထဲမှ ထွက်ပေါက်နှင့် မြေအောက် ရေအရင်းအမြစ်ကို ရှာတွေ့နိုင်လေမလား။

"ငါသာ လှံကို သုံးရင်ကော"

ရွှီရှင်းသည် သူ၏ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး၊ ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ သူ၏ ထက်ရှလှသော လှံကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ရွှီရှင်း၏ လှံမှာ သုံးမီတာနီးပါး ရှည်လျားသဖြင့်၊ ဖား၏လျှာ သူ့ဆီ မရောက်ခင်မှာတင် သူက လှမ်းထိုးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ခဲခဲ... ငါ့ပုခုံးပေါ်မှာ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေနော်"

ရွှီရှင်းက သတိပေးလိုက်ပြီး၊ ကိုယ်ကို ဘေးတစောင်းလှည့်ကာ ဖားကြီးဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်သွားသည်။

သားရေချပ်ဝတ် ကို ဝတ်ထားသဖြင့် ရွှီရှင်း လမ်းလျှောက်ရာတွင် အသံ လုံးဝ မထွက်ချေ။

သို့သော်လည်း ဖားကြီး၏ ပြူးထွက်နေသော သွေးရောင်မျက်လုံးကြီးများမှာ အနည်းငယ် လှည့်လာပြီး ရွှီရှင်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သတိပြုမိသွားပုံရသည်။

"ဒီထဲမှာ လှုပ်ရှားရတာ တကယ် အဆင်မပြေဘူး"

ရွှီရှင်းက ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်ကာ လှံဖြင့် ဖားကြီးကို ထိုးလိုက်ပါတော့သည်။

ဖားကြီးသည် လျှာဖြင့် လှံဦးကို ပတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ ရွှီရှင်း၏ လှံက ဖား၏လျှာကို ဖြတ်ကျော်ကာ ထိုးဝင်သွားတော့သည်။

ရွှီရှင်းသည် ဖား၏ ညာဘက်ခြမ်းကို အားပါပါ နှင့် ထိုးလိုက်ရာ လှံဦးတစ်ဝက်ခန့် စိုက်ဝင်သွားခဲ့၏။

ဖားကြီးမှာ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ကာ နောက်သို့ ဆုတ်သွားတော့သည်။

၎င်းသည် လမ်းအကွေ့ထဲသို့ အမြန်ဆုံး ပြန်ဝင်သွားခဲ့၏။

"ဒါ အခွင့်အရေးပဲ၊ နောက်က လိုက်စို့"

ရွှီရှင်း လှံကို ကျောပိုးအိတ်ထဲ ပြန်ထည့်ကာ၊ သံဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး ရှေ့သို့ ပြေးထွက်ခဲ့သည်။

ဖားကြီးမှာ ကိုယ်ထည်ကြီးမားသဖြင့် အရှိန်သိပ်မမြန်လှချေ။

ရွှီရှင်းသည် ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် ဘေးတစောင်း ပြေးခဲ့ရပြီး၊ ဖားကြီး၏ နောက် မီတာ သုံးလေးမီတာ ခန့်အကွာမှာတင် ကပ်လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် နောက်ထပ် လမ်းခွဲတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ ရွှီရှင်းသည် ဖားကြီး ဝင်သွားသော အက်ကြောင်းတစ်ခုထဲသို့ လိုက်ဝင်ခဲ့သည်။

သွေးရောင်ဖားကြီးမှာ ရွှီရှင်း နောက်က လိုက်လာသည်ကို သိသွားပြီး အရှိန်ပိုမြှင့်လိုက်၏။

ခဲခဲ က ရုတ်တရက် ပုခုံးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းသွားပြီး ဖားကြီး၏ ကျောကို လှမ်းကုတ်လိုက်ရာ ဖားကြီးမှာ ခေတ္တ ရပ်တန့်သွားသဖြင့် ရွှီရှင်းမှာ အမှီလိုက်နိုင်သွားတော့သည်။

ဤသို့ဖြင့် ဖားကြီးနောက်သို့ လိုက်ခဲ့သည်မှာ မည်မျှကြာသွားသည် မသိရသော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် အက်ကြောင်းမှာ ကျယ်လာခဲ့ပြီး လမ်းလျှောက်ရန် ဘေးတစောင်း လှည့်စရာ မလိုတော့ချေ။

"တကယ်ပဲ ငါ့အတွေး မှန်ခဲ့တာပဲ။ ဒီဖားကြီးက ငါ့ကို ဒီမြေအောက်ဝင်္ကပါထဲကနေ ထုတ်ပေးနိုင်တယ်"

လမ်းကြောင်းမှာ ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာကာ လူသွားလမ်းတစ်ခုနှင့်ပင် တူလာပြီး အမြင့်မှာလည်း ပိုမြင့်လာသည်။

ရှေ့မှ ပြေးနေသော ဖားကြီးနောက်သို့ သူ အလောတကြီး မလိုက်တော့ဘဲ ခြေလှမ်းကို လျှော့လိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှေ့မှ ရေစီးသံ သဲ့သဲ့ကို ကြားနေရသောကြောင့်ပင်။

သတိကြီးစွာဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာရာ၊ ရေစီးသံမှာ ပိုမို သိသာလာပြီး ရှေ့မနီးမဝေးတွင် တစ်ခုခုက ကြေးဝါရောင် အလင်းဖျော့ဖျော့ ထုတ်လွှတ်နေသလို ခံစားရသည်။

ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလိုက်ရာ၊ ထိုနေရာမှာ ရုတ်တရက် ပိုမို ကျယ်ဝန်းသွားပြီး မြေအောက်မြစ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မြေအောက်မြစ်ရေမှာ ကြည်လင်လှပြီး၊ အတွင်း၌ ငါးများနှင့် ပုစွန်များစွာ ကူးခတ်နေကြသည်။

ဒဏ်ရာရထားသော သွေးရောင်ဖားကြီးမှာတော့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မြစ်လမ်းကြောင်းအတိုင်း နီးကပ်စွာ လိုက်လာသောအခါ၊ ရွှီရှင်းသည် ကြေးဝါရောင် အလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် အရာကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဥမင်လမ်းကြောင်းအတွင်း လမ်း၏အဆုံးတွင်၊ ဧရာမ ကြေးဝါတံခါးကြီး တစ်ခု ရှိနေ၏။

တံခါးမှာ ငါးမီတာခန့် မြင့်မားပြီး၊ အပေါ်ပိုင်းမှာ ယပ်တောင်ပုံစံ ဖြစ်ကာ တံခါးရွက် နှစ်ချပ်နှင့် တံခါးကွင်းများ ပါဝင်သည်။

[ဂုဏ်ယူပါသည် ရှင်ကျန်သူ... မြေအောက်ကမ္ဘာ အဝင်ဝကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပါပြီ ယခုမှစ၍ ရတနာရှာဖွေခြင်း၏ ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာများကို ခံစားကြည့်လိုက်ပါ]

---

အခန်း ၈၃ ပြီး။

အခန်း (၈၄) - မြေအောက်လှေကားထစ်များ

ဒါက... မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့ အဝင်ဝလား။

ရွှီရှင်းသည် လက်ထဲရှိ သံဓားဖြင့် တံခါးကို အားကုန်ခြစ်ကြည့်သော်လည်း ဘာအမှတ်အသားမှ ထင်ကျန်ရစ်ခြင်းမရှိဘဲ စူးရှသော သတ္တုပွတ်တိုက်သံသာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒါက ဘယ်လိုသတ္တုမျိုးလဲ။

အကယ်၍သာ ကြေးဝါစစ်စစ်ဆိုလျှင် သူ၏ အပြာရောင်အဆင့် သံဓားက သေချာပေါက် အရာထင်ရမည်။

ထို့အပြင် ဤအဝင်ဝမှာ ရှာရခက်လွန်းလှသည်။

အကယ်၍ ခုနက ဖားကြီးနောက်ကို လိုက်ဖို့ စိတ်ကူးမရခဲ့လျှင် သူသည် ဝင်္ကပါထဲမှာ မည်မျှကြာအောင် လည်နေဦးမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။

ရွှီရှင်းသည် ဤအစီအစဉ်၏ စည်းမျဉ်းကို ပြန်လည်စဉ်းစားမိသည်။

[မြေအောက်ကမ္ဘာ အဝင်ဝကို ရှာမတွေ့သော ရှင်ကျန်သူများ အားလုံးသည် ဤလှပသော ကမ္ဘာကြီးမှ ထာဝရ ထွက်ခွာသွားကြရပါမည်။]

ကြည့်ရသည်မှာ ဒီပထမအဆင့်ကတင် လူအများစုအတွက် ပြီးမြောက်ဖို့ ခက်ခဲလွန်းနေပုံရသည်။

ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အသံသည် ဤမျှ စေတနာကောင်းမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် အဝင်ဝကို မည်သို့ရှာရမည်ကို အဖွဲ့သားများကို ပြောပြရမည်။

"အားလုံးပဲ... ငါ မြေအောက်ကမ္ဘာ အဝင်ဝကို ရှာတွေ့ပြီ။"

စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် ပွဲဆူသွားတော့သည်။

ရွှီရှင်းသည် သူ၏ နည်းလမ်းကို အသေးစိတ်ပြောပြလိုက်ပြီး၊ ဤအတွေ့အကြုံကို ဒေသတွင်း ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းသို့လည်း ပို့ပေးလိုက်သည်။

ဂူထဲက အက်ကြောင်းကို ရှာတွေ့ရုံနှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာကို ရှာတွေ့ခြင်းမဟုတ်ကြောင်း၊ အတွင်းက ဝင်္ကပါကို ဖြတ်ကျော်မှသာ အဝင်ဝသို့ ရောက်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူ သတိပေးလိုက်သည်။

ရှေ့က မြေအောက်ကမ္ဘာ တံခါးကြီးကို ကြည့်ရင်း၊ ရွှီရှင်းသည် အရင်ဆုံး ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ အသီးအနှံများကို ထုတ်စားကာ အားပြန်ဖြည့်လိုက်သည်။

ပြန်လည်လန်းဆန်းလာသောအခါ၊ ရွှီရှင်းသည် တံခါးလက်ကိုင်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်၏။

"ခဲခဲ... တံခါးနောက်မှာ အန္တရာယ် ရှိလား"

ရွှီရှင်းသည် တံခါးရှေ့တည့်တည့်တွင် မရပ်ဘဲ ဘေးတစောင်း ရပ်လိုက်သည်။

ခဲခဲ က ခေါင်းခါပြသဖြင့် အန္တရာယ် မရှိကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ရွှီရှင်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တံခါးကွင်းကို အပြင်ဘက်သို့ အားကုန် ဆွဲလိုက်သည်။

သံချေးတက်နေသော တံခါးချင်း ပွတ်တိုက်သံနှင့်အတူ တံခါးမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာပြီး၊ ဖုန်မှုန့်များစွာ ကျဆင်းလာသည်။

တံခါးနောက်ကွယ်မှ ထူးဆန်းသော မှိုနံ့နှင့် အနံ့ဆိုးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

တံခါးအတွင်းဘက်တွင် အဆုံးမရှိသော ကျောက်လှေကားထစ် ရှည်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။

လမ်းကြောင်း၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် မီးစင်များ တပ်ဆင်ထားသော်လည်း ငြိမ်းနေသဖြင့် မှောင်အတိ ကျနေ၏။

ရွှီရှင်းသည် သတိကြီးစွာဖြင့် အထဲသို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။

စိုစွတ်ချောကျိနေသော လှေကားထစ်များပေါ်တွင် သူ၏ ခြေသံမှာ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ခဲခဲမှာလည်း ရွှီရှင်း၏ ဘေးကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း လိုက်ဆင်းလာသည်။

ရုတ်တရက် လှေကားထစ်များ၏ အနက်ပိုင်းမှ လေပြင်းတစ်ချက် တိုးထွက်လာပြီး၊ လမ်းဘေးရှိ မီးစင်များမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အလိုအလျောက် လင်းထိန်လာတော့သည်။

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် သူ၏နောက်ဘက်မှ တံခါးကြီး ဝုန်းခနဲ ပိတ်သွားသည်။

"တံခါး ပိတ်သွားတာလား အပြင်ထွက်လို့ မရတော့ဘူးလား"

ရွှီရှင်း တံခါးကို ပြန်တွန်းကြည့်သော်လည်း အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်တော့ချေ။

"သူတို့က ငါတို့ ပြန်လမ်းကို ပိတ်လိုက်တာပဲ"

ရွှီရှင်း အံကြိတ်ကာ လှေကားထစ်များအတိုင်း ရှေ့သို့သာ ဆက်လျှောက်ရပေတော့မည်။

ဆယ်မိနစ်ခန့် ဆင်းလာပြီးနောက်၊ ရှေ့သို့ ပြေးဆင်းသွားသော ခဲခဲ မှာ ရုတ်တရက် နောက်လှည့်လာပြီး ရွှီရှင်း၏ ဘောင်းဘီစကို လှမ်းဆွဲကာ ရှေ့သို့ ညွှန်ပြလျက် တိုးတိုးလေး အော်လိုက်သည်။

"အီးးး။"

ရွှီရှင်းသည် အနက်ပိုင်းသို့ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ရှေ့က လှေကားလမ်းကြောင်း၏ အပေါ်ဘက်တွင် တစ်ခုခု တွဲလောင်းကျနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူသည် သတိကြီးစွာဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက် ဆင်းလာခဲ့ရာ၊ နောက်ဆုံးတွင် လမ်းကြောင်းအပေါ်မှာ ဘာတွေ တွဲလောင်းကျနေသည်ကို သူ အထင်အရှား မြင်လိုက်ရတော့၏။

" ဒီလောက်ကြီးတဲ့ လင်းနို့တွေလား ပြီးတော့ အုပ်လိုက်ကြီးပါလား"

ထိုလင်းနို့များမှာ သာမန်လင်းနို့များထက် များစွာကြီးမားပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ထုံးစံအတိုင်း သွေးရောင်ပုံစံများ ဖုံးလွှမ်းနေကြသည်။

၎င်းတို့သည် ဥမင်ခေါင်မိုးတွင် အုပ်စုလိုက် တွဲလောင်းခိုနေကြပြီး၊ ရွှီရှင်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တစ်ကောင်စနှစ်ကောင်စ စတင်လှုပ်ရှားလာကြပြီ ဖြစ်သည်။

---

အခန်း ၈၄ ပြီး။