အခန်း (၁၅၂)

"ဒီလက်ရှိ အနေအထားနဲ့ဆိုရင် အလင်းရောင်က ဘယ်ဘက်ကနေ ကွက်တိကျနေပြီး ငါ့မျက်နှာရဲ့ ဘေးတိုက်အသွင်ကို ခန့်ညားပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါ်လွင်စေတယ်"

ဆုန်ချီက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာကမူ အေးစက်ပြီး တင်းမာသော အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။

"အစ်ကိုစစ်၊ သေချာ ကြည့်ထားပါ"

လေတိုက်ခတ်သွားပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံများက ကျက်သရေရှိစွာ လွင့်ပျံသွားသည်။

ဆုန်ချီက ခန်းမဆောင်ထဲရှိ လူတိုင်း သူ၏ ပြီးပြည့်စုံသော မေးရိုးအချိုးအစားကို မြင်တွေ့နိုင်စေရန် ဆက်လက် သေချာနေစေသည်။

မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်မှ ရှောင်လင်က မျက်မှောင်ကို ပို၍ပို၍ ကြုတ်လာကာ သူ ဆက်လုပ်မည့်အရာကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

ကျုံးဟွာခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ လူအများစုကလည်း ဆုန်ချီ၏ အရှိန်အဝါသည် သက်တန့်တစ်ခုကဲ့သို့ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှပြီး ဓားဆန္ဒများကို စုဆောင်းနေသည့်အလား ခံစားရသောကြောင့် သူ့ကို အလျင်စလို မလုပ်ရဲကြပေ။

အရှေ့ပိုင်းဒေသဘက်တွင်သာ... ဟေးစန်းက ကွင်းစွန်းတွင် ရပ်ကာ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ထားရင်း ခေါင်းခါလျက် ပြောလိုက်သည်။ "တာအိုမိတ်ဆွေဆုန်ရဲ့ အမူအရာက မားမားမတ်မတ်နဲ့ ကင်းကွာနေတဲ့ ပုံစံမျိုး၊ ဒီလို လောကီနဲ့ မသက်ဆိုင်တဲ့ အငွေ့အသက်မျိုးက ရှေးခေတ် ဓားနတ်မင်းတွေရဲ့ အမွေအနှစ်ကို တကယ်ပဲ ရရှိထားတာပဲ။ ဒါပေမဲ့..."

သူက လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ချောင်းများကို အလွန် အလေးအနက်ထားကာ ရေတွက်လိုက်သည်။

"...သူ အဲဒီစကား ပြောပြီးသွားကတည်းက အသက်နှစ်ဆယ်စာလောက် အချိန် ကုန်သွားပြီလေ။ သူ ဘာလို့ ကွင်းထဲ မဝင်သေးတာလဲ"

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အနီးအနားမှ ဖူး ခနဲ ရယ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျိုးယန်က ခေါက်ယပ်တောင်ဖြင့် သူ၏ ပါးစပ်ကို အမြန်ဖုံးအုပ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ ပခုံးများက ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီနေသည်။

ရှဲ့ချန်ရှင်းက တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး မြည်းမွဲကြီး၏ အမွေးများကို သပ်ပေးနေဟန် ဆောင်နေသည်။

လော့ချင်းရင်က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ရန် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

မူလက ဆုန်ချီ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ထိတ်လန့်နေခဲ့သော ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ လူငယ်ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်နှာများမှာ ယခုအခါတွင် အတော်လေး ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ဖြစ်သွားကြသည်။

ဆုန်ချီ၏ အေးစက်သော ဘေးတိုက်မျက်နှာအသွင်က ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားသည်။ သူက ခေါင်းကို ဆတ်ခနဲ လှည့်ကာ ဟေးစန်းကို ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

အသက်နှစ်ဆယ်စာ အချိန်က ဘာဖြစ်လို့လဲ။ အသက်နှစ်ဆယ်စာ အချိန်က ကြာလို့လား။

မင်း တုံးအတဲ့ ဝက်ဝံကြီး။ မင်း ငါ့ရဲ့ လေထုကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီလေ။

ဒီပွဲ ပြီးသွားရင်တော့ အဲဒီ ဝက်ဝံပါးစပ်ကြီးကို ချုပ်ပစ်ဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခုကို သေချာပေါက် ရှာရမယ်။

ဟေးစန်းက အပြစ်ကင်းစင်ဟန်ဖြင့် သူ့ကို ခေါင်းပင် ညိတ်ပြလိုက်သေးပြီး၊ ၎င်းမှာ ဒီစာပေပညာရှင်က အမှန်တရားကိုသာ ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည် ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဆုန်ချီက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှုဖြင့် ပြန်လည် ဆယ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တက်လိုက်သည်။

သူက ခန်းမဆောင်၏ ဝင်ပေါက်တွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ခြေထောက် ကျဆင်းသွားသောအခါ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ရပ်နေနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဝတ်ရုံများက လွင့်ပျံနေပြီး လေတိုက်ခတ်မှု ရပ်တန့်သွားသော အချိန်နှင့် ကွက်တိပင် ငြိမ်ကျသွားသည်။

"အရှေ့ပိုင်းဒေသ၊ ချန်းဖုန်းတောင်၊ ဆုန်ချီ"

ဆုန်ချီက ဓားကို ကိုင်ထားရင်း ရပ်နေသည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ရှောင်လင်က ထပ်မံ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။ သူက နေရာတွင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်သော စစ်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တက်ကာ ဆုန်ချီနှင့် ပေသုံးဆယ်အကွာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

"မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်၊ ဟန်ဆန်းမြို့၊ ရှောင်လင်"

ထိုနှစ်ဦး ရပ်တန့်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင် ပတ်လည်ရှိ ကျောက်တိုင်ရှစ်တိုင်ပေါ်မှ အစီအရင် ပုံစံများက တစ်ပြိုင်နက်တည်း လင်းလက်လာပြီး ကျောက်တိုင်ထိပ်များမှ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော အလင်းကန့်လန့်ကာ တစ်ခု ကျဆင်းလာကာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ပလ္လင်ပေါ်မှ ယဲ့ကျင်းက အချိန်ကိုက်ပင် စကားပြောလိုက်ပြီး သူ၏ နူးညံ့သော အသံက လူတိုင်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင် ပတ်လည်မှာ ရှေးဟောင်း ကမ္ဘာဖိနှိပ်ခြင်း အစီအရင် ရှိပါတယ်။ ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရင်တောင်မှ နောက်ဆက်တွဲ ဂယက်ရိုက်ခတ်မှု နည်းနည်းလေးတောင် ပေါက်ကြားသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ခင်ဗျားတို့အားလုံး လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှုပ်ရှားနိုင်ပါတယ်"

အဓိပ္ပာယ်က ရှင်းလင်းလှသည်။

တိုက်ကြပါ၊ ကြိုက်သလိုသာ တိုက်ကြပါ၊ သတ်ဖြတ်ရင်တောင်မှ ကိစ္စမရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အစီအရင်က ခံနိုင်ရည် ရှိနေသည်။

ဆုန်ချီက မကြားသလိုမျိုး ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။ သူက မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်သည်။

လေက ထပ်မံ တိုက်ခတ်လာပြန်ပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ရှေ့ဘက်မှ ဖြစ်ရာ သူ၏ နဖူးပေါ်ရှိ ဆံပင်အနည်းငယ်ကို သိသိသာသာ လွင့်ပျံသွားစေသည်။

"ဒီထောင့်က... ငါ့ရဲ့ နက်နဲပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ သဘာဝကို ပေါ်လွင်စေမှာပဲ"

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီ ခံစားချက်မျိုးပဲ"

ဆုန်ချီက စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်နေသည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေရှောင်"

သူက စကားဆိုလိုက်သည်။

"ဒီလောကမှာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ တက်လို့မရနိုင်ဘူးဆိုတာကို ခင်ဗျား သိထားသင့်တဲ့ တောင်တချို့ ရှိတယ်"

"အတင်းအကျပ် တက်ဖို့ ကြိုးစားရင် သေအောင် ပြုတ်ကျသွားတာပဲ အဖတ်တင်လိမ့်မယ်"

ထို့နောက် သူက ခဏတာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ထိုစကားလုံးများကို လေထဲတွင် အနည်းငယ် ပိုကြာကြာ လွင့်မျောနေစေလိုက်သည်။

ထိုစကားများကို ပြောလိုက်သောအခါ ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ လူများစွာ၏ အကြည့်များ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

တောင် ဟုတ်လား။

သူက စစ်ချန်ကို ပြောနေတာလား။

ဆုန်ချီက ထိုအကျိုးသက်ရောက်မှုကို အလွန် ကျေနပ်သွားသည်။ သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ တောင်ခြေမှာ ရပ်ပြီး တောင်က ဘယ်လောက်မြင့်လဲဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်တာက... ကိုယ်နဲ့ တောင်ကြားက ကွာဟချက်ကို မြင်နိုင်တာပါပဲ"

"အဲဒါကလည်း ကျင့်ကြံခြင်း ပုံစံတစ်မျိုးပဲလေ"

သူ စကားပြောနေစဉ် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားသည်။

"အစ်ကိုစစ် အဲဒါကို မြင်လိုက်လား။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီစကားတွေက ခင်ဗျားရဲ့ စတိုင်လ် ရာခိုင်နှုန်း သုံးဆယ်လောက်တော့ ပါမနေဘူးလား"

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်ထဲတွင် ရှောင်လင်သည် ဆုန်ချီ၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်စာမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ထို့နောက် သူက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "အဲဒါက ခင်ဗျားပဲလေ"

သူ၏ ဓားထိပ်က မြင့်တက်လာပြီး ဆုန်ချီကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

ရှောင်လင်၏ အကြည့်က အလွန် အလေးအနက် ရှိနေပြီး ရန်စလိုခြင်းများ မပါဝင်ဘဲ သူ၏ အစွမ်းအစ အားလုံးကို ထုတ်သုံးရန် ပြင်းထန်သော သန္နိဋ္ဌာန်သာ ရှိနေသည်။

"ကျွန်တော်က ကွာခြားတယ်"

"ကျွန်တော်က အပေါ်ကို တက်ပြီး ကြည့်ချင်တာ"

ထိုစကားများကို ပြောလိုက်သောအခါ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်မှ လူငယ်ကျင့်ကြံသူ များစွာ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာကြသည်။

မှန်လိုက်တာ။ တာအိုကို ရှာဖွေတယ်ဆိုတာ ဘာလဲ။ တက်လို့မရနိုင်ဘူးလို့ ထင်ရတဲ့ အဲဒီတောင်တွေကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး နင်းတက်သွားရတာ မဟုတ်ဘူးလား။

ဆုန်ချီက တစ်ဖက်လူ ဒီလိုပြောလာမည်ကို အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက မျှော်လင့်ထားသည့်အလား ပြုံးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက အနည်းငယ် သနားသွားသည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေရှောင်"

"ကျွန်တော်က အစ်ကိုစစ် အကြောင်းကို ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် ပြောနေတာက..."

သူက မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ရှောင်လင်ကို တိုက်ရိုက် ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က..."

"...ခင်ဗျား…ကျော်ဖြတ်လို့ မရနိုင်တဲ့ အဲဒီ တောင်မြင့်ကြီးပဲ"

...သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှောင်လင်က သူ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်မှ လူများက စကားလုံးများကို မည်သည့်အခါမျှ အလေအလွင့် မခံကြပေ။ သူတို့က အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် စတင်ကြသည်။

ဧရာမ သွေးရောင် ဓားရိပ်ကြီးတစ်ခုက လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဆုန်ချီ၏ ခေါင်းဆီသို့ ခုတ်ချလာသည်။

ခင်ဗျားက ခင်ဗျားကိုယ်ခင်ဗျား တောင်တစ်လုံးလို့ ပြောတယ်မလား။ ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားကို ခွဲချလိုက်ပြီး ကြည့်ကြတာပေါ့။

ဘုန်း ခနဲ မြည်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်၏ မြေပြင်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကျုံးဟွာခန်းမဆောင်ပင်လျှင် အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားသည်။ ဖုန်မှုန့်များနှင့် မီးခိုးများက ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားကာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို ဝါးမျိုသွားတော့သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေဆုန်"

ဟေးစန်းက သူ၏ လက်ထဲရှိ ပိုးလက်ကိုင်ပုဝါကို စိုးရိမ်တကြီး ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ "ဒုက္ခပါပဲ။ သူ ဘာလို့ ဓားကို မဆွဲထုတ်သေးတာလဲ။ ဒီစာပေပညာရှင်တော့ စိုးရိမ်လွန်းလို့ သေတော့မယ်"

အစီအရင်၏ အလင်းကန့်လန့်ကာက ရုတ်တရက် လင်းလက်လာပြီး ထိုကြောက်စရာကောင်းသော နောက်ဆက်တွဲ ဂယက်ရိုက်ခတ်မှု အားလုံးကို အတွင်းဘက်တွင် ပိတ်လှောင်ထားလိုက်သည်။

ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ လူများစွာက အလိုအလျောက် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ကြသည်။

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်ထဲတွင် ဖုန်မှုန့်များနှင့် မီးခိုးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူတို့၏ အမြင်အာရုံကို ဖုံးကွယ်သွားသည်။

သို့သော် ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ လူများက သူတို့၏ နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် စကင်ဖတ်ကြည့်လိုက်သောအခါ အတွင်းဘက်ရှိ အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ကြသည်။

ဖုန်မှုန့်များကြားတွင် ဆုန်ချီက ဓားကို ကိုင်ထားရင်း နေရာတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်ကာ လုံးဝ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် သူ၏ နောက်ဘက်တွင် မည်သည့်အချိန်ကမှန်း မသိရဘဲ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော အစိမ်းရောင် ဓားရှည် ပုံရိပ်ယောင် သုံးခုက တိတ်ဆိတ်စွာ လွင့်မျောနေသည်။

ကမ္ဘာကြီးကို ပျက်စီးစေနိုင်လောက်သည့်အလား ထင်ရသော ထိုဓားခုတ်ချက်ကြီးကို ဤဓားပုံရိပ်ယောင် သုံးခုက အလွယ်တကူ ကာကွယ်လိုက်ပြီး ဆုန်ချီ၏ ဆံပင်တစ်မျှင်ကိုပင် မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။

သူ့ပတ်လည်ရှိ ဓားအငွေ့အသက်များက သူ့အလိုလို လည်ပတ်နေပြီး မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော နယ်ပယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးထားသည်။

သူ တကယ်ကို သူ့ဓားကိုပင် မဆွဲထုတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်ထဲတွင် ရှောင်လင်သည် သူ၏ ခုတ်ချက်က အကျိုးမသက်ရောက်သည့်အတွက် လုံးဝ အံ့သြမသွားပေ။ ယင်းအစား သူ၏ မျက်လုံးများက အစွမ်းထက်သော ရန်သူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပိုမို တောက်ပလာခဲ့သည်။

သူက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စစ်မှန်သောစွမ်းအင်များက ဆူပွက်လာသည်။

ထို့နောက် သူက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တက်လိုက်သည်။

သူ၏ နောက်ဘက်တွင် အခြား ရှောင်လင် တစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

တူညီသော ဝတ်စုံ၊ တူညီသော ဓားကိုင်ဟန်၊ မျက်လုံးထဲရှိ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များပင်လျှင် ထပ်တူကျနေသည်။

ထို့နောက် ဒုတိယ ခြေလှမ်း။

နှစ်ယောက်ကနေ လေးယောက် ဖြစ်သွားသည်။

တတိယ ခြေလှမ်း။

လေးယောက်ကနေ ရှစ်ယောက် ဖြစ်သွားသည်။

ပဉ္စမ ခြေလှမ်း... ရှောင်လင် လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်ပေါ်ရှိ ပုံရိပ် အရေအတွက်က နှစ်ဆ တိုးလာသည်။

သူ ခြောက်လှမ်းမြောက် ခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်သောအခါ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်ပေါ်တွင် ရှောင်လင် ခြောက်ဆယ့်လေးယောက် ရပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့် နှောင်းပိုင်း ဓားသမား ခြောက်ဆယ့်လေးယောက်။

လုံးဝ တူညီသော အရှိန်အဝါများနှင့် စစ်မှန်သောစွမ်းအင် လှုပ်ရှားမှုများ ရှိသည့် ပုံရိပ် ခြောက်ဆယ့်လေးခုက အလယ်ဗဟိုရှိ ဆုန်ချီကို ဝန်းရံလိုက်ကြသည်။

၎င်းက အဆင့်နိမ့် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားပြီး၊ အလွန် ရှုပ်ထွေးဆန်းကြယ်သော ပြင်ပ ကိုယ်ပွား သို့မဟုတ် တိုက်ပွဲ အစီအရင် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ခုခု ဖြစ်ရမည်။

"မြောက်ပိုင်းနယ်စပ် ဟန်ဆန်းမြို့ရဲ့ သွေးရိပ်တစ်ထောင် လား"

ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းကို မှတ်မိသွားပြီး သူတို့၏ လေသံက လေးနက်နေသည်။

ဤနတ်ဘုရားစွမ်းရည်က ကျင့်ကြံရန် အလွန် ခက်ခဲသည်။ ကျွမ်းကျင်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သွေးရိပ်တစ်ခုစီတိုင်းက မူလပိုင်ရှင်၏ ခွန်အား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ၎င်းတို့က စိတ်ချင်း ဆက်သွယ်ထားကာ အလွန် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ခက်ခဲသော စုစည်းညီညွတ်သည့် တိုက်ခိုက်ရေးနှင့် ကာကွယ်ရေး တပ်ဦးတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်သည်။

ကျိုးယန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ နောက်ပြောင်လိုသော အမူအရာက အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားသည်။

"ဟန်ဆန်းမြို့ရဲ့ လက်ရှိ မျိုးဆက်က တကယ်ပဲ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်တာပဲ"

ဟေးစန်း၏ မျက်လုံးများက ကွင်းစွန်းတွင် ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ပိုးလက်ကိုင်ပုဝါက ကြေမွလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ "ဒုက္ခပါပဲ တာအိုမိတ်ဆွေဆုန်ရယ်။ ဘာလို့များ ဓားကို မိန်းမ ဒါမှမဟုတ် ကလေးကို ကိုင်ထားသလိုမျိုး ကိုင်ထားရတာလဲ။ အမြန် ဆွဲထုတ်ပါတော့"

ရှဲ့ချန်ရှင်းက လက်ဖက်ရည် တစ်ငုံကို ဖြည်းညင်းစွာ သောက်လိုက်ပြီး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်ဆီသို့ မေးဆတ်ပြလိုက်သည်။

"သူက အဲဒါကို ရန်သူကို မသတ်ခင် အကြည့်တွေကို အရင်သတ်မယ် လို့ ခေါ်တာလေ။ သူက ပရိသတ် တစ်ခုလုံးရဲ့ အကြည့်တွေ သူ့ဆီ ရောက်မလာမချင်း ပိုစ့်ပေးမနေရရင် မလှုပ်ရှားချင်ဘူး"

ကျိုးယန်က ရယ်မောလိုက်ရာ သူ၏ ခေါက်ယပ်တောင်ကိုပင် ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ဟုန်ဖုန်း၏ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ "ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာတောင် သူက အဲဒါကို ဂရုစိုက်နေတုန်းလား"

"သူ ဂရုစိုက်တယ်"

ကျိုးယန်က သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည် ယပ်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လေသံတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ အပြည့် ပါဝင်နေသည်။ "အဲဒါကို ချီလိုင်ဓားရဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာ အသိစိတ်လို့ ခေါ်တယ်၊ သူ့ရဲ့ စတိုင်လ်က ပျက်သွားလို့ မရဘူးလေ"

တကယ်ကိုပင် ဝိုင်းရံထားမှု၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်နေသော ဆုန်ချီက သူ၏ ဆံပင်များကို ခါယမ်းကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ နောက်ဘက်ရှိ လွင့်မျောနေသော ဓားပုံရိပ်ယောင် သုံးခုက အနည်းငယ် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

ထို့နောက် နောက်ထပ် ဓားရှည် ပုံရိပ်ယောင်များက တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပုံရိပ်ယောင်မှသည် အစစ်အမှန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ အရေအတွက်က လျင်မြန်စွာ တိုးများလာသည်။

ဆယ်ချောင်း၊ အချောင်းတစ်ရာ၊ အချောင်းတစ်ထောင်... မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဒေါင်းမြီးဖြန့်လိုက်သည့်အလား၊ သို့မဟုတ် ဓားနတ်မင်း လောကသို့ ဆင်းသက်လာသည့်အလား သူ၏ နောက်ဘက်တွင် ထူထပ်သော ဓားရှည် ပုံရိပ်ယောင်များ ပြန့်ကျဲသွားသည်။

အရိပ် ခြောက်ဆယ့်လေးခုကို ရင်ဆိုင်မည့် ဓားတစ်ထောင်။

မြင်ကွင်းက ခဏတာ အေးခဲသွားသည်။

ဟေးစန်း၏ ပိုးလက်ကိုင်ပုဝါက မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

သူ၏ ပါးစပ်က ဟဟကြီး ဖြစ်နေပြီး သိမ်မွေ့သော ချီးကျူးစကား အချို့ကို ပြောချင်နေသော်လည်း သူ၏ စိတ်က ဗလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက စကားတစ်ခွန်းကိုသာ ညှစ်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

"သေပါပြီကွာ..."

အနီးအနားရှိ ဟုန်ဖုန်းကလည်း မှင်သက်သွားသည်။

သူက ဆုန်ချီကို သိလာခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော် ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဒီကောင် အထက်စီးဆန်နေသည်ကို မြင်ခဲ့ဖူးသလို၊ စစ်ချန်၏ ပါးရိုက်ခံရပြီး လွင့်စင်သွားသည်ကိုလည်း မြင်ခဲ့ဖူးကာ စစ်ချန်၏ ဘေးတွင် ရူးကြောင်ကြောင် ပြုံးဖြဲဖြဲ လုပ်နေသည်ကိုလည်း မြင်ခဲ့ဖူးသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ့ရှေ့က လူက... အစ်ကိုစစ်ရဲ့ အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းတာကို ခံခဲ့ရတဲ့ အဲဒီ ချီလိုင်(နောက်ကျသွားတဲ့)ဓား ဟုတ်သေးရဲ့လား။

"မင်းက တခြား ဘာထင်နေလို့လဲ"

ကျိုးယန်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုစစ် ဘယ်ကမှန်းမသိ ရုတ်တရက် ပေါ်မလာခင်တုန်းက ဆုန်အိုကြီးက ရှဲ့အိုကြီးနဲ့ အရှေ့ပိုင်းဒေသရဲ့ နံပါတ်တစ် နေရာအတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့တာ ကံသက်သက်ကြောင့်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။ သူက ရှဲ့အိုကြီးနဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ ခွန်အား အစစ်အမှန်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်လေ"

ရှဲ့ချန်ရှင်းက မြေပဲဆံ တစ်စေ့ကို ပါးစပ်ထဲ ပစ်ထည့်လိုက်ပြီး ၎င်းကို ကြားသောအခါ ပြုံးရင်း ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့လေ၊ သူက အမြဲတမ်း နည်းနည်းလေး လိုနေခဲ့တာတော့ နှမြောစရာပဲ"

"အဲဒီ နည်းနည်းလေးဆိုတဲ့ အပိုင်းလေးတင်"

သူ စကားပြောရင်း လက်မနှင့် လက်ညှိုးကို သုံးကာ နည်းနည်းလေး ဟူသော လက်ဟန်ခြေဟန်ကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ကျိုးယန်က ရယ်မောလိုက်သည်။ "ရှဲ့အိုကြီး၊ မင်း ပြောလိုက်တဲ့ ပုံစံက တစ်ဖက်လူအတွက် မျက်နှာ နည်းနည်းလေးတောင် မချန်ထားပေးနိုင်ဘူးလား"

ရှဲ့ချန်ရှင်းက ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ "ဒါက အမှန်တရားပဲလေ"

စစ်ချန်က သူ့နေရာတွင် ထိုင်နေရင်း၊ တစ်ဖက်က သွေးရိပ်တွေ ထပ်နေပြီး အခြားတစ်ဖက်က ဓားပုံရိပ်ယောင် တောအုပ်ကြီး ဖြစ်နေသော လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်ကို ကြည့်ကာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

ဤနှစ်ဦး၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များက အတော်လေး... ထူးခြားသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ယောက်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကူးယူတဲ့ နေရာမှာ တော်ပြီး၊ နောက်တစ်ယောက်က သူ့ဓားကို ကူးယူတဲ့ နေရာမှာ တော်တယ်။

တစ်ခါတလေ... သူ အခွင့်အရေးရရင် စမ်းကြည့်လို့ ရနိုင်မလား။

သူ့ကိုယ်သူ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထောင်နဲ့ချီပြီး ဖန်တီးနိုင်မလား။ ဒါမှမဟုတ် မီးလုံး သောင်းနဲ့ချီပြီး ဖန်တီးနိုင်မလား။

...ဒါမှမဟုတ် မိုးကြိုးလှံကို အဲဒီလို တန်းစီခိုင်းလို့ ရနိုင်မလား။

(မလုပ်ပါနဲ့ချန်ချန်လေးရယ် စာရေးဆရာကြောက်နေပြီ)