အခန်း (၁၅၃)
Vol. 16 Ch. 153
လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်ပေါ်တွင် ဓားတစ်ထောင်နှင့် သွေးရိပ်များက ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေကြသည်။
ခန်းမဆောင်ကြီးက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။
လူတိုင်းက ထူထပ်နေသော ဓားပုံရိပ်ယောင်များကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး၊ ၎င်းတို့ထံမှ ဓားအငွေ့အသက်များက ယှက်နွယ်ကာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။
အနောက်ပိုင်းဒေသဘက်တွင် မူလကတည်းက ဖြူရော်နေသော ဟွေချန်၏ မျက်နှာက ပို၍ပင် ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားသည်။
သူ့နောက်ရှိ ဘုန်းကြီးများ၏ မျက်လုံးများက ပိုမို မှိုင်းညို့သွားကြသည်။ သူတို့က အရှေ့ပိုင်းဒေသမှ လူများ အင်အားကုန်ခမ်းသွားချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းကာ အခွင့်အရေးရှာ၍ တိုက်ခိုက်ရန် မူလက စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခု အနေအထားကို ကြည့်ရသည်မှာ... လေထဲတွင် ဓားတစ်ထောင် လွင့်မျောနေပြီး ဓားအငွေ့အသက်များက ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် နယ်ပယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးထားသည်။
အရှေ့ပိုင်းဒေသမှ ဤလူစုက သူတို့ ခန့်မှန်းထားသည်ထက် များစွာ ပို၍ ဒုက္ခပေးနိုင်မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။
မြောက်ပိုင်းနယ်စပ် နေရာများတွင်လည်း လုံးဝ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ပလ္လင်ပေါ်တွင်တော့ ယဲ့ကျင်း၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းသွားသည်။
သူ့နောက်ရှိ ယန်ကျန်းက ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်လာပြီး အသံကို နှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အရှင်မင်းသား၊ ဒီဆုန်ချီရဲ့ ဓားတာအိုက..."
"ငါ မြင်ပါတယ်"
အရှေ့ပိုင်းဒေသ ချင်းရွှမ်အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရဲ့ နံပါတ်သုံး၊ ချန်းဖုန်းတောင်ရဲ့ ချီလိုင်ဓား... အရင်က သူ့ကို အထင်သေးမိခဲ့တာပဲ။
ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ အခြားသော ကျင့်ကြံသူများကလည်း လေးနက်သွားကြသည်။
စောစောက ဆုန်ချီက သူသည် ကျော်ဖြတ်၍မရနိုင်သော တောင်တစ်လုံး ဖြစ်သည်ဟု ပြောခဲ့စဉ်က သူ့ကို အရမ်း မောက်မာလွန်းသည်ဟု သူတို့ ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခု သူ့ကို မြင်ရသောအခါ သူက တကယ်ပင် စွမ်းရည်အချို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
ရှောင်လင်သည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်နေပြီး သွေးရိပ် ကိုယ်ပွား ခြောက်ဆယ့်လေးခု၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံထားရသော်လည်း၊ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဆုတ်ခွာလိုသည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှ မရှိဘဲ၊ ရူးသွပ်လုနီးပါး စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကသာ တောက်လောင်နေသည်။
ဒါကိုမှ ပြိုင်ဘက်လို့ ခေါ်ရမှာပေါ့။
သူ တိုက်ကြီးတစ်ဝက်လောက်ကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ရတာ တန်သွားပါပြီ။
တိုက်မယ်။
သူ ဆက်ပြီး အကဲစမ်း မနေတော့ဘဲ၊ ရှောင်လင် ခြောက်ဆယ့်လေးယောက်က သူတို့၏ ဓားများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြှောက်လိုက်ကြသည်။
အချို့က တိုက်ရိုက် ဝင်တိုက်ကြပြီး၊ အချို့က ဘေးဘက်မှ ညှပ်တိုက်ကာ၊ အချို့က လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားကြပြီးနောက် ဆုန်ချီထံသို့ ထောင့်ပေါင်းစုံမှ ကောက်ကျစ်ဆန်းကြယ်သော ဓားလမ်းကြောင်း အသွယ်သွယ်ကို အသုံးပြု၍ ခုတ်ချလိုက်ကြသည်။
ခဏချင်းမှာပင် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင် တစ်ခုလုံး ဓားအလင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။
သို့သော် ဆုန်ချီက တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုသေးဘဲ ဓားအိမ်မှ မဆွဲထုတ်ရသေးသော ဓားကိုသာ ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။
ရှောင်လင် တိုက်ခိုက်လိုက်တိုင်း ဓားပုံရိပ်ယောင် ဆယ်ဂဏန်း သို့မဟုတ် ရာဂဏန်းတို့က ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားအလင်းတိုင်းကို ကာကွယ်လိုက်ကြသည်။
ချွင် ချွင် ချွင် ချွင်။
ဓားကန့်လန့်ကာက နံရံတစ်ခုကဲ့သို့ ခိုင်မာတည်ငြိမ်နေပြီး၊ ရှောင်လင်၏ ဓားအလင်းက မည်မျှပင် ပြင်းထန်နေပါစေ အပေါက်အပြဲ တစ်ခုကိုမျှ မဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပေ။
ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ လူများက မျက်မှောင်ကြုတ်လာကြသည်။
ဒါက ဘယ်လို တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံမျိုးလဲ။
"သူ့မှာ ဓားတစ်ထောင် ရှိနေတာ ထင်ရှားရဲ့သားနဲ့ ဘာလို့ ပြန်မတိုက်ခိုက်တာလဲ"
"ဒီဓားအစီအရင်က... ကာကွယ်ဖို့ပဲ သိတာများလား"
ကျိုးယန်၏ လက်ထဲရှိ ခေါက်ယပ်တောင်က ရပ်တန့်သွားသည်။
သူက ခေါင်းကိုစောင်းကာ အတန်ကြာ စောင့်ကြည့်နေပြီးနောက် ရှဲ့ချန်ရှင်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ "ရှဲ့အိုကြီး၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ မင်း နားလည်လား"
ရှဲ့ချန်ရှင်းကလည်း သူ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး၊ မျက်လုံးထဲတွင် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများနှင့်အတူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ငါ နားမလည်ဘူး"
ဆုန်ချီ၏ ဓားတာအိုကို သူ အသိဆုံး ဖြစ်သည်။ ချန်းဖုန်းတောင်၏ ဓားများက ရန်သူကို နောက်မှ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အလေးပေးသော်လည်း၊ ဤကဲ့သို့သော နောက်ကျမှုမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။
သူက တိုက်ကွက် ငါးဆယ်လောက်ကို ခံထားပြီးပြီ ဖြစ်ပေမယ့် တစ်ချက်လေးတောင် ပြန်မတိုက်ခိုက်သေးဘူး။
လော့ချင်းရင်ကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
စောစောက ဆုန်ချီ ပြသခဲ့သော ဓားတစ်ထောင် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်၏ စွမ်းအားအရဆိုလျှင် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ခက်ခဲမည် မဟုတ်ပေ။ ဘာကြောင့် ဆက်တိုက် ကာကွယ်နေရတာလဲ။
ဟေးစန်း၏ လက်ထဲရှိ အခြေမွလွန်ကာ ပိုးလက်ကိုင်ပုဝါမှာ စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူက ကွင်းထဲရှိ ဆုန်ချီကို ကြည့်နေရင်း သူ၏ လည်ချောင်းထဲမှ ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူ ခေါင်းလှည့်လာသောအခါ သူ၏ အမူအရာက အနည်းငယ် ပုံပျက်နေသည်။ "တာ... တာအိုမိတ်ဆွေဟုန်ဖုန်း... ဒီ... ဒီစာပေပညာရှင်ကတော့ သူ ဘာလုပ်နေတယ်ဆိုတာကို သိသလိုပဲ..."
ဟုန်ဖုန်း၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်း ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ "မပြောနဲ့နော်..."
"သူက အစ်ကိုစစ်ကို အတုခိုးနေတာ"
ဟေးစန်းက စစ်ချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "မှတ်မိလား။ ဟယ်ဟွမ်ဂိုဏ်းမှာတုန်းက အစ်ကိုစစ်က နတ်သမီးမုရွှယ်ဆိုတဲ့ အမျိုးသမီး ဓားကျင့်ကြံသူကို လမ်းညွှန်မှု ပေးခဲ့တာလေ။ သူက တိုက်ကွက် ကိုးကွက်လုံး အရှုံးပေးထားပြီးမှ ဒသမမြောက် တိုက်ကွက်ကျမှ ပွဲကို အဆုံးသတ်လိုက်တာ"
"ကိုးကွက် ခံပြီး တစ်ကွက် ပြန်တိုက်တာလေ"
"ဒီအခြေအနေကို တာအိုမိတ်ဆွေဆုန်ကို ငါ ပြောပြလိုက်တော့ သူ ကြားပြီး မျက်လုံးတွေတောင် ပြူးကျယ်သွားတာ..."
ဟုန်ဖုန်း မှင်သက်သွားသည်။
သူက လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်ပေါ်ရှိ ပြန်လည် မတိုက်ခိုက်ဘဲ ကာကွယ်ရုံသာ ကာကွယ်နေကာ ကြီးမားတဲ့အရာ တစ်ခုခုကို ဖန်တီးနေတယ် ဆိုသော မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေသည့် ဆုန်ချီကို ကြည့်ရန် ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး... ထို့နောက် လက်မြှောက်ကာ သူ့မျက်နှာကို အုပ်လိုက်တော့သည်။
"ဒီ ငတုံးကတော့..."
သင်ယူစရာ အရာရာတိုင်းထဲကမှ မင်းက ဒါကို ရွေးရသလား။
... "တစ်၊ နှစ်၊ သုံး... အဲဒါက ကောင်းမွန်တဲ့ ခုတ်ချက်ပဲ၊ အဲဒါကို တိုက်ကွက်တစ်ခုလို့ မှတ်လိုက်မယ်"
"လေး၊ ငါး၊ ခြောက်... အဲဒီ ခုတ်ချက်က စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ အဲဒါလည်း အကျုံးဝင်တယ်"
"ခုနစ်၊ ရှစ်၊ ကိုး..."
လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဆုန်ချီက သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ပျော်ရွှင်စွာ ရေတွက်နေသည်။
ဒါကမှ ခံစားချက် အစစ်ပဲ။
ကိုးကြိမ် အလျှော့ပေးပြီး၊ တစ်ချက်တည်းနဲ့ အားလုံးကို အဆုံးအဖြတ်ပေးလိုက်တာ။
ဒါကိုမှ ကျက်သရေလို့ ခေါ်တာ။ ဒါကိုမှ စတိုင်လ်လို့ ခေါ်တာ။
ထိုစဉ်က ဟေးစန်း၏ ဖော်ပြချက်ကို သူ ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ သူ တကယ်ပဲ အံ့သြမှင်သက်သွားခဲ့ရသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။
ငါလည်း ဒါမျိုး တစ်ခါလောက် လုပ်ရမယ်။
အခု အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီ။
ရှောင်လင်က ပြိုင်ဘက်ကောင်း တစ်ယောက်ပဲ။
လုံလောက်အောင် အစွမ်းထက်တယ်၊ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်တွေ အပြည့်ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ တိုက်ကွက်တွေကလည်း လုံလောက်အောင် မျက်စိပသာဒ ဖြစ်တယ်။
အရေးအကြီးဆုံးက ဒီအခါသမယက လုံလောက်အောင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားနေတာပဲ။
ကျောက်စိမ်းပွဲတော် ညစာစားပွဲ၊ မဟာယင် နန်းတော်၊ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးက မျိုးဆက်သစ် လူငယ်တွေထဲက ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တွေက စောင့်ကြည့်နေကြတာလေ။
ဒါထက် ပိုပြီး ပြီးပြည့်စုံတဲ့ စင်မြင့်က ဘာရှိဦးမှာလဲ။
ဆုန်ချီ အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။
အစ်ကိုစစ်က ကိုးကြိမ် အလျှော့ပေးခဲ့တယ် ဆိုတော့ ငါက ကိုးဆယ့်ကိုးကြိမ် အလျှော့ပေးမယ်။
အချိန်ကျလာရင် လူတိုင်းက အရှေ့ပိုင်းဒေသက ဆုန်ချီဟာ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်က ပါရမီရှင်ကို တိုက်ကွက် ကိုးဆယ့်ကိုးကွက် အလျှော့ပေးခဲ့ပြီး၊ ရာပြည့်မြောက် တိုက်ကွက်ကျမှ အနိုင်အရှုံးကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ် ဆိုတာကို မှတ်မိနေကြလိမ့်မယ်။
ဒီလောက်အဆင့်ရှိတဲ့ ဂုဏ်သတင်း... ဒီစတိုင်လ်... တွေးကြည့်လိုက်ရုံနဲ့တင် ဆုန်ချီ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက ကွေးတက်ချင်လာသည်။
သူက သူ၏ မျက်နှာကို အမြန် တည်ငြိမ်စေလိုက်သည်။
ရယ်လို့ မရဘူး။
ဒါက တိုက်ပွဲပဲ။
လေးလေးနက်နက် ရှိရမယ်၊ အေးစက်စက် နေရမယ်၊ ပြီးတော့... နေပါဦး။
ဆုန်ချီ၏ ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ဒိန်း ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
စောစောက ငါ ဘယ်နံပါတ် ရောက်သွားတာလဲ။
သူက ပိုစ့်ပေးရသည်နှင့် ထို ရာပြည့်မြောက် တိုက်ကွက် ကို အံ့သြစရာကောင်းအောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ဆိုတာကို စဉ်းစားရသည်နှင့် အလွန် အလုပ်များနေခဲ့သဖြင့်... လမ်းတစ်ဝက်တွင် ရေတွက်ရန် မေ့သွားခဲ့သည်။
ဆုန်ချီ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း အေးခဲသွားသည်။
လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်ပေါ်တွင် ရှောင်လင်၏ ခြောက်ဆယ့်ခုနစ်ကြိမ်မြောက် ဓားအလင်းက ခုတ်ချလာသော်လည်း၊ ဓားပုံရိပ်ယောင် အချို့၏ ကာကွယ်ခြင်းကိုသာ ခံလိုက်ရသည်။
ဆုန်ချီ၏ စိတ်က ဗလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားသည်။
ခြောက်ဆယ့်ခုနစ်လား။ ခြောက်ဆယ့်ရှစ်လား။ ဒါမှမဟုတ် ခြောက်ဆယ့်ကိုးလား။
ကျစ်။
သူ အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်သွားသဖြင့် သူ၏ လက်ဖဝါးများမှ ချွေးများပင် ပြန်လာသည်။
အကယ်၍ သူသာ ရေတွက်မှားသွားပြီး ကိုးဆယ့်ကိုးကြိမ်မြောက် တိုက်ကွက်ကို မမိလိုက်ဘူးဆိုရင်၊ ဒါမှမဟုတ် ရာပြည့်မြောက်မှာ တိုက်ခိုက်ဖို့ ပျက်ကွက်သွားခဲ့ရင်၊ ဒီလို ပင်ပင်ပန်းပန်း မွေးမြူထားရတဲ့ ကျက်သရေ က လုံးဝ ပျက်စီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား။
သူက ခန်းမဆောင်ဆီသို့ ခိုးကြည့်လိုက်ရာ ဧည့်သည်များကြားတွင် ထိုင်ကာ အလွန် စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေသော စစ်ချန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
အစ်ကိုစစ် ကြည့်နေတယ်လေ။
ပြာယာခတ်သွားလို့ မရဘူး။
အကြပ်အတည်း ဖြစ်နေချိန်တွင်၊ ဆုန်ချီ၏ စိတ်ထဲသို့ အကြံတစ်ခု ရုတ်တရက် ဝင်လာသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လေ။ ဒါကိုပဲ ကိုးဆယ့်ကိုးကြိမ်မြောက် တိုက်ကွက်လို့ သတ်မှတ်လိုက်တော့မယ်။
ဟုတ်တယ်။
အဲဒီလိုပဲ လုပ်ရမယ်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ တကယ်တမ်း ဘယ်နံပါတ်ကို ရောက်နေလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ သိတာမှ မဟုတ်တာ။
ဆုန်ချီက စိတ်ကို တင်းထားလိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာက အေးစက်သော အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်... ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ လူတိုင်းကတော့ မှင်သက်နေကြသည်။
ရှောင်လင်က တိုက်ကွက် တစ်ရာနီးပါးခန့် တိုက်ခိုက်ပြီးဖြစ်နေပြီ။
တိုက်ကွက်တိုင်းကို ဆုန်ချီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ကာကွယ်ထားခဲ့သည်။
သို့သော် ဆုန်ချီက ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို လုံးဝ မပြုလုပ်ပေ။
သူက ဓားကို ကိုင်ထားရင်း၊ သူ့နောက်ကျောတွင် လွင့်မျောနေသော ဓားပုံရိပ်ယောင် တစ်ထောင်နှင့်အတူ ဖြိုခွဲ၍မရနိုင်သော လိပ်ခွံတစ်ခုကဲ့သို့ ရပ်နေရုံသာ ရပ်နေသည်။
ရှောင်လင်၏ အမူအရာကလည်း ပို၍ပို၍ မှောင်မိုက်လာသည်။
သူ ရှုံးနိမ့်မှုကို လက်ခံနိုင်သော်လည်း၊ စော်ကားသည်နှင့် နီးပါးတူသော ဤသို့သော လှောင်ပြောင်မှုကိုတော့ လက်မခံနိုင်ပေ။
ကိုးဆယ့်ရှစ်ကြိမ်မြောက် တိုက်ကွက်။
သွေးရိပ် ကိုယ်ပွား ခြောက်ဆယ့်လေးခုက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်၏ အစွန်းတွင် အခိုင်အမာ ရပ်လိုက်ကြသည်။
ရှောင်လင်က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။
သူက ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ ဓားသွားက ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော အနီရင့်ရောင်ဖြင့် လင်းလက်လာသည်။
သွေးရိပ် ကိုယ်ပွား အားလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိုလှုပ်ရှားမှုမျိုးကို ပြုလုပ်လိုက်ကြသည်။
သွေးပင်လယ် သွန်းလောင်းခြင်း။
၎င်းသည် သွေးရိပ်တစ်ထောင် ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး တိုက်ကွက်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ပွား ခြောက်ဆယ့်လေးခု၏ စွမ်းအားက လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် တစ်ခုမှတစ်ဆင့် ချိတ်ဆက်သွားကာ၊ ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် အစောပိုင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်၏ ကာကွယ်မှုကိုပင် ဖောက်ထွင်းနိုင်စွမ်းရှိသော ခုတ်ချက်တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။
ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ လူအများအပြား မတ်တပ်ရပ်လာကြသည်။
ယဲ့ကျင်း၏ အကြည့်ကလည်း အနည်းငယ် ပို၍ လေးနက်လာသည်။
ဒီတိုက်ခိုက်မှုက... နည်းနည်းတော့ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာပြီ။
ကွင်းထဲတွင် ရှောင်လင်၏ ပုံရိပ် ခြောက်ဆယ့်လေးခုက တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။
သို့သော် ထွက်ပေါ်လာသည်က ဓား ခြောက်ဆယ့်လေးလက် မဟုတ်ဘဲ တစ်လက်တည်းသာ ဖြစ်သည်။
သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေသော ဧရာမ ဓားအငွေ့အသက်ကြီး တစ်ခုက ငရဲပြည်မှ တွားသွားထွက်လာသော သွေးနဂါးကြီး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်ကာ ဆုန်ချီထံသို့ ခုန်အုပ်လာသည်။
ဓားအငွေ့အသက် ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် အစီအရင်၏ အလင်းကန့်လန့်ကာ ပင်လျှင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။
လာပြီ။
ဆုန်ချီ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။
အခုက အချိန်တန်ပြီ။
သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဟိန်းဟောက်လိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ မျက်နှာကမူ ထိုအေးစက်သော အမူအရာအတိုင်း ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
သူ့နောက်ဘက်ရှိ လွင့်မျောနေသော ဓားပုံရိပ်ယောင် တစ်ထောင်က ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တုန်ခါသွားကြသည်။
ဓားတစ်ထောင် တစ်ပေါင်းတစ်စည်းတည်း။
ဓားပုံရိပ်ယောင် အားလုံးက လေထဲတွင် အပြာရောင် ရေစီးကြောင်းကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားကာ၊ ရေဆန်သို့ စီးဆင်းနေသော မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ ထိုသွေးနဂါးကြီးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။
ဘုန်း။
လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး အစီအရင်၏ အလင်းကန့်လန့်ကာက ရူးသွပ်စွာ လင်းလက်သွားသည်။
မျက်စိကျိန်းမတတ် အလင်းရောင်တစ်ခုက လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို ဝါးမျိုသွားပြီး၊ လူတိုင်းက သူတို့၏ မျက်လုံးများကို မသိမသာ မှေးကျဉ်းလိုက်ကြသည်။
အလင်းရောင် ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ... ရှောင်လင်သည် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ထားလျက် သွေးများ အန်နေပြီး၊ ဓားအငွေ့အသက်ကြောင့် ဒဏ်ရာရထားသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထောက်ပံ့ထားရန် သူ၏ ဓားကို မြေကြီးထဲသို့ ထိုးစိုက်ထားရသည်။
သူ့နောက်ဘက်ရှိ သွေးရိပ် ကိုယ်ပွား ခြောက်ဆယ့်သုံးခုက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဆုန်ချီက ဓားကို ကိုင်ထားလျက် ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
လေတိုက်ခတ်သွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ဝတ်ရုံစွန်းများက ညင်သာစွာ လွင့်ပျံနေသည်။
ခန်းမဆောင်ကြီးက သေမတတ် တိတ်ဆိတ်နေသည်။
လူတိုင်းက လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်နေသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်နေကြသည်။ ဆုန်ချီက... ဒီလိုမျိုးပဲ နိုင်သွားတာလား။
ဆုန်ချီက ဖြည်းညင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူက လှည့်ကာ ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ယဲ့ကျင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"လက်ရည်စမ်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ထို့နောက် သူက မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေဆဲဖြစ်သော ရှောင်လင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊ စီနီယာက ဂျူနီယာကို လမ်းညွှန်ပြသပေးသည် ဆိုသော အဓိပ္ပာယ်ပါဝင်သည့် ပြီးပြည့်စုံသော အချိန်ကိုက် အပြုံးတစ်ခု သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။
"ကောင်းမွန်တဲ့ ဓားပညာပါပဲ"
"နှမြောစရာပဲ၊ နည်းနည်းလေးတော့ လိုနေသေးတယ်"
ရှောင်လင်က ဆုန်ချီ၏ မျက်နှာကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ လှုပ်ရွသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။
သူ အရှုံးပေးလိုက်သည်။
ဆုန်ချီ အလွန် ကျေနပ်သွားသည်။
သူက လှည့်လိုက်ပြီး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်မှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သို့သော် ခြေနှစ်လှမ်း လှမ်းပြီးနောက် သူ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
သူ အရေးကြီးသော အရာတစ်ခုကို သတိရသွားသည့်အလား။
သူက ရှောင်လင်ကို နောက်ကြောင်းပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးက အနည်းငယ် ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသည်။
"ဒီဓားက..."
"ချီလိုင်(နောက်ကျတယ်) လို့ နာမည်ရတယ်"
ဆုန်ချီက ပြောလိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အေးစက်သော အမူအရာက နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးသွားကာ အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်က ဆုန်ချီ ပါ"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက အလင်းကန့်လန့်ကာထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် လေက ဖြတ်တိုက်သွားသည်။
၎င်းက သူ၏ နဖူးပေါ်ရှိ ထိုဆံပင်တစ်မျှင်ကို လွင့်ပျံသွားစေသည်။
ဒီဇာတ်သိမ်းက... ပြီးပြည့်စုံတာပဲ။
(aura…..)
ဆုန်ချီက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သူ့ကိုယ်သူ အမှတ်ပြည့် ပေးလိုက်သည်။
သူက အရှေ့ပိုင်းဒေသ နေရာများဆီသို့ ပြန်လျှောက်သွားပြီး စစ်ချန်၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ကာ၊ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်ပြီး တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။
လက်ဖက်ရည်က အေးစက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဆုန်ချီက ၎င်းကို အလွန် အရသာခံကာ သောက်လိုက်သည်။
ကျိုးယန်က ကိုင်းညွတ်လာပြီး တီးတိုးပြောလိုက်သည်။ "ဆုန်အိုကြီး၊ စောစောက ပြသသွားတာက... မင်း တမင်တကာ လုပ်တာ မဟုတ်လား"
ဆုန်ချီက သူ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး သူ့ကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ ကြည့်လိုက်သည်။ "တမင်တကာ ဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲ"
"ဒီလောက် တိုက်ကွက် အများကြီးကို အလျှော့ပေးပြီးမှ နောက်ဆုံးတစ်ခုကျမှ ပြန်တိုက်တာလေ" ကျိုးယန်က တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါကို မင်း ဘယ်သူ့ဆီက သင်လာတာလဲ"
ဆုန်ချီက ပြန်မဖြေပေ။
သူက စစ်ချန်ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို နားလည်ပါတယ် ဆိုသော နားလည်မှုမျိုး ပါဝင်နေသည်။
စစ်ချန်က ဝိညာဉ်သစ်သီး တစ်လုံးကို အခွံနွှာနေပြီး၊ ဆုန်ချီ၏ အကြည့်ကို ခံစားမိသောအခါ သူက မော့ကြည့်ကာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။
"ကောင်းကောင်း တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ပါတယ်" ဟု စစ်ချန်က ပြောလိုက်သည်။
ဆုန်ချီ အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။
ဒီလို လုပ်ရတာ တန်သွားပြီ။
... လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်ပေါ်တွင် ရှောင်လင်ကို မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်မှ လူများက တွဲကူကာ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။
သို့သော် ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ လေထုက ယခင်ကထက်ပင် ပိုမို ဖိစီးမှု များလာခဲ့သည်။
ဒီအရှေ့ပိုင်းဒေသက လူစုက လွယ်လွယ်နဲ့ ကစားလို့ ရမယ့်သူတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို လူတိုင်း မြင်တွေ့နိုင်ကြသည်။
ဆုန်ချီ တစ်ယောက်တည်းကတောင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ ဒီလောက် ခက်ခဲနေရင်၊ ရှဲ့ချန်ရှင်း ကရော ဘယ်လိုနေမလဲ။ ကျိုးယန် ကရော ဘယ်လိုနေမလဲ။
ပြီးတော့ အဲဒီ စစ်ချန် ကရော...
ယဲ့ကျင်းက ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး၊ သူ၏ လက်ချောင်းများက လက်ရန်းကို ဖွဖွလေး ခေါက်နေသည်။
သူက စစ်ချန်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ ရယ်မောလိုက်သည်။
"ကောင်းလိုက်တာ"
ယဲ့ကျင်းက ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အရှေ့ပိုင်းဒေသဘက်သို့ အမူအရာ ပြလိုက်သည်။
"တာအိုမိတ်ဆွေဆုန်ရဲ့ ဓားတာအိုက နက်နဲတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပါပြီ၊ ဒီနေ့တော့ ဒီမင်းသား မျက်စိပွင့်သွားခဲ့ရပါပြီ"
"ဒါပေမဲ့..."
သူက ဝိုင်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံက ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ကျောက်စိမ်းပွဲတော် ညစာစားပွဲက လက်ရည်စမ်းပွဲဆိုတာ မူလက ဒေသတစ်ခုစီက ပါရမီရှင်တွေ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အပြန်အလှန် လေ့လာအတည်ပြုနိုင်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပါ"
"တာအိုမိတ်ဆွေဆုန်ရဲ့ တိုက်ပွဲက ကောင်းမွန်ပေမယ့်၊ အဆုံးမှာတော့ တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ပွဲပဲ ဖြစ်နေသေးတယ်လေ"
ယဲ့ကျင်း၏ အကြည့်က ခန်းမဆောင် တစ်ခွင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အနောက်ပိုင်းဒေသနှင့် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ် နေရာများဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။
"ဒီမင်းသား ခံစားမိတာကတော့... အားလုံးလည်း ဒီကို ရောက်နေကြပြီဆိုတော့၊ ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာ တစ်ခုခုကို မကစားကြဘူးလား"
ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ လူတိုင်းက လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
ယဲ့ကျင်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးက နူးညံ့နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အခြားအရာတစ်ခု ရှိနေသည်။
"ခင်ဗျားတို့အားလုံး ဘယ်လိုထင်လဲ..."
"အုပ်စုလိုက် တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲကြရင်ရော"
(ဟိုဖက်ကကောင်တွေ သေလမ်းရှာခံနေရပြီ)