အခန်း (၈၅-၈၇)

အခန်း (၈၅) - လင်းနို့အုပ်ကြီး

အပေါ်ဘက် လမ်းကြောင်းတွင် တွဲလောင်းခိုနေသော ဧရာမ လင်းနို့ကြီးများကို ကြည့်ရင်း ရွှီရှင်း၏ သွားများ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူနှင့် လင်းနို့များအကြား အကွာအဝေးမှာ အလွန်ပင် နီးကပ်လှသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဘေးတစ်ဖက်စီရှိ မီးစင်များမှ ထွက်ပေါ်နေသော မီးအလင်းရောင်က လင်းနို့များကို မနိုးစေခဲ့ချေ။

၎င်းတို့သည် လမ်းကြောင်းအပေါ်တွင် အုပ်စုလိုက် ငြိမ်သက်စွာ တွဲလောင်းခိုနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤလင်းနို့တစ်ကောင်ချင်းစီ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ သွေးရောင်ပုံစံများ ရှိနေသည်။

၎င်းမှာ ရွှီရှင်းကို လမ်းပြခဲ့သော ဖားကြီးထက်စာလျှင် ပုံစံများမှာ ပို၍ မှိန်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ အရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားလှသည်။

ဤမျှများပြားသော အရေအတွက်ဆိုလျှင် ဗီဇပြောင်းလင်းနို့များ မဟုတ်သည့်တိုင် ရွှီရှင်းအတွက် ကိုင်တွယ်ရန် မလွယ်ကူလှချေ။

သွေးရောင်ပုံစံပါသော သတ္တဝါများသည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် အလွန်ပြင်းထန်ကြသည်ကိုလည်း သူ သိထားသည်။

ယခု ရွှီရှင်းတွင် ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ရှိသည်။

လင်းနို့များကို မနှိုးဘဲ တိတ်တဆိတ် ကျော်ဖြတ်သွားမည်လား၊ သို့မဟုတ် သံချပ်ကာကို ဝတ်ပြီး အားကုန် တိုက်ခိုက်ကာ အမှတ်နှင့် ကုန်ကြမ်းအချို့ ရယူမည်လား။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ရွှီရှင်းသည် ပထမနည်းလမ်းကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူ၏ သံချပ်ကာက ၎င်းတို့ကို တောင့်ခံနိုင်မည်လားဆိုသည်မှာ တစ်ပိုင်းဖြစ်သည်၊ အကယ်၍ ဤလင်းနို့အုပ်ကြီးက သူ့ကို မဆုတ်မနစ် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ပါက စိုစွတ်ချောကျိနေသော ဤလမ်းကြောင်းတွင် မတော်တဆမှုများ ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များလှသည်။

ထို့ပြင် ခဲခဲ လေးမှာ ဘာခုခံရေး စွမ်းအားမှ မရှိချေ။

ယခုအထိ ခဲခဲ မှာ တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထားခြင်း မခံရသေးသော်လည်း၊ ဤမျှများပြားသော လင်းနို့များအကြားတွင် မတော်တဆ ထိခိုက်သွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့အပြင် လင်းနို့တစ်ကောင်ကောင်က သူ့ကို အနည်းငယ်မျှ ကိုက်မိလျှင်ပင်၊ လင်းနို့များတွင် ရှိနေနိုင်သော ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးများက...

သူသည် ဤလင်းနို့အုပ်ကြီးကို သေချာပေါက် မနိုးသင့်ချေ။

ကံကောင်းသည်မှာ ရွှီရှင်းသည် အပြာရောင်အဆင့် သားရေချပ်ဝတ် ကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပျောက်နိုင်စွမ်းအပေါ် ယုံကြည်ချက် ရှိနေ၏။

သတိပြုမိခံရနိုင်ခြေကို လျှော့ချရန် ရွှီရှင်းသည် ခဲခဲ ကို ပုခုံးပေါ်တင်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ခဲခဲ... အသံမထွက်နဲ့နော်၊ ငါတို့ တိတ်တိတ်လေး ဖြတ်သွားကြမယ်။"

"အီးးး"

ခဲခဲ ကလည်း ရွှီရှင်းကို အတုယူကာ အသံကို နှိမ့်လိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏ ပုခုံးပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ လှဲနေလိုက်သည်။

ရွှီရှင်းသည် အသက်ရှူသံကို ထိန်းကာ၊ တစ်လှမ်းချင်း တစ်လှမ်းချင်း သတိကြီးစွာဖြင့် အောက်သို့ ဆင်းခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ ကျလာသော ရေစက်သံ "တောက်... တောက်" ဟု မြည်သံသာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

လှေကားထစ်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့် ဆင်းလာပြီးနောက်၊ ရွှီရှင်းသည် တွဲလောင်းခိုနေသော လင်းနို့များ၏ အောက်တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

လင်းနို့များမှာ သူ၏ ခေါင်းပေါ် မီတာအနည်းငယ် အကွာမှာပင် ရှိနေတော့သည်။

အနီးကပ် ကြည့်ရသောအခါ ဤသွေးရောင်လင်းနို့များမှာ ပို၍ပင် ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှသည်။

၎င်းတို့၏ ထက်မြက်သော ခြေသည်းများသည် အပေါ်က ကျောက်အက်ကြောင်းများအတွင်း စိုက်ဝင်နေသည်။

တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ အတောင်ပံများဖြင့် ကိုယ်ကို ထုပ်ပိုးထားပြီး၊ အမွေးပွပွ ခေါင်းနှင့် တင်းတင်းပိတ်ထားသော မျက်လုံးများကိုသာ မြင်ရသည်။

ရွှီရှင်းသည် နှာခေါင်းဖြင့် အသက်မရှူတော့ဘဲ ပါးစပ်ဖြင့်သာ ညင်သာစွာ ရှူလိုက်သည်။

အသံအနည်းဆုံးဖြစ်အောင် ကြိုးစားရင်း၊ တစ်လှမ်းချင်း ညင်သာစွာ ရှေ့တိုးခဲ့သည်။

လင်းနို့အရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားလှသည်၊ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် အနည်းဆုံး မီတာ တစ်ရာခန့် လမ်းကြောင်းမှာ လင်းနို့များဖြင့် ပြည့်နေသည်။

လင်းနို့များသည် ပျံသန်းနိုင်သော တစ်ဦးတည်းသော နို့တိုက်သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြသည့်အလျောက်၊ လူသားများကို ဒုက္ခပေးနိုင်သော ဗိုင်းရပ်စ်နှင့် ဘက်တီးရီးယားများစွာ သယ်ဆောင်ထားတတ်ကြသည်။

အီဗိုလာနှင့် ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ဗိုင်းရပ်စ်များကဲ့သို့ သေဆုံးမှုနှုန်း အလွန်မြင့်မားသော ရောဂါများအပြင်၊ ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်ကဲ့သို့သော ကူးစက်မြန်ရောဂါများနှင့် လူသားများ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးသေးသော ရှေးဟောင်း ဗိုင်းရပ်စ်များလည်း ရှိနေနိုင်သည်။

ဤဗိုင်းရပ်စ်များသည် လင်းနို့များကို ဒုက္ခမပေးသော်လည်း၊ အခြားသော နို့တိုက်သတ္တဝါများအတွက်မူ တကယ့် ဘေးအန္တရာယ်ကြီး ဖြစ်စေနိုင်သည်။

ရွှီရှင်းသည် ထိုကဲ့သို့သော အဆိပ်အတောက်များ၏ အကိုက်ခံရခြင်းကို လုံးဝ မလိုလားချေ။

ဤလူသူကင်းမဲ့သော တောအုပ်ကြီးထဲတွင် ဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်ခံရပါက သေဖို့သာ လမ်းရှိတော့သည် မဟုတ်ပါလား။

လှေကားထစ်များအတိုင်း ဘေးတစောင်း ဆင်းလာစဉ်၊ ရွှီရှင်းသည် သူ၏ သားရေချပ်ဝတ် က ရေစိုပြီး အသံမထွက်စေရန် ရေမရှိသော နေရာများကိုသာ ရွေး၍ နင်းခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် ရွှီရှင်းသည် လင်းနို့အုပ်စုကြီး၏ အလယ်တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အပေါ်ကို အသာအယာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ လင်းနို့များသည် သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ဖိအားတစ်ခုအလား တွဲလောင်းခိုနေကြသည်။

သူ၏ ပုခုံးပေါ်မှ ခဲခဲ မှာတော့ ကြောက်လွန်းသဖြင့် ခေါင်းကို ဝှက်ထားနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ ခေါင်းပေါ်တည့်တည့်က လင်းနို့တစ်ကောင် လှုပ်ရှားလာပြီး၊ ၎င်း၏ ခြေသည်းများက ကျောက်နံရံကို ခြစ်လိုက်သဖြင့် အသံအနည်းငယ် ထွက်လာသည်။

ရွှီရှင်း အံကြိတ်ကာ အသက်ပြင်းပြင်း မရှူဝံ့တော့ချေ။

ကံကောင်းသည်မှာ ထိုလင်းနို့သည် အတောင်ပံကို အနည်းငယ်သာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ဆက်လက်၍ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

ရွှီရှင်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ကာ၊ သတိကြီးစွာဖြင့် အောက်သို့ ဆက်ဆင်းခဲ့သည်။

ခုနက စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းနေသဖြင့် သူ သတိမထားမိခဲ့ရာ ယခုအခါ လှေကားလမ်းကြောင်း၏ ထွက်ပေါက်ကို မြင်နေရခြင်းပင်။

ထွက်ပေါက်မှာ ရှေ့ မီတာ တစ်ရာခန့် အကွာပင် ရှိတော့သည်။

၎င်းမှာ မြေအောက်မြို့တော်၏ အဝင်ဝကဲ့သို့ပင် တံခါးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က လာဖွင့်မည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပိတ်ထားသည်။

ရွှီရှင်း၏ အသက်ရှူသံ အနည်းငယ် မြန်လာသော်လည်း၊ ချက်ချင်းပင် ပြန်ထိန်းလိုက်သည်။

ယခု သူသည် လင်းနို့များ၏ အလယ်တည့်တည့်တွင် ရောက်နေခြင်း ဖြစ်ရာ၊ အကယ်၍သာ ၎င်းတို့ကို နှိုးမိပါက လင်းနို့အုပ်ကြီး၏ ဝိုင်းအုံခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

ညင်သာစွာ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလာရင်း၊ ရွှီရှင်းသည် ထိုတံခါးနှင့် နီးကပ်လာခဲ့ပြီး လင်းနို့အုပ်စု၏ အစွန်အဖျားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လွတ်တော့မယ်။

ရွှီရှင်း မနေနိုင်ဘဲ သူ၏ ခြေလှမ်းကို အနည်းငယ် မြှင့်လိုက်သည်။

သူ အရှိန်မြှင့်ပြီး ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်စဉ်မှာပင်၊ ရုတ်တရက် သူ၏ ခြေထောက်အောက်မှ "ချက်" ဆိုသည့် အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရွှီရှင်း၏ ကိုယ်မှာ တောင့်ခဲသွားပြီး ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

သူ၏ ညာဘက်ခြေထောက်မှာ လှေကားထစ်ကို စင်တီမီတာ အနည်းငယ်မျှ ဖိမိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါက... ထောင်ချောက် လား"

ရွှီရှင်း နေရာမှာတင် ငြိမ်နေမိသည်။

သူ၏ ညာဘက်ခြေထောက်ကို ကြွလိုက်သည်နှင့် မကောင်းတာ တစ်ခုခု ဖြစ်တော့မည်ဟု သူ ကြိုတင် သိမြင်နေသည်။

သူ၏ ပုခုံးပေါ်မှ ခဲခဲ မှာလည်း ဝှက်ထားသော ခေါင်းလေးကို မော့လာပြီး၊ အပေါ်က တွဲလောင်းခိုနေသော လင်းနို့များကို လှမ်းကြည့်သည်။

၎င်းသည် အသံမထွက်ဝံ့ဘဲ ရွှီရှင်း၏ အဝတ်ကို ဆွဲကာ အပေါ်သို့ လက်ညှိုးလေးဖြင့် ထိုးပြနေသည်။

ခဲခဲ ပြောချင်တာက အပေါ်ကနေ အန္တရာယ် လာတော့မယ် ဆိုတာလား။

ရွှီရှင်းသည် မီတာ တစ်ရာခန့်သာ လိုတော့သည့် ထွက်ပေါက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၊ နောက်ပြန်လှည့်၍ လင်းနို့အုပ်ကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက် လုပ်ပြီးနောက်၊ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ ရှေ့သို့ အားကုန် ပြေးထွက်လိုက်ပါတော့သည်။

ရွှီရှင်း၏ ညာဘက်ခြေထောက် လှေကားပေါ်မှ ကြွလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် "ကလစ်" ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ ၎င်းမှာ မူလနေရာသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

ထို့အတူ လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာတော့၏။

ထိုမျှ ကြီးမားသော တုန်ခါမှုကြောင့် လင်းနို့များမှာ နိုးလာကြပြီး၊ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော လင်းနို့များမှာ အတောင်ပံများကို ဖြန့်လျက် ကြွက်များကဲ့သို့ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ကြတော့သည်။

ထိုအသံမှာ စူးရှလွန်းလှသဖြင့် ရွှီရှင်း၏ ဦးခေါင်းမှာ မူးနောက်သွားရသည်။

ပြေး မြန်မြန်ပြေးမှ ဖြစ်မယ်။

ချော်လဲမှာကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ၊ ဤလမ်းကြောင်းထဲမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ရပေမည်။

လင်းနို့များက ဂူနံရံမှ ခွာပြီး မတိုက်ခိုက်မီမှာပင်၊ ရွှီရှင်းသည် ၎င်းတို့၏ နေရာမှ လွတ်အောင် ပြေးနိုင်ခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် ကိုယ်အလေးချိန်ကို အရှိန်အဖြစ် အသုံးပြုကာ အောက်သို့ အားကုန် ဆင်းပြေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ အနောက်တွင် လင်းနို့များ၏ အော်သံမှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး၊ အတောင်ပံ ခတ်သံများကိုလည်း ကြားနေရသည်။

သူ ခေါင်းကို အနည်းငယ် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ရေတွက်မရနိုင်သော လင်းနို့များမှာ အတောင်ပံများကို ဖြန့်ထားကြပြီး၊ အတောင်ပံအတွင်းပိုင်းရှိ သွေးရောင်ပုံစံများမှာ သွေးကြောများအလား အထင်အရှား ပေါ်နေသည်။

၎င်းတို့သည် ရွှီရှင်းထံသို့ အရှိန်ဖြင့် ပျံဆင်းလာကြပြီ ဖြစ်သည်။

အုပ်စုလိုက်ကြီး သူ့ဆီ ဦးတည်လာနေကြလေပြီ။

ရွှီရှင်းသည် လှေကားထစ်များအတိုင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဆင်းနေရသဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်မထိန်းနိုင်တော့ချေ။

လူ့နားနှင့် မကြားနိုင်သော အာထရာဆောင်း အသံလှိုင်းများမှာ ရွှီရှင်း၏ ဦးခေါင်းကို ပေါက်ကွဲထွက်တော့မတတ် နာကျင်စေသည်။

သူသည် ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ ဗီဇပြောင်းယုန်သား အပိုင်းအစများကို ထုတ်ယူကာ၊ နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ပစ်ချလိုက်သည်။

၎င်းမှာ လင်းနို့များ၏ အာရုံကို လွှဲရန် ဖြစ်သည်။

အသားအပိုင်းအစများက လင်းနို့အချို့၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ပမာဏက နည်းလွန်းလှသည်။

လင်းနို့အုပ်ကြီးက ထိုအသားများကို ခဏချင်းအတွင်း ဝါးမြိုပစ်လိုက်ကြပြီး၊ ခေတ္တမျှ နှေးသွားသော်လည်း ပိုမို ရူးသွပ်လာကြသည်။

ဗီဇပြောင်းလင်းနို့တွေက ဒီအသားကို စားပြီး မသေကြပါလား။

"တောက်"

ရွှီရှင်း နောက်ထပ် အသားတစ်ဖဲ့ကို ထပ်မံ ပစ်ချလိုက်ပြီး၊ အားကုန် ပြေးခဲ့၏။

လှေကားလမ်းကြောင်းရှိ မီးစင်များမှာ လင်းနို့များ၏ အရှိန်ကြောင့် တဖျပ်ဖျပ် တုန်ခါနေသည်။

တုန်ခါမှုများကြားတွင် ရေစက်များသာမက၊ ကျောက်တုံး အပိုင်းအစလေးများကပါ ရွှီရှင်း၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်လာသဖြင့် သွေးစအချို့ ထွက်လာသည်။

ရွှီရှင်းမှာ ဒါတွေကို ဂရုမစိုက်နိုင်ဘဲ၊ တံခါးဝဆီသို့သာ အားကုန် ပြေးဝင်လိုက်တော့သည်။

လင်းနို့များ၏ အော်သံမှာ သူ၏ နောက်ကျောသို့ ကပ်လာချိန်မှာပင်၊ ရွှီရှင်းသည် ပိတ်ထားသော တံခါးကြီးကို ကိုယ်ဖြင့် ဝင်တိုက်လိုက်ပါတော့သည်။

ယခု သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော ခွန်အားကြောင့် သူ ဘာဒဏ်ရာမှ မရခဲ့ချေ။

ထို့ပြင် တံခါးမှာလည်း ပွင့်သွားခဲ့ပြီး လူတစ်ယောက်စာ ဝင်နိုင်သော အဟတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

လင်းနို့များ၏ အော်သံနှင့် အတောင်ပံခတ်သံများမှာ သူ၏ ကျောကို ထိလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင်၊ ရွှီရှင်းသည် တံခါးကြားမှ အမြန်ဆုံး တိုးဝင်ခဲ့သည်။

ရေတွက်၍မရနိုင်သော လင်းနို့များမှာ တံခါးကြီးကို ဝင်တိုက်မိကြသဖြင့် "ဒုန်း... ဒုန်း" ဟူသော အသံများနှင့်အတူ လင်းနို့များ၏ စူးရှသော အော်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရွှီရှင်းသည် တံခါးကို အားကုန် ပြန်ပိတ်လိုက်ရာ၊ လင်းနို့ သုံးကောင်မှာ တံခါးကြားမှ တိုးဝင်လာသဖြင့် တံခါးကြားတွင် ညပ်ကာ သေဆုံးသွားကြပြီး သွေးစအချို့ ထွက်လာသည်။

တံခါးအပြင်ဘက်တွင်တော့ တိုက်မိသံများနှင့် လင်းနို့အော်သံများမှာ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ ရွှီရှင်းမှာတော့ ဒါတွေကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ။

သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ၊ ခေါင်းကိုက်နေသည့် ဝေဒနာကို အောင့်အီးလျက် ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ မြှားသေနတ် ကို ထုတ်ယူပြီး တံခါးအတွင်းဘက်သို့ ရောက်နေသော လင်းနို့တစ်ကောင်ကို ပစ်သတ်လိုက်သည်။

မြှားမှာ လင်းနို့၏ ဦးခေါင်းကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး ချက်ချင်း သေဆုံးသွားတော့သည်။

[ဗီဇပြောင်းလင်းနို့ တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သဖြင့် ၁၀ မှတ် ရရှိသည်။]

ကျန်ရှိနေသော လင်းနို့ နှစ်ကောင်မှာ ၎င်းတို့၏ အဖော် အသတ်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ပိုမို၍ အော်ဟစ်လျက် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

၎င်းတို့၏ စူးရှသော အော်သံများကြောင့် ရွှီရှင်း၏ ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

ရွှီရှင်းသည် သူ၏ သံဓားကို အားကုန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ လင်းနို့ နှစ်ကောင်မှာ ချက်ချင်းပင် လေးပိုင်း ပြတ်သွားတော့သည်။

[ဗီဇပြောင်းလင်းနို့ ၂ ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သဖြင့် အမှတ် ၂၀ ရရှိသည်။]

အတွင်းသို့ ဝင်လာသော လင်းနို့ သုံးကောင်လုံးကို ရှင်းလင်းပြီးနောက်၊ ရွှီရှင်းသည် အပြင်က တိုက်ခိုက်နေသော တံခါးကြီးကို မှီလျက်၊ တဆတ်ဆတ် နာကျင်နေသော သူ၏ ဦးခေါင်းကို အုပ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်ချလိုက်ပါတော့သည်။

အခန်း ၈၅ ပြီး။

အခန်း (၈၆) - ရတနာရှာဖွေမှု စတင်ခြင်း

ရွှီရှင်း၏ နှလုံးခုန်သံမှာ ပြင်းထန်နေဆဲဖြစ်ကာ အသက်ကိုလည်း အလုအယက် ရှူနေရသည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာမှာ သိသိသာသာ လျော့ပါးသွားပြီး၊ သူ လွတ်မြောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရချိန်တွင် မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောမိတော့သည်။

သူသည် အောက်သို့ခုန်ဆင်းကာ သူ့ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသော ခဲခဲ ကို ဆွဲယူပြီး အားရပါးရ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"အီးးး အီးးး အီးးး"

ခဲခဲ က ရုန်းကန်သော်လည်း မအောင်မြင်ချေ။

ရွှီရှင်း၏ အနိုင်ကျင့်မှုအောက်တွင် သူမ၏ အမွေးလေးများမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ကုန်တော့သည်။

"ဒီထောင်ချောက်က တကယ့်ကို ယုတ်မာလွန်းတယ်"

ရွှီရှင်းမှာ တုန်လှုပ်နေဆဲပင်။

လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံး လင်းနို့အုပ်ကြီးနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ့ဆီ ပြေးဝင်လာသည့် မြင်ကွင်းမှာ ညဘက် အိပ်မက်ဆိုး မက်ရန် လုံလောက်လှသည်။

ထိုလင်းနို့များ၏ အကြောက်ရဆုံးအရာမှာ သူတို့ သယ်ဆောင်လာသော ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးများပင် ဖြစ်သည်။

သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာ အနည်းငယ် ရသွားလျှင်ပင် အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုသွေးရောင်လင်းနို့များသည် ဤတံခါးကို ဖြတ်ကျော်၍ မလာနိုင်ကြချေ။

ရွှီရှင်းသည် တံခါးအတွင်းဘက်ရှိ အရာအားလုံးကို စတင် စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ယခု သူမြင်နေရသော မြင်ကွင်းမှာ "မြေအောက်ကမ္ဘာ" ဟူသော အဓိပ္ပာယ်နှင့် ကွက်တိကိုက်ညီလှသည်။

သူသည် ဧည့်ခန်းတစ်ခန်းစာခန့် ကျယ်ဝန်းသော ကျောက်ခန်းမတစ်ခုအတွင်း ရောက်ရှိနေ၏။

လေထုထဲတွင် မှိုနံ့နှင့် ပုပ်စော်နံသော အနံ့များ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်က နံရံတွင် ရှည်လျားသော စင်္ကြံလမ်းတစ်ခု ရှိပြီး၊ ထိုစင်္ကြံ၏ ဘေးတစ်ဖက်စီတွင် ဟောင်းနွမ်းစုတ်ပြတ်နေသော သစ်သားတံခါးများကို မြင်တွေ့နေရသည်။

ရွှီရှင်းသည် သေဆုံးသွားသော လင်းနို့အလောင်းများကို ခွဲစိတ်ကြည့်ရာ အစိမ်းရောင်အဆင့် ကုန်ကြမ်းအချို့နှင့် အသားများကိုသာ ရရှိခဲ့သည်။

"လင်းနို့သားက စားလို့ရတယ်ဆိုပေမဲ့ ဗိုင်းရပ်စ်ရှိနိုင်လို့ သတိထားရမယ်တဲ့လား။"

ရွှီရှင်း ထိုကုန်ကြမ်းများကို သိမ်းဆည်းထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ရွှီရှင်းသည် အခြေအနေကို အခြားသူများနှင့် ဆွေးနွေးရန် နာရီကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း၊ မြေအောက်ထဲတွင် နာရီက အလုပ်မလုပ်တော့ဘဲ ပုံမှန်အချိန်ပြရုံသာ ပြတော့သည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူ တစ်ယောက်တည်းပဲ စူးစမ်းရတော့မည်။

ရှေ့က စင်္ကြံလမ်းအဝင်ဝရှိ ကျောက်စားပွဲတစ်ခုပေါ်တွင် မညီမညာ ထွင်းထုထားသော စာလုံးအချို့ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။

"မိစ္ဆာ... သူတို့အားလုံးက မိစ္ဆာတွေပဲလား သတ်ပေးပါ... ငါသေချင်ပြီ... မင်းတို့တွေလည်း ကောင်းကောင်းသေရမှာမဟုတ်ဘူး..."

ဤစာလုံးများကြားတွင် ပြင်းထန်လှသော နာကျည်းမှုကို ခံစားနေရသည်။

"ဒီလူက ဒီနေရာမှာ ဘာတွေ ကြုံခဲ့ရလို့လဲ"

ရွှီရှင်း အနည်းငယ် မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် ခဲခဲ ကို ပုခုံးပေါ်တင်ကာ၊ သံဓားကို ကိုင်လျက် စင်္ကြံလမ်းထဲသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းဝင်လိုက်သည်။

ပထမဆုံး ဟောင်းနွမ်းနေသည့် သစ်သားတံခါးကို သူ အားကုန်ကန်ဖွင့်လိုက်၏။

"ဒုန်း" ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ တံခါးမှာ ပွင့်ထွက်သွားပြီး၊ မှိုနံ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အခန်းအတွင်း၌ စားပွဲတစ်လုံး၊ ကုလားထိုင်တစ်လုံးရှိပြီး၊ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင်တော့ လူပုံသဏ္ဍာန် ကျောက်ရုပ်တုတစ်ခု ထိုင်နေသည်။

ရုပ်တုမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ရေးသားနေသည့် ပုံစံဖြစ်သော်လည်း လက်ထဲတွင် ကလောင်တံမရှိချေ။

ရွှီရှင်းသည် ရုပ်တု၏ ဘယ်ဘက်လက်က ဖိထားသော စက္ကူ သုံးချပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

[ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါ စာချုပ်] (အစိမ်းရောင်အဆင့်): အဆင့်နိမ့် ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါ တစ်ကောင်ကို စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီး လိမ္မာအောင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။]

ဒါက ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါတွေကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ စာချုပ်ပါလား။

ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါတွေမှာ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိကြတာကြောင့် ဒါဟာ အလွန်တန်ဖိုးရှိလှသည်။

ရွှီရှင်းသည် လူသားပုံသဏ္ဍာန် ကျောက်ရုပ်တုကို ကြည့်လိုက်၏။

သူ့ရှေ့က အခြေအနေအရဆိုလျှင်၊ ဤရုပ်တုသည် တကယ်ရှိခဲ့သော လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး စာချုပ်များကို ရေးသားနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် ကျောက်ရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းများလား....။

---

အခန်း ၈၆ ပြီး။

အခန်း (၈၇) - လူသားပုံသဏ္ဍာန် ကျောက်ရုပ်တု

သူ့ရှေ့က ကျောက်ရုပ်တုကို သေသေချာချာ အကဲခတ်ကြည့်ရာ၊ ဝတ်စုံမှာ

ဆန်းပြားသပ်ရပ်နေပြီး လူကုံထံအလွှာမှ ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့် တူလှသည်။

သူ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားမှာ စာရေးနေသည့်ပုံစံဖြစ်ပြီး၊ ထိုစာချုပ်မှာ သူကိုယ်တိုင် ရေးသားခဲ့သည့်အလားပင်။

ရွှီရှင်းသည် အခန်းအတွင်းရှိ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်၏။

ကျောက်ရုပ်တု၊ သစ်သားစားပွဲနှင့် ကုလားထိုင်တို့မှလွဲ၍ အခန်းထဲတွင် ဘာမှမရှိချေ။

၎င်းမှာ ပြတင်းပေါက်မရှိဘဲ တံခါးတစ်ပေါက်သာရှိသော ပိတ်ထားသည့် ကျောက်အခန်းငယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

သူ့ရှေ့က အစိမ်းရောင်အလင်း ထွက်ပေါ်နေသော ကျောက်ရုပ်တုမှလွဲ၍ ကျန်အရာများမှာ ထူးခြားမှုမရှိချေ။

သူသည် ခေတ္တမျှ တုန့်ဆိုင်းနေပြီးမှ သက်ရှိနှင့်တစ်ပုံစံတည်းတူသော ထိုကျောက်ရုပ်တုကို လက်ဖြင့် လှမ်းထိကြည့်လိုက်သည်။

[လူသားပုံသဏ္ဍာန် ကျောက်ရုပ်တု (အစိမ်းရောင်အဆင့်): ထူးဆန်းသော သက်ရှိစွမ်းအား တစ်မျိုး ကိန်းအောင်းနေပုံရသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ရုပ်တုတစ်ခု။]

ဤဖော်ပြချက်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ရွှီရှင်းသည် သူ၏လက်ကို ချက်ချင်း ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။

သက်ရှိစွမ်းအား ကိန်းအောင်းနေတယ် ဆိုပါလား။

ဒါဆိုရင် ဒီလူသားပုံသဏ္ဍာန် ကျောက်ရုပ်တုက အသက်ဝင်လာနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လား။

"အီးးး"

ရွှီရှင်း၏ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ခဲခဲ မှာ လန့်သွားရှာသည်။

၎င်းသည် ရုပ်တုကို တစ်ချက်ကြည့်၊ ရွှီရှင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လုပ်ပြီးနောက်၊ ရုတ်တရက် ရုပ်တု၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ လက်သည်းဖြင့် ကုတ်ခြစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ရွှီရှင်းဘက်သို့ ခေါင်းလေးစောင်းကြည့်ကာ

"တွေ့လား... ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိပါဘူး" ဟု ပြောနေသည့်အလား ပြုမူလိုက်သည်။

ရွှီရှင်းက ၎င်းကို ချက်ချင်း ဆွဲချလိုက်သည်။

"လျှောက်မဆော့နဲ့ ဒီအရာက အသက်ဝင်လာနိုင်တယ်"

"အီးးး"

ခဲခဲ မှာတော့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေရှာသည်၊ ဒီကျောက်တုံးကြီးက တကယ်ပဲ အသက်ဝင်လာနိုင်လို့လား။

ရွှီရှင်းသည် တံခါးက ကျိုးပဲ့နေသော မိန်းတုံး အကြောင်းကို စဉ်းစားမိသည်။

မိန်းတုံး ကို တံခါး၏အတွင်းဘက်မှ ထိုးထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အခန်းထဲတွင် ဤကျောက်ရုပ်တုတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် မိန်းတုံး ကို မည်သူက ပိတ်ခဲ့သနည်း။

ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင်း ကြက်သီးထလာသဖြင့် သူသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ အခန်းထဲမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း နောက်ဆုတ်ထွက်လာခဲ့သည်။

မိန်းတုံး ကို သူ ရိုက်ချိုးလိုက်ပြီဖြစ်ရာ တံခါးကို အနည်းငယ် ဟဟလေးသာ ထားခဲ့နိုင်တော့သည်။

ခုနက သူထင်ခဲ့သည်မှာ ဤရုပ်တုသည် သူ၏သစ်ပင်အိမ်ထဲက ရုပ်တုကဲ့သို့ ယူဆောင်၍ရသော ကိရိယာတစ်ခုဟု ထင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ ကောင်းကောင်းမှတ်မိသည်မှာ၊ သစ်ပင်အိမ်ထဲက ရုပ်တုမှာ လူသားရုပ်တု ဖြစ်ပြီး၊ ဤအရာမှာမူ လူသားပုံသဏ္ဍာန် ကျောက်ရုပ်တု ဖြစ်သည်။

သူသည် ဤအရာကို ကျောပိုးအိတ်ထဲ ထည့်ရန် ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း မအောင်မြင်ချေ။

ဘာလို့ မရတာလဲ။ သက်ရှိစွမ်းအား ရှိနေလို့လား။

ကျောပိုးအိတ်က အသက်ရှိတဲ့အရာတွေကို သိုလှောင်လို့မရလို့လား။

ဒါပေမဲ့ ဒီအရာက တကယ်ပဲ အသက်ရှိနေတာလား။

ရွှီရှင်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးတဖြန်းဖြန်း ထလာတော့သည်။

သူ ပိတ်ခဲ့သော တံခါးကို သေသေချာချာ တစ်ချက်ပြန်ကြည့်ပြီးနောက်၊ ရွှီရှင်းသည် နောက်ထပ် တံခါးတစ်ခုဆီသို့ ဆက်သွားခဲ၏။

လမ်းကြောင်းအတိုင်း မီတာအနည်းငယ် လျှောက်လာပြီးနောက် ဒုတိယတံခါးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ တိုက်ရိုက်မကန်တော့ဘဲ၊ တံခါးပေါ် ခြေထောက်တင်ကာ အားကုန် တွန်းလိုက်သည်။

ဤသို့ဆိုလျှင် အသံ ပိုတိုးပေလိမ့်မည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် အတွင်းက ဆွေးမြည့်နေသော မိန်းတုံး မှာ တိုက်ရိုက်ကျိုးသွားပြီး တံခါးပွင့်သွားသည်။

အတွင်းပိုင်း အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှီရှင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။

"နောက်ထပ် ရုပ်တုတစ်ခုလား"

ဤအခန်းအတွင်း၌ ကုတင်တစ်လုံးသာ ရှိပြီး၊ ကုတင်ပေါ်တွင်တော့ မျက်လုံးမှိတ်လျက် အိပ်ပျော်နေပုံရသော အမျိုးသမီး ကျောက်ရုပ်တုတစ်ခု ရှိနေသည်။

၎င်းမှာ ရွှီရှင်း ဝင်လာသည့် တံခါးဝဘက်သို့ တည့်တည့် မျက်နှာမူလျက် ရှိသည်။

၎င်းမှာ အာရှသား အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ မျက်နှာဖြစ်ပြီး၊ ကျောက်ရုပ်တုဖြစ်နေသည့်တိုင်အောင် သူမ၏ လှပမှုကို ရွှီရှင်း ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

ကုတင်ပေါ်က အမျိုးသမီးရုပ်တုမှာ ဆန်းပြားသော အိပ်ယာဝင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

ဟောင်းနွမ်းဆွေးမြည့်နေသော သစ်သားကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျားနေသော်လည်း၊ သူမ၏ ကျော့ရှင်းပြီး နန်းဆန်သော အရှိန်အဝါမှာ မှေးမှိန်သွားခြင်း မရှိချေ။

ထိုအချိန်တွင် အမျိုးသမီးရုပ်တု၏ ခေါင်းအုံးဘေး၌ အပြာရောင်အဆင့် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသော လက်စွပ်တစ်ကွင်း ရှိနေသည်။

ရွှီရှင်းသည် ကုတင်နားသို့ ညင်သာစွာ သွားပြီး လက်စွပ်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ကောက်ယူလိုက်သည်။

[ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါ လက်စွပ် (အပြာရောင်အဆင့်): ယဉ်ပါးပြီးသား အဆင့်နိမ့် ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါ ငါးကောင်ကို သိုလှောင်နိုင်သည်။ သတိပြုရန်၊ ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများကိုသာ သိုလှောင်နိုင်သည်။ ၎င်းတို့ကို အစာကျွေးရန် မမေ့ပါနှင့်၊ မဟုတ်ပါက လက်စွပ်အတွင်းရှိ ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများ ငတ်ပြတ်ပြီး သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။]

ဒါက ပိုကီဘော လိုမျိုး ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါတွေကို သိမ်းထားနိုင်တဲ့ လက်စွပ်ပဲ။

အထဲမဝင်ခင်က ရွှီရှင်း တွေးနေခဲ့သည်မှာ အသက်ရှိတဲ့အရာတွေကို သိမ်းထားနိုင်တဲ့ ကိရိယာရှိရင် ငွေရောင်ဘုရင် ကို အထဲခေါ်လာလို့ရမှာပဲ ဟူ၍ဖြစ်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ထိုသို့သော ကိရိယာကို ဤနေရာမှာ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါတွေကိုသာ သိမ်းလို့ရတာဖြစ်လို့ ငွေရောင်ဘုရင် အတွက်တော့ အသုံးမဝင်ချေ။

ရွှီရှင်းသည် သူ့ရှေ့က ကျောက်ရုပ်တုကို လက်ဖြင့် ထိကြည့်လိုက်သည်။

[လူသားပုံသဏ္ဍာန် ကျောက်ရုပ်တု (အစိမ်းရောင်အဆင့်): ထူးဆန်းသော သက်ရှိစွမ်းအား တစ်မျိုး ကိန်းအောင်းနေပုံရသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ရုပ်တုတစ်ခု။]

ဖော်ပြချက်မှာ အရင် အမျိုးသားရုပ်တုနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ကျောက်ရုပ်တု နှစ်ခုနှင့် ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများနှင့် ပတ်သက်သော ကိရိယာ နှစ်မျိုး။

မူလက ဤမြေအောက်ကမ္ဘာ သည် ဘာနေရာကြီး ဖြစ်ခဲ့သနည်း။

ဘာကြောင့် ဒီနေရာမှာ ညစ်ညမ်းမှုမရှိသေးတဲ့ ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါတွေ ရှိနေရတာလဲ၊ ဘာကြောင့် ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါ စာချုပ်တွေနဲ့ ဒါတွေကို သိုလှောင်နိုင်တဲ့ လက်စွပ်တွေကို ဒီမှာ ရှာတွေ့နေရတာလဲ။

ပြီးတော့ စင်္ကြံလမ်းအဝင်ဝက ကျောက်စားပွဲမှာ သေတာထက်ဆိုးတဲ့ ကံကြမ္မာအကြောင်း စာတွေရေးခဲ့တဲ့သူက ဘယ်သူလဲ။

ဒါက တစ်ချိန်တုန်းက ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါတွေကို မွေးမြူစမ်းသပ်ခဲ့တဲ့ နေရာတစ်ခုများလား။

ရွှီရှင်းသည် လက်စွပ်အတွက် နေရာမယူစေရန် ကျောပိုးအိတ်ထဲ မထည့်တော့ဘဲ သူ၏လက်မှာပင် ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

"နောက်ပိုင်း ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါတွေနဲ့ ထပ်တိုးရင်၊ သူတို့ကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ကြည့်လို့ ရတာပေါ့။"

ဤအခန်းထဲတွင် တခြားဘာမှ မရှိတော့သဖြင့် ရွှီရှင်းသည် အပြင်ထွက်ကာ တံခါးကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

တံခါးပိတ်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် သူ မြင်လိုက်ရသည့်အရာကြောင့် ကြက်သီးများ ထလာပြီး အသက်ရှူပင် ရပ်သွားမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။

"ခဲခဲ... ငါတို့ အထဲစဝင်တုန်းက ရုပ်တုရဲ့ မျက်လုံးတွေက မှိတ်ထားတာ မဟုတ်လား"

ရွှီရှင်းက ပုခုံးပေါ်က ခဲခဲ ကို မေးလိုက်သည်။

"အီးးး။"

ခဲခဲ က ခေါင်းလေးငြိမ့်ပြသည်။

အတိအကျကို မျက်လုံးတွေက မှိတ်ထားတာပါ။

ဒါပေမဲ့ ခုနက... အမျိုးသမီးရုပ်တုရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပွင့်နေတာကို ငါ ဘာလို့မြင်လိုက်တာလဲ။

မျက်စိမှားတာလား။

ရွှီရှင်း အံကြိတ်ကာ ခါးက သံဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ကြောက်ရွံ့မှုအားလုံးသည် မသိနားမလည်မှုမှ မြစ်ဖျားခံသလို၊ ခွန်အားမရှိမှုမှလည်း မြစ်ဖျားခံတတ်သည်။

သူသည် ဤကဲ့သို့ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေရသည့် ခံစားချက်ကို ဆက်မထားချင်တော့ချေ။

သူသည် ခုနက ပိတ်လိုက်သော တံခါးကို တိုက်ရိုက် တွန်းဖွင့်လိုက်တော့သည်။

အမျိုးသမီး ကျောက်ရုပ်တုမှာ ကုတင်ပေါ်တွင် ဘေးတစောင်း လဲလျောင်းနေဆဲဖြစ်ကာ၊ မျက်လုံးများ မှိတ်လျက် ကျော့ရှင်းသော ပုံစံနှင့်ရှိနေသည်။

"ငါ ခုနက တကယ်ပဲ မျက်စိမှားသွားတာလား"

ရွှီရှင်း ရုပ်တုကို သံသယဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ကျောက်ရုပ်တု၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားနှင့် မျက်နှာအမူအရာမှာ သူ ပထမဆုံးဝင်လာစဉ်ကအတိုင်း တစ်ပုံစံတည်းပင် ဖြစ်သည်။

ရုပ်တု၏ အမူအရာကို သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ရွှီရှင်း တံခါးကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ကျောက်ရုပ်တု၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်ကို သူ မမြင်ရတော့ချေ။

"စိတ်ဖိစီးမှုကြောင့် ဖြစ်တဲ့ အာရုံထွေပြားမှု များလား။"

ရွှီရှင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ဤသို့သာ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

ထိုရုပ်တု တကယ် အသက်မဝင်လာစေရန် သူ အမှန်တကယ် မျှော်လင့်မိသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် သတိမပေါ့လျော့ဘဲ၊ သူဖွင့်ထားခဲ့သော တံခါးများကို အမြဲ သတိပြုနေခဲ့သည်။

တတိယမြောက် တံခါးသို့ ရောက်သောအခါ ရွှီရှင်း ထပ်မံ တွန်းဖွင့်ဝင်ရောက်ခဲ့၏။

"... နောက်ထပ် ရုပ်တုတစ်ခုပဲ။"

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ အသက် ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်အရွယ်ခန့် ရှိပုံရသော ယောက်ျားလေး ကျောက်ရုပ်တုတစ်ခုဖြစ်သည်။

အခန်းထဲတွင် ပရိဘောဂ တစ်ခုမှမရှိဘဲ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်။

ကောင်လေး၏ ရုပ်တုမှာ လက်ထဲတွင် စက္ကူလေညှပ် လေးတစ်ခုကို ကိုင်ထားပြီး ပြေးနေသည့် ပုံစံဖြစ်သည်။

သူ၏လက်ထဲက လေညှပ်မှာ ရုပ်တု၏ အစိတ်အပိုင်းမဟုတ်ဘဲ၊ တကယ်ရှိနေသော အနီရောင် လေညှပ်လေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကောင်လေး၏ ရုပ်သွင်မှာ အရင်က အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး ရုပ်တုများနှင့် ဆင်တူနေသဖြင့်၊ ၎င်းတို့မှာ ဤကလေး၏ မိဘများ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ရွှီရှင်း ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ဤရုပ်တုများသည် တစ်ချိန်က တကယ့်လူသားများ ဖြစ်ခဲ့သည်ဆိုတာကို ရွှီရှင်း ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေဆဲပင်။

သူသည် ကောင်လေးရုပ်တုနားသို့ သွားပြီး ကောင်လေး၏ လက်ထဲမှ လေညှပ်ကို ယူလိုက်သည်။

[စက္ကူလေညှပ်လေး (အပြာရောင်အဆင့်): ၎င်းကို လည်ပတ်စေသည့်အခါ ထွက်ပေါ်လာသော ထူးခြားသည့် လေစီးကြောင်းနှင့် အနံ့တို့သည် အဆင့်နိမ့် ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည်။]

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများသည်လည်း လေညှပ်လေးများနှင့် ကစားရသည်ကို ကြိုက်နှစ်သက်ကြ၍လား။

နောက်ထပ် ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိရိယာတစ်ခုပေါ့။

ကြည့်ရတာ ဒါက ကိရိယာ အစုံအလင်ပဲ။

ဆွဲဆောင်ခြင်း၊ စာချုပ်ချုပ်ဆိုခြင်း၊ ပြီးတော့ သိုလှောင်ခြင်း။

သို့သော် ရွှီရှင်း သတိထားမိသည်မှာ၊ ဤကိရိယာ သုံးမျိုးလုံး၏ ဖော်ပြချက်တွင် ၎င်းတို့၏ ပစ်မှတ်မှာ "အဆင့်နိမ့်" ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများ ဖြစ်ကြောင်း အတိအလင်း ဖော်ပြထားခြင်းပင်။

မှန်ပါသည်၊ ၎င်းမှာ ပစ္စည်းများ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် သက်ဆိုင်နိုင်သော်လည်း၊ "အဆင့်နိမ့်" ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ် မည်မျှအထိ နိမ့်ပါသနည်း။

သွေးရောင်လင်းနို့တွေလိုမျိုးလား။

သွေးရောင်ဖားကြီးတွေလိုလား။

ဒါမှမဟုတ် ယဇ်ပလ္လင်ကနေ ဆင့်ခေါ်ခဲ့တဲ့ သွေးရောင်ယုန်နဲ့ တောကြောင်တွေကရော အဆင့်နိမ့်ထဲမှာ ပါဝင်နေသလား။

ဤအခန်းထဲမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ရွှီရှင်းသည် စင်္ကြံလမ်း၏ အနက်ပိုင်းသို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။

ပထမဆုံး အခန်း သုံးခန်းမှာ အခြားအခန်းများနှင့် အနည်းငယ် ဝေးကွာလှ၏။

ရွှီရှင်းသည် စင်္ကြံလမ်းအတိုင်း ဆယ်မီတာကျော် လျှောက်ပြီးနောက် စတုတ္ထမြောက် အခန်းအဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဤအခန်း၏ တံခါးမှာ သစ်သားဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်း၏ ပုံစံနှင့် အသားမှာ အရင် အခန်းသုံးခန်းထက် ပိုမို ရိုးရှင်းကြမ်းတမ်းပုံရသည်။

သူသည် တံခါးကို အသာအယာ တွန်းလိုက်ရာ၊ သော့ခတ်မထားသဖြင့် တိုက်ရိုက် ပွင့်သွားခဲ့၏။

အခန်း ၈၇ ပြီး။