မဟာယင်နန်းတော်ကို မြေလှန်ပစ်မယ်

ယဲ့ဟုန် ပေါ်လာလေပြီ။

သူသည် အမှတ်အသား ၁၂ မျိုးပါသော တော်ဝင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျောက်စိမ်းဆွဲသီး ၁၂ တန်းပါသော သရဖူကို ဆောင်းထားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးရှေ့တွင် ဖြူစင်သော ကျောက်စိမ်းပုတီးစေ့တန်းလေးများက အသာအယာ လှုပ်ခတ်နေသည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ တိကျသော စည်းချက်အတိုင်း ရှိနေပြီး သူ၏နောက်တွင်တော့ ကျောက်စိမ်းတောင်ဝှေးများ၊ အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်းပြားများနှင့် အခြားသော အခမ်းအနားသုံး ပစ္စည်းများကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုမှ ဝါရင့်အကြီးအကဲ ၉ ဦးက လိုက်ပါလာကြသည်။

ရှုစားရာ စင်မြင့်အစွန်းတွင် ရပ်နေသော ဟေးစန်းမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရသည်။ သူက ဘေးနားရှိ ဟုန်ဖုန်းကို တိုးတိုးလေး ကပ်မေးလိုက်၏။

"အဲဒီ ဝတ်စုံက... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက်တန်မလဲဟ"

ဟုန်ဖုန်းက သူ့ကို စောင်းကြည့်ကာ "မင်းကို ရောင်းစားရင်တောင် အဲဒီတန်ဖိုးကို မမီဘူး" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ဟေးစန်းက ပြန်မငြင်းတော့ဘဲ အလေးအနက် စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အော်... ဒါဆို မင်းကိုပါ ထည့်ရောင်းရင်ရော "

ဟုန်ဖုန်းကတော့ သူ့ကို သတ်ချင်သလို ကြည့်လိုက်လေသည်။

ကောင်းကင်ပူဇော်ရာ စင်မြင့် တွင် ခြေလှမ်း ၉၉ လှမ်း ရှိသည်။ ယဲ့ဟုန်က ၉ လှမ်းတက်တိုင်း ခေတ္တရပ်ကာ အခမ်းအနားမှူးက ပူဇော်စာများကို အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဖတ်ကြားရသည်။ ၎င်းမှာ ရှည်လျားကာ ပျင်းစရာကောင်းလှသည်။

စစ်ချန်အတွက်တော့ ဤမြင်ကွင်းက တော်တော်လေး ပျင်းစရာကောင်းနေသည်။ သူက တခြားအရာတစ်ခုကိုပဲ အာရုံစိုက်နေမိသည်။ ယဲ့ဟုန် ပထမဆုံး ခြေလှမ်းကို နင်းလိုက်သည်နှင့် စစ်ချန်၏ မျက်စိထဲတွင် အလင်းစက်လေးများ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ အစပိုင်းတွင် နွေရာသီ ပိုးစုန်းကြူးလေးများကဲ့သို့ အနည်းငယ်သာ ရှိသော်လည်း ယဲ့ဟုန် အထက်သို့ တက်လာသည်နှင့်အမျှ အလင်းစက်များက အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ စုပြုံရောက်ရှိလာသည်။

ရွှေရောင်၊ ငွေရောင်နှင့် ဖြူဖျော့ဖျော့ မြူခိုးများ ထိုစွမ်းအား ၃ မျိုးသည် ပင်လယ်ထဲသို့ စီးဝင်သည့် မြစ်ရေများကဲ့သို့ ယှက်နွယ်စီးဆင်းသွားပြီး စင်မြင့်ထက်က ယဲ့ဟုန်၏ ကိုယ်ထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဝင်သွားကြသည်။ သာမန်ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ၎င်းတို့ကို မမြင်နိုင်ကြပေ။ သို့သော် ရှဲ့ချန်ရှင်း ၏ တာအိုမျက်လုံး ကတော့ မြင်နိုင်သည်။

ရှဲ့ချန်ရှင်းက အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကိုစစ်... ခင်ဗျားလည်း ဒါကို မြင်နေရတာလား"

စစ်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "အလင်းစက်တွေ အများကြီး သူ့ကိုယ်ထဲ စီးဝင်နေတာပဲ"

ကျိုးယန် က ယပ်တောင်ခတ်ရင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ကြည့်ရတာ... ဒီအခမ်းအနားရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာ နဲ့ လူထုဆန္ဒအင်အား တွေကို ဧကရာဇ်ဆီ ပို့ပေးဖို့ ထင်တယ်"

စစ်ချန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ဆုန်ချီကတော့ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ဒါတွေက အပြင်ပန်း အင်အားတွေပဲ။ တကယ့် ပညာရှင်ဆိုတာ အစ်ကိုစစ်လိုမျိုး ကိုယ့်ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနဲ့ ကျင့်ကြံမှုအပေါ်မှာပဲ အခြေခံရမှာ..."

သူ စကားမဆုံးသေးခင်မှာပင် ယဲ့ဟုန်က နောက်ဆုံးခြေလှမ်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ကြေညာချက်ကို ဖတ်ကြားလိုက်သည်။ "ကျွနုပ်သည် ယနေ့တွင် နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာကို စုစည်းပြီး လူထု၏ဆန္ဒကို ညီညွတ်စေကာ..."

"ထာဝရ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို တည်ဆောက်ပြီး မျိုးဆက်ပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင်အတွက် အမွေအနှစ်ကို တည်ထောင်မည်။"

"ဆုတောင်းသည်မှာ..."

တစ်မြို့လုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လူတိုင်းက တိုင်းပြည်အေးချမ်းမည့် ဆုတောင်းကို မျှော်လင့်နေကြသည်။ သို့သော် ယဲ့ဟုန် ပြောလိုက်သည်မှာ

"...နဂါးဝိညာဉ်တော် ထာဝရ တည်တံ့ပါစေ"

ရှဲ့ချန်ရှင်း၏ မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး ကျိုးယန်က စစ်ချန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်စဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြီး ဖြစ်သွားတော့သည်။ ရှေ့တစ်စက္ကန့်က ဆူညံနေသည့် ကွင်းပြင်ကြီးသည် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

စစ်ချန်၏ ဘေးတွင် ရှိနေခဲ့သော သူငယ်ချင်းများ အားလုံး မရှိတော့ပေ။ တစ်ခုလုံးသော ကွင်းပြင်ကြီးတွင် စစ်ချန် တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

သူက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ ဒါဟာ ပုံရိပ်ယောင်နဂါး ရဲ့ လက်ချက်လား။ ခန္ဓာကိုယ်သိမ်းပိုက်ခြင်း ကိစ္စက နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီလား။ မကြာခင်မှာပင် မြေပြင်က တုန်ခါလာပြီး အနက်ရောင် မြူခိုးများကြားမှ နဂါးဦးခေါင်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

နဂါးကြီးက စစ်ချန်ကို အကြာကြီး ကြည့်နေသည်။ "ယဲ့မျိုးရိုး သွေးတဝက်... ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ပါရမီ၊ အပြစ်ပြောစရာမရှိတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်။ ဒီမျိုးဆက်ရဲ့ ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ ခန္ဓာအိမ်ပဲ"

စစ်ချန်က အလိုက်သင့်ပင် လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီးက မြှောက်ပင့်လွန်းနေပါပြီ"

ပုံရိပ်ယောင်နဂါးက စကားများများ မပြောတော့ဘဲ အနက်ရောင်မြူခိုးများအဖြစ် ပြန်လည်ပျော်ဝင်သွားပြီး စစ်ချန်ဆီသို့ တိုးဝင်လာတော့သည်။ စစ်ချန်က မည်သည့်စွမ်းအားကိုမှ ထုတ်မသုံးဘဲ သူ၏ ဝိညာဉ်ကာကွယ်ရေးကိုပင် လျှော့ချထားလိုက်သည်။ ရှေးဟောင်းသားရဲကြီး၏ ပညာရပ်ကို သင်ယူချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မြူခိုးများက သူ၏ဝိညာဉ်အပြင်ဘက်မှာ တံခါးရှာမတွေ့သည့် ယင်ကောင်များကဲ့သို့ ဝဲလည်နေပြီး အပြင်ဘက်ဆုံး အလွှာကိုပင် မဖောက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။ သူ စိတ်ပျက်သွားသည်။

"ခင်ဗျားမှာ... တခြား အကွက်တွေ မရှိတော့ဘူးလား" စစ်ချန်က မေးလိုက်သည်။ ပုံရိပ်ယောင်နဂါးမှာ ထိတ်လန့်သွားမည့်အစား ဒါဟာ အကောင်းဆုံး ခန္ဓာအိမ်ပဲဟု မှတ်ယူကာ ပိုပြီး ကြိုးစားလာသည်။

မည်သည့်အဖြေမှ မရသည့်အခါ စစ်ချန် စိတ်မရှည်တော့ပေ။ သူ၏ စိတ်ကူးတစ်ခုကြောင့်ပင် ပုံရိပ်ယောင်နဂါး၏ ဝိညာဉ်သည် မည်သည့်အော်ဟစ်သံမှ မရှိဘဲ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်နှင့် လေထဲတွင် ပျော်ဝင်သွားတော့သည်။

ပုံရိပ်ယောင်ကြီး ပျက်စီးသွားပြီး စစ်ချန်သည် ကွင်းပြင်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ စင်မြင့်ပေါ်တွင် ယဲ့ဟုန်က နောက်ဆုံးစာကြောင်းကို ဖတ်ကြားပြီးသွားသည်။ စစ်ချန်က လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ "ပိုးစုန်းကြူး" တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ယဲ့ဟုန်သည် အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိလိုက်သော်လည်း နောက်ကျသွားပြီ။ ထိုတိုက်ကွက်က လျှပ်စီးထက် မြန်လှသည်။

အလင်းတန်းက ယဲ့ဟုန်၏ ဘယ်ဘက်ပုခုံးကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။ တေးဂီတသံများ ရပ်သွားသည်။ ရွတ်ဖတ်သံများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ လူတိုင်း ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြသည်။

"ပုန်ကန်မှုပဲ"

"အရှင်မင်းကြီးကို ကာကွယ်ကြ"

"သူ့ကို ဖမ်းကြ"

အစောင့်အကြပ် ရာပေါင်းများစွာနှင့် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ရှိ ပညာရှင်များ နန်းတော်ထဲမှ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ဤကောင်လေးကို မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သတ်ရမည်။

ဟေးစန်းနှင့် ဟုန်ဖုန်းတို့က သူတို့၏ မူလသားရဲပုံစံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်ကြသည်။

“ဝါးး ဂရားး”

"ငါ့ညီကို ထိတဲ့သူဟာ ငါ့ကို အရင်ရင်ဆိုင်ရမယ်"

ရှဲ့ချန်ရှင်းက ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်သည်။ ဟွေးဟွေးက မြေပြင်ကို ဆောင့်နင်းလိုက်သည်။ ကျိုးယန်က ကြယ်တာရာအလင်းများကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ဆုန်ချီက ဓားရိပ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကို ပေါ်စေသည်။ လော့ချင်းရင်ကလည်း သူမ၏ ကုချင်းကို ပြင်လိုက်သည်။

စစ်ချန်က ဝိုင်းလာသည့် လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ အကြီးစား တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ထုတ်ဖို့ ပြင်နေစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ယံမှ အနက်ရောင် ပျံသန်းသည့် သင်္ဘောကြီး ၇ စီး ရောက်ရှိလာသည်။

သင်္ဘောဦးတွင် ရိုးရှင်းသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရပ်နေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများက အေးစက်လှသည်။

"ဘယ်သူက ငါ့သားကို ထိရဲတာလဲ"

သူမက လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ငါ့သားကို ထိခိုက်အောင် လုပ်တဲ့သူရှိရင်... မဟာယင်နန်းတော်ကို မြေလှန်ပစ်မယ်"

အရာရှိကြီးများမှာမူ တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။ "ဒါ... တော်ဝင်မင်းသမီးကြီး မဟုတ်လား"