တကယ်တော့ သခင့်ရဲ့သခင် ဖြစ်နေတာကိုး

"မြင်းအိုကြီး... ငါ နားကြားမမှားဘူးတော့ မဟုတ်ဘူးမလား..."

"မင်း... ငါ့ကို ကန်လိုက်စမ်းပါ... ငါ အိပ်မက်မက်နေတာလား..."

မြေကမ္ဘာနွားနတ်ဆိုးသည် အချိန်အတော်ကြာမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ကာ သူ၏နွားမျက်နှာကြီးသည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဖြူဖျော့နေပေ၏။

မိုးပြာနဂါးမြင်းသည် တုံ့ပြန်အဖြေမပေးခဲ့ချေ။ ဤအချိန်တွင် သူသည်လည်း ထူးမခြားနား ဖြစ်နေပြီး ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် သူ၏မြင်းခြေထောက်များ ပျော့ခွေနေသည်။

အသက်နှစ်ဆယ်အောက်ဟု ထင်ရသော လူငယ်တစ်ဦးသည် ပထမဆုံးအကြိမ် ပေါ်လာရုံဖြင့် သူတို့၏သခင်အား 'သခင်' ဟု ခေါ်ဝေါ်စေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက စိတ်ကူးယဥ်တွေးတောမိနည်း။

ဤလူ၏ အထောက်အထားသည် မည်သို့ ဖြစ်သနည်း...

ဤသည်မှာ အလွန်အမင်း မယုံကြည်နိုင်ဖွယ်ကောင်းသော ကိစ္စတစ်ရပ်ပင်။

အမှန်အားဖြင့် သူတို့သာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည် မဟုတ်ဘဲ နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးလည်း ပါဝင်သည်။

စာခြောက်ရုပ်သည် သူတို့ကို ချက်ချင်းချုပ်နှောင်ခဲ့သော လုပ်ရပ်တစ်ခုတည်းဖြင့် သူ၏ ထူးကဲသောစွမ်းအားကို ပြသခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးထက် လျော့နည်းခြင်းမရှိသော တည်ရှိမှုတစ်ခုပင်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့ တည်ရှိမှုမျိုးက သူတို့၏ သခင်ကို 'သခင်'ဟု အမှန်တကယ် ခေါ်ဝေါ်လိုက်သည်။

နတ်ဆိုးသခင်သည် သူတို့၏မျက်လုံးထဲတွင် အလွန်မြင့်မြတ်ပြီး လောက၌ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော်လည်း...

ဤမြင်ကွင်းသည် သူတို့ကို နက်ရှိုင်းစွာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေဆဲပင်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နတ်ဆိုးသခင်က သူသည် သံသရာမှတစ်ဆင့် ပြန်လည်ဝင်စားလာခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏အထွတ်အထိပ် အခြေအနေနှင့် အလွန်ဝေးကွာနေသည်ဟု ပြောခဲ့ပေ၏။

သူ၏အားနည်းသော အခြေအနေတွင်ပင် သူသည် စာခြောက်ရုပ်ကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး စွမ်းအားကြီးသော တည်ရှိမှုမျိုးကို လက်အောက်ငယ်သားအဖြစ် လက်ခံထားနိုင်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူတို့၏သခင်သာ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ ပြန်လည်၍ ရောက်ရှိသွားပါက...

"ရှီး..."

အချိန်တခဏတာအတွင်းတွင် နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးလုံး အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။

ကျုံးချင်၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသကဲ့သို့ သူတို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြေကမ္ဘာနွားနတ်ဆိုးနှင့် မိုးပြာနဂါးမြင်းတို့ အပေါ်ထားသော သူတို့၏ အကြည့်များသည် ကစားချင်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်လာကြ၏။

အစောပိုင်းက စာခြောက်ရုပ်သည် သူတို့ကို ချုပ်နှောင်ထားစဉ်က ဤသားရဲအိုကြီးနှစ်ကောင်သည် သူတို့ကို လက်တုံ့ပြန်ရာတွင် မညှာတာခဲ့ကြချေ။

ယခု၌မူ ကံတရားအလှည့်အပြောင်းဖြစ်သွားပြီဟု ဆိုရပေမည်။ မိုးကောင်းကင်တာအိုသည် တစ်ဖက်လူများအား ဝဋ်လည်စေရန်အတွက် သူတို့ကို မစောင့်ဆိုင်းကြတော့ပေ။

တစ်ဖက်လူ၏သခင်က သူတို့၏သခင်ကို 'သခင်' ဟု ခေါ်ဝေါ်နေရဆဲပင်။

ဤရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် သူတို့သည် တစ်ဖက်လူများထက် အဆင့်တစ်ဆင့် ပိုမြင့်ကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။

မြေကမ္ဘာနွားနတ်ဆိုးနှင့် မိုးပြာနဂါးမြင်းတို့သည် မည်မျှထိ အရိပ်အကဲသိသူများ ဖြစ်သနည်း...

နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦး၏ သရော်တော်တော် မျက်နှာထားများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များ တုန်ရီသွားကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် လုံးလုံးလျားလျား ထိတ်လန့်သွားကြ၏။

သူတို့၏သခင်မှ သခင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသောလူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို သူတို့က ရန်စလိုက်မိလေပြီ။ အကယ်၍ ဤကိစ္စကို ကောင်းမွန်စွာ မကိုင်တွယ်နိုင်ပါက သူတို့၏ အသက်များ ဘေးကင်းချင်မှ ဘေးကင်းပေလိမ့်မည်။

ဤနွားနှင့်မြင်းသည် အခြေအနေကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် နေတတ်သူများ ဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုရပေမည်။

သူတို့သည် သူတို့၏နည်းလမ်းဟောင်းကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်၍ စတင်လိုက်ကြသည်။

ဤသည်မှာ ဒူးထောက်၍ အပြစ်ဝန်ခံခြင်းပင်။

"သခင့်ရဲ့ သခင်... ကျွန်တော်တို့က မသိနားမလည်ဘဲနဲ့ အရှင်ရဲ့လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ရန်စခဲ့မိတာက ကျွန်တော်တို့ရဲ့အမှားပါ..."

"ကျေးဇူးပြုပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့က မြောက်ပိုင်းနတ်ဆိုးလှိုဏ်ဂူကနေ ထွက်ခွာလာပြီးတော့ စာခြောက်ရုပ်သခင်ကို အမှုထမ်းခဲ့တဲ့ အချက်ကို ထောက်ထားပြီး... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နိမ့်ကျတဲ့ အသက်နှစ်ချောင်းကို ချမ်းသာပေးပါ..."

နွားတစ်ကောင်နှင့်မြင်းတစ်ကောင်သည် ကျုံးချင်၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဝုန်းခနဲ ဒူးထောက်လိုက်ကြ၏။

သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုများသည် အလွန် ကျွမ်းကျင်နေသဖြင့် ထိုကဲ့သို့ ထပ်တူကျသော သဘောတူညီမှုမျိုး ရရှိရန် အချိန်မည်မျှထိ ကြာအောင် လေ့ကျင့်ခဲ့ရသည်ကို မသိနိုင်ချေ။

ကျုံးချင်သည် သူ၏ခြေထောက်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသော နွားနှင့်မြင်းကို ကြည့်ပြီးနောက် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

သူတို့၏ အထောက်အထားများကိုပင် သူ အာရုံမစိုက်နိုင်ခဲ့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ...

မည်သို့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သူ ယခုထိ နားမလည်နိုင်သေးချေ။

နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးသည် စာခြောက်ရုပ်နှင့် မည်သည်ကြောင့် အငြင်းပွားနေရသနည်း...

သူသည် နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးကို စဉ်းစားရခက်သော အမူအယာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ..."

"သခင်ကြီး... ဒါက..."

နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးသည် အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြစ်နေပြီး သူတို့ ပြောဆိုရမည်ကို အနည်းငယ် ရှက်ရွံနေကြ၏။

ရိုးရိုးသားသား ဝန်ခံရလျှင် သူတို့ဘက်က အရင်မှားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သွေးယဇ်ကောင်နှစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ရန် ကြိုးစားရုံဖြင့် သူတို့အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံး အမြစ်ပြတ်သုတ်သင်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက တွေးထင်ထားမိမည်နည်း...

နောက်ဆုံးတွင် ကျုံးချင်၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကြောင့်သာ သူတို့ ပွတ်ကာသီကာလေး အသက်ရှင်ခဲ့ရသည်။

"ပြောစမ်း..."

ကျုံးချင်က သူ၏လေသံကို တင်းမာလိုက်၏။

သူ့အကြည့်၏ဖိအားအောက်တွင် နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ပြောဆိုကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံးကို ပြန်ပြောင်းပြောပြလိုက်ကြသည်။

ထိုစကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် ကျုံးချင်သည် အချိန်တခဏကြာသည်အထိ မည်သို့ပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားခဲ့ပေ၏။

နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးက သတ္တိအရမ်းရှိတယ်လို့ ပြောရမလား...

ဒါမှမဟုတ် သူတို့ ကံဆိုးတယ်လို့ ပြောရမလား...

လက်ရှိချိန်၌ နှင်းလွင်ပြင်တွင် လူပေါင်းသောင်းနှင့်ချီ၍ စုဝေးနေကြသည်။

ဤတည်ရှိမှုများအားလုံးထဲတွင် စာခြောက်ရုပ် တစ်ဦးတည်းသာ သူတို့ ရန်စ၍ မရနိုင်သော သူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်ဟု သူ ခံစားရသည်။ သို့ရာတွင် နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးသည် စာခြောက်ရုပ်ကိုမှ တိတိကျကျ သွားရောက်၍ ရန်စခဲ့ကြသည်။

ဤအတွက်ကြောင့် သူတို့၏အသက်များ ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

"အဓိပ္ပာယ် မရှိတာ..."

ကျုံးချင်က အေးစက်စက်မျက်နှာဖြင့် ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးသည် အမှားလုပ်မိသော ကလေးများအလား တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ခေါင်းငုံ့ကာ ရှက်ရွံ့နေကြ၏။

သူတို့၏ သနားစဖွယ် မျက်လုံးလေးများက ကျုံးချင်ကို ရယ်ချင်စိတ် ဖြစ်စေသည်။

"ထားလိုက်တော့... ဒီကိစ္စကို ဒီမှာပဲ ပြီးပါစေ..."

"မင်းတို့ကောင်တွေ... နောက်ဆိုရင် ကိုယ့်ရဲ့အပြုအမူကို ကိုယ်ဆင်ခြင်ကြတာ ကောင်းလိမ့်မယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ သခင်..."

နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးက တညီတညွတ်တည်း တုံ့ပြန်အဖြေပေးလိုက်ကြသည်။

ကျုံးချင်သည် နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး စာခြောက်ရုပ်ကို ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏အတွေးများ အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။

စာခြောက်ရုပ်သည် သာလွန်ထူးကဲကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။

သို့သော် ဤကောင်စုတ်၏စွမ်းဆောင်ရည်သည် သူ၏နားလည်မှုကို ထပ်ခါတလဲလဲ အသစ်ဖြစ်သွားစေသည်။

နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးသည် သူ၏ရှေ့တွင် မည်မျှထိ နာခံမှုရှိသည်ကိုသာ မကြည့်သင့်ချေ။ သူတို့၏စွမ်းအားသည် ယခုအချိန်အထိ သူ တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးသမျှ ကျင့်ကြံသူများအနက် အသန်မာဆုံးပင်။

သူတို့သည် အထွတ်အထိပ် အခြေအနေတွင် မရှိလျှင်ပင် ယန်သုံးပါးနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများကို လွယ်လင့်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သော တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြသည်။

အစောပိုင်းက နတ်ဆိုးသင်္ချိုင်းမြေတွင် သူသည် နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦး၏စွမ်းအားကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

အကယ်၍ သူ့ထံ၌ အုပ်စိုးသူအရှင် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်၏ ကောင်းချီးပေးမှုသာ မရှိခဲ့ပါက သူသည် မော့ရီ၏လက်ထဲတွင် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားခဲ့ရနိုင်သည်။

သို့သော် ဤမျှထိ အလွန်အမင်း စွမ်းအားကြီးသော တည်ရှိမှုဆယ့်နှစ်ယောက်သည် စာခြောက်ရုပ်၏လက်ထဲတွင် တစိုးတစိမျှ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ကြပေ။

စာခြောက်ရုပ်၏တည်ရှိမှုသည် သူ့ကို အံ့အားသင့်စရာများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေးစွမ်းနေသည်ဟု ပြောဆိုရပေမည်။

အချိန်တခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် ကျုံးချင်က သူ၏ရှေ့ရှိ စာခြောက်ရုပ်ကို ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ထတော့... ဒီအချိန်အတောအတွင်းမှာ ပိုင်လင်းနောက်ကို လိုက်ပါစောင့်ရှောက်ပေးရတာကြောင့် မင်း ပင်ပန်းခဲ့ပြီ..."

စာခြောက်ရုပ်သည် နံဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ မတ်တတ်ရပ်နေပြီး တုံ့ပြန်အဖြေမပေးခဲ့ချေ။

သူသည် နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးအား ချုပ်နှောင်ထားမှုကိုသာ တိတ်တဆိတ် ဖြေလျော့ပေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှသာ နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးသည် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းကို ပြန်လည်ရရှိလာကြ၏။

စာခြောက်ရုပ်အပေါ်ထားရှိသော သူတို့၏ အကြည့်များတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။

ကျုံးချင်၏ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုနှင့်အတူ နှစ်ဖက်ကြားမှ ရန်ငြိုးသည် စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ပြေလည်သွားခဲ့သည်။

ကျုံးချင်သည် နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ စာခြောက်ရုပ် နွားနှင့်မြင်းကိုလည်း ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် အတိတ်တွင် သူသည် မြောက်ပိုင်းဒေသရှိ ရှန်ကျန်းဂိုဏ်းတွင် အမည်ခံတောင်သခင် တစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

အချိန်ကြာမြင့်စွာ မကုန်ဆုံးသေးမီမှာပင် သူသည် ဤမျှထိ အစွမ်းထက်သော အင်အားစုတစ်စုကို သူ၏လက်ထဲတွင် စုစည်းထားနိုင်ခဲ့လေပြီ။

ဤလူများကို အသုံးပြု၍ သူသည် မြောက်ပိုင်းဒေသတစ်ခုလုံးတွင် ထင်ရာစိုင်းသွားလာနိုင်ပြီဟု ခံစားမိပေ၏။

သူ၏စိတ် အနည်းငယ်ယိမ်းယိုင်နေရင်း သူ၏ အကြည့်သည် တောင်ဘက်ရှိ လေဟာနယ်ထံသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုနေရာတွင် သူလျှိုလုပ်ကာ ချောင်းကြည့်နေသော အကြည့်တစ်ခုကို သူ ခံစားမိသည်။

သူ၏ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံးကို အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ဖက်လူ၏ ပုန်းအောင်းနေသော နေရာကို ချက်ချင်းမြင်လိုက်ရပြီး ထိုလူ၏အထောက်အထားကိုလည်း နားလည်လိုက်သည်။

ဤသည်က အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်ပင် မြောက်ပိုင်းနတ်ဆိုးလှိုဏ်ဂူမှ ဖြစ်နေသည်။

အိမ်ကိုချစ်လျှင် အိမ်က ကျီးကန်းကိုလည်း ချစ်တတ်တယ်ဆိုသည့် ဆိုရိုးစကား၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ကာ ကျုံးချင်သည် မြောက်ပိုင်းနတ်ဆိုးလှိုဏ်ဂူအပေါ် သဘောထား ကောင်းမွန်ခြင်း မရှိလှပေ။

သူသည် တစ်ဖက်လူများကို သွားရောက်၍ ရန်မစခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ တစ်ဖက်လူများက သူ့ကို ဦးစွာပစ်မှတ်ထားလာခဲ့သည်။

"သေလမ်းရှာနေတာပဲ..."

ပေါ့ပါးသောအော်ဟစ်သံ တစ်သံနှင့်အတူ ကျုံးချင်က သူ၏လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

ရုတ်ချည်းဆိုသလိုပင် မှော်စွမ်းအားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပေပေါင်းရာနှင့်ချီ၍ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော လက်ဝါးပုံရိပ်ယောင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။

ထိုလက်ဝါးပုံရိပ်ယောင်ကြီးသည် လေဟာနယ်တစ်နေရာသို့ တိုက်ရိုက်ကျရောက်သွားပေ၏။

အချိန်တခဏအတွင်းမှာပင် ထိုနေရာရှိ လေဟာနယ်တစ်ခုလုံး ခြေမွှဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုသည် ဤလက်ဝါးပုံရိပ်ယောင်ကြီးကြောင့် အမှုန်အမွှားများအဖြစ် ချေမှုန်းခံလိုက်ရသည်။

ထိုလုပ်ငန်းစဉ်သည် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ချေမှုန်းလိုက်သည့်အလား အလွန်လွယ်ကူပေ၏။

ဤအရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကျုံးချင်သည် သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကိုခါလိုက်ပြီး ထပ်မံ၍ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

သူ၏လက်ရှိစွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် မြောက်ပိုင်းနတ်ဆိုးလှိုဏ်ဂူတစ်ဂူလုံးကို အမြစ်ပြတ်သုတ်သင်ပစ်ရန် ခက်ခဲမည် မဟုတ်ချေ။

သို့ရာတွင် သူ ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် မလိုအပ်ပေ။

ရန်ငြိုးကို ရန်ငြိုးဖြင့် အမုန်းတရားကို အမုန်းတရားဖြင့် ပြန်ဆပ်သင့်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ပိုင်လင်းကိုယ်တိုင် သူတို့နှင့် ရန်ငြိုးများကို ဖြေရှင်းခြင်းက ပို၍သင့်လျော်ပေလိမ့်မည်။

ဤလုပ်ရပ်သည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျှင်မြန်စွာ ဖြစ်ပွားခဲ့သော်လည်း နှင်းလွင်ပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ကြီးမားသော ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်ဟု ပြောဆိုရပေမည်။

"ခုဏထွက်ပေါ်လာတာက...ဘာကြီးလဲ..."

တစ်စုံတစ်ယောက်က ပေပေါင်းရာနှင့်ချီ၍ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော လက်ဝါးပုံရိပ်ယောင်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည့် လမ်းကြောင်းကို တည်ကြည်လေးနက်စွာကြည့်ပြီး သူ၏စိတ်နှလုံးသား တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသည်။

"ယန်သုံးပါးနယ်ပယ်က သခင်တစ်ယောက် လှုပ်ရှားလိုက်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

လူတစ်ယောက်က တံတွေးမြိုချပြီး ပြောဆိုကာ သူ၏မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေပေ၏။

ယန်သုံးပါးနယ်ပယ် ဆရာသခင်များသည် မြောက်ပိုင်းဒေသတစ်ခုလုံးတွင်ပင် ရှားပါးလှသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်၌ နှင်းလွင်ပြင်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဂိုဏ်းချုပ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ဒဏ္ဍာရီအလားရှိနေသော ပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံး ရောက်ရှိနေကြသည်။

လူအများထံတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ကျန်ရှိနေသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် အဓိကပုဂ္ဂိုလ်များစွာ စုဝေးနေကြသဖြင့်...

မကြာမီ အနာဂတ်တွင် လောကကြီးကို တုန်လှုပ်စေသော အငြင်းပွားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားလာနိုင်ခြေရှိသည်ဟု မတွေးဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ချေ။

...