ညစာစားပွဲ

လူ့လောက ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ 'မြင့်မြတ်ဂိုဏ်း (၉)ဂိုဏ်း၊ မြေကမ္ဘာဂိုဏ်း (၁၀)ဂိုဏ်း' ဖွဲ့စည်းပုံမှာ အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ငါးရာခန့်ကမှ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ နယ်နိမိတ်မျဉ်းတစ်ခု ရှိသည်ဟု ဆိုရလျှင်၊ ရှုတောင်ဂိုဏ်း၏ မိစ္ဆာနှိမ်စေတီ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းမှ စတင် ပြောပြရပေလိမ့်မည်။

ရှုတောင်ဂိုဏ်းသည် တောင်စောင့်ရတနာ ဖြစ်သော အစွမ်းအထက်ဆုံး မှီခိုအားထားရာကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီးနောက်၊ ဂိုဏ်း၏ အဆင့်အတန်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ လူ့လောက၏ နံပါတ်တစ် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း နေရာမှာလည်း သဘာဝကျကျပင် လစ်လပ်သွားခဲ့လေသည်။

ထိုအချိန်က အင်အားအကြီးဆုံး ပြိုင်ဘက်နှစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။ တစ်ခုမှာ ပင်လယ်ရပ်ခြားမှ ဖုန်းလိုင်အထွတ်အထိပ်ဂိုဏ်း ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်တစ်ခုမှာ လမ်းစဉ်ကြီးသုံးရပ်၏ ပြင်ပမှ ဖြစ်သော ကောင်းကင်ကြယ်တာရာဂိုဏ်း ဖြစ်ချေသည်။

ဖုန်းလိုင်အထွတ်အထိပ်ဂိုဏ်းသည် ပင်လယ်ရပ်ခြားတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အခြေချခဲ့ပြီး၊ ရှေးဟောင်းကျင့်စဉ်များနှင့် ကြွယ်ဝသော အရင်းအမြစ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ကောင်းကင်ကြယ်တာရာဂိုဏ်းမှာမူ လမ်းစဉ်ကြီးသုံးရပ်၏ ပြင်ပတွင် သီးခြားရပ်တည်နေပြီး၊ အထွတ်အထိပ်အချိန်က စတုတ္ထမြောက် လမ်းစဉ်ဟုပင် တင်စားခေါ်ဝေါ်ခြင်း ခံခဲ့ရသော ကြီးမားသည့် အဖွဲ့အစည်းကြီး ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ထူးခြားဆန်းပြားသော ကြယ်တာရာပညာရပ်များကို လက်ဆင့်ကမ်း အမွေဆက်ခံထားကြပြီး၊ လမ်းမှန် ဖြစ်နိုင်သလို လမ်းမှားလည်း ဖြစ်နိုင်ကာ၊ ဂိုဏ်းခွဲများစွာ ရှိလေသည်။

ထိုအဖွဲ့အစည်း နှစ်ခုလုံးသည် ထိုစဉ်က သိုင်းလောက၏ ခေါင်းဆောင်နေရာကို လုယူရန်အတွက် အကြီးစား လူသစ်စုဆောင်းမှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ အချိန်တိုအတွင်း မိမိတို့၏ အင်အားကို တတ်နိုင်သမျှ ဖြည့်ဆည်းပြီး တစ်ဖက်လူကို ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။

လက်တွေ့တွင် ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီရှိသူများ နည်းပါးသော်လည်း၊ ရှားပါးလွန်းသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းအသီးသီးက အဖွဲ့ဝင် အရေအတွက်ကို ထိန်းသိမ်းထားကြခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် အရင်းအမြစ် ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် ဖြစ်သည်။ တပည့်များ မည်မျှပင် လက်ခံစေကာမူ၊ ပြုစုပျိုးထောင်ရန် လုံလောက်သော အရင်းအမြစ်မရှိလျှင် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

ထိုပြိုင်ဘက်နှစ်ဦး၏ လူသစ်စုဆောင်းခြင်း စစ်ပွဲမှာ ကာလတိုအတွင်း အရှုံးအနိုင် မပေါ်သော်လည်း၊ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ကြယ်တာရာဂိုဏ်း၏ အားနည်းချက်များ ပေါ်လာတော့သည်။

ဖုန်းလိုင်အထွတ်အထိပ်ဂိုဏ်းသည် ပင်လယ်ရပ်ခြားတွင် အခြေစိုက်ထားသဖြင့် သဘာဝရတနာများ ပေါများကြွယ်ဝရာ၊ အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ တောင့်ခံနိုင်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

ကောင်းကင်ကြယ်တာရာဂိုဏ်းတွင်မူ ထိုမျှ ကြွယ်ဝသော ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များ မရှိချေ။ နှစ်တစ်ရာ မပြည့်မီမှာပင် ဂိုဏ်းအတွင်း ပြိုင်ဆိုင်မှုများ ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ကောင်းကင်ကြယ်တာရာဂိုဏ်းအတွင်းရှိ မတူညီသော မျိုးဆက်များအကြား ကွဲပြားမှုများ ရှိနေပြီး၊ စည်းလုံးညီညွတ်မှု အားနည်းကာ ထိုစဉ်က ဂိုဏ်းချုပ်အနေဖြင့်လည်း အကြွင်းမဲ့ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။

ဤအချက်က ဧရာမ သတ္တဝါကြီးကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ကြယ်တာရာဂိုဏ်းအား ပြင်ပတိုက်ခိုက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ၊ သူ့အလိုလို ပြိုကွဲသွားစေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ကြယ်တာရာဂိုဏ်း ပြိုကွဲပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဂိုဏ်းများကို ကြည့်ရှုရုံဖြင့်၊ ၎င်း၏ မူလအင်အား မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။

ယနေ့ခေတ် မြင့်မြတ်ဂိုဏ်း (၉)ဂိုဏ်းအနက် တစ်ခုဖြစ်ပြီး အဆင့်အတန်း ထူးခြားသော ကောင်းကင်မဏ္ဍိုင်မျှော်စင်၊ မြင့်မြတ်ဂိုဏ်း (၉)ဂိုဏ်းဝင် ကောင်းကင်ဘုရင်ဂိုဏ်း၊ မြေကမ္ဘာဂိုဏ်း (၁၀)ဂိုဏ်းဝင် ပင်လယ်ဘုရင်ဂိုဏ်း။

ကောင်းကင်ကြယ်တာရာဂိုဏ်း ပြိုကွဲပြီးနောက်မှ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သို့ သက်ဆင်းသွားသော ယနေ့ခေတ် မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ခေါင်းဆောင် ငရဲဘုရင်ဂိုဏ်း တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ဤဂိုဏ်းကြီးများအပြင်၊ အခြားသော ပြန့်ကျဲနေသည့် ဂိုဏ်းငယ်လေးများလည်း ရှိကြပြီး၊ အချို့မှာ လမ်းမှန်ဖြစ်သလို အချို့မှာ လမ်းမှားများ ဖြစ်ကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် အစောပိုင်းကာလများတွင် လှုပ်ခတ်မှု အနည်းငယ် ရှိခဲ့ဖူးသော ချန်ကန်းဂိုဏ်း...

တစ်ချိန်က ကမ္ဘာလောကကို ဒုက္ခပေးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော ယင်းဟွာဂိုဏ်း...

ထို့အပြင် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဘက်သို့ ပိုမို တိမ်းညွတ်သော လျှို့ဝှက်မျိုးဆက်များ ဖြစ်ကြသည့် ခုနစ်ထွေသတ်ဖြတ်ခြင်း၊ စစ်သည်တော်ချိုးဖျက်ခြင်း၊ လောဘဝံပုလွေ စသည်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုမျိုးဆက်အချို့သည် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ ဇာတ်ခုံပေါ်တွင် လှုပ်ရှားနေကြဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ အချို့မှာ သမိုင်းမြစ်ကြောင်းထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် မည်သည့်နေ့တွင် လှိုင်းဂယက်များ ပြန်လည် ထလာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

...

"တောင်တံခါးမြို့က လူကြီးမင်းများ ကြွရောက်လာတဲ့အတွက် ကြိုဆိုပါတယ်ဗျာ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ‌တောင်ပေါ်စံအိမ်လေးကို ဂုဏ်တက်စေပါတယ်... ဟားဟား... ဒီနေ့ ညစာစားပွဲမှာ လိုအပ်တာလေးများ ရှိခဲ့ရင်၊ ကျွန်တော့်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောကြားနိုင်ပါတယ်..."

အပြုံးပန်းများ ဝေဆာနေသော လီစံအိမ်ရှင်သည် စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရပ်လျက်၊ ရှေ့ရှိ ဝတ်ကောင်းစားလှ ဝတ်ဆင်ထားသော ဂုဏ်သရေရှိ လူကြီးလူကောင်းများကို ကြိုဆိုနှုတ်ဆက်နေလေသည်။

ယနေ့သည် ရွှဲ့လင်းရွှယ်၏ တောင်တံခါးမြို့ နယ်လှည့်ဖျော်ဖြေပွဲ မတိုင်မီ ကြိုတင်ကျင်းပသော အကြိုမိတ်ဆက် ညစာစားပွဲ ဖြစ်ပြီး၊ ရောက်ရှိလာသူတိုင်းမှာ မြို့တွင်းမှ ထင်ရှားကျော်ကြားသူများ သို့မဟုတ် ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ကျယ်ဝန်းသော ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်းတွင် စားပွဲဝိုင်း တစ်ဒါဇင်ကျော် ခင်းကျင်းထားပြီး၊ ဝိုင်းတစ်ခုစီတွင် လူအနည်းငယ်သာ ထိုင်စေသဖြင့် နေရာလွတ်များစွာ ရှိနေကာ၊ ဧည့်သည်များ လှည့်လည်သွားလာပြီး မိတ်ဆက်စကား ပြောကြားနိုင်စေရန် စီစဉ်ထားပုံ ရသည်။

ဤကဲ့သို့သော ပွဲကြီးပွဲကောင်းများသည် စတင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ မူလရည်ရွယ်ချက်မှ လွဲချော်သွားပြီး၊ လူမှုဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ကြသော ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ့ ရှိသည်။

ချူလျန်နှင့် လင်းပေ့တို့သည် ဘေးဘီဝဲယာကြည့်ရင်း အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေမိသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် စင်မြင့်နှင့် အနီးဆုံးနေရာတွင် ထိုင်နေရပြီး၊ ဤပွဲ၏ အဓိက ထိပ်ဆုံးနေရာများ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

စားပွဲပေါ်ရှိ အမည်စာရင်းတွင် ရွှဲ့လင်းရွှယ်၏ အမည်ပါ ရှိနေသေးသည်။ သူမသည် ဤနေရာတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ဤနေရာ၏ အဆင့်အတန်းကို ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘေးနားရှိ လူအချို့မှာ တောင်တံခါးမြို့၏ အကျော်ကြားဆုံးနှင့် အဆင့်အတန်း အမြင့်ဆုံးသော အရာရှိများ ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့၏ အမည်များကို မသိသော်လည်း၊ ဘေးမှလူများ၏ လေးစားသမှု ဆက်ဆံပုံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။

ရှုတောင်ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်ပုဒ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့ နေရာပေးခြင်းမှာ ပြဿနာ မရှိသော်လည်း၊ ပြဿနာမှာ သူတို့နှစ်ဦးသည် ရှုတောင်ဂိုဏ်းကို ကိုယ်စားမပြုနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရှုတောင်ဂိုဏ်းမှ လက်ခံထားသော တာဝန်မှာ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဖျော်ဖြေပွဲ ကြည့်ရှုလိုသော လူငယ်နှစ်ဦးသာ ဖြစ်ကြသည်။ မည်ကဲ့သို့ စင်မြင့်အလယ်သို့ ရောက်လာသည်ကို မည်သူသိမည်နည်း။

ချူလျန်သည် အိမ်တော်ထိန်းစွေ့ထံ သွားရောက်ပြီး တီးတိုးမေးမြန်းလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ကို ဘာလို့ ဒီလောက် ရှေ့ဆုံးနေရာမှာ ထားရတာလဲ... နည်းနည်းတော့ အားနာစရာ ကောင်းနေတယ်ဗျ..."

"ဒါက မိန်းကလေးရွှဲ့ ကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုထားတာပါ..." အိမ်တော်ထိန်းစွေ့က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မူလက ကျွန်တော်လည်း ဒီလို စီစဉ်ထားတာ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မိန်းကလေးရွှဲ့က ဒီလို ပြောလာတော့လည်း၊ လက်မခံလို့ မဖြစ်ဘူးလေ..."

ချူလျန် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသော်လည်း၊ နေရာပြောင်းရန် အချိန်မရှိတော့သဖြင့် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်လိုက်ရတော့သည်။

သူ သွားမေးနေသည့် အချိန်အတွင်း၊ လင်းပေ့သည် ဘေးနားရှိ လူလတ်ပိုင်းနှစ်ဦးနှင့် စကားစမြည် ပြောဆိုပြီး အရက်သောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဦးလေးကျန်း... ခင်ဗျားက ဘာရာထူးလဲ... မြို့စောင့်တပ်မှူးလား... ဟာ... မြို့တစ်မြို့လုံးရဲ့ စစ်အင်အားက ခင်ဗျားလက်ထဲမှာပေါ့... မိုက်တယ်ဗျာ..."

"ဦးလေးချန်... ခင်ဗျားက... မြို့ဝန်မင်းလား... ဒါဆို ခင်ဗျားက ကြီးတာလား၊ မြို့စောင့်တပ်မှူးက ကြီးတာလား..."

"ဟဲဟဲဟဲ... ကျုပ်က ဘယ်သူလဲ ဟုတ်လား... ကျုပ်က လင်းပေ့ပါ..."

ချူလျန် ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဤအကောင်၏ လူမှုဆက်ဆံရေး စွမ်းရည်မှာ တကယ့်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

အပြင်ထွက်လျှင် ကြိုးနှင့် ချည်မထားပါက၊ မျက်တောင်နှစ်ခါ ခတ်လိုက်ရုံဖြင့် လူစိမ်းနှင့် စကားပြောပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် တံခါးဝမှ ကြောညာသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ "တင့်ဆန်းမြို့စားစံအိမ်က မြို့စားလေး ကြွလာပါတယ်..."

လူအများ၏ အကြည့်များ စုဝေးသွားရာ၊ တောက်ပပြီး ချောမောသော လူငယ်တစ်ဦး ဝင်ရောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ နောက်တွင် ပိန်ရှည်ရှည်နှင့် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ဦးက ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာပြီး၊ လက်ထဲတွင် သေတ္တာရှည်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားလေသည်။

ဤလူငယ်သည် မြို့စားလေး ဖြစ်ကြောင်း သေချာလှသည်။ ချူလျန်သည် လျိုရှောင်ယွီလေး၏ အစ်မကိစ္စနှင့် ပတ်သက်ပြီး သူ့ကို မေးမြန်းစရာ ရှိနေသည်။ သူ၏ ထိုင်ခုံမှာလည်း ပထမတန်းတွင် ရှိနေပြီး ချူလျန်နှင့် မဝေးလှပေ။

သို့သော် သူ့ကို အမှန်တကယ် တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ချူလျန်သည် ချက်ချင်း မေးမြန်းခြင်း မပြုဘဲ၊ သတိထားသော အကြည့်ဖြင့် ထိုအနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူကို စိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။

ထိုပိန်ရှည်ရှည် အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူသည် လက်ထဲမှ သေတ္တာရှည်ကို စားပွဲထိုးထံ အပ်နှံလိုက်ပြီး၊ အနောက်ဘက်ရှိ ထိုင်ခုံတစ်ခုတွင် သွားရောက် ထိုင်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် စားပွဲထိုးက အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ကြေညာလိုက်လေသည်။ "မြို့စားလေးမှ မိန်းကလေးရွှဲ့အား... ထန်ယွမ် ရှေးဟောင်းစောင်းတစ်လက် လက်ဆောင်ပေးပါတယ်..."

"ဝိုး..."

လူအုပ်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် အုတ်အော်သောင်းတင်း ဖြစ်သွားကြသည်။

ဤ 'ထန်ယွမ် ရှေးဟောင်းစောင်း' သည် ဒဏ္ဍာရီလာ နာမည်ကြီး စောင်းများထဲမှ တစ်လက်ဖြစ်ပြီး၊ ပျောက်ဆုံးနေသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

မြို့စားစံအိမ်က ရှာဖွေတွေ့ရှိလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြသလို၊ ဤမျှ တန်ဖိုးရှိသော တူရိယာကို ရွှဲ့လင်းရွှယ်အား လက်ဆောင်ပေးလိုက်ခြင်းမှာလည်း အံ့သြစရာ ကောင်းလှပေသည်။

စောင်းပညာကို အထူးပြုလေ့လာသော ဂီတပညာရှင် တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ရွှဲ့လင်းရွှယ်သည် ဤစောင်းကို မည်မျှ နှစ်သက်လိမ့်မည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ချူလျန် ကြည့်နေသည်မှာ ထိုစောင်းကို မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုအနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူကိုသာ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ချူလျန်သည် ကြက်သွေးရောင်ကွပ်မျက်သူဓား၏ တုန်ခါမှုကို ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့်လူသည် ကလဲ့စားဝိညာဉ်များ ဝန်းရံနေသူ ဖြစ်ချေသည်…။

ကြက်သွေးရောင်ကွပ်မျက်သူဓားသည် မစောင့်နိုင်တော့သည့်ပုံ ပေါက်နေသော်လည်း၊ ချူလျန်အနေဖြင့် ထခုန်ပြီး ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤအခြေအနေသည် ယခင်နှင့် မတူပေ။

တစ်ဖက်လူတွင် တရားဝင် ဂုဏ်ပုဒ်ရှိနေသည်။ လူဆိုးဖြစ်လျှင်ပင်၊ သက်သေအထောက်အထား ရှာဖွေပြီးမှ လှုပ်ရှားရမည် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ လူသတ်လိုက်လျှင် မိမိကသာ လူဆိုးဖြစ်သွားမည် မဟုတ်ပါလော။

ထို့အပြင်၊ သူသည် တစ်ဖက်လူကို နိုင်အောင် တိုက်ခိုက်နိုင်မည်လော ဆိုသည်ကိုလည်း မသေချာပေ။

ကြက်သွေးရောင်ကွပ်မျက်သူဓား၏ အားဖြည့်မှုမှာ အလွန် ကြီးမားသော်လည်း၊ ချူလျန်၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အကန့်အသတ် ရှိနေသည်။ အားဖြည့်ထားသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုသည် ပဉ္စမအဆင့် အထွတ်အထိပ်မှ ဆဌမအဆင့် အစောပိုင်းလောက်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။

ထိုအနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့်လူ၏ အရှိန်အဝါမှာ နက်ရှိုင်းပြီး၊ လုံးဝ အာရုံခံ၍ မရပေ။ အကယ်၍ ဆဌမအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေပါက၊ ချူလျန်အနေဖြင့် ကြက်သွေးရောင်ကွပ်မျက်သူဓားကို အသုံးပြုလျှင်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုလူသည် ချူလျန်၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခဏတာ ဖမ်းစားထားလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှဲ့လင်းရွှယ်နှင့်အတူ ပါလာသော တောင်ပိုင်းဂီတမျှော်စင်မှ အမျိုးသမီး တူရိယာပညာရှင်တစ်ဦး စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာပြီး၊ ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ လာရောက် အားပေးကြတဲ့ ဧည့်သည်တော်ကြီးများကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... စီနီယာအစ်မရွှဲ့က နောက်ကွယ်မှာ ပြင်ဆင်နေပါတယ်... နောက်ထပ် နှစ်ရက်နေရင် စတင်မယ့် တရားဝင် နယ်လှည့်ဖျော်ဖြေပွဲ မတိုင်မီ၊ ဒီနေ့မှာ လက်ရည်သွေးတဲ့ အနေနဲ့ ဖျော်ဖြေမှုလေး တစ်ခု ပြုလုပ်ပေးမှာ ဖြစ်ပါတယ်..."

အောက်ဘက်မှ လက်ခုပ်သံများ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအမျိုးသမီးက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ စီနီယာအစ်မရွှဲ့ရဲ့ ဖျော်ဖြေမှုမှာ အကူအညီပေးမယ့်သူ တစ်ယောက် လိုအပ်ပါတယ်... သူမက ပရိသတ်တွေထဲကနေ ရွေးချယ်ချင်တယ်လို့ ပြောပါတယ်... ဘယ်သူများ ပါဝင်ချင်ကြပါသလဲ..."

စင်အောက်မှ "ပါဝင်ချင်ပါတယ်" ဟူသော အသံများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် လီစံအိမ်ရှင်က ဘေးမှနေ၍ ပြောလိုက်သည်။ "မြို့စားလေးက ထန်ယွမ် ရှေးဟောင်းစောင်းကို လက်ဆောင်ပေးထားတာဆိုတော့... မိန်းကလေးရွှဲ့အနေနဲ့ ဒီစောင်းနဲ့ပဲ တီးခတ်ဖျော်ဖြေပြီး... ဒဏ္ဍာရီလာ ရှေးဟောင်းစောင်းရဲ့ ဂီတသံစဉ်ကို နားဆင်ခွင့် ပေးလိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား..."

အမျိုးသမီး တူရိယာပညာရှင်က အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ဘေးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမအနေဖြင့် ရွှဲ့လင်းရွှယ်ကိုယ်စား ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်ပေ။

ထို့နောက် အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ရွှဲ့လင်းရွှယ်သည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ တက်ရောက်လာပြီး၊ စင်အောက်ရှိ မြို့စားလေးကို အရင်ဆုံး အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေးလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သေချာပေါက် ရပါတယ်... ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ရှေးဟောင်းစောင်းကို ရှာဖွေပေးတဲ့ မြို့စားလေးကို အထူးကျေးဇူးတင်ပါတယ်...

ဒါဆိုရင်...

ရှုတောင်ဂိုဏ်းက သူရဲကောင်းလေးချူလျန်ကို ကျွန်မအတွက် အကူအညီပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါရစေ..."