ပြီးပြည့်စုံသော ချီလှည့်ပတ်မှု

ထိုစကားကြောင့် ရွှဲ့လင်းရွှယ်သည် မြို့စားလေးအား အထင်ကြီးလေးစားသွားမိလေသည်။

မူလက သူသည် ကာမဂုဏ်လိုက်စားပြီး အနှစ်သာရမရှိသော သခင်လေးတစ်ဦးဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဤနှစ်ကြိမ် ဆက်ဆံပြီးနောက် အခြားအရာများကို ထားလိုက်လျှင်ပင် သူ၏ စိတ်သဘောထားမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။ ဤအချက်မှာ နန်းတွင်းအသိုင်းအဝိုင်းနှင့် မြို့စားမျိုးနွယ်များကြားတွင် တွေ့ရခဲလှသော အရည်အချင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

ချူလျန်ကမူ အခြေအနေမှန်ကို ကောင်းစွာ သိရှိနေပြီး၊ ခဏကြာလျှင် မြို့စားလေး၏ စိတ်သဘောထားမှာ ဤမျှ ကောင်းမွန်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း နားလည်ထား၏။ ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်လူ၏ ဒေါသတရားများ တုံ့ပြန်မှု မရှိနိုင်သေးသော အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍၊ အခြားမေးခွန်းတစ်ခုကို အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

"မြို့စားလေး... တိုက်ဆိုင်လို့ ကိစ္စတစ်ခုလောက် မေးပါရစေ..."

"ဘာကိစ္စများလဲ..." ရှအန်းသည် ယခုအချိန်တွင် စကားပြောရ အလွန်ကောင်းနေလေသည်။

"စောစောက မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ ဆုံခဲ့တယ်... သူမအစ်မက ဒီလီမိသားစုစံအိမ်နားမှာ လမ်းပျောက်သွားတယ်လို့ ပြောတယ်... လီမိသားစုစံအိမ်က အစေခံတွေ ပြောတာကတော့... ခင်ဗျား ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ် ဒီကို လာတုန်းက၊ အဲဒီ လမ်းပျောက်သွားတဲ့ မိန်းကလေးနဲ့ စကားပြောနေတာကို တွေ့လိုက်တယ် ဆိုပဲ... အဲဒီကိစ္စကို မှတ်မိသေးလား..." ချူလျန် မေးလိုက်သည်။

တင့်ဆန်းမြို့စားစံအိမ်၏ နောက်ကွယ်မှ ယုတ်မာသော လုပ်ရပ်များကို သူ မသိရှိသေးသဖြင့်၊ ရှအန်းနှင့် လျိုရှောင်ယွီလေး၏ အစ်မတို့ တွေ့ဆုံခြင်းမှာ ရိုးရှင်းသော တွေ့ဆုံမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်မည်ဟု ယူဆကာ မကွယ်မဝှက်ဘဲ တိုက်ရိုက်သာ မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

မနေ့ညက လင်းပေ့ကို သွားရောက် မေးမြန်းခိုင်းခဲ့သော်လည်း၊ လင်းပေ့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ မြို့စားလေးမှာ မျှော်စင်ပေါ်တွင် လူသိမခံနိုင်သော ကိစ္စများကို ဆွေးနွေးနေသဖြင့် ဝင်ရောက် စကားပြောရန် အဆင်မပြေခဲ့ကြောင်းသာ ပြောပြခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ချူလျန်ကိုယ်တိုင် မေးမြန်းရခြင်း ဖြစ်လေ၏။

မြို့စားလေးမှာ အမျက်ဖြေမန္တန် မိထားသော်လည်း၊ ဒေါသစိတ် ပျောက်ကွယ်ရုံသာ ရှိပြီး အသိစိတ် လွတ်သွားခြင်း မဟုတ်ပေ။ ချူလျန်၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားရသည်။

အကယ်၍ ယခင်ကသာ ဆိုလျှင်၊ လျိုရှောင်ယွီကို ပြန်ထုတ်ပေးလိုက်ပြီး ညီအစ်မနှစ်ယောက်လုံးကို ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်လျှင်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ လက်ရှိ ပစ်မှတ်မှာ ရွှဲ့လင်းရွှယ်သာ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ထိုငါးမိစ္ဆာမမှာ ယခုအခါ သေသည်ရှင်သည် မသေချာသလို၊ တင့်ဆန်းမြို့စားစံအိမ်၏ အရေးကြီးသော လျှို့ဝှက်ချက်ကိုလည်း သိရှိထားသဖြင့်၊ ရှအန်းအနေဖြင့် သူမ ရောက်ရှိနေသော နေရာကို မည်သို့ ပြောပြနိုင်မည်နည်း...။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ်မျှ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ၊ စဉ်းစားဟန် ပြုလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကျုပ်က စံအိမ်ထဲမှာ ဧည့်ခံစရာတွေ များလွန်းလို့... တွေ့ဆုံခဲ့တဲ့ လူတွေကလည်း မရေမတွက်နိုင်အောင်ပါပဲ... တကယ်ကို မမှတ်မိတော့ဘူးဗျာ... အိမ်ပြန်ရောက်ရင် နောက်လိုက်တွေကို မေးမြန်းကြည့်ပြီး သတင်းတစ်ခုခု ရှိမရှိ စုံစမ်းပေးပါ့မယ်..."

"ကောင်းပါပြီ..." ချူလျန် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် မြို့စားလေးကိုပဲ ဒုက္ခပေးရပါတော့မယ်..."

ရှအန်းသည် ရွှဲ့လင်းရွှယ်ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက်၊ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

ရွှဲ့လင်းရွှယ်သည် သူ၏ကျောပြင် ဝေးကွာသွားသည်ကို ကြည့်ပြီး၊ အနည်းငယ် အံ့သြစွာဖြင့် တီးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။ "စောစောက သူ ရစ်ဦးမယ်လို့ ထင်နေတာ... ဒီလောက် ပြောရဆိုရ လွယ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားမိဘူး..."

"ဟုတ်ပါရဲ့..." ချူလျန်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

...

ထို့နောက် သူ ခေါင်းပြန်လှည့်ပြီး ရွှဲ့လင်းရွှယ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မနေ့က ကျွန်တော် တောင်းဆိုထားတဲ့ ကိစ္စကို... မိန်းကလေးရွှဲ့ အဆင်ပြေမလား မသိဘူး..."

ယနေ့ ရွှဲ့လင်းရွှယ်ကို လာရှာရခြင်းမှာ၊ အကြောင်းကိစ္စ ရှိသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

အကြောင်းရင်းမှာ မနေ့က သူ စင်ပေါ်တက်ပြီး ကူညီဖျော်ဖြေပေးစဉ်က၊ ရွှဲ့လင်းရွှယ်၏ 'ချန်လန် အားဖြည့်တေးသွား' ကြောင့်၊ သူ၏ ကိုးသွယ်ကောင်းကင် နက်ရှိုင်းနှလုံးသားကျင့်စဉ်မှာ ပြီးပြည့်စုံသော လှည့်ပတ်မှုဖြင့် လည်ပတ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ချီစက်ဝန်း ဖြစ်ပေါ်လာကာ ပရိသတ်များကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ထိုကိစ္စကို ထားလိုက်လျှင်ပင်၊ အဓိကအချက်မှာ သူ၏ စေတီတော်ဖြူထဲရှိ ခေါင်းကြီးအရုပ်သည်လည်း၊ ထိုအားဖြည့်တေးသွား၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံလိုက်ရပြီး၊ ချီစက်ဝန်းလှည့်ပတ်မှု အမြန်နှုန်းမှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာကာ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

ဖျော်ဖြေမှု ရပ်တန့်သွားပြီးနောက်၊ ချူလျန်၏ ကိုယ်ပိုင် ချီစက်ဝန်းလှည့်ပတ်မှုမှာ ပုံမှန်အဆင့်သို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။ အားဖြည့်တေးသွား၏ အကူအညီ မပါဘဲနှင့်၊ သူ၏ မူလအဆင့်မှာ ပြီးပြည့်စုံသော လှည့်ပတ်မှုသို့ ရောက်ရှိရန် မလုံလောက်ပေ။

သို့သော်...။

မကြာမီပင် သူ အံ့အားသင့်စွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်မှာ၊ စေတီတော်ထဲရှိ ခေါင်းကြီးအရုပ်မှာမူ ပြီးပြည့်စုံသော ချီစက်ဝန်းလှည့်ပတ်မှု အခြေအနေကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ဆိုလိုသည်မှာ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်သော ကျင့်ကြံခြင်းအမြန်နှုန်းကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်းပင်။

ဤအချက်မှာ သူ့ကို အလွန်ပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ခဏမျှ စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက်၊ ချူလျန် အကြောင်းရင်းကို ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

ဤ ချီစက်ဝန်းရုပ်သေးရုပ် လှည့်ပတ်နေသော ကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်းနှင့် အမြန်နှုန်းမှာ၊ မူလက မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကူးယူထားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ပုံစံခွက်တစ်ခုကို ပုံတူကူးယူထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယခင်က ၎င်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းအမြန်နှုန်းမှာလည်း မိမိ ပုံမှန်ကျင့်ကြံသည့်နှုန်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် မနေ့ညက၊ မိမိသည် ပြီးပြည့်စုံသော လှည့်ပတ်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ လမ်းကြောင်းမှာ တူညီသော်လည်း၊ ကျင့်ကြံခြင်းအမြန်နှုန်းမှာ ယခင်ကထက် များစွာ သာလွန်ခဲ့၏။

ဤ ချီစက်ဝန်းရုပ်သေးရုပ်တွင် တစ်စုံတစ်ခုသော ယန္တရား ရှိနေနိုင်ပြီး၊ ပိုမိုမြန်ဆန်သော ကျင့်ကြံခြင်းပုံစံခွက် ပေါ်ပေါက်လာပါက၊ ယခင်ပုံစံခွက်ကို ဖုံးအုပ်ပစ်လိုက်ပြီး အကောင်းဆုံးသော ပုံစံခွက်ကို ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ မိမိအနေဖြင့် ခေတ္တခဏမျှသာ ပြီးပြည့်စုံသော လှည့်ပတ်မှုကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် ကိုယ်တိုင် ပြန်လည် မလုပ်ဆောင်နိုင်တော့သော်လည်း၊ ချီစက်ဝန်းရုပ်သေးရုပ်ကမူ မှတ်သားသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

၎င်းသည် နောက်နောင်တွင် ထိုအခြေအနေကို ထာဝရ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပေမည်။

နေ့ရောညပါ မနားတမ်း အလုပ်လုပ်နေသော ဤခေါင်းကြီးအရုပ်ကြောင့်၊ နောက်နောင်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းအမြန်နှုန်းမှာ လေးငါးဆခန့် တိုးတက်လာနိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ ယခင်က ချူလျန်သည် ကိုယ်ပိုင်ပါရမီ အကန့်အသတ်ကြောင့်၊ ခေါင်းကြီးအရုပ်က နေ့ညမပြတ် အချိန်ပိုဆင်းပေးသည့်တိုင်၊ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များနှင့် ကွာဟချက် ရှိနေသေးသည် ဆိုပါက...။

ယခုတစ်ကြိမ် အားဖြည့်မှုကို ရရှိပြီးနောက်၊ ကျင့်စဉ်ကျင့်ကြံခြင်း အမြန်နှုန်းသက်သက်တွင်မူ ပြည်နယ်ကိုးခုနှင့် နယ်မြေဆယ်ခုရှိ မည်သည့် ပါရမီရှင်ကိုမဆို သူ ယှဉ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်၏။

တကယ့်ကို ထီပေါက်ခြင်းပင်...။

သို့သော်၊ ချို့ယွင်းချက်တစ်ခုတော့ ရှိနေသေးသည်။

ယင်းမှာ မနေ့ညက သူ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ချီစက်ဝန်းလှည့်ပတ်မှု အဆုံးထိ မရောက်ရှိမီ၊ တေးသွား ပြတ်တောက်သွားခြင်းကြောင့်၊ ခေါင်းကြီးအရုပ် ကူးယူထားသော ပြီးပြည့်စုံမှုအခြေအနေမှာ တစ်ဝက်သာ ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။

ချီစက်ဝန်းလှည့်ပတ်မှု အလယ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ၊ ၎င်းသည် မူလအမြန်နှုန်းသို့ ပြန်လည် ကျဆင်းသွားလေသည်။

ယခင်က ခေါင်းကြီးအရုပ်မှာ အဘိုးကြီး လှည်းတွန်းသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ နှေးကွေးသော်လည်း ပုံမှန်ဟု ထင်ရ၏။

ယခုအခါတွင်မူ ပထမပိုင်း၌ ကောင်းကင်မှ မြင်းပျံရှစ်ကောင် ဆင်းသက်ပြီး ရထားဆွဲသကဲ့သို့ လျင်မြန်နေသော်လည်း၊ ဒုတိယပိုင်းတွင်မူ ရုတ်တရက်ဆိုသလို အဘိုးကြီး လှည်းတွန်းသည့် အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသဖြင့်၊ စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

ထို့ကြောင့် ချူလျန်သည် ရွှဲ့လင်းရွှယ်ကို သွားရောက် ရှာဖွေပြီး၊ မနေ့ညက ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော သဘာဝလွန် ဖြစ်စဉ်များအကြားတွင် ဉာဏ်အလင်း တစ်စုံတစ်ရာ ရရှိခဲ့သဖြင့်၊ 'ချန်လန် အားဖြည့်တေးသွား' ကို နောက်တစ်ကြိမ် တီးခတ်ပေးရန်နှင့်၊ ထိုအချိန်က အခြေအနေကို ပြန်လည်ရှာဖွေနိုင်ရန် ကူညီပေးပါဟု တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ရွှဲ့လင်းရွှယ်ကလည်း သူ့ကို နောက်တစ်နေ့တွင် လာခဲ့ရန် ပြောခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် ယနေ့တွေ့ဆုံမှု ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှဲ့လင်းရွှယ်သည် ချူလျန်၏ တောင်းဆိုမှုကို ကြားသောအခါ၊ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သီချင်းတစ်ပုဒ် တီးခတ်ပေးရုံပဲလေ... လက်တစ်ဖက် မြှောက်လိုက်ရုံလောက်ပါပဲ... ပြဿနာ မရှိပါဘူး... သူရဲကောင်းလေးချူ မတောင်းဆိုရင်တောင်၊ နယ်လှည့်ဖျော်ဖြေပွဲ မတိုင်ခင် ကျွန်မ လေ့ကျင့်ရမှာပါပဲ..."

"ဒါဆိုရင် မိန်းကလေးရွှဲ့ကို ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်..." ချူလျန်က ရိုးသားစွာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။ "မိန်းကလေးရွှဲ့ကို အလကားသက်သက် တီးခတ်ခိုင်းလို့တော့ ဘယ်ဖြစ်ပါ့မလဲ... တကယ်လို့ လိုအပ်တာ ရှိရင် ကျွန်တော့်ကို ပြောလို့ရပါတယ်..."

သူသည် သိုင်းလောကစည်းမျဉ်းအရ၊ တန်ဖိုးချင်း ညီမျှစွာ လဲလှယ်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှဲ့လင်းရွှယ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း၊ တောင်ပိုင်းဂီတမျှော်စင်၏ ပင်မတပည့်တစ်ဦးက တစ်ကိုယ်တော် တီးခတ်ဖျော်ဖြေပေးသည် ဆိုသည်မှာ၊ သာမန်အားဖြင့် ရရှိနိုင်သော အခွင့်အရေး မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ဤတေးသွားက သူ့အပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ရွှဲ့လင်းရွှယ် သိထားသည်ထက် များစွာ ကြီးမားနေသဖြင့်၊ သူ အလကား မရယူလိုပေ။

သို့သော် ရွှဲ့လင်းရွှယ်က ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါရမ်းလိုက်ပြီး "ဒီနေ့ သူရဲကောင်းလေးချူရဲ့ နာမည်ကို အသုံးပြုပြီး၊ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာကောင်းတဲ့ ဖိတ်ကြားမှုတွေကို ငြင်းပယ်လိုက်နိုင်တာကလည်း... လဲလှယ်မှုတစ်ခုပါပဲ..."

သူမသည်လည်း စိတ်သဘောထား ရှင်းလင်းသူ ဖြစ်သဖြင့်၊ စောစောက မြို့စားလေး၏ ဖိတ်ကြားမှုကို ချူလျန်နှင့် ချိန်းဆိုထားသည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ငြင်းပယ်လိုက်ခြင်းကြောင့်၊ ချူလျန်အပေါ် အငြိုးအတေး အနည်းငယ် ကျရောက်စေနိုင်ကြောင်း သိရှိထားလေသည်။

ယခု ချူလျန်၏ တောင်းဆိုမှု အသေးအဖွဲလေးကို ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းမှာ၊ လျော်ကြေးပေးခြင်း တစ်မျိုးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပြီး၊ အလွန်ပင် သင့်လျော်မျှတလှပေသည်။

ချူလျန် ပြုံးလိုက်မိသည်။

‘ရွှဲ့လင်းရွှယ်... ဒီမိန်းကလေး မဆိုးဘူးပဲ...’

‘အားလုံးက သိုင်းလောကသားတွေ ဆိုတော့၊ အလုပ်လုပ်ရတာ အဆင်ပြေသား...’

ထို့နောက် နှစ်ဦးသား စကားများများ ပြောမနေတော့ဘဲ၊ ရွှဲ့လင်းရွှယ်သည် စောင်းခုံကို ခင်းကျင်းလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ စောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူမ အသုံးပြုလေ့ရှိသော စောင်းမှာလည်း ခေတ်ပေါ် နာမည်ကျော် စောင်းတစ်လက် ဖြစ်ပြီး၊ တန်ဖိုးအားဖြင့် ဆိုလျှင် မနေ့က အသုံးပြုခဲ့သော 'ထန်ယွမ်' ရှေးဟောင်းစောင်းနှင့် မတိမ်းမယိမ်း ဖြစ်ကာ၊ သူမ ပိုမို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်သဖြင့်၊ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ပိုကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

ဒင်... ဒေါင်... ဒင်...

မြန်ဆန်သွက်လက်သော စောင်းသံစဉ်များသည် အခန်းထဲမှ ချက်ချင်း စီးဆင်းထွက်ပေါ်လာသည်။

ချူလျန်သည် မူလနေရာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်လိုက်ပြီး၊ မနေ့ညကကဲ့သို့ပင် 'ကိုးသွယ်ကောင်းကင် နက်ရှိုင်းနှလုံးသားကျင့်စဉ်' ကို အစွမ်းကုန် လှည့်ပတ်လိုက်ရာ၊ ပြီးပြည့်စုံသော ချီစက်ဝန်းလှည့်ပတ်မှု စတင်လာပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ခေါင်းကြီးအရုပ်မှာလည်း ရွှေရောင်များ တောက်ပလာတော့သည်။

ဝုန်း...

ရောင်စုံမြူခိုးများ နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို စေတီတော်ဖြူ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ နစ်မြုပ်စေလိုက်ပြီး၊ ခေါင်းကြီးအရုပ်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေကာ၊ မိမိ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ပြီးပြည့်စုံသော လှည့်ပတ်မှုနှင့်အညီ၊ ကိုးသွယ်ကောင်းကင် နက်ရှိုင်းနှလုံးသားကျင့်စဉ်ကို မှတ်သားနေသည်ကို ကြည့်ရင်း၊ ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးလိုက်မိတော့သည်။

မှတ်သားမှု ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့်၊ မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအမြန်နှုန်းမှာ ကြီးမားသော ခုန်ပျံကျော်လွှားမှုတစ်ခု ဖြစ်လာပေတော့မည်။ ဤသည်မှာ ယခင်က လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့သော မထင်မှတ်ထားသည့် ကံကောင်းခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

ဤအခြေအနေကို ကြည့်ရင်း၊ ယခင်က နွားမများကို နို့ပိုထွက်စေရန် သီချင်းဖွင့်ပြလေ့ရှိသည်ဟူသော အကြောင်းအရာကို ပြန်လည် သတိရလိုက်မိသည်။

မိမိသည်လည်း ယနေ့ တောင်ပိုင်းဂီတမျှော်စင်မှ တပည့်ကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး ဤခေါင်းကြီးအရုပ်အတွက် စောင်းတီးပြခိုင်းနေသည်မှာ၊ သဘောတရားချင်း အတူတူပင် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

ဝန်ထမ်းတွေ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို မြှင့်တင်ပေးမှသာလျှင်၊ ရလဒ်ကောင်းများ ထွက်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပါလော…။

တစ်ဖက်က ခံစားခွင့်များ ပေးသလို၊ တစ်ဖက်မှ ခေါင်းပုံဖြတ်ရပေမည်…။

လက်နှစ်ဖက်စလုံး အလုပ်လုပ်ပါမှ၊ လက်နှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် အသီးအပွင့်များကို ဆွတ်ခူးနိုင်ပေမည်…။