ကောင်းကင်ဘုံဖီးနစ်ထာဝရမူလခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားသောအောင်မြင်မှုနှင့် အရှေ့ဘက်မှကြွရောက်လာသော ခရမ်းရောင်အရှိန်အဝါ

ခရမ်းရွှေဆေးမီးဖိုသည် ဟင်းလင်းပြင်၌ ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေ၏။ ဆေးဝါးဗေဒနှင့် ပတ်သက်၍ လုံးဝဗဟုသုတ မရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပါသော်လည်း ရှန်းယီသည် ဖီးနစ်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နေစဉ်အတွင်း ကျွမ်းကျင်လှသော ဆေးဆရာကြီးတစ်ဦး၏ အငွေ့အသက်များကို ထုတ်ဖော်နေသည်။

သူသည် ဆေးပင်များ၏ အာနိသင်ကို ကျွမ်းကျင်စွာကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးနောက် ရွှေမီးလျှံစာကလေးနတ်ဆိုး၏အနှစ်သာရသွေးများကို ထိုအထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ဆေးမီးဖိုအတွင်းရှိပြောင်းလဲမှုများကို အာရုံခံကြည့်ရာ ရွှေမီးလျှံစာကလေး၏ အနှစ်သာရသွေး အရည်အသွေးမှာ သူယခင်က အသုံးပြုခဲ့သော ကြက်သွေးမျက်လုံးအမှောင်ဖီးနစ်ထက် များစွာ နိမ့်ကျသော်လည်း၊ သူ၏မြင့်မားလှသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ရရှိလာသောရလဒ်မှာ ပိုမိုထူးကဲကောင်းမွန်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဆယ်ရက်ကျော်မျှသော အချိန်ကာလမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွား၏။ ရှန်းယီသည် မီးလျှံကိုတည်ငြိမ်စွာထိန်းချုပ်ထားပြီး စာကလေးနတ်ဆိုးလေးကောင်၏ အနှစ်သာရသွေးများကို ဆေးအာနိသင်နှင့် အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ခရမ်းရွှေဆေးမီးဖိုအတွင်းမှ ရင်းနှီးသောအလင်းတန်းများ ပန်းထွက်လာပြီး ဖီးနစ်ငှက်၏ပုံရိပ်ယောင်များစွာမှာ မီးဖိုကို ဝန်းရံလှည့်ပတ်နေကြသည်။ မီးဖိုဝပွင့်သွားသည်နှင့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှန်းယီ၏လက်ဖဝါးအတွင်းသို့ ကျရောက်လာ၏။

ဆေးလုံးပေါင်း ၁၇ လုံးကို အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် စတုတ္ထမြောက်လိုဏ်ဂူမှ ရရှိထားသော ထျန်းဟွမ်ဆေးလုံးဖော်စပ်သည့် ကုန်ကြမ်းအားလုံးကို ကုန်စင်အောင် အသုံးပြုခဲ့သည်။

သူသည် မျက်လုံးများကိုမှိတ်ကာ ဆေးလုံးများ၏ မွှေးရနံ့ကို ခံစားရင်း ဤမျှဆိုလျှင် လုံလောက်ပြီဟု တွက်ဆလိုက်သည်။

ရှန်းယီသည် ထျန်းဟွမ်ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ပါးစပ်အတွင်းသို့ထည့်လိုက်ပြီးနောက် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ကာနတ်ဆိုးသက်တမ်းကို လောင်းထည့်လိုက်တော့သည်။

[ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် - ကောင်းကင်ဘုံဖီးနစ်ထာဝရမူလခန္ဓာက်ိုယ် - သေးငယ်သောအောင်မြင်မှုအဆင့်]

[ပထမနှစ်တွင် သင်သည် ထျန်းဟွမ်ဆေးလုံးကို စားသုံးကာ ဆေးအာနိသင်ကိုချေဖျက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက်ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဖီးနစ်ဥဆီသို့ ထိုစွမ်းအားများကို စေလွှတ်၍ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အက်ကြောင်းများကို ပြန်လည် ပြုပြင်ခဲ့သည်...]

ယခင်က ခွေးအိုကြီးနှင့် ပင်လယ်ဖားပြုတ်ကြီးတို့နှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က ရှန်းယီသည် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုဒဏ်ရာများမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်ပေါ်လွင်ခြင်း မရှိဘဲ ဖီးနစ်ဥကသာ ဒဏ်ရာအားလုံးကို ကိုယ်စားခံယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ဒုတိယအသက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ရာ မသေမျိုးဖီးနစ်ဟူသော အမည်နာမနှင့် အမှန်တကယ် ထိုက်တန်လှပေသည်။ ဆေးအာနိသင်ကို ချေဖျက်ခြင်းမှာ အချိန်အနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်သော်လည်း၊ထိုရွှေရောင်ဖီးနစ်ဥ ကြီးထွားရင့်ကျက်ရန်အတွက်မူများပြားလှသော နတ်ဆိုးသက်တမ်းများကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်။

ရှန်းယီသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက် ထျန်းဟွမ်ဆေးလုံးများကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ဆက်တိုက် မျိုချနေ၏။ ဤကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်မျိုးသည် ပိုမိုထိရောက်စေရန်အတွက် အနှစ်သာရသွေးအတွင်းရှိ ရိုင်းစိုင်းခက်ထန်သော နတ်ဆိုးစွမ်းအားများကို တမင်သက်သက် ထိန်းသိမ်းထားလေ့ ရှိသည်။

ရှန်းယီသာ နတ်ဆိုးစွမ်းအားများနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုမရှိခဲ့ပါက ဤမျှများပြားသော ပမာဏကို စားသုံးခြင်းသည် သူ၏စိတ်အာရုံကို ထိခိုက်စေနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ ထူးခြားသော နီမြန်းသည့်အရောင်အဝါများ ပေါ်ထွက်လာပြီး မျက်ခုံးကြားရှိ ရွှေရောင်မီးလျှံပုံစံမှာလည်း အသက်ဝင်စွာ လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။

[နှစ်ပေါင်း ၃၈၀၀၀ ကြာပြီးနောက်၊ ထျန်းဟွမ်ဆေးလုံး ၁၅ လုံးကို ချေဖျက်ပြီးသည့်အခါ အချိန်အတော်ကြာပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သော ဖီးနစ်ဥမှာ နောက်ဆုံးတွင် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်]

[ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် - ကောင်းကင်ဘုံဖီးနစ်ထာဝရမူလခန္ဓာက်ိုယ် - ကြီးမားသောအောင်မြင်မှုအဆင့်]

စနစ်မျက်နှာပြင်၌သတိပေးချက် ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရှန်းယီသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ပြင်းထန်လှသော သက်စောင့်စွမ်းအားများတိုးမြင့်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ နားထဲတွင် ဂျွတ်ခနဲမြည်သံများ ဆက်တိုက် ကြားနေရ၏။

တာအိုဝိညာဉ်၏ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ အထက်ရှိ ရွှေရောင်ဖီးနစ်ဥမှာ အက်ကွဲလာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အတင်းအဓမ္မဖျက်ဆီးခံရခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အတွင်းမှတောက်ပလှသော ရွှေရောင်မီးလျှံများပန်းထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

အခွံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုသတ္တဝါသည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်ကာ ရှန်းယီ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လှည့်ပတ်ပျံသန်းနေပြီး ဥခွံများမှာလည်း အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသဖြင့် ပိုမိုသန်မာလာစေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရွှေရောင်ဖီးနစ်ငှက်သည် အတောင်ပံဖြန့်ထားသော ပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများနှင့် ဆက်နွှယ်နေသောဖီးနစ်သစ်ပင်ကြီးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားတော့သည်။ ထိုသစ်ပင်ပေါ်တွင် ဖီးနစ်ငှက်နားခိုနေခြင်းဖြင့် ရှန်းယီ၏ဒုတိယမြောက် နှလုံးသား ဖြစ်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီသည် ပူပြင်းလှသော အသက်ရှူသံတစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာမှာ ပုံမှန်အရောင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။ သူ၏ မျက်ခုံးကြားရှိ ရွှေရောင်မီးလျှံမှာ ဖီးနစ်၏ မျက်လုံးကဲ့သို့ တောက်ပနေတော့သည်။

သူ၏ဝတ်ရုံနက်မှာ လေမတိုက်ဘဲ လွင့်ပျံနေပြီး သူ၏ ခန့်ညားသော မျက်နှာထားနှင့် မျက်ဝန်းများမှာလည်း မသေမျိုးနတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ရွှေရောင်အဆင်းများဖြင့် ဝင်းလက်နေသည်။

"တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တိုးတက်မှုပဲ"

သူသည် လက်ကိုဆုပ်ကြည့်ကာ စိတ်အေးသွားမိသည်။ သူ၏လက်ရှိ အရှိန်အဝါမှာ သူယခင်က ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် လေး ရှိ စာကလေးနတ်ဆိုးအိုကြီးထက်ပင် မနိမ့်ကျတော့ပေ။

သေးငယ်သောအောင်မြင်မှုအဆင့်မှ ကြီးမားသောအောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ ကူးပြောင်းခြင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့်၏ အစောပိုင်းအဆင့်များကို တိုက်ရိုက်ကျော်ဖြတ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ် တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် သူသည် နန်ဟုန်းသားတော်ခုနစ်ပါး မဟာမိတ်ဂိုဏ်းကြီးများတွင် အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦး အလွယ်တကူ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ မသေမျိုးဂိုဏ်းအတွင်း၌ သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အလွန်မြင့်မားသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် ရှန်းယီအတွက် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သောလှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

အနည်းဆုံးတော့ ယခုအခါ သူသည် ဂိုဏ်းမှထွက်၍ လောကကြီးထဲတွင် တစ်ကိုယ်တည်း လှည့်လည်သွားလာနိုင်သည့် အရည်အချင်းရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားကြည့်ပြီးနောက် စနစ်မျက်နှာပြင်ရှိ ကျန်ရှိနေသော သက်တမ်းများကို ကြည့်ကာ ရှန်းယီသည် ထူးဆန်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းများသည် များသောအားဖြင့် အချိန်အလွန်ပေးရသောကျင့်စဉ်များ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏နတ်ဆိုးသက်တမ်းကြောင့် အချိန်ကုန်ဆုံးမှု အနည်းဆုံး ကျင့်စဉ်များ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့် သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ဤကောင်းကင်ဘုံဖီးနစ်ထာဝရမူလခန္ဓာက်ိုယ်ကိုသာ အာရုံစိုက်ကျင့်ကြံမည်ဆိုပါက နှစ်ပေါင်း သုံးသောင်းမှ ငါးသောင်းအထိ ကြာမြင့်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏သက်တမ်းမှာ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် အမြင့်ဆုံးအဆင့်မှာလည်း ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် လေး ထက် မပိုနိုင်သဖြင့် ပါရမီအသင့်အတင့်ရှိပြီး တိုးတက်ရန် မျှော်လင့်ချက်မရှိသော ကျင့်ကြံသူများသာ ရွေးချယ်တတ်ကြသည်။

သို့သော် ရှန်းယီအတွက်မူ ဤကျင့်စဉ်မှာ အချိန်ကုန်ဆုံးမှုအနည်းဆုံးဖြစ်သည့် ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"ထားလိုက်တော့၊ အခုဆိုရင် အဆင်ပြေလောက်ပါပြီ"

ယခုအခါ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ဖြင့် အကာအကွယ် ရရှိထားပြီဖြစ်ရာ ရှန်းယီသည် ရွှေမီးလျှံစာ‌ကလေးကျောက်တိုင်ကို တာအိုနန်းတော်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းရန် နောက်ဆုံးတွင်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် ပေငါးရာခန့်ကျယ်ဝန်းသော ကြက်သွေးရောင် အင်ပါယာနတ်ဆိုးနန်းတော်ကို သူ၏မျက်ခုံးကြားမှ ထုတ်ယူလိုက်ရာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

ထို့နောက် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းကျောက်တိုင်များကို စတင်ရွေးချယ်တော့သည်။ ရွှေမီးလျှံ စာကလေး၊ ပင်လယ်ဖားပြုတ်၊ ဇီးသီးပန်းကွက်သမင်နတ်ဆိုးနှင့် ကြက်သွေးမျက်လုံးအမှောင်ဖီးနစ်တို့မှာ တတိယအဆင့် ကျောက်တိုင်များ ဖြစ်ကြပြီး ရွှေမီးလျှံစာကလေးမှာမူ ဒုတိယအဆင့်နှင့်ပင် နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ရှန်းဖုန်းနှင့် ဘိုင်ဟုန်တို့၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် လေး ရှိသော ကျောက်တိုင်များကိုလည်း ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

၎င်းမှာ လီရွှမ်ချင်းနှင့် ယှဉ်နိုင်မလား မသိသော်လည်း၊ သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မည်သို့မျှ မပိုင်ဆိုင်နိုင်သော အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ အမြင့်ဆုံး ခြောက်တိုင်တက်လှမ်းခြင်းနန်းတော်ကျင့်စဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ ရှန်းယီ၏မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် တည်ကြည်သွားတော့သည်။

သူသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်လိုက်၏။

[ပထမနှစ်တွင် သင်သည် နန်ယန်ခြောက်တိုင်တက်လှမ်းခြင်းနည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ တာအိုနန်းတော်၏ဒုတိယမြောက် အထပ်ကို စတင်တည်ဆောက်ခဲ့သည်...]

စနစ်မျက်နှာပြင်တွင် သတိပေးချက် ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ယံရှိတာအိုနန်းတော်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောင်းလဲလာတော့သည်။ နတ်ဆိုးကိုးကောင်ဝန်းရံထားသော ပုလ္လင်၏တိုက်ရိုက် အောက်ခြေရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကျောက်တိုင်ရုပ်တုကြီးများမှာလည်း တုန်ခါလာကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နန်ယန်ဂိုဏ်း အတွင်းတံခါး နယ်မြေအတွင်းရှိကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာလည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ သိသိသာသာလှုပ်ခတ်သွားသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်ကြတော့သည်။