ကောင်းကင်ဘုံဖီးနစ်ထာဝရမူလခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားသောအောင်မြင်မှုနှင့် အရှေ့ဘက်မှကြွရောက်လာသော ခရမ်းရောင်အရှိန်အဝါ ၃

ဤခရမ်းရောင်အရှိန်အဝါ၏ နောက်ခံကားချပ်ကြောင့် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း သည် အတော်ပင် မျက်နှာပွင့်လန်းသွားခဲ့သည်။ အဓိကအားဖြင့် အကြီးအကဲရွှမ်ချင်းသည် ခရမ်းရောင် စွမ်းအင် တစ်ခုကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးသနားခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

နန်ဟုန်းသားတော်ခုနစ်ပါးထဲတွင် သူတစ်ဦးတည်းသာ ဤကဲ့သို့သောအရာမျိုးကို ထုတ်ပေးနိုင်စွမ်းရှိပြီး အခြားသောတိုက်ရိုက်တပည့်များသည် ကောင်းကင်နန်းတော်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားလျှင်ပင် ဤမျှတန်ဖိုးရှိလှသောအရာကို သူတစ်ပါးအား ပေးရန် ဝန်လေးကြပေလိမ့်မည်။

အကြီးအကဲယန်မှာမူ အပြင်စည်းမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးသာဖြစ်သဖြင့် ဤခရမ်းရောင် အရှိန်အဝါ၏ရှေ့မှောက်၌ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်လျှင်ပင် ပြိုင်ဆိုင်နိုင်လောက်သော လက်ဆောင်တစ်ခုကို ထုတ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဘာသံမှ မထွက်နဲ့၊ မြန်မြန်ပြန်ကြစို့"

"ဒါက သေတွင်းထဲကို ကိုယ့်ဘာကိုယ်ဆင်းနေတာပဲ"

အကြီးအကဲယန်သည် ယန်ဝမ်ချန့်ကို ဆွဲခေါ်လျက် ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းသို့ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။ နန်ယန်ဂိုဏ်းသည် ထူးဆန်းသောပါရမီရှင်များကို မွေးထုတ်ပေးလေ့ရှိသည့် အလေ့အထ ရှိပုံရသည်။

အကြီးအကဲ ရွှမ်ချင်းသည် သူ၏ခေတ်ပြိုင်ကျင့်ကြံသူများကို နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ၍ လွှမ်းမိုးထားနိုင်ခဲ့ပြီး ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူများကို ပြောမပြနိုင်လောက်သော အရှက်ရမှုများပေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းခန့် တိမ်မြုပ်နေခဲ့သော နန်ယန်ရတနာနယ်မြေသည် အသစ်တဖန်ပြန်လည်ပွင့်လာရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း နောက်ထပ် ရွှမ်ချင်းတစ်ဦး ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာပြန်လေပြီ။

"ဟူး..."

လူတိုင်း၏အာရုံစိုက်မှုကို ခံနေရစဉ်မှာပင် ရှန်းယီသည် နောက်ဆုံး၌မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်၏။ သူသည် ဦးစွာခန်းမဆောင်ရှိရာဘက်သို့ ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်၏။ ထို့နောက် ကောင်းကင်ယံရှိ သူနှင့် သက်ဆိုင်သော အနန္တအင်ပါယာနတ်ဆိုးနန်းတော်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

သူကိုယ်တိုင်ပင် ဤမျှအထိ ချောမွေ့စွာ တိုးတက်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ခြောက်တိုင်တည်ဆောက်ပြီးမြောက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်၏အမိုးခုံးကြီးမှာ အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့အား တစ်ချက်ကြည့်ကာ ထောက်ခံသည့်အရိပ်အယောင် ပြသခဲ့သည်။

သစ်သားရုပ်တုအကြီးအကဲထံမှ ရရှိသော လက်ဆောင်မှာလည်း ကောင်းကင်က ပေးသနားသည်ထက်ပင် မနည်းလှပေ။ ရှန်းယီသည် သူ၏ ရွှေမီးလျှံစာကလေး ကျောက်တိုင်အတွက် အနည်းငယ် နှမြောမိသော်လည်း၊ အကယ်၍ သူ၏ ကောင်းကင်နန်းတော်ဖြင့် တန်ဖိုးကို အရင်သက်သေမပြနိုင်ပါက ဤကဲ့သို့သော ရက်ရောသည့် လက်ဆောင်မျိုးကို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း နားလည်ထားသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် ပြီးပြည့်စုံသော ပထမခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ရှန်းယီသည် အတော်ပင်ကျေနပ်နေမိသည်။

သူသည် နတ်ဆိုးတစ်သောင်းဦးနှုတ်ခြင်းမန္တန်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများမှာ သွေးပင်လယ် အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့၏။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် မန္တန်၏အရှိန်အဝါမှာ ဆယ်ဆမက တိုးမြင့်လာတော့သည်။ ရှန်းယီသည် လက်တစ်ချက်ဝေ့ယမ်းကာ မန္တန်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ခန်းမဆောင်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ယခင်က လီရွှမ်ချင်းသည် အဆင့်အတန်း ကွာခြားချက်ကြောင့် ကူညီနိုင်စွမ်းမရှိခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ရှန်းယီသည်လည်း အဆင့်တူလမ်းစဉ်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သဖြင့် အခြားသူ၏ အတွေ့အကြုံများသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိသော ရတနာများ ဖြစ်လာပေတော့မည်။

"..."

ရှန်းယီ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဝူထုံတောင်မှ ကျင့်ကြံသူများမှာ ကျောက်ရုပ်များကဲ့သို့ ရပ်တန့်နေကြဆဲပင်။

"စီနီယာ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ယွီချောင်အန်း က နီကျွင်း ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ "ဒီကောင်းကင်နန်းတော်က အဲဒီလောက်တောင် အထင်ကြီးစရာကောင်းတာလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်၏။

ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၏တိုးတက်မှုမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့သိထားသော ရှန်းယီသည် မည်သည့်အခါမျှအရှိန်လျော့ခဲ့သူ မဟုတ်ပေ။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"

နီကျွင်းက ခေါင်းခါရင်းလေးနက်သော အကြည့်ဖြင့် "အရမ်းကို အထင်ကြီးစရာ ကောင်းတာပေါ့... လောကမှာ အကောင်းဆုံးတွေထဲက တစ်ခုပဲ" ဟု ဆိုသည်။

တာအိုမဏ္ဍိုင်ကို ပုံဖော်ရန်ကြိုးပမ်းဖူးသော ကျင့်ကြံသူများသာလျှင် ဤမြင်ကွင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို နားလည်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ရှန်းယီ၏ရှေ့မှောက်တွင် သူသည် မနာလိုစိတ်ပင် မရှိတော့ပေ။ ကွာဟချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် နှိုင်းယှဉ်နေရန်ပင် အကြောင်းမရှိတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

...

ဆရာသခင်များ ခန်းမဆောင်အတွင်း၌လီရွှမ်ချင်းသည် ရှန်းယီ ရောက်ရှိလာမည်ကို ကြိုတင်သိရှိထားသကဲ့သို့ နေရာမှမထဘဲ အဝင်ဝ၌ တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ရှန်းယီသည် မြင်ကွင်းအတွင်းသို့ ထင်ရှားစွာဖြင့် ရောက်လာပေသည်။

သူ စကားမပြောမီမှာပင် လီရွှမ်ချင်းက ခေါင်းခါယမ်းလျက် "ကျုပ်အသုံးမပြုနိုင်တော့တဲ့ အရာတွေအတွက် ဂိုဏ်းချုပ်အနေနဲ့ အားနာနေဖို့ မလိုပါဘူး။ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေအကြောင်းပဲ ပြောရအောင်" ဟု ဆိုသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ရှန်းယီက အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်၏။ သူသည် အပြောထက် အလုပ်ဖြင့် ကျေးဇူးဆပ်လိုသူ ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် မေးချင်တာက..."

ထိုစဉ် လီရွှမ်ချင်းသည် ရှန်းယီ၏ ပုခုံးပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်ပြီး ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြားဖြတ်မေးမြန်းလိုက်၏။ "မင်း ဘာတွေစားသုံးထားတာလဲ။ မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ဆေးအဆိပ် တွေနဲ့ ပြည့်နေတာပဲ။"

ထိုစကားကြောင့် ရှန်းယီသည် ခေတ္တစဉ်းစားလိုက်ပြီး "ဟွာရှန်းဆေးလုံး၊ ရှုပ်ထွေးမှုဖိနှိပ်ခြင်းဆေးလုံး နဲ့ ထျန်းဟွမ်ဆေးလုံးတွေပါ" ဟု ဖြေကြားလိုက်သည်။

"..."

လီရွှမ်ချင်းသည် အတွေးထဲ၌ နစ်မျောသွား၏။ သူသည် ရှုပ်ထွေးမှုဖိနှိပ်ခြင်းဆေးလုံးကို မသိသော်လည်း အခြားနှစ်မျိုးကိုမူသိရှိထားသည်။ အကယ်၍ဤဆေးလုံးများက ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး ကြီးမားပါက နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ဆေးစာရင်းတွင် ပါဝင်နေမည် မဟုတ်ပေ။

"နေဦး၊မင်း အဲဒီဆေးလုံးတွေကို ဘယ်နှစ်လုံးလောက် စားသုံးခဲ့တာလဲ"

"တစ်ရာကျော်လောက် ရှိမယ်ထင်တယ်၊ အတိအကျတော့ မမှတ်မိတော့ဘူး" ရှန်းယီက ခပ်အေးအေးပင် ဖြေလိုက်၏။

"ခွပ် ခွပ်"

လီရွှမ်ချန်းသည် ဤဟုန်ကျယ်နယ်မြေအတွင်း သူ့ကို တုန်လှုပ်စေမည့်အရာမရှိတော့ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရေအတွက်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ဟွာရှန်းဆေးလုံးများကို ဤကဲ့သို့စားသုံး၍ ရနိုင်ပါသည်လော။

"ဒါဆို ဆေးအဆိပ်တွေထဲမှာပါနေတဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုဖြစ်နေတဲ့ အရှိန်အဝါတွေကရော"

"အဲဒါက ထျန်းဟွမ်ဆေးလုံးတွေနဲ့ ဆိုင်လိမ့်မယ်" ဟု ရှန်းယီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ရှန်းယီသည် ၎င်းကိုပြဿနာတစ်ခုအဖြစ် မမြင်ပေ။ လောလောဆယ်တွင် သူသည် ထိုအဆိပ်ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အကြီးအကဲက ကူညီလိုသဖြင့် သူသည် ယခင်က ဖီးနစ်ဆေးလုံးဖော်စပ်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သော အနှစ်သာရသွေးများ အကြောင်းကို အသေးစိတ် ပြောပြလိုက်၏။

လီရွှမ်ချင်းမှာမူ ကြောက်ရုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

သူသည် မိမိရှေ့မှလူငယ်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ဆန်းစစ်ကြည့်မိ၏။

ဤဂိုဏ်းချုပ်လေစသည် ထိုအရောအနှောများကို ဟွမ်ထျန်းဆေးလုံးဟု အမည်တပ်ရုံဖြင့် မူလအာနိသင်အတိုင်း ရရှိမည်ဟု တကယ်ပင် ယုံကြည်နေခြင်းလော။

"ဟူး..."

လီရွှမ်ချင်းက သက်ပြင်းကို အရှိန်ဖြင့် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာဆိုသည်။ "မင်း ကောင်းကင်နန်းတော်အကြောင်းမေးချင်တယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို ခဏထားလိုက်ပါ။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဆေးအဆိပ်တွေကို အရင်ဆုံး ဖယ်ရှားဖို့အာရုံစိုက်သင့်တယ်။ အဲဒါမှမဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံဖီးနစ်ထာဝရမူလခန္ဓာကိုယ် က မကြာခင်မှာ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။"

ကောင်းကင်ဘုံဖီးနစ်ထာဝရမူလခန္ဓာကိုယ်သည် ဒုတိယအသက်နှင့် တူသဖြင့် ၎င်းပျက်စီးခြင်းသည်ဆေးအဆိပ်ကြောင့် သေဆုံးရခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါက..."

ရှန်းယီ၏တည်ငြိမ်လွန်းသော အမူအရာကို ကြည့်ရင်း လီရွှမ်ချန်းမှာ မည်သူက သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်းကို ပို၍နားလည်သနည်းဟုပင် တွေးတောမိသွားသည်။

သူသည် ရှန်းယီ၏ စိတ်ထဲသို့ မြေပုံတစ်ခုနှင့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရိုက်နှိပ်ပေးလိုက်ပြီး

"ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းကို သွားပါ။ သူတို့ မင်းကို ကူညီနိုင်လိမ့်မယ်။ အဲဒီကို ရောက်ရင် ငါ့နာမည်ကို ပြောလိုက်ပါ၊သူတို့ ငါ့အပေါ်မှာ အကြွေးရှိနေနိုင်သေးတယ်။ မြန်မြန်လုပ်ပါ မင်းမှာ အချိန် ၁၀ နှစ်လောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်" ဟု အရေးကြီးသော သတိပေးချက်အဖြစ် ပြောကြားလိုက်၏။

မမျှော်လင့်ဘဲ ၁၀ နှစ်ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရှန်းယီသည် သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားသည့် ပုံစံပေါက်သွားလေသည်။

လီရွှမ်ချင်းမှာ အံ့အားသင့်မှုအနည်းငယ် ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာပြန်၏။

"သတိပေးပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အကြီးအကဲ လီရွှမ်ချင်း"

ရှန်းယီသည် ဂါရဝပြုကာ ခန်းမဆောင်အတွင်းမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ထူးဆန်းစွာခံစားလိုက်ရသည်။ လီရွှမ်ချင်း၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုကို ယွီမိသားစုထံတွင် သူ ကြားဖူးခဲ့သည်။

ယခု ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်မှုမှာလည်း စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ဤအကြီးအကဲမှာ အပြင်ပန်းမြင်တွေ့ရသည်ထက် များစွာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းပုံရပေသည်။