ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းသို့ ဦးတည်ခြင်း၃

"အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး" အဘိုးကျန်းသည် ခါးသက်စွာရယ်မောရင်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သင်္ဘောကို ထိန်းကျောင်းရန်မန္တန်များကို ထပ်မံအသုံးပြုလိုက်သည်။

ထို့နောက် လူငယ်ကို စမ်းသပ်သလို မေးလိုက်လေ၏။

"စီနီယာ... စီနီယာကိုဘယ်လိုခေါ်ရမလဲဆိုတာ သိခွင့်ပြုပါ။ ပြီးတော့ ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းမှာ အရေးတကြီးကိစ္စများ ရှိလို့လားခင်ဗျာ"

"ကျွန်တော့်ကို ရှန်းယီလို့ပဲ ခေါ်ပါ။ ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော် ပေါင်ဟွားနတ်သမီးနဲ့ တွေ့ဆုံခွင့်ရဖို့ မျှော်လင့်ထားပါတယ်"

ရှန်းယီသည် သင်္ဘောပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ခြေလှမ်းလိုက်၏။ သူသည် အိုမင်းသော သင်္ဘောသား၏ စိတ်ကူးများကို ဖတ်မိနေသည့်နှယ် ရှိလေသည်။

အမှန်စင်စစ် သူသည် လမ်းပြတစ်ဦး လိုအပ်နေပြီး၊ ဟိုကိုရောက်လျှင် သူတို့ကိုပိုမိုရက်ရောသော ဆုလာဘ်တစ်ခု ပေးလိုက်ရုံသာ ရှိသည်။

မြေပုံမှအသုံးအဝင်ဆုံးအရာမှာ ပေါင်ဟွားနတ်သမီးဟူသော နာမည်ပင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဗျာ"

ပုံမှန်အားဖြင့် ဂရုမစိုက်တတ်သော လျိုကျွင်းပင်လျှင် တစ်စုံတစ်ခုမှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားမိသွားပြီးထစ်အစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော့်အစ်မက ပေါင်ဟွားနတ်သမီးရဲ့ အစေခံလေ"

ဟုန်ကျယ်ဒေသတွင် နတ်သမီးဟူသော ဘွဲ့အမည်မှာ လူတိုင်းအလွယ်တကူသုံးစွဲနိုင်သော အရာမဟုတ်ပေ။ ကြီးမားသော နောက်ခံရှိသူများ၊ ထူးခြားသောပါရမီနှင့် ခွန်အားရှိသူများ၊ ချီးကျူးထိုက်သောအလှတရား ရှိသူများသာလျှင် ထိုဘွဲ့အမည်ကို ရရှိနိုင်ပေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ကျစ်လန်နတ်သမီးပင် ဖြစ်၏။ သူမသည် ရေသတ္တဝါမျိုးနွယ်စုမှ နဂါးဖြူမလေးဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ဦးချိုများ၊ နှုတ်ခမ်းမွေးများနှင့် လက်သည်းများပေါ်ရှိ အကြေးခွံများပင်လျှင် အလှတရား၏ပြယုဂ်ဖြစ်နေပေသည်။

ယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ပေါင်ဟွားနတ်သမီးမှာ နာမည်ကျော်ကြားမှု၊ နောက်ခံ သို့မဟုတ် ခွန်အားများနည်းပါးသော်လည်း၊ ပိုမိုငယ်ရွယ်ပြီး အလားအလာကောင်းများ ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်လေသည်။

"စီနီယာရှန်း၊ အနားယူဖို့ နေရာတစ်နေရာကို အဆင်ပြေသလို ရှာလိုက်ပါ"

ဤအချိန်တွင် အဘိုးကျန်းမှာ သူ၏ကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်ပြီ ဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စကားအနည်းငယ်ပြောရုံမျှဖြင့် သခင်လေးလျိုက လျှို့ဝှက်ချက်အားလုံးကို ဖွင့်ချလိုက်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရသော လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူတတ်နိုင်သည်မှာ မိမိကိုယ်ကိုကံဆိုးသည်ဟုသာ မှတ်ယူရန် ဖြစ်လေသည်။ ထိုအတွေးဖြင့် သူ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ရတနာသင်္ဘောသည် ထပ်မံရွေ့လျားသွားလေတော့သည်။

သို့သော် သူတို့ကျောက်တန်းများမှ အပြည့်အဝ မထွက်ခွာနိုင်မီမှာပင်၊ သူတို့၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

"ကုန်ပစ္စည်းတွေ သယ်လာတာအများကြီး မြင်ဖူးပေမယ့်၊ ငါတို့ကို ဆက်သဖို့ ရပ်စောင့်နေတာကတော့ မင်းတို့ကပထမဆုံးပဲ"

အသံများ တိတ်ဆိတ်သွားသည်နှင့်၊ ငါးအကြေးခွံသံချပ်ကာကိုဝတ်ဆင်ကာ လှံရှည်များ ကိုင်ဆောင်ထားသော ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် လှိုင်းလုံးများကြားမှ ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ သူတို့သည် ငါးနတ်ဆိုးနှစ်ကောင် ဖြစ်ကြောင်း အထင်အရှားပင်။

ထိုသတ္တဝါနှစ်ကောင်၏တူညီသော သံချပ်ကာကို မြင်သောအခါ၊ အဘိုးကျန်း၏ နှလုံးသားမှာ တင်းကျပ်သွားပြီး၊ သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ ခါးသက်မှုများပျောက်ကွယ်သွားကာ ဖားယားသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် အစားထိုးလိုက်လေသည်။

နဂါးနန်းတော် ငါးအကြေးခွံသံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်းပင်။

ဤသည်မှာ မိမိကိုယ်ကို ရေသတ္တဝါမျိုးနွယ်စုအဖြစ်ဟန်ဆောင်ထားသော ပျံ့နှံ့နေသည့် နတ်ဆိုးရိုင်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။

ဤသည်မှာ တရားဝင်ဟုန်ကျယ်ရေသတ္တဝါမျိုးနွယ်စုပင်။

"စည်းကမ်းတွေကို သိတယ်မလားဟေ့"

ငါးနတ်ဆိုးနှစ်ကောင်သည် စကားများများမပြောဘဲရတနာသင်္ဘောကို အကြမ်းဖျင်း တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဒီအောက်ခြေလူတန်းစား နားလည်ပါတယ်ခင်ဗျာ"

အဘိုးကျန်းသည် ချက်ချင်းနောက်သို့ဆုတ်လိုက်ပြီး သင်္ဘောပေါ်ရှိစိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေသော ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို တိတ်တဆိတ်အချက်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် အခန်းတွင်းသို့ အလျင်အမြဲ ပြေးဝင်သွားကာ၊ တူညီသော သိုလှောင်ရတနာများကြားတွင် ကျပန်းဟန်ဆောင်ယူလိုက်ကာ၊ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသောအရာကို ရွေးချယ်ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

"လေးစားရတဲ့ နဂါးနန်းတော်က စစ်သူကြီးများခင်ဗျာ... သင်္ဘောပေါ်မှာ လူဆယ့်ကိုးယောက် ရှိပါတယ်၊အားလုံးက နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကပါပဲ... ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း စီနီယာ တစ်ယောက်ပဲပါပါတယ်"

အဘိုးကျန်းသည် ပြုံးလျက် သိုလှောင်အိတ်ကို ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှန်းယီ၏ အပိုဝေစုအတွက် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အိတ်ထဲမှ ဆေးလုံးပုလင်းနှစ်လုံးကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး"နဂါးနန်းတော်က စစ်သူကြီးတွေ အလုပ်ကြိုးစားရပါတယ်။ ဒီမှာ နှစ်ဆတိုးပေးထားပါတယ်၊ အပိုပါတာတွေက ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ရိုသေမှု အထိမ်းအမှတ်ပါ" ဟု ဆို၏။

"ချွတ်..."

ငါးနတ်ဆိုးနှစ်ကောင်သည် အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အိတ်ကိုယူကာ အတွင်းသို့ကြည့်လိုက်သော်လည်း တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။

"ကျွန်တော်မျိုး သွားခွင့်ပြုပါဦး၊ သွားခွင့်ပြုပါဦး"

အဘိုးကျန်းသည် အကြိမ်ကြိမ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက်ထပ်မံကြည့်ရှုရန် မဝံ့ရဲတော့ဘဲ သင်္ဘောကို မောင်းနှင်ထွက်ခွာစေလိုက်သည်။

ရှန်ယီသည် ဤမြင်ကွင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုနေပြီးဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

"..."

ဤထူးဆန်းသော ကမ္ဘာကြီးနှင့် သူ အနည်းငယ် ပိုမိုရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာသလို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ လျိုချန်းယွင်း၏နှုတ်မှ ကြားရုံမျှဖြင့် မလုံလောက်ပေ။

နန်ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါးနှင့် ဝေးကွာသောနေရာသို့ ရောက်ရှိမှသာ ဤနေရာရှိစည်းမျဉ်းများကို သူ အမှန်တကယ် နားလည်နိုင်မည်။

ရေသတ္တဝါမျိုးနွယ်စု၏ရှေ့မှောက်တွင် အဘိုးကျန်းသည်ပင်လျှင် ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်း၏ နာမည်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။

"ဟင်း..."

လျိုကျွင်းသည် ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်လာသလိုခံစားရကာ သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်လေသည်။

သူသည် ဘေးရှိ ရှန်ယီအား တီးတိုးပြောလိုက်၏။

"အဘိုးကျန်းက အတွေ့အကြုံရှိပြီး ဆက်သဖို့ လုံလောက်အောင်ပြင်ဆင်ထားတာ ကံကောင်းသွားတယ်။ အဲဒီ အဘိုးကြီးတွေကိုသာ သွားစော်ကားမိရင် ကျွန်တော်တို့ ဘယ်သူမှကောင်းကောင်းနေရမှာ မဟုတ်ဘူး"

ခေတ္တအကြာတွင် ရှန်ယီထံမှ မည်သည့်အကြောင်းပြန်ချက်မျှ မရရှိခဲ့ပေ။

သူသည်စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ မှင်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်မှာ အမူအရာ ကင်းမဲ့နေသော်လည်း၊ သူ၏မှောင်မိုက်သော မျက်ဝန်းများမှာမူ ပိုမိုစူးရှထက်မြက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ရှန်းယီသည် မလိုအပ်ဘဲ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုစိတ် မရှိခဲ့ပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူ့ထံ၌စည်းမျဉ်းများကို ချိုးဖောက်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။

သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို အလွယ်တကူ ထွက်ခွာခွင့်မပြုချင်ပုံရလေသည်။

အခြားကျင့်ကြံသူများ သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားချိန်တွင်ပင် အဘိုးကျန်းမှာ ကျောကို ဆူးဖြင့် အထိုးခံရသကဲ့သို့ခံစားလိုက်ရပြီး ရတနာသင်္ဘောကို အစွမ်းကုန်မောင်းနှင်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားလေသည်။

"ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း ဒုတိယအဆင့်ထက် မပိုပါဘူး"

အနည်းငယ်ဝဖြိုးသော ငါးနတ်ဆိုးသည် ရှန်းယီထံမှ အကြည့်ကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ လက်ထဲရှိ သိုလှောင်ရတနာကို ချိန်ဆကြည့်လိုက်သည်။

အဆီများ ထပ်နေသော သူ၏ငါးမျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်သောအပြုံးတစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်လာလေသည်။

"ဒီအဘိုးကြီးက ငါတို့ကိုအရူးတွေလို့ ထင်နေပုံရတယ်"

"ဒီအထဲမှာ ပါတာတွေက ငါအာရုံခံမိတဲ့ အနံ့နဲ့ မကိုက်ညီဘူး"

"ဒါက နဂါးနန်းတော်ရဲ့စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်တာများ ဖြစ်နေမလား" ပိန်ပါးသော ငါးနတ်ဆိုးက ဘေးတိုက်ကြည့်ရင်းပြောလိုက်၏။

ဆက်သမှုကို လက်ခံခြင်းနှင့် လမ်းဓားပြတိုက်ခြင်းမှာ မတူညီကြောင်း သူ သိထားလေသည်။

ယင်းကို ကြားသောအခါ ဝဖြိုးသော ငါးနတ်ဆိုးသည် အသံဗြဲကြီးဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး၊"ဘယ်သူက သိမှာမို့လို့လဲ" ဟု ဆို၏။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်စလုံး၏ ငါးအကြေးခွံသံချပ်ကာများမှာ တောက်ပစွာ လင်းလက်သွားလေသည်။

သူတို့၏လက်ထဲရှိ လှံများသည် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ ပေဆယ်ချီ မြင့်မားသောလှိုင်းလုံးများကို လှိုင်းထန်စေလျက် ထွက်ပြေးနေသော ရတနာသင်္ဘောကို ရက်စက်စွာ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်လိုက်လေတော့သည်။

အနောက်မှလာနေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ၊ သင်္ဘောပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူအများအပြားမှာ ထိတ်လန့်တကြား လှည့်ကြည့်ရန်သာ အချိန်ရလိုက်ပြီး၊ သူတို့၏မျက်ဝန်းများတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ဆက်သမှုကို လက်ခံပြီးသားဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရဆဲလော။

"နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးတို့ ဒါတွေက ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းက လိုအပ်တဲ့ပစ္စည်းတွေပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး သနားညှာတာပါဦး"

အဘိုးကျန်းသည် မဟာအစီအရင်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ငါးနတ်ဆိုးနှစ်ကောင်စလုံးမှာ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း ဒုတိယအဆင့်ရှိ အင်အားကြီးသူများ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

သူတို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သော လှံများရှေ့တွင် ကြီးမားသောရတနာသင်္ဘောကြီးမှာ လှိုင်းတံပိုးများထက်ရှိ သစ်ရွက်လှေငယ်လေးတစ်စင်းပမာ ဖြစ်နေပြီး လက်တစ်ဖျစ်စာ အချိန်အတွင်းမှာပင် မှောက်ကျသွားနိုင်ခြေ ရှိနေလေသည်။

"ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်း"

နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်စလုံး ပြိုင်တူပြုံးလိုက်ကြပြီးနောက်ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ခြေလှမ်းလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ မှင်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်ပေါ်သို့ စူးစိုက်စွာ ကျရောက်နေလေ၏။

ဤလူငယ်သည်သာ အနည်းငယ်ခက်ခဲသော ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်လေသည်။

လျိုကျွင်းသည် အလိုအလျောက် ခေါင်းကိုပိုက်ကာစီနီယာတစ်ဦး၏အနောက်သို့ ပုန်းကွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း လွတ်ဟာသွားလေသည်။

ငါးနတ်ဆိုးနှစ်ကောင်၏အကြည့်အောက်တွင်၊ ရှန်းယီသည် သင်္ဘောပဲ့ပိုင်းတွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ လက်ဝါးကို မြှောက်လိုက်လေ၏။

ပစ်လွှတ်လိုက်သော လှံများသည် သူ၏လက်ဝါးထဲသို့ ကွက်တိဝင်ရောက်လာပြီး၊ သမုဒ္ဒရာပြင်ကို လှိုင်းထန်စေခဲ့သော ကြီးမားလှသည့် အငွေ့အသက်များမှာ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ယိုဝေလှံကျိုးပျက်သွားကတည်းက ရှန်းယီသည် မည်သည့်လက်နက်ကိုမျှ အသုံးမပြုခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ အနည်းငယ်သံချေးတက်နေသလို ဖြစ်နေလေသည်။ သူသည် လှံဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ရိုက်ချိုးလိုက်၏။

လှံတံနှစ်ခုရိုက်ခတ်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် အပိုင်းအစများစွာအဖြစ်သို့ ကြေမွသွားလေသည်။

ရှန်းယီသည် သူ၏လက်စွပ်ကို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရွှေရောင်မီးလျှံများတောက်လောင်လာလေသည်။ ကျိုးပျက်နေသော လှံတံအပိုင်းအစများစွာသည် မီးမိုးရွာကျသကဲ့သို့ ပြန်လည်ပစ်ခတ်သွားပြီး၊ တစ်ခုစီတိုင်းတွင် စူးရှသောဖီးနစ်ငှက်၏ အော်သံများ ပါဝင်နေလေ၏။

အာ

လွန်ခဲ့သည့်စက္ကန့်ပိုင်းကပင် ထိုလူငယ်သည် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှမလုပ်ခဲ့ဘဲ သူ၏တာအိုနန်းတော်ကိုပင် ထုတ်ဖော်ပြသခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ယခု ရုတ်တရက်ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်များကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်ကိုဖြတ်ကျော်လာသော ငါးနတ်ဆိုးနှစ်ကောင်၏ မျက်နှာအရောင်မှာ ရုတ်ခြည်းပြောင်းလဲသွားလေသည်။

သူတို့သည် ရှောင်တိမ်းရန် လှည့်လိုက်ကြ၏။ သို့သော် အပြည့်အဝအကောင်အထည်ပေါ်နေပြီဖြစ်သော ကောင်းကင်ဘုံဖီးနစ်ထာဝရမူလခန္ဓာကိုယ်၏ အားဖြည့်မှုဖြင့်လာနေသော ကျိုးပျက်နေသည့်လှံများရှေ့တွင် သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုများမှာ အဆပေါင်းများစွာ နှေးကွေးသွားသကဲ့သို့ပင်။

ဖောင်း ဖောင်း

ပြင်းထန်သောအပူရှိန်များ သယ်ဆောင်လာသည့် လှံများသည် ငါးနတ်ဆိုးများကို အပြည့်အဝ ဖောက်ထွင်းသွားလေ၏။

တောက်ပနေဟန်ရှိသော ငါးအကြေးခွံသံချပ်ကာများမှာ တစ်ခဏမျှပင်ခံနိုင်ရည်မရှိဘဲ လုံးဝ ကြေမွသွားလေတော့သည်။

သွေးစီးကြောင်းများကောင်းကင်ယံတွင် ဖိတ်စင်သွားပြီး၊သွေးများ ကျဆင်းလာကာ သမုဒ္ဒရာပြင်ကို အနီရောင်မဆိုးမီမှာပင် ရှန်ယီသည် သူ၏ လက်ကိုထပ်မံဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတစ်ရပ်ကလှည်းကျင်းသွားပြီး ဖောက်ထွင်းခံထားရသောအလောင်းနှစ်လောင်းကို သွေးရည်ကြည်များအားလုံးနှင့်အတူ ရစ်ပတ်ကာ လက်စွပ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဆွဲယူသွားလေသည်။

သူသည် လက်စွပ်ကိုထိတွေ့လိုက်သည်။ ထို့နောက်မှသာကုန်းပတ်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော လူများနှင့် သူ့ကို ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် မှင်တက်စွာကြည့်နေသော အဘိုးအိုကို လှည့်ကြည့်လိုက်လေ၏။

"ကဲ... သွားကြစို့"

ဤကဲ့သို့သောနေရာမျိုးတွင် ရေသတ္တဝါမျိုးနွယ်စုဝင်များကိုသတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။ ရှန်းယီကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် အချိန်ဆွဲနေလိုစိတ် မရှိခဲ့ပေ။

ဤတည်ငြိမ်သော အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အဘိုးကျန်းသည် သူ၏တောင့်တင်းနေသော အခြေအနေမှ ရုတ်တရက်သတိပြန်ဝင်လာပြီး၊ တံတွေးတစ်ချက်မျိုချလိုက်ကာ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူ၍ ဝါးစားလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် မျက်လုံးပြူးကြီးများဖြင့် သူ၏စွမ်းအင်များကို ရတနာသင်္ဘောအတွင်းသို့ အသည်းအသန် သွန်းလောင်းထည့်လိုက်လေတော့သည်။

သူသည် လူအားလုံးကို ထိုနေရာမှ လျင်မြန်စွာ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

ဆေးလုံးကိုဝါးစားနေစဉ် သူ၏ပါးစပ်မှ တံတွေးများလျှံကျလာပြီး ပါးပြင်များမှာ ထိန်းမရသိမ်းမရ တုန်ယင်နေလေသည်။

အမှန်ပင်... သူ၏အကဲဖြတ်မှု မမှားခဲ့ပေ။

စီနီယာရှန်း မျက်လုံးများ စတင်ဖွင့်လိုက်စဉ်က ဖော်ပြခဲ့သောအမူအရာမှာ သူ၏အစစ်မှန်ဆုံး အသွင်အပြင်ပင် ဖြစ်သည်။

သေချာပေါက်လွယ်ကူသော ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ထိုသတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒမှာ သူတို့ဆီသို့ ဦးတည်မနေခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက သူတို့ ရတနာသင်္ဘောပေါ်ကို ခေါ်ဆောင်လာရန်အခွင့်အရေးပင် ရရှိခဲ့ပါမည်လော။