ပေါင်ဟွားနတ်မိမယ်

ယခင်နယ်နိမိတ်မှ အပြည့်အဝ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်မှသာလျှင် အဘိုးကျန်းသည် သူ၏ပါးစပ်ထဲရှိဆေးလုံးများအားလုံးကို မျိုချလိုက်ပြီး၊ ဆေးစွမ်း၏ နွေးထွေးသော အထောက်အပံ့ဖြင့် သူ၏အသက်ရှူနှုန်းကို မှန်ကန်စေရန် ကြိုးစားအားထုတ်လေသည်။

ကုန်ပစ္စည်းများသယ်ယူပို့ဆောင်ရန် အပြင်ဘက်တွင်ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေရသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူသည် မည်ကဲ့သို့သော ပြဿနာမျိုးထဲသို့ကျဆင်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်းကို နက်ရှိုင်းစွာ သိရှိနားလည်ထားသည်။

ဟုန်းကျယ်နဂါးနန်းတော်၏ ကင်းလှည့်အဖွဲ့များကို နေ့စဉ်ရေတွက်စစ်ဆေးလေ့ရှိရာ၊ နှစ်နာရီပင် မကြာမီရေနေမျိုးနွယ်နှစ်ဦး ပျောက်ဆုံးသွားမှုသတင်းက ပေါက်ကြားသွားတော့မည်။

ဤရေပြင်ကို အနည်းဆုံး နောက်ထပ်ဆယ်နှစ်ကျော်လောက်အထိတော့ သူဘယ်တော့မှ ထပ်မံဖြတ်သန်းရဲတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ၊ ကျွန်တော်ကျန်း က တကယ်ကို မျက်စိကန်းခဲ့တာပါ..."

အဘိုးကျန်းသည် သူ၏လက်များဖြင့် မန္တန်တစ်ခုကို ပုံဖော်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ဘေးတွင် မတုန်မလှုပ် တည်ငြိမ်စွာရှိနေသော ရှန်းယီကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ကြီးမားလှသော လေးစားအံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ဟုန်းကျယ်ရေနေမျိုးနွယ်ကို ပြစ်မှားစော်ကားထားပြီးဖြစ်သော်လည်း ဤမျှတည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ရှိနေနိုင်သေးသည်။

သူ့တွင် ထိုမျှကြီးကျယ်ခမ်းနားသော နောက်ခံရှိနေခြင်း၊ သို့မဟုတ်ပါကလည်း ဤကဲ့သို့ သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်ခြေရာလက်ရာဖျောက် ထွက်ခွာသွားတတ်သည့် အလုပ်မျိုးကို ကျင့်သားရနေခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

အစောပိုင်းက ရှန်းယီ၏မြန်ဆန်ပြီး သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော၊ မည်သည့်ခြေရာလက်ရာမှ မချန်ထားခဲ့သော လှုပ်ရှားမှုများကို ထောက်ရှု၍အဘိုးကျန်းသည် ဒုတိယအချက်ဘက်သို့ ပို၍ ယိမ်းယိုင်သွားမိသည်။

သေချာသည်မှာ ထိုလွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိပြီး အစွမ်းထက်လှသောကျင့်ကြံခြင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ၏နောက်ခံမှာလည်း လုံးဝ သာမန်ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် အဘိုးကြီးကျန်းအနေဖြင့် ထပ်မံ၍ မေးမြန်းရဲမည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့အားလုံး လှေတစ်စင်းတည်းကို အတူတကွ စီးနင်းလာကြသော်လည်း၊ သူ၏ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုမျိုးနှင့်ဆိုလျှင် ယခုအချိန်အထိ သူတို့အားလုံးကို နှုတ်ပိတ်မသတ်ပစ်ဘဲ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခြင်းကပင် ရှားပါးလှသော ကြင်နာမှုတစ်ခု ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

"မလိုပါဘူး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်တာ သက်သက်ပါပဲ"

ရှန်းယီသည် ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး ရှေ့သို့သာ ကြည့်နေလေသည်။

သူသည် နတ်ဆိုးများထံမှ သက်တမ်းကို လိုအပ်နေဆဲဖြစ်သရွေ့ ရေနေမျိုးနွယ်များကိုပြစ်မှားမိခြင်းမှာ အနှေးနှင့်အမြန်ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော ကိစ္စပင်။

စောစောစီးစီး အသားကျနေတာက ပိုကောင်းပါသည်။ သို့သော်လည်း အပြင်ထွက်သည့်အခါ နန်ယန်ဂိုဏ်း၏အမည်နာမကို မသယ်ဆောင်သွားခြင်းက ပိုကောင်းပေမည်။

ထို ဟဲတာအိုရတနာနယ်မြေမှ လူများသည် လက်ရှိတွင် မည်သည့်ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုကိုမှ ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

"စီနီယာရှန်း၊ခင်ဗျားမှာ ပေါင်ဟွားနတ်မိမယ်နဲ့ အရေးတကြီး ကိစ္စများရှိနေလို့လား" လျိုကျွင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ထိန်းချုပ်နိုင်သွားပြီး၊ ရှန်းယီကို ပြန်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထိုမျှနာမည်ကြီးလှသော ရေနေမျိုးနွယ် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကိုပင် သူက စကားတစ်ခွန်းတည်းနှင့် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းသို့ ရောက်လာတတ်ပြီး၊ နတ်မိမယ်၏အလှကို တစ်ချက်မျှမြင်တွေ့လိုဇောဖြင့် ချောမောပြေပြစ်ပြီး သူရဲကောင်းဆန်ဆန်ဟန်ဆောင်တတ်ကြသော ထိုဂိုဏ်းသား တပည့်များနှင့် လုံးဝကို ကွာခြားလှသည်။

ထိုကဲ့သို့သော စီနီယာတစ်ဦးက အလှအပလေးတစ်ခုအတွက်နှင့် တောင်တွေ ရေတွေကို ဖြတ်ကျော်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။

"ကျွန်တော် လိုအပ်တဲ့အရာတစ်ခုရှိနေလို့၊ စီနီယာတစ်ယောက်ရဲ့အကြံပေးချက်အတိုင်း ဒီကို လာခဲ့တာပါ"

ရှန်းယီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူသည် ယခုအခါ လောကထဲသို့စတင်ဝင်ရောက်လာစ အတွေ့အကြုံမရှိသေးသော လူငယ်လေးတစ်ဦး မဟုတ်တော့ပေ။

စီနီယာ ရွှမ်ချင်းသည် အတိတ်က ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းအပေါ် ကျေးဇူးရှိခဲ့ဖူးသည် ဆိုဦးတော့၊ အချိန်တွေပြောင်းလဲသွားပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ယခုအခါ သစ်သားရုပ်ထုကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ရာ၊ တစ်ဖက်လူက ထိုယခင်ကျေးဇူးဟောင်းများကို အသိအမှတ် ပြုမပြုဆိုသည်မှာ မသေချာလှပေ။

အဆက်အသွယ်တစ်ခု ထပ်တိုးရရှိထားခြင်းက အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်ပါသည်။

"စိတ်ချပါ၊ ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော် တာဝန်ယူပါတယ်"

လျိုကျွင်းက သူ၏ရင်ဘတ်ကို ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပုတ်လိုက်ပြီး ပြတ်သားစွာပြောလိုက်၏။

"အခြားအရာတွေကိုတော့ ကျွန်တော် အာမမခံနိုင်ပေမယ့်၊ ဂိုဏ်းထဲမှာ ပေါင်ဟွားနတ်မိမယ်နဲ့ ခင်ဗျားတွေ့ဆုံခွင့်ရအောင် အခွင့်အရေး ဖန်တီးပေးဖို့က ပြဿနာမရှိပါဘူး။ အရင်က ကျွန်တော့်ကို လာရှာတဲ့သူတွေကိုတော့ ကျွန်တော်လုံးဝဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး။"

"အင်း"

ရှန်းယီက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ကျေးဇူးပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဘာလို့ ဒီစကားကနားထောင်ရတာ အဲဒီလောက် ထူးဆန်းနေရတာလဲ။

"..."

ထိုသူနှစ်ဦး စကားပြောနေသည်ကို နားထောင်ရင်း လှေပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာတိတ်ဆိတ်နေကြသည်။ သေဘေးမှ လွတ်မြောက်လာသည့် သက်သာရာရမှုကြားတွင် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခုလည်း ရောယှက်နေခဲ့၏။

မမျှော်လင့်ဘဲ သူတို့၏အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်ဝမ်းမြောက်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် တန်ဖိုးရှိလှပါသည်။

အကယ်၍သာ ထူးထူးခြားခြားငယ်ရွယ်ပုံပေါက်နေသော ဤမင်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူ၏ အကူအညီသာမရခဲ့လျှင် ယခုအချိန်ဆို သူတို့သည် ရေထဲတွင် ငါးစာဖြစ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းနှင့် အဆက်အသွယ်ရှိပြီး ဟဲတာအိုရတနာနယ်မြေတွင် ခိုလှုံခွင့်ရနိုင်သောဤသခင်လေးလျိုနှင့် သူ၏အဖော်များနှင့် မတူဘဲ၊ သူတို့သည် ကုန်းပေါ်ရောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် မိမိတို့၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်များကိုသာ အားကိုး၍ အသက်လုထွက်ပြေးရတော့မည်။

"စီနီယာရှန်း၊ ခင်ဗျားနဲ့ ပေါင်ဟွားနတ်မိမယ်ကြားမှာ ဘယ်သူက ပိုအားကောင်းပြီး ဘယ်သူက ပိုအားနည်းလဲ"

လျိုကျွင်းသည် ထိတ်လန့်မှုမှ ပြန်လည်သက်သာလာပြီးနောက်၊ ယခင်ကကဲ့သို့ စကားများတတ်သူ ပြန်ဖြစ်သွားကာ သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ငါ သူ့ကို မသိပါဘူး" ရှန်းယီက လှေပေါ်ရှိ တိုင်တစ်တိုင်ကို မှီရင်း ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင်ပြန်ဖြေလိုက်၏။ ဤလူငယ်လေးထံမှ သတင်းအချက်အလက်များကို တမင်တကာမြှားယူနေရန် မလိုဘဲ သူဘာသာ ဆက်ပြောလာလိမ့်မည်ကို ရှန်းယီ သိထားသည်။

"ကျွန်တော် မထွက်လာခင်တုန်းက၊ နတ်မိမယ်က အာကာသနန်းတော် နှစ်ခုနဲ့ ဝိညာဉ်နန်းတော် သုံးခုနဲ့အတူ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ခြောက်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ဂိုဏ်းက အောင်ပွဲခံနေကြတာ"

လျိုကျွင်းက အဆက်မပြတ် ဆက်ပြောနေလေ၏။ "နတ်မိမယ်က တကယ်ကိုလှပတာ၊ပြီးတော့ သူမက သဘောကောင်းပြီးရက်ရောသေးတယ်၊ သူက ဂိုဏ်းချုပ်ဆက်ခံသူဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုတော့ ထည့်ပြောစရာတောင် မလိုတော့ဘူးပေါ့။ ခင်ဗျား သူ့ကိုတွေ့ရင် သိပါလိမ့်မယ်"

"..."

ရှန်းယီသည် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေရင်း ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းအကြောင်း အကြမ်းဖျင်း နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။

သေချာသည်မှာ ဤဂိုဏ်းသည်လည်း တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းကျင့်ကြံသူများ နေထိုင်သည့် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် နန်ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါးဂိုဏ်းများနှင့် မနှိုင်းယှဉ်လျှင်ပင်၊ တစ်ခုချင်းစီခွဲထုတ်ပြီး ယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုပါက အများကြီး နောက်ကောက်ကျနေဆဲဖြစ်သည်။

ဥပမာအနေဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်ဆက်ခံသူများကို ကြည့်ပါ။ပေါင်ဟွားနတ်မိမယ်၏တာအိုနန်းတော်တွင် ကောင်းကင်နန်းတော်တစ်ခုမျှပင် မရှိသေးဘဲ၊ ယခင်စီနီယာ ရွှမ်ချင်း၏အဆင့်နှင့် ယှဉ်ရန် ဝေးကွာလွန်းလှသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ့၌မေးခွန်းတစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။

ပေါင်ဟွားနတ်မိမယ်တွင် ဤမျှလောက်သာ ကျင့်ကြံမှုခြင်း ရှိနေသည်ဆိုပါက၊ သူမသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းကျော်က လူတစ်ယောက်နှင့် မတူခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်လော။

သူမသည် ရွှမ်ချင်းတွေ့ဆုံခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်း နောက်တစ်ဦးများ ဖြစ်နေမည်လော။

...

ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်း

အခြားသော မသေမျိုးဂိုဏ်းများ၏အတွင်းစည်း များနှင့်မတူဘဲ၊ ဤနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် လိုဏ်ဂူများတွင် နေထိုင်ရသည်ကို သဘောကျပုံမပေါ်ပေ။

ထိုအစား လှပစွာစီစဉ်တည်ဆောက်ထားသော အဆောက်အအုံငယ်လေးများ ရှိနေပြီး၊ တစ်ခုထက်တစ်ခုပိုမိုလှပနေကာ၊ လေထဲတွင် သင်းပျံ့သောပန်းရနံ့လေးများ၊ စိမ်းလန်းစိုပြည်သော တောင်တန်းများနှင့် ရေပြင်များက သေမျိုးလောကရှိ နတ်ဘုံနတ်နန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုးကို အမှန်တကယ်ပေးစွမ်းနေလေသည်။

ထိုအဆောက်အအုံငယ်လေးများထဲမှ ရှေးအကျဆုံးသော အဆောက်အအုံအတွင်း၌ငွေရောင်သန်းနေသောဆံပင်အဖြူများနှင့် အဘွားအိုတစ်ဦးသည် မှန်တင်ခုံရှေ့တွင် ထိုင်နေပြီး၊ မှန်ထဲရှိ သူမ၏ အရေတွန့်နေသော မျက်နှာကိုငေးမောကြည့်နေလေသည်။

သူမ၏တောက်ပသော မျက်ဝန်းများသာလျှင် သူမ၏အတိတ်က အလှအပနှင့် ဂုဏ်ကျက်သရေကို မှိန်ဖျော့ဖျော့ ထင်ဟပ်နေဆဲဖြစ်လေ၏။

သူမ၏နောက်ကွယ်တွင်တော့ အနားကွပ်တွင် ပန်းရောင်သန်းနေသောစကတ်အဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အရပ်ရှည်ရှည်အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် နွယ်ပင်များဖြင့်ရက်လုပ်ထားပုံရသော ရတနာပန်း သရဖူကိုဆောင်းထားပြီး၊ ခြေဗလာဖြင့် လက်ထဲတွင်ဘီးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ အဘွားအို၏ခါးအထိရှည်လျားသော ငွေရောင်ဆံနွယ်များကို စိတ်ရင်းစေတနာဖြင့် ဖြီးသင်ပေးနေလေသည်။

ဤဝတ်စားဆင်ယင်မှုကပင် သူမ၏မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာဖော်ပြနေပေ၏။

"ဆရာ"

ပေါင်ဟွားနတ်မိမယ်က ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဖြီးလို့ ပြီးပါပြီ။"

ဟုန်ကျယ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင်ပင်၊ အခြားမည်သည့် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ထိပ်သီးပညာရှင်မျှရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို ဂရုစိုက်နေလိမ့်မည်မဟုတ်သည်မှာ အသေအချာပင်ဖြစ်သည်။

နတ်မိမယ်ကလည်း ထိုအချက်ကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း၊ သူမ၏ဆရာဖြစ်သူက နှစ်သက်သဖြင့် ဆရာ့အနားတွင် နေကာအဖော်ပြုပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ"

အဘွားအိုသည် နေရာမှမထဘဲ သူမ၏မျက်ဝန်းများတွင် အတိတ်ကိုလွမ်းဆွတ်တမ်းတမှုများ ပြည့်နှက်နေလေ၏။ "သွားတော့၊ ဆရာ တစ်ယောက်တည်း ခဏလောက်ထိုင်ချင်သေးတယ်။"

သူမ၏အသံ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ၊ သူမသည် ရုပ်တုတစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်သွားပြီး အတွေးရေယာဉ်ကြောထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာနစ်မျောသွားတော့သည်။

"ဆရာ့အမိန့်အတိုင်းပါ"

ပေါင်ဟွားနတ်မိမယ်က ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာသွားလေ၏။

သူမစိမ်းလန်းသော တောင်ကုန်းများပေါ်မှ ဆင်းလျှောက်လာချိန်တွင်၊ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တမင်တကာပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိသော်လည်း၊ မျက်ဝန်းများ၏အပြောင်းအလဲတစ်ခုတည်းကပင် သူမကို ဆရာ့စကားနားထောင်သော တပည့်ကောင်းလေးတစ်ဦးမှနေ၍ တည်ငြိမ်ပြီးသိမ်မွေ့သောအစ်မကြီးတစ်ဦး၏ ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်များအားလုံးသည် ရပ်တန့်ကာ ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုကြလေ၏။

သူတို့သည် တူညီသောအတွင်းစည်းမှ ဖြစ်ပြီး သူမကိုမကြာခဏ မြင်တွေ့ရလေ့ရှိသော်လည်း၊ သူမ၏ နတ်မိမယ်ကဲ့သို့သော အလှတရားကို တစ်ခါမျှ ဖူးမြော်ခွင့်ရခြင်းက သူတို့၏ကျင့်ကြံခြင်းနှလုံးသားများကို ငြိမ်းချမ်းစေရန် အထောက်အကူ ဖြစ်စေလေသည်။

ပေါင်ဟွားနတ်မိမယ်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ကိုယ်ပိုင် အဆောက်အအုံငယ်လေးဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

သူမ အထဲသို့မဝင်မီ အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသောအစေခံမိန်းကလေး အနည်းငယ်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး၊ ၎င်းတို့က အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာကာ "နတ်မိမယ် ပြန်ရောက်လာပြီပဲ၊ ဂိုဏ်းပြင်ပကနေကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် နတ်မိမယ်နဲ့ တွေ့ဆုံချင်လို့ပါတဲ့" ဟု လျှောက်တင်ကြလေသည်။

"ဘယ်သူလဲ" ပေါင်ဟွားနတ်မိမယ်က သူမ၏ တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း မေးလိုက်၏။

"လူငယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပါ၊ ရုပ်ရည်ကတော့ အတော်လေးချောမောပေမယ့် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး၊ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် နှစ်လောက် ရှိပါတယ်" ဟု အစေခံမိန်းကလေးက အလျင်စလိုပြန်ဖြေလေသည်။

"ဟင်" ပေါင်ဟွားနတ်မိမယ်က ဘေးသို့ တစ်ချက်စောင်းကြည့်လိုက်၏။ ပုံမှန်အခြေအနေမျိုးတွင်ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သောသတင်းမျိုးက သူမထံသို့ ရောက်လာမည်မဟုတ်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ရတနာပန်းဂိုဏ်းသို့လာရောက်ကာ သူမနှင့် တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းခံသူ ကျင့်ကြံသူအရေအတွက်မှာ မရေမတွက်နိုင်အောင်များပြားပြီး၊ ၎င်းတို့အနက် ကိုးဆယ့်ကိုးရာခိုင်နှုန်းခန့်မှာ လူငယ်လူရွယ်များသာ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

"ဒီလိုပါ၊ သူက စီနီယာရွှမ်ချင်းရဲ့ အကြံပေးချက်အရ လာခဲ့တာလို့ ပြောပါတယ်" အစေခံမိန်းကလေး၏မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလျင်အမြန် ရှင်းပြလေသည်။

"ဒီစီနီယာ ရွှမ်ချင်းဆိုတာများ နတ်မိမယ်ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်နေမလား စိုးရိမ်လို့ ကျွန်မသတင်းလာပို့တာပါ။"

"ရွှမ်ချင်း"

ပေါင်ဟွားနတ်မိမယ်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် အသက်ရှူအကြိမ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ခေါင်းခါယမ်းကာ "ငါ သူ့ကို မသိဘူး၊ တွေ့ခွင့်မပေးနိုင်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။