အခန်း (၁၅၂၉-၁၅၃၀)

အခန်း ၁၅၂၉ - နိုးထလာသော အဘိုးအို

"စောစောက တစ်ခဏလေးအတွင်း ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ ယန်ကျန့်နဲ့ ရဲကျန့် ပျောက်သွားတယ် အဲဒီသင်္ဘောသားဘုရင်လည်း ပျောက်သွားတယ်"

လက်တွေ့ကမ္ဘာမှ တာကျိုးမြို့အတွင်း လျိုစန်း၏ စက္ကူရုပ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အဝေးသို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လွန်ခဲ့သော စက္ကန့်ပိုင်းလေးအတွင်း လူနှစ်ယောက်နှင့် တစ္ဆေတစ်ကောင်သည် မည်သည့် ခြေရာလက်ရာမျှ မကျန်ရစ်ဘဲ မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် နားမလည်နိုင်သော သဘာဝလွန် နေရာတစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ယန်ကျန့်က တစ်စုံတစ်ရာသော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုပြီး သင်္ဘောသားဘုရင်ကို သဘာဝလွန် နေရာတစ်ခုထဲသို့ ဆွဲသွင်းသွားခဲ့ခြင်းလား။

"ဒါက ယန်ကျန့် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ နည်းလမ်း ဖြစ်ရမယ် သူ အောင်မြင်သွားပုံရတယ် အဲဒီသင်္ဘောသားဘုရင် အခုထိ ပြန်မလာသေးဘူး"

ဟယ်ယွဲ့လျန်က ဘေးမှ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်နဲ့ ရဲကျန့်လည်း ပြန်မလာဘူးလေ အတူတူ သေသွားကြတာများလား"

လျိုစန်း၏ စက္ကူရုပ်သည် မနေနိုင်ဘဲ ထိုသို့ တွေးလိုက်မိသည်။

"မသေချာဘူး ထပ်စောင့်ကြည့်ရဦးမယ်"

ဟယ်ယွဲ့လျန်က ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် သူတို့ ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေသော်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသူများ ပြန်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်လည်း မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိသဖြင့် နောက်ဆက်တွဲ အခြေအနေကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲနေသည်။ သို့သော် ထိုအချက်က ယန်ကျန့်၏ အစီအစဉ် တကယ် အလုပ်ဖြစ်သွားကြောင်း သက်သေပြနေသဖြင့် သတင်းကောင်း တစ်ခုတော့ ဖြစ်သည်။

ရင်ဆိုင်၍ မရနိုင်သော သင်္ဘောသားဘုရင် နောက်ဆုံးတော့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် သင်္ဘောသားဘုရင် ပျောက်ကွယ်သွားမှုကြောင့် မကောင်းသော အပြောင်းအလဲ အချို့လည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အထင်ရှားဆုံးမှာ သင်္ဘောသားဘုရင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် တစ္ဆေရေကန်ပေါ်ရှိ တစ္ဆေများသည် ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားသကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ စတင် ပျံ့နှံ့သွားကြသည်။ ဤအတိုင်း ဆက်သွားပါက မကြာမီ ဤတစ္ဆေများသည် မြို့၏ နေရာအနှံ့အပြားသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် သင်္ဘောသားဘုရင်ကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ဤလွတ်မြောက်သွားသော တစ္ဆေများသည် နေရာအနှံ့တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ထို့အပြင် တချို့တစ္ဆေများမှာ ဆက်လက် ကြီးထွားနိုင်စွမ်း ရှိသဖြင့် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားလာပါက အလွန် ကြောက်စရာကောင်းသော တစ္ဆေကြီးများ ပေါ်ထွက်လာရန် ရာခိုင်နှုန်း များသည်။

သို့သော် ဆိုးရွားသော ကိစ္စများ မပြီးဆုံးသေးပေ။

တစ္ဆေများ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းသွားသည့်အပြင် တစ္ဆေရေကန်ပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်တန့်နေသော တစ္ဆေသင်္ဘောကြီးမှာလည်း ယခုအခါ စတင် လှုပ်ရှားလာသည်။

တစ္ဆေသင်္ဘောကို ထိန်းချုပ်နေသော သင်္ဘောသားဘုရင် မရှိတော့ပြီဖြစ်ရာ ပုံမှန်အားဖြင့် ဤတစ္ဆေသင်္ဘော ဆက်လက် လှုပ်ရှားနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ သို့သော် လက်တွေ့တွင်မူ မျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ သင်္ဘောသားဘုရင် မရှိတော့သလို တစ္ဆေဘတ်စ်ကား ဝင်တိုက်ထားသဖြင့် အပေါက်ကြီး ဖြစ်ကာ ယိမ်းယိုင်နေသော ဤသင်္ဘောဟောင်းကြီးသည် ထပ်မံ ရွက်လွှင့်လာပြန်သည်။

တစ္ဆေသင်္ဘော လှုပ်ရှားလာသည်နှင့် လျိုစန်း လုံးဝ ထိုင်မနေနိုင်တော့ပေ။

တစ္ဆေများ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းသွားခြင်းကို သူ လက်ခံနိုင်သည်။ နောက်မှ ပင်ပင်ပန်းပန်း လိုက်လံ ဖြေရှင်းရုံသာ ရှိသည်။ သို့သော် တစ္ဆေသင်္ဘော ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းသွားခြင်းကိုမူ သူ လက်မခံနိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ္ဆေသင်္ဘောကို မဖြေရှင်းနိုင်ပါက နောက်ပိုင်းတွင် တစ္ဆေများ ဘယ်လောက်တောင် ထပ်မံ သယ်ဆောင်လာဦးမည်ကို မသိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တွေးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ကြက်သီးထစရာ ကောင်းလှသည်။

"ယန်ကျန့် ကျရှုံးသွားတာလား"

ဟယ်ယွဲ့လျန် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာထား လေးနက်သွားသည်။

"ယန်ကျန့်နဲ့ ရဲကျန့်ရဲ့ အခြေအနေကို အခု ငါတို့ မသိရတော့ဘူး ငါ သိတာ တစ်ခုပဲ ရှိတယ် ဒီမှာ ငါ နေရတဲ့ တာဝန်က တစ္ဆေသင်္ဘောကို တားဆီးဖို့ပဲ အခု တစ္ဆေသင်္ဘော ပြန်လှုပ်ရှားလာပြီဆိုတော့ နောက်ဆုံး ဝှက်ဖဲကို ထုတ်သုံးဖို့ အချိန်တန်ပြီလို့ ငါ ထင်တယ်"

လျိုစန်း၏ စက္ကူရုပ်က ပြောလိုက်သည်။

"အဖိုးကြီးချင်ရဲ့ ရုပ်တုလား"

ထုန်ချန် မျက်နှာပျက်သွားသည်။

မလွှဲမရှောင်သာသော အခြေအနေသို့ မရောက်မချင်း ထိုရုပ်တုကို မသုံးရန် ယန်ကျန့်က အရင်ကတည်းက မှာကြားထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အခုလို အခြေအနေမှာ အဲဒီရုပ်တုကို သုံးတာကလွဲပြီး တခြား ဘာနည်းလမ်းမှ မရှိတော့ဘူး ဒီလောက်များတဲ့ တစ္ဆေတွေရယ် တစ္ဆေသင်္ဘောရယ်ကို ငါတို့ သုံးယောက်တည်းနဲ့ လုံးဝ မရင်ဆိုင်နိုင်ဘူး ကျန်နေတဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ အကုန် စုပြီး တိုက်ရင်တောင် သေဖို့ပဲ ရှိတယ် ဒါကို ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ ယန်ကျန့် သိရင်လည်း ငါ့လုပ်ရပ်ကို သဘောတူမယ်လို့ ယုံတယ်"

လျိုစန်း၏ စက္ကူရုပ်က အလွန် လေးလေးနက်နက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ အခြေအနေကို ဖြေရှင်းရန် ဤနည်းလမ်း တစ်ခုတည်းသာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ် ဒီလိုဆိုရင်လည်း လှုပ်ရှားကြတာပေါ့"

ထုန်ချန်လည်း စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် ယခုအချိန်တွင် ဤသို့သာ လုပ်နိုင်တော့မည်ကို သဘောတူလိုက်သည်။

ဟယ်ယွဲ့လျန်လည်း နှုတ်ဆိတ်နေပြီး မတားဆီးသဖြင့် သဘောတူကြောင်း ပြသလိုက်သည်။

လျိုစန်း၏ စက္ကူရုပ် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။

"အဖိုးကြီးချင်ရဲ့ ရုပ်တုကို ပစ်ချပေးပါ နေရာက ငါ့ဘေးနားက တိုက်ခေါင်မိုးပေါ်"

ဖုန်းပြောပြီးသွားသောအခါ...

မကြာမီ

ကောင်းကင်ယံမှ လေယာဉ်အင်ဂျင်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ရုပ်တုတစ်ခု လူအများ၏ ခေါင်းပေါ်မှ လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းလာသည်။

"လာပြီ"

သူတို့ သုံးယောက်၏ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးသည် အဖိုးကြီးချင်၏ ရုပ်တုဆီသို့ ချက်ချင်း ရောက်သွားကြသည်။

သူတို့ အားလုံးသည် ဤရုပ်တု ကျဆင်းလာခြင်းက မျှော်လင့်ချက်ကို ယူဆောင်လာပေးမည်ဟု မျှော်လင့်နေကြသည်။ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့ခြင်း မဟုတ်စေရန် ဆုတောင်းနေကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လက်ရှိ အခြေအနေအရ မည်သည့် အမှားအယွင်းကိုမျှ ထပ်မံ လက်မခံနိုင်တော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အနည်းငယ် မှားယွင်းသွားသည်နှင့် အားလုံး အဆုံးသတ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

အဖိုးကြီးချင်၏ ရုပ်တု အဆက်မပြတ် ကျဆင်းလာပြီးနောက် ကျယ်လောင်သော အသံကြီး တစ်သံနှင့်အတူ ဤလေးလံသော ရွှေရုပ်တုကြီးသည် သူတို့နှင့် အနီးဆုံး တိုက်ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။

ကြီးမားသော ရိုက်ခတ်မှု အားကြောင့် မာကျောသော ကွန်ကရစ် ကြမ်းပြင်မှာ ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။ ဤတိုက်၏ အရည်အသွေး ကောင်းမွန်နေ၍သာ တော်တော့သည်။ မဟုတ်လျှင် အောက်ထပ်အထိ ဖောက်ထွက်သွားနိုင်သည်။

ကြမ်းပြင် ကွဲအက်သွားသည်နှင့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှေရုပ်တုကြီးမှာလည်း ပုံပျက်သွားသည်။ သို့သော် ရွှေ၏ ဆွဲဆန့်နိုင်စွမ်း ကောင်းမွန်မှုကြောင့် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားခြင်း မရှိပေ။ သို့သော်လည်း ရွှေရုပ်တုကြီးတွင် သတိမထားမိနိုင်သော အက်ကွဲကြောင်း အချို့ ပေါ်လာသည်။ ရုပ်တုအောက်ခြေမှ အနက်ရောင် အရည်အချို့ စိမ့်ထွက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လေနှင့်အတူ ပျံ့လွင့်လာသော အလောင်းကောင် ပုပ်နံ့သင်းသင်းလေး တစ်ခု သူတို့ သုံးယောက်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဤအခြေအနေကြောင့် လျိုစန်း၏ စက္ကူရုပ် မျက်နှာ ချက်ချင်း ပျက်သွားသည်။

"ဒါက အလောင်းပုပ်ပြီး ထွက်လာတဲ့ အရည်တွေပဲ ဒါဆိုရင် အဖိုးကြီးချင်က အဲဒီရုပ်တုထဲမှာ သေသွားပြီလား"

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုခန့်မှန်းချက် ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး ထိုခန့်မှန်းချက်မှာ တကယ် ဖြစ်လာရန် ရာခိုင်နှုန်း များနေသည်။

"သတိထားကြ အခြေအနေ နည်းနည်း မကောင်းတော့ဘူး" လျိုစန်း၏ စက္ကူရုပ်က မနေနိုင်ဘဲ သတိပေးလိုက်သည်။

"သတိထားမိပါတယ် အဖိုးကြီးချင် သေသွားတာ သေချာသလောက်ပဲ အခု ငါတို့က တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို လွှတ်ပေးလိုက်မိသလို ဖြစ်နေပြီ"

ဟယ်ယွဲ့လျန်က ပြောလိုက်သည်။

ထုန်ချန်က ပြောလိုက်သည်။

"မသေချာသေးဘူး ထပ်စောင့်ကြည့်ရအောင် တကယ်လို့ အဖိုးကြီးချင် တကယ် သေသွားပြီဆိုရင် သူ အစကတည်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ရုပ်တုထဲမှာ ချိပ်ပိတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စမှာ မျှော်လင့်ချက် ရှိနိုင်သေးတယ်လို့ ထင်တယ် ငါတို့ အရမ်းကြီး စိတ်ဓာတ်မကျသင့်သေးဘူး"

သူ၏ စကားများတွင် နှစ်သိမ့်မှု ပါဝင်နေသော်လည်း လုံးဝ အဓိပ္ပာယ် မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

အဖိုးကြီးချင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကို ချိပ်ပိတ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည် ဆိုကတည်းက အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခု ရှိရမည် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း ထပ်စောင့်ကြည့်ရတာပေါ့ ဒါပေမဲ့ ဒီကနေ ဆုတ်ခွာဖို့တော့ ပြင်ထားမှ ရမယ်"

လျိုစန်း၏ စက္ကူရုပ်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အခု လာတာက စက္ကူရုပ် တစ်ရုပ်တည်းမို့ သေလည်း ကိစ္စမရှိဘူး မင်းတို့ နှစ်ယောက်ကိုပါ အန္တရာယ်ထဲ ဆွဲမသွင်းချင်ဘူး အခု အချိန်မှာ အင်အားကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့ လိုတယ် အလကား အသေခံလို့ မဖြစ်တော့ဘူး"

"အခြေအနေ မကောင်းရင် ငါ ထုန်ချန်ကို ခေါ်ပြီး ချက်ချင်း ထွက်သွားမယ်"

ဟယ်ယွဲ့လျန်က ပြောလိုက်သည်။

အစီအစဉ် ကျရှုံးသွားပါက ပထမဆုံး လုပ်ရမည်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် ဖြစ်ကြောင်း သူမ နားလည်သည်။

သို့သော် သူတို့ သုံးယောက် စကားပြောနေစဉ်အတွင်း စောစောက အာရုံလွင့်သွား၍လား သို့မဟုတ် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲ ဖြစ်သွား၍လား မသိပေ။

ထိုအချိန်တွင် ဘေးဘက် တိုက်ခေါင်မိုးပေါ်ရှိ ရွှေရုပ်တုဘေးတွင် လူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ရပ်နေသည်။

လက်ကိုင်တုတ်ကို ကိုင်ထားပြီး အသက်ငွေ့ ကင်းမဲ့နေကာ အရေးအကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေသည့် ခါးကိုင်းကိုင်း အဘိုးအို တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အဖိုးကြီးချင်လား

လျိုစန်း ချက်ချင်း လန့်သွားသည်။ သူသည် ဤလူ၏ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ အဖိုးကြီးချင်ကို မြင်ဖူးသဖြင့် ရင်းနှီးနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟယ်ယွဲ့လျန်နှင့် ထုန်ချန်တို့မှာမူ အဖိုးကြီးချင်ကို မမြင်ဖူးကြပေ။ အဖိုးကြီးချင် ဌာနချုပ်တွင် ရှိနေစဉ်က ဟယ်ယွဲ့လျန်မှာ သာမန်လူ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး ထုန်ချန်မှာ ဝါရင့်သော်လည်း ထိုစဉ်က အဆင့်နိမ့်လွန်းသဖြင့် အဖိုးကြီးချင် ရှိနေမှန်းပင် မသိခဲ့ရုံသာမက တွေ့ဖူးရန် ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"အခု ပုံစံက လူလား ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေလား"

ထို့နောက် လျိုစန်း ထပ်မံ ခန့်မှန်းကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ယခု ပေါ်လာသော အဖိုးကြီးချင်မှာ စကားမပြောသေးပေ။ သူ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် နားမလည်နိုင်သော သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များ ပေါ်လာသည်။ အဖိုးကြီးချင်၏ ဘေးတွင် ဝေဝါးသော ပုံရိပ်အချို့ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုပုံရိပ်များ၏ မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရသော်လည်း ပုံပန်းသဏ္ဌာန်အရ အဖိုးကြီးချင်များ ဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ထိုဝေဝါးသော ပုံရိပ်များသည် အဖိုးကြီးချင်၏ ဘေးတွင် စုဝေးနေပြီး စကားပြောဆိုနေကြသကဲ့သို့ ရှိသည်။

သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်မှာ အချိန်အကြာကြီး မခံဘဲ ဝေဝါးသော ပုံရိပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

"ဒါ ငါ နောက်ဆုံးအကြိမ် နိုးထလာတာပဲ ငါ့အတွက် အချိန် သိပ်မကျန်တော့ဘူး ငါ့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက် မရောက်ခင် အဲဒီ တစ္ဆေသင်္ဘောကို ငါ မောင်းထွက်သွားမယ် နောက်ပိုင်း ကိစ္စတွေကတော့ မင်းတို့ မျိုးဆက်သစ်တွေအပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်"

ရုတ်တရက် အဖိုးကြီးချင် စကားပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူ ပါးစပ် မဟသော်လည်း အသံ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

အဖိုးကြီးချင်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လျိုစန်းသည် အံ့သြဝမ်းသာ ဖြစ်သွားပြီး ရင်ထဲမှ အလုံးကြီး ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

အဖိုးကြီးချင် မသေသေးဘူး အသက်ရှင်နေသေးတယ်။

ဒါ ဒီနေ့အတွက် အကြီးမားဆုံးသော ဝမ်းသာစရာ သတင်းပဲ။

"အသက်ရှင်နေသေးတာလား ဒါပေမဲ့ အခြေအနေက သိပ်မမှန်ဘူး အသက်ရှင်နေတဲ့ ပုံစံနဲ့ မတူဘူး"

ဟယ်ယွဲ့လျန်က အနီရောင် ခေါင်းဆောင်းအောက်မှ လှမ်းကြည့်ပြီး တစ်ခုခုကို ရိပ်မိပုံရသော်လည်း အဖိုးကြီးချင်၏ အခြေအနေကို အတိအကျ မဆုံးဖြတ်နိုင်ပေ။

သို့သော် အရေးမကြီးပေ။

ယခုအချိန်တွင် အဖိုးကြီးချင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသေးသရွေ့ လုံလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အဖိုးကြီးချင်သည် ဤစကားကို ပြောပြီးနောက် တစ္ဆေသင်္ဘော ရှိရာသို့ သူ၏အလိုအလျောက် လျှောက်သွားတော့သည်။

သူသည် သူတို့ကို ကျောခိုင်းထားပြီး အစကတည်းက မျက်နှာချင်း မဆိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် ခြေလှမ်း အနည်းငယ် လှမ်းတိုင်း သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရေပြားနှင့် အသားအချို့ ကွာကျလာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှ အလောင်းကောင် ပုပ်နံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဤကဲ့သို့ ပုပ်ပွနေသော အလောင်းကောင် တစ်ခုသည် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ရှိနေသေးပြီး အသိစိတ် ရှိနေသေးသည်ကို ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

အခန်း ၁၅၃၀ - အဖိုးကြီးချင်၏ ဇာတ်သိမ်း

ယန်ကျန့်နှင့် ရဲကျန့်တို့မှာ တာကျိုးမြို့ရှိ လျိုစန်းနှင့် အဖွဲ့က အဖိုးကြီးချင်၏ ရုပ်တုကို ပစ်ချလိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း မသိကြသေးပေ။ သူတို့သည် သဘာဝလွန် နေရာရှိ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲတွင် ရှိနေကြဆဲ ဖြစ်ပြီး ဖြေရှင်း၍ မရနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် သင်္ဘောသားဘုရင် တစ်ယောက် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးမှ အဘိုးအို၏ ရှေ့မှောက်တွင် တစ်စစီ ဖယ်ရှားခံနေရသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ရှုနေကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သင်္ဘောသားဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သင်္ဘောပဲ့ကိုင်ဘီး တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

ထိုပဲ့ကိုင်ဘီးသည်သာ သင်္ဘောသားဘုရင် အစစ်အမှန် ဖြစ်သည်။

ထိုပဲ့ကိုင်ဘီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယန်ကျန့် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသော်လည်း မကြာမီ လက်ခံနိုင်သွားသည်။ သင်္ဘောသားဘုရင်က တစ္ဆေသင်္ဘောကို အဘယ်ကြောင့် ထိန်းချုပ်နိုင်သနည်း၊ အလောင်းကောင်သံချောင်းက အဘယ်ကြောင့် အသုံးမဝင်ရသနည်း ဆိုသည်ကို သူ နားလည်သွားသည်။

"ဒါက တစ္ဆေသင်္ဘောပေါ်က ပဲ့ကိုင်ဘီးတွေထဲက တစ်ခုပဲ ပဲ့ကိုင်ဘီး ပျောက်သွားတဲ့ တစ္ဆေသင်္ဘောမှာ မကြာခင် ပဲ့ကိုင်ဘီး အသစ် ထွက်ပေါ်လာပြီး သင်္ဘောကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိမ့်မယ်"

ဘေးနားရှိ ရဲကျန့် ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ကြောင်အမ်းသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဘယ်လို သိတာလဲ ဒီသတင်းကို ဘယ်က ရတာလဲ"

"ငါ့တပည့်လေး ပြောပြတာ"

ရဲကျန့် ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကျောပေါ်က အရုပ်လား"

ယန်ကျန့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းပြောတာ ဖြစ်နိုင်တယ် အရင်တုန်းက ငါ သင်္ဘောသားဘုရင် တစ်ယောက်ကို သတ်ဖူးတယ် ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက သင်္ဘောသားဘုရင်က ဒီလောက် မကြမ်းဘူး ပြီးတော့ ငါတို့ တစ္ဆေသင်္ဘောပေါ် ရောက်တုန်းကလည်း ပဲ့ကိုင်ဘီး တွေ့ဖူးတယ်"

"အဲဒါက တစ်ခုပဲ ရှိသေးတာ တစ္ဆေသင်္ဘောပေါ်မှာ ပဲ့ကိုင်ဘီးတွေ အများကြီး ရှိတယ်"

ရဲကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့ ဒီအဆင့် ပဲ့ကိုင်ဘီးကတော့ အရမ်း ရှားပါတယ်"

"မင်းပြောပုံအရဆိုရင် အခု သင်္ဘောသားဘုရင်ကို ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲမှာ ထားခဲ့ရင်တောင် တစ္ဆေသင်္ဘောပေါ်မှာ သင်္ဘောသားဘုရင် အသစ် ပေါ်လာပြီး သင်္ဘောကို ပြန်မောင်းနှင်လိမ့်မယ် ဆိုတဲ့ သဘောလား"

ယန်ကျန့် မျက်နှာထား လေးနက်သွားသည်။

"ငါ့တပည့်လေးကတော့ အဲဒီလို ပြောတာပဲ"

ရဲကျန့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒီလောက် အန္တရာယ်ကြီးတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ခဲ့တာ အခုတော့ ဒီလောက်ပဲလား သောက်ကျိုးနည်း"

ယန်ကျန့် စိတ်ပျက်သွားသည်။ အစီအစဉ် အောင်မြင်သော်လည်း အမှန်တရားက စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှသည်။

ရဲကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းပြီး ကိုယ့်ထက်သာတဲ့ ရန်သူကို ဉာဏ်ရော အင်အားပါ သုံးပြီး တိုက်ခဲ့ကြတာ ဒီလောက် ရလဒ် ထွက်လာတာပဲ တော်တော် ကောင်းနေပါပြီ စိတ်ဓာတ်မကျပါနဲ့ ဒီနေ့ တစ်ခါ နိုင်ရင် မနက်ဖြန် နောက်တစ်ခါ ထပ်နိုင်မှာပါ တစ္ဆေသင်္ဘောပေါ်က အကြမ်းဆုံး သင်္ဘောသားဘုရင်ကို ဖမ်းချုပ်လိုက်နိုင်ပြီဆိုတော့ ကျန်တဲ့ ကောင်တွေက ပျော့သွားမှာပါ အဲဒီကျရင် ကြောက်စရာ မလိုတော့ဘူး ငါတို့က ပိုပြီး သန်မာလာလိမ့်မယ် နောက်ဆုံးကျရင် တစ္ဆေသင်္ဘောကို ခြေထောက်အောက်မှာ နင်းချေပစ်လိုက်မယ်"

သူက ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး အောင်ပွဲခံနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ရဲကျန့်၏ စကားများမှာ အနည်းငယ် ကြွားဝါသလို ဖြစ်နေသော်လည်း အဓိပ္ပာယ် ရှိသည်ဟု ယန်ကျန့် ထင်မိသည်။ သူ စိတ်ကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီတိုက်ပွဲမှာ သူတို့ နိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

"ဒီသင်္ဘောသားဘုရင်ကို ရှင်းပြီးပြီဆိုတော့ ဒီမှာ ဆက်နေစရာ မလိုတော့ဘူး ငါတို့ တာကျိုးမြို့ကို ပြန်ရမယ် ငါ မရှိရင် တစ္ဆေရေကန်ပေါ်က တစ္ဆေတွေ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းကုန်လိမ့်မယ် ပြီးတော့ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲက တစ္ဆေနိုးထနေတဲ့ ကျန်းတုံးလည်း ရှိနေသေးတယ် သူ့ရဲ့ ပစ်မှတ်ထားတာ မခံရစေနဲ့ မဟုတ်ရင် ငါတို့လည်း ဒီမှာ သေသွားလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့် ပြောပြီးသည်နှင့် နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ ခေါင်မိုးပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်သည်။

"ငါ့ကို စောင့်ဦးလေ အခု ငါတို့က တကယ့် မိတ်ဖက်တွေ ဖြစ်နေပြီ တစ်ယောက်တည်း မသွားနဲ့"

ရဲကျန့် နောက်မှ ကပ်လိုက်သွားသည်။

"မင်း တော်တော် စကားများတာပဲ"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး အနီးအနားမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ ရေတွင်း အလယ်တွင် ရပ်နေသော အလောင်းကွက်များ ပြည့်နေသည့် အဘိုးအို ကျန်းတုံးသည် တိုက်ခိုက်စရာ ပစ်မှတ် မရှိတော့သဖြင့် လက်မောင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချလိုက်သည်။ သူသည် လေးလံသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ဧည့်ခန်းဘက်သို့ ပြန်လှည့်သွားပြီး မကြာမီ အနက်ရောင် ထိုင်ခုံကြီးပေါ်တွင် ပြန်လည် ထိုင်လိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် အဘိုးအိုသည် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ရေတွင်းဘက်သို့ မျက်နှာမူပြီး နောက်ထပ် ကျူးကျော်လာမည့် သူကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

မကြာမီ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး တစ်ခုလုံး အမှောင်ထုနှင့် တိတ်ဆိတ်ခြင်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြန်သည်။

ဒီနေရာမှာ ဘာမှ မပြောင်းလဲသလိုပါပဲ။ ပြောင်းလဲသွားတာ တစ်ခုကတော့ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ သင်္ဘောပဲ့ကိုင်ဘီး အဟောင်းလေး တစ်ခု ပိုလာတာပါပဲ။

ယန်ကျန့်နှင့် ရဲကျန့်သည် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး အပြင်ဘက်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် သစ်တောဟောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း မပြုဘဲ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ယန်ကျန့်သည် သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး လက်တွေ့ကမ္ဘာနှင့် သဘာဝလွန် နေရာကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကို ထပ်မံ ဖြိုခွဲလိုက်သည်။

သူတို့ နှစ်ယောက်သည် တိတ်ဆိတ်နေသော သစ်တောဟောင်း ဘေးမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

"မင်းရဲ့ လက်နက်က ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲမှာ ကျန်ခဲ့တယ်လေ မယူတော့ဘူးလား"

လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် ရဲကျန့် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဒီအချိန်မှာ မလိုအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေ မရှာပါနဲ့ ငါ့လက်နက်က ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲမှာ ကျန်ခဲ့တာ ပျောက်သွားတာမှ မဟုတ်တာ ဘာကြောက်စရာ ရှိလဲ ပြီးတော့ ကျန်းတုံးက ငါ့အစား ကြည့်ပေးထားမှာပါ ငါ့လက်နက်ကို ဘယ်အရာကမှ ယူသွားရဲမှာ မဟုတ်ဘူး တစ္ဆေသင်္ဘော ကိစ္စ ပြီးမှ အခွင့်အရေး ရှာပြီး ပြန်ယူရမှာပေါ့"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

သူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောနေသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲသို့ ပြန်ဝင်ပြီး လက်နက် ပြန်ယူရဲသော သတ္တိ သူ့တွင် မရှိပေ။

ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲ ဝင်သွားရင် ပြန်ထွက်လာနိုင်ပါ့မလား မသိဘူး။

လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးများ လှုပ်ရှားလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်လေးမျက်နှာကို လိုက်လံ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

သို့သော် လက်တွေ့ အခြေအနေမှာ သူ ထင်မှတ်ထားသည်နှင့် ကွဲပြားနေသည်။

တစ္ဆေရေကန်ပေါ်တွင် မူလက တစ္ဆေအမြောက်အမြား ရှိနေသော်လည်း ယခုအခါ နည်းပါးသွားသည်။ တစ္ဆေ ဆယ်ဂဏန်းလောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

"တစ္ဆေတွေ ဘယ်ရောက်ကုန်ပြီလဲ"

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေများ နေရာမှ ထွက်ခွာသွားပြီဟု ထင်လိုက်သော်လည်း တာကျိုးမြို့ထဲတွင် တစ္ဆေများကို လိုက်ရှာကြည့်ရာ မတွေ့ရပေ။

ပြီးတော့...

တစ္ဆေရေကန်ပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသော တစ္ဆေများသည် နေရာတစ်ခုတည်းသို့ ဦးတည် သွားနေကြသည်။

၎င်းမှာ တစ္ဆေသင်္ဘော ရှိရာ နေရာပင် ဖြစ်သည်။

"ယန်ကျန့် မင်းတို့ ပြန်ရောက်လာကြပြီလား အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲကုန်ပြီ" ဤအချိန်တွင် ယန်ကျန့်နှင့် ရဲကျန့် ပြန်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လျိုစန်း၏ စက္ကူရုပ် အပြေးရောက်လာသည်။

ယန်ကျန့် ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

"လျိုစန်း ဘာဖြစ်တာလဲ တစ္ဆေသင်္ဘောက ထိန်းချုပ်မှု မလွတ်ကင်းတဲ့အပြင် တစ္ဆေတွေ အကုန်လုံးက တစ္ဆေသင်္ဘောဆီ ပြန်သွားနေကြပါလား"

လျိုစန်းက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါတွေ အကုန်လုံး အဖိုးကြီးချင် လုပ်လိုက်တာ မင်းတို့ ပျောက်သွားတဲ့ အချိန်တုန်းက တစ္ဆေတွေ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းပြီး တစ္ဆေသင်္ဘောလည်း ပြန်လှုပ်ရှားလာတယ် မတတ်သာတဲ့ အဆုံး ငါ အဖိုးကြီးချင်ရဲ့ ရုပ်တုကို ဖွင့်လိုက်ရတယ် ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ အဖိုးကြီးချင်က အသက်ရှင်နေသေးတယ် စောစောကတင် သူ တစ္ဆေသင်္ဘောပေါ် တက်သွားတယ် အဲဒါနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ကိစ္စ ဖြစ်လာတာပဲ မြို့ထဲကို ဝင်ရောက်တော့မယ့် တစ္ဆေတွေ အကုန်လုံးက တစ္ဆေသင်္ဘောဆီ ပြန်လှည့်လာကြတယ် အခု တစ္ဆေအများစုက သင်္ဘောပေါ် ရောက်ကုန်ကြပြီ နည်းနည်းလေးပဲ ကျန်တော့တာ"

"ကျန်တဲ့ တစ္ဆေတွေကို ရှင်းပြီးရင် အဖိုးကြီးချင်က တစ္ဆေသင်္ဘောကို ကိုယ်တိုင် မောင်းပြီး ထွက်သွားတော့မယ်တဲ့"

"ဒါဆို ဒီလို ဖြစ်သွားတာပေါ့"

ယန်ကျန့် နားလည်သွားသည်။ သူ တစ္ဆေသင်္ဘော ရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

တစ္ဆေသင်္ဘော ထိန်းချုပ်မှု မလွတ်ကင်းခြင်းမှာ အဖိုးကြီးချင်က သင်္ဘောသားဘုရင် အသစ် ဖြစ်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူက တစ္ဆေသင်္ဘောကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။

သို့သော် အဖိုးကြီးချင်၏ အခြေအနေအရ အချိန်အကြာကြီး ထိန်းချုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ငါ တစ္ဆေသင်္ဘောပေါ် တက်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

ယန်ကျန့် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

"ဒါ မကောင်းတဲ့ အကြံပဲ အဖိုးကြီးချင်ရဲ့ အခြေအနေက သိပ်မကောင်းဘူး"

လျိုစန်း၏ စက္ကူရုပ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက အဖိုးကြီးချင် အသက်ရှင်နေတဲ့ နောက်ဆုံး အချိန်ပဲ သူ ဘာပြောစရာ ရှိမလဲ ဆိုတာ ငါ သိချင်တယ် တစ္ဆေသင်္ဘောပေါ် တက်ရတာ အန္တရာယ် ရှိပေမဲ့ ငါက ပထမဆုံးအကြိမ် တက်ဖူးတာမှ မဟုတ်တာ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်ဆင်းလာနိုင်ပါတယ်"

သူသည် တစ္ဆေဘတ်စ်ကားပေါ်မှ တစ္ဆေကို ထိန်းချုပ်ထားသဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း ယုံကြည်မှု ရှိသည်။

"ဒါဆို မြန်မြန် လုပ်မှ ရမယ်"

လျိုစန်း၏ စက္ကူရုပ်က ပြောလိုက်သည်။

"သွားနေပြီ"

ယန်ကျန့် စကားမဆုံးခင်မှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူသည် တစ္ဆေနယ်မြေကို အသုံးပြုပြီး တစ္ဆေသင်္ဘောနှင့် အနီးဆုံးသို့ ရောက်အောင် သွားလိုက်သည်။ သင်္ဘောပေါ် တက်ရန်မှာမူ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးရမည် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သဘာဝလွန် နှောင့်ယှက်မှုများကြောင့် တစ္ဆေနယ်မြေဖြင့် သင်္ဘောပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သင်္ဘောပေါ် တက်ခြင်းမှာ ယန်ကျန့်အတွက် အထူးအဆန်း မဟုတ်တော့ပေ။

မကြာမီ ယန်ကျန့် တစ္ဆေသင်္ဘော ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ ခေါင်းမော့ပြီး မောင်းနှင်ခန်း နေရာကို ကြည့်လိုက်သည်။

ညစ်ပတ်ပြီး ဝါကျင်နေသော မှန်များကြားမှတစ်ဆင့် အဘိုးအို တစ်ဦး မတ်တပ်ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအဘိုးအိုသည် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး ပဲ့ကိုင်ဘီးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဤပုပ်သိုးဆွေးမြေ့နေသော သင်္ဘောကြီးကို ထိန်းချုပ်နေပုံရသည်။

ယန်ကျန့် ရောက်လာသည်ကို အဖိုးကြီးချင် သတိထားမိပုံရသည်။

"ငါ့မှာ အချိန် သိပ်မကျန်တော့ဘူး မင်း ဒီကို မလာသင့်ဘူး ငါ နိုးထလာတာက ဒီအချိန်အတွက်ပဲ လုပ်စရာ ရှိတာတွေ အကုန် လုပ်ပြီးပြီ ကျန်တာက မင်းတို့ အပိုင်းပဲ"

အဖိုးကြီးချင်၏ အိုမင်းသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ခင်ဗျားက အနာဂတ်ကို ကြိုမြင်နိုင်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ် အရင်ကတည်းက ဒီနေ့ ဖြစ်လာမယ့် ကိစ္စတွေကို ကြိုသိနေလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချိပ်ပိတ်ပြီး နောက်ဆုံးထွက်သက်ကို ချန်ထားခဲ့တာလား"

ယန်ကျန့် တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်။

အဖိုးကြီးချင်က မငြင်းဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါ ကြိုမြင်နိုင်တာက ငါနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အနာဂတ်ကိုပဲ ငါက တစ္ဆေသင်္ဘောနဲ့အတူ ဒီကမ္ဘာကြီးကနေ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ် ဒါက အကောင်းဆုံး အစီအစဉ်ပဲ ပြီးတော့ မျိုးဆက်သစ်တွေအတွက် ငါ လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ နောက်ဆုံး အကူအညီပဲ"

"ဒါဆို တစ္ဆေသင်္ဘော တာကျိုးမြို့ကို ရောက်လာတာ မတော်တဆ မဟုတ်ဘူးပေါ့ ခင်ဗျားက ကျန်းတုံးကို မြှုပ်နှံထားတဲ့ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး ဒီမှာ ရှိနေတာကို သိနေလို့လား ဒါကြောင့် သေဆုံးနေတဲ့ ကျန်းတုံးကို အသုံးချပြီး သင်္ဘောသားဘုရင်ကို နှိမ်နင်းဖို့ စီစဉ်ထားတာပေါ့ ကျွန်တော်က ဒီအစီအစဉ်ကို အကောင်အထည် ဖော်ပေးတဲ့သူ သက်သက်ပဲလား"

ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

"ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးက သဘာဝလွန် နေရာ ဘယ်နေရာမှာမဆို ရှိနိုင်တယ် ဒီလိုဆိုမှတော့ ဘာလို့ တာကျိုးမြို့မှာ မထားရမှာလဲ ဒီလိုဆိုရင် မျိုးဆက်သစ်တွေအတွက် ဒုက္ခကြီး တစ်ခုကို ကူညီဖြေရှင်းပေးရာ ရောက်တာပေါ့ ဒါက အရင်တုန်းက ကျန်းတုံးကို ငါ အကြံပေးခဲ့တာပါ ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိပါဘူး မင်း လျှောက်တွေးမနေပါနဲ့"

အဖိုးကြီးချင်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလိုကိုး လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ခင်ဗျားက တစ္ဆေသင်္ဘော တာကျိုးမြို့ကို ရောက်လာမယ် ဆိုတာ သိနေခဲ့တာပဲ ဒါကြောင့် ကျန်းတုံးကို ဒီမှာ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး ဆောက်ဖို့ အကြံပေးခဲ့တာပေါ့ ဒီနေ့အတွက် ရည်ရွယ်ပြီးတော့လေ"

ယန်ကျန့် မျက်နှာပျက်သွားသည်။

သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က လူကြီးတွေက တကယ် တစ်ယောက်ထက် တစ်ယောက် ပိုကြောက်စရာ ကောင်းကြတယ်။

အနာဂတ် နှစ်ပေါင်းများစွာကို ကြိုမြင်နိုင်တယ် ဆိုတာ မယုံနိုင်စရာပဲ။

"ခင်ဗျားက ဒီလောက် ဝေးဝေးထိ ကြိုမြင်နိုင်တယ်ဆိုတော့ နောက်ပိုင်း ဘာတွေ ဖြစ်လာဦးမလဲ ဆိုတာ ပြောပြနိုင်မလား"

ယန်ကျန့် ထပ်မေးလိုက်သည်။

အဖိုးကြီးချင်၏ အိုမင်းသော အသံက မောင်းနှင်ခန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"တိတိကျကျ ပြောရရင် ငါ့စွမ်းရည်က အနာဂတ်ကို ကြိုမြင်တာ မဟုတ်ဘူး အနာဂတ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်နဲ့ စကားပြောလို့ ရတာပဲ ဒီနေ့ ငါ သေတော့မယ် ဆိုတော့ အနာဂတ်မှာ ငါ မရှိတော့ဘူး ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ အမြင်အာရုံက ဒီနေ့မှာပဲ ဆုံးခန်းတိုင်သွားပြီ အနာဂတ်မှာ ဘာဖြစ်မလဲ ဆိုတာ ငါလည်း မသိဘူး"

အနာဂတ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်နဲ့ စကားပြောတာလား။

ဒါက အဖိုးကြီးချင်ရဲ့ စွမ်းရည်လား။

ယန်ကျန့် ရင်တုန်သွားသည်။ ဒါကြောင့် အဖိုးကြီးချင်က အရာအားလုံး သိနေသလို ဖြစ်နေတာကိုး။

"မင်းမှာ ၁၀ မိနစ် အချိန်ရမယ် တစ္ဆေရေကန်ထဲက တစ္ဆေတွေကို လွှတ်ပေးလိုက် ငါ အဲဒီတစ္ဆေတွေကိုပါ တစ္ဆေသင်္ဘောပေါ် တင်ပြီး ခေါ်သွားပေးမယ် ဒါက မင်းအတွက် ငါ့ရဲ့ အထူးလက်ဆောင်ပဲ" အဖိုးကြီးချင် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား တကယ်ပဲ အနာဂတ်ကို မမြင်ရတော့ဘူးလား"

ယန်ကျန့် မယုံသင်္ကာ ဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

အဖိုးကြီးချင်၏ အသံ ထပ်မထွက်လာတော့ပေ။ စကားမပြောနိုင်တော့တာလား သို့မဟုတ် မဖြေချင်တော့တာလား မသိပေ။

အဖိုးကြီးချင်၏ သဘောထား ပြတ်သားသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အနာဂတ် အကြောင်း ဆက်မမေးတော့ဘဲ ယန်ကျန့် ပြန်လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး လက်ကျန် အချိန်အတွင်း တစ္ဆေရေကန်ထဲမှ တစ္ဆေများကို လွှတ်ပေးရမည်။ မဟုတ်လျှင် သူ၏ တစ္ဆေရေကန်ကို နောက်ပိုင်းတွင် အသုံးပြု၍ ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ယန်ကျန့်"

သူ တစ္ဆေသင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းလာချိန်တွင် အဖိုးကြီးချင်၏ အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ့နာမည်ကို ခေါ်လိုက်သလိုလို၊ မခေါ်သလိုလိုပင်…….

ယန်ကျန့် ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဝါကျင်နေသော မှန်နောက်တွင် အဖိုးကြီးချင်၏ ပုပ်ပွနေသော မျက်နှာပေါ်၌ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို ဝါးတားတား မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုအပြုံးမှာ ကြောက်စရာ ကောင်းသော်လည်း ကျေနပ်အားရမှု အချို့လည်း ပါဝင်နေသည်။

"ကမ္ဘာလောကကြီးက မင်းနာမည်ကို တောင်းတလာတဲ့ အချိန်ကျရင် သဘာဝလွန် ခေတ်ကြီး အဆုံးသတ်သွားပြီလို့ မှတ်ယူလိုက်ပါ"

တိုးညှင်းသော အသံတစ်ခု မောင်းနှင်ခန်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ သို့သော် အဖိုးကြီးချင်၏ နောက်ဆုံး စကားကို မည်သူမျှ မကြားလိုက်ရပေ။