အခန်း (၄၄၉-၄၅၁)

အခန်း ၄၄၉ - နတ်ဘုရားမျှော်စင်

“သုံးဆယ်ကျော် ဟုတ်လား”

လက်တစ်ထောင်အဖွားအိုသည် သူမ၏လျှာကိုပင် ပြန်ကိုက်မိမတတ် အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

လူတိုင်းသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြ၏။ အင်ပါရီယန်အမှတ်အသားများ ဆိုသည်မှာ အလွန်တရာ အဖိုးတန်လှသည့်အရာများ ဖြစ်သည်။ လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် အမှတ်အသား နှစ်ခု သို့မဟုတ် သုံးခုလောက် ရရှိလျှင်ပင် အလွန်အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။

အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးမှ သူတို့၏ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များသည်လည်း အင်ပါရီယန်အမှတ်အသား အချို့ကို ရရှိခဲ့ကြသော်လည်း လက်တစ်ဆုပ်စာပင် မပြည့်ကြချေ။ သို့သော် ယခု ထို "ဝတုတ်လေး" က ယီယွင်သည် အမှတ်အသားပေါင်း ၃၀ ကျော် ရရှိခဲ့သည်ဟု ပြောနေသည်။ အင်ပါရီယန်အမှတ်အသား ဆိုသည်မှာ လမ်းဘေးတွင် လွယ်လွယ်ကူကူ ရောင်းချနေသည့် အရာများဟု သူထင်နေသလော။

အထူးသဖြင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း ပထမအဆင့်မှာတင် ရှုံးနိမ့်ပြီး အထုတ်ခံခဲ့ရသူများမှာ ပို၍ပင် မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်ကြရသည်။ ယီယွင်က အင်ပါရီယန်အမှတ်အသား တွေကို ကောက်ရသလို လွယ်လွယ်ကူကူ ရခဲ့တယ်လို့ ဝတုတ်လေးက ပြောလိုက်တဲ့အခါ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် လက်ခံနိုင်ပါ့မလဲ။

“ဝတုတ်လေး... မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပေါက်ကရ ပြောနေတာလဲ”

“ကောင်စုတ်ဝတုတ်... မင်း အိပ်မက်မက်နေတာလား”

မိသားစုမျိုးနွယ်စု အသီးသီးမှ လူငယ်အများအပြားက ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ့ကို ဝိုင်းဝန်းဆဲဆိုကြတော့သည်။

အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားမှ ဆဲဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝတုတ်လေးမှာ အစပိုင်းတွင် လူအများ၏ မေးခွန်းထုတ်မှုကြောင့် အနည်းငယ် လန့်သွားသော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် ဒေါသထွက်လာသည်။ သူက သူ့ကို "ဝတုတ်လေး" ဟု ခေါ်သည်ကို ဂရုမစိုက်သော်လည်း "ကောင်စုတ်ဝတုတ်" သို့မဟုတ် "အယုတ်တမ်းဝတုတ်" ဟု ခေါ်သည်ကိုမူ အလွန်မုန်းတီးသည်။

ဝတုတ်လေးက ဒေါသထွက်လာပြီး ချက်ချင်း ပြန်လည်အော်ဟစ် ဆဲဆိုလိုက်သည် “မင်းတို့လို အမှိုက်တွေက ကိုယ်တိုင်မလုပ်နိုင်တိုင်း တခြားသူတွေကိုလည်း မင်းတို့လိုပဲ ထင်နေတာလား ယီယွင်က အင်ပါရီယန်အမှတ်အသား ၃၀ ကျော် ရခဲ့တာကို ငါ့မျက်စိနဲ့ အတပ်တွေ့ခဲ့တာကွ”

လက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးထားရသည့် ဝတုတ်လေးက အမှန်အတိုင်း ထုတ်ပြောရဲခြင်းမှာ ပထမအဆင့်မှာတင် ပြုတ်သွားသူများသည် အားနည်းသည့် အမှိုက်များသာဖြစ်ကြောင်း သူသိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် မသာသည့်အတွက် သူတို့ကို ရန်စမိရန် သူ မကြောက်ပေ။

ဝတုတ်လေး၏ "အမှိုက်" ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသူများမှာ အမြီးနင်းခံလိုက်ရသည့် ကြောင်များကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် ထခုန်ကြတော့သည်။ သူတို့သည် ပထမဆုံးအဆင့်မှာတင် ပြုတ်ခဲ့ရ၍ မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ကျဆင်းနေချိန်တွင် ယခုကဲ့သို့ အပြောခံရသဖြင့် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အငြင်းအခုံများ စတင်တော့မည့်အချိန်မှာပင်၊ ဝတုတ်လေးနှင့်အတူ ပြုတ်လာခဲ့သည့် အခြားသော အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုမှ ထူးချွန်လူငယ်တစ်ဦးက ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာသည်။

မိန်းကလေးတစ်ဦးက “အမှတ်အသား ၃၆ ခုပါ။ ကျွန်မ သေချာ ဂရုတစိုက် ရေတွက်ခဲ့တာ၊ လွဲစရာ အကြောင်းမရှိဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုမိန်းကလေးသည် ပြောရင်းဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ သူမနှင့် ယီယွင်ကြားရှိ ကွာခြားချက်ကို တွေးကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားပုံရသည်။

ထို့နောက်တွင် နောက်ထပ် လူငယ်အချို့ကလည်း ဝိုင်းဝန်း အတည်ပြုပေးကြသည်။ မျိုးနွယ်စုနှင့် အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးမှ စုစုပေါင်း လူငယ် ၈ ဦးရှိသည်။ ယခုအခါ သူတို့အားလုံးက အတည်ပြုပေးနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ထိုလူငယ်များသည် စုပေါင်းပြီး မှားယွင်းစွာ ရေတွက်ခဲ့ကြသည်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ထို့ပြင် လူအများကို နောက်ပြောင်ရန်အတွက် သူတို့အချင်းချင်း ပေါင်းစပ်ပြီး လိမ်ညာစရာ အကြောင်းရင်းလည်း မရှိချေ။

ထို့ကြောင့် ယီယွင်သည် အမှန်တကယ်ပင် အင်ပါရီယန်အမှတ်အသား ၃၆ ခု ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်!

ဤအမှန်တရားကို သိရှိသွားချိန်တွင် လူတိုင်း ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။ အားလုံးမှာ သရဲမြင်လိုက်ရသည့်နှယ် ဖြစ်နေကြပြီး၊ အထူးသဖြင့် ရှန်းထူ မိသားစုဝင်များ၏ မျက်နှာမှာ အဆိုးရွားဆုံးပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

လက်တစ်ထောင်အဘွားအို၏ မျက်နှာမှာ ရှုံ့မဲ့တွန့်လိမ်သွားသည်။ သူမ၏ ကျဲတောက်နေသော ဆံပင်ဖြူများသည် ထောင်ထလာပြီး၊ ပိန်လှီခြောက်ကပ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးနှင့်ဆိုလျှင် မြက်ပင်များပေါက်နေသည့် သင်္ချိုင်းဂူအုတ်ဂူတိုင်ကြီးတစ်ခုနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

ရှန်းထူနန်ထျန်း က အင်ပါရီယန်အမှတ်အသား ငါးခု ရရှိခဲ့သည်ကို သိရစဉ်က သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဂုဏ်ယူကျေနပ်နေခဲ့ပြီး ယီယွင်၏ အလောင်းကို မြင်ရတော့မည်ဟု တွေးကာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လက်တွေ့ဘဝက သူမကို ပြင်းထန်သော ရိုက်ချက်တစ်ခု ပေးလိုက်လေပြီ။ သူမ၏ မျက်နှာအိုကြီးမှာ အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ရိုက်ခွဲခံလိုက်ရသလိုပင်။ ယီယွင်က သေမသွားသည့်အပြင် သူ၏ရလဒ်က လူတိုင်းကို အပြတ်အသတ် ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ ရှန်းထူနန်ထျန်း၏ မဆိုးလှသော ရလာဒ်ဆိုသည်မှာ ယီယွင်ရရှိခဲ့သည့် အရေအတွက်၏ ဆယ်ဂဏန်းအဆင့်ကိုပင် မမီနိုင်တော့ချေ။

သူမသည် ဝါကျင်ကျင် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ထားရင်း ရင်ထဲတွင် ဗြောင်းဆန်နေကာ “မဖြစ်နိုင်ဘူး ဒါက အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခု ရှိရမယ် ဒီကောင်စုတ်မှာ ဒီလိုပါရမီမျိုး မရှိနိုင်ဘူး။ သူ တစ်ခုခုကို လိမ်လည်ပြီး ဖြတ်လမ်းနည်း သုံးသွားတာ နေမှာ” ဟု အံကြိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

လက်တစ်ထောင်အဘွားအိုမှာ အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေသလို၊ ရှန်းထူမိသားစုမှ အကြီးအကဲများသာမက လင်မိသားစုမှ လူများပင်လျှင် ဤကိစ္စကြောင့် အံ့အားသင့်နေကြရသည်။

ရှန်းထူနန်ထျန်းဆိုသည်မှာ ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာကြီးမှ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တစ်ဦး၏ စံနှုန်းကို ကိုယ်စားပြုသူဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယီယွင်၏ ပါရမီက သူနှင့် အဆင့်တူလောက်ဆိုလျှင် သူတို့ တုန်လှုပ်သွားနိုင်သော်လည်း လက်ခံနိုင်ပါသေးသည်။ သို့သော် ယခုကဲ့သို့ ယီယွင်က သူတို့ကြားတွင် ကြီးမားသော ကွာဟချက်ကြီး တစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်

“သူငယ်လေး... ငါ့ကိုပြောစမ်း ယီယွင်က ပထမစမ်းသပ်မှုကို ဘယ်လိုအောင်မြင်ခဲ့တာလဲ” စကားပြောလိုက်သူမှာ ရှန်းထူမိသားစု၏ အမြင့်ဆုံးအကြီးအကဲ ရှန်းထူကျွယ်ဖြစ်သည်။ သူသည် အရေခွံရုံထားသည့် အရိုးစုကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေပြီး မျက်နှာမှာလည်း မှောင်မှောက်နေ၏။ သူ ဘာတွေးနေသည်ကို မည်သူမျှ ခန့်မှန်း၍မရပေ။

ရှန်းထူကျွယ်၏ စကားသံထဲတွင် သူ၏ စိတ်ဆန္ဒစွမ်းအားများ ပါဝင်နေပြီး ထူးဆန်းသော မှော်အစွမ်းတစ်ခု ကိန်းအောင်းနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် စကားသံကို ကြားလိုက်ရသည့် လူငယ်မှာ ရိုသေစွာဖြင့် ချက်ချင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်“အကြီးအကဲ... ကိစ္စက ဒီလိုပါ။

ကျွန်တော်တို့ ပထမဆုံး ကြုံတွေ့ရတဲ့ စမ်းသပ်မှုက ရှေးဟောင်းသားရဲကြီး စောင့်ကြပ်နေတဲ့ တံတားတစ်စင်းကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ပါ။ တခြားသူတွေက အဲ့ဒီသားရဲရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ရှောင်တိမ်းရုံပဲ လုပ်နိုင်ကြပေမယ့် ယီယွင်ကတော့ သားရဲရဲ့ အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေပြီး တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်တာပါ...”

“သူက အားနည်းချက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တာလား” လူတိုင်း မှင်သက်သွားကြသည်။ “ယီယွင်တစ်ယောက်တည်းကပဲ အားနည်းချက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တာလား”

စကားပြောလိုက်သူမှာ လီမီးတောက်ဂိုဏ်း မှ အတွင်းစည်းအကြီးအကဲ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် စကားပြောနေသော လူငယ်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ရင်ထဲတွင်လည်း မတင်မကျ ဖြစ်နေသည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏ဂိုဏ်းတွင် ပြီးခဲ့သော သုံးနှစ်ပတ်လုံး နံပါတ်တစ် ဖြစ်ခဲ့သည့် ကုန်းစွန်းဟုန် သည် ယီယွင်နှင့် အုပ်စုတစ်စုတည်း ကျခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင်။ သူ၏ စမ်းသပ်မှုသည်လည်း ယီယွင်၏ စမ်းသပ်မှုနှင့် အခက်အခဲချင်း အတူတူပင် ဖြစ်သင့်သည်။

သို့သော် ယီယွင်က အားနည်းချက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး၊ ကုန်းစွန်းဟုန်က ဘာကြောင့် မတွေ့ခဲ့ရတာလဲ

“ဟုတ်ကဲ့... သခင်လေးဟုန်ကတော့ ယီယွင်ရဲ့ ကံကောင်းမှုကြောင့်လို့ ပြောပါတယ်။ ကံကောင်းလို့ ဖြစ်သွားတာပါတဲ့” ဟု ထိုလူငယ်က အမှန်အတိုင်း ပြောပြသည်။

ကံကောင်းလို့ ဟုတ်လား

မိမိမျက်စိနှင့် ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည် မဟုတ်သဖြင့် အမှန်တကယ် ကံကောင်းခြင်း ဟုတ်မဟုတ်ကို ပြောရန် ခက်ခဲလှသည်။ သို့သော် ယီယွင်သည် သာမန်ထက် ထူးကဲနေသည်မှာတော့ အမှန်ပင်။ နောက်ဆုံးတော့ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ရှေးဟောင်းဧကရီ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ဤမျှလောက်ကြီးမားသော ချို့ယွင်းချက်မျိုး ရှိနေမည် မဟုတ်ပေ။

“ဒါကြောင့်ကိုး...” လက်တစ်ထောင်အဘွားအို၏ မျက်နှာထားမှာ ယုတ်မာကောက်ကျစ်သော အမူအရာသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မုန်းတီးစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည် “ဒီကောင်စုတ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက စွမ်းအင်တွေကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်တယ်လေ။ အဲ့ဒီစွမ်းအားကို သုံးပြီး ရှေးဟောင်းသားရဲရဲ့ အားနည်းချက်ကို ရှာခဲ့တာ နေမှာပေါ့”

ယီယွင်တွင် စွမ်းအင်ကြည့်မျက်လုံး ရှိသည်ဆိုသည့် အချက်ကို ထိုနေရာရှိ လူအများအပြား မသိကြချေ။ ထို့ကြောင့် သူမက ဤသို့ပြောလိုက်သောအခါ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

“ဒီကောင်စုတ်က ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လုပ်ရတာကို အတော်ဆုံးပဲ။ လမ်းကြောင်းတို တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒါက နောက်ဆုံးပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဧကရီရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက သူ့ကို တစ်လမ်းလုံး ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးတွေ ပေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး။”

ရှုံးနိမ့်သူအားလုံးကို ဧကရီ၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှ အပြင်သို့ ပို့ဆောင်ပြီးနောက်တွင်၊ အဆုံးအစမရှိသော ကောင်းကင်ယံမှ ကြီးမားသော အလင်းတိုင်ကြီးတစ်ခုသည် ယီယွင်၊ ကုန်းစွန်းဟုန်နှင့် သူတို့အဖွဲ့ရှေ့သို့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ဤအလင်းတိုင်ကြီးမှာ နတ်ဘုရားတို့၏ ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းသည် အဆုံးမဲ့ဖြူဖွေးနေသော လွင်ပြင်ကြီးကို နှစ်ပိုင်းခွဲပစ်လိုက်သယောင် ရှိ၏။

လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ အဆုံးမဲ့ဖြူဖွေးသော လွင်ပြင်ကြီးသည် ကြီးမားသော ပြဇာတ်ခန်းလိပ်ကြီးကို ဆွဲဖွင့်လိုက်သကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ဘေးသို့ ကွဲထွက်သွားသည်ကို သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုခန်းလိပ်၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော အခြားကမ္ဘာသစ်တစ်ခု ရှိနေလေသည်။

ထိုကမ္ဘာကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယီယွင်၊ ကုန်းစွန်းဟုန်၊ လင်ရှောင်တျယ်နှင့် လင်ယွီ အပါအဝင် ထိပ်တန်းလူငယ်အားလုံး မှင်သက်မိသွားကြတော့သည်။

ဤကမ္ဘာကြီးမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော နယ်မြေဟောင်းကြီးတစ်ခုနှင့် တူလှသည်။ ၎င်းသည် အလွန်တရာ ကျယ်ပြောလှပြီး မြေပြင်ထက်တွင်လည်း မရေမတွက်နိုင်သော ပျက်စီးမှု အကြွင်းအကျန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ပျက်စီးနေသော အဆောက်အဦးများ၊ သေဆုံးသွားသော သားရဲရိုင်းကြီးများ၏ အရိုးစုများ ရှိနေသလို၊ မှော်လက်နက်များနှင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ အပိုင်းအစများကိုလည်း တွေ့ရသည်။

ထိုအပျက်အစီး အကြွင်းအကျန်အားလုံးကို အမည်မသိ အင်အားတစ်ခုက လေထဲသို့ ဝဲပျံတက်သွားစေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်နေစေသည်။ ထိုအပျက်အစီး မုန်တိုင်းကြီး၏ ဗဟိုချက်တွင်မူ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးထွက်နေသော မှေးမှိန်မှောင်မိုက်သည့် မျှော်စင်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် ယီယွင်နှင့် အဖွဲ့သားများ ရပ်နေသည့်နေရာမှ အလွန်ဝေးကွာသော အကွာအဝေးတွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤမြင့်မားလှသော မျှော်စင်ကြီးသည် ကောင်းကင်ယံကို ထောက်ထားသည့် နတ်ဘုရားတို့၏ တိုင်လုံးကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေပြီး၊ ခန့်ညားထည်ဝါကာ ရှေးဟောင်းဆန်လှသလို အတိုင်းအဆမရှိ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများကိုလည်း ထုတ်လွှင့်နေသည်။

ယီယွင်နှင့် အဖွဲ့သားများ ရပ်နေသည့်နေရာမှာမူ ကောင်းကင်ယံ၏ မီတာထောင်ပေါင်းများစွာ အမြင့်တွင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်မြင့်မြင့်ရှိ ပြတင်းပေါက် သေးသေးလေးတစ်ခုနှင့် တူသော အဟိုက်တစ်ခုထဲတွင် ရပ်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုပြတင်းပေါက်ငယ်လေးမှတစ်ဆင့် ကျယ်ပြော၍ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကမ္ဘာကြီးကို သူတို့ မြင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေသည့်အရာမှာမူ ထိုပြတင်းပေါက်ငယ်လေး၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေသော အကျယ် တစ်ပေခန့်သာရှိသည့် တံတား ၁၂ စင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုတံတားများသည် ကောင်းကင်ယံထဲသို့ ထိုးထွက်သွားပြီး အဝေးတစ်နေရာ၊ အမြင်အာရုံ၏ အဆုံးသတ်တွင်ရှိသော ပြင်းထန်သည့် အပျက်အစီးမုန်တိုင်းကြီးထဲသို့ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ဤတံတားများတွင် မည်သည့် အထောက်အပံ့မှ မရှိချေ။ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်ကျော်ထားသော သက်တံများကဲ့သို့ပင်။ ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းများ တိုက်ခတ်နေသည့် အဝေးတစ်နေရာတွင်မူ ထိုတံတားများသည် မုန်တိုင်းကြောင့် တုန်ခါနေကြပြီး အချိန်မရွေး ကျိုးပြတ်သွားနိုင်မည့်အတိုင်း ထင်ရသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဤမြင်ကွင်း၏ ရိုက်ခတ်မှုက အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။

ကုန်းစွန်းဟုန်သည် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည် “ငါ့အထင်တော့ ဒီတံတားတွေက ဟိုးအဝေးက မျှော်စင်ဆီကို တန်းတန်းမတ်မတ် သွားနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။”

ကုန်းစွန်းဟုန်၏ စကားကြောင့် လူတိုင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ တံတားများက အလွန်ကျဉ်းမြောင်းလွန်းလှသည်။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့သည် ထိုထူးဆန်းသော မုန်တိုင်းကြီးထဲတွင် လွင့်မျောနေခြင်းဖြစ်သည်။ အဝေးကို သေချာမမြင်ရသလို၊ သူတို့၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းနှင့်လည်း စမ်းသပ်ကြည့်၍ မရနိုင်ချေ။

မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် ရှိနေသော မြင့်မားလှသည့် မျှော်စင်ကြီးမှာမူ အလွန်ပင် ဝေးကွာလှသည်။ ထို့ကြောင့် ဤတံတားများသည် သူတို့ စိတ်ကူးထားသည်ထက် ပို၍ ပို၍ ရှည်လျားပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် ဧကရီ၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ အေးစက်သော အသံသည် လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည် “နတ်ဘုရာမျှော်စင် ဆီကို ရောက်အောင် တံတားပေါ်ကို တက်လှမ်းကြပြီး ဒုတိယအဆင့် စမ်းသပ်မှုကို ဖွင့်လှစ်ကြလော့”

“နတ်ဘုရားမျှော်စင် ဟိုးအမည်းရောင် မျှော်စင်ကြီးရဲ့ နာမည်က နတ်ဘုရား ကြွရောက်ရာ မျှော်စင် တဲ့လား”

ကုန်းစွန်းဟုန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းပေါ်ရှိ အမည်းရောင် မျှော်စင်ကြီးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

နတ်ဘုရား ကြွရောက်ခြင်း နတ်ဘုရားများ ပေါ်ထွန်းလာရာ မျှော်စင်

ဤကဲ့သို့ နာမည်မျိုး ရရှိထားရန်အတွက် ထိုမျှော်စင်ထဲတွင် ဘာတွေများ ရှိနေမလဲ

တံတားကို ဖြတ်ကျော်ခြင်းသည် ဒုတိယအဆင့် စမ်းသပ်မှု မဟုတ်သေးသော်လည်း၊ အဝေးမှ ကြောက်မက်ဖွယ် မုန်တိုင်းကြီးကို ကြည့်ရသည်မှာ ဤအလုပ်သည် လွယ်ကူသော အလုပ်တော့ မဟုတ်နိုင်ပေ။

အကယ်၍ တံတားပေါ်ကနေ ခြေချော်ကျသွားခဲ့လျှင် တစ်စုံတစ်ရာ ဆိုးရွားလှသည့်အရာ ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်။

မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်း သို့မဟုတ် မှော်လက်နက်များကို သုံးပြီး ပျံသန်းရန် ကြိုးစားခြင်းမှာလည်း မဖြစ်နိုင်သည့်အသွင် ရှိသည်။ ရောက်ရှိနေသော ထိပ်တန်းလူငယ်များအားလုံးသည် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်စက်ကွင်းတစ်ခု ရှိနေသည်ကို ခံစားနေရသည်။ ၎င်းသည် အာကာသဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် တွန့်လိမ်သွားစေနိုင်သည့် စွမ်းအားမျိုး ဖြစ်ပေသည်။

အခန်း ၄၅၀: တံတား ၁၂ စင်း

“ဒီမှာ တံတား ၁၂ စင်းရှိတယ်။ အားလုံးပဲ တစ်စင်းစီရွေးပြီး သွားကြစို့!”

ကုန်းစွန်းဟုန်က ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သော ပျံလွှားငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပေတစ်ရာခန့် ဝေးရာသို့ ပျံဝဲသွားကာ အလယ်ဗဟိုရှိ တံတားတစ်စင်းပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

သူသည် လူတိုင်းကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အကြည့်မှာ ယီယွင် ထံတွင် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားသည်“အခု မင်းတို့အလှည့်ပဲ။”

ယီယွင်သည် ကုန်းစွန်းဟုန်၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ယီယွင်အနေဖြင့် ကုန်းစွန်းဟုန်၏ အတွေးကို နားလည်သည်။ သူသည် မာနကြီးသူတစ်ဦးဖြစ်ရာ ပထမစမ်းသပ်မှုတွင် သူတစ်ပါး၏ အရိပ်အောက်သို့ လုံးလုံးလျားလျား ရောက်သွားခဲ့ရသည်ကို လက်မခံနိုင်ပေ။ ထို့ပြင် ကုန်းစွန်းဟုန်သည် မိမိကိုယ်မိမိ ဤအုပ်စုထဲတွင် အသန်မာဆုံးဟု ယုံကြည်ထားသူ ဖြစ်သည်။

ယီယွင်ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည့်အတွက် သူသည် မကျေမနပ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။သူသည် နံပါတ်တစ်နေရာကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“သွားကြစို့။”

လူငယ်ကျင့်ကြံသူများသည် တံတားများပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ကြသည်။ အချို့မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုအပြည့် ရှိနေကြသော်လည်း အချို့မှာမူ အလွန်အမင်း သတိထားနေကြသည်။

ယီယွင်သည်လည်း သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ယီယွင် တံတားပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည့်အခါ အကြည့်ပေါင်းများစွာ မိမိထံသို့ ကျရောက်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပထမအဆင့်တွင် ယီယွင်၏ စွမ်းဆောင်ရည်က အာရုံစိုက်မှုကို အလွန်ရရှိခဲ့ခြင်းပင်။ လူများက ယီယွင်သည် လွယ်လွယ်နှင့် ပြုတ်သွားလိမ့်မည်ဟု မထင်သော်လည်း၊ သူ နောက်ထပ် အံ့အားသင့်စရာ ရလဒ်ကောင်းတွေ ထပ်ရဦးမည်ဟုလည်း မည်သူမျှ မယုံကြည်ကြပေ။

ယီယွင်သည် ထိုရန်လိုမှုများကို ဂရုမစိုက်ပါ။ အကြောင်းမှာ ဧကရီ၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် သူတို့သည် သူ့ကို တိုက်ခိုက်၍ မရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တံတားပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေ၏။ ကုန်းစွန်းဟုန်က ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်နေသည်။ သူသည် ဓားခြေလှမ်းပညာ ကို အသုံးပြုနေသဖြင့် သူ၏ရှေ့တွင် ပုံရိပ်ယောင် သုံးခုက လမ်းဖောက်ပေးနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ ဓားချီ အလင်းတန်း ပေါင်းတစ်ရာကျော်သည် ပတ်ပတ်လည်တွင် ပျံဝဲနေသည်။

ထိုဓားချီများသည် လေထုကို ခွင်းသွားသဖြင့် ကုန်းစွန်းဟုန်အပေါ် ကျရောက်သည့် လေဖိအားကို လျော့နည်းစေသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် သူသည် အားစိုက်စရာမလိုဘဲ လွယ်လွယ်ကူကူ ရှေ့သို့ ဆက်သွားနိုင်နေသည်။

ဤမြင်ကွင်းက လူအများအပြားကို တိတ်တဆိတ် ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ ယီယွင်ပင်လျှင် ကုန်းစွန်းဟုန်၏ အရည်အချင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ကုန်းစွန်းဟုန်သည် ယီယွင်ထက် အသက်အနည်းငယ် ပိုကြီးသည်။

အကယ်၍ ယီယွင်သည် ကုန်းစွန်းဟုန်နှင့် အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ရမည်ဆိုပါက မည်သူနိုင်မည်ကို ခန့်မှန်းရခက်လှသဖြင့် သူကိုယ်တိုင်ပင် မသေချာပေ။ သူ့တွင် ဝှက်ဖဲဖြစ်သော သေစေနိုင်သည့် ကွက်ကဲမှုများ ရှိသကဲ့သို့၊ လီမီးတောက်ဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်းတပည့်များထဲတွင် အတော်ဆုံးဖြစ်သည့် ကုန်းစွန်းဟုန်မှာလည်း ဝှက်ဖဲများစွာ ရှိပေလိမ့်မည်။

“အား”

ထိုအချိန်တွင်ပင် စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့ရှေ့ရှိ မုန်တိုင်းကြီးမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး နှစ်မီတာခန့် ရှည်လျားသော အမည်းရောင် အရိပ်တစ်ခုသည် မုန်တိုင်းထဲမှ ပြေးထွက်လာကာ ရှေ့ဆုံးမှ သွားနေသော ကုန်းစွန်းဟုန်ထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

ထိုအမည်းရောင်အရိပ်သည် သတ္တုရောင်အဆင်းရှိပြီး တောက်ပနေသည်။ ၎င်းမှာ ဝံပုလွေတစ်ကောင်နှင့် တူသော်လည်း ကျောပေါ်တွင် သတ္တုတောင်ပံတစ်စုံ ပါရှိရာ မုန်တိုင်းထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ ပျံသန်းနိုင်သည်။

ကုန်းစွန်းဟုန်သည် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း သူ၏ အစွမ်းနှင့် တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသည်။ သူသည် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်စဉ်မှာပင် ဓားချီ အလင်းတန်း သုံးခုမှာ လေထုကို ခွင်းလျက် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

“ရွှမ်း ... ရွှမ်း... ရွှမ်း”

ဓားချီများသည် ထိုသတ္တုသားရဲ၏ ခြေလက်လေးဖက်ကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်ရာ ခဏချင်းမှာပင် ၎င်းသည် အပိုင်းပိုင်းပြတ်ကာ ကွဲအက်သွားလေသည်။

“အုံး...”

သတ္တုသားရဲ၏ အလောင်းမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

ကုန်းစွန်းဟုန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ အကယ်၍ သူ၏ တုံ့ပြန်မှုသာ မမြန်ခဲ့လျှင် ထိုသားရဲ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ အောင်မြင်သွားပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့သာဆိုလျှင် ရလဒ်မှာ ဆိုးရွားလှပေမည်။

ဤသတ္တုသားရဲ၏ အရှိန်မှာ မြန်သော်လည်း ခုခံနိုင်စွမ်း မှာမူ အားနည်းလှသည်။ ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်သရွေ့ ၎င်းကို သတ်ပစ်ရန်မှာ မခက်ခဲလှပေ။

ကုန်းစွန်းဟုန်သည် ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေစဉ်မှာပင်၊ သတ္တုသားရဲ၏ အကြွင်းအကျန်များထဲမှ အလင်းစက်ကလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကုန်းစွန်းဟုန်၏ လက်မောင်းပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်။

ကုန်းစွန်းဟုန်သည် သူ၏လက်မောင်းတွင် အပ်နှင့် ထိုးလိုက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအလင်းစက်မှာ အရေပြားထဲသို့ တိုးဝင်သွားပြီး ဆေးမင်ကြောင် တစ်ခုကဲ့သို့ သေးငယ်သော ပုံစံလေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“အို ဒါက...”

ကုန်းစွန်းဟုန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဒါက ဘာများပါလိမ့်

လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ ကုန်းစွန်းဟုန်၏ လက်မောင်းထံသို့ ကျရောက်လာကြသည်။ ရှန်းထူ မိသားစုမှ လူငယ်တစ်ဦးက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည် “သခင်လေးဟုန်... ဒီပုံစံလေးက အင်ပါရီယန်အမှတ်အသား (ကောင်းကင်ဘုံ တံဆိပ်တော်) ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း သေးသေးလေးတစ်ခုနဲ့ တူနေတယ်ဗျ။”

ထိုလူငယ်၏ စကားက ကုန်းစွန်းဟုန်ကို သတိရသွားစေသည်။ သူသည် လက်မောင်းပေါ်မှ ထိုပုံစံအသစ်ကို သူရရှိထားပြီးသား အင်ပါရီယန်အမှတ်အသား နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်ရာ၊ အမှန်တကယ်ပင် ဆင်တူသော အမှတ်အသားများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကုန်းစွန်းဟုန်မှာ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားတော့သည်။ ဤသည်မှာ သတ္တုသားရဲ တစ်ကောင်ကို သတ်တိုင်း အမှတ်အသား၏ အစိတ်အပိုင်း သေးသေးလေးတစ်ခုကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ရရှိမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအစိတ်အပိုင်းလေးများ စုမိသွားသည့်အခါ ပြည့်စုံသော အင်ပါရီယန်အမှတ်အသား တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် သားရဲများကို လုံလောက်အောင် သတ်နိုင်သရွေ့ အင်ပါရီယန်အမှတ်အသား အသစ်တစ်ခုကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဧကရီ၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် အင်ပါရီယန်အမှတ်အသားs များ ရရှိနိုင်မည့် အခွင့်အရေးများစွာ ရှိနေပုံရသည်။

ဤသို့တွေးမိသည်နှင့် ကုန်းစွန်းဟုန်သည် ယီယွင် ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ယီယွင်တွင် အင်ပါရီယန်အမှတ်အသားs ၃၆ ခုသာ ရှိသေးသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ယီယွင်ကို အမီလိုက်နိုင်မည်ဟု ကုန်းစွန်းဟုန် ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒါဆို ဒီတံတားက အမှန်တော့ အခွင့်အလမ်းတစ်ခုပဲပေါ့”

“အင်ပါရီယန်အမှတ်အသား တစ်ခုရဖို့ သားရဲ ဘယ်နှကောင် သတ်ရမလဲ မသိဘူး။ ဒီပုံစံငယ်လေးရဲ့ အရွယ်အစားအရဆိုရင်တော့ တစ်ခုပြည့်ဖို့ သားရဲ အကောင်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းလောက်တော့ သတ်ရမယ် ထင်တယ်ဗျ။”

ရောက်ရှိနေသော ထိပ်တန်းလူငယ်များသည် အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်ကြသည်။ ရှင်းနေသည်မှာ ရှေ့သို့ ပိုရောက်လေလေ သားရဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ရရန် ပိုလွယ်ကူလေလေ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အင်ပါရီယန်အမှတ်အသား ပိုရနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသော်လည်း ပို၍လည်း အန္တရာယ်များလှသည်။ အကယ်၍ မတော်တဆဖြစ်လျှင် တံတားပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားနိုင်ချေ ရှိသည်။

အင်ပါရီယန်အမှတ်အသား တစ်ခုပြည့်အောင် သားရဲများကို လုံလောက်အောင် သတ်ရန်မှာ လွယ်ကူသော အလုပ်တော့ မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

“ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာမှာ ပါရမီရှင်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ ငါသာ အခု မကြိုးစားရင် လူအုပ်ထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။ ငါ စွန့်စားရမယ်”

မိသားစုကြီးတစ်ခုမှ လူငယ်တစ်ဦးမှာ ရှေ့သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ကုန်းစွန်းဟုန်၏ နောက်သို့ လိုက်သွားတော့သည်။

“ငါလည်း မင်းနဲ့ အတူတူပဲ”

ရှန်းထူမိသားစုမှ လူငယ်ကလည်း ရယ်မောရင်း ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

သူ၏နောက်တွင် လင်ရှောင်တျယ် နှင့် လင်ဖုန်းယွဲ့ တို့လည်း လိုက်ပါသွားကြသည်။ လင်ယွီပင်လျှင် စမ်းကြည့်ချင်စိတ် ပေါက်နေသည်။

“ယီယွင်... နင်ကော ရှေ့ကို သွားဦးမှာလား”

လင်ရှောင်တျယ်က ယီယွင်ကို လှည့်မေးလိုက်သည်။ လင်ရှောင်တျယ်သည် ယီယွင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ယီယွင်က ပြုံး၍ “ကျွန်တော် အရင်ကြည့်ဦးမယ်” ဟု ပြောလိုက်၏။

အခုလေးတင် သတ္တုသားရဲက ကုန်းစွန်းဟုန်ကို တိုက်ခိုက်ချိန်၌ ယီယွင်သည် သူ၏စွမ်းအင်မြင်ကွင်း ကို ချက်ချင်းဖွင့်၍ သတ္တုသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်တည်ဆောက်ပုံကို စူးစမ်းခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ တကယ့်သားရဲအစစ်မဟုတ်ဘဲ သတ္တုရုပ်သေးသာ ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းဧကရီက အစီအရင်များနှင့် စွမ်းအင်များကို အသုံးပြုကာ သတ္တု၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို ပြောင်းလဲဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အလွန်သေးငယ်သော စွမ်းအင်အမြုတေတစ်ခုရှိသည်။ အရင်က သားရဲကြီးထဲတွင် ရှိခဲ့သော ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်နှင့်တော့ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ချေ။

ထို့ပြင် သတ္တုရုပ်သေးများတွင် မည်သည့်အားနည်းချက်မှ မရှိကြောင်းကိုလည်း ယီယွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို သတ်ရန်မှာ လုံးဝဥဿုံအစွမ်းထက်သော ပါဝါကိုသာ အသုံးပြုရမည်ဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်ရာ ယီယွင်အနေဖြင့် လှည့်ကွက်များသုံး၍ မရတော့သဖြင့် အရင်ဆုံး စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဧကရီရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက အဘက်ဘက်က စဉ်းစားထားတာပဲ။ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းကိုပဲ စမ်းသပ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့မှာ ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်ရှိပေမဲ့ ဧကရီရဲ့ အဓိကအမွေအနှစ်ကိုရဖို့ အားနည်းချက်ရှာတာတစ်ခုတည်းကိုပဲ အမြဲအားကိုးနေလို့ မရဘူး...” ဟု ယီယွင် တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိသည်။

သူသည် ပထမစမ်းသပ်မှုကို အပြည့်အဝအောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း နောင်တွင် ကြုံတွေ့ရမည့် အခြေအနေများကို အလွန်အလေးအနက်ထားနေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် ပေါ့ဆ၍ မဖြစ်ပေ။ အန္တရာယ်များလှသော ဤနယ်မြေထဲတွင် ဧကရီ၏ ရတနာတိုက်ဆီသို့ သွားမည့်လမ်းကို ရှာတွေ့ရန် အခြေအနေကို သေချာခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရမည်ဖြစ်သည်။

ဤသို့တွေးလိုက်သဖြင့် ယီယွင်၏အရှိန်မှာ သဘာဝအတိုင်း နှေးသွားသော်လည်း လင်ယွီအပါအဝင် တခြားထိပ်တန်းလူငယ်များမှာမူ ရှေ့သို့ အပြင်းအထန် တိုးသွားကြပြီဖြစ်သည်။

“ယီယွင်... မင်းမှာ အမြဲတမ်း ကံကောင်းခြင်းတွေ ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး”

ယီယွင် ရှေ့သို့မတိုးသည်ကို မြင်သောအခါ လင်ယွီက မထီမဲ့မြင် ပြုံးရယ်လိုက်ပြီးနောက် အပျက်အစီးမုန်တိုင်းထဲသို့ ခုန်ဝင်သွားသည်။

ယီယွင်က လင်ယွီ၏ကျောပြင်ကို ဘာအမူအရာမှမရှိဘဲ ကြည့်နေလိုက်သည်။ ရှေးဟောင်းဧကရီဆိုသည်မှာ မည်သို့သောပုဂ္ဂိုလ်မျိုးနည်း သူမဖန်တီးထားသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် ကြီးမားသောဆုလာဘ်များရရှိရန် ထိုက်တန်သော ပေးဆပ်မှုကို လုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာသည် အလကားရသည့် အကျိုးအမြတ်များကို လိုက်ကောက်ရမည့်နေရာမျိုး လုံးဝမဟုတ်ချေ။

…

ကုန်းစွန်းဟုန်သည် အလွန်အစွမ်းထက်လှသည်။ သူသည် ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်နေပြီး ဓားကိုလည်း ဓားအိမ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်ထား၏။ သူသည် ဓားခြေလှမ်းကို အပြည့်အဝအသုံးပြုနေသဖြင့် သူ၏ရှေ့တွင် ဓားချီပုံရိပ်ယောင် ၃၆ ခုက လမ်းဖောက်ပေးနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ ထိုပုံရိပ်ယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် ဓားချီအလင်းတန်းများက လျှပ်စီးလို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

“ဖုန်း......”

ကုန်းစွန်းဟုန်၏ ဓားချီက နောက်ထပ် သတ္တုသားရဲတစ်ကောင်ကို ထိမှန်သွားပြီး အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားစေပြန်သည်။ သတ္တုသားရဲ သေဆုံးသွားပြီးနောက် စွမ်းအင်အမှတ်အသား တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကုန်းစွန်းဟုန်၏ လက်မောင်းတွင် လာရောက်ထင်ကျန်ရစ်သည်။

ကုန်းစွန်းဟုန်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အစကကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်မှုများ မရှိတော့ချေ။ ပြည့်စုံသော အင်ပါရီယန်အမှတ်အသား တစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အခုထိ သူရထားသော ဆေးမင်ကြောင်နှစ်ခုမှာ အဝေးကြီး လိုသေးသည်။

ဤအတိုင်းဆိုလျှင် အမှတ်အသားတစ်ခုပြည့်ရန် သူသည် သတ္တုသားရဲ အကောင် ၃၀ မှ ၄၀ ကြား သတ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ယွမ်ချီ စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို ကုန်ဆုံးစေမည်ဖြစ်ရာ သူပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားသည့်အခါ အင်ပါရီယန်အမှတ်အသားs နှစ်ခုတောင် ပြည့်အောင် လုပ်နိုင်ပါ့မလား မသေချာတော့ပေ။

ဒါဟာ မဖြစ်နိုင်ဘူး

ကုန်းစွန်းဟုန်ကတော့ အခြေအနေ ပိုကောင်းသေးသည်ဟု ပြော၍ရသည်။ သူ၏နောက်တွင်မူ အချို့လူများသည် ရှေ့ဆက်တိုးရန် ရုန်းကန်နေရပြီဖြစ်သည်။ မုန်တိုင်းကို အံတုရန် မလွယ်ကူသလို၊ မုန်တိုင်းထဲတွင် သတ္တုသားရဲများကို တိုက်ခိုက်ရန်က ပို၍ပင် ခက်ခဲသေးသည်။ သတိမထားမိပါက တံတားပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားနိုင်သည်။

ဝူး... ဝူး... ဝူး...

မုန်တိုင်းသံက ပို၍ကျယ်လောင်လာကာ ပြင်းထန်လာသည်။ လူများသည် မုန်တိုင်း၏ ဗဟိုချက်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာကြပြီဖြစ်ရာ သားရဲများလည်း ပို၍များပြားလာသည်။

“ဂီး.....”

မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ သားရဲဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်ဖက်ရှိ တံတားတစ်စင်းသည် အပိုင်းပိုင်းပြတ်တော့မည့်အလား ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ ထိုတံတားပေါ်ရှိ လူငယ်တစ်ဦးမှာ ကြီးမားသောအင်အားတစ်ခုနှင့် အတိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

“အဲဒါ ဘာလဲ”

လူတိုင်း၏ မျက်ဆံများ ကျုံ့သွားကြသည်။ ပေတစ်ရာကျော်ရှည်လျားသော ကြီးမားသည့်လင်းယုန်ကြီးတစ်ကောင်က အတောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ပြီး ထိုလူငယ်ကို လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ လင်းယုန်၏ အတောင်ပံများမှာ ဓားများကဲ့သို့ ထက်မြက်လှသဖြင့် လူငယ်၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးများဖြင့် ရဲရဲနီသွားရသည်။

“အား”

လူငယ်က အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ မုန်တိုင်း၏ ဝဲဂယက်ထဲသို့ ပါသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။ သူ၏အသံမှာလည်း မုန်တိုင်းထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့သည်။

“သူ သေသွားပြီလား”

လူတိုင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်မိကြသည်။ ထိုလူငယ်၏ ရလဒ်မှာ မည်သို့ရှိမည်ကို မသိသော်လည်း သူတို့အားလုံးမှာ ရင်ထဲတွင် အေးစက်သွားကြသည်။

ထိုစဉ် ဧရာမလင်းယုန်ကြီးမှာ လူငယ်ကို လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်ပြီးနောက်တွင် အခြားသူများကို ဆက်မတိုက်တော့ဘဲ အတောင်ပံခတ်ကာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားသည်။

“ကြောက်စရာကြီး...”

လူတိုင်း တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသော်လည်း သူတို့၏ စိတ်များမှာ ထိတ်လန့်နေဆဲဖြစ်သည်။ ထိုမျှအဆင့်ရှိသော သားရဲမှာ သူတို့ ရင်ဆိုင်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

မုန်တိုင်း၏ ဗဟိုချက်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သတ္တုဝံပုလွေများသာမက အရွယ်အစားနှင့် ခွန်အားအမျိုးမျိုးရှိသည့် သားရဲများစွာ ရှိနေသည်။ အချို့သော သားရဲများသည် လူငယ်များကို အရင်ဦးအောင် မတိုက်ခိုက်သော်လည်း မတော်တဆသွား၍ ရန်စမိပါက ရလဒ်မှာ ထိုလင်းယုန်၏ အတိုက်ခံရသည့် လူငယ်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“မုန်တိုင်းထဲမှာ သားရဲတွေကို တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ မုန်တိုင်းရဲ့ ဖိအားကို အန်တုရရုံတင်မကဘူး၊ ဘယ်သားရဲက ငါတို့ မနိုင်တဲ့အကောင်လဲဆိုတာကိုပါ ခွဲခြားသိဖို့ လိုသေးတယ်။ အစမ်းအဆာ တိုက်ခိုက်မိရင်တော့ သေဖို့ပဲ ရှိတယ်...”

လူငယ်အများအပြားမှာ မျက်နှာပျက်ကုန်ကြသည်။ ဤစမ်းသပ်မှုက ခက်ခဲလွန်းလှသည်။ ခွန်အား၊ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု၊ တုံ့ပြန်မှုနှင့် ခံနိုင်ရည်တို့အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း စမ်းသပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

လူများကို အဆိုးဆုံး ဖြစ်စေသည့်အချက်မှာ ဧကရီ၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ဆိုသည့်အတိုင်း ဤသည်မှာ စမ်းသပ်မှုပင် မဟုတ်သေးခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ပထမစမ်းသပ်မှုမှ ဒုတိယစမ်းသပ်မှုသို့ သွားရမည့် လမ်းကြောင်းမျှသာ ရှိသေးသည်။

လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းကပင် ဤမျှခက်ခဲနေချေပြီ

လူအများအပြားမှာ ငါးပုံတစ်ပုံပင် မပြည့်သေးသော လက်မောင်းပေါ်ရှိ အင်ပါရီယန်အမှတ်အသားများကို ကြည့်ကာ နောက်ဆုတ်ချင်စိတ်များ ပေါက်လာကြသည်။

ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် အင်ပါရီယန်အမှတ်အသား တစ်ခုရရန်ပင် အလွန်ခဲယဉ်းလှသည်။ သူတို့၏ အစောပိုင်းက အတွေးများမှာ အလွန်ပင် ကလေးဆန်ခဲ့ကြပေသည်

အခန်း ၄၅၁ အကျဉ်းချုပ်

တံတားထက်မှ ပြုတ်ကျသွားသော လူငယ်၏ ကံကြမ္မာကို မည်သူမျှ မသိရှိနိုင်ဘဲ ကျန်ရှိသူများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။ သေဘေးကို ကြောက်ရွံ့ကြသဖြင့် လူငယ်အများစုမှာ ရှေ့သို့မတိုးရဲတော့ဘဲ အန္တရာယ်ကင်းကင်းဖြင့်သာ တံတားကို ဖြတ်ကျော်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် ရှေ့ဆုံးမှ တိုက်ခိုက်နေရသော ကုန်းစွန်းဟုန်နှင့် အဖွဲ့အပေါ် ဖိအားများ ပိုမိုကျရောက်လာသည်။

လင်ယွီမှာလည်း အခြေအနေကို သိရှိသဖြင့် နောက်ဆုတ်လာခဲ့ရာ၊ တံတားအစ၌ အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်နေသော ယီယွင်ကို မြင်တွေ့ရပြီး ဒေါသထွက်နေမိသည်။

တစ်ဖက်တွင် ကုန်းစွန်းဟုန်မှာ သားရဲအများအပြားကို သတ်ဖြတ်နေသော်လည်း ရရှိလာသော အမှတ်အသားပမာဏမှာ အလွန်နည်းပါးနေသဖြင့် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ယီယွင်ကံကောင်းထောက်မစွာ ရရှိထားသည့် အမှတ်အသား ၃၆ ခုနှင့် မိမိ၏ပင်ပန်းမှုတို့ကို နှိုင်းယှဉ်ကာ မနာလိုဖြစ်နေစဉ်မှာပင်၊ မုန်တိုင်းထဲမှနေ၍ အစွမ်းထက်သော သားရဲကြီးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

၎င်းမှာ ပထမစမ်းသပ်မှုတွင် တွေ့ကြုံခဲ့ရသော ရှေးဟောင်းသားရဲ နှင့် အမျိုးအစားတူပြီး လျှပ်စီးများပတ်ခွေနေသည့် ဧရာမကျားကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေလေသည်။

မုန်တိုင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုဧရာမကျားကြီးသည် ကုန်းစွန်းဟုန်နှင့် အခြားလူငယ်များအတွက် ကြီးမားသော စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ ကုန်းစွန်းဟုန်သည် ဤသားရဲကို သတ်နိုင်ပါက အမှတ်အသားအမြောက်အမြား ရနိုင်မည်ကို သိသော်လည်း၊ ၎င်း၏ခွန်အားမှာ သူတစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယီယွင်မှာမူ အဝေးမှနေ၍ သူ၏ စွမ်းအင်ကြည့်မျက်လုံးဖြင့် အခြေအနေကို အသေးစိတ် စူးစမ်းနေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် ကုန်းစွန်းဟုန်တို့၏ တိုက်ခိုက်မှုပုံစံနှင့် သားရဲ၏ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုကို နှိုင်းယှဉ်လေ့လာနေသည်။ ယီယွင်သည် အခြားသူများကဲ့သို့ အလောတကြီး မတိုက်ခိုက်ဘဲ ဧကရီ၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ပေးထားသော ဤအခွင့်အလမ်းနောက်ကွယ်မှ နိယာမတရားများကို နားလည်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။

တံတားပေါ်ရှိ လူငယ်များကြားတွင် အချင်းချင်း အားကိုးလိုစိတ်နှင့် ပြိုင်ဆိုင်လိုစိတ်များ ရောထွေးနေပြီး၊ အချို့မှာ တံတားဖြတ်ကျော်ရုံမျှဖြင့် ကျေနပ်နေကြသော်လည်း ယီယွင်ကဲ့သို့သော ထိုးထွင်းသိမြင်သူအတွက်မူ ဤနေရာသည် သူ၏စွမ်းရည်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် နေရာကောင်းတစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။

ကုန်းစွန်းဟုန်၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။ ဤသားရဲမှာ ယီယွင် ယခင်က သတ်ခဲ့သော ရှေးဟောင်းသားရဲနှင့် ပုံစံတူပင် ဖြစ်သည်။ အရွယ်အစားမှာမူ အနည်းငယ် ပို၍ သေးငယ်၏။

ဧကရီ၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် သားရဲအမျိုးအစား အစုံအလင်ရှိပြီး နေရာအနှံ့ ဖြန့်ကြက်ထားသည်မှာ သိသာလှသည်။ ဤရှေးဟောင်းသားရဲ၏ ခွန်အားမှာ သတ္တုဝံပုလွေများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်မည်ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့နှင့် အဆင့်အတန်းချင်း လုံးဝ မတူညီချေ။

အကယ်၍ ဤရှေးဟောင်းသားရဲကို သတ်နိုင်ပါက အံ့အားသင့်ဖွယ် ဆုလာဘ်မျိုး ရရှိမည်မှာ သေချာသည်။ ယီယွင် ရရှိခဲ့သော ဆုလာဘ်မျိုးနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ ကုန်းစွန်းဟုန်၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်လာသည်။ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ဤရှေးဟောင်းသားရဲ၏ အားနည်းချက်မှာ မည်သည့်နေရာ၌ ရှိသည်ကို သူ သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်နေခြင်းပင်။ ၎င်းမှာ... ၎င်း၏ ပါးစပ်ပင် ဖြစ်သည်။

“အို... ဒါ ပထမစမ်းသပ်မှုတုန်းက စောင့်ကြပ်နေတဲ့ သားရဲကြီးပဲ”

တံတားပေါ်ရှိ လူငယ်ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူ အချို့လည်း ထိုဧရာမကျားကြီးကို မြင်တွေ့သွားကြပြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် သူတို့မှာ ကုန်းစွန်းဟုန်၏ နောက်တွင် အတော်လှမ်းလှမ်း၌ ရှိနေကြသလို သားရဲကိုလည်း ကုန်းစွန်းဟုန်ထက် နောက်ကျမှ မြင်ကြခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့ သတိပြုမိချိန်၌ ကုန်းစွန်းဟုန်မှာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်သည့်အနေဖြင့် သူ၏ ယွမ်ချီ များကို ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်စေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ငါ ဆုလာဘ်ကြီးကြီးမားမား ရတော့မယ်။ ကောင်းကင်ကြီးက ငါ့ကို တကယ်ပဲ ကူညီနေတာပဲ”

ကုန်းစွန်းဟုန်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ အချိန်အတော်ကြာ ဖိနှိပ်ခံထားရပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ကံကြမ္မာမှာ အလှည့်အပြောင်း ဖြစ်လာချေပြီ။ သူ့ရှေ့ရှိ သားရဲစောင့်ကြပ်သူမှာ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ရောက်နေပြီဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

ရှေးဟောင်းသားရဲ၏ အားနည်းချက်ကို သူ သိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ကြောက်ရွံ့နေစရာ အကြောင်းမရှိချေ။ ယီယွင်တောင် တစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်နိုင်သေးလျှင် သူက ဘာကြောင့် မသတ်နိုင်ရမည်နည်း။

“ချွင်”

သူ၏ ဓားရှည်မှာ မုန်တိုင်းကို ခွင်း၍ ထိုးထွက်သွားပြီး နားကွဲမတတ် စူးရှသော အသံကို ထွက်ပေါ်စေသည်။

ကုန်းစွန်းဟုန်၏ နောက်ဘက်တွင် လူအများအပြားမှာ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မြင်နေရပြီဖြစ်ရာ အလွန်ပင် မနာလိုဖြစ်နေကြသည်။ အထူးသဖြင့် ကျားသစ်နက်မယ် ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းလူငယ်များမှာ ထိုရှေးဟောင်းသားရဲကို ချက်ချင်းသတ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ထားကြသော်လည်း အကွာအဝေး အလှမ်းဝေးနေခြင်းနှင့် တုံ့ပြန်မှု နှေးကွေးခြင်းတို့ကြောင့် ကုန်းစွန်းဟုန်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

“သူ ရသွားပြီ”

ကျားသစ်နက်မယ်က မကျေမနပ် ပြောလိုက်သော်လည်း ထိုအချိန်၌ ကုန်းစွန်းဟုန်၏ ဓားမှာ ရှေးဟောင်းသားရဲထံသို့ တိုးဝင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းသားရဲသည် ကုန်းစွန်းဟုန်၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် ဒေါသထွက်သွားသည်။ ၎င်းသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကုန်းစွန်းဟုန်ကို ကိုက်ရန် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သည်။

“ငါ ဒီအခွင့်အရေးကို စောင့်နေတာ”

ကုန်းစွန်းဟုန်မှာ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားသည်။ သူသည် သားရဲ၏ ဦးခေါင်းကို ရည်ရွယ်၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းမှာ သားရဲက သူ့ကို ကိုက်ရန် ပါးစပ်ဟလာစေရန် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ၎င်း၏ အားနည်းချက်မှာ ပေါ်ထွက်လာမည် မဟုတ်ပါလော။

ကုန်းစွန်းဟုန်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဓားပေါ်တွင် တောက်ပသော အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ လီမီးတောက်ဂိုဏ်း၏ ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတိုင်း သူသည် မီးဓာတ်ဉပဒေသ များတွင် အကျွမ်းကျင်ဆုံး ဖြစ်သည်။

သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ ယုံကြည်မှုရှိသော်လည်း ပေါ့ဆခြင်းမရှိချေ။ သူသည် သူခဲယဉ်းစွာ အသုံးပြုလေ့ရှိသော သေစေနိုင်သည့်အကွက် ကို ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကုန်းစွန်းဟုန်၏ ယွမ်ချီများသည် ဓားဦးဖျားတွင် စုစည်းသွားသည်။ ဓားချီများနှင့် မီးတောက်များသည် ဟိန်းဟောက်နေပြီး လက်သန်းခန့် အထူရှိသော သေးသွယ်သည့် မီးငရဲဓားတန်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ အဆင့်မြင့်စွာ ပေါင်းစပ်ထားသော မီးဓာတ် ယွမ်ချီများ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤဖြောင့်တန်းလှသော ဓားချီသည် ရှေးဟောင်းသားရဲ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပျံဝင်သွားတော့သည်။

“သေစမ်း”

ကုန်းစွန်းဟုန်၏ မျက်နှာသည် ဝင်းလက်တောက်ပသွားသည်။ သူ၏ မီးငရဲဓားချီသည် ရှေးဟောင်းသားရဲ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ အောင်မြင်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း”

ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး မုန်တိုင်းထဲတွင် မီးတောက်များ ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်ကုန်သည်။ ကုန်းစွန်းဟုန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် မီးပင်လယ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

ထိုမျှသေးသွယ်သော ဓားချီအစင်းလေးက ပေါက်ကွဲသွားသည့်အခါ ကမ္ဘာပျက်မတတ် မြင်ကွင်းမျိုးကို ဖန်တီးနိုင်သည်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို တိတ်တဆိတ် ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ ကုန်းစွန်းဟုန်၏ တိုက်စစ်စွမ်းအားမှာ ပြင်းထန်လွန်းလှပေသည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးငရဲတိုက်ကွက်ကို သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိချေ။

“သူ ရှေးဟောင်းသားရဲကို သတ်နိုင်သွားပြီ သူရမယ့် ဆုလာဘ်က ယီယွင်ရခဲ့တဲ့ ပမာဏလောက် ရှိမှာပဲ”

“နှမြောစရာကြီးအဲဒီအချိန်မှာ ငါသာ ရှေ့ဆုံးမှာ ရှိနေရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါသာ ရှေ့မှာရှိနေရင်တောင် ကုန်းစွန်းဟုန်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူးလေ။”

ထိုကဲ့သို့သော အတွေးများ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲ၌ လျှပ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားကြသည်။ သို့သော် သူတို့ တစ်စုံတစ်ရာ မပြောနိုင်ခင်မှာပင် လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေးများမှာ ရုတ်တရက် အေးခဲသွားတော့သည်။

သူတို့သည် ရှေ့မှောက်ရှိ မီးငရဲမုန်တိုင်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိကြသည်။ မုန်တိုင်းမှာ တစ်စုံတစ်ရာသော စွမ်းအင်ကြောင့် ဘေးသို့ ဖယ်ထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး လျှပ်စီးများ ပတ်ခွေနေသော လက်သည်းကြီးတစ်ဖက်မှာ အပေါ်မှနေ၍ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ထိုလက်သည်း၏ အရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသည်။ ၎င်းသည် မီးငရဲမုန်တိုင်း၏ ဖုံးကွယ်မှုကို ခံထားရသဖြင့် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခြင်းဖြစ်ရာ လူများမှာ အချိန်မီ တုံ့ပြန်ရန် မေ့လျော့သွားကြသည်။

“ဘယ်လို”

မိမိထံသို့ ဦးတည်လာသော ဧရာမလက်သည်းကြီးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကုန်းစွန်းဟုန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အကြီးအကျယ် ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။

သူ သတ်လိုက်ပြီဟု ထင်မှတ်ထားသော ရှေးဟောင်းသားရဲမှာ မည်သည့် သတိပေးချက်မှမရှိဘဲ သေစေနိုင်လောက်သော တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်ခြင်းပင်။ အစောက ဓားတိုက်ကွက်မှာ ၎င်းကို လုံးဝ ဒဏ်ရာမရစေခဲ့သည့်အတိုင်းပင်

ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ

“အား”

ကုန်းစွန်းဟုန်သည် အော်ဟစ်လိုက်ရင်း တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူသည် ဓားခြေလှမ်း ကို အသုံးပြုလိုက်၏။

သို့သော် သူသည် ရှေးဟောင်းသားရဲ၏ တိုက်ကွက်ကို မြင်ပြီးမှသာ လှုပ်ရှားမှုပညာကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ အသာစီးရမှုကို လက်လွတ်လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း....ဗြိ”

ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော လက်သည်းကြီးမှာ ကုန်းစွန်းဟုန်၏ ရင်ဘတ်ကို ခြစ်ဆွဲသွားသည်။ လက်သည်းနှင့်အတူ ပါလာသော ယွမ်ချီလေပြင်းမှာ ကုန်းစွန်းဟုန်၏ အကာအကွယ်ယွမ်ချီကို စက္ကူကဲ့သို့ ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင် ထိုလေပြင်းမှာ ကုန်းစွန်းဟုန်၏ အသားထဲသို့ မည်သည့်အတားအဆီးမှမရှိဘဲ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ စုတ်ပြတ်သွားပြီး နံရိုး ၇ ချောင်း ၈ ချောင်းခန့် ကျိုးသွားရသည်။ သူ၏ ညာဘက် အဆုတ်ပင်လျှင် ပွင့်ထွက်သွားကာ သွေးများမှာ ရေလိုပင် ပန်းထွက်လာတော့သည်။ ထိုပြင်းထန်လှသော ရိုက်ချက်ကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားရသည်။

ဘာလို့လဲ...

ကုန်းစွန်းဟုန်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးမှာလည်း မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူရော ယီယွင်ရော နှစ်ယောက်စလုံးမှာ ရှေးဟောင်းသားရဲ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလော။

ယီယွင်က သားရဲကို သတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူက ဘာကြောင့် ဤရလဒ်နှင့် ကြုံတွေ့ရသနည်း

ဒါ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ တစ်ယောက်ယောက် ပြောပြနိုင်မလား

ကုန်းစွန်းဟုန်၏ ပါးစပ်တစ်ခုလုံး သွေးများဖြင့် ပြည့်နေပြီး သူသည် စိတ်ထဲ၌ အော်ဟစ်နေမိသည်။ ကုန်းစွန်းဟုန်နှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ လူများမှာလည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မှင်သက်နေကြရသည်။ သူတို့၏ ပါးစပ်များမှာလည်း ဟစိဟစိဖြင့် အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ပြန်မပိတ်နိုင်ကြချေ။

ဘာတွေ... များ... ဖြစ်သွားရတာလဲ