အခန်း (၄၅၂-၄၅၄)

အခန်း ၄၅၂ - ဆူပွက်နေသော အိုးထဲမှ လောင်စာကို ဆွဲထုတ်ခြင်း

ကုန်းစွန်းဟုန်သည် ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးအား အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ပြီး ဆုလာဘ်များစွာ ရလိမ့်မည်ဟု လူတိုင်း ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ သားရဲ၏ လက်သည်းချက်ကြောင့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။

စောစောက ကုန်းစွန်းဟုန်ကို အဦးအစ တိုက်ခိုက်ခဲ့၍ မနာလိုဖြစ်နေခဲ့သော ကျားသစ်နက်မယ်မှာလည်း ယခုအခါ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော်သွားပြီး ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ချေ။

သူမကိုယ်တိုင် ဝင်မတိုက်ခဲ့မိသည်မှာ ကံကောင်းသည်ဟု မှတ်ယူလိုက်မိသည်။ အကြောင်းမှာ သူမသာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက ကုန်းစွန်းဟုန်ထက်ပင် ပို၍ ဆိုးရွားသော ရလဒ်နှင့် ကြုံရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သွားကြသောအခါ လူအများစုမှာ ယီယွင် ရှိရာသို့ မသိမသာ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြမိသည်။ ထိုအချိန်၌ ယီယွင်မှာ လူအုပ်ကြီး၏ နောက်ဆုံးတွင်သာ အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်နေ၏။

သူသည် နောက်ဆုံးတန်းတွင် ရှိနေသော လင်ယွီ တို့အဖွဲ့ထက်ပင် ပေတစ်ရာခန့် နောက်ကျနေသေးသည်။ သူ၏ ပုံစံမှာ မဟာဧကရီ၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် အခွင့်အရေးများ အတွက် လာရောက်ယှဉ်ပြိုင်နေသူနှင့် မတူဘဲ လည်ပတ်နေသူနှင့်သာ တူနေတော့သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ ယီယွင်သည် လူအများ၏ မျက်စိထဲတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာချေပြီ။ မူလက ယီယွင်သည် ကံကောင်း၍သာ ထိုသားရဲကို သတ်နိုင်ခဲ့သည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခုအခါ ကုန်းစွန်းဟုန်က ထပ်တူနည်းလမ်းဖြင့် ကြိုးစားသော်လည်း ပျက်စီးခြင်းနှင့်သာ ကြုံခဲ့ရသဖြင့် လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြရသည်။

ယီယွင်သည် မည်သည့်နည်းလမ်းကို သုံး၍ ထိုသားရဲကို သတ်ခဲ့သည်ဆိုသည်မှာ သူတို့အတွက် နားမလည်နိုင်သော ပုစ္ဆာတစ်ပုဒ် ဖြစ်နေတော့သည်။

“စီနီယာ အစ်ကို ဟုန်”

ကုန်းစွန်းဟုန်သည် တံတားပေါ်မှ ပြုတ်ကျ၍ မုန်တိုင်းထဲသို့ ပါသွားတော့မည့် အခြေအနေကို မြင်သောအခါ၊ မီးတောက်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးသည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲမှ ကြိုးကဲ့သို့သော မှော်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ကုန်းစွန်းဟုန်ကို ကယ်တင်ရန် ထိုမှော်ပစ္စည်းကို ပစ်လွှတ်ချင်နေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကုန်းစွန်းဟုန်ထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထပ်မံ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်လာပြန်သည်။ ၎င်းသည် ထက်မြက်သော လက်သည်းများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးတန်းများဖြင့် ကုန်းစွန်းဟုန်၏ ဦးခေါင်းကို ရိုက်ချရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် မီးတောက်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်မှာ မျက်နှာ ဖြူလျော်သွားပြီး မကယ်ရဲတော့ချေ။ သူသည် ကုန်းစွန်းဟုန်ကို ကယ်ရန် ကြိုးစားရင်းဖြင့် ထိုသားရဲကြီး၏ ဒေါသကို သူပါ ဆွဲယူမိသွားမည်လား မသေချာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူပါ အတိုက်ခံရပါက ကုန်းစွန်းဟုန်နှင့်အတူ သေသွားရန်သာ ရှိတော့သည်။

ကုန်းစွန်းဟုန်သည် ဂိုဏ်းတူတပည့်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။ ကုန်းစွန်းဟုန်၏ အသက်သည် မိမိအသက်ထက် မည်သို့ ပိုအရေးကြီးနိုင်မည်နည်း။

“ဂျိမ်း”

လျှပ်စီးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး မြွေဟောက်ကဲ့သို့သော ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးတန်းများသည် ကုန်းစွန်းဟုန်၏ မျက်နှာနားသို့ ကပ်လျက် ရောက်ရှိလာသည်။ ရှေးဟောင်းသားရဲ၏ ဖိအားမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် လူများကို နောက်ဆုတ်သွားစေသည်။

နောက်ဆုတ်သွားသော လူများထဲတွင် ယီယွင်လည်း ပါဝင်သည်။ သူသည် လုံလောက်သော အကွာအဝေးတွင် ရှိနေသော်လည်း သူ၏ နောက်ဆုတ်နှုန်းမှာ မည်သူထက်မဆို ပို၍ မြန်ဆန်နေသည်။

ဤသည်မှာ လူအများအား ပြောစရာ မရှိအောင် ဖြစ်သွားစေသည်။ ဤကောင်လေး ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ

အမှန်စင်စစ် ယီယွင် နောက်ဆုတ်နေချိန်တွင် သူ၏ လက်မှာ သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ပေါ်သို့ ရောက်နေပြီးဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံမှာ ထိုက်ခန်းလေး ပေါ်တွင် တည်ရှိနေ၏။

သူသည် အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်နိုင်သော်လည်း သူ၏ အသက်ကို ရန်ရှာချင်နေသော ကုန်းစွန်းဟုန်ကဲ့သို့ လူမျိုးကို ယီယွင်က ဘာကြောင့် ကယ်ရမည်နည်း။

သူ ဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် ယီယွင်က ပိုဆိုးအောင် မလုပ်သည်မှာပင် တော်လှပေပြီ။

မှန်ပါသည်၊ ဤသည်မှာလည်း ဧကရီ၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ စည်းကမ်းချက်များကြောင့် ယီယွင်က ကုန်းစွန်းဟုန်ကို တိုက်ခိုက်၍ မရသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုစည်းကမ်းသာ မရှိဘဲ ယီယွင်က ယုတ်မာချင်ပါက သူ၏ အောက်တန်းကျမှုမှာ အတိုင်းအဆ ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကို ရရှိထားသော ကုန်းစွန်းဟုန်၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်သော အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် မိမိ၏ လျှာကို ကိုက်လိုက်ပြီး သွေးအနှစ် တစ်လုတ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်၏။

သူ၏ သွေးအနှစ်များ လောင်ကျွမ်းလာသည်နှင့်အမျှ ကုန်းစွန်းဟုန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော မြူခိုးများ ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ အတော်လေး ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။

“ကျား....ဟိုင်းရား...”

ကုန်းစွန်းဟုန်က အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ၏ အရိုးများမှ တဂျွတ်ဂျွတ် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရထားသော သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်တစ်ခုကြောင့် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ကုသလာတော့သည်။

ထို့အပြင် ကုန်းစွန်းဟုန်၏ ကြွက်သားများမှာလည်း လှုပ်ခါလာပြီး သူ၏ နဖူးပေါ်ရှိ သွေးကြောများမှာလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထောင်ထလာတော့သည်။

“အိုး... သူ့မှာ ဝှက်ဖဲ ကျန်သေးတာပဲလား”

ယီယွင် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ ကုန်းစွန်းဟုန်မှာ စမ်းသပ်မှုမှ ပြုတ်သွားတော့မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ အခြေအနေ အလွန်ဆိုးရွားနေချိန်တွင်ပင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ယာယီ ပြန်လည်ရရှိစေမည့် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် မျိုးကို သုံးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဂိုဏ်းကြီးများမှ လူများတွင် အာမခံချက်အနေဖြင့် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များ ရှိတတ်ကြသည်။ ဤနည်းစနစ်များမှာ များသောအားဖြင့် မိစ္ဆာကျင့်စဉ်များ ဖြစ်တတ်ကြရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြီးမားသော ထိခိုက်မှု ဖြစ်စေတတ်သည်။ သို့သော် အသက်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံနေရသော အခြေအနေမျိုးတွင် မည်သူက ထိုအချက်ကို ဂရုစိုက်နိုင်ပါတော့မည်နည်း။

“ဝူး.....ဝုန်း.....”

ကုန်းစွန်းဟုန်သည် သူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးအလယ်မှ ထူထဲသော မီးတောက်နှင်တံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တံတားတစ်စင်းကို တင်းကျပ်စွာ ပတ်ယှက်လိုက်သည်။

ထိုမီးတောက်နှင်တံသည် ကြိုးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ တင်းအားပြည့်သွားသည်။ ကုန်းစွန်းဟုန်အနေဖြင့် မီးတောက်များကို ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းတစ်ခုကဲ့သို့ ခိုင်မာအောင် ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းက သူ၏ မီးဓာတ်ဉပဒေသ အပေါ် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု မည်မျှနက်ရှိုင်းသည်ကို ထင်ရှားစွာ ပြသနေခြင်းပင်။

မီးဓာတ်ဉပဒေသ၏ စွမ်းအားကြောင့် ကုန်းစွန်းဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ် အောက်သို့ ဆက်လက်ပြုတ်ကျနေခြင်းမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးသည် ရှေ့သို့ ခုန်အုပ်လိုက်ပြန်သည်။ ကုန်းစွန်းဟုန်၏ မျက်ဆန်များ ကျုံ့သွားကာ သူ၏ အသက်စွမ်းအင် ကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုလျက် အံကြိတ်ကာ ဓားခြေလှမ်းတိုက်ကွက် ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

“ဝူး... ဝူး... ဝူး... ဝူး”

ကုန်းစွန်းဟုန်၏ ဓားချီပုံရိပ်ယောင် ဆယ်ခုထက်မက ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုပုံရိပ်ယောင်များသည် ရှေးဟောင်းသားရဲ၏ လက်သည်းချက်ဖြင့် အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး ယွမ်ချီများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် ကုန်းစွန်းဟုန်သည် မီးတောက်ကြိုးကို ဆွဲလိုက်ရာ ၎င်းမှာ လျင်မြန်စွာ တိုဝင်သွားသည်။ ကုန်းစွန်းဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ အပေါ်သို့ ထိုးတက်သွား၏။ သူသည် မိမိပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် မုန်တိုင်းကို အံတုရင်း တံတားတစ်စင်းဆီသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။

သူ ဦးတည်ပျံသန်းသွားသော နေရာမှာ လူအုပ်၏ အနောက်ဆုံးဘက်ဖြစ်ပြီး ယီယွင်ရှိနေသည့် နေရာနှင့် အလွန်နီးကပ်လှသည်။

ထိုနေရာတွင် ယီယွင်၊ လင်ယွီနှင့် အခြားကျင့်ကြံသူ လေးဦးရှိနေသည်။ ယီယွင်မှလွဲ၍ ကျန်သူများမှာ အတော်လေး အားနည်းကြသူများ ဖြစ်သည်။

“တောက်”

လင်ယွီက ဆဲရေးလိုက်သည်။ ရှင်းနေသည်မှာ ကုန်းစွန်းဟုန်သည် အန္တရာယ်ကို သူတို့ဘက်သို့ လွှဲပြောင်းရန် ကြံစည်နေခြင်းပင်။

ထိုအချိန်၌ ယီယွင်၏ လက်ထဲတွင် ဓားတစ်စင်း ပေါ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထိုဓားမှာ နီရဲနေပြီး ဓားရိုးတွင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော သရဲခေါင်းပုံ ထွင်းထုထားရာ အလွန်ပင် ယုတ်မာကောက်ကျစ်သော အသွင်ဆောင်နေသည်။

၎င်းမှာ ယီယွင်က လက်တစ်ထောင်အဘွားအိုထံမှ လုယူခဲ့သော သွေးနီကြာပန်းဓား ပင် ဖြစ်သည်။

ယီယွင်သည် ကိစ္စရပ်များကို လျင်မြန်စွာ ဆုံးဖြတ်တတ်သူဖြစ်သည်။ သူသည် ကုန်းစွန်းဟုန်၏ မီးတောက်ကြိုးကို ချိန်ရွယ်ကာ မည်သည့် ဝေခွဲနေမှုမျိုးမှမရှိဘဲ ဓားဖြင့် အားကုန်လွှဲခုတ်လိုက်တော့သည်။

ခဏချင်းမှာပင် မှေးမှိန်သော သွေးရောင်အလင်းတန်းများ လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ သွေးနီကြာပန်းဓားတွင် မူလကတည်းက ပါရှိသော သွေးချီ များဖြစ်ရာ ယီယွင်က လှုံ့ဆော်ခြင်းမပြုဘဲ အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယီယွင်သည် မဟာဧကရီ၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ စည်းကမ်းချက်များကို စိုးရိမ်မိသော်လည်း၊ သူသည် ကုန်းစွန်းဟုန်၏ ကြိုးကိုသာ ဖြတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး ကုန်းစွန်းဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမဟုတ်သဖြင့် ဤသည်မှာ လူသတ်မှုတားမြစ်ချက် စည်းကမ်းကို ဖောက်ဖျက်ခြင်း မဖြစ်နိုင်ဟု ယူဆလိုက်သည်။

“မင်း...”

ကုန်းစွန်းဟုန်၏ မျက်လုံးများ သွေးရောင်လွှမ်းသွားပြီး ယီယွင်ကို သတ်ဖြတ်လိုသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကုန်းစွန်းဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရှိန်ကြောင့် အပေါ်သို့ ပျံတက်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း တံတားအောက်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် မုန်တိုင်းဒဏ်ကို အန်တုရန် လိုအပ်နေသေးသည်။ ယီယွင်က ကြိုးကို ဖြတ်လိုက်သည်နှင့် သူသည် အားပြုစရာ နေရာမရှိတော့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနောက်သို့ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယီယွင်က ကုန်းစွန်းဟုန်ကို အဘယ်ကြောင့် ဂရုစိုက်ရမည်နည်း။ သူသည် ဓားဖြင့် ပြတ်သားစွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

“ဟိုက်ယား......ဖြုန်း.....ထောက်....”

မီးတောက်ကြိုးမှာ တဖြတ်ဖြတ်အသံနှင့်အတူ ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။

ရှည်လျားသော ကြိုးမှာ ပြတ်သွားသော လေးကြိုးကဲ့သို့ပင်။ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ၎င်းမှာ ကုန်းစွန်းဟုန်ထံသို့ ပြန်ကန်ထွက်သွားသည်။

ကုန်းစွန်းဟုန်၏ မျက်လုံးများမှာ ပေါက်ထွက်တော့မည့်အတိုင်းပင်။ ထိုမီးတောက်နှင်တံမှာ သူကိုယ်တိုင် ထုတ်ဖော်ထားခြင်းဖြစ်သဖြင့် သူ့ကို ဒဏ်ရာမရစေနိုင်သော်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မုန်တိုင်း၏ ဆွဲငင်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။

သူ၏ အရှိန်မှာ လျော့ကျသွားပြီး အောက်ဘက်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ကျဆင်းသွားရပြန်သည်။

ထိုအချိန်၌ ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးသည်လည်း ၎င်းမှာ ဓားချီပုံရိပ်ယောင်များ၏ လှည့်စားမှုကို ခံလိုက်ရမှန်း သဘောပေါက်သွားချေပြီ။ ၎င်းသည် ပိုမိုပြင်းထန်သော ဒေါသများဖြင့် ကုန်းစွန်းဟုန်နောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်တော့သည်။

ကုန်းစွန်းဟုန်သည် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ကြီးသော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး ယီယွင်၏ “ဆူပွက်နေသော အိုးထဲမှ လောင်စာကို ဆွဲထုတ်ခြင်း” ကြောင့် သူသည် မည်သည့်နည်းလမ်းမှ မကျန်တော့ဘဲ မိမိ၏လျှာကို ထပ်မံကိုက်ကာ သွေးအနှစ်တစ်လုတ်ကို ဒုတိယအကြိမ်မြောက် လောင်ကျွမ်းစေလိုက်ရသည်။

သူသည် ယွမ်ချီများကို အတင်းအဓမ္မ စုစည်းကာ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံထုတ်ဖော်လိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ အခြေခံစွမ်းအားကို ထိခိုက်စေသော်လည်း သူ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ။

“ဝူး... ဝူး... ဝူး... ဝူး!”

ကုန်းစွန်းဟုန်သည် မီးတောက်နှင်တံ လေးခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး တံတားတစ်စင်းပေါ်တွင် ချိတ်တွဲလိုက်သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ယီယွင်ရှိနေသော တံတားကို ရှောင်ရှားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း အနောက်ဘက်တွင် လူများရှိနေဆဲဖြစ်သော ဦးတည်ချက်ကိုသာ သူ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ရှူး....ရှူး.....

ယီယွင် အနည်းငယ် မှင်သက်သွားသည်။ ကုန်းစွန်းဟုန်သည် ရုတ်တရက် မီးတောက်နှင်တံ အများအပြားကို ပစ်လွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်းတို့အားလုံးကို ဖြတ်တောက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကုန်းစွန်းဟုန်သည် တံတားပေါ်သို့ ပြန်လည်ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ယီယွင်အား သတ်ဖြတ်လိုသော အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားသွားသည်နှင့်အမျှ အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ့ကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ခဏချင်းမှာပင် သူသည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“ဟင်”

လူတိုင်း ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ကုန်းစွန်းဟုန်သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ ကိုယ်ပျောက်အတတ်လော သို့မဟုတ် ပုံရိပ်ယောင်အတတ် များလော။

ယီယွင်ကတော့ သိသည်။ ကုန်းစွန်းဟုန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သူ၏ စွမ်းအင်မြင်ကွင်းထဲတွင်မူ ကုန်းစွန်းဟုန်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရဆဲဖြစ်သည်။

ဤပုံရိပ်ယောင်အတတ်မှာ မီးဓာတ်ဉပဒေသများနှင့် မသက်ဆိုင်ချေ။ ကုန်းစွန်းဟုန်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက်များစွာ ရှိနေသေးသည်။ လီမီးတောက်ဂိုဏ်း၏ အသက် ၁၈ နှစ်အောက် ထိပ်တန်းတပည့်တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတိုင်း ကုန်းစွန်းဟုန်သည် အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှပေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် သူသည် အသက်ရှင်အောင် ရုန်းထွက်နိုင်သေးသည်။

“ဝေါင်း.....”

နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးသည် ကုန်းစွန်းဟုန်နောက်သို့ လိုက်ပါလာပြီး တံတားပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။

၎င်း၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ တံတား ၁၂ စင်းကို ဘေးချင်းယှဉ်ထားလျှင်ပင် ပြည့်သွားစေနိုင်လောက်သည်။ ထိုပြင်းထန်လှသော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် တံတားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားရပြီး ရှိနေသော လူငယ်များမှာလည်း ဟန်ချက်ပျက်ကာ မတ်တပ်ပင် မရပ်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပထမစမ်းသပ်မှုတွင် မည်သည့်နှောင့်ယှက်မှုမှ မရှိသည့်တိုင် ထိုရှေးဟောင်းသားရဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်မှာ အလွန်အန္တရာယ်ကြီးလှသည်။

ယခုမူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မုန်တိုင်းထဲတွင် သူတို့၏ အစွမ်းများမှာ ကန့်သတ်ခံထားရသည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ထိုရှေးဟောင်းသားရဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက သူတို့အတွက် ထွက်ပြေးစရာ လမ်းမရှိတော့ချေ။

အခန်း ၄၅၃ - ရင်းနှီးနေသော မြင်ကွင်း

ကုန်းစွန်းဟုန်သည် ပုံရိပ်ယောင်အတတ်ကို အသုံးပြု၍ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ကာ ထွက်ပြေးသွားသဖြင့် ကျန်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးသည် ကုန်းစွန်းဟုန်ကို ရှာမတွေ့တော့သည့်အခါ ၎င်း၏ ပစ်မှတ်ကို အနီးနားရှိ အခြားသူများထံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ထိုသူများထဲတွင် ယီယွင်၊ လင်ရှောင်တျယ်၊ ကျားသစ်နက်မယ်နှင့် ကုန်းစွန်းဟုန်၏ ဂိုဏ်းတူညီငယ်တစ်ဦးတို့ ပါဝင်နေသည်။

သားရဲကြီး၏ နဖူးအလယ်ရှိ တတိယမျက်လုံး ပွင့်လာပြီး ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးများ ဝန်းရံကာ ဖိအားများ ပြင်းထန်လာသည်။ လူတိုင်းမှာ သားရဲ၏ ပစ်မှတ်မဖြစ်စေရန် အသက်ပင် မရှူရဲဘဲ ငြိမ်သက်နေကြရသည်။ ကုန်းစွန်းဟုန်၏ တာဝန်မဲ့သော လုပ်ရပ်ကြောင့် လူအများက စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေကြသော်လည်း လက်ရှိဘေးဒုက္ခကို မည်သို့ကျော်ဖြတ်ရမည်နည်းဟူသော အချက်မှာ ပို၍အရေးကြီးနေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သားရဲကြီးသည် လင်ရှောင်တျယ်၊ ကျားသစ်နက်မယ်နှင့် ကုန်းစွန်းဟုန်၏ ညီငယ်တို့ရှိရာဘက်သို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်လာသည်။ လင်ရှောင်တျယ်သည် ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတိုင်း အထိတ်တလန့်မဖြစ်ဘဲ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ကျားသစ်နက်မယ်မှာမူ ကြောက်ရွံ့နေပြီး၊ ကုန်းစွန်းဟုန်၏ ညီငယ်မှာမူ မျက်နှာဖြူလျော်ကာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေသည်။

သားရဲကြီးသည် ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် ထိုသုံးဦးထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။ လင်ရှောင်တျယ်သည် ဓားကိုထုတ်၍ ဟန်ချက်ညီစွာဖြင့် တိုက်ခိုက်ရင်း နောက်သို့ဆုတ်ကာ အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သားရဲကြီးသည် အင်အားကြီးမားသော်လည်း ယီယွင်သည် ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုအတွင်းရှိ အားနည်းချက်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။

လင်ရှောင်တျယ်နှင့် ကျားသစ်နက်မယ်တို့မှာ သားရဲ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ရုန်းကန်နေရစဉ်၊ ယီယွင်သည် အချိန်ကိုက်ဝင်ရောက်၍ သားရဲ၏ အသက်ရှူပေါက် သို့မဟုတ် အချက်အချာကျသော နေရာကို တိကျစွာ ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လာသည်။

ယီယွင်၏ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အခြေအနေမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အခွင့်အရေးကို စောင့်ကြည့်နေသော ကုန်းစွန်းဟုန်မှာလည်း ယီယွင်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် ထပ်မံ၍ အံ့အားသင့်ကာ မနာလိုစိတ်များ တိုးပွားလာပြန်သည်။

တံတားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသည်။ ရှေးဟောင်းသားရဲကြီး တိုက်ခိုက်လာသည်နှင့်အမျှ လူသုံးဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှောင်တိမ်းလိုက်ကြသည်။ လင်ရှောင်တျယ်သည် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်လိုက်ပြီး သားရဲကြီး၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် ပျံဝဲနေ၏။ ကျားသစ်နက်မယ်မှာမူ ဘေးသို့ ရှောင်ထွက်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်သွားသည်။

လီမီးတောက်ဂိုဏ်းမှ လူငယ်မှာမူ အဆိုးရွားဆုံးပင်။ သူသည် သားရဲကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းများကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာများ ရရှိသွားပြီး တံတားပေါ်မှ ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။

“တကယ်ကို ခက်ခဲတာပဲ”

လေထဲတွင် လင်ရှောင်တျယ်သည် သူမ၏ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။ နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်ရမည်ကို သူမကိုယ်တိုင်လည်း ဝေခွဲမရဖြစ်နေ၏။

ဤအတိုင်း အချိန်ဆွဲနေ၍ မဖြစ်ချေ။ သားရဲကြီး၏ ပါးစပ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် သူမ စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ကုန်းစွန်းဟုန်ပင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်ဖြစ်ရာ သူမသာ ကြိုးစားပါကလည်း ထပ်တူကျရှုံးမည်ကို သူမ သိနေသည်။

လင်ရှောင်တျယ် ဘာလုပ်ရမည်ကို မသေချာဖြစ်နေစဉ်မှာပင်၊ ရုတ်တရက် သူမ၏ မျက်လုံးအောက်ခြေမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ရှူး”

ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် မယုံနိုင်စရာကောင်းသော အရှိန်ဖြင့် သူမ၏ဘေးမှ ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ရှေးဟောင်းသားရဲကြီး၏ ပါးစပ်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်သွားတော့သည်။

လင်ရှောင်တျယ်သည် ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထက်မြက်ပြင်းထန်သည့် လေထုလှိုင်းများကို အရင်ဆုံး ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် သူမ၏ ဘေးမှ ဝှေ့ယမ်းသွားစဉ် သူမ၏ ပါးပြင်မှာပင် နာကျင်သွားရ၏။ ထို့နောက်မှသာ နားကွဲမတတ် စူးရှသော အသံကို ကြားလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုခဏ၌ပင် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှသော စစ်မှန်သည့် ယန်ချီ များမှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ပိုမိုမြန်ဆန်သွားပြီး ရှေးဟောင်းသားရဲကြီး၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားတော့သည်။

“ဘုန်း”

ရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ အတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်သွားသည်။ ထိုခဏအတွင်းမှာပင် လင်ရှောင်တျယ် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ မြားတစ်စင်း ဖြစ်နေ၏။

လက်သန်းထက်ပင် သေးသွယ်သော လေးပေခန့်ရှည်သည့် မြားတစ်စင်းသည် အထပ်နှစ်ထပ်ခန့် မြင့်မားသော သားရဲကြီး၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးဝင်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤမျှ ကွာခြားလှသော တိုက်ခိုက်မှုမှာ ကျားကြီးတစ်ကောင်ကို အပ်ဖြင့် ထိုးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

သို့သော်လည်း ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးမှာ အပစ်ခံလိုက်ရသည်နှင့် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ၎င်း၏ သောင်းကျန်းနေသော တိုက်ခိုက်မှုအရှိန်မှာ ရပ်တန့်သွားကာ...

၎င်း၏ ရက်စက်လှသော အရှိန်အဝါများမှာ လေလျှော့လိုက်သော ဘောလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထို့နောက်တွင် ၎င်း၏ ရက်စက်သော မျက်လုံးများထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် တောက်ပမှုများမှာ ပျောက်ဆုံးသွားသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး လျှပ်စီးပတ်ခွေနေသော အစင်းကြောင်းများမှာ အရောင်နှင့် ပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲလာတော့သည်။

ဤသည်မှာ စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှသာ ကြာလိုက်ပြီးနောက် “အုန်း” ဟူသော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးမှာ အလင်းမိုးစက်များအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“သေသွားပြီ နောက်တစ်ကောင် ထပ်သေပြန်ပြီ”

ကောင်းကင်ယံတွင် လွင့်ပျံ့နေသော စွမ်းအင်မိုးစက်များကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် သူတို့၏ လည်ချောင်းများပင် ခြောက်သွေ့သွားကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ရင်းနှီးနေသယောင် ရှိလှသည်။

သူတို့ တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားကြပြီးနောက် သူတို့၏ ဦးခေါင်းများကို ခက်ခဲစွာဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် လူအုပ်၏ အနောက်ဆုံးတွင် ရှိနေသော ယီယွင်ကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။ ယီယွင်သည် အခုလေးတင် မြားတစ်စင်းကို ပစ်လွှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုက်ခန်းလေး ၏ လေးကြိုးမှာ သိသိသာသာ တုန်ခါနေဆဲဖြစ်ပြီး သဲ့သဲ့မျှသော အသံကို ထွက်ပေါ်စေနေသည်။

သူသည် လက်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ထိုက်ခန်းလေးကို သူ၏ အာကာသလက်စွပ်ထဲသို့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးမှာ အေးအေးဆေးဆေး ရှိလှ၏။

ယီယွင်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လူအများအပြားမှာ တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်မိကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ပေါ်လာတော့သည်။

ဒါဟာ ရှေးဟောင်းသားရဲတစ်ကောင်ကို ပစ်သတ်တာနဲ့ မတူဘဲ ယုန်တစ်ကောင်ကို ပစ်သတ်တာနဲ့ ပိုတူနေတယ်။

အစောပိုင်းက ကုန်းစွန်းဟုန်သည် ရှေးဟောင်းသားရဲ၏ ‘အားနည်းချက်’ ဟု ယူဆရသော နေရာကို တိုက်ခိုက်သော်လည်း ကျရှုံးခဲ့ရသဖြင့်၊ လူများက ယီယွင်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ကံကောင်းခြင်းသက်သက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သံသယဝင်ခဲ့ကြသည်။

အပေါ်ယံအားဖြင့် ရှေးဟောင်းသားရဲ၏ အားနည်းချက်မှာ ပါးစပ်အတွင်း၌ ရှိနေပုံရသော်လည်း ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်စွာ ဖုံးကွယ်ထားပုံရသည်။ ထိုပါးစပ်ကို တိုက်ခိုက်ရုံမျှနှင့် သားရဲကို သတ်ရန် မလုံလောက်ခဲ့ပေ။

ယခုမူ... ယီယွင်သည် ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ထိုသားရဲကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ ယီယွင်အတွက် လက်တစ်ဖက် လှည့်လိုက်သကဲ့သို့ လွယ်ကူနေကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ လူအများ၏ မာနကို အကြီးအကျယ် ရိုက်ခတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤရိုက်ခတ်မှုမှာ အမှန်တကယ်တော့ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ဖြစ်နေချေပြီ...။

သူတို့မှာ ထိုသားရဲကြီးကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ဘဲ ၎င်း၏ ရှေ့တွင် အသက်ရှင်ရန်ပင် ရုန်းကန်နေရသော်လည်း၊ ယီယွင် သတ်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ ကြက်ကလေး၊ ငှက်ကလေး သတ်သကဲ့သို့ ရိုးရှင်းနေသည်။ ဒါဟာ တကယ့်ကို ပုံမှန်မဟုတ်တော့ချေ။

အခန်း ၄၅၄ - မှော်လက်နက်

ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် လွင့်ပျံနေသော အလင်းမိုးစက်များကြားမှ တောက်ပသော အလင်းအစက်အပြောက်တစ်ခုကို ယီယွင် မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ နောက်ထပ် ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

မဟာဧကရီ၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ အစွမ်းထက်သော သားရဲအချို့၏ စွမ်းအင်အမြုတေထဲတွင်သာ ဤကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်မျိုး ပါရှိတတ်သည်။ ၎င်းတွင် ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များ ကိန်းအောင်းနေ၏။

ယီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျှပ်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားပြီး ကောင်းကင်ယံကို ခွင်းလျက် ထိုအမွေအနှစ်ကို လက်ဖြင့် ဖမ်းယူလိုက်သည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော အကျိုးအမြတ်မျိုးကို လက်လွတ်ခံမည့်သူ မဟုတ်ပေ။

“အမ်”

မုန်တိုင်းဒဏ်ကို အန်တုရင်း ယီယွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

“ဒါ ရတနာတစ်ခုလား”

လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ရှေးဟောင်းသားရဲကြီး သေသွားပြီးနောက် ရတနာတစ်ခု ထွက်ကျလာသလော? သူတို့ ယခင်က သတိမထားမိခဲ့ကြချေ။

“ဘာဖြစ်တာလဲ”

ယီယွင်က သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို တစ်ချက်ပွတ်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုအရာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားရာ လူအများမှာ သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေကြသည်။ မဟာဧကရီ၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ ရတနာများမှာ နည်းပါးမည်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ ယခုမှ သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။

“ဒီရှေးဟောင်းသားရဲ သေတော့ ရတနာထွက်လာတယ်ဆိုရင် အရင်က သားရဲကြီးဆီမှာလည်း ရတနာရှိမှာပဲ။ ယီယွင်က အဲဒါကိုလည်း ယူသွားတာ ဖြစ်ရမယ်။”

ပထမဆုံး သားရဲကြီး သေဆုံးစဉ်က ယီယွင်သည် ပေရာချီ ဝေးကွာသော နေရာသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်ကို လူများ ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်ကြသည်။ ထိုစဉ်က ယီယွင် ဘာလုပ်နေသည်ကို သူတို့ မသိခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခုမူ ယီယွင်သည် ရတနာနှစ်ခုကို ရရှိထားပြီးဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိသွားကြပြီဖြစ်သည်။

အများစုမှာ မနာလိုဖြစ်နေကြသော်လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ကြချေ။ ထိုရတနာများကို လိုချင်တပ်မက်သော်လည်း ယီယွင်၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ မည်သူမျှ ထုတ်မပြောရဲကြပေ။ နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို အသုံးပြုခဲ့သည်ပင်ဖြစ်စေ၊ ရှေးဟောင်းသားရဲကြီး နှစ်ကောင်ကို ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော ဤကြောက်မက်ဖွယ် လူသားကို သူတို့ မည်သို့မျှ မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သိနေကြသည်။

ယခုအခါ ယီယွင်ကို ကြည့်သော သူတို့၏ အကြည့်များတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပါဝင်လာချေပြီ။

ထိုအချိန်မှာပင် ကောင်းကင်အမြင့်မှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် မုန်တိုင်းကို ဖောက်ထွက်ကာ ယီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။ ထိုအလင်းတန်းသည် ယီယွင်၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် ခရမ်းရောင်ဆေးမင်ကြောင်အဖြစ် စုစည်းသွားသည်။ ၎င်းမှာ အင်ပါရီယန်အမှတ်အသား တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

“အင်ပါရီယန်အမှတ်အသား... သူ နောက်တစ်ခု ထပ်ရပြန်ပြီ”

ယီယွင်၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် ဆေးမင်ကြောင် ထပ်ပေါ်လာသည်ကို မြင်ရသောအခါ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သို့ ခံစားနေရသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယီယွင်၏ လက်မောင်းတွင် အမှတ်အသား တစ်ခုတည်းသာ ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ နောက်ထပ် ၃၆ ခု ထပ်ပေါ်လာပါက ဤနေရာရှိ လူငယ်ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူများမှာ မဟာဧကရီ၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ စမ်းသပ်မှုကိုပင် လက်လျှော့သွားကြပေလိမ့်မည်။

“အမှတ်အသား တစ်ခုပဲလား။ မဟာဧကရီရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက သတ်မှတ်ချက်တွေမှာ အတော်လေး တင်းကျပ်တာပဲ။ အဲဒီလိုမဟုတ်ရင် အားနည်းချက်ကို ရှာပြီး သားရဲတွေကို သတ်နေရုံနဲ့ အမှတ်အသားတွေ အများကြီး ရသွားလိမ့်မယ်။

အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ စမ်းသပ်မှုက အဓိပ္ပာယ်ရှိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး” ဟု ယီယွင်က ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

မဟာဧကရီ၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် ကျင့်ကြံသူများ၏ ကဏ္ဍစုံကို စမ်းသပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရန်သူ၏ အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေနိုင်ခြင်းမှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုနှင့် ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းကို စမ်းသပ်ခြင်းမျှသာ ဖြစ်ရာ ဆုလာဘ်များစွာ ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ ယီယွင်တွင် အင်ပါရီယန်အမှတ်အသားs ၃၇ ခု ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ တည်ရှိမှုမှာ ဤအဖွဲ့အတွင်း၌ ချက်ချင်းပင် ထူးခြားထင်ရှားလာတော့သည်။

လူများက ယီယွင်ကို ကြည့်သောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာပေးများမှာ အတော်လေး ဆိုးရွားနေသည်။ လွန်ခဲ့သော ၄ နာရီခန့်ကပင် သူတို့သည် ယီယွင်ကို သတ်၍ ဆုလာဘ်များ မည်သို့ယူမည်ကို ဆွေးနွေးခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခုမူ ယီယွင်၏ လက်ထဲသို့ မကျရောက်ပါစေနှင့်ဟုသာ ဆုတောင်းနေကြရသည်။

“ဒါကတော့ တကယ်ကို...ကြောက်စရာပဲ” သားရဲထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်း မှ အိတ်လွယ်ထားသော လူငယ်မှာ အံကြိတ်ရင်း ကျားသစ်နက်မယ်ထံသို့ ယွမ်ချီအသံဖြင့် ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

“သူက ‘ဖုံးကွယ်နေတဲ့ အရှေ့ဘက်အရပ်’ က လာတဲ့ ပျက်စီးခြင်းကောင်းကင်သခင် အလုပ်သင် တစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ”

ထိုလူငယ်သည် မိမိကိုယ်တိုင် ယီယွင်ထက် အားနည်းရုံတင်မကဘဲ၊ ရရှိသော အခွင့်အရေးများမှာလည်း ယီယွင်နှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ အဆိုးဆုံးမှာ... ယီယွင်အတွက် ကိုယ်ခံပညာမှာ ဒုတိယဦးစားပေးသာ ဖြစ်ပြီး၊ ပျက်စီးခြင်းကောင်းကင် နည်းစနစ် တွင်လည်း သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ကျားသစ်နက်မယ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ သူမ ယီယွင်ကို ဂရုမစိုက်ချင်တော့ပေ။ ဂရုစိုက်လေလေ မိမိကိုယ်မိမိ ပို၍ အားငယ်လေလေ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

“ကုန်းစွန်းဟုန်... အဲဒီအမှိုက်ကောင်။ ငါ့လက်ထဲကိုသာ ပြန်မကျလာစေနဲ့”

ကျားသစ်နက်မယ်က ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏ အမုန်းတရားများကို ကုန်းစွန်းဟုန်ထံသို့ လွှဲပြောင်းလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ အစောပိုင်းက ကုန်းစွန်းဟုန်သည် ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးအား ယီယွင်ရှိရာသို့ ဦးတည်စေရန် ကြိုးစားခဲ့စဉ်က ယီယွင်က သူ၏ မီးတောက်ကြိုးကို ဖြတ်တောက်ခဲ့သည်။ ထိုအကျိုးဆက်ကြောင့် ကုန်းစွန်းဟုန်သည် လမ်းကြောင်းပြောင်းခဲ့ရပြီး သူမကိုပါ ဘေးသင့်စေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လင်ရှောင်တျယ်သာ ဘေးမသင့်ခဲ့ပါက ယီယွင်သည် ဤမျှမြန်မြန်ဆန်ဆန် လှုပ်ရှားမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် အန္တရာယ်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သောအခါ ကုန်းစွန်းဟုန်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်နေဆဲပင်။ သူသည် ပုံရိပ်ယောင်အတတ်ဖြင့် ပုန်းကွယ်သွားပြီးကတည်းက ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာရန် အစီအစဉ်မရှိတော့ချေ။ အမှန်တကယ်တော့ ကုန်းစွန်းဟုန်သည် လူလုံးပြရန် မျက်နှာမရှိတော့ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် အရှက်ရဖွယ် ကျရှုံးခဲ့ပြီးနောက် သူသည် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်နှင့် အန္တရာယ်လွှဲပြောင်းသည့် ယုတ်ညံ့သော နည်းလမ်းကို သုံး၍သာ ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ရသည်။ အဆုံးသတ်တွင်မူ သူ မနိုင်ခဲ့သော ထိုကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲကြီးအား ယီယွင်က အလွယ်တကူ ပစ်သတ်သွားခဲ့သည်။

ကုန်းစွန်းဟုန်ကဲ့သို့ မာနကြီးသူတစ်ဦးအဖို့ ဤအချက်ကို မည်သို့ လက်ခံနိုင်ပါမည်နည်း။

“မောင်လေး ယီယွင်... ကျေးဇူးပဲနော်”

အဖွဲ့ကြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်ကြစဉ် လင်ရှောင်တျယ်က ယီယွင်ကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

ယီယွင်က ခြေလှမ်းများကို တန့်လိုက်ပြီး လင်ရှောင်တျယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာပင် “ကျွန်တော် လက်မလှုပ်ခဲ့ရင်တောင် အမက အဲဒီသားရဲကြီးရဲ့ ရန်ကနေ ရှောင်နိုင်မှာ မဟုတ်လား” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“ရှောင်နိုင်တာတော့ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အတော်လေး ဒုက္ခများသွားမှာပေါ့” လင်ရှောင်တျယ်က သူမ၏ ဆံနွယ်ရှည်များကို သပ်လိုက်ရင်း ပြုံး၍ ပြန်ပြောသည်။ “အဲဒါဆိုရင် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တချို့ကို ထုတ်သုံးရလိမ့်မယ်။ အဲဒါက သိပ်ပြီးတော့ မတန်ဘူးလေ။”

ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ပြီးနောက်တွင် လူများမှာ အင်ပါရီယန်အမှတ်အသား များရရှိရန် သားရဲများကို သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ကုန်ခမ်းသွားကြသည်။

သူတို့မှာ သားရဲများကို အစွမ်းကုန် သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသော်လည်း အောက်ခြေအဆင့် သားရဲများကိုသာ သတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ယီယွင်က မြားတစ်စင်းတည်းဖြင့် အဆင့်မြင့် သားရဲကြီးကို ပစ်သတ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့အကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။

မုန်တိုင်းဒဏ်မှာ ဆက်လက် ဟိန်းဟောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ လူများမှာ မုန်တိုင်းထဲရှိ သားရဲများကို ကိုင်တွယ်ရန်သာ အာရုံစိုက်ထားကြသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ရှောင်နိုင်ပါက ရှောင်ကြပြီး၊ မရှောင်နိုင်မှသာ သတ်ဖြတ်ကြတော့သည်။

ဤသို့ဖြင့် အဖွဲ့ကြီးမှာ နှစ်နာရီခန့် ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြသည်။

မုန်တိုင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း အားပျော့လာသည်။ လူများမှာ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ကြရာ မလှမ်းမကမ်းတွင် ဧရာမ နတ်ဘုရားမျှော်စင် ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းကို ထိုးဖောက်ထားသော အနက်ရောင် တိုင်လုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေပြီး ၎င်း၏ ကျယ်ပြန့်လှသော အခြေမှာ တစ်လောကလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသယောင် ရှိသည်။

ပျက်စီးခြင်းများနှင့် မုန်တိုင်းများ ပြည့်နှက်နေသော ကမ္ဘာကြီး၏ အလယ်တွင် ဤမျှ ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားမျှော်စင်ကြီး မတ်တပ်ရပ်နေသည်ကို မြင်ရခြင်းမှာ လူများကို ရင်သပ်ရှုမော ဖြစ်စေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် လူများ သတိထားမိလိုက်သည်မှာ နတ်ဘုရားမျှော်စင် ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် သဲ့သဲ့မျှသော ချည်မျှင်တန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေခြင်းပင်။ ထိုချည်မျှင်တန်းများသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ဖြာထွက်နေပြီး ကျယ်ပြောလှသော မုန်တိုင်းများထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်း အသက်ရှူမှားသွားကြရသည်။

အမှန်စင်စစ် ထိုမရေမတွက်နိုင်သော ချည်မျှင်တန်းများမှာ တံတားများဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြသည်။

သူတို့ မျှော်စင်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်ရန် အသုံးပြုခဲ့သော တံတားများမှာ ထိုများပြားလှသော တံတားများထဲမှ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသေးသည်။

တံတားတိုင်းမှာ အခြားသော ဟင်းလင်းပြင်ဝင်ပေါက် တစ်ခုစီနှင့် ဆက်သွယ်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သလို၊ ဝင်ပေါက်တိုင်းတွင်လည်း သက်ဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုများ ရှိနေနိုင်ပေသည်။

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ လူတိုင်းမှာ မဟာဧကရီ၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ကျယ်ပြောလှပုံကို အံ့ဩမဆုံး ဖြစ်ကြရသည်။

သမိုင်းတစ်လျှောက် အမည်ကျော်ကြားခဲ့သော ဤရှေးဟောင်းမဟာဧကရီ၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူတို့မှာ အမှန်တကယ်ပင် သေးငယ်လှပေသည်။

“ဒီ နတ်ဘုရားမျှော်စင် ကြီးက ရှေးဟောင်းမဟာဧကရီ သက်ရှိထင်ရှားရှိစဉ်က သုံးခဲ့တဲ့ မှော်လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်”

လင်းဖုန်းယွဲ့က မျှော်စင် ကို ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်း မှင်သက်သွားကြ၏။

မှော်လက်နက် ဟုတ်လား

ဤမျှ ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားမျှော်စင်ကြီးက ရှေးဟောင်းမဟာဧကရီ၏ မှော်လက်နက် ဖြစ်နေသည်တဲ့လား

ဒါဟာ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေသော်လည်း သေချာစဉ်းစားကြည့်လျှင် ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်မြင့်မားလှပေသည်။