အခန်း (၆၀၆)

အသီးသီး၏ တန်ခိုးစွမ်းပကားများ

ဟော်ဟုန်ခိုင်၏ မွေးရာပါမီးတောက်ဖြစ်သည့် ကောင်းကင်မီးတောက်၏ အစွမ်းမှာ ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။ ကျောက်စိမ်းရောင် မီးတိုင်အလယ်ရှိ ဗိုက်ပူဂူကျင့်ကြံသူမှာ ရုန်းကန်နေရင်းပင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက် မီးလောင်ကျွမ်းခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။

သို့သော် ဂူကျင့်ကြံသူ၏ ကောင်းကင်အာဏာစက်ကို ဖီဆန်နိုင်သော ပြန်လည်ကောင်းမွန်ခြင်း စွမ်းရည်ကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခြမ်းမှာ မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားချေသည်။

သူ့ကို မီးလောင်တိုက်သွင်း၍ မသတ်နိုင်လျှင်ပင် ကောင်းကင်မီးတောက်ဖြင့် ပိတ်လှောင်ထားနိုင်ရုံနှင့် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“ဟားဟား ငါတော့ မင်းရဲ့ ဒီ... သတိထား”

ယန်ရှောင်ဘိုက သူငယ်ချင်းဟောင်းကို ချီးကျူးစကားဆိုရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အလွန်အမင်း အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု သူတို့ဘက်သို့ တိုးဝင်လာသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်လေသည်။

“သံမဏိပိုးမျှင် ကွန်ရက်”

ယန်ရှောင်ဘိုက အတွင်းအားကို ထုတ်ဖော်ကာ ချက်ချင်းပင် ပိုက်ကွန်သုံးထပ် ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။

သို့ရာတွင် ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်အားအောက်၌ သူ၏ ပိုက်ကွန်သုံးထပ်မှာ မည်သည့် ဟန့်တားခြင်းမျှ မပြုလုပ်နိုင်ဘဲ ထိုလူရိပ်က သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင်ဆောင့်လေတော့သည်။

“ဖူး”

ထိုသို့ ဝင်ဆောင့်လိုက်ရုံဖြင့် ယန်ရှောင်ဘို၏ အနက်ရောင်အဆင့်မြင့် အတွင်းဝတ်အင်္ကျီနှင့် မြေကမ္ဘာအဆင့်နိမ့် နှလုံးကာမှန်တို့မှာ တစ်ပြိုင်နက် အာနိသင်မဲ့သွားခဲ့ရပြီး ကျန်ရှိနေသော ရိုက်ခတ်အားကြောင့် သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

ဒဏ်ရာ မနည်းလှသော်လည်း ယန်ရှောင်ဘို၏ အသိစိတ်မှာ ကြည်လင်နေဆဲ ဖြစ်ရာ မိမိရင်ခွင်ထဲသို့ ဝင်ဆောင့်သူမှာ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်သည်ကို ကြည့်ရှုရန် အလျင်မလိုဘဲ မိမိနောက်ကျောဘက်၌ ပိုက်ကွန်အလွှာပေါင်းများစွာကို လျင်မြန်စွာ ဖြန့်ကျက်လိုက်လေသည်။

ပိုက်ကွန်ကြီး ခြောက်ခုကို ဆက်တိုက် တိုးဝင်ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ရိုက်ခတ်အားမှာ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားရာ ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ယန်ရှောင်ဘိုက သူ၏ ရတနာဓားကို ထုတ်ဖော်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ခါးကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်တွယ်ထားခြင်း ခံလိုက်ရပြီး အချိန်မရွေး ကျိုးသွားနိုင်မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

‘သောက်ကျိုးနည်း ဒါ ဘာခွန်အားကြီးလဲ’

ယန်ရှောင်ဘိုသည် မိမိကို ဖက်တွယ်ထားသော ဂူကျင့်ကြံသူကို အတွင်းအားဖြင့် တွန်းထုတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ လုံးဝ ထိခိုက်မှု မရှိဘဲ ဆက်လက်၍ အားစိုက်နေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

ယန်ရှောင်ဘို အခက်တွေ့နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယင်လင်ယန်သည် ရွှေရောင်မီးလျှံလှံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်၍ ကူညီရန် ပြေးဝင်လာသည်။

သို့ရာတွင် နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူသည် သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ ယန်ရှောင်ဘိုကို ချက်ချင်း လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ သို့သော် ယန်ရှောင်ဘိုက အခွင့်ကောင်းယူ၍ အကွာအဝေး ယူရန် မကြိုးစားနိုင်မီမှာပင် နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူက အမြီးဖြင့် ရိုက်ခတ်ကာ သူ့ကို ရစ်ပတ်လိုက်ရာ ထိုဖိအားမှာ စောစောက လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်တွယ်ထားသည်ထက် မလျော့နည်းချေ။

လက်နှစ်ဖက် လွတ်သွားသည်နှင့် နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူသည် ကူညီရန် ရောက်လာသော ယင်လင်ယန်ဘက်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် တိုးဝင်သွားလေသည်။

ယင်လင်ယန် ထိုးစိုက်လိုက်သော လှံသွားကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး ယင်လင်ယန် အံ့အားသင့်နေသော မျက်ဝန်းများရှေ့မှာပင် နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူက သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်လိုက်လေသည်။

“ဖူး”

ယင်လင်ယန်သည် သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။ သို့သော် နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူက အရှိန်ဖြင့် နောက်ထပ်တစ်ချက် ယင်လင်ယန်ကို ကန်လိုက်သောအခါ ကန်ချက် လွဲချော်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မဟုတ်သေးပေ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် လွဲချော်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကန်လိုက်မိသော်လည်း အပြည့်အဝ ထိတွေ့ခြင်း မရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်၌ ယင်လင်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရွှေရောင်မီးတောက် လူပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်ရာ နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူ၏ ကန်ချက်မှာ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ မီးတောက်တစ်ခုကို ကန်မိလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ချေသည်။

ထို့ပြင် ရွှေရောင်မီးတောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော ယင်လင်ယန်သည် ကြိုးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပုံပြောင်းကာ နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်လိုက်လေသည်။

လှုပ်ရှားရ ခက်ခဲသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသော နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူသည် သူ့ကို ဆွဲခွာပစ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ယခုအချိန်၌ ယင်လင်ယန်မှာ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ မီးတောက်တစ်ခုသာ ဖြစ်နေ၍ ဖမ်းဆုပ်၍ မရနိုင်ပေ။

စိတ်ထင်ရာ ဖမ်းဆုပ်ကြည့်ပြီးနောက် နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူသည် အရေးမစိုက်တော့ဘဲ ဘုရင်ရှိရာ အရပ်သို့ လှည့်ကာ ပျံသန်းသွားလေသည်။

စီကုံးဂျီသည်လည်း သူ့ကို အလွန် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသော ခက်ခဲသည့် တိုက်ပွဲတစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်အတွင်း သူသည် ရှေ့မှ လူသားကို ငါးကြိမ်ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း ထိုလူသားမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည် အသက်ရှင်လာကာ သူ့ရှေ့၌ ပိတ်ဆို့နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ဆန်လော်ကျိန်စာ ချိပ်ပိတ်စေ”

ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ် ပိုမိုနုပျိုလာပုံရသော ကူလျန်ချန်သည် ချိုင်ယွင်ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ တိုက်ကွက် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

“ချိပ်ပိတ်စေ” ဟူသော အသံနှင့်အတူ စီကုံးဂျီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုသော စွမ်းအားဖြင့် ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကူလျန်ချန်သည် ထိုအခြေအနေကို မြင်သည်နှင့် စကြာဝဠာအိတ်ထဲမှ မှော်ကိရိယာ လေးခုကို ဆက်တိုက် ထုတ်လိုက်သည်။

ကျောဘက်မှ လက်လေးဖက်က မှော်ကိရိယာများကို ကိုင်ဆောင် လှုပ်ရှားရင်း ကူလျန်ချန်က ကျိန်စာ ရွတ်ဆိုရန် ပြင်လိုက်စဉ် နောက်ဘက်မှ အော်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

“သတိထား”

သို့သော် ကူလျန်ချန်သည် တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိဘဲ ကျိန်စာကို ဆက်လက် ရွတ်ဆိုလိုက်လေသည်။

“ပညာပါရမီ မတုန်လှုပ်ခြင်း ကျိန်စာ ရပ်တန့်စေ”

ထိုကျိန်စာသံ အဆုံးတွင် စီကုံးဂျီသည် မိမိခန္ဓာကိုယ်တွင်းမှ သောင်းကျန်းနေသော စွမ်းအားများ ဖြည်းညှင်းစွာ ငြိမ်သက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

‘သူက ဒါကို စမ်းသပ်နေတာကိုး’

စောစောက သူ ကူလျန်ချန်ကို အကြိမ်ကြိမ် သတ်ဖြတ်နေစဉ်၌ ကူလျန်ချန်သည် သဲအိတ်ကဲ့သို့ အထိုးခံနေရုံ သက်သက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ကျောဘက်မှ လက်ဟန်များနှင့် မှော်ကိရိယာများကို မရပ်မနား ပြောင်းလဲကာ ကျိန်စာတစ်ခုပြီး တစ်ခု ရွတ်ဆိုနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအရာအားလုံးမှာ စီကုံးဂျီ၏ မျက်လုံးထဲ၌ သေခါနီး ရုန်းကန်ခြင်းဟုသာ ထင်မြင်ခဲ့မိသည်။

မထင်မှတ်ဘဲ သူက ရုန်းကန်နေခြင်း သက်သက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။

သို့သော် စီကုံးဂျီ၏ စွမ်းအားကို အောင်မြင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်လိုက်ချိန်၌ ကူလျန်ချန်၏ ကျောပြင်သည်လည်း နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူ၏ ပြင်းထန်သော ဝင်ဆောင့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။

ကြီးမားသော ရိုက်ခတ်အားအောက်၌ နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူ၏ ခေါင်းပေါ်မှ နဂါးဂျိုသည် ကူလျန်ချန်၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီး ပြင်းထန်စွာ မွှေနှောက်လိုက်လေသည်။

သို့သော် သူက ကူလျန်ချန်ကို လက်ဖြင့် ဆွဲဆုတ်ဖြဲရန် ပြင်လိုက်စဉ် လက်တစ်စုံမှာ ရွှေရောင်မီးတောက်များဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသဖြင့် လှုပ်ရှားမရ ဖြစ်နေသည်။

“ဝါး”

မကျေမနပ် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူသည် ဤရှုပ်ရှက်ခတ်နေသော မီးတောက်များကို စိတ်ပျက်သော်လည်း ဖယ်ရှားပစ်ရန် နည်းလမ်းမရှိ ဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် နဂါးဂျိုဖြင့်သာ ကူလျန်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆက်လက် မွှေနှောက်နေလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကူလျန်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စူးရှသော အလင်းဖြူတစ်ချက် ဖြာထွက်လာခဲ့ပြန်သည်။

နဂါးဂျိုမှ လွတ်မြောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဘတ်မှ အပေါက်ကြီးမှာ လုံးဝ ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွားလေသည်။

ယခုအချိန်၌ ကူလျန်ချန်သည် လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ယခင်က သူတော်စင်အသွင်အပြင်နှင့် လုံးဝ ကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။

နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူ၏ အမြီးဖြင့် ရစ်ပတ်ခံထားရသော ယန်ရှောင်ဘိုနှင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်မီးတောက်အဖြစ် ချည်နှောင်ထားသော ယင်လင်ယန်တို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ကူလျန်ချန်က ဤသည်မှာလည်း ခက်ခဲသည့် ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

ကူလျန်ချန် မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူမှာ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ဘုရင်ထံမှ သတင်းစကားကို လျင်မြန်စွာ ရရှိလိုက်သည်။

“သူ့ကို သတ်လိုက်”

ထို့ကြောင့် နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူသည် အခြားအရာများကို မတွေးတော့ဘဲ လက်သီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကူလျန်ချန်ထံသို့ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

လူလတ်ပိုင်းအရွယ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော ကူလျန်ချန်သည် ရှောင်တိမ်းခြင်း မရှိဘဲ ချိုင်ယွင်ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ တုန့်ပြန်လိုက်လေသည်။

သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သံကဲ့သို့ အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကူလျန်ချန်သည် ထိုတိုက်ချက်ကို ချိုင်ယွင်ဓားဖြင့် ခုခံလိုက်သည်။

ယင်လင်ယန် အသွင်ပြောင်းထားသော ရွှေရောင်မီးတောက် ချည်နှောင်မှုအောက်၌ နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူသည်လည်း အစွမ်းကုန် မထုတ်နိုင်ချေ။ ထို့ကြောင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို တစ်ဖက်လူက ခုခံနိုင်သည်ကို တွေ့သောအခါ အလွန်အမင်း စိတ်ဆတ်လာသော်လည်း မီးတောက်ကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိသဖြင့် ဒေါသအလျောက် ကူလျန်ချန်အပေါ် အကုန်ပုံချ တိုက်ခိုက်လေသည်။

သို့ရာတွင် နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူ၏ ကြမ်းတမ်းသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရာ၌ ကူလျန်ချန်သည် အလွန် တည်ငြိမ်နေပြီး တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို ခုခံရင်း တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ဟာကွက်ကို ရှာဖွေနေသည်။

ယင်လင်ယန်၏ မီးတောက်များက တစ်ဖက်လူကို နှောင့်ယှက်ပေးထားသော်လည်း နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူ၏ ခွန်အားမှာ ကူလျန်ချန်အနေဖြင့် အစွမ်းကုန် ခုခံမှသာ ရနိုင်မည့် အနေအထား ဖြစ်နေသည်။

ကူလျန်ချန်က နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူအပေါ် အာရုံအပြည့်အဝ ထားလိုက်ချိန်၌ စီကုံးဂျီထံမှ ကျိန်စာချုပ်နှောင်မှုမှာ ပြေလျော့သွားလေသည်။

“ဖူး”

ကူလျန်ချန်ကို တုန့်ပြန်ချိန် လုံးဝ မပေးဘဲ စီကုံးဂျီသည် လွတ်လပ်ခွင့် ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကူလျန်ချန်၏ ခေါင်းကို လက်သည်းဖြင့် ကုတ်ဖဲ့ ချေမွပစ်လိုက်သည်။

နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူကို မော့ကြည့်ရင်း စီကုံးဂျီ တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်... အားကောင်းသော ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါတစ်ခု သူတို့အပေါ် လွှမ်းမိုးလာလေသည်။

“မင်းတို့ကို သွားခွင့်ပြုတယ်လို့ ငါ မပြောမိပါဘူး”

ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ မျက်နှာတစ်ခုလုံး သွေးများ ဖုံးလွှမ်းကာ ခြေထောက်တစ်ဖက် ကျိုးနေသော ချောင်ကျင်းဟွာသည် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာသည်။

“ဒုန်း”

နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူကို လက်သီးဖြင့် ထိုး၍ နောက်ဆုတ်စေပြီးနောက် ချောင်ကျင်းဟွာသည် ခေါင်းပြတ်နေသော ကူလျန်ချန်ကို ကြည့်ကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အင်မော်တယ်...”

သူ၏ ခံစားချက်များ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်မှာပင် ကူလျန်ချန်၏ ခေါင်းမှာ... ရုတ်တရက် ပြန်ပေါက်လာလေသည်။

ပို၍ နုပျိုသွားသော ကူလျန်ချန်သည် ချောင်ကျင်းဟွာနှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ရာ နှစ်ဦးသား နားလည်မှု ရရှိသွားပြီး ဆန့်ကျင်ဘက် အရပ်များဆီသို့ အသီးသီး တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

...

မြေအောက်ခန်းထဲ၌ ကျန်းပေရန်သည် နောက်ဆုံး ကျင့်ကြံသူကို ပိုးအိမ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်ပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

“အဖေ... အဖေ”

ကျန်းပေရန်က ဝိညာဉ်ဆေး တိုက်ကျွေးလိုက်စဉ် စောစောက သူ ကယ်တင်ထားသော ကျင့်ကြံသူများထဲမှ တစ်ဦးက ရုတ်တရက် လက်ကို မြှောက်ကာ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်က ထိုအခြေအနေကို မြင်လျှင် မိမိလက်ထဲမှ လူအိုကြီးကို ပွေ့ချီကာ စကားပြောသော ကျင့်ကြံသူထံသို့ လျှောက်သွားပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ချပေးလိုက်သည်။

“အဖေ... ဝါး အဖေ”

ထိုကောင်လေးသည် တုန့်ဆိုင်းစွာ ငိုကြွေးလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲ၌ ပြောပြချင်သော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျေးဇူးရှင် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျေးဇူးရှင်”

မိမိဖခင် အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း သေချာသွားသောအခါ ထိုကောင်လေးသည် ခေါင်းကို ခက်ခဲစွာ လှည့်၍ ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလေသည်။

သူ စတင်လိုက်သည်နှင့် အသိစိတ် အနည်းငယ် ပြန်ကပ်လာသော ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ကျင့်ကြံသူများကလည်း လိုက်ပါ၍ ပြောဆိုကြသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျေးဇူးရှင် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျေးဇူးရှင်”

ကျန်းပေရန်သည် သူတို့ကို တစ်ချက် ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ မည်သည့် ထူးခြားမှုမှ မရှိသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် တာ့ဟူဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“လမ်းပြတော့”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ ကျေးဇူးရှင် ကျွန်တော့်နောက် လိုက်ခဲ့ပါ”

တာ့ဟူက အားတက်သရော ခေါင်းညိတ်ကာ မြေအောက်ခန်းထဲမှ ပျံထွက်သွားလေသည်။

တာ့ဟူ ပြောပြခဲ့သော ဇာတ်လမ်းအရ သူ နောက်ယောင်ခံလိုက်ခဲ့သော လူသည် အရာရာ လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် မိမိကိုယ်ကို အိမ်တော်ကြီးထဲတွင် ပိတ်လှောင်ထားလေ့ရှိပြီး ရံဖန်ရံခါမှသာ ထွက်လာတတ်ရာ အလွန် အရေးကြီးသော နေရာဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားနေသည်။

ကျန်းပေရန် မြေအောက်ခန်းထဲမှ ပြေးထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လေထဲမှ လူတိုင်း အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

စီကုံးဂျီ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင် လွှမ်းနေပြီး အောက်သို့ ဆင်းကာ ဤဘေးအန္တရာယ်ကောင်ကို ရှင်းပစ်ချင်သော်လည်း ကူလျန်ချန်က သူ့ရှေ့၌ မြဲမြံစွာ ပိတ်ဆို့ထားသည်။ ထို့ပြင် စီကုံးဂျီသည် သူ့စိတ်ထင်မှုလောဟု တွေးမိသည်မှာ ဤလူသားကို သတ်လိုက်တိုင်း တစ်ဖက်လူမှာ ပိုမို သန်မာလာသကဲ့သို့ ရှိရာ သူ့ကို သတ်သင့် မသတ်သင့် တွေးတော ချိန်ဆနေရသည်။

ကူလျန်ချန်သည်လည်း မိမိနောက်မှ ကျန်းပေရန် မြေအောက်ခန်းထဲမှ ပြေးထွက်သွားသည်ကို အာရုံခံမိပြီး မျက်နှာပေါ်၌ အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အောင်မြင်မှုမှာ သူတို့လက်တစ်ကမ်း၌ ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ အာရုံခံမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မြေပြင်ပေါ်၌ အိမ်တော်ကြီးရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေသော ကျန်းပေရန်သည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

“ရှီး”

ထိုသတ်ဖြတ်ပွဲ မြင်ကွင်းက ကျန်းပေရန်ကို လေတစ်ချက် ရှူသွင်းမိစေသည်။

ကျောက်စိမ်းရောင် မီးတိုင်ကြီးတစ်ခုသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ထားပြီး အဝေးမှနေ၍ပင် ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ခံစားနေရသည်။

အနက်ရောင် သူတော်စင် တစ်ဒါဇင်ခန့်သည် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားပြီး တောင်ပံလေးစုံပါသော ဂူကျင့်ကြံသူကို အသည်းအသန် ဟန့်တားနေကြသည်။ သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိထားပြီး သွေးများ ပေကျံနေသော်လည်း ဆုတ်ခွာမည့် အရိပ်အယောင် မပြဘဲ ပိတ်ဆို့မှုကို အသက်စွန့်၍ ကျဉ်းမြောင်းအောင် လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

စစ်မြေပြင်၏ အလယ်ဗဟို၌ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော အသံလှိုင်းနှစ်ခုမှာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်နေပြီး ကျန်းပေရန်သည် အနည်းငယ် အာရုံခံကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုအရာများထဲတွင် ပါဝင်သော စွမ်းအင်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် အရောင်ပြောင်းသွားစေသော ဤတိုက်ပွဲသည် ရှီးဖုန်းရွာကို လုံးဝ ထိခိုက်စေခြင်း မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရွှေရောင်မီးလျှံ ကွင်းတစ်ကွင်းသည် စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ဝိုင်းရံထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် နယ်မြေတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အတွင်း၌ တိုက်ပွဲ မည်မျှပင် ပြင်းထန်ပါစေ အပြင်ဘက်ကို အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်စေခြင်း မရှိချေ။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်းပေရန်သည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေသည်။ သူ ဘာမှ သိပ်မပြောဘဲ အိမ်တော်တံခါးကို အားဖြင့် တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်သွားလိုက်သည်။

‘ဒီနေ့ ဒီအိမ်တော်မှာ ဘယ်လို ဖွဲ့စည်းပုံပဲ ချထားပါစေ ငါ ကျန်းပေရန်က မရရအောင် ဖျက်ဆီးပစ်မယ်’

အိမ်တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် ကျန်းပေရန်သည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ အိမ်တော်တစ်ခုလုံး၏ တည်ဆောက်ပုံကို စစ်ဆေးလိုက်ပြီး စစ်ထူကျိထံမှ ငှားရမ်းလာသော အရပ်လေးမျက်နှာ စိတ်ကြည်လင် အိမ်မြှောင်ကို ထုတ်ယူကာ ဖွဲ့စည်းပုံကို စတင် စမ်းသပ်လိုက်သည်။

‘ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ ထိပ်တန်း မှော်ကိရိယာတွေက တကယ် အသုံးဝင်တာပဲ’

စစ်ထူကျိ၏ အရပ်လေးမျက်နှာ စိတ်ကြည်လင် အိမ်မြှောင်မှာ ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းတစ်ခုမှ တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းမှ ပစ္စည်းဟူသမျှမှာ အရည်အသွေးမြင့်မားစမြဲ ဖြစ်သည်။ ထိုအိမ်မြှောင်၏ ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးသည် ကျန်းပေရန်၏ မူလ ရွှမ်ကုံး ပျံသန်းအိမ်မြှောင်ထက် များစွာ သာလွန်နေပြီး ခေတ်ကာလ မတူညီသော ပစ္စည်းနှစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

‘ရန် ဖူ ကျူး’

‘ရှိုး ကျင်း ကျင်း ဆစ်’

‘ထန်ရှယ် ပိုင်ဟု လျိုဟယ် ကျီဖူ ကျိုထျန်’

‘တင်း ပင်း ရန် ကန်’

...

ကျန်းပေရန်၏ စိတ်ထဲ၌ အိမ်တော်၏ အဆင်အယင်များနှင့် တည်ဆောက်ပုံ အားလုံးကို လျင်မြန်စွာ မှတ်သားလိုက်ပြီး ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုလုံး၏ တည်ဆောက်ပုံကားချပ်မှာ သူ့စိတ်ထဲ၌ ပိုမို ရှင်းလင်းလာလေသည်။

‘ဖွဲ့စည်းပုံ မျက်လုံးက ဟိုနားမှာလား’

မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်သည် အနောက်ဘက်ဆောင်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန် ဖွဲ့စည်းပုံကို ဖျက်ဆီးနေသော အချိန်၌ လေထဲရှိ အနက်ရောင် သူတော်စင်များ နှင့် ဂူကျင့်ကြံသူတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေပြီး သွေးထွက်သံယိုမှုမှာ ပိုမို မြင့်တက်လာသည်။

ချောင်ကျင်းဟွာသည် နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူကို သူ၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အား သက်သက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်လင်ယန် အသွင်ပြောင်းထားသော ရွှေရောင်မီးတောက်များက နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားပြီး အင်အားအပြည့် မသုံးနိုင်အောင် တားဆီးမထားခဲ့ပါက ချောင်ကျင်းဟွာ တစ်ယောက် သေဆုံးနေသည်မှာ ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ ယခင်က ဤဂူကျင့်ကြံသူကို တစ်ဦးချင်း ထိန်းထားစဉ်ကပင် သူသည် သေလုမျောပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာလည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုက ကောင်းကင်ကို ဖီဆန်နိုင်လောက်အောင် သန်မာသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ရှိနေသော မည်သည့် အနက်ရောင် သူတော်စင် မဆို အသက်ငွေ့ငွေ့သာ ကျန်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

ချောင်ကျင်းဟွာ စစ်မြေပြင်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ လက်ဝဲလက်သီးမှ မြေကမ္ဘာအဆင့်မြင့် မှော်လက်နက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤမှော်လက်နက်သည် ချောင်ကျင်းဟွာကို စွမ်းအင်များ ဆက်တိုက် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပြီး သူ မသေသေးသရွေ့ သူ၏ ပြန်လည်ကောင်းမွန်နှုန်းမှာ အလွန်အမင်း လျင်မြန်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ချောင်ကျင်းဟွာသည် နောက်ဆုံးလက်ကျန် အသက်ရှူချိန်ကို ဆွဲဆန့်ကာ နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူနှင့် ထပ်မံ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် မှော်လက်နက် အသုံးပြုခြင်းသည် အဖိုးအခ ပေးရစမြဲ ဖြစ်သည်။ ထို လက်နက်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်စေနိုင်သော်လည်း သူ ခံစားရသော နာကျင်မှုကိုလည်း အဆများစွာ တိုးပွားစေသည်။ အချိန်မီ အနားမယူပါက နာကျင်မှုမှာ ဆက်လက် တိုးပွားလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုနာကျင်မှုဒဏ်ကြောင့်ပင် သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

ယခုအချိန်၌ ချောင်ကျင်းဟွာ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝေဝါးနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ လဲကျ၍ မဖြစ်ကြောင်း သိနေသည်။

“အား”

ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ချောင်ကျင်းဟွာနှင့် နဂါးခန္ဓာ ဂူကျင့်ကြံသူတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်သီးချင်း ပစ်သွင်းလိုက်ကြသည်။

အခြားတစ်ဖက်၌ တောင်ပံရှစ်စုံ ဂူကျင့်ကြံသူသည် သတ်ဖြတ်ခြင်း အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်လွန်းရာ အနက်ရောင် သူတော်စင် တစ်ဦးတည်းဖြင့် တားဆီးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် အနက်ရောင် သူတော်စင် အားလုံး ဝိုင်းရံထားရပြီး သူ့ကို လွတ်မြောက်ခွင့် မပေးနိုင်ကြချေ။

သို့သော် ဤသို့ လုပ်ဆောင်ရခြင်း၏ တန်ဖိုးမှာ ကြီးမားလှသည်။ ဝိုင်းရံခြင်းသည် ဟာကွက် မရှိစေရန် ဖြစ်သောကြောင့် အနက်ရောင် သူတော်စင် တိုင်းသည် တောင်ပံရှစ်စုံ ဂူကျင့်ကြံသူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုဘဲ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ကြရသည်။

နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် ဂူကျင့်ကြံသူ၏ ခွန်အားမှာ ယုတ္တိမရှိလောက်အောင် မြင့်မားနေသည်။ အနက်ရောင် သူတော်စင် များ အချင်းချင်း ကာကွယ်ပေးထားလျှင်ပင် တောင်ပံရှစ်စုံ ဂူကျင့်ကြံသူ၏ တိုက်ချက်တိုင်းသည် အနက်ရောင် သူတော်စင် တစ်ဦးကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေပြီး သေလုနီးပါး ဖြစ်စေသည်။

“လူဇီဖင်း သတိထား အဲ့ဒါ မင်းဆီ လာနေပြီ”

“သံချပ်ကာ ချည်နှောင်ခြင်း နည်းစနစ်”

“သစ်တော်ပန်း တံဆိပ်တော်”

...

တခဏချင်းမှာပင် ကာကွယ်ရေး နည်းစနစ် အများအပြားသည် လူဇီဖင်း ၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ပေးလိုက်သော်လည်း ဤနည်းစနစ်များသည် တောင်ပံရှစ်စုံ ဂူကျင့်ကြံသူ၏ အစွမ်းကုန် တိုးဝင်တိုက်ခိုက်မှုအောက်၌ အရေးမပါသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အသိစိတ် ဝေဝါးနေပြီဖြစ်သော လူဇီဖင်း သည် အားကို စုစည်းကာ ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ အင်အားများ ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

‘လှုပ်စမ်း လှုပ်စမ်း’

လူဇီဖင်း စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ လုံးဝ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။

“သတိထား”

ထိုအချိန်မှာပင် ရွှင်ရင်းရွေ့ က သူ့ကို ဘေးသို့ တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး တောင်ပံရှစ်စုံ ဂူကျင့်ကြံသူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ထိပ်တိုက် ဝင်ရောက် ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။

(အခန်းပြီး)