သေမင်းလက်ထဲမှ ပြန်လည် ဆွဲယူခြင်း

မိမိအစား သေလောက်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ပေးရင်း အသက်ပေးသွားသော ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်သည် အတွေးနက်နေလေသည်။

ရွှမ်နဂါးတိုက်ကြီး၌ သေဆုံးခြင်းသည် အဆုံးသတ်ဟု မဆိုလိုပေ။ ဝိညာဉ် ချေမှုန်းခံရခြင်း သို့မဟုတ် ရုပ်အလောင်း ချိပ်ပိတ်ခံရခြင်းမှသာ အမှန်တကယ် ဒုက္ခရောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူသေကို ပြန်ရှင်စေနိုင်သော မှော်ကိရိယာများနှင့် ဆေးဝါးများမှာ ရှားပါးသော်လည်း လုံးဝ မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ဥပမာအားဖြင့် ကျန်းပေရန်၏ လက်ထဲတွင် အသက်ထွက်ခါစ လူကို ပြန်လည် ကယ်တင်နိုင်သော အဝါရောင်အဆင့်မြင့် မှော်ကိရိယာ ရေခဲငွေရောင် လက်ကောက် ရှိနေသည်။

သို့သော် မုယောင်က ဤမှော်ကိရိယာကို ပေးအပ်စဉ်က ပြောဖူးသည်မှာ ဤရေခဲငွေရောင် လက်ကောက်သည် လူတစ်ဦးကိုသာ ကယ်တင်ဖူးပြီး ထိုသူမှာလည်း ပြန်ရှင်လာပြီးနောက် ရူးသွပ်သွားသည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန်သည် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကယ်တင်ရန် ဤလက်ကောက်ကို အသုံးပြုသင့် မသင့် တွေးတောနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ် သူမ၏ ရုပ်အလောင်းကို အပြင်သို့ သယ်ထုတ်သွားပြီး အခြား အနက်ရောင် သူတော်စင်များကို မေးမြန်းကြည့်ရမည်လော။ သူတို့သည် ဤကိစ္စမျိုးတွင် ကျန်းပေရန်ထက် ပိုမို အတွေ့အကြုံ ရှိကြပေလိမ့်မည်။

‘အရင် ကယ်ကြည့်တာ ပိုကောင်းမယ်’

ခေတ္တ တွေးတောပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ရေခဲငွေရောင် လက်ကောက်ကို အသုံးပြု၍ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကယ်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် လူသေကို တစ်ခါမျှ မကယ်တင်ဖူးသော်လည်း အသက်ထွက်ခါစ အချိန်သည် ကယ်တင်ရန် အကောင်းဆုံး အချိန်ဖြစ်ပြီး ကြာလေ ခက်ခဲလေ ဖြစ်ကြောင်း ကြားဖူးသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရေခဲငွေရောင် လက်ကောက်ဖြင့် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်မည်။ မအောင်မြင်လျှင်လည်း ဆုံးရှုံးစရာ မရှိပေ။ အကယ်၍ ပြန်ရှင်လာပြီး ရူးသွပ်သွားပါကလည်း ကုသရန် နည်းလမ်း ရှာဖွေနိုင်သေးသည်။

ဆုံးရှုံးစရာ မရှိမှန်း သေချာသွားသောအခါ ကျန်းပေရန်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ စကြာဝဠာ လက်စွပ်ထဲမှ ခရမ်းရောင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသော ထောင့်ခြောက်ခုပါ ရေခဲငွေရောင် လက်ကောက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

“သွား”

ကျန်းပေရန်က လက်ကောက်ကို ရှေ့သို့ ပစ်လိုက်ရာ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ နဖူးပေါ်တွင် အလိုအလျောက် ပျံဝဲနေလေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လက်ကောက်၏ ထောင့်တစ်နေရာမှ ခရမ်းရောင် မီးတောက်သည် ရုတ်တရက် ငြိမ်းသွားပြီး မှန်သားပြင်ပေါ်ရှိ မီးတောက်ပုံစံ အကွက်များ စတင် လောင်ကျွမ်းလာသည်။

လက်ကောက် အလုပ်လုပ်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရသဖြင့် ကျန်းပေရန်သည် ဘေးနားတွင် ထိုင်ကာ ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ လက်ကောက်ပေါ်ရှိ ခရမ်းရောင် မီးတောက်များသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ငြိမ်းသွားရာ နောက်ဆုံး တစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းပေရန် စိုက်ကြည့်နေစဉ်မှာပင် နောက်ဆုံး မီးတောက်သည်လည်း လုံးဝ ငြိမ်းသွားပြီး မှန်သားပြင်ပေါ်ရှိ မီးတောက်ပုံစံ အကွက်များသည် အားကောင်းစွာ လောင်ကျွမ်းလာလေသည်။

တိတ်ဆိတ်ခြင်း...

ကျန်းပေရန်သည် အသက်အောင့်ကာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ စောင့်ဆိုင်းသော်လည်း ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်ထံမှ မည်သည့် တုန့်ပြန်မှုမျှ မရရှိပေ။ သူမသည် ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေဆဲပင်။

‘မအောင်မြင်ဘူးလား’

ကျန်းပေရန်က မိမိ ကံမကောင်းခြင်းလော၊ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် ကံမကောင်းခြင်းလောဟု တွေးတောနေစဉ် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန် သေးငယ်သော်လည်း ကျန်းပေရန်၏ မျက်လုံးများကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

‘မျှော်လင့်ချက် ရှိတယ်’

ဝမ်းသာအားရဖြင့် ကျန်းပေရန်သည် အလျင်အမြန် အော်ခေါ်လိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ် ဂိုဏ်းချုပ် မြန်မြန် ထပါ ဂိုဏ်းချုပ်”

“လင်းတန်းလေး”

“ခင်ဗျား မထရင် ကျုပ်တို့ နှစ်ယောက်လုံး ဒီမှာ သေရလိမ့်မယ်”

သို့သော် ကျန်းပေရန် မည်သို့ပင် အော်ခေါ်စေကာမူ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် ထပ်မံ တုန့်ပြန်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ထို့ပြင် လက်ကောက်ပေါ်ရှိ မီးတောက်ပုံစံ အကွက်များသည် အရောင်ဖျော့တော့လာသည်။

‘ဟာ... မလုပ်ပါနဲ့ဗျာ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီးပြီပဲ ဇာတ်လမ်း သဘောတရားအရဆိုရင် ပြန်ရှင်လာရမယ့် နိမိတ်လေ ဘာလို့ ဖောက်နေတာလဲ’

ယခုအချိန်၌ ကျန်းပေရန်သည် ဆေးပညာ မလေ့လာခဲ့မိသည့်အတွက် နောင်တရနေမိသည်။ ဤအခြေအနေမျိုးတွင် သူ ဘာမျှ မတတ်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

‘နေဦး...’

ရုတ်တရက် ကျန်းပေရန်၏ ဦးနှောက်ထဲ၌ အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားပြီး အလွန် အရေးကြီးသော အရာတစ်ခုကို သတိရလိုက်သည်။

“သုံးနှစ် ကတိကဝတ်” ဆုလာဘ်များကို သူ အသုံးပြုခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ လက်ရှိ ပြဿနာကြီးကိုလည်း ဖြေရှင်းပြီးပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ဤပြဿနာကြီးနှင့် ဆက်စပ်နိုင်ဖွယ်ရှိသော ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ပေါ်လာဖူးသည်။ ထိုအရာမှာ မြေကမ္ဘာအဆင့် အလယ်အလတ် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်အိုး ဖော်စပ်ရန် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ကျန်းပေရန်သည် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး နယ်မြေတွင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်အိုး အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ရွေးချယ်မှုကို ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုဆေးလုံး၏ အာနိသင်ကို သူ လုံးဝ နားမလည်ခဲ့ပေ။

ယခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဤအရေးကြီးသော အချိန်၌ အသုံးပြုရန် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဤဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ ကျန်းပေရန်သည် နှမြောနေမည် မဟုတ်ပေ။ မီးတောက် ပုလင်းထဲမှ မြေကမ္ဘာအဆင့် အလယ်အလတ်သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

မူလက ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး၏ အာနိသင်မှာ ဒဏ်ရာ ကုသခြင်းနှင့် အဆိပ်ဖြေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် မြေကမ္ဘာအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ပြီးနောက် မည်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မသိရှိရပေ။

ဆေးလုံးသည် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် စွမ်းအင်စီးကြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားလေသည်။

ခဏချင်းမှာပင် သူမ၏ ကြေမွလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် အတော်အတန် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာသည်။

“ဒုန်း ဒုန်း”

ထိုအချိန်၌ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသော ကျန်းပေရန်သည် အားကောင်းသော နှလုံးခုန်သံ နှစ်ချက်ကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။

‘ထိရောက်တယ်’

သို့သော် ထိုဝမ်းသာမှုမှာ ကြာရှည် မခံပေ။ နှလုံးခုန်သံ နှစ်ချက် ကြားပြီးနောက် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားပြန်သည်။

“အားစိုက်စမ်းပါဗျာ ခင်ဗျားလည်း ဒီမှာ ဒီတိုင်း မသေချင်ပါဘူး”

“ဒုန်း ဒုန်း”

ကျန်းပေရန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အားကောင်းသော နှလုံးခုန်သံ နှစ်ချက် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟုတ်တယ် အဲဒီအတိုင်းပဲ ဆက်လုပ်”

“ဒုန်း ဒုန်း... ဒုန်း ဒုန်း... ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း”

ကျန်းပေရန်၏ အားပေးမှုအောက်၌ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ နှလုံးခုန်နှုန်းမှာ ပိုမို မြန်ဆန်လာပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က အသည်းအသန် ပြန်လည် နှိုးဆွနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“ဟူး”

နောက်ဆုံးတွင် နှလုံးခုန်သံ တည်ငြိမ်သွားပြီးနောက် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် လေကို ရှူသွင်းကာ ရုတ်တရက် ထထိုင်လိုက်သည်။

“ဟူး... ဟူး... ဟူး...”

လေကောင်းလေသန့်ကို အငမ်းမရ ရှူရှိုက်ရင်း ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် မိမိကိုယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ရှင် ကျွန်မကို ကယ်လိုက်တာလား”

“ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို အရင် ကယ်ခဲ့တာလေ သရေပဲပေါ့”

ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် အမှန်တကယ် သတိရလာသည်ကို တွေ့သောအခါ ကျန်းပေရန် အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။ ရေခဲငွေရောင် လက်ကောက်ကြောင့်လော၊ မြေကမ္ဘာအဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကြောင့်လော ဆိုသည်ကို မသိသော်လည်း အရေးမကြီးပေ။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် ပြန်ရှင်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အသက်ရှူနှုန်း ပုံမှန် ဖြစ်လာသောအခါ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အဖြူရောင် ခဏတာ အဆုံးသတ်ခြင်း စိုက်ထားသော ဂူဘုရင်၏ ခေါင်းပြတ်ကို ချက်ချင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

“ရှင် နိုင်သွားပြီလား”

“တိတိကျကျ ပြောရရင် ကျွန်တော်တို့ နိုင်သွားတာပါ ဂူဘုရင်က ခင်ဗျားကို သတ်ပြီးတဲ့နောက် သွေးအန်ပြီး လဲကျသွားတာ တစ်ခုခု ပြင်းပြင်းထန်ထန် တန်ပြန်သက်ရောက်မှု ခံလိုက်ရပုံပဲ သွေးတွေ အန် ကလီစာတွေ အန်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘူး”

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နိုင်သွားတာ ကောင်းပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ ဘယ်လို ပြန်ထွက်ကြမလဲ”

“မလောပါနဲ့” ကျန်းပေရန်က ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်ကို လက်ကာပြလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် လုပ်စရာ တစ်ခု ကျန်သေးတယ်”

စောစောက ဂူဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်စဉ်က စနစ်ထံမှ မည်သည့် ဆုလာဘ်မျှ မရရှိခဲ့ပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ရွေးချယ်မှု လိုအပ်ချက်ကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

[ [ခဏတာ အဆုံးသတ်ခြင်း] ဖြင့် ဂူဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး အပြီးတိုင် ချိပ်ပိတ်မည် ]

ဤရွေးချယ်မှုကို ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် အကြောင်းရင်းကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့လိုက်သည်။ သူသည် ဂူဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်ရုံသာ ရှိသေးပြီး ချိပ်ပိတ်ခြင်း မပြုလုပ်ရသေးပေ။

ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် လက်ထဲမှ အနက်ရောင် ခဏတာ အဆုံးသတ်ခြင်းကို ပြန်ယူပြီး ကျန်းပေရန်သည် ဂူဘုရင်၏ ခေါင်းပြတ်ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဂူဘုရင်၏ အလောင်းကို မည်သို့ ချိပ်ပိတ်ရမည်နည်း ဆိုသည်မှာ မည်သည့်ဘက်မှ စဉ်းစားသည် ဖြစ်စေ ခဏတာ အဆုံးသတ်ခြင်းကိုသာ အားကိုးရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ခဏတာ အဆုံးသတ်ခြင်းကို အသုံးပြု၍ မည်သို့ ချိပ်ပိတ်ရမည်ကို ကျန်းပေရန် လုံးဝ မသိချေ။

လက်ထဲမှ အနက်ရောင် ခဏတာ အဆုံးသတ်ခြင်းကို သေချာ စွာ ကြည့်ရှုနေရင်း ဓားလက်ကိုင်ပေါ်ရှိ မြေကမ္ဘာအဆင့် သလင်းကျောက်ကို မြင်သောအခါ အကြံတစ်ခု ရလိုက်သည်။

ဤဓားကို သွန်းလုပ်စဉ်က ကျန်းပေရန်သည် သွန်းလုပ်နည်း စာအုပ်အတိုင်း သူကိုယ်တိုင်ပင် အာနိသင် မသိသော ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုကို ရေးထွင်းခဲ့ဖူးသည်။ ထိုဖွဲ့စည်းပုံ၏ တည်ဆောက်ပုံနှင့် မျက်လုံးနေရာများသည် အလွန် ထူးဆန်းသဖြင့် ကျန်းပေရန်သည် မိမိ မကောင်းဆိုးဝါးဓားတစ်ချောင်း သွန်းလုပ်မိလေသလားဟုပင် သံသယ ဝင်ခဲ့ဖူးသည်။

‘ဒါ ချိပ်ပိတ်တဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံများလား... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စမ်းကြည့်တာပေါ့’

အခြား သဲလွန်စ မရှိသဖြင့် ကျန်းပေရန်သည် ဓားပေါ်ရှိ ဖွဲ့စည်းပုံကို စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အနက်ရောင် ခဏတာ အဆုံးသတ်ခြင်းကို ဂူဘုရင်၏ ခေါင်းမရှိသော အလောင်းထဲသို့ ထိုးစိုက်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းနှင့် ကိုယ်ကို တွဲပေးလိုက်သည်။

‘ဟင်... ဘာမှ မဖြစ်ပါလား’

ဓားပေါ်ရှိ ဖွဲ့စည်းပုံ အလိုအလျောက် လည်ပတ်ခြင်း မရှိသည်ကို တွေ့သောအခါ ကျန်းပေရန် အတွေးနက်သွားပြန်သည်။

‘ဘယ်လို လုပ်မှ ဒီဖွဲ့စည်းပုံက အသက်ဝင်မှာလဲ...’

ထိုအချိန်၌ အတော်အတန် သက်သာလာသော ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် ကျန်းပေရန်၏ ဘေးသို့ လျှောက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဂူဘုရင်၏ အလောင်းကို ကြည့်ကာ ကျန်းပေရန်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

‘သူက... တကယ်ပဲ ဂူမျိုးနွယ်စုရဲ့ သစ္စာဖောက်များလား’

ဂူကျင့်ကြံသူများကဲ့သို့ သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်၊ တစ်ကိုယ်လုံး ဂူကောင်များ မွေးမြူထားသော တပည့်၊ ဂူဘုရင်၏ အားနည်းချက်ကို ကောင်းစွာ သိရှိနေခြင်း...

အချက်အလက်များကို ပေါင်းစပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် ဂူကျင့်ကြံသူ မဟုတ်လျှင်ပင် ဂူမျိုးနွယ်စုနှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိနေကြောင်း ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် ယုံကြည်မိသည်။

ကျန်းပေရန် အလေးအနက် စဉ်းစားနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် မိမိ၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ မည်သူမဆို သူတစ်ပါးကို မသိစေချင်သော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိကြစမြဲ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ကျန်းပေရန်သည် စပ်စုသူများကို အလွန် မုန်းတီးကြောင်း အတူနေခဲ့ဖူးသဖြင့် သူမ ကောင်းစွာ သိရှိသည်။

“ကူညီပေးရမလား” ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

“အစီအရင် အကြောင်း နားလည်လား” ကျန်းပေရန်က လှည့်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

“အနည်းအကျဉ်းတော့ သိပါတယ်”

“အော် ဒါဆို ခင်ဗျား ဘေးမှာ ခဏ နားနေလိုက်ပါ ပြီးရင် ခေါ်လိုက်မယ်”

“...”

ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူမ၏ အမှန်တကယ် ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို သိရှိသွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်၏ ဆက်ဆံပုံ ပြောင်းလဲလာမည်ဟု ထင်မှတ်ထားသော်လည်း ရှာလင်းတန်း ဘဝကထက်ပင် ဆိုးရွားနေသေးသည်။

ရွံရှာကြောင်း ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် ကျန်းပေရန်သည် သူမကို ကယ်တင်ခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် မိန်းကလေးဆန်ဆန် ခြေဆောင့်လိုက်ပြီး ဘေးသို့ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ခဏအကြာတွင် ကျန်းပေရန် အကြံတစ်ခု ရလိုက်သည်။

‘ဓားပေါ်က အစီအရင်ကို အပြင်မှာ ချခင်းလိုက်ရင် ရတာပဲ’

တွေးမိသည်နှင့် ကျန်းပေရန်သည် စကြာဝဠာ လက်စွပ်ထဲမှ အဆောင်လက်ဖွဲ့များနှင့် မှော်ပစ္စည်းများကို ထုတ်ယူကာ ဓားပေါ်ရှိ အစီအရင်အတိုင်း စတင် ခင်းကျင်းလေသည်။

တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ဓားပေါ်ရှိ ဖွဲ့စည်းပုံကို ကျန်းပေရန်က အကြီးချဲ့၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရေးဆွဲပြီးစီးသွားသည်။

အစီအရင် ပြီးစီးသွားသည့် အချိန်၌ ဘေးမှ ကြည့်နေသော ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအစီအရင်မှ ထူးဆန်းပြီး ကြက်သီးထဖွယ် ကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေကြောင်း သူမ အာရုံခံမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျန်းပေရန်သည် အစီအရင် တည်ဆောက်သူ ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်ထက် ပိုမို နားလည်သည်။ ထိုအစီအရင်၏ ထူးဆန်းမှုမှာ သာမန် မကောင်းဆိုးဝါး ဖွဲ့စည်းပုံများနှင့် မတူဘဲ တစ်ဖက်စောင်းနင်း ဖြစ်နေသော ခံစားမှုမျိုး ပေးစွမ်းသည်။

‘ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စမ်းကြည့်တာပေါ့’

ဓားစိုက်ထားသော ဂူဘုရင်၏ ခေါင်းနှင့် ကိုယ်ကို ပွေ့ချီကာ အစီအရင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး နေရာချထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် အပြင်သို့ ပြန်ထွက်လာလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်က အဆောင်လက်ဖွဲ့ဖြင့် အစီအရင်ကို အတင်းအဓမ္မ နှိုးဆွရန် ပြင်လိုက်စဉ်...

ခဏတာ အဆုံးသတ်ခြင်း နှစ်ချောင်းစလုံးမှ ခရမ်းရောင် အငွေ့အသက်များ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားပေါ်ရှိ အစီအရင်များလည်း စတင် လည်ပတ်လာလေသည်။

‘ဧကရာဇ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လား’

ကျန်းပေရန်သည် ခဏတာ အဆုံးသတ်ခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ခရမ်းရောင် အငွေ့အသက်များမှာ သူ ထည့်သွင်းထားခဲ့သော ဧကရာဇ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။ ထိုစဉ်ကပင် ထိုစွမ်းအင်သည် ထိန်းချုပ်ရ ခက်ခဲကြောင်း သူ ခံစားမိခဲ့ပြီး ယခုအခါ မကောင်းဆိုးဝါးကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသည်။

“ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ”

ဧကရာဇ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပိုမို များပြားလာသည်နှင့် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် စူးစမ်းလိုစိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ကျန်းပေရန် ဘေးသို့ လျှောက်လာကာ မေးလိုက်သည်။

“ဒါ ဘာစွမ်းအင်လဲဟင်”

သူမသည် ရှဲ့လင်းတန်း ဘဝက ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းတွင် ဤစွမ်းအင်ကို မြင်ဖူးသော်လည်း မည်သည့်အရာ ဖြစ်ကြောင်း မသိခဲ့ပေ။

“ဧကရာဇ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်”

ကျန်းပေရန်က ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပြောလိုက်သည်။ ယခုအချိန်၌ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် သူ့အကြောင်း အသိဆုံးလူ ဖြစ်လာပြီ ဖြစ်ရာ ရှေ့လျှောက် လက်တွဲ လုပ်ကိုင်ရမည်မှာ မလွဲမသွေပင် ဖြစ်သည်။

“ဧကရာဇ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်...”

ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ အနက်ရောင် သူတော်စင် တစ်ဦး အနေဖြင့် ဤဒဏ္ဍာရီလာ စွမ်းအင် အကြောင်း ကြားဖူးသော်လည်း ဒဏ္ဍာရီထဲတွင်သာ ရှိသည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သူတို့ စကားပြောနေစဉ် ခဏတာ အဆုံးသတ်ခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဧကရာဇ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ပစ်မှတ် ရှာတွေ့သွားသကဲ့သို့ ဂူဘုရင်၏ ခေါင်းနှင့် ကိုယ်ထံသို့ တိုးဝင်သွားပြီး ဝံပုလွေအုပ်ကဲ့သို့ ကိုက်ဖြတ် စားသောက်လေတော့သည်။

‘တကယ် ထူးဆန်းတာပဲ...’

ဂူဘုရင်၏ အလောင်းကို ဧကရာဇ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကိုက်စားနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်သည် ထိုစွမ်းအင်များကို သက်ရှိများကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ အခြား ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့် လုံးဝ မတူညီပေ။

မကြာမီ ဂူဘုရင်၏ အလောင်းမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဧကရာဇ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် အားမရသေးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို ကျန်းပေရန် ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဂျိန်း”

ထိုအချိန်၌ ဧကရာဇ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များထဲမှ မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ခဏတာ အဆုံးသတ်ခြင်းထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

‘ဗိုက်ဝလို့ လေတက်လိုက်တာများလား’

[ရွေးချယ်မှု ပြီးမြောက်ပါပြီ။ ဆုလာဘ် - နည်းစနစ်သံချပ်ကာ +၁]

ဆုလာဘ် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် ဂူဘုရင် ပြဿနာ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

ဧကရာဇ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ အားလုံး ဓားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် အရာအားလုံး ပုံမှန် အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ ဂူဘုရင်၏ အလောင်း ပျောက်ဆုံးသွားသည်မှ လွဲ၍ ဖြစ်သည်။

‘တကယ် ရက်စက်တာပဲ’

ဤမျှ ကြမ်းတမ်းသော ချိပ်ပိတ်နည်းကို ကျန်းပေရန် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ချိပ်ပိတ်လိုက်ခြင်းလော။

သံသယများနှင့်အတူ ကျန်းပေရန်သည် ခဏတာ အဆုံးသတ်ခြင်း နှစ်ချောင်းကို ကောက်ယူပြီး အပြောင်းအလဲများကို စစ်ဆေးရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ဓားကို ထိလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အလွန်အမင်း အားကောင်းပြီး နာကျည်းမှု ပြည့်ဝသော အနက်ရောင် အာရုံခံနိုင်စွမ်း တစ်ခု သူ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

“မင်း ဘယ်သူလဲ... ငါ့ကို လွှတ်ပေး... သေစမ်း... မင်း ဘယ်သူလဲ”

‘ဂူဘုရင်လား’

ထိုအသံကို ကြားသည်နှင့် စောစောက အစားခံလိုက်ရသော ဂူဘုရင် ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းပေရန် သိလိုက်သည်။

‘မသေသေးဘူးကိုး...’

ဂူမျိုးနွယ်စု၏ ပြန်လည် ရှင်သန်နိုင်စွမ်းမှာ ကြောက်ခမန်းလိလိ ကောင်းမွန်ကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။ စောစောက အသက်ရှူသံ လုံးဝ မရှိတော့သော်လည်း ကျန်းပေရန်သာ သေပြီအထင်ဖြင့် ထားခဲ့ပါက...

မကြာမီ အချိန်အတွင်း သူ ပြန်လည် အသက်ရှင်လာပြီး ဒုက္ခပေးပေလိမ့်မည်။

ဂူဘုရင်၏ နာကျည်းသံများကို နားထောင်ရင်း ကျန်းပေရန်သည် စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

“ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း သိစရာ မလိုဘူး အခု မင်းရဲ့ အသက်က ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိနေပြီ ဆိုတော့ ငြိမ်ငြိမ်နေတာ ပိုကောင်းမယ်”

“ငါ့ကို လွှတ်ပေး... ငါ မင်းကို ကျိန်စာတိုက်မယ်... ငါ့ကို လွှတ်ပေး”

သို့သော် ဂူဘုရင်သည် သူ၏ စကားကို ကြားပုံမရသဖြင့် ကျန်းပေရန် ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ဆက်သွယ်မှုကို လက်လျော့လိုက်သည်။

ဓားကိုယ်ထည်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ မြေကမ္ဘာအဆင့် သလင်းကျောက်သည် အဆက်မပြတ် လက်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျန်းပေရန် အနည်းငယ် ကြောင်သွားပြီးနောက် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

မြေကမ္ဘာအဆင့် သလင်းကျောက်၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ဖွဲ့စည်းပုံကို သူတစ်ပါး မဖျက်ဆီးနိုင်အောင် ကာကွယ်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ မူလက ကျန်းပေရန် ထင်မှတ်ထားသည်မှာ ပြင်ပလူများ လာရောက် မဖျက်ဆီးနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ အတွင်းမှ လူ ဖောက်ထွက်မလာနိုင်အောင် ကာကွယ်ပေးနေခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

‘တကယ် အသုံးဝင်သားပဲ...’