အေးဆေးနေကြပါ
Vol. 55 Ch. 616
ယန်ရှောင်ဘို နောက်သို့ လိုက်၍ အစည်းအဝေး ခန်းမဆောင်သို့ ရောက်သောအခါ ယန်ရှောင်ဘိုက အင်အား အပြည့်အဝ မသုံးဘဲ ထွက်ခွာမည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ လူစာရင်းကို ကြည့်လျှင် အင်အား အပြည့်အဝ ထုတ်သုံးခြင်းနှင့် ဘာမျှ မကွာခြားလှကြောင်း ကျန်းပေရန် တွေ့လိုက်ရသည်။
ယင်လင်ယန်၊ ကုန်းယိရန်၊ ဂျိယွီ အစရှိသော မနေ့က တိုက်ပွဲတွင် သူ့ကို အနီးကပ် ကာကွယ်ပေးခဲ့ပြီး စွမ်းဆောင်ရည် အထူး ကောင်းမွန်ခဲ့သော အနက်ရောင် သူတော်စင် ငါးဦးစလုံး ရောက်ရှိနေကြသည်။
ထိုအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကူလျန်ချန်သည်လည်း ဂူကျင့်ကြံသူများ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေချိန်တွင် အမြန်ဆုံး အပြတ်ရှင်းရန် လိုအပ်ကြောင်း ကောင်းစွာ နားလည်ထားပုံရသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့ ပြန်လည် အသက်ရှူချောင်သွားပါက ပိုမို ကြီးမားသော ဒုက္ခများ ရှိလာနိုင်ပေသည်။
“ဆရာကျန်း”
ကျန်းပေရန် ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အနက်ရောင် သူတော်စင် အားလုံးသည် လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ကြသည်။ သူတို့သည် ကျန်းပေရန်ကို သူတို့နှင့် တန်းတူ ဖြစ်တည်မှု တစ်ခုအဖြစ် အပြည့်အဝ သတ်မှတ်ထားကြပြီ ဖြစ်သည်။
“မင်္ဂလာပါ စီနီယာတို့”
အနက်ရောင် သူတော်စင်များကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် စားပွဲဝိုင်းရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ကျန်းပေရန် ထိုင်လိုက်သည်နှင့် ယန်ရှောင်ဘိုက မြေပုံတစ်ခုကို ဖြန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါက ဇန်နိုင်ငံရဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင် မြေပုံပဲ သူတို့ အခု ဘယ်နေရာမှာ ခံစစ်ပြင်နေလောက်လဲ ဆိုတာကို အရင် ရှင်းပြမယ်”
ဇန်နိုင်ငံ၏ ရှုပ်ထွေးသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင် မြေပုံကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဦးနှောက်ထဲတွင် အသေးစိတ် ပုံဖော် မှတ်သားလိုက်သည်။
“ဒီနေရာ...”
ယန်ရှောင်ဘိုက ဇန်နိုင်ငံ အလယ်ဗဟိုရှိ မြို့တစ်မြို့ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
“ဒီမြို့နာမည်က ဖုန်းယွမ် ဇန်နိုင်ငံရဲ့ မြို့တော်ပဲ တကယ်လို့ ဇန်နိုင်ငံသားတွေ ခုခံနေသေးတယ် ဆိုရင် ဒီနေရာက သူတို့ရဲ့ နောက်ဆုံး ခံတပ် ဖြစ်ဖို့ အခွင့်အလမ်း အများဆုံးပဲ”
မြေပုံကို တစ်ခေါက် ကြည့်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“တခြား ဖြစ်နိုင်ခြေတွေနဲ့ အသုံးဝင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ ရှိသေးလား”
“ရှိတယ် ဒီဘက်ကို ကြည့်...”
အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်ခန့် လောင်ကျွမ်းချိန် အကြာတွင် ကျန်းပေရန်သည် ဇန်နိုင်ငံ၏ အခြေအနေကို အတော်အတန် နားလည်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် ခရီးစဉ် လမ်းကြောင်းတစ်ခု အကြမ်းဖျင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။
ခေါင်းမော့ကာ တည်ကြည်သော မျက်နှာထားများ ရှိနေကြသည့် အနက်ရောင် သူတော်စင်များကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
“အားလုံး အေးအေးဆေးဆေး နေလို့ ရပါတယ် ဒီတစ်ခေါက် စစ်ဆင်ရေးက အန္တရာယ် လုံးဝ မရှိသလောက်ပါပဲ”
ယန်ရှောင်ဘိုက ပြန်ပြောသည်။
“ရန်သူကို အထင်မသေးတာ ပိုကောင်းပါတယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂူကျင့်ကြံသူတွေ အကျပ်ရိုက်သွားရင် ဘာတွေ လုပ်လာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူးလေ”
ကျန်းပေရန်က အပြုံးမပျက်ဘဲ ဆက်ပြောသည်။
“ရန်သူကို အထင်သေးတာက ကြီးမားတဲ့ အမှားဆိုတာ မှန်ပေမယ့် အားလုံး ဒီလောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေစရာလည်း မလိုပါဘူး အဲဒါက ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို ထိခိုက်စေနိုင်တယ်”
အနက်ရောင် သူတော်စင်များ၏ နားမလည်သော အကြည့်များကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်က ရှင်းပြသည်။
“ပထမဆုံး အချက်က မနေ့က တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုနဲ့ မတူဘူး ကျွန်တော်တို့မှာ မဖြစ်မနေ ပြီးမြောက်ရမယ့် ရည်မှန်းချက် မရှိဘူး ဆိုလိုတာက ဒီမှာ ရှိနေတဲ့ အားလုံးက အချိန်မရွေး နတ်ဘုရားခြေရာ မှော်ကိရိယာကို သုံးပြီး ယွမ်မြို့တော်ကို ဆုတ်ခွာလို့ ရတယ်”
ကျန်းပေရန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အနက်ရောင် သူတော်စင် အားလုံး မျက်စိပွင့်သွားကြသည်။
ယခင် တိုက်ပွဲတွင် ဆုတ်ခွာရန် လုံးဝ မစဉ်းစားခဲ့ကြသဖြင့် ဤတစ်ကြိမ် စစ်ဆင်ရေးတွင်လည်း ထိုမှော်ကိရိယာ အကြောင်းကို လုံးဝ မေ့လျော့နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
အနက်ရောင် သူတော်စင်များ၏ “သြော် ဒီလိုကိုး” ဟူသော မျက်နှာထားများကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန် ဆက်ပြောသည်။
“ဒါကြောင့် ဒီစစ်ဆင်ရေးမှာ အန္တရာယ် တွေ့ရင် အသေခံ တိုက်နေစရာ မလိုဘူး ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာလိုက်ရုံပဲ”
“ဟားဟားဟား”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယင်လင်ယန် ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဆရာကျန်း ရောက်လာတော့မှပဲ စိတ်အေးသွားတော့တယ် စောစောက ဒီရတနာ အကြောင်း တကယ်ကို မေ့နေခဲ့တာ”
ဘေးနားရှိ ဟော်ဟုန်ခိုင်ကလည်း ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံသည်။
“ဟုတ်တယ် ဒီတစ်ခေါက် စစ်ဆင်ရေးမှာ ငါတို့အတွက် လုံလောက်တဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေပြီပဲ အေးအေးဆေးဆေး နေသင့်တာပေါ့”
“ဟုတ်တယ် အားလုံး အေးအေးဆေးဆေး နေသင့်တယ်”
ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ဆက်ပြောသည်။
“ဒါပေမဲ့ သတင်းအချက်အလက် လိုအပ်ချက်ကြောင့် ဇန်နိုင်ငံမှာ အဆိပ်မြူကို ဖြေရှင်းဖို့ သော့ချက်ကို ရှာဖို့ အချိန် နည်းနည်း ပိုယူရနိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ လုံခြုံရေး အာမခံချက် ရှိနေရင် ဒါတွေက ပြဿနာ အသေးအမွှားလေးတွေပါ”
ပြောရင်း ကျန်းပေရန်သည် မြေပုံပေါ်ရှိ ဖုန်းယွမ်မြို့ကို လက်ညှိုးဖြင့် ပုတ်လိုက်သည်။
“ဇန်နိုင်ငံထဲ ဝင်တာနဲ့ ပထမဆုံး ဖုန်းယွမ်မြို့ကို သွားမယ် တကယ်လို့ ဖုန်းယွမ်မြို့ ကျဆုံးသွားပြီ ဆိုရင် နောက်တစ်နေရာကို ဆက်ရှာမယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို ရှာဖွေဖို့ပဲ အဲဒါမှ ငါတို့ရဲ့ အင်အားကို တိုးစေနိုင်သလို ဂူမျိုးနွယ်စုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ ရနိုင်ခြေ ပိုများမယ်”
ယန်ရှောင်ဘိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ ဆရာကျန်း သဘောအတိုင်းပါပဲ”
“ကောင်းပြီ အားလုံး သဘောတူတယ် ဆိုရင်တော့ မနက်ဖြန် မနက် ၉ နာရီမှာ စထွက်မယ် အခု သတ်မှတ်ထားတဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ကယ်ဆယ်ရေး လုပ်ငန်းတွေ စတင်မယ်”
ကျန်းပေရန် မနက်ဖြန်မှ စတင် ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်ရခြင်းမှာ ဂူကျင့်ကြံသူများသည် ညဘက်တွင် တစ်စုံတစ်ရာသော အထူး စွမ်းအား တိုးတက်မှု ရှိနေနိုင်သည်ဟု သူ ယုံကြည်နေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ အားသာချိန်ကို ရှောင်ကွင်းသွားခြင်းက ပိုကောင်းပေမည်။
အခြား အနက်ရောင် သူတော်စင်များကလည်း သဘောထား ကွဲလွဲမှု မရှိဘဲ သဘောတူကြောင်း ပြသကြသည်။
“ဒါဆို ဒီလောက်ပဲ ထားလိုက်ကြစို့ မနက်ဖြန် မနက် ၉ နာရီ အရှေ့တံခါးမှာ ဆုံကြမယ် ဂျူနီယာ အရင် သွားနှင့်ပါဦးမယ်”
ကျန်းပေရန် ပြောပြီးသည်နှင့် အနက်ရောင် သူတော်စင်များကို နှုတ်ဆက်ကာ အစည်းအဝေး ခန်းမဆောင်မှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။
ကျန်းပေရန် ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ယန်ရှောင်ဘိုက ပြောလိုက်သည်။
“ဒီတစ်ခေါက် စစ်ဆင်ရေးကတော့ တကယ် အေးအေးဆေးဆေး ဖြစ်တော့မယ် ထင်တယ်”
ယင်လင်ယန်က နောက်သို့ မှီချလိုက်ပြီး သက်သောင့်သက်သာ ပြောလိုက်သည်။
“ငါတို့ တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းနေခဲ့တာ အခု ငါတို့ရဲ့ အခြေအနေက အစပိုင်းကထက် အများကြီး ကောင်းနေပြီပဲ တစ်ခုခု ထူးခြားတာ ကြုံရင်တောင် အချိန်မီ ထုံနိုင်ငံကို ပြန်ဆုတ်လို့ ရနေတာကိုး”
“ဟုတ်တယ် မနေ့က တိုက်ပွဲက သိပ်ကို ရက်စက်လွန်းတော့ ငါ အခုထိ စိတ်ထဲက မထွက်သေးဘူး အခု စဉ်းစားကြည့်တော့ ဆရာကျန်း စကားတစ်ခွန်းက အိပ်မက်ထဲကနေ နှိုးလိုက်သလိုပဲ”
“ဇန်နိုင်ငံ... ကယ်လို့ ရနိုင်ပါဦးမလား”
“ပြောရခက်တယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ဘက်မှာ ဆရာကျန်းသာ မရှိရင် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆိုတာ ထား ယွမ်မြို့တော်ကိုတောင် ကာကွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ဇန်နိုင်ငံမှာ ဆရာကျန်းလို လူမျိုး မရှိဘူးဆိုရင်တော့... မလွယ်ဘူး ထင်တယ်”
ဟော်ဟုန်ခိုင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရှိနေသမျှ အနက်ရောင် သူတော်စင်များ အားလုံး သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့သည် ကျန်းပေရန်၏ အံ့ဖွယ် စွမ်းဆောင်မှုများကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့အတွက် အလွန် ခေါင်းကိုက်စရာ ကောင်းသော ပြဿနာများစွာကို ကျန်းပေရန်က အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ယန်ရှောင်ဘိုက ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ဆွေးနွေးလို့ ပြီးပြီ ဆိုတော့ အားလုံး ပြန်ပြီး ပြင်ဆင်ကြတာပေါ့”
အနက်ရောင် သူတော်စင် အားလုံး ခေါင်းညိတ်ပြီး အစည်းအဝေး ခန်းမဆောင်မှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
...
အစည်းအဝေး ခန်းမဆောင်မှ ထွက်လာပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ယာယီ နေအိမ်သို့ မပြန်သေးဘဲ ပျံသန်းအိမ်တော်ထဲသို့ အရင် ဝင်သွားလိုက်သည်။
ရှာလင်းတန်ကို ရှာတွေ့သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ သူမကို အနည်းငယ် နှိုးဆွလိုက်သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သန့်ရှင်းရေး လုပ်နေသော ရှဲ့လင်းတန်း၏ အရှိန်အဝါ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျန်းပေရန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဂါရဝပြုပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်”
ကျန်းပေရန်က ရှေ့တိုးလိုက်သည်။
“ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ”
“ပြန်လည် ရှင်သန်ရေး ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အသေးစိတ်လေးတွေ မေးချင်လို့ပါ”
“ပြောလေ”
ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်က လက်ဖက်ရည် စားပွဲတွင် ဝင်ထိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
ထိုအချိန်၌ မလှမ်းမကမ်းတွင် ချုံးချီကို ပွတ်သပ်နေသော ရှီဖုန်းလန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေသည်။
‘ထပ်ပြောင်းသွားပြန်ပြီ ထပ်ပြောင်းသွားပြန်ပြီ’
စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် သူမသည် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်ကို လှမ်းကြည့်နေသော မုစီဖေကို ရှာလိုက်သည်။
“ဖေဖေ ဖေဖေ နင် ပြောစမ်း လင်းတန်းလေးက ဘယ်လို ဖြစ်နေတာလဲ”
သူတို့သည် ယခင်က ပျံသန်းအိမ်တော်ထဲတွင် ရှဲ့လင်းတန်း အသွင်ပြောင်းသွားသည်ကို မြင်ခဲ့ဖူးပြီး ရှဲ့လင်းတန်း အလွန် အစွမ်းထက်ကြောင်း သိရှိထားကြသည်။
ထို့ကြောင့် ရှဲ့လင်းတန်း ပျံသန်းအိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် သူမတို့သည် ရှဲ့လင်းတန်ကို စကားမပြောရဲဘဲ နေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ရှဲ့လင်းတန်းက ဘာမှ မသိသကဲ့သို့ ပြုမူနေပြီး သူမ ဘာအမှား လုပ်မိ၍ ရှီဖုန်းလန်တို့က စကားမပြောကြတာလဲဟုပင် ထင်မှတ်နေခဲ့သည်။
ဤအခြေအနေက ရှီဖုန်းလန်တို့ကို ခေါင်းမူးသွားစေပြီး ယခု လင်းတန်းသည် လင်းတန်း အစစ် ဟုတ်မဟုတ် လုံးဝ မခွဲခြားနိုင်တော့ချေ။
သို့သော် ရှီဖုန်းလန် သေချာ သိသည့် အချက်တစ်ခု ရှိသည်။ ထိုအရာမှာ ယခု ကျန်းပေရန်လေးနှင့် စကားပြောနေသော လင်းတန်သည် လင်းတန် အစစ် မဟုတ်ခြင်းပင်။
နောက်ကျောဘက်မှ လူနှစ်ယောက် ဝိုင်းကြည့်နေသည်ကို သတိထားမိသော ကျန်းပေရန်သည် သူတို့ကို မောင်းထုတ်သည့် လက်ဟန် ပြုလုပ်လိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ယောက် ဧည့်ခန်းမဆောင်မှ ထွက်သွားသောအခါ ကျန်းပေရန်က ဆက်ပြောသည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်က အရင်တစ်ခေါက် ပြန်ရှင်လာတုန်းက ခံစားရတဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို သေချာ ရှင်းပြပေးလို့ ရမလား ဥပမာ...”
ကျန်းပေရန်က စကြာဝဠာ လက်စွပ်ထဲမှ ရေခဲငွေရောင် လက်ကောက်ကို ထုတ်ယူကာ ဆက်ပြောသည်။
“ဒီမှော်ကိရိယာရဲ့ အာနိသင်ကိုရော ခံစားမိလိုက်လား”
ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် ခေတ္တ စဉ်းစားဟန် ပြုပြီးနောက် ဖြေသည်။
“အဲဒီတုန်းက ဒီခန္ဓာကိုယ်က အသက်ဝင်မှု လုံးဝ မရှိတော့ဘူး ငါလည်း သူ့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားပြီး မူလ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပြန်ရောက်သွားတယ်”
“မူလက ငါက တရားထိုင်ပြီး အားမွေးနေတာ ရုတ်တရက် ဒီခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ပူပြင်းတဲ့ ခံစားမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ် မင်း တစ်ခုခု လုပ်နေတာ ဖြစ်မယ်လို့ ငါ ခန့်မှန်းမိတယ် ဒါနဲ့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ကို ပြန်ရောက်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်တာ ထင်ထားတာထက် အများကြီး အဆင်ပြေသွားတယ် ဒီခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည် အသက်ဝင်လာတာကို ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိလိုက်တယ် တိတိကျကျ ပြောရရင်တော့...”
ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်က ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။
“ခန္ဓာကိုယ်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို ပြန်စုပ်ယူနိုင်လာတယ် ပြီးတော့ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ပြန်လည် လှုပ်ရှားလာတယ်”
‘အင်း...’
ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ အဖြေကို ကြားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် အချက်တစ်ခုကို အတည်ပြုလိုက်သည်။
ထိုအရာမှာ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ အဖြေသည် အကိုးအကား ပြုလုပ်ရန် အမှန်တကယ် မသင့်တော်ခြင်းပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပြန်လည် ရှင်သန်ခြင်းတွင် အခက်ခဲဆုံး အဆင့်မှာ သေဆုံးသူ၏ ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို နှိုးဆွရန် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ဝိညာဉ်အသိစိတ်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိဘဲ ခန္ဓာကိုယ် ယန္တရားများ လုံးဝ ပျက်စီးသွားသောကြောင့်သာ သေဆုံးသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် ဝိညာဉ်အသိစိတ် မရှိရာမှ ရှိလာသည့် ဖြစ်စဉ်ကို လုံးဝ မခံစားခဲ့ရပေ။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ ပြန်လည် ရှင်သန်ခြင်းသည် ကိုးကားရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
ကျန်းပေရန် စဉ်းစားနေစဉ် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်က သူမ၏ ခံစားချက်ကို ဆက်လက် ရှင်းပြနေသည်။
“အထူးခြားဆုံးကတော့ နောက်ပိုင်းမှာ အလွန် အားကောင်းတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်ခု ဒီခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်လာတာကို ခံစားလိုက်ရတယ် ကြေမွနေတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကို အပြည့်အဝ ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးရုံသာမက ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို အလွန် အားကောင်းတဲ့... တွန်းအား တစ်ခု ပေးလိုက်သလိုပဲ”
“တွန်းအား”
ကျန်းပေရန်က နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ် တွန်းအား”
ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်က ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို အသက်သစ် တစ်ခု ပေးလိုက်သလိုမျိုးပဲ အကယ်၍ အဲဒီ စွမ်းအားသာ ဝင်မလာရင် ငါ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို နှိုးဆွဖို့ ဆိုတာ သိပ်လွယ်တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး ကျရှုံးဖို့ အခွင့်အလမ်း ပိုများတယ်”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန် အနည်းငယ် နားလည်လာသည်။
ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် ပြောသော ထိုစွမ်းအားသည် မြေကမ္ဘာအဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ဖြစ်ကြောင်း သေချာသည်။ သူမ၏ ဖော်ပြချက်အရ ထိုမြေကမ္ဘာအဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးရုံသာမက ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သေဆုံးသွားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ရှင်သန် လာစေရန် အားကောင်းသော တွန်းအား တစ်ခု ပေးစွမ်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
‘ဒီလို တွေးကြည့်ရင်... ပြန်ရှင်လာပြီးနောက် ကိုယ်တစ်ခြမ်းသေသွားတာ ဒါမှမဟုတ် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် လုံးဝ ပျက်စီးသွားတာတွေက ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို အတင်း နှိုးဆွလိုက်ပေမယ့် ခန္ဓာကိုယ်က တကယ် ပြန်မရှင်လာလို့များလား’
ကျန်းပေရန် ပိုတွေးလေ ပိုမှန်ကန်လေဟု ခံစားရသည်။ မြေကမ္ဘာအဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး၏ အာနိသင်မှာ သေဆုံးနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြည့်အဝ နှိုးဆွပေးခြင်း ဖြစ်ပြီး ပြန်လည် ရှင်သန်ခြင်း၏ အလွန် ရှုပ်ထွေးသော နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာတစ်ခုကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
‘ဝိညာဉ်အသိစိတ် အပေါ်မှာရော ဒီလို အာနိသင်မျိုး ရှိမလား မသိဘူး...’
“အကြမ်းဖျင်းကတော့ ဒါပဲ ဒါနဲ့ နေပါဦး အဲဒီ စွမ်းအားက ဘာလဲ”
ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်က မေးလိုက်သည်။
“မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံးပါ”
ကျန်းပေရန် ပြောရင်း မြေကမ္ဘာအဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။
“မြေကမ္ဘာအဆင့်”
ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် သိသိသာသာ အံ့အားသင့်သွားသည်။
“မင်းဆီမှာ မြေကမ္ဘာအဆင့် ဆေးလုံးတောင် ရှိနေတာလား”
ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ပိုလွန်းသော တုန့်ပြန်မှုကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။ သူမသည် သူနှင့် အချိန်အတော်ကြာ အတူနေလာပြီ ဖြစ်ရာ ရိုးအီနေသင့်သည် မဟုတ်ပါလော။
“အင်း”
ကျန်းပေရန်၏ အတည်ပြုချက်ကို ကြားသောအခါ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်က မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါ ငါ မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ပထမဆုံး မြင်ဖူးတာပဲ”
‘ပထမဆုံး’
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျန်းပေရန် ကြောင်အမ်းသွားသည်။ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် မည်သို့ပင်ဆိုစေ အနက်ရောင် သူတော်စင် အဆင့်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဆေးလုံးကို မမြင်ဖူးခြင်းမှာ လက်ခံ၍ ရနိုင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအရာမှာ ဒဏ္ဍာရီထဲတွင်သာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကိုပင် မမြင်ဖူးဘူး ဟုတ်လား။ သူမသည် အနက်ရောင် သူတော်စင် တစ်ဦး အနေဖြင့် အလွန် ညံ့ဖျင်းနေခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးက အမှန်တကယ် ရှားပါးလွန်းနေခြင်းလော။
“ငါ့ကို တစ်ချက်လောက် ကိုင်ကြည့်ခွင့် ပေးမလား”
ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်က ကျန်းပေရန်ထံ လက်ဖြန့်ကာ မေးလိုက်သည်။
ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မြေကမ္ဘာအဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။
မြေကမ္ဘာအဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ယူပြီး ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်က သေချာစွာ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာရပ်တွင် သူမ၏ ကျွမ်းကျင်မှု မမြင့်မားသော်လည်း ၎င်းအတွင်း၌ ပါဝင်သော များပြားလှသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ခံစားမိပြီး အခြား ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများနှင့် အရည်အသွေးပိုင်းအရ လုံးဝ ကွာခြားကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
“မင်း ဘယ်က ရလာတာလဲ”
ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်က ခေါင်းမော့ကာ ကျန်းပေရန်ကို မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားတာ”
“...”
ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် မျက်လုံး ပြူးကျယ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်းက မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နိုင်တယ်ပေါ့...”
“ထူးဆန်းလို့လား”
ကျန်းပေရန်၏ လူသားမဆန်သော စွမ်းရည်များကို တွေးမိသောအခါ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် ခေတ္တမျှ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။
“ထူးဆန်းတယ်လို့တော့ မဆိုလိုပါဘူး ဒါပေမဲ့ မြေကမ္ဘာအဆင့် မှော်ကိရိယာတွေကိုတော့ အမွေအနှစ် ဒါမှမဟုတ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေကနေ ရှာတွေ့နိုင်ပေမယ့် မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကတော့ လုံးဝ ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး တစ်ခါတလေ အဆင့်ကိုး ဆေးပညာရှင် တစ်ယောက်က ကံကောင်းထောက်မလို့ တစ်အိုး ဖော်စပ်နိုင်တယ်လို့ ကြားရပေမယ့် တကယ်ကို ရှားရှားပါးပါးပါပဲ”
‘သြော် ဒါကြောင့်ကိုး...’
ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အံ့သြနေရသည်ကို ယခုမှ ကျန်းပေရန် နားလည်သွားသည်။
အမှန်တကယ်တော့ မြေကမ္ဘာအဆင့် မှော်ကိရိယာ ဖန်တီးရန် ခက်ခဲမှုသည် မြေကမ္ဘာအဆင့် ဆေးလုံး ဖော်စပ်ရန် ခက်ခဲမှုထက် သေချာပေါက် ပိုမို မြင့်မားသည်။ သို့သော် မြေကမ္ဘာအဆင့် မှော်ကိရိယာများကို ကံကောင်းပါက နေရာအနှံ့အပြားတွင် ရှာတွေ့နိုင်သော်လည်း မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကိုမူ ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။
ထို့ကြောင့် မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးသည် မြေကမ္ဘာအဆင့် မှော်ကိရိယာထက် များစွာ ရှားပါးနေခြင်း ဖြစ်သည်။
‘ကြည့်ရတာ ကျင့်ကြံသူတွေက တစ်ခေတ်ထက် တစ်ခေတ် ပိုညံ့လာတာပဲ...’
ဤခံစားချက်ကို ကျန်းပေရန် ရရှိခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ ယခု သူ စုဆောင်းရရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များအရ လွန်ခဲ့သော အချိန်များစွာက ကျင့်ကြံသူများသည် ယခုထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်ခဲ့ကြသည်။ အနက်ရောင် ဧကရာဇ် ဖြစ်စေ၊ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ပစ္စည်းများ ဖြစ်စေ။
ဤအရာများသည် ခေတ်သစ် ကျင့်ကြံသူများ၏ လှပသော မျှော်လင့်ချက်များ မဟုတ်ဘဲ ဤအရာများ ရှိနေကြောင်း သူတို့ သိရှိသော်လည်း ဖန်တီးနိုင်စွမ်း မရှိကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် ပြန်ပေးသော မြေကမ္ဘာအဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ယူပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က မေးလိုက်သည်။
“ဒါနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က ဘယ်နိုင်ငံကလဲ ဆိုတာ မသိရသေးဘူး”
“ဂျိနိုင်ငံက”
“ဒါဆို ဂျိနိုင်ငံရဲ့ အခု အခြေအနေက ဘယ်လို ရှိလဲ”
“အခြေခံအားဖြင့် ပြီးသွားပြီလို့ ဆိုရမှာပဲ”
ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ပေါ့ပါးသော လေသံကို ကြားရသောအခါ ကျန်းပေရန် နှုတ်ခမ်း တွန့်သွားမိသည်။
ထုံနိုင်ငံအတွက် အသက်ပေး တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သော အနက်ရောင် သူတော်စင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူမသည် မိမိနိုင်ငံ၏ ကံကြမ္မာအပေါ် အလွန် အေးအေးဆေးဆေး ရှိလွန်းနေသည် မဟုတ်ပါလော။
ကျန်းပေရန်၏ အကြည့်ကို မြင်သောအခါ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်း ထုံနိုင်ငံရဲ့ အဆိပ်မြူကို မဖျက်ဆီးခင် ကတည်းက ဂျိနိုင်ငံက ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘူး ဂူကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အစွမ်းကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရလို့ မင်းကို ငါ တကယ် လေးစားမိတာပါ”
“မပြောပါနဲ့”
ကျန်းပေရန်က လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။
“ဒါဆို ဂျိနိုင်ငံက ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘူး ဆိုရင် ဂိုဏ်းချုပ်ကရော...”
“ငါတို့ အခု ထျန်ကျွယ် ချောက်ကမ်းပါးထဲ ဆုတ်ခွာနေကြပြီ ဆိုတော့ လောလောဆယ် ဘာမှ မဖြစ်သေးပါဘူး”
‘ထျန်ကျွယ်... ချောက်ကမ်းပါး...’
(အခန်းပြီး)