ရွှေရောင်လင်းလက်သော ဆေးပညာလမ်းစဉ်
Vol. 55 Ch. 618
“အဲဒါက...”
ကျန်းပေရန်၏ ရုတ်တရက် မေးခွန်းကြောင့် ယောက်ရီချန်၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် တင်းမာသွားသည်။
အချိန်အတော်ကြာ အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ ဖြစ်နေပြီးနောက် ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဆရာကျန်း မသိသေးလို့ ဖြစ်မယ် မြေကမ္ဘာအဆင့် ဆေးလုံးတွေရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က အရမ်း ပုဂ္ဂလဓိဋ္ဌာန် ဆန်တယ်... ဆိုလိုတာက မင်း အမြင်မှာ မြေကမ္ဘာအဆင့် ဖြစ်နေပေမယ့် တခြားသူတွေ အမြင်မှာတော့ ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်လိမ့်မယ်”
ကျန်းပေရန် နားလည်သဘောပေါက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆက်မေးသည်။
“ဒါဆို ဆရာယောက်က အဲဒီလို မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးမျိုး ဖော်စပ်ဖူးလား”
“အာ... အဲဒါက... ဘယ်လို ပြောရမလဲ”
ယောက်ရီချန်သည် စကားပြောရင်း လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်နေပြီး ကျန်းပေရန် နားမလည်နိုင်သော စကားလုံးများ စတင် ပြောဆိုလာသည်။
“ခံစားချက်အရတော့ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ပြီလို့ ထင်တယ်”
“စကြာဝဠာ ကြီးရဲ့ ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ရင်တော့ ငါ အကြိမ်အနည်းငယ် အောင်မြင်ဖူးတယ်”
“မြေကမ္ဘာအဆင့် ဆေးလုံး ဆိုတာ စိတ်နှလုံးထဲမှာပဲ ရှိတယ် ပုံသဏ္ဌာန်မှာ မရှိဘူး” စသည့် စကားများ ဖြစ်သည်။
ယောက်ရီချန်၏ နဖူးပေါ်မှ ချွေးသီးများ ပိုမို ကြီးမားလာပြီး များပြားလာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် ဆက်လက် မမေးရက်တော့ဘဲ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ချန်ရှီးဆေးလုံး ကို မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး အဖြစ် သတ်မှတ်လို့ ရမလား”
“အဲဒါကတော့ သေချာပေါက် ရတာပေါ့”
ယောက်ရီချန်က ပြတ်သားစွာ ဖြေသည်။
“ဒါပေမဲ့ ချန်ရှီးက နည်းနည်း ထူးခြားတယ် ဖော်စပ်ရတဲ့ အခက်အခဲ အနေနဲ့ ဆိုရင်တော့ မြေကမ္ဘာအဆင့် လို့ မဆိုနိုင်သေးဘူး ဒါပေမဲ့ အာနိသင် ကတော့ မြေကမ္ဘာအဆင့် ဆိုတဲ့ အကဲဖြတ်ချက်နဲ့ လုံးဝ ထိုက်တန်တယ် ပြီးတော့...”
‘မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံးရဲ့ အကဲဖြတ်ချက်က ဒီလောက် ရှုပ်ထွေးနေမှတော့ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ ခေါင်းကွဲလောက်တယ်...’
သို့သော် အဆင့်ကိုး ဆေးပညာရှင်ကြီး တစ်ဦး ဖြစ်သော ယောက်ရီချန်၏ မြေကမ္ဘာအဆင့် ဆေးလုံး ဆိုသော စကားအပေါ် တုန့်ပြန်မှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ရွှမ်နဂါးတိုက်ကြီးတွင် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ဆိုသည့်အရာ အမှန်တကယ် ရှိပါသလောဟု ကျန်းပေရန် အလွန် သံသယ ဖြစ်သွားမိသည်။
ယောက်ရီချန်၏ ရှင်းပြချက်များကို နားထောင်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဒါဆို မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး အတွက် ရင့်ကျက်တဲ့ အကဲဖြတ် စနစ် တစ်ခု ရှိတာပေါ့”
“ရင့်ကျက်တယ် လို့တော့ မဆိုနိုင်ပါဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးက အရမ်း ရှားပါးလွန်းလို့လေ ဒါကြောင့် စောစောက ငါ ပြောခဲ့သလိုပဲ မြေကမ္ဘာအဆင့် ဆေးလုံး ဆိုတာ အရမ်း ပုဂ္ဂလ ဆန်တဲ့ အကဲဖြတ်ချက် တစ်ခုပဲ ဥပမာ ချန်ရှီးကို နောက်ပိုင်း မြေကမ္ဘာအဆင့် ဆေးလုံး အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ရင်တောင် ဆေးပညာရှင် တချို့က လုံးဝ သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန်သည် ဤအကဲဖြတ်ချက်များကို ဆက်လက် ငြင်းခုံနေရန် မလိုတော့ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အသုံးဝင်ရန်သာ အဓိက ဖြစ်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ ချန်ရှီးကို မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး အဖြစ် အပြည့်အဝ လက်ခံတယ် ဒါကြောင့် တခြားသူတွေ ဘယ်လိုပဲ ပြောပြော ဆရာကျန်းက ငါ့စိတ်ထဲမှာ မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နိုင်တဲ့ ပညာရှင်ကြီး တစ်ယောက်ပဲ”
ကျန်းပေရန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“ချန်ရှီးက လူကြီးမင်းတို့ အားလုံး ဖော်စပ်ထားတာပါ ဂျူနီယာက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီကောင်းကင်ဘုံကပေးတဲ့ ကုသိုလ်ကို ယူရဲပါ့မလဲ”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယောက်ရီချန်သည် ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်ကာပြလိုက်သည်။
“ဆရာကျန်းရဲ့ စကားက ဒီလူအိုကြီးကို အရမ်း နှိမ့်ချလွန်းရာ ကျနေပါပြီ ချန်ရှီးရဲ့ ဖော်စပ်နည်းနဲ့ အခြေခံ ဆေးအာနိသင်တွေကို ဆရာကျန်းက သတ်မှတ်ပေးခဲ့တာပဲ ငါတို့က အများဆုံး နည်းနည်းပါးပါး ပြင်ဆင် ဖြည့်စွက်ပေးရုံတင်ပါ ဖော်စပ်သူ ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို ဘယ်လို လုပ် ယူရဲပါ့မလဲ”
“လူကြီးမင်းတို့သာ မဖြည့်စွက်ပေးရင် ချန်ရှီးက ဒီလောက်...”
“ဆရာကျန်း ဆက်မပြောပါနဲ့တော့ ဒီချန်ရှီးက ကောင်းကင်ဘုံအထိ ပေါက်အောင် ပြောရရင်တောင် ဆရာကျန်း ဖော်စပ်ခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးပါပဲ ဒီအချက်ကို ဘယ်သူမှ ပြောင်းလဲလို့ မရဘူး”
ယောက်ရီချန် ဤမျှ ပြတ်သားစွာ ပြောဆိုနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန် ဆက်လက် ငြင်းခုံမနေတော့ဘဲ စကြာဝဠာ လက်စွပ်ထဲမှ မြေကမ္ဘာအဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ထုတ်ယူကာ ယောက်ရီချန်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“ဆရာယောက် ဒါဆို ဒီဆေးလုံးကိုရော မြေကမ္ဘာအဆင့် လို့ သတ်မှတ်လို့ ရမလား”
“ဟင်...”
ဤမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ယောက်ရီချန်သည် မြေကမ္ဘာအဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို သတိထား၍ လှမ်းယူလိုက်ပြီး သေချာစွာ ကြည့်ရှုကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။
“ဒါ... ဒါက ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးလား”
“ဆရာယောက်က တကယ် တော်တာပဲ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သိသွားပြီ”
ကျန်းပေရန်၏ ဤချီးကျူးစကားမှာ အလွန် ရိုးသားလှသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤမြေကမ္ဘာအဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးသည် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးမှ ပြောင်းလဲလာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ ဆေးအာနိသင်မှာ အလွန် ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်းပေရန်မှလွဲ၍ အခြား ဆေးပညာရှင်များ အနေဖြင့် ၎င်း၏ မူလပုံစံမှာ ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရန် အလွန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ယောက်ရီချန်သည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံ တစ်ချက် နမ်းရုံဖြင့် ဤဝိညာဉ်ဆေးလုံးသည် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးမှ ပြောင်းလဲလာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားခဲ့သည်။ အဆင့်ကိုး ပညာရှင်ကြီး တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူ၏ အခြေခံ အရည်အချင်းများမှာ အလွန် ခိုင်မာလှသည်။
သို့သော် ယခုအချိန်၌ ယောက်ရီချန်သည် ကျန်းပေရန်၏ ချီးကျူးစကားကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ ကျန်းပေရန်က သူ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို အတည်ပြုပေးလိုက်သောအခါ သူ အံ့အားသင့်သွားသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤဆေးလုံးသည် အရောင်အသွေး၊ ဆေးရေးကြောင်း၊ ဆေးရနံ့ စသည့် အဘက်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် အထူး ကောင်းမွန်သော အဆင့်တွင် ရှိပြီး အပြစ်အနာအဆာ ကင်းမဲ့သည်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။
ယောက်ရီချန်၏ ကျွမ်းကျင်သော အမြင်ဖြင့် ကြည့်လျှင် ဤဝိညာဉ်ဆေးလုံးသည် ပါဝင်သော ဆေးဘက်ဝင် အပင်များ အားလုံး၏ ဆေးအာနိသင်ကို အမြင့်ဆုံး အဆင့်အထိ ထုတ်ဖော် အသုံးပြုထားပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ဖြုန်းတီးထားခြင်း မရှိပေ။
ထိုသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်မှာ ဆေးပညာရှင်၏ စွမ်းရည်က ပထမဆုံး အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။
“ရိုင်းတယ်လို့ မထင်ရင် တစ်ခုလောက် မေးပါရစေ ဒါက ဆရာကျန်း ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားတာလား”
“အင်း”
ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ် အတည်ပြုလိုက်သည်။
“ရှီး...”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယောက်ရီချန်သည် လေတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး မြေကမ္ဘာအဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ပုကျင်းယွင် ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“မင်း ကြည့်ကြည့်စမ်း”
မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို လှမ်းယူလိုက်သော ပုကျင်းယွင် သည်လည်း ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်သွားသော မျက်နှာထား ဖြစ်သွားသည်။
“မြေကမ္ဘာအဆင့်... သေချာပေါက် မြေကမ္ဘာအဆင့်ပဲ”
ပုကျင်းယွင် က ပြတ်သားစွာ အကဲဖြတ်လိုက်သည်။
“အညစ်အကြေး ဖယ်ရှားတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အဆိပ်အတောက် ဖြေဖျောက်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဒီဆေးလုံးက အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီ”
ပြောပြီးသည်နှင့် ပုကျင်းယွင် သည် ကျန်းပေရန်ကို လက်ယှက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“ဆရာကျန်းရဲ့ စွမ်းရည်က တကယ်ကို အံ့မခန်းပါပဲ လေးစားပါတယ်”
ပုကျင်းယွင် ထံမှ မြေကမ္ဘာအဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ပြန်ယူပြီးနောက် ယောက်ရီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ငါနဲ့ ဆရာပု ရဲ့ အမြင်က အတူတူပါပဲ ဒီဝိညာဉ်ဆေးလုံးထဲမှာ ပါဝင်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးလောက်အောင်ပဲ...”
ပြောရင်း ယောက်ရီချန်သည် ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောချင်သော်လည်း တွန့်ဆုတ်နေသည်။
သူသည် ကျန်းပေရန်ကို ဤမျှ များပြားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို မည်သို့ ထည့်သွင်းပြီး ဆေးရည်အဖြစ် စုစည်းနိုင်ခဲ့သနည်းဟု မေးချင်နေသည်။ အမှန်တကယ် ကောင်းကင်ဘုံကို ဖီဆန်နိုင်သော စွမ်းရည်ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုသို့ မေးမြန်းခြင်းသည် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအား သူ၏ ကျင့်စဉ် အသေးစိတ်ကို တိုက်ရိုက် မေးမြန်းခြင်းနှင့် တူညီပြီး အလွန် ရိုင်းပျသော အပြုအမူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မည်မျှပင် သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေပါစေ ယောက်ရီချန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။
မြေကမ္ဘာအဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးမှ မျက်စိမခွာနိုင်ဘဲ ယောက်ရီချန်က ကျန်းပေရန်ကို မေးလိုက်သည်။
“ဆရာကျန်း ဒီဆေးလုံးကို ထုတ်ပြတာက ငါတို့ကို အကဲဖြတ်ခိုင်းဖို့ သက်သက်တော့ မဟုတ်လောက်ဘူး ထင်တယ်”
“ဟုတ်ပါတယ်”
ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ပြန်လည် ရှင်သန်ခြင်းကို ပိုမို တည်ငြိမ်စေမယ့် နည်းလမ်းတစ်ခု ကျွန်တော် တွေ့ထားတယ် ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တယ် ဒါကြောင့် ဆေးသစ် ဖော်စပ်ချင်လို့ပါ”
ကျန်းပေရန် ပြောပြီးသည်နှင့် သူ တွေးတောထားသော သီအိုရီကို အဆင့်ကိုး ပညာရှင်ကြီး နှစ်ဦးအား ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ဆရာတို့ နှစ်ယောက် ဘယ်လို ထင်လဲ”
ယောက်ရီချန်သည် အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ရင်ထဲတွင်မူ လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
‘ပြန်လည် ရှင်သန်ခြင်း အောင်မြင်နိုင်ခြေကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးလား’
လုံးဝ ဆေးပညာ လမ်းစဉ် အသစ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
ကြီးမားသော ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု ရရှိသွားသော ယောက်ရီချန်သည် ချက်ချင်းပင် ထိုအတွေးထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားပြီး အကြံဉာဏ် အမျိုးမျိုး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
“ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ အပြင် အတွင်းအား စီးဆင်းမှုကိုပါ အားကောင်းအောင် လုပ်ပေးနိုင်ရင် သေဆုံးသူ အနေနဲ့ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်ဖို့ ပိုလွယ်ကူသွားမလား”
“ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို နှိုးဆွဖို့ ဆိုရင်တော့ ရှုမီဂျင်ဆင်း က အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ”
“မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး နှလုံးသားပိုက်ကွန်အသီး က ပိုကောင်းမယ်လို့ ထင်တယ်”
“မဟုတ်ဘူး ရှုမီဂျင်ဆင်း ရဲ့ ဆေးပျော်ဝင်နိုင်စွမ်း က နှလုံးသားပိုက်ကွန်အသီး ထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ် သေချာပေါက်...”
“နေဦး နေဦး အခု ငါတို့ ဆွေးနွေးနေတာက ဘယ်ဆေးဘက်ဝင် အပင်က ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို နှိုးဆွဖို့ ပိုသင့်တော်လဲ ဆိုတာကိုနော် ဆေးပျော်ဝင်နိုင်စွမ်း က နောက်မှ ဆွေးနွေးရမယ့် ကိစ္စပဲ”
“ဆေးပျော်ဝင်နိုင်စွမ်း မရှိရင် အားလုံးက အလကားပဲ အစကတည်းက ဖယ်ထုတ်လိုက်တာ ပိုကောင်းတယ်”
...
အဆင့်ကိုး ပညာရှင်ကြီး နှစ်ဦးသည် အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံစွာဖြင့် ငြင်းခုံနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်က ပြောလိုက်သည်။
“ဆရာယောက် မနက်ဖြန် မနက် ၉ နာရီမှာ ကျွန်တော် ဇန်နိုင်ငံကို သွားရမယ် လောလောဆယ် ဒီဆေးသစ်ကို ဖော်စပ်ဖို့ အချိန် မရသေးဘူး ဒါကြောင့် လူကြီးမင်းတို့ အားလုံး ဝိုင်းဝန်း စဉ်းစားပြီး ပြည့်စုံအောင် လုပ်ပေးဖို့ အကူအညီ တောင်းပါရစေ”
အချိန်အခါနှင့် နေရာ မရှိဘဲ မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ဖော်စပ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် ရှိကြောင်း ကျန်းပေရန် ခံစားရသော်လည်း လက်တွေ့ စမ်းသပ်မှု မလုပ်နိုင်သေးလျှင် သီအိုရီပိုင်းကို အရင် စတင်နိုင်ပေသည်။
အဆင့်ကိုး ဆေးပညာရှင်ကြီး ငါးဦး ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ထွက်ပေါ်လာမည့် စွမ်းအားကို ကျန်းပေရန် ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သီအိုရီပိုင်းတွင်တော့ လုံးဝ ခိုင်မာမည်မှာ သေချာသည်။
“ဇန်နိုင်ငံကို သွားမလို့လား”
ယောက်ရီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဆရာကျန်း တကယ်ကို အပင်ပန်းခံနိုင်တာပဲ စိတ်ချပါ ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ကိစ္စကို ငါတို့ကိုသာ လွှဲထားလိုက် ဒီမြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နိုင်မယ်လို့ အာမ မခံနိုင်ပေမယ့် အသုံးဝင်မယ့် နည်းလမ်းတချို့တော့ သေချာပေါက် ရှာပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်”
“ကောင်းပြီ ဒါဆို ဆရာယောက်ကိုပဲ အပြည့်အဝ အပ်ပါတယ်”
ကျန်းပေရန် ပြောပြီးသည်နှင့် ယောက်ရီချန်ကို လက်ယှက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“ဆရာကျန်း အားနာစရာ မလိုပါဘူး”
အပြန်အလှန် ယဉ်ကျေးမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ဆေးဖော်စပ်ရေး အခန်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
အလုပ်များနေကြသော အဆင့်ကိုး ပညာရှင်ကြီးများကို ကြည့်ရင်း ပြန်လည် ရှင်သန်ခြင်း၏ အောင်မြင်နိုင်ခြေကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည့် အခြား နည်းလမ်းများ ရှိဦးမည်ဟု ကျန်းပေရန် ယုံကြည်သော်လည်း လောလောဆယ်တွင်မူ မည်သည့် သဲလွန်စမျှ မရှိသေးပေ။
သို့သော် ဆေးပညာရှင်များဘက်မှ ပြန်လည် ရှင်သန်ခြင်းအပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိစေရန် မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ထုတ်ပေးရမည် ဆိုလျှင် အခြား ပညာရပ်များကလည်း မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးနှင့် တန်ဖိုး ညီမျှသော ရတနာများကို ထုတ်ပေးနိုင်မှသာ အသုံးဝင်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် မည်သည့် ပညာမဆို မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ဖန်တီးရန်မှာ အချိန်အခါနှင့် နေရာ လိုအပ်ပေသည်။
“ပြောဖို့ လွယ်သလောက် လုပ်ဖို့ ခက်တာပဲ...”
သက်ပြင်းချရင်း ကျန်းပေရန်သည် ရှီဖုန်းလန်၏ ပျံသန်းအိမ်တော်ပေါ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။
ဇန်နိုင်ငံ၏ မြေပုံကို ဖြန့်ကာ အချိန်အတော်ကြာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် မြေပုံကို ရုတ်တရက် ခေါက်သိမ်းလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် သတင်းစကား ပေးပို့လိုက်သည်။
“အစီအစဉ် အပြောင်းအလဲ ရှိတယ် စီနီယာတို့ ကျေးဇူးပြုပြီး အစည်းအဝေး ခန်းမဆောင်ကို အမြန်ဆုံး လာခဲ့ပေးကြပါ”
ယခင်က အဆိပ်မြူ၏ အကာအကွယ်ကြောင့် သတင်းစကား ပေးပို့သော ရတနာများ အားလုံး အသုံးမဝင် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခု အဆိပ်မြူများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ရာ ထိုရတနာများသည်လည်း ၎င်းတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ပြန်လည် ရရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ယခု ကျန်းပေရန် အသုံးပြုနေသော ပိရှကျောက်စိမ်းပြားသည် ကူလျန်ချန် ဂိုဏ်း၏ ဆက်သွယ်ရေး ပစ္စည်း ဖြစ်ပြီး လောလောဆယ်တွင် ကျန်းပေရန်တို့ အဖွဲ့၏ ဆက်သွယ်ရေး မှော်ကိရိယာ အဖြစ် ယာယီ အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန်းပေရန်၏ ခေါ်ဆိုမှုကို ကြားသောအခါ အနက်ရောင် သူတော်စင် အားလုံးက ချက်ချင်း လာမည်ဖြစ်ကြောင်း အသီးသီး ပြန်လည် ဖြေကြားကြသည်။
ခဏအကြာတွင် အစည်းအဝေး ခန်းမဆောင်အတွင်း ယခု စစ်ဆင်ရေးတွင် ပါဝင်မည့် အနက်ရောင် သူတော်စင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။
“ဆရာကျန်း ငါတို့ကို ဒီလောက် အလောတကြီး ခေါ်တာ အသစ် တွေ့ရှိချက် တစ်ခုခု ရှိလို့လား”
ယင်လင်ယန်က ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ရင်း မေးလိုက်သည်။
“မဟုတ်ဘူး အားလုံးကို ဒီလောက် အလောတကြီး ခေါ်ရတာက ဆွေးနွေးစရာ အရေးကြီးတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ရှိလို့ပါ”
ယန်ရှောင်ဘိုက ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။
“ဘာဆုံးဖြတ်ချက်များလဲ”
“ကျွန်တော် ခရီးစဉ် ပြောင်းပြီး ဝေ့နိုင်ငံကို အရင် သွားချင်တယ်”
“ဟင်”
ကျန်းပေရန်၏ ဤအကြံပြုချက်ကြောင့် အနက်ရောင် သူတော်စင် အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခင် ဆွေးနွေးမှုအရ ဇန်နိုင်ငံကို အရင် ကယ်တင်ခြင်းက အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
အနက်ရောင် သူတော်စင်များ၏ အံ့အားသင့်နေသော မျက်နှာများကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ဝေ့နိုင်ငံကို အရင် သွားချင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက တစ်ခုတည်းပါပဲ အဲဒါက ချန်ကျီခန်းမ ကြောင့်ပဲ”
ချန်ကျီခန်းမ သည် တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးတွင် အကျော်ကြားဆုံးသော ပညာရှင် အဖွဲ့အစည်း တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ရှိနေသော အနက်ရောင် သူတော်စင် အားလုံး ကြားဖူးကြပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန် ထိုအမည်ကို ပြောလိုက်သည်နှင့် သူတို့ အားလုံး တွေးတောဟန် ပြုလာကြသည်။
“အရင် တိုက်ပွဲမှာ ကျဆုံးသွားခဲ့တဲ့ စီနီယာတွေကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် ကျွန်တော် အဆင့်ကိုး အထူးပညာ ပညာရှင်ကြီးတွေ ပိုပြီး အကူအညီ လိုအပ်တယ် ဝေ့နိုင်ငံကတော့ ဒီလိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မယ့် အကောင်းဆုံး နေရာပဲ ဒါကြောင့် ခရီးစဉ် ပြောင်းပြီး ဝေ့နိုင်ငံကို အရင် သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပါ”
ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော မိတ်ဆွေများကို ကယ်တင်ရန် ဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ပညာရှင်ကြီး အားလုံးက ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
“ကောင်းပြီ ဆရာကျန်း သဘောအတိုင်းပဲ”
“ဟုတ်တယ် ဘယ်သွားသွား ကယ်ဖို့ချည်းပဲ ဆိုတော့ ဝေ့နိုင်ငံကို အရင် သွားလည်း ပြဿနာ မရှိပါဘူး”
“ငါလည်း သဘောတူတယ် ဆရာကျန်းပဲ စီစဉ်ပေးပါ”
...
အနက်ရောင် သူတော်စင် အားလုံး သဘောတူသည်ကို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ အားလုံး သဘောတူတယ် ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ခရီးစဉ် လမ်းကြောင်း အသစ် ပြန်ဆွဲရအောင် ဒီထဲက ဘယ်သူ ဝေ့နိုင်ငံကို ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်လဲ”
ကျန်းပေရန်၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ဟော်ဟုန်ခိုင် မတ်တတ်ရပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ခဏလေး စောင့် ဝေ့နိုင်ငံ မြေပုံ သွားယူခိုင်းလိုက်မယ်”
“ကောင်းပါပြီ စီနီယာဟော် ဒုက္ခပေးရတော့မယ်”
အချိန်အနည်းငယ် အကြာတွင် လူလတ်ပိုင်း အရွယ် တစ်ဦး အစည်းအဝေး ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်သို့ ရောက်လာပြီး ဟော်ဟုန်ခိုင်က ခေါ်သွင်းလာသည်။
အစည်းအဝေး ခန်းမဆောင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသော လူလတ်ပိုင်းသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အနက်ရောင် သူတော်စင်များကို လက်ယှက် နှုတ်ဆက်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဂါရဝပြုပါတယ် စီနီယာတို့”
ထို့နောက် ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ကာ လက်ယှက် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြန်သည်။
“လူကြီးမင်းက ဆရာကျန်း ဖြစ်ရမယ် ကျွန်တော် လင်ကျန်းချူ ပါ လူကြီးမင်းရဲ့ နာမည်ကို ကြားဖူးနေတာ ကြာပါပြီ အခုလို တွေ့ရတာ တကယ်ကို ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်မိပါတယ်”
ကျန်းပေရန်ကလည်း ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး “မပြောပါနဲ့” ဟု တုန့်ပြန်လိုက်သည်။
ဤလင်ကျန်းချူ သည် မိမိကိုသာ မိတ်ဆက်စကား ပြောကြားပုံကို ထောက်ရှု၍ သူသည် ဤနေရာရှိ အနက်ရောင် သူတော်စင် အားလုံးကို သိရှိကြောင်း သေချာသည်။ ထို့အတူ အနက်ရောင် သူတော်စင် များကလည်း သူ့ကို သိရှိကြပြီး သူတို့၏ တုန့်ပြန်မှုအရ လူဟောင်းများ ဖြစ်ပုံရသည်။
ထို့ကြောင့် ဤလင်ကျန်းချူ ၏ အဆင့်အတန်းမှာ မနိမ့်ကျနိုင်ကြောင်း သိသာသည်။
‘ငါ့ကို သီးသန့် အမွှမ်းတင် စကားတွေ ပြောနေတာ ဟော်ဟုန်ခိုင် ခိုင်းလိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်’
မည်သို့ပင်ဆိုစေ လင်ကျန်းချူ သည် မိမိကို အမှန်တကယ် လေးစားလျှင်ပင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သူသည် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ ကိုယ်စားပြု၍ မရပေ။ အချို့စကားများကို တိုက်ရိုက် ပြော၍ မရပေ။ သို့မဟုတ်ပါက မိမိ၏ ဘိုးဘေး မျက်နှာ ပျက်စေနိုင်သည်။
သို့သော် အခြား အနက်ရောင် သူတော်စင်များသည် လင်ကျန်းချူ က ကျန်းပေရန်ကို သီးသန့် အမွှမ်းတင်နေခြင်းအပေါ် မည်သည့် ထူးခြားသော တုန့်ပြန်မှုမျှ မပြကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ကိုယ်တိုင် လူရှာလျှင်လည်း ထိုသို့ပင် လုပ်ဆောင်ကြမည်ကို သိရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းပေရန်သည် ယခုအခါ မည်သည့် ဂိုဏ်း၊ မည်သည့် နောက်ခံမျှ မရှိသေးသော ရတနာကြီး တစ်ပါး ဖြစ်နေသည်။ မည်သူမဆို ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်ထူးဆောင် ဧည့်သည် အဖြစ် ဖိတ်ခေါ်နိုင်ပါက ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ အင်အား တိုးတက်မှုသည် အနည်းငယ်မျှသာ မကတော့ပေ။
နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လင်ကျန်းချူ သည် စကြာဝဠာ လက်စွပ်ထဲမှ မြေပုံတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်တွင် ဖြန့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်က ဝေ့နိုင်ငံကို ကုန်သွယ်ရေး သွားလေ့ ရှိတော့ အဲဒီဘက် အခြေအနေကို အတော်လေး သိပါတယ် လူကြီးမင်းတို့ ဘာသိချင်လဲ မသိဘူး”
ယန်ရှောင်ဘိုက ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဆရာကျန်းပဲ မေးလိုက်ပါ”
ကျန်းပေရန်လည်း ငြင်းပယ်နေခြင်း မရှိတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဟန်ဆောင်စရာ ရှိသည်များကို ဟန်ဆောင်ပြီးပြီ ဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် “စီနီယာယန် ကသာ ဒီစစ်ဆင်ရေးရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပါ” ဟု ပြောခြင်းမှာ အလွန် ဟန်ဆောင်လွန်းရာ ကျပေလိမ့်မည်။
“ဝေ့နိုင်ငံရဲ့ နောက်ဆုံး ခံတပ်က ဘယ်နေရာ ဖြစ်မယ် ထင်လဲ”
လင်ကျန်းချူ ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးနောက် မြေပုံပေါ်ရှိ အမှတ်အသား တစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ဖြေလိုက်သည်။
“ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ သူတို့က ဝေ့နိုင်ငံရဲ့ အလယ်ဗဟိုမြို့ ဖြစ်တဲ့ ရှင်းလင် မြို့ထဲမှာ ရှိနေလောက်တယ် ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်”
လင်ကျန်းချူ က တောင်တန်းများ ရေးဆွဲထားသော နေရာတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
“ဒီနေရာက...”
“ဝေ့နိုင်ငံရဲ့ ချန်ကျီခန်းမ က ဒီနေရာမှာ ရှိတာပါ အဲဒီမှာ အစီအရင်တွေ စက်ယန္တရားတွေ အများကြီး ကာကွယ်ပေးထားတယ် ခံစစ် စွမ်းရည် အရဆိုရင် ရှင်းလင် မြို့ထက်တောင် ပိုကောင်းနိုင်တယ်”
“ဒါဆို အဲဒီ နှစ်နေရာထဲက တစ်နေရာကို ဝေ့နိုင်ငံသားတွေရဲ့ နောက်ဆုံး ခံတပ် အဖြစ် ရွေးရမယ် ဆိုရင် ဘယ်နေရာလို့ ထင်လဲ”
လင်ကျန်းချူ ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လက်ညှိုးကို တောင်တန်းများဆီသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။
“ချန်ကျီခန်းမ”