လူထူးဆန်းငါးဦးနှင့် ထျန်ကျွယ်သုံးပါး
Vol. 55 Ch. 617
ကျန်းပေရန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ နားမလည်သော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်က မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။
“ငါ့ရှေ့မှာတော့ ဟန်ဆောင်နေစရာ မလိုပါဘူး”
“ဟန်ဆောင်တယ် ကျွန်တော် ဘာမှ ဟန်ဆောင်မနေပါဘူး”
ကျန်းပေရန်၏ အတည်ပေါက် ပြောဆိုနေမှုကို ကြည့်ရင်း ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် သူ လိမ်ညာနေပုံ မရဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
“မင်းက... လူထူးဆန်းငါးဦးနဲ့ ထျန်ကျွယ်သုံးပါး ကနေ လာတာ မဟုတ်ဘူးလား”
ထိုရင်းနှီးသော အမည်ကို ထပ်မံ ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျန်းပေရန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“လူတော်တော်များများ ပြောတာတော့ ကြားဖူးတယ် ဒါပေမဲ့ အဲဒီ လူထူးဆန်းငါးဦးနဲ့ ထျန်ကျွယ်သုံးပါး ဆိုတာ ဘယ်နားမှာ ရှိမှန်းတောင် ကျွန်တော် တကယ် မသိပါဘူး”
ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် ကျန်းပေရန်ကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက်မှ ပြောလိုက်သည်။
“ကျန်းပေရန် ငါကတော့ မင်းကို အကုန် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြပြီးပြီနော် မင်းကလည်း အကုန်လုံး လျှို့ဝှက်မထားသင့်ဘူး”
“တခြားကိစ္စတွေကိုတော့ အာမမခံနိုင်ဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စမှာတော့ ခင်ဗျားကို တကယ် လျှို့ဝှက်မထားပါဘူး”
“...”
ကျန်းပေရန်၏ အဖြေကို ကြားသောအခါ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် စိတ်အေးရမည်လော၊ စိတ်ပူရမည်လော မသိဖြစ်သွားသည်။
“အခု ငါတို့က အသက်ဘေး အတူတူ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြပြီပဲ မင်း ငါ့ကို နည်းနည်းလောက် ပိုပြီး ပွင့်လင်းသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား”
“ဂိုဏ်းချုပ်ရှေ့မှာ ဂျူနီယာက ပွင့်လင်းချင်စိတ် မရှိရင်တောင် ခက်ခဲပါတယ် ကျွန်တော့် ဆန္ဒ မဟုတ်ပေမယ့် အခု ကျွန်တော့် လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို အများဆုံး သိထားတာ ဂိုဏ်းချုပ်ပဲလေ”
ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ဝမ်းသာသွားပြီး အပြင်ဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဟို ရှီမျိုးနွယ် ကောင်မလေး သိတာထက် ပိုများလား”
“ဒါပေါ့”
“ကောင်းပြီ ဒါဆို မင်းစကားကို ယုံလိုက်မယ် ဒါပေမဲ့ တကယ် အံ့သြဖို့ ကောင်းတာပဲ မင်းက သေချာပေါက် လူထူးဆန်းငါးဦးနဲ့ ထျန်ကျွယ်သုံးပါး ထဲက တစ်နေရာရာက ထွက်လာတာလို့ ထင်နေခဲ့တာ”
“ဒါနဲ့ အဲဒီ လူထူးဆန်းငါးဦးနဲ့ ထျန်ကျွယ်သုံးပါး ဆိုတာ ဘယ်လို နေရာမျိုးလဲ”
“ဘယ်လို ပြောရမလဲ လူထူးလူဆန်းတွေ စုဝေးနေတဲ့ နေရာပေါ့”
“ဘယ်လောက်တောင် ထူးဆန်းလို့လဲ”
“မင်းလောက် ထူးဆန်းတယ်... မဟုတ်ဘူး မင်းလောက်တော့ မထူးဆန်းဘူး”
“ချီးကျူးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါပဲ”
“ဟင်း”
မိမိ၏ သရော်စကားကို ကျန်းပေရန်က ချီးကျူးစကားအဖြစ် ခံယူလိုက်သဖြင့် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဆက်ပြောသည်။
"မိစ္ဆာငါးဖော်နှင့် ကောင်းကင်သုံးပါး" ဆိုတာ နာမည်အတိုင်းပဲ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရှစ်ခုကို ခေါ်တာ နေရာတိုင်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြည့်ဝပြီး ရတနာတွေ အများကြီး ရှိတဲ့ နေရာတွေချည်းပဲ အဲဒီမှာ နေတဲ့သူတွေကို အကြမ်းဖျင်း နှစ်မျိုး ခွဲလို့ရတယ်”
“တစ်မျိုးက လောကီရေးရာတွေမှာ ဝင်မစွက်ဖက်ချင်တဲ့ ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်တွေ ဒါမှမဟုတ် တစ်ချိန်လုံး တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတဲ့ အနက်ရောင် သူတော်စင်တွေလို့လည်း ခေါ်လို့ရတယ် ဒါပေမဲ့ သူတို့က အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်းတော့ အသိဉာဏ် မရှိတဲ့သူတွေကလွဲရင် သူတို့ကို သွားမနှောင့်ယှက်ရဲသလို သူတို့ နေရာကိုလည်း မလုရဲကြဘူး”
ထိုနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ကျန်းပေရန်က ဝင်မေးလိုက်သည်။
“ဒါဆို တစ်ယောက်တည်းက လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုကို သိမ်းထားတာလား”
“အဲဒီလိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး အဲဒီ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တွေက တစ်ခါတလေ စိတ်ကူးပေါက်ရင် အပြင်ထွက်ပြီး တိုက်ကြီး တစ်ခွင် လျှောက်သွားတတ်ကြတယ် ပြီးရင် ပါရမီပါတဲ့ လူငယ်လေးတွေကို ဖမ်းလာပြီး တပည့် အဖြစ် မွေးစားတတ်တယ်”
‘ဖမ်းလာတယ် ဆိုတဲ့ စကားလုံးက တော်တော် အဓိပ္ပာယ် ရှိတာပဲ...’
“နောက်တစ်မျိုးကရော”
“နောက်တစ်မျိုးက မင်းလို လူမျိုးတွေပေါ့ ကိုယ်တိုင်ကပညာ စွမ်းရည် အလွန် မြင့်မားတယ် ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းတွေကြားက ပြဿနာတွေမှာ ဝင်မစွက်ဖက်ချင်ဘူး ဒါကြောင့် အဲဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေမှာ ပုန်းအောင်းနေကြတယ် အနက်ရောင် သူတော်စင် တချို့နဲ့ စာချုပ် ချုပ်ဆိုထားပြီး အချိန်အများစုမှာ ဘယ်သူမှ လာမနှောင့်ယှက်အောင် နေကြတယ်”
ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိသွားသည်။
စာချုပ် အကြောင်းအရာမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော အတက်ပညာ ပညာရှင်ကြီးများက ထိုအနက်ရောင် သူတော်စင်များကို ပုံမှန် မှော်ကိရိယာများ ထောက်ပံ့ပေးပြီး ငြိမ်းချမ်းရေးကို ရယူထားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ရိုးရှင်းစွာ ပြောရလျှင် ဆက်ကြေး ပေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
“အဲဒီ အထူးပညာရှင်တွေကလည်း အထူးပညာ ပါရမီရှင် လူငယ်တွေကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ခေါ်ပြီး ပညာသင်ပေးတတ်တယ် အဲဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေကနေ ထွက်လာတဲ့ အထူးပညာရှင်တွေ အားလုံးက ကိုယ်ပိုင် အထူးစွမ်းရည်တွေ ရှိကြတယ် ပြီးတော့ သူတို့က လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာပဲ အမြဲတမ်း ပညာသင်ယူ ကျင့်ကြံနေကြတာမို့ သူတို့ရဲ့ စွမ်းရည်ကို ပထမဆုံး အကြိမ် မပြသခင်အထိ သူတို့ နာမည်ကို ဘယ်သူမှ မကြားဖူးကြဘူး”
ပြောရင်း ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်က ကျန်းပေရန်ကို လက်ချိုးပြလိုက်သည်။
“မင်း ကြည့်လေ အထူးပညာ စွမ်းရည် မြင့်မားတယ် ဂိုဏ်းကိစ္စတွေမှာ ဝင်မပါချင်ဘူး ပုံမှန်ဆို အသံတိတ်နေပြီး လုပ်ပြီဆိုရင် လူတိုင်း အံ့သြသွားအောင် လုပ်တတ်တယ် ဒီအချက် သုံးချက်စလုံးနဲ့ မင်းက ကိုက်ညီနေတယ် မင်းက အဲဒီ နေရာတွေက ထွက်လာတာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ဘယ်သူက အဲဒီက ထွက်လာမှာလဲ”
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က တကယ် မဟုတ်ပါဘူး”
“ထားပါတော့လေ တကယ်တော့ အရင်က မင်း အဲဒီ နေရာရှစ်ခုထဲက တစ်ခုခုကနေ ထွက်လာတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ တွေးမိဖူးတယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေက အဲဒီ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ လူထူးဆန်းတွေထက် အများကြီး ပိုသာနေလို့ပဲ ဒါပေမဲ့ မင်း ဘယ်ကနေ ရောက်လာလဲ ဆိုတာတော့ ငါ တကယ် နားမလည်နိုင်ဘူး တော်လွန်းနေတယ်”
ရှဲ့လင်းတန်း၏ မြင်ကွင်းမှတဆင့် ကျန်းပေရန်သည် အထူးပညာ အားလုံးနီးပါးကို ကျွမ်းကျင်ကြောင်း ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုအချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် သူသည် ရွှမ်နဂါးတိုက်ကြီး၏ နံပါတ်တစ် ပုဂ္ဂိုလ်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ သို့သော် ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ်က ဂူဘုရင်နှင့် တိုက်ခိုက်စဉ် ခဏတာ အဆုံးသတ်ခြင်း မှတဆင့် ကျန်းပေရန်၏ စွမ်းအားသည် အပြင်ပန်းတွင် တွေ့ရသော အားနည်းသည့် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် မဟုတ်ဘဲ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကြောင်း သူမ သိရှိလိုက်ရသည်။
ထို့ပြင် ထိုရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်ကြံသူများနှင့် လုံးဝ မတူညီဘဲ ရှင်းပြ၍ မရနိုင်သော စွမ်းအား တစ်မျိုး ဖြစ်နေသည်။
ထိုစွမ်းအားသည် အတွင်းအားနှင့် အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်နိုင်သောကြောင့်သာ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားဖြင့် မောက်မာလွန်းသော ဂူဘုရင်ကို လုံးဝ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး မိမိကိုယ်ကို ထိခိုက်စေမည့် နည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ ခုခံရန် ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန်းပေရန်သည် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်အား ဤမျှအထိ ပွင့်လင်းစွာ ပြောပြရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း မရှိသဖြင့် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။
“ဒါဆို ဂိုဏ်းချုပ်တို့ အခု ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ထျန်ကျွယ် ချောက်ကမ်းပါးကို ပညာရှင်ကြီး တစ်ယောက်က ပိုင်တာလား ဒါမှမဟုတ် အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက်က ပိုင်တာလား”
“အရမ်း အစွမ်းထက်တဲ့ လူထူးဆန်း တစ်ယောက်လို့ ပြောရမှာပေါ့ ငါ စပြီး ကျင့်ကြံတုန်းက သူက အနက်ရောင် သူတော်စင် အဆင့် ရောက်နေပြီ အခု ဘယ်အဆင့် ရောက်နေပြီလဲ ဆိုတာ ငါတို့လည်း မသိတော့ဘူး”
“ဂိုဏ်းချုပ် သိလား”
“သိတယ်လို့တော့ ပြောလို့ မရပါဘူး ကြားဖူးရုံပဲ ရှိတာပါ ပုံမှန်ဆိုရင် ထျန်ကျွယ် ချောက်ကမ်းပါးက ဂျိနိုင်ငံရဲ့ တားမြစ်နယ်မြေပဲ ဘယ်သူမှ သွားမရဲဘူး အခုလည်း အခြေအနေ အရမ်း ဆိုးနေလို့ သွားရတာ ကံကောင်းလို့ စီနီယာ ကုန်းစွန်း က သဘောပေါက် နားလည်ပေးလို့ ဂျိနိုင်ငံက ဒုက္ခရောက်နေတာ သိသွားပြီး ငါတို့ကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ယာယီ နေထိုင်ခွင့် ပြုလိုက်တာပဲ”
“ဂူကျင့်ကြံသူတွေ လိုက်မလာဘူးလား”
“စိတ်ချပါ လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ဝင်ပေါက်က ရှာဖို့ မလွယ်ဘူး လောလောဆယ်တော့ ငါတို့ အန္တရာယ် ကင်းပါတယ်”
ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် ကျန်းပေရန်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။
“မူလကတော့ ငါတို့ ထျန်ကျွယ် ချောက်ကမ်းပါးထဲမှာ အကြာကြီး ပုန်းနေရမယ်လို့ ထင်ထားတာ မင်း တစ်ချက်လေး လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ ဂူမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘုရင်ကို သတ်ပစ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ တကယ် မထင်ထားဘူး သေလုဆဲဆဲကနေ ပြန်ရှင်လာသလိုပဲ ငါတို့ ကိုယ်စား လက်စားချေပေးတဲ့အတွက် မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်”
ပြောပြီးနောက် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်က သက်ပြင်းရှည် တစ်ချက် ချလိုက်သည်။
“တကယ်တော့ မူလက ငါ ထင်ထားတာက ရွှမ်နဂါးတိုက်ကြီးတော့ ဒီတစ်ခါ ပြီးပြီလို့ပဲ ဒါပေမဲ့ အလှည့်အပြောင်းက မင်းဆီကနေ ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး ကျန်းပေရန်... မင်းက တကယ် ဘယ်က နတ်ဒေဝါလဲ”
ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ထိုသက်ပြင်းချသံမှာ ရင်ထဲမှ အမှန်တကယ် လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမျှ ဆိုးရွားသော အခြေအနေမျိုးတွင် လူသားများအတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှာဖွေပေးနိုင်သူ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် လူတိုင်းကို လင်းလက်စေနိုင်သော မျှော်လင့်ချက် မျိုးပင် ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော်လား ရှန့်နိုင်ငံက စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း နီလာနှလုံးခန်းမရဲ့ အမည်ခံ တပည့်လေးပါ”
ကျန်းပေရန်၏ အဖြေကို ကြားသောအခါ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး ဆက်လက် မမေးမြန်းတော့ဘဲ ပါးစပ်မှ ရေရွတ်နေမိသည်။
“မယုံနိုင်စရာပဲ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ”
အမှန်တကယ်တော့ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် ဤမျှအထိ ခံစားရခြင်းကို အပြစ်တင်၍ မရပေ။ ကျန်းပေရန် ကိုယ်တိုင်လည်း ဤကဲ့သို့ အခြေအနေ ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ စနစ်၏ ကျေးဇူး ကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရမည်။
ရှဲ့လင်းတန်နှင့် တွေ့ဆုံစဉ်က ပေါ်လာသော ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ရွေးချယ်မှုကို ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ ကျန်းပေရန် မည်မျှပင် စဉ်းစားစေကာမူ သူမသည် ဤဂူမျိုးနွယ်စု အန္တရာယ်၏ နောက်ဆုံး သတ်ကွက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။
ဂူဘုရင်၏ နောက်ဆုံး ပြသခဲ့သော စွမ်းအားကို ကြည့်လျှင် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သာ အကူအညီ မပေးခဲ့ဘဲ အနက်ရောင် သူတော်စင် အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားကို မျှဝေ မပေးခဲ့ပါက သူသည် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း အမှုန့်ကြိတ်ခံရမည်မှာ သေချာသည်။
ထိုအခက်အခဲသည် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ရွေးချယ်မှုနှင့် အမှန်တကယ် ထိုက်တန်လှသည်။
တွေးမိသည်နှင့် ကျန်းပေရန်က မေးလိုက်သည်။
“ဒါနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်... အစတုန်းက ဘာလို့ ရှဲ့လင်းတန် ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ ကျွန်တော့်ကို လာဆက်သွယ်တာလဲ”
ကျန်းပေရန်က နောက်ဆုံးတွင် ဤမေးခွန်းကို မေးလာသည်ကို ကြားသောအခါ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် ပြုံးလိုက်ပြီး မူလ အစီအစဉ်အတိုင်း ကျန်းပေရန်ကို သိချင်စိတ် ဖြစ်အောင် လုပ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရှဲ့လင်းတန်၏ အမြင်မှတဆင့် တွေ့မြင်ခဲ့ရသော အရာများကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။
‘ဟူး... ထားလိုက်ပါတော့ သူ့ကို တကယ် စိတ်ဝင်စားအောင် လုပ်နိုင်မယ့် ကိစ္စ ဘာမှ မရှိပါဘူး’
သူမက မပြောပြချင်သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပြသလိုက်ရုံဖြင့် ကျန်းပေရန်သည် ဆက်လက် မေးမြန်းမည် မဟုတ်သလို နောင်တွင်လည်း ထပ်မံ ပြောဆိုမည် မဟုတ်ကြောင်း ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် ယုံကြည်သည်။
သိချင်စိတ် ဆိုသည်မှာ မည်သို့သော အရာဖြစ်ကြောင်း လုံးဝ မသိသူကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် ကျန်းပေရန်ကို သိချင်စိတ် ဖြစ်အောင် လုပ်မည့် အစီအစဉ်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဖြေလိုက်သည်။
“အဲဒီ မတိုင်ခင်က မင်း သာမန်လူတွေ နားမလည်နိုင်တဲ့ အလုပ် ဘာတွေ လုပ်ခဲ့ဖူးလဲ အရင် စဉ်းစားကြည့်ပါဦး”
“ဘာအလုပ်လဲ”
“ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေးပဲ ရှိသေးတာကို အနက်ရောင် သူတော်စင် တစ်ယောက်ရဲ့ တပည့် ဖြစ်လာမယ့် အခွင့်အရေးကို ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်လေ ဒါ ပုံမှန် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် လုပ်မယ့် အလုပ်လို့ မင်း ထင်လား”
“ကြည့်ရတာ ဂိုဏ်းချုပ်က တစ်ခါမှ အငြင်းမခံရဖူးဘူး ထင်တယ်”
“ဒါပေါ့”
ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်က သက်ပြင်းရှူလိုက်သည်။
“ငါကပဲ တခြားသူတွေကို အမြဲတမ်း ငြင်းပယ်ခဲ့တာ ဘယ်သူမှ ငါ့ကို မငြင်းပယ်နိုင်ဘူး ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီ လုံးဝ မရှိတဲ့ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေးကတော့ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိဘူးပေါ့ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတာ ငါ နားလည်သွားပါပြီ”
“ဒါဆို သိချင်စိတ်ကြောင့် သက်သက်ပေါ့”
“ဒါပေါ့ မဟုတ်ရင် ငါက ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် တပည့်လေး ဆီကနေ ဘာရမယ်လို့ တွေးထားမိမလဲ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်း ဖြစ်လာတာတွေကတော့ ငါ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုသွားတယ် မင်းရဲ့ စွမ်းရည်က တကယ်ကို ငါ့စိတ်ကူးထက် အများကြီး သာလွန်တယ် ဒါပေမဲ့ စကားစပ်မိလို့ မေးရဦးမယ် ငါလည်း မင်းကို မေးစရာ တစ်ခု ရှိတယ်”
“ဘာမေးခွန်းလဲ”
“မင်းက လူအများစု အပေါ် အထူးသဖြင့် သူစိမ်းတွေ အပေါ်မှာ အရမ်း သတိထားတတ်တာ ငါ မြင်ဖူးတယ် ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ရှဲ့လင်းတန်ကို လက်ခံခဲ့တာလဲ ပြီးတော့ သူ့ကို မင်းဘေးနားမှာ အမြဲ ထားခဲ့တယ်လေ”
ထိုအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် အလွန် သိချင်နေသည်။ ရှဲ့လင်းတန်၏ အမြင်မှတဆင့် ကျန်းပေရန်က လူများကို အဝေးသို့ တွန်းပို့တတ်ပုံနှင့် တစ်ကိုယ်တည်း နေထိုင်တတ်သော အလေ့အထများကို သူမ အကြိမ်ကြိမ် တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။
သူ့အနားသို့ ချဉ်းကပ်နိုင်သူ အလွန် နည်းပါးပြီး ထိုသူများသည်လည်း အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ကြည့်ခံရကာ စမ်းသပ်မှုပေါင်းများစွာကို ကျော်ဖြတ်ပြီးမှသာ ကျန်းပေရန်၏ လက်အောက်သို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ရရှိခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရှာလင်းတန်သည် မည်သည့် စမ်းသပ်မှုကိုမျှ မခံရဘဲ သူ၏ ဘေးတွင် နေထိုင်ခွင့် ရရှိခဲ့ခြင်းမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။
“စိတ်မချလို့ ဘေးနားမှာ ခေါ်ထားလိုက်တာပါ”
‘စိတ်မချလို့...’
ကျန်းပေရန်၏ အဖြေကို ကြားသောအခါ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် ကြောင်အမ်းသွားသည်။
တကယ်တော့ ရှဲ့လင်းတန်သည် သူမ၏ မူလ ရုပ်သွင်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုရုပ်သွင်ကြောင့်ပင် သူမ ဘယ်သွားသွား အပယ်ခံ ခဲ့ရသည်။
ဂိုဏ်းဝင်ရန် ဖြစ်စေ၊ ဆရာရှာရန် ဖြစ်စေ၊ စီနီယာများကို အကူအညီ တောင်းရန် ဖြစ်စေ...
သူမ ဘာလုပ်လုပ် အခြားသူများ၏ ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ဆက်ဆံခံခဲ့ရသည်။ သူမ တောင်းဆိုသမျှ အရာတိုင်းသည် ဟာသတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် မိမိကိုယ်ကိုသာ အားကိုးရမည်ကို နားလည်လာခဲ့သည်။ အခြားသူများကို အကူအညီ တောင်းလျှင် လှောင်ပြောင် သရော်မှုများမှလွဲ၍ ဘာမျှ ရရှိမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ကျန်းပေရန်က ကွာခြားသည်။ ပထမဆုံး အကြိမ် တွေ့ဆုံစဉ်ကပင် ကျန်းပေရန်က သူမကို ကြည့်သော အကြည့်သည် အခြားသူများကို ကြည့်သော အကြည့်နှင့် ဘာမျှ မကွာခြားကြောင်း ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ဤခံစားချက်မျိုးကို ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် ပထမဆုံး အကြိမ် ခံစားဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမနှင့် တွေ့ဆုံသူတိုင်းက သူမကို လှောင်ပြောင်မည်ဟု မဆိုလိုသော်လည်း အခြားသူများက သူမကို ပထမဆုံး အကြိမ် မြင်တွေ့ချိန်တွင် မည်မျှ ယဉ်ကျေးသူ ဖြစ်စေ မျက်လုံးထဲမှ အံ့သြမှုကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ကြပေ။
သို့သော် ကျန်းပေရန်ထံတွင် လုံးဝ မရှိပေ။ အံ့သြမှု ဖြစ်စေ၊ ရွံရှာမှု ဖြစ်စေ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဤခံစားချက်မျိုး အနည်းငယ်မျှပင် ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။
ဒါကလည်း ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်က ရှာလင်းတန် ဟူသော ကိုယ်ပွားကို ကျန်းပေရန် ဘေးနားတွင် အမြဲ ထားရှိရန် ကျေနပ်စွာ သဘောတူခဲ့သည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။
ယခု ရှဲ့လင်းတန်ကို လက်ခံခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းကို ကျန်းပေရန် ပြောပြသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။
သူမ၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် ကလေးဘဝသည် အချိန်ကာလကို ဖြတ်ကျော်၍ ကယ်တင်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။
‘ဒီလောကမှာ... ငါ့ကို တကယ် ဂရုစိုက်ပေးတဲ့သူ ရှိနေတာပဲ’
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ရုတ်တရက် ကျေးဇူးတင်စကားကို ကြားရသောအခါ ကျန်းပေရန်က ပခုံးတွန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ သက်သေပြချက်တွေ အရတော့ ကျွန်တော် လူကြည့်တာ မမှန်ဘူးပဲ”
“တကယ်လို့ ဒီကိစ္စကြောင့် မင်း သဘောမကျ ဖြစ်သွားရင် တောင်းပန်ပါတယ်”
ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ရိုးသားစွာ တောင်းပန်နေမှုကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် ပို၍ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ ထိုကိစ္စသည် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်အတွက် အထူး အဓိပ္ပာယ် တစ်ခုခု ရှိနေပုံရသည်။
ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် ထပ်ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် သူမ၏ မျက်နှာထား ရုတ်တရက် တင်းမာသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဟိုဘက်မှာ လူရှာနေပြီ ဒီနေ့ ဒီလောက်ပဲ ထားလိုက်ရအောင်”
ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် ပြောသော ဟိုဘက်ဆိုသည်မှာ မူလ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို ပြန်မရွှေ့မီ သူမက ကျန်းပေရန်ကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ထုံနိုင်ငံရဲ့ ကိစ္စတွေကို ငါ အားလုံးကို ပြောပြလိုက်မယ် ပြဿနာ မရှိဘူးမလား”
“ဒါပေါ့”
“ကောင်းပြီ မင်းတို့ လာဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်တဲ့အခါ ငါ့ကို အသိပေးပါ ငါတို့ လူတွေကို ခေါ်ပြီး အတွင်းအပြင် ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်ကြမယ်”
“ပြဿနာ မရှိပါဘူး”
“ဒါဆို နောက်မှ တွေ့ကြတာပေါ့ အရာအားလုံး စွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့ ဆရာကျန်း”
ရှဲ့လင်းတန် ပြန်လည် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က သူမ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“သွားနားတော့”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ... သခင်လေး”
...
ပျံသန်းအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ကျင်းကျဲ့အဆောက်အအုံသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် မီးရောင်များ ထိန်လင်းနေပြီး ပညာရှင်ကြီး အများအပြားသည် အဆိပ်မြူ ကာကွယ်ရေး မှော်ကိရိယာများ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြှင့်တင်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။
ကျန်းပေရန် ဝင်သွားသည်နှင့် ပညာရှင်ကြီး အားလုံးက သူ့ကို ပြိုင်တူ ကြည့်လိုက်ကြပြီး စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကျန်းပေရန်က လက်ကာပြလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် အရေးကြီး ကိစ္စ ရှိလို့ပါ မေးစရာ ရှိရင် နောက်မှ မေးပါ”
ကျန်းပေရန်က ဧည့်သည် မောင်းထုတ် လိုက်သည်ကို တွေ့သောအခါ အဆင့်ကိုး ပညာရှင်ကြီးများသည်လည်း ပါးစပ်ဝ ရောက်နေသော စကားများကို ပြန်မျိုချလိုက်ရသည်။
ဆေးဖော်စပ်ရေး အခန်းထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင်သွားသောအခါ ယောက်ရီချန်နှင့် ပုကျင်းယွင် တို့ တစ်စုံတစ်ရာ ဆွေးနွေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ကျန်းပေရန် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ နှစ်ဦးစလုံးက လက်အုပ်ချီကာ နှုတ်ဆက်ကြသည်။
“ဆရာကျန်း”
ကျန်းပေရန်ကလည်း သူတို့ကို ပြန်လည် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဆေးစပ်စင် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
စောစောက ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် စကားပြောဆိုမှုမှ ကျန်းပေရန် အကြီးမားဆုံး အကျိုးအမြတ် ရရှိခဲ့သည်မှာ မြေကမ္ဘာအဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး၏ အာနိသင်ကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် စဉ်းစားကြည့်နိုင်သည်။ မြေကမ္ဘာအဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးက ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြန်လည် ရှင်သန်ခြင်း နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်လျှင် ဝိညာဉ်အသိစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်သော အခြား မြေကမ္ဘာအဆင့် ဆေးလုံးများ ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။
ဝိညာဉ်အသိစိတ် နှိုးဆွနိုင်ခြေကို မြှင့်တင်ပေးခြင်း ဖြစ်စေ၊ ရူးသွပ်နိုင်ခြေကို လျှော့ချပေးခြင်း ဖြစ်စေ အလွန် အသုံးဝင်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် မြေကမ္ဘာအဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးသည် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ဆေးအာနိသင် လုံးဝ ကွဲပြားသော အခြား မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်မျိုးကို ဖော်စပ်ရန်မှာ မည်သို့ လွယ်ကူပါမည်နည်း။
“ဆရာကျန်း ဆေးအသစ် ဖော်စပ်မလို့လား”
ကျန်းပေရန် ဆေးစပ်စင် ရှေ့တွင် အတွေးနက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယောက်ရီချန်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လျှောက်လာပြီး မေးလိုက်သည်။
ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ယောက်ရီချန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“ဆရာယောက် မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ဖော်စပ်ဖူးလား”
(အခန်းပြီး)