← Chapters

နတ်ဘုရားနှင့် အင်မော်တယ်များကို သတ်ဖြတ်ခြင်း

Vol. 30 Ch. 297

နတ်ဘုရားနှင့် အင်မော်တယ်များကို သတ်ဖြတ်ခြင်း

Vol. 30 Ch. 297

ဖန်ဆင်းခြင်းအကြီးစားနယ်မြေသို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားလျှင်ကော အဘယ်သို့နည်း။

သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ထိုအရာသည် အနည်းငယ် ပိုသန်မာသော ပုရွက်ဆိတ်များသာ ဖြစ်သည်။ အနှစ်သာရအားဖြင့် ယခင်နှင့် မည်သို့မျှ ကွာခြားခြင်း မရှိပေ။

ပုရွက်ဆိတ်က ပုရွက်ဆိတ်သာ ဖြစ်၏။

မိမိကိုယ်မိမိ နေရာမသိဘဲ ကောင်းကင်ကို လှုပ်ခါချင်နေသည့် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်သာလျှင် ဖြစ်သည်။

သူကမူ မြင့်မားသော ကောင်းကင်ကြီး ဖြစ်လေသည်။

ကျင့်ကြံသူအပေါင်း၏ အကြည့်များအောက်တွင် တတိယမြောက် သူတော်စင်စစ်သူကြီးသည် ကောင်းကင်သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းကာ တက်သွားပြီး ရှန်းချန်ကောနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်သည်။

"ဟေ့ကောင် ပုရွက်ဆိတ်လေး... မင်း ဒူးထောက်ပြီး မင်းဆီက နတ်ဘုရားပစ္စည်းကို ဆက်သမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့အလောင်းကို အကောင်းပကတိအတိုင်း ထားပေးမယ်"

တတိယမြောက် သူတော်စင်စစ်သူကြီး၏ မျက်လုံးများသည် အင်မော်တယ်ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး အလွန်ထက်ရှကာ လူများကို တုန်လှုပ်စေသဖြင့် သူ့ကို မည်သူမျှ တည့်တည့်မကြည့်ရဲကြပေ။ သူ၏ တည်ငြိမ်သော စကားလုံးများတွင် မာန်မာနနှင့် လွှမ်းမိုးလိုမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူတော်စင်စစ်သူကြီး...

သူတို့သည် သူတော်စင်ဘုရင်၏ ယုံကြည်အားထားရဆုံး ကျွမ်းကျင်သူများ၊ လူယုံတော်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် သူတော်စင်ဘုရင်နှင့် တိုက်ရိုက်တွေ့ဆုံနိုင်ပြီး ကြီးမားသော မြင့်မြတ်မင်းဆက်တွင် လေးစားခံရသည့် အဆင့်အတန်းရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ကြီးမားသော အာဏာကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး ကျော်ကြားသူများလည်း ဖြစ်ကြသည်။

အခြားရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် သူတော်စင်ဘုရင်နှင့် သူတို့၏ဆက်ဆံရေးသည် ကောင်းကင်ဘုရင် ၁၀ ပါး၏ အထက်တွင်ပင် ရှိလေသည်။

ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် မြင့်မြတ်မင်းဆက်တွင် မည်သို့သော အာဏာမျိုး ရှိသည်ကို တွေ့မြင်ရန် ခက်ခဲမည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့ကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

သူတော်စင်စစ်သူကြီးသည် ဘုရင်၏ အမိန့်ကိုသာ နာခံလေသည်။

တတိယမြောက် သူတော်စင်စစ်သူကြီးသည် သူ့ရှေ့မှ လူကို သိပ်အရေးမစိုက်ပေ။

သူ၏ လက်ရှိအဆင့်ဖြင့် ဤကမ္ဘာလောက၏ ထိပ်ဆုံး၌ ရပ်တည်နေပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။ လက်တစ်ဖက် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် မိုးနှင့်လေကို ဆင့်ခေါ်နိုင်သည်။ သာမန်လူသားများ၏ ကံကြမ္မာသည် သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။

ဤကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာကြီးတွင် သူနှင့် ပခုံးယှဉ်ရပ်တည်နိုင်သူများ ရှိသော်လည်း အနည်းငယ်သာ ရှိလေသည်။

ပင်လယ်ပြင်သည် လယ်ကွင်းပြင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အချိန်ကာလများ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ပါရမီရှင်များစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း အများစုမှာ ထိပ်ဆုံးသို့ မရောက်နိုင်ကြပေ။ လမ်းခုလတ်၌ပင် သေဆုံးသွားကြပြီး ရှည်လျားသော အချိန်မြစ်ရေအလျဉ်ထဲမှ ရေမှုန်များ၊ သဲကန္တာရထဲမှ သဲတစ်ပွင့်အဖြစ်သာ အရေးမပါဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြရသည်။

အကယ်၍ ရှန်းချန်ကောသာ သူတော်စင်ဘုရင်၏ ဆန္ဒကို လိုက်လျောခဲ့မည်ဆိုလျှင်...

သူ ရှန်းချန်ကောကို အထင်ကြီးမိကောင်း ကြီးမိနိုင်ပြီး အနာဂတ်တွင် သူနှင့် တူညီသော အမြင့်သို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ရှန်းချန်ကောသည် နောက်ဆုံးတွင် ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

သူ့အမြင်တွင် ဤလူသည် အလွန်တုံးအလွန်းလှ၏။ သူ မည်သို့သော အခွင့်အရေးမျိုး လက်လွတ်သွားသည်ကို မည်သည့်အခါမျှ သိလိမ့်မည် မဟုတ်သလို နောက်ဆုံးရလဒ်မှာလည်း ဆုံးဖြတ်ပြီးသားပင် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် တောရိုင်းမြေတွင် မြှုပ်နှံခံရပြီး မြင့်မြတ်မင်းဆက်၏ ကျော်ကြားမှုအောက်မှ အရိုးဖြူများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သူတို့၏ အရိုးများပင် ကျန်ရစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ကောင်းကင်ယံတွင် လေထုသည် မုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြစ်တည်နေသကဲ့သို့ လေးလံဖိစီးနေသည်။ မုန်တိုင်း ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် ကောင်းကင်ပြိုကျပြီး မြေကြီးအက်ကွဲကာ တောင်များနှင့် မြစ်များသည် အရောင်အဆင်း ကင်းမဲ့သွားမည့်အလားပင်။

ရှန်းချန်ကောသည် လက်တစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားပြီး ညာဘက်လက်က ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကောင်းကင်ထက်၌ မာန်ပါပါ ရပ်တန့်နေ၏။ သူ၏ ကိုယ်နေဟန်ထားသည် ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြောင့်မတ်ပြီး အရပ်ရှည်သည်။ ကမ္ဘာကြီး ပြိုကျလာလျှင်ပင် ပခုံးဖြင့် ထမ်းထားနိုင်မည့်အလား ထင်ရသည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါသည် ထူးကဲနေပြီး သာမန်ထက် ကျော်လွန်သော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

တတိယမြောက် သူတော်စင်စစ်သူကြီး ပြောသည်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ရှန်းချန်ကောသည် တိုးညှင်းစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီစကားကိုပြောတာ ခင်ဗျား ပထမဆုံး မဟုတ်ဘူး... နောက်ဆုံးလူလည်း ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့အားလုံးမှာ တူညီတဲ့အချက်တစ်ခု ရှိတယ်"

"အဲဒါ ဘာလဲဆိုတာ သိလား"

"ဘာလဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တတိယမြောက် သူတော်စင်စစ်သူကြီးသည် ဓားသွားကဲ့သို့ စူးရှသော မျက်ခုံးများကို ပင့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် အထင်သေးခြင်းနှင့် ဂရုမစိုက်ခြင်းများ ယှက်သန်းသွားသည်။

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာက အတူတူပဲ... နောက်ဆုံးကျရင် ကျုပ်ဓားအောက်က တစ္ဆေဝိညာဉ်တွေ ဖြစ်သွားကြမှာပဲ... ကျုပ် သန်မာဖို့အတွက် ခြေနင်းတုန်းတွေ ဖြစ်လာကြမှာပဲ"

ရှန်းချန်ကော၏ ခန့်ညားသော မျက်နှာတွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ထိုအပြုံးထဲ၌ အရိုးခိုက်မတတ် အေးစက်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့ ဓားသိုင်းက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ထူးခြားလားဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

တတိယမြောက် သူတော်စင်စစ်သူကြီးသည် အာဏာရှင်ဆန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ရာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ လှိုင်းထွက်ပေါ်လာသည်။

သူတော်စင်ဘုရင် ကိုယ်တိုင် အလွန်တန်ဖိုးထားသော စစ်သူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ရန်အတွက် သူသည် ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ပါရမီသည် ပြိုင်စံရှားဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုရင် ၁၀ ပါးထက် မလျော့နည်းပေ။

သူသည် ရှန်းချန်ကောထံသို့ ပေါ့ပါးစွာ လျှောက်လှမ်းလာပြီး သူ၏ ရှည်လျားသော ဆံနွယ်များသည် လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသည်။ သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ထားပြီး အတားအဆီး အားလုံးကို ဖျက်ဆီးကာ ပြိုင်ဘက်အားလုံးကို လက်သီးဖြင့် အနိုင်ယူနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းဟူသော အတွေးဖြင့် အရပ်လေးမျက်နှာမှ ရန်သူများကို မကြောက်ရွံ့ပေ။

စစ်မြေပြင်အပြင်ဘက်တွင်မူ ကောင်းကင်မျိုးနွယ်စုမှ ကျင့်ကြံသူများသည် လေးနက်သော မျက်နှာထားများဖြင့် ကောင်းကင်ယံရှိ ပုံရိပ်နှစ်ခုကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

အခြားကျွမ်းကျင်သူများ၏ မျှော်လင့်စောင့်စားနေမှုနှင့် မတူဘဲ ဖုန်းကောင်းကင်မျိုးနွယ်စုဝင်များမှာမူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေကြသည်။ ရှန်းချန်ကောအတွက် စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်းချန်ကော ရင်ဆိုင်နေရသော ရန်သူသည် မည်မျှ အစွမ်းထက်ကြောင်း သူတို့ ကောင်းစွာ သိကြသည်။

ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက သူတော်စင်စစ်သူကြီးသည် ကောင်းကင်ဘုရင်နှင့် အမှန်တကယ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

"ဒီနေ့ ခင်ဗျားကို ကျုပ် သတ်မယ်"

ရှန်းချန်ကော၏ ပုံရိပ်သည် မလှုပ်မယှက် ကျန်ရှိနေပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ကျောက်ဆောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ရပ်နေသည်။ တတိယမြောက် သူတော်စင်စစ်သူကြီး ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်ဟန်၊ အာဏာရှင်ဆန်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူ့တွင်လည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းဟူသော စိတ်ဓာတ်ရှိပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းကြောင်း ယုံကြည်မှု ရှိလေသည်။

သူသည် ယခုအခါ ဖန်ဆင်းခြင်းအကြီးစားအဆင့် တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကာ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာ အမျိုးမျိုးကို တတ်မြောက်ထားသည်။ အစစ်အမှန်ဧကရာဇ်ဓား၏ ထက်ရှမှု၊ ကောင်းကင်အမိန့်တော် သံချပ်ကာ၏ နက်နဲမှုတို့ဖြင့် ဖန်ဆင်းခြင်းအကြီးစား နှောင်းပိုင်းအဆင့်၏ ထိပ်ဆုံးရှိ လူများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူ ရှုံးနိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

တကယ်တမ်းတွင် သူသည် ထိုလူကို သတ်ပင် သတ်နိုင်လောက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှန်းချန်ကောသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ သွေးများ ဆူပွက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကြာရှည်စွာ ပျောက်ဆုံးနေသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ သူ့နှလုံးသားထဲတွင် မြင့်တက်လာသည်။ ဤတိုက်ပွဲအတွက် အရေးတကြီး လိုအပ်မှုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း ရလဒ်များကို စမ်းသပ်ချင်ပြီး သူ၏ လက်ရှိ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို စမ်းသပ်ချင်နေသည်။

"သတ်စမ်း"

ရှန်းချန်ကော အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ နက်မှောင်သော ဆံနွယ်ရှည်များသည် လေထဲတွင် ရိုင်းစိုင်းစွာ လွင့်ပျံနေပြီး သူသည် ထက်မြက်သော ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားကာ အစစ်အမှန်ဧကရာဇ်ဓားနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ပင်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရှေ့သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားစဉ် ဓားအလင်းတန်းထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားပုံရသည်။ ဓားဆန္ဒများသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ထက်ရှသော ဓားချီများသည် ပင်လယ်လေးစင်းနှင့် ကန္တာရရှစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

"ကောင်းပြီလေ"

တတိယမြောက် သူတော်စင်စစ်သူကြီးက ဤအရာကို မြင်သောအခါ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် စူးရှသော အလင်းရောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ၏ လက်သီးနှစ်ဖက်စလုံးသည် တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် လင်းလက်နေသည်။ သူသည် ညာဘက်လက်သီးကို မြှောက်ပြီး ရှေ့သို့ ထိုးလိုက်သည်။ လက်သီးချက်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ကြေမွသွားစေနိုင်လောက်အောင် တောက်ပလွန်းလှသည်။ အာကာသဟင်းလင်းပြင် ကွဲအက်သွားပြီး နက်မှောင်သော ဟင်းလင်းပြင်ကို ပေါ်လာစေသည်။ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

All Chapters