မရှုံးနိမ့်ခြင်းလား

အထွတ်အထိပ်အင်မော်တယ်နည်းစနစ်၏အခြေခံလမ်းညွှန်၊ ဒုတိယဓား.. အင်မော်တယ်ချုပ်ငြိမ်းခြင်း။

၎င်းသည် ရှန်းချန်ကော၏အစွမ်းအထက်ဆုံး ဓားကွက် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းတွင် သူ သင်ယူခဲ့သမျှသော တာအိုလမ်းစဉ်များ အားလုံး ပါဝင်နေပေသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအပေါ် သူ၏နားလည်သဘောပေါက်မှု ဖြစ်ပြီး၊ တာအို၏ စည်းမျဉ်းများကို အနှစ်ချုပ်ထားခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းသည် အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းလှပေ၏။

၎င်းသည် အခြားသော နတ်ဘုရားပညာရပ်များနှင့် မတူညီပေ။

ဤသည်မှာ ရှန်းချန်ကော ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော နည်းစနစ်၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင် တာအို ဖြစ်ပေ၏။ သူသည် ဤပညာရပ်ကို မိမိကိုယ်ပိုင် ဉာဏ်အလင်းဖြင့် ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဤလောကတွင် သူ့အတွက် အသင့်တော်ဆုံး ပညာရပ်လည်း ဖြစ်ပေသည်။ သူ ကိုယ်တိုင် ထုတ်ဖော်အသုံးပြုမှသာလျှင် အပြင်းထန်ဆုံး စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ငါ့ထံမှ သင်ယူသူသည် အသက်ရှင်၍၊ ငါ့ကို တုပသူသည် သေဆုံးရမည်။

ရှန်းချန်ကောသည် ဤပညာရှိစကားများကို အမြဲ နှလုံးသွင်းထားခဲ့သဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဥပဒေသနှင့် လမ်းစဉ်ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤအချိန်တွင် ရှန်းချန်ကောသည် အထွတ်အထိပ် အင်မော်တယ်နည်းစနစ်၏ အခြေခံလမ်းညွှန်ကို လည်ပတ်နေပေသည်။ သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့် ကမ္ဘာလောကရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် သူ့ထံသို့ လျင်မြန်စွာ စုဝေးလာကြပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နတ်ဘုရားအလင်းတန်း တစ်လွှာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားစေခဲ့ပေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများသည် တောက်ပစွာ လောင်ကျွမ်းနေပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ အစစ်အမှန် ဧကရာဇ်ဓားသည် တုန်ခါကာ ညင်သာစွာ မြည်ဟိန်းနေလေသည်။

၎င်းသည် သန်းပေါင်းများစွာသော ထက်ရှပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသည့် ဓားချီများကို ထုတ်လွတ်လိုက်ရာ လောကကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ဆူပွက် ဟိန်းထွက်သွားပြီး ကြက်ခြေခတ်သဏ္ဌာန် ယှက်သန်းသွားပေသတည်း။

ကမ္ဘာလောကကြီးသည် ဓားကမ္ဘာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ရှိပေသည်။

ထို ဓားကမ္ဘာ၏အထွတ်အထိပ် သခင်ကြီးမှာ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားမသေမျိုး ရှန်းချန်ကောပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ရွှစ်..."

ခဏအတွင်းမှာပင် ရှန်းချန်ကောသည် အစစ်အမှန် ဧကရာဇ်ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ထိုးဖောက်သွားသော တောက်ပသည့် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။ ၎င်းတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေပြီး ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားလေ၏။

ဓားအလင်းတန်း ဖြတ်သန်းသွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လေဟာနယ်သည် အလွှာလိုက် အက်ကွဲသွားပြီး ကစဉ့်ကလျား နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ရှိပေသည်။ အရာအားလုံးသည် ဝါးတားတား ဖြစ်သွားပြီး ကမ္ဘာလောကထဲမှ ပျောက်ကွယ်တော့မည့်အလား မှေးမှိန်သွားပေသတည်း။

"ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တတိယမြောက်သူတော်စင်စစ်သူကြီး ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ လက်သီးများသည် ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ လက်သီးများကဲ့သို့ တောက်ပသော အလင်းရောင်များဖြင့် ဝင်းလက်နေပြီး မတူညီသော စွမ်းအားနှစ်မျိုးကို ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။

တစ်မျိုးမှာ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း ရှိပုံရကာ၊ အခြားတစ်မျိုးမှာ အပြာရောင်ပင်လယ်ပြင်၏ အဆုံးမဲ့ လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ အကန့်အသတ်မဲ့သော သဘော ရှိပေသည်။

အမာ တစ်ခု၊ အပျော့ တစ်ခု... ယင်တစ်ခု၊ ယန် တစ်ခုအမာနှင့် အပျော့ ပေါင်းစပ်ခြင်း၊ ယင်နှင့် ယန်တို့၏ဟန်ချက်ညီခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤအချိန်တွင် တတိယမြောက် သူတော်စင်စစ်သူကြီး၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားသည် ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေသော ပြောင်းလဲမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

မူလက သူသည် ဖန်ဆင်းခြင်းအကြီးစားနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိသော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာခဲ့ပေသည်။

သူသည် လက်ရှိ နယ်ပယ်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး အလွန် နက်ရှိုင်းဆန်းကြယ်သော နယ်ပယ်တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ကမ္ဘာလောက တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော ကြီးမားသည့် နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေပေသတည်း။

"ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း..."

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ဓားအလင်းတန်းနှင့် လက်သီးအလင်းတန်းတို့သည် ကောင်းကင်ယံတွင် တွေ့ဆုံ တိုက်မိသွားကြလေသည်။

၎င်းသည် ကမ္ဘာမြေကို ဝင်တိုက်သော ကြယ်တံခွန်တစ်ခု ကဲ့သို့ပင် အဆုံးမဲ့သော အလင်းတန်းများကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်လေသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြားတွင် နားကွဲမတတ် အသံကြီးများ ပဲ့တင်ထပ်သွားပေသတည်း။

လေဟာနယ် အပိုင်းအစများသည် လွင့်ပျံလာပြီး ပျက်စီး ယိုယွင်းကာ ခြောက်ကပ်သွားလေသည်။ ၎င်းသည် သေခြင်းတရားနှင့် အေးစက်သော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည့် ပြင်ပကမ္ဘာ တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

သို့သော်လည်း ၎င်း၏ပတ်ပတ်လည်တွင် မဟာတာအို၏ အလင်းရောင်များ ဝန်းရံနေပေသည်။ ရှေးဟောင်း စာလုံးများသည် လည်ပတ်ကာ လက်ခနဲ ဖြစ်နေပြီး ကစဉ့်ကလျား အလင်းမိုးစက်များ လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်နေ၏။

ကမ္ဘာလောကများ မွေးဖွားလာခြင်းနှင့် ပျက်စီးသွားခြင်း ကဲ့သို့ပင် အလွန် ထူးခြားဆန်းကြယ်နေပေသည်။ နေနှင့် လတို့ ထွက်ပေါ်လာလိုက်၊ ဝင်ရောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စတင် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း၏ တုန်လှုပ်ဖွယ် မြင်ကွင်းကို ပြသနေပေသတည်း။

"ဘုန်း..."

ရုတ်တရက် ကစဉ့်ကလျား အလင်းမိုးစက်များသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ချက်ချင်းပင် ကစဉ့်ကလျား အလင်းမိုးစက်များကြားမှ ပုံရိပ်နှစ်ခု နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ သူတို့၏ ပုံရိပ်များမှာ သနားစဖွယ် အခြေအနေတွင် ရှိနေကြပေသည်။

ရှန်းချန်ကောသည် နောက်သို့ လွင့်ပါသွားပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ကာ ကောင်းကင်ယံတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ရပ်လိုက်လေသည်။

သူ၏ အဖြူရောင် ဝတ်စုံသည် လေထဲတွင် တလွင့်လွင့် ဖြစ်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် မြင့်မြတ်သော အလင်းရောင်ဖြင့် ဝန်းရံထားပေသည်။ သူသည် အလွန်ပင် ထူးကဲသော ပုံစံရှိနေပြီး လူများကို ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေပေသည်။

ဤအချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် ဖျော့တော့သော မသေမျိုးအငွေ့အသက်များ ဝန်းရံနေပြီး မသေမျိုးတစ်ပါး၏ နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

သူသည် ကမ္ဘာလောကထဲတွင် တစ်ဦးတည်းသော မသေမျိုးအဖြစ် ရှိနေသကဲ့သို့ ထင်ရပေသည်။

ရှန်းချန်ကော၏ ထူးကဲသော အသွင်အပြင်နှင့် မတူသည်မှာ တတိယမြောက် သူတော်စင်စစ်သူကြီး၏ ပုံစံမှာ ပို၍ သနားစရာ ကောင်းနေပေသည်။

သူသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားမှာ မတ်မတ်ရှိနေဆဲ၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံကာ သန်မာထွားကျိုင်းနေဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ အစွမ်းမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ အရှက်ရဖွယ် အခြေအနေကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ပေ။

တစ်ချိန်က ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းခဲ့သော သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ အလင်းရောင်သည် ယခုအခါ အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားခဲ့လေပြီ။ သူ ဝတ်ဆင်ထားသော ရွှေရောင် သံချပ်ကာသည် ဓားရာများနှင့် အက်ကွဲကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ထက်ရှသော ဓားချီများသည် ဒဏ်ရာများမှတစ်ဆင့် ပန်းထွက်နေပြီး သွေးများ စီးကျနေ၏။ အဆိုးရွားဆုံး အရာမှာ သူ၏ လက်သီးများ ဖြစ်ပြီး ပြားကပ်လုနီးပါး ပြတ်ရှသွားခဲ့လေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှတစ်ဆင့် အရိုးဖြူများကိုပင် ဝါးတားတား မြင်တွေ့နေရပြီး အလွန်ပင် သနားစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ဖန်ဆင်းခြင်းအကြီးစားနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရှိနေသော်လည်း၊ သူ၏ လက်သီးများပေါ်မှ အလင်းရောင်သည် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေပြီး ဒဏ်ရာများကို ပြန်လည် ကုစားချင်သော်လည်း မကုစားနိုင် ဖြစ်နေရပေသည်။

၎င်းသည် မဟာတာအို၏ ဒဏ်ရာ၊ မူလဇာစ်မြစ်၏ ဘေးဒုက္ခ ဖြစ်ပေသည်။

ပြန်လည် သက်သာလာရန် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကုသရပေလိမ့်မည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် လေပြေလေညင်း တိုက်ခတ်နေပြီး တိမ်ပင်လယ်ကြီး လှုပ်ရှားနေလေသည်။ ရှန်းချန်ကော၏ မျက်လုံးများသည် လျှပ်စီးတန်းများကဲ့သို့ တောက်ပနေ၏။

သူသည် တတိယမြောက် သူတော်စင်စစ်သူကြီးကို အထင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ရွှေရောင်သူတော်စင်စစ်သူကြီး ဆိုတာက ဒီလောက်ပါပဲလား..."

သူ၏ တည်ငြိမ်သော အသံသည် တိမ်တိုက်များကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကောင်းကင်ယံနှင့် လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

၎င်းသည် တတိယမြောက် သူတော်စင်စစ်သူကြီး၏ နားထဲတွင်လည်း ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

သူ၏ အသံသည် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ရင်ကို ခွဲမတတ် နာကျင်စေပေသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် တတိယမြောက် သူတော်စင်စစ်သူကြီး၏ မျက်နှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ သူ၏ မျက်နှာသည် ရေညှစ်ချ၍ ရနိုင်လောက်အောင် အလွန်မဲမှောင်သွား၏။

သူ၏ မျက်လုံးများမှ အရိုးထဲထိ အေးစိမ့်သွားစေမည့် အအေးဓာတ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှန်းချန်ကောကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"နတ်ဘုရားပစ္စည်းရဲ့စွမ်းအားသာ မပါရင်၊ မင်းလို ပုရွက်ဆိတ်ကောင်ကို ငါ သတ်ပြီးလောက်ပြီ..."

ဤအချိန်တွင် တတိယမြောက် သူတော်စင်စစ်သူကြီး၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ သူသည် ဒေါသကို မနည်း မျိုသိပ်ထားရပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်နေပေသည်။

သူက ဘယ်သူလဲ။

သူသည် သူတော်စင်ဘုရင် လက်အောက်မှ ရွှေရောင်သူတော်စင်စစ်သူကြီး ဖြစ်သည်။ ဤလောကတွင် သူသည် ထိပ်ဆုံး၌ ရပ်တည်နေသော အသန်မာဆုံး လူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူသည် စစ်မှန်သော ဘီလူးကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်ပြီးအထွတ်အထိပ် ဖြစ်တည်မှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူ၏ နက်ရှိုင်းသော ကျင့်ကြံမှုဖြင့်ပင် ဂျူနီယာ တစ်ယောက်ကို အနိုင်မယူနိုင်သည့်အပြင် ထိုဂျူနီယာ၏ လှောင်ပြောင်မှုကိုပင် ခံလိုက်ရလေသည်။

သူ၏ ခံစားချက်ကို တွေးကြည့်၍ပင် ရနိုင်ပေသည်။

သူတို့ နှစ်ဦး၏ ပုံစံမှာ စကားနိုင်လုနေကြသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း နှစ်ဦးစလုံးမှာ တစ်ဖက်လူကို သတ်ချင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

စစ်မြေပြင်၏ အပြင်ဘက်တွင် ကောင်းကင်မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများသည် လေးနက်သော အမူအရာများ၊ လေးနက်သော အကြည့်များဖြင့် စစ်မြေပြင်ရှိ ရန်သူနှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေကြပေသတည်း။