အရေးမပါသော လူ

ဆရာ ၂၄ ဦးနှင့် သူတော်စင်ဆရာကြီး ၁၈ ဦး၊ ၎င်းမှာ ထန်ထျန်း၏ ယခုတစ်ကြိမ် စုဆောင်းပွဲမှ ရရှိလိုက်သော နောက်ဆုံး ရလဒ်ပင် ဖြစ်၏။

ထိပ်တန်း အသင်းကြီးများနှင့် ယှဉ်လျှင် ဤအရေအတွက်မှာ များလှသည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူတော်စင်ဆရာကြီး တစ်ဦး၏ တန်ဖိုးမှာ သာမန် ဆရာ အယောက်တစ်ရာနှင့် ညီမျှပေသည်။

၎င်းပြင် အရှင်ချီ ကိုယ်တိုင် ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားသဖြင့် ထျန်းရှထုန် အသင်း၏ အနာဂတ် လူအရေအတွက် မှာ ပို၍သာ များပြားလာပေလိမ့်မည်။

ယခုတစ်ကြိမ် ဆရာ စုဆောင်းပွဲ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ သတ်မှတ်ထားသည်ထက် ပို၍ပင် အောင်မြင်သွားခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်၏။

"ဒါနဲ့ နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်"

လူအားလုံး ထွက်သွားပြီးနောက် မိုကျွင်းက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ"

ထန်ထျန်းက မေး၏။

မိုကျွင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး "ငါ မင်းကိုပေးတဲ့ ဒုတိယမြောက် ကျောက်စိမ်းပြားကို ကြည့်ရင် မင်း ရိပ်မိမှာပါ။ "

"ရွှမ်ယွင်မျှော်စင်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက အဲဒီထဲမှာ အရမ်း သိသာတယ်။ "

"ဆရာ အများစုက မင်းရဲ့ စုဆောင်းပွဲ အဆင်မပြေဖြစ်အောင် နောက်ကွယ်ကနေ အဆွယ် ခံထားရတာ။ "

"ဒီလူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း ခန့်မှန်းမိမှာပါ"

ထန်ထျန်းက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ သူသည်လည်း ဤကိစ္စကို သတိထားမိပေသည်။

ဤလုပ်ရပ်၏ နောက်ကွယ်မှ လက်သည်ကို သူ ချက်ချင်းပင် ခန့်မှန်းမိလိုက်၏။

"ချီဟယ်ရွှမ်း မဟုတ်လား"

ထန်ထျန်းက ပြော သည်။

မိုကျွင်းက ခေါင်းညိတ်ပြ၏။ "ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီ အောက်ခြေလွတ်နေတဲ့ ကောင်လေးပဲ။ "

"သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိပ်တော်လှတယ် ထင်နေတာ၊ တကယ်တော့ သူ စ လှုပ်ရှားကတည်းက ငါက စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာ။"

" ဒီနေ့ အရှင်ချီ သာ ရောက်မလာရင်တောင် ဒီစုဆောင်းပွဲက သူ့ရည်မှန်းချက်အတိုင်း ဖြစ်လာမှာ"

ထန်ထျန်းက ထိုအခါမှ ပထမ ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှ အကြောင်းအရာများကို သဘောပေါက်သွားတော့၏။

မိုကျွင်းက အထူး ပြင်ဆင်ပေးထားခြင်း ဖြစ်ရမည်။ အရှင်ချီ ရောက်လာမည်ကို သိသည့်အခါမှ ဒုတိယ ကျောက်စိမ်းပြားနှင့် လဲလှယ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူ၏ ယုံကြည်ချက်မှာလည်း သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့ပေသည်။

အရင်းခံ အကြောင်းရင်းက ဤနေရာမှာပင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။

"အဲဒီကောင်က ပြီးခဲ့တဲ့ရက်က ရတနာလေ့လာ ပွဲမှာ ငါက သူ့ထက် မျက်နှာသာ ရသွားလို့ အခုလိုမျိုး လက်စားချေဖို့ ကြိုးစားတာ။ "

"အရေးမပါတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ပဲလေ၊ စိုးရိမ်စရာ မရှိပါဘူး"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

မိုကျွင်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး "မင်း စကားအရဆိုရင် သူ့ကို အပြစ်ပေးဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူးပေါ့"

ထန်ထျန်းက မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်ပြီး "ငါ ထင်တာ မမှားရင် သူ အခု ကိုယ့်အပြစ်နဲ့ကိုယ် ခံနေရပြီ မဟုတ်လား။ "

"ငါကတော့ အဲဒီလို လူမျိုးနဲ့ ပတ်သက်ဖို့ စိတ်မဝင်စားဘူး"

သူ့ခရီးလမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူနှင့် ရန်သူဖြစ်ခဲ့သူများမှာ တောင်းနှင့် အပြည့်ပင် ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ လူတိုင်းကို လိုက်ပြီး အရေးလုပ်နေမည်ဆိုလျှင် စိတ်ရှုပ်စရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

နှစ်ဦးနှစ်ဖက်မှာ မကြာမီမှာပင် ဆက်ဆံရေး ပြတ်တောက်သွားပေတော့မည်။

သို့သော် ထန်ထျန်း၏ ဂရုမစိုက်သော အမူအရာကို ကြည့်ပြီး မိုကျွင်းက သက်ပြင်းချလိုက်၏။ "ထန်ထျန်း... မင်းက တကယ်ပဲ ကြင်နာတတ်တဲ့ နှလုံးသား ရှိတာပဲ။ "

"ငါ့ညီမ ပြောတာ မှန်တယ်၊ ထိပ်တိုက် မတွေ့မချင်း မင်းက တကယ်ကို သူတော်စင် တစ်ယောက်လို ကြင်နာတတ်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ မင်းက ပြန် မလုပ် ဘူးဆိုရင်တောင် ငါကတော့ လုပ် ရလိမ့်မယ်"

ထန်ထျန်းမှာ မှင်တက်သွားကာ "မင်းက ချီဟယ်ရွှမ်းကို လက်စားချေ မလို့လား"

မိုကျွင်းက ခပ်အေးအေး ရယ်မောလိုက်ပြီး "အရေးပေးခံရတာလေး နည်းနည်းနဲ့ ဘောင်ကျော်နေတဲ့ ကောင်လေးပဲ။"

" ငါ ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်တဲ့ ကိစ္စကိုတောင် နောက်ကွယ်ကနေ နှောင့်ယှက်ရဲတယ်။ "

"ဒီနေ့ ငါ့နယ်မြေထဲအထိ လာပြီး မောက်မာပြနေတာက သူ ဘယ်လောက် အလေးချိန် ရှိလဲဆိုတာ မသိလို့ပဲ။"

" ငါ ဘာမှ မလုပ်ဘူးဆိုရင် အပြင်လူတွေက ငါ မိုကျွင်းကို အစွမ်းအစမရှိတော့ဘူးလို့ ထင်သွားကြလိမ့်မယ်"

သူ့စကားသံမှာ အေးဆေးသော်လည်း ထိုထဲမှ အေးစက်မှုကို ထန်ထျန်းက ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရပေသည်။

မိုမိသားစုက ထျန်းဖူနန်းတော်တွင် နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ အခြေခိုင်ခဲ့သည်ဖြစ်ရာ မိုမိသားစု၏ အဓိက တပည့်ဖြစ်သော မိုကျွင်းမှာ သာမန်လူ မဟုတ်သည်မှာ သေချာပေသည်။

ချီဟယ်ရွှမ်းတော့ တကယ် ကံဆိုးတော့မည် ဖြစ်၏။

သို့သော် ဤကိစ္စမှာ ထန်ထျန်းနှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။ ကံဆိုးလေ ကောင်းလေပင် ဖြစ်ရာ အနာဂတ်တွင် နားထဲတွင် တဝီဝီ မြည်နေသော ယင်ကောင်တစ်ကောင် လျော့သွားသည် မဟုတ်ပါလား။

"ကောင်းပြီလေ၊ မင်း သဘောအတိုင်းပဲ။ "

"ငါ ကိုယ်တိုင် လက်မလှုပ်ချင်ပေမဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကူညီပြီး ဖြေရှင်းပေးမယ်ဆိုရင်လည်း ကျေးဇူးတင်ရမှာပေါ့"

ထန်ထျန်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

မိုကျွင်းကလည်း ရယ်မောလိုက်ပြီး နှစ်ဦးသား လက်သီးချင်း တိုက်လိုက်ကြ၏။

အင်အားကြီး အင်အားစု တစ်ခုမှ ပါရမီရှင် လူငယ်တစ်ဦး၏ ကံကြမ္မာမှာ ဤသို့ဖြင့် အလွယ်တကူပင် အဆုံးအဖြတ် ပေးခြင်း ခံလိုက်ရပေပြီ။

ထန်ထျန်း ပြောသကဲ့သို့ပင် သူတို့ နှစ်ဦးအတွက် ချီဟယ်ရွှမ်းမှာ အရေးမပါသော လူငယ်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်၏။

မကြာမီမှာပင် ထိုကိစ္စကို မေ့လျော့သွားကြပေတော့သည်။

"ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်သွားတဲ့ ကိစ္စကြီးက စီးပွားရေးလောကမှာ ပြန့်သွားလောက်ပြီ။ ခန်းမထဲမှာ လူတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ"

မိုကျွင်းက ဆက်ပြော၏။ "အခုထိ လူအများကြီး မပြန်ကြသေးဘူး၊ မင်းကို တွေ့ဖို့ စောင့်နေကြတယ်။ "

"အခု မင်းက စီးပွားရေးလောကမှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ကြယ်ပွင့် အကြီးကြီး ဖြစ်နေပြီ၊ ဘယ်သူမဆို မင်းကို တွယ်ကပ်ချင်နေကြတာ"

ထန်ထျန်းက နှာခေါင်းကို ပွတ်လိုက်မိ၏။

မမျှော်လင့်ဘဲ အားကိုးရာ ခြေထောက်ကြီး ဖြစ်သွားရသည်။

သို့သော် အမှန်တရားမှာလည်း ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်၏။ အရှင်ချီ ၏ ကျောထောက်နောက်ခံနှင့် သူတော်စင်ဆရာကြီး ၁၈ ဦး၏ ပါဝင်မှုကြောင့် ထျန်းရှထုန် အသင်းမှာ တရားဝင် မဖွင့်လှစ်သေးသော်လည်း ၎င်း၏ သြဇာအာဏာမှာ ထိပ်တန်း အသင်းကြီးများနှင့် ယှဉ်နိုင်နေပေပြီ။

သို့သော် သူက ထိုလူများနှင့် အလွန်အကျွံ မပတ်သက်ချင်ပေ။

အားလုံးက ရိတ်သိမ်းရမည့် ကောက်ပဲသီးနှံများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ရင်းနှီးလွန်းသွားလျှင် နောင်တွင် မည်သို့ ရိတ်သိမ်းရပါ့မည်နည်း။

"သူတို့နဲ့ တွေ့ဖို့ လိုသေးလို့လား"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်၏။

မိုကျွင်းက ခေတ္တ စဉ်းစားပြီး "တွေ့သင့်တယ်"

" လူအများကြီးနဲ့ တွေ့တာက ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲလေ။ အနာဂတ် အသင်းတွေကြား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုနဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာပါ"

ထန်ထျန်း၏ တကယ့် ရည်ရွယ်ချက်ကို မသိသဖြင့် မိုကျွင်းက ဤသို့ အကြံပေးခြင်း ဖြစ်၏။

ထန်ထျန်းကလည်း သူ့ကို တိုက်ရိုက် ပြောပြ၍ မရပေ။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်၏။ "မိုမိသားစုနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ အသင်းတွေ၊ အဖွဲ့အစည်းတွေက ဘယ်သူတွေ ရှိလဲ။ "

"သူတို့နဲ့ပဲ အရင် တွေ့လိုက်မယ်။"

" ကျန်တဲ့ အသင်းတွေကိုတော့ နောက်မှပဲ ထားလိုက်တော့မယ်"

သူငယ်ချင်း၏ သူငယ်ချင်းမှာလည်း သူငယ်ချင်းပင် ဖြစ်၏။

ကြိုတင် သိထားခြင်းဖြင့် နောက်ပိုင်း စားပွဲဝိုင်းကို မှောက်သည့်အခါ အဆင်မပြေမှုများ မဖြစ်အောင် ရှောင်လွှဲနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"အင်း... ရပါတယ်"

မိုကျွင်းက ထန်ထျန်း၏ အတွေးကို မသိသော်လည်း သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လေးစားလိုက်ပေသည်။

ထို့နောက် သူက ဆက်ပြော၏။ "တကယ်တော့ အင်အားကြီး အင်အားစု တွေကြားမှာ ရင်းနှီးတယ်ဆိုတာထက် အကျိုးစီးပွားချင်း ဆက်နွှယ်နေတာက ပိုများတယ်။"

" မိုမိသားစုနဲ့ စီးပွားရေးအရ အကျိုးစီးပွား ဆက်စပ်မှု အများဆုံးရှိတာကတော့ ရှန်းယွဲ့ရေကန် နဲ့ မုမိသားစုပဲ။"

" သူတို့က ငါတို့နဲ့ နယ်မြေတစ်ခုတည်းမှာ ရှိနေသလို အဓိက စီးပွားရေးမှာလည်း ပဋိပက္ခ မရှိဘူး၊ အဲဒါကြောင့် အမြဲတမ်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ကောင်းခဲ့တယ်။ "

"မဟာမိတ်လိုမျိုး အဓိပ္ပာယ်ပဲပေါ့ကွာ "

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ဒါဆို သူတို့နဲ့ပဲ အရင် တွေ့ကြတာပေါ့"

နှစ်ဦးသား သဘောတူညီမှု ရသွားခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် မိုကျွင်းက ထပ် ပြောသည်။ "အခု အသင်းရဲ့ အထက်ပိုင်း ကိစ္စတွေကတော့ ပြီးသလောက် ရှိသွားပြီ။"

" နောက်ထပ်ကတော့ သာမန် ကုန်ပစ္စည်းတွေပဲ။ "

"မင်း မှန်းထားတဲ့ အတိုင်းအတာအရဆိုရင် သာမန် ကုန်ပစ္စည်းတွေက မရှိမဖြစ် လိုအပ်တယ်။"

" မင်း ဘယ်လို လုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ"

ထန်ထျန်း စဉ်းစားကြည့်ရာ ဤမေးခွန်းမှာ ဖြေရှင်းရန် လွယ်ကူပေသည်။

သာမန် ကုန်ပစ္စည်းများ ဖြစ်သဖြင့် ထူးခြားနေရန် မလိုဘဲ သာမန် ကျင့်ကြံသူများ၏ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်လျှင် ရပြီ ဖြစ်၏။

ငွေသုံးလိုက်လျှင် အားလုံး အဆင်ပြေသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် အသေးစိတ်ကိုမူ ဝမ်ကန်း ရောက်လာမှသာ ဆွေးနွေးတော့မည် ဖြစ်၏။

ကျွမ်းကျင်သော ကိစ္စကို ကျွမ်းကျင်သူများထံသာ လွှဲအပ်ရမည် မဟုတ်ပါလား။

သူက စင်မြင့်ကို ပြင်ဆင်ပေးပြီးပြီဖြစ်ရာ ကျန်ရှိသည်မှာ ဝမ်ကန်း၏ ကပြဖို့ သာ ကျန်တော့သည်။

"ငါ ပြန်ရောက်မှ သေချာ စဉ်းစားလိုက်မယ်"

ထန်ထျန်းက ပြန်ဖြေ၏။

မိုကျွင်းက ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်ပါပြီ ။"

" အကူအညီ လိုတာရှိရင် အချိန်မရွေး လာပြောကွာ"

ထန်ထျန်းက နားလည်ကြောင်း ပြလိုက်၏။

ထို့နောက် သူတို့ နှစ်ဦးမှာ အခြားသော အသေးစိတ် ကိစ္စများကို ဆက်လက် ဆွေးနွေးကြပေသည်။

ခေါင်းစဉ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ထန်ထျန်းမှာ စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်သွားရတော့၏။

"ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ က ငါ့ဆီကို ကိုယ်တိုင် လာရှာလိမ့်မယ် ဟုတ်လား"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။