ပိုင်နိုယီ နှင့် မိတ်ဆက်ပေးခြင်း

"သခင်လေးထန်"

"ကျွန်တော့်ကို မှတ်မိနေသေးတာ တကယ်ကို မထင်ထားဘူးဗျာ"

စွေ့ရှစ်ရင် ၏ အသံက ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်း တစ်ဖက်မှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် "ခန်းမသခင်စွေ့ကလည်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။"

"ကျွန်တော်တို့ ပြီးခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းကပဲ အဆင်ပြေပြေနဲ့ အရောင်းအဝယ်တစ်ခု လုပ်ခဲ့ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား"

စွေ့ရှစ်ရင် က တဟားဟားရယ်မောကာ "ဒါပေမဲ့ အခုက အခြေအနေချင်း မတူတော့ဘူးလေ။"

"သခင်လေးထန် ဝမ်ပေါင်ရေကန် မှာ ပြသခဲ့တဲ့ အရှိန်အဝါက အခုဆိုရင် လမ်းတကာမှာ လူတိုင်း သိနေကြပြီ။"

"သခင်လေးရဲ့ နောက်ခံက ဒီလောက်အထိ အင်အားကြီးမယ်လို့ ကျွန်တော် တကယ် မထင်ထားခဲ့ဘူး။"

"အရင်တုန်းက အပြုအမူတွေမှာ လစ်ဟင်းမှု တစ်ခုခု ရှိခဲ့ရင်လည်း သခင်လေးထန် စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့ဦးနော်၊ ဟားဟား"

ထန်ထျန်းက ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေပြီး ဘာမှ ငြင်းဆိုခြင်း မပြုပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခုအချိန်မှာ လူတိုင်းက အရှင်ချီသည် သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ လူဟု ထင်နေကြပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"အခုတလော စီးပွားရေး ဘယ်လိုလဲ"

ထန်ထျန်းက အကြောင်းအရာ ပြောင်းလိုက်၏။

စွေ့ရှစ်ရင် က သက်ပြင်းချကာ "အရင်လိုပါပဲဗျာ၊ လူသူအရောက်အပေါက် မရှိဘူး။ အပြင်က ကင်းစောင့်တွေတောင် အိပ်ပျော်နေကြပြီ။"

"သခင်လေးထန် ရဲ့ ပံ့ပိုးမှု မရှိတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီ ခန်းမခွဲလေးကတော့ ကံကြမ္မာ ဆိုးနေတာပေါ့"

ထန်ထျန်းက မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ "အဲဒီလောက်အထိတော့ မဆိုးလောက်ပါဘူး။"

"ခင်ဗျားတို့ ဘာလို့ လုပ်ငန်းပုံစံကို မပြောင်းလဲကြည့်တာလဲ"

ချန်တာအိုခန်းမ ၏ စီးပွားရေး ပုံစံမှာ တကယ်ပင် ရိုးအိလွန်းလှပေသည်။

ယခုခေတ်ကာလတွင် ပျက်စီးနေသော လက်နက်ဟောင်းများမှာ ထိုမျှအထိ ဝယ်လိုအား မရှိတော့ပေ။

"အထက်က လူကြီးတွေ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ သရဲပဲ သိမှာပေါ့။"

စွေ့ရှစ်ရင် က ညည်းညူကာ "လက်ရှိ အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်နေရတာတောင် အဲဒီလူကြီးတွေက စိုးရိမ်ပုံ တစ်စက်မှ မပေါ်ဘူး။"

"ဧကရာဇ်ကတောင် မစိုးရိမ်တာ၊ ကျွန်တော်က ဘာလို့ စိုးရိမ်နေရမှာလဲ။"

"ပျက်အစဉ် ပြင်ခဏဆိုသလိုပဲ... အချိန်ကုန်အောင်ပဲ နေတော့တာပေါ့"

ထန်ထျန်း ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်၏။

ချန်တာအိုခန်းမ မှာ အမှန်တကယ်ပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလှပြီး သူတို့ ဘာလုပ်ချင်နေမှန်း မည်သူမျှ မသိကြပေ။

သို့သော် ဒါက သူတစ်ပါး ကိစ္စ ဖြစ်သဖြင့် သူ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ရန် မသင့်ပေ။

သူ့ ကိုယ်သူသာ ဂရုစိုက်ဖို့ လိုအပ်ပေသည်။

"ခန်းမသခင်စွေ့၊ ကျွန်တော်တို့ နောက်ဆုံး ပြောခဲ့တဲ့ ကိစ္စကရော ဘယ်လိုလဲ"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်၏။

ယခင် အရောင်းအဝယ် ပြီးဆုံးစဉ်က ထန်ထျန်းသည် ပျက်စီးနေသော လက်နက်များကို ဆက်လက် ဝယ်ယူလိုကြောင်း၊ အရေအတွက် များလေ၊ အရည်အသွေး ကောင်းလေ ပိုကြိုက်ကြောင်း ပြောခဲ့ဖူးသည်။

"ပစ္စည်းတွေ ရောက်နေပြီ"

ဤအကြောင်းအရာ ရောက်သည်နှင့် စွေ့ရှစ်ရင် မှာ ချက်ချင်း တက်ကြွသွားကာ "သခင်လေး နောက်ဆုံး တောင်းဆိုခဲ့တဲ့ လိုအပ်ချက်အရ ကျွန်တော် ပင်မခန်းမဆီကို တင်ပြခဲ့ပါတယ်။"

"သူတို့က ဘာမှတောင် မမေးဘဲ သဘောတူခဲ့ကြတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ရောက်လာတဲ့ ပစ္စည်းတွေရဲ့ စုစုပေါင်း တန်ဖိုးက အရင်တစ်ခေါက်ထက် ငါးဆလောက် ပိုများတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ သခင်လေးထန် ရဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနဲ့ဆိုရင်တော့ ဒါက ပြဿနာ မရှိလောက်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်တာပဲ"

ထန်ထျန်းက အားမနာတမ်း ရယ်မောကာ "ခင်ဗျား ခန့်မှန်းတာ မမှားပါဘူး"

ယခင် အရောင်းအဝယ်၏ စုစုပေါင်း တန်ဖိုးမှာ တာအို ကျောက်စိမ်း ရှစ်သန်းကျော် ဖြစ်၏။

ငါးဆ ဆိုလျှင်တောင် သန်းလေးဆယ်သာ ရှိပေသည်။

လက်ရှိ သူ၏ အိတ်ထဲတွင် တစ်ဘီလီယံ ကျော် ရှိနေပေပြီ။

"ဒါဆို အခု အားလား၊ ကျွန်တော် အမြန်ဆုံး အရောင်းအဝယ် လုပ်ချင်လို့။"

"ပြီးတော့ ခင်ဗျားကို အကူအညီ တစ်ခုလည်း တောင်းစရာ ရှိသေးတယ်"

ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်၏။

စွေ့ရှစ်ရင် က ချက်ချင်း ပြုံးကာ "သခင်လေးထန် အတွက်ဆိုရင်..."

"ကျွန်တော် အမြဲတမ်း အားပါတယ်..."

......

ချန်တာအိုခန်းမ ခွဲ

ဇိမ်ခံ ဧည့်ခန်းမအတွင်း ထန်ထျန်းနှင့် စွေ့ရှစ်ရင် တို့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြ၏။

"သခင်လေးထန်။"

စွေ့ရှစ်ရင် က မျက်နှာအပြည့် ပြုံးကာ "သခင်လေးရဲ့ လိုအပ်ချက်အရ ဒီတစ်ခေါက် ပစ္စည်းတွေထဲမှာ အလယ်ပလတ်အဆင့် အင်မော်တယ် လက်နက် အဆင့်အထက် ပျက်စီးနေတဲ့ လက်နက်တွေချည်းပါပဲ။"

"အင်မော်တယ်ဘုရင် ရဲ့ လက်နက်ပျက်တွေ၊ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ရဲ့ လက်နက်ပျက်တွေ၊ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ကိုင်ဆောင်တဲ့ လက်နက်အပိုင်းအစတွေနဲ့ အင်မော်တယ်အရှင် ရဲ့ လက်နက်ပျက်တွေ အရေအတွက် အတော်များများ တိုးလာတယ်။"

"ကြည့်ပါဦး... စိတ်ကျေနပ်မှု ရှိရဲ့လား"

ထန်ထျန်းက ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှ အချက်အလက်များကို ကြည့်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"မဆိုးပါဘူး။"

"တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာက အရေအတွက် နည်းနေသေးတာပဲ"

ထန်ထျန်းက ကျောက်စိမ်းပြားကို ချကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ဒီတစ်ခေါက် ပစ္စည်းတွေရဲ့ အရည်အသွေးက တော်တော်လေး ကောင်းလှပေရာ ကြောင်လေး အတွက် မုန့်တွေ အများကြီး ရသွားပေပြီ။

ကြောင်လေး အတွက်ကတော့ ဒီလိုအရာတွေကို စားရတာက သာမန်လူတွေ အစာစားပြီးရင် အပျော်တမ်း ကောက်ညှင်းစေ့ စားသလိုမျိုးပင်။

သို့သော် အကျိုးသက်ရောက်မှုကတော့ ရှိမှာ သေချာလှသည်။

"ကျွန်တော် တွေးခေါ်မှု အားနည်းသွားတာပါ။"

စွေ့ရှစ်ရင် က ထန်ထျန်းအတွက် လက်ဖက်ရည် ငှဲ့ပေးရင်း "ပင်မခန်းမနဲ့ ဆက်သွယ်တုန်းက ဝမ်ပေါင်ရေကန် ကိစ္စက မဖြစ်သေးဘူးလေ။"

"ဒါကြောင့် သခင်လေးရဲ့ ချမ်းသာမှုကို ကျွန်တော် မှားယွင်း ခန့်မှန်းမိသွားတာ။"

"ဒါပေမဲ့ စိတ်ချပါ သခင်လေးထန်၊ နောက်တစ်ကြိမ်ကျရင် သေချာပေါက် စိတ်ကျေနပ်စရာ အဖြေတစ်ခု ပေးပါ့မယ်"

ထန်ထျန်းက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ယူကာ "တကယ်တော့ ကျွန်တော် သိချင်နေတာ တစ်ခု ရှိတယ်။"

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဒီလို ပျက်စီးနေတဲ့ လက်နက် အမျိုးမျိုးက ဘယ်ကနေ ရတာလဲ"

ဝိညာဉ်လက်နက်တွေ၊ အင်မော်တယ်လက်နက်တွေကတော့ ထန်ထျန်း နားလည်နိုင်ပေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကက အလွန် ကြီးမားသလို ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်ကလည်း မနည်းလှပေရာ နေ့စဉ် ပျက်စီးသွားသော လက်နက်အရေအတွက်မှာ မနည်းလှပေ။

အကယ်၍ လမ်းကြောင်းသာ ကောင်းလျှင် ကုန်ဆုံးနိုင်ခြင်း မရှိသော လက်နက်ပျက်များကို ရရှိနိုင်မှာ အမှန်ပင်။

သို့သော် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် လက်နက်တွေ၊ အင်မော်တယ်အရှင် လက်နက်တွေ ဆိုတာမျိုးကတော့ တကယ် ခက်ခဲလှပေသည်။

နိယာမ အောက်က ကမ္ဘာမှာ အင်မော်တယ်အရှင် လက်နက် ဆိုသည်မှာ အမြင့်ဆုံး တည်ရှိမှု ဖြစ်ပေရာ ပျက်စီးနေလျှင်ပင် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားက လိုက်လံ ရှာဖွေကြမှာ ဖြစ်၏။

ဒီလိုမျိုး အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရောင်းတာမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေ။

သို့သော် ချန်တာအိုခန်းမ ကတော့ လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤမေးခွန်းအပေါ် စွေ့ရှစ်ရင် က ခေါင်းခါပြ၏။

"ဒါကိုတော့ ကျွန်တော်လည်း အမှန်အတိုင်း မသိဘူး။"

"အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် လက်နက်ပျက်တွေ အထက်က အရာတွေကို ပင်မခန်းမကပဲ တာဝန်ယူတာ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်နဲ့တော့ ဒါကို မသိနိုင်သေးဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အာမခံနိုင်တာကတော့ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ လက်ကျန် အလုံအလောက် ရှိပါတယ်။"

"သခင်လေး ဘယ်လောက်အထိပဲ လိုချင်လိုချင်၊ ကျွန်တော် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တယ်"

ထန်ထျန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိ၏။

ဒီလောက်အထိ ယုံကြည်မှု ရှိနေတာလား။

ကြည့်ရတာ သူတို့ရဲ့ လက်ကျန် ပမာဏက နည်းမှာ မဟုတ်ပေ။

"ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားရဲ့ နောက်တစ်ခေါက် သတင်းကောင်းကိုပဲ စောင့်နေပါ့မယ်။"

"ဒီနေ့လိုမျိုး ကျွန်တော့်ကို အနည်းငယ် စိတ်ပျက်အောင်တော့ မလုပ်နဲ့ဦးနော်"

ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်၏။

စွေ့ရှစ်ရင် က ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ သူ့အပေါ်သာ ပုံအပ်ထားရန် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့က အခြား အကြောင်းများကို ပြောဖြစ်ကြ၏။

စွေ့ရှစ်ရင် က ထန်ထျန်းကို သူ၏ အခက်အခဲများကို ရင်ဖွင့်ရှာ၏။ သာမန် လက်နက်ပျက်တွေက အလွန်အမင်း များပြားလွန်းသဖြင့် ထားစရာ နေရာတောင် မရှိတော့ကြောင်း၊ သို့သော် လတိုင်း ပင်မ ခန်းမကနေ လက်နက်ပျက် အမြောက်အမြား ပို့နေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြသည်။

ဤအရာများက တန်ဖိုး မကြီးသော်လည်း စုစုပေါင်း ပမာဏက များလွန်းလှပေရာ သူလည်း အတော်လေး ခေါင်းကိုက်နေရခြင်း ဖြစ်၏။

ထန်ထျန်းကတော့ သူ့ကို သနားရုံသာ တတ်နိုင်ပေသည်။

အဆင့်နိမ့်သော လက်နက်ပျက်များကို သူ ယူလည်း အသုံးမဝင်သလို လက်ရှိ သူ၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနှင့်ဆိုလျှင် ထိုမျှလောက်သော သုံးစွဲမှုအမှတ်များကို သူ စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူ ကူညီနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ခေတ္တမျှ စကားစမြည် ပြောပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ယနေ့၏ တကယ့် အဓိက အကြောင်းအရာသို့ သွား လိုက်တော့သည်။

"ကျွန်တော် ခန်းမသခင်စွေ့ကို အကူအညီ တောင်းချင်တာကတော့... ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ရဲ့ တာဝန်ခံနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးစေချင်လို့ပါ"

ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်၏။

"ပိုင်နိုယီ လား"

စွေ့ရှစ်ရင် ခေတ္တ မှင်သက်သွားပြီးနောက် "သူမက သခင်လေးဆီကို အရင် လာမရှာဘူးလား"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါပြ၏။

စွေ့ရှစ်ရင် မှာ အံ့အားသင့်သွားကာ "ဒါက ပိုင်နိုယီ ရဲ့ စရိုက်နဲ့ မတူဘူးပဲ၊ ကျွန်တော်ကတော့ သူမက သခင်လေးဆီကို အရင်ဆုံး ပြေးလာလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာ။"

"အခုထိ ဘာမှ မလှုပ်ရှားသေးဘူးလား"

ထန်ထျန်းက ပုခုံးတွန့်ကာ ပြုံးလျက် "ဖြစ်နိုင်တာက... ကျွန်တော်က ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ထိုက်တန်တဲ့ တန်ဖိုး မရှိသေးဘူးလို့ သူမ ထင်နေတာ ဖြစ်မှာပေါ့"

စွေ့ရှစ်ရင် က လက်ခါပြကာ "မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"အခု သခင်လေးရဲ့ ကုန်သွယ်ရေးလောကမှာ ရှိတဲ့ သြဇာအာဏာနဲ့ဆိုရင် ဘယ်သူမဆို သခင်လေးရဲ့ ကုန်သည်အသင်းက အနာဂတ်မှာ တောက်ပလာမယ်ဆိုတာ သိနိုင်တာပဲ။"

"ပိုင်နိုယီ က လူအ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကို မသိနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး"

ထန်ထျန်းက မေးစေ့ကို ပွတ်ရင်း "ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်လည်း မသိတော့ဘူး..."

စွေ့ရှစ်ရင် မျက်မှောင်ကြုတ် စဉ်းစားကြည့်သော်လည်း အကြောင်းရင်းကို ရှာမတွေ့သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းခါလိုက်ကာ "မိန်းမတွေရဲ့ အတွေးက အမြဲတမ်း ခန့်မှန်းရ ခက်တာပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ သခင်လေးထန် က မိတ်ဆက်ပေးစေချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် အခုပဲ သူမကို ဆက်သွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်။"

"ကျွန်တော် သိသလောက်ဆိုရင် သူမ အခုတလော ရှင့်ပေါင်ကျွန်း ပေါ်မှာပဲ ရှိနေတာ"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ဒါဆိုရင်တော့ ခန်းမသခင်စွေ့ကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာပဲ"